ใต้ปีกมาเฟีย ฉบับรีไรท์

ตอนที่ 23 : ล่อ(ลูก)เสือออกจากถ้ำ - 100% -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,392
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    29 ธ.ค. 58

มิคาอิลก้มลงจูบซับน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน ก่อนผละออกมาสบตากับเธอนิ่งนานโดยไม่ถามถึงที่มาของน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม จากนั้นก็ค่อย ๆ ยื่นหน้าเข้าไปใช้ริมฝีปากประกบกับปากอิ่มของหญิงสาว

เรียวลิ้นอุ่นร้อนแทรกเข้ามาเกี่ยวกระหวัดรัดรึงลิ้นเล็กของหญิงสาว มือใหญ่ไต่เลื้อยเข้าไปในเสื้อเพื่อสัมผัสผิวเนื้อเนียนนุ่มใต้ร่มผ้า พร้อมกับใข้ร่างกายสูงใหญ่ของตัวเองดันร่างบางไปที่เตียงอย่างช้า ๆ

กนกนุชตอบรับความวาบหวามรัญจวนของเขาอย่างเต็มใจ รู้ดีว่าร่างกายตัวเองไม่ได้ต่อต้านเขา ในยามที่หัวใจเหมือนถูกมือที่มองไม่เห็นบีบรัดอัดแน่นจนหายใจไม่ออกเช่นตอนนี้ เธอคิดว่ามีเพียงหนทางเดียวเท่านั้นที่จะช่วยให้ความรู้สึกอึดอัดนั้นบรรเทาเบาบางลงได้ นั่นคือเดินตามแรงจับจูงของผู้ชายคนนี้ไป ชายผู้เปรียบเสมือนนักบุญ และซาตานร้ายในเวลาเดียวกัน

“คุณโอเครึเปล่า ถ้าคุณตอบว่าไม่ ผมจะหยุดทันที” ชายหนุ่มพูดชิดริมฝีปากอิ่มด้วยเสียงทุ้มสั่นพร่าไปด้วยแรงอารมณ์ที่โหมกระพือ วงแขนแกร่งรัดเอวบางแนบแน่นราวกับต้องการให้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน

หญิงสาวปรือตามองเข้าไปในนัยน์ตาสีเทาที่อาบไปด้วยแรงปรารถนาอันคุกรุ่น เธอเห็นเงาของตัวเองอยู่ในนั้น พลางคิดว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรต่อไปหากเธอยินยอมพร้อมใจไปกับเขา เขาจะเลี้ยงเธอไว้เป็นของเล่นในบ้าน หรือจะเฉดหัวไล่ไปทันทีเลยหรือไม่ในเมื่อเขาได้อย่างที่ใจต้องการแล้ว

“คุณอยากนอนกับฉันมากเลยหรือ” เสียงหวานเอ่ยออกมาแผ่วเบา ตาคู่สวยมองสบโดยไม่หลบเลี่ยง

“ผมยอมรับ ผมอยากนอนกับคุณ เพราะนั่นคือความปรารถนาอันดับแรกของผู้ชายเมื่อเจอผู้หญิงที่ชอบ”

เขารู้ว่าหญิงสาวกังวลเรื่องใด แต่เขาก็ไม่ใช่ผู้ชายปากหวานที่จะพูดจาโกหกพกลมหว่านล้อมสารพัดเพียงเพื่อให้ผู้หญิงสักคนยอมทอดกายให้บนเตียง

“อนาคตเป็นสิ่งที่เราคาดเดาไม่ได้ เพราะฉะนั้นอย่าเพิ่งไปกังวลกับมัน รู้แค่ว่าวันนี้ เวลานี้ผมชอบคุณ คุณเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ผมให้ความสำคัญที่สุดในตอนนี้” ริมฝีปากอุ่นร้อนพรมจูบไปทั่วไปใบหน้าเนียนสวยระหว่างพูด

กนกนุชนึกถึงคำพูดของเขา... อนาคตเป็นสิ่งที่เราคาดเดาไม่ได้... นั่นสินะ พรุ่งนี้เธออาจต้องตายด้วยน้ำมือของสมโชค แล้วทำไมจะต้องกังวลด้วยว่าจะถูกเขาทิ้งหรือไม่หากยอมนอนกับเขาแล้ว มิคาอิลดีกับเธอไม่น้อย ใช่ว่าเขาเคยใช้กำลังบังคับข่มขู่เธอเสียเมื่อไร แม้กระทั่งเวลาที่ร่างกายเขาแข็งเกร็งพร้อมพรักเช่นนี้ เขาก็ยังถามความสมัครใจของเธอ

หญิงสาวยื่นหน้าเข้าไปแตะริมฝีปากบางของเขา และเป็นฝ่ายเริ่มต้นจูบเขาก่อน นั่นคือคำตอบที่เธอมอบให้

มิคาอิลครางลึกในลำคอด้วยความพึงพอใจ ลิ้นร้อนจึงตามเข้าไปรุกไล่เกี่ยวพันอย่างดูดดื่มจนคนในอ้อมกอดแทบยืนไม่อยู่

- - - เซ็นเซอร์นะจ๊ะ - - -

มิคาอิลฟุบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่นราวกับตุ๊กตาหมดลาน ลมหายใจหอบเหนื่อยดังประสานกันอยู่เพียงชั่วครู่ ก่อนจะค่อย ๆ ยกตัวขึ้นมาพรมจูบไปทั่วใบหน้าเนียนสวย ความสุขท่วมท้นเมื่อครู่ไม่ได้จางหายไปไหนยังคงลอยวนอยู่รอบตัวเขากับเธอ ความรู้สึกพิเศษบางอย่างในใจเริ่มชัดเจนขึ้นกว่าเดิม

“เสียใจไหม” ชายหนุ่มมองสบตาคู่สวย เมื่อเห็นเธอส่ายหน้าแทนการปฏิเสธเขาก็คลี่ยิ้มกว้าง

“ผมดีใจที่คุณไว้ใจผม และผมสัญญาว่าจะปกป้องดูแลคุณให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้” เขาก้มหน้าจุมพิตที่เปลือกตาทั้งสองข้างของหญิงสาวอย่างแผ่วเบา เอ่ยถ้อยคำที่ทำให้ใจดวงน้อยอิ่มเอิบไปทั้งดวง

“หลับเถอะที่รัก ไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้นเพราะผมจะอยู่ข้าง ๆ คุณเสมอ”

พูดจบ มิคาอิลก็ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างเปลือยเปล่าของหญิงสาวให้จนถึงคอ ด้วยเกรงว่าพิษไข้จะกลับมาเล่นงานเธออีกครา เพราะตอนที่แนบชิดสนิทสนมกันเมื่อครู่เขาก็รู้สึกถึงไอร้อนกรุ่น ๆ เล็กน้อย คิดได้ดังนั้นจึงเดินไปห้องน้ำ หยิบผ้าขนหนูผืนเล็กชุบน้ำบิดหมาดมาเช็ดตัวและทำความสะอาดร่างกายของหญิงสาวให้โดยไม่นึกรังเกียจ เสร็จเรียบร้อยก็นำผ้าไปวางไว้ที่ห้องน้ำตามเดิม

ชายหนุ่มเดินไปยังโต๊ะที่กนกนุชวางจดหมายเอาไว้ เขาหยิบมันขึ้นมาดู แต่อ่านไม่ออกเพราะเป็นภาษาไทย จึงเดินไปหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาถ่ายข้อความเหล่านั้นแล้วส่งไปให้อังเดรจัดการหาคนแปลให้ทันที

จากนั้นมิคาอิลก็เดินไปชำระร่างกายในห้องน้ำ ใช้เวลาแค่ไม่กี่นาทีก็กลับออกมาด้วยผ้าขนหนูเพียงผืนเดียว ชายหนุ่มเดินมาหยุดอยู่ข้างเตียงแล้วทรุดตัวนั่งใกล้กับหญิงสาวที่นอนหลับตาพริ้ม เสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอเป็นสัญญาณที่บ่งบอกว่าเธอหลับลึกเพียงใด มุมปากบางยกยิ้มขึ้นอย่างพึงพอใจเมื่อนึกถึงความอ่อนหวานที่เธอมอบให้เมื่อไม่กี่นาทีก่อน

มิคาอิลตัดใจลุกขึ้นใส่เสื้อผ้าที่วางเกลื่อนกระจายอยู่บนพื้น สักพักก็มีเสียงสัญญาณเตือนว่ามีข้อความเข้าจากโทรศัพท์ของเขา จึงรีบเดินไปหยิบขึ้นมาดู

ทันทีที่อ่านจบ นัยน์ตาสีเทาวาบขึ้นเล็กน้อย ก่อนหันไปมองคนที่นอนจมไปกับเตียงด้วยแววตาอ่อนแสง มิคาอิลเดินไปนั่งข้างเตียงอีกครั้ง พลางเอื้อมมือไปไล้แก้มนวลอย่างแผ่วเบาก่อนก้มลงจูบหน้าผาก

“ผมจะปกป้องคุณเองที่รัก”

หัวคิ้วของชายหนุ่มขมวดมุ่นเมื่อรู้สึกว่าอุณหภูมิของร่างกายเธอดูเหมือนจะสูงขึ้นกว่าเดิม เขาทาบหลังมือลงไปที่หน้าผากของหญิงสาว ตามด้วยซอกคอเพื่อวัดความร้อน เมื่อแน่ใจว่ากนกนุชไข้กลับแน่แล้วจึงโทรศัพท์ลงไปข้างล่างเพื่อให้แอนนาเอายาแก้ไข้ขึ้นมาให้บนห้อง ส่วนตัวเขาเดินเข้าไปในห้องน้ำไปอีกครั้ง จัดการเอาผ้าขนหนูชุบน้ำแล้วนำมาวางแปะไว้บนหน้าผากของหญิงสาว

รอไม่นานนัก แอนนาก็เดินเข้ามาวางยาไว้ให้บนโต๊ะ ตามองไปยังคนที่นอนหลับสนิทอยู่บนเตียงด้วยความห่วงใย

เมื่อเช้ายังดี ๆ อยู่เลยนะคะ แล้วทำไมตกบ่ายถึงเป็นอีกแล้ว” เสียงบ่นเบา ๆ ของหัวหน้าแม่บ้าน ทำเอาตัวต้นเหตุที่ริฉีดยาขนานพิเศษให้คนป่วยถึงกับปั้นหน้าไม่ถูก

เธอคงยังไม่ชินกับอากาศหนาวของที่นี่น่ะ” ชายหนุ่มพูดอ้อมแอ้มพลางกระแอมเสียงดัง จะบอกได้อย่างไรว่าเขาเป็นสาเหตุที่ทำให้กนกนุชไข้กลับมาอีกรอบ

ก็อาจเป็นได้...ดิฉันขอตัวก่อนดีกว่าค่ะ”

แอนนาผละออกไปทันที เมื่อเห็นคนเป็นนายไม่มีทีท่าจะลุกไปไหนนอกจากนั่งแปะอยู่ข้างเตียงพร้อมกับส่งสายตาอ่อนหวานทอดมองไปยังคนไข้ แอนนาแทบไม่เคยเห็นมิคาอิลในอิริยาบถแบบนี้เท่าไร นอกจากมารดาของเขาแล้ว มิคาอิลก็ไม่เคยปฏิบัติกับผู้หญิงคนไหนพิเศษแบบนี้มาก่อน

มิคาอิลหยิบโทรศัพท์ของกนกนุชมาเปิดดูเบอร์ที่เธอโทร. ออกไปล่าสุด แล้วหยิบเอาเครื่องของตัวเองมาบันทึกเบอร์นั้นไว้ จากนั้นก็ส่งต่อไปให้อังเดร

อังเดร เช็คเบอร์นี้สิว่าเจ้าของเครื่องอยู่ที่ไหน แล้วให้คนตามดูห่าง ๆ ด้วย สั่งงานจบก็วางโทรศัพท์ไว้ที่เดิมแล้วหยิบยาสองเม็ดนั้นขึ้นมา ก่อนเอื้อมมือไปปลุกคนป่วยให้ลุกขึ้นมากินยาด้วยตัวเอง

นุช...ลุกไหวไหมที่รัก เขาเรียกอยู่หลายครั้งกว่าเธอจะรู้สึกตัวตื่น

กนกนุชลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงีย อาการปวดตุ้บ ๆ ที่ศีรษะเริ่มหนักหน่วงจนลามมาที่ขมับและกระบอกตา หญิงสาวนิ่วหน้าพลางปิดเปลือกตาลงอีกครั้ง แล้วครางออกมาเบา ๆ

ฉันปวดหัว ปวดเหมือนมันจะระเบิดเลย

คุณลุกกินยาไหวไหม อดทนหน่อยนะ แล้วค่อยหลับต่อ น้ำเสียงอ่อนโยนที่ได้ยินทำให้หญิงสาวลืมตาขึ้นมอง มิคาอิลสอดแขนเข้าไปพยุงร่างบางให้ลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง ก่อนจะส่งยาให้สองเม็ดแล้วตามด้วยน้ำเปล่า

กนกนุชกินยาอย่างว่าง่ายโดยไม่ได้สนใจเลยว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ในสภาพไหน แต่คนที่ส่งแก้วน้ำให้ถึงกับยิ้มพราว แววตาเป็นประกายเมื่อเห็นคนป่วยเปลือยอกโดยไม่รู้ตัว

หญิงสาวส่งแก้วน้ำคืนให้ แต่พอสบตาระยิบระยับของคนที่ยื่นมือมารับแก้วน้ำ จึงก้มมองดูตัวเอง และทันทีที่รู้ว่าช่วงบนของเธอไม่มีอะไรปกปิดเลย ใบหน้าซีดเซียวจึงเริ่มแดงก่ำด้วยความอับอาย มือรีบคว้าผ้านวมขึ้นมาปิดไว้ ก่อนตวัดสายตามองค้อนคนที่ยังคงนั่งมองตาละห้อย

มองอยู่นั่นแหละ แทนที่จะบอกกันบ้างกนกนุชบ่นเป็นภาษาไทยเบา ๆ แต่มิคาอิลก็หาได้สนใจไม่

วิวกำลังสวย ไม่น่ารีบปิดเลย

หญิงสาวหันมาส่งค้อนให้อีกครั้ง พลันเหตุการณ์เมื่อครู่ก่อนที่เธอจะหลับไปผุดวาบขึ้นมาในหัว แก้มเห่อร้อนขึ้นมาทันที อาการปวดศีรษะแทบหายเป็นปลิดทิ้งโดยมีความขัดเขินเข้ามาแทนที่

กนกนุชหันหน้าไปมองทางอื่น อ้อมแอ้มถามคนที่นั่งสาดสายตากรุ้มกริ่มใส่อย่างไม่ลดละ

ไหนว่างานยุ่งมากไงคะ ทำไมวันนี้ถึงกลับมาเร็ว

ตอนแรกว่าจะกลับมาเข้าครัวกับคุณน่ะ แต่สุดท้ายเลยได้พาคุณไปทัวร์สวนสวรรค์แทนมิคาอิลทำหน้าระรื่น รอยยิ้มชวนละลายใจของเขา ทำให้หญิงสาวต้องผินหน้าไปทางอื่นอีกครั้งอย่างทำตัวไม่ถูก

ทะลึ่ง! ฟังพูดเข้ามิคาอิลหัวเราะเบา ๆ อย่างชอบใจเมื่อเห็นท่าทางขัดเขินของคนป่วย

ชอบไหมครับชายหนุ่มเลิกคิ้วถาม แต่สายตายังคงวิบวับไม่เลิก

กนกนุชจงใจไม่ตอบคำถามเพราะรู้ดีว่าพูดอะไรไปก็เข้าตัวเองหมด ในขณะที่คนถามก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะได้คำตอบจากเธอ เพราะเขายังคงหัวเราะขลุกขลักในคออย่างน่าหมั่นไส้

เอาไว้หายไข้ผมจะพาทัวร์อีกนะ อา! เสียดายจริง ผมฉีดยาให้แค่ทีเดียวถึงกับจับไข้เชียวหรือ เอ...หรือว่าต้องฉีดซ้ำนะ ลองดูไหมเผื่อจะหาย พูดพลางทำท่าจะดึงผ้าห่มออก แต่หญิงสาวจับไว้อย่างแน่นหนา

จะบ้าหรือคุณ ฉันไม่คุยด้วยแล้วนอนดีกว่ากนกนุชล้มตัวลงนอนแล้วหลับตาลงทันที ใบหน้าสวยคมตอนนี้แดงระเรื่อน่ามอง มิคาอิลเอนตัวลงนอนเคียงข้าง เขานอนตะแคงเอาแขนข้างหนึ่งยันไว้กับเตียง

ต้องการคนกล่อมไหม

“.....” หญิงสาวแกล้งนอนนิ่งปิดเปลือกตาแน่น ชายหนุ่มจึงแกล้งตีขลุมเข้าข้างตัวเองทันที

ไม่ตอบ แปลว่าไม่ปฏิเสธ เขาโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้กับข้างแก้มของเธออย่างหยอกเย้า กนกนุชรีบลืมตาหันหน้ามาหาคนขี้แกล้งทันที แก้มนวลจึงชนเข้ากับริมฝีปากบางของเขาเข้าอย่างจัง

อุ๊ย!” หญิงสาวตกใจทำท่าจะกลิ้งหนี แต่มิคาอิลรีบคว้าตัวเธอเข้ามากอดไว้แน่นพลางเอามือกดศีรษะเล็กให้ซุกซบอยู่ที่อกเขา มืออีกข้างหนึ่งลูบไล้หลังเนียนอย่างแผ่วเบา

นอนเถอะ ผมไม่กวนแล้ว เดี๋ยวผมจะอยู่เป็นเพื่อนคุณเอง

วันนี้คุณไม่ออกไปข้างนอกแล้วหรือคะกนกนุชถามอู้อี้ชิดอกเขา ซึมซับความอ่อนโยนที่เขามีให้เข้าไปเต็มหัวใจ

ไม่ล่ะ อยู่กับคุณดีกว่า หลับเถอะที่รัก มิคาอิลกดจมูกลงที่หน้าผาก ไม่นานนักเธอก็รู้สึกว่าหนังตาเริ่มหนักอึ้งด้วยฤทธิ์ยาที่ทานเข้าไปจึงค่อย ๆ หลับตาลงช้า ๆ ความอบอุ่นจากเรือนกายสูงใหญ่ที่กอดกระชับทำให้หญิงสาวเข้าสู่นิทรารมณ์ไปแต่โดยดี

เมื่อเห็นคนในอ้อมกอดหลับแล้ว มิคาอิลจึงหลับตาลงบ้างเนื่องจากไม่ได้นอนหลับพักผ่อนติดกันมาเป็นเวลาสองวันแล้ว เปลือกตาค่อย ๆ ปิดลงอย่างเหนื่อยล้า ก่อนจะเริ่มเข้าสู่ห้วงนิทราตามไปอีกคน


****************************************************

29/12/2558

บางตอนต้องเซ็นเซอร์ไว้ค่ะ มิเช่นนั้นอิฉันจะโดนแบนเอาได้ ไม่อยากเสี่ยง หุหุ ฉะนั้นหากใครอยากอ่านช่วงที่โดนตัดออกไป ให้ไปหาอ่านได้ที่เว็บห้องสมุดนะคะ

บอกกันอีกที ว่าอีบุ๊คเรื่องนี้ใน mebmarket ยังไม่มีการอัพเดทเป็นฉบับรีไรท์นะคะ อดใจรอกันอีกนิดดดด รีไรท์เสร็จเมื่อไรจะรีบเอาไปอัพเดททันทีเลยค่ะ ถึงตอนนั้นแล้วค่อยโหลดละกันเนอะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

84 ความคิดเห็น

  1. #77 fanclub-tk (@fanclub-tk) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 มีนาคม 2559 / 23:00
    จัดการไปเลยยย ให้รู้ซักบ้างว่าไผเป็นไผ
    #77
    0
  2. #36 patty (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 09:47
    จัดไปค่ามาเมียรัสเซียจัดให้นายสมโชคกับนายใหญ่หน่อยค่า

    สงสารหนูนุชอุตส่า่ห์หนีมาได้ขนาดนี้ละ
    #36
    0