ตอนที่ 4 : จุดเปลี่ยน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1667
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    24 เม.ย. 62

"ฉันเล่นก็ได้นะ โรสว่างานก็น่าจะไม่ได้หนักหนาอะไรมากนะคะ ถ้าเร่งเคลียร์คิวให้ว่างก็น่าจะได้ค่ะ''ต้นประโยคโรสหันไปพูดกับแก้วแต่ท้ายประโยคเธอหันมาพูดเพื่อคลายความไม่สบายใจของพี่ฮันนี่
"งั้นก็ได้ค่ะ เดี๋ยวพี่ติดต่อให้นะคะ"พี่ฮันนี่ตอบรับอย่างจนใจ
"ขอบคุณค่ะ"เป็นแก้วที่เอ่ยตอบไป เธอดูกระตือรือร้นเป็นพิเศษเลยทีเดียว


เช้าวันต่อมา
"พี่ติดต่องานให้แล้วนะคะ"พี่ฮันนี่เดินเข้ามาในห้องพักของฉันและโรสในคอนโดสุดหรูแห่งหนึ่ง
"ว่าไงบ้างคะ"แก้วเอ่ยถาม สีหน้าเธอดูตื่นเต้นอย่างปิดไม่มิด
"ส่วนใหญ่จะต้องถ่ายทำที่จีนค่ะ ที่นี่มีแค่2-3ฉากเอง แล้วก็ทางนั้นให้บทมาแล้วค่ะ"พี่ฮันนี่เกริ่นออกมาสั้นๆ
"ยังไงคะ"แก้วเอ่ยถาม


"คืออย่างนี้ค่ะ เดี๋ยวพี่เล่าเนื้อเรื่องคร่าวๆให้ฟังก่อนนะ"พี่ฮันนี่เอ่ยบอก
"ค่ะ"แก้วยังคงเอ่ยโต้ตอบกับพี่ฮันนี่ ขณะที่ฉันนั่งฟังอย่างเงียบๆ


"มีรัชทายาทสวรรค์คนหนึ่งชื่อเทพเฟยหมิงค่ะ เทพเฟยหมิงเนี่ยเขาจะต้องแต่งงานกับเทพเซียนอวี้หลิงแต่มักมีข่าวลือออกมาว่าเทพเซียนอวี้หลิงเป็นคนไม่ดี ชอบใช้อารมณ์ และที่สำคัญคือเทพเฟยหมิงมีคนที่รักแล้ว นั่นคือเซียนน้อยซูเจียว เซียนน้อยซูเจียวบังเอิญไปพบเทพเฟยหมิงขณะบาดเจ็บและได้ช่วยเหลือเทพเฟยหมิงไว้ ขณะพักฟื้นทั้งคู่ก็ใกล้ชิดกันและรักกัน แต่เมื่อเทพเซียนอวี้หลิงรู้เข้าก็ไม่พอใจ จึงไปต่อว่าเซียนน้อยซูเจียวว่านางไม่เหมาะสมกับเทพเฟยหมิงที่เป็นรัชทายาทสวรรค์ และเทพเซียนอวี้หลิงยังกลั่นแกล้งเซียนน้อยซูเจียวด้วยการหลอกให้ไปเก็บน้ำทิพย์สวรรค์ในบ่อน้ำทิพย์มา กิน ตอนแรกเซียนน้อยซูเจียวก็ไม่ยอมเพราะรู้ว่าบ่อน้ำทิพย์สวรรค์เป็นที่ต้องห้าม แต่ด้วยความรักที่มีต่อเทพเฟยหมิงและคำยุยงของเทพเซียนอวี้หลิง เซียนน้อยซูเจียวจึงแอบไปเก็บน้ำทิพย์สวรรค์แต่โดนจับได้ จึงโดนลงโทษให้ไปชดใช้กรรมบนโลกมนุษย์หนึ่งพันปี แต่ภายหลังเทพเซียนอวี้หลิงก็ถูกจับได้ว่ายุยงเซียนน้อยซูเจียว จึงถูกเนรเทศลงจากสวรรค์มาชดใช้กรรมเจ็ดหมื่นปี แต่ด้วยความที่องค์เทพสวรรค์ผิดคำพูดไม่ได้ เซียน้อยซูเจียวที่ไม่มีความผิดจึงต้องรับโทษบนโลกมนุษย์จนครบหนึ่งพันปี ระหว่างนั้นนางทำความดีความชอบไว้มากเมื่อขึ้นสวรรค์ องค์เทพสวรรค์จึงยอมรับและได้แต่งกับรัชทายาทสวรรค์ในที่สุด"พี่ฮันนี่เอ่ยเล่ายาวเหยียด

"แก้วเป็นซูเจียวใช่มั้ยคะ"แก้วเอ่ยถาม
"ใช่ค่ะ ส่วนน้องโรสเป็นอวี้หลิง"พี่ฮันนี่เอ่ยตอบแก้วพร้อมหันไปบอกกล่าวกับโรสในท้ายประโยค


วันถ่ายทำวันแรก
ในห้องแต่งตัว
"น้องโรสใส่ชุดนี้แล้วขึ้นมากเลยค่ะ ขับผิวมากเลยนะคะ"ช่างแต่งหน้าเอ่ยชมฉัน
"ขอบคุณค่ะ"ฉันเอ่ยตอบรับเพียงเท่านั้น
"แกแต่งตัวเสร็จยัง ไปเดินดูรอบๆกัน"แก้วโผล่พรวดพราดเข้ามาในห้อง
"อืม ไปสิ"ฉันตอบรับไป
"ถ้าเริ่มถ่ายทำเดี๋ยวพี่ให้คนไปตามนะคะ"ทีมงานคนหนึ่งเอ่ยขึ้น
"ค่ะ"แก้วหันไปตอบก่อนดึงมือฉันออกไป


ระหว่างที่เดินกันไปเรื่อยๆ จู่ๆแก้วก็ถามขึ้นมา
"วันนี้วันเกิดแกใช่ป่ะ"แก้วเอ่ยถามเพื่อนข้างๆตน
"อืม ใช่"ฉันเอ่ยตอบ
"สุขสันต์วันเกิดนะแก"แก้วเอ่ยอวยพรฉัน
"ขอบใจแกมากนะ"ฉันเอ่ยขอบคุณเพื่อนคนเดียวของฉัน
"ฉันว่าถ้าถ่ายเสร็จก็น่าจะมีเซอร์ไพร์สแหละ"แก้วแสดงความคิดของตน


"เข้าห้องนี้กัน"แก้วเอ่ยขึ้นเมื่อเดินผ่าน ห้องที่ตกแต่งคล้ายห้องนอนห้องหนึ่ง
"ห้องนี้หรอ มีไรอ่ะ"ฉันเอ่ยถาม ห้องนี้มันมีอะไรน่าสนใจกัน
"ไม่รู้สิ เห็นมันสวยดี"แก้วเอ่ยตอบ
"ก็ลองเข้าไปกันสิ"ฉันก็ไม่ได้คัดค้าน ก็มันไม่ได้มีอะไรเสียหายสักหน่อย


เมื่อเดินเข้ามาในห้อง ด้านในปรากฏเป็นโต๊ะขนาดกลางๆตัวหนึ่งวางอยู่กลางห้อง แต่เมื่อเพ่งมองบนโต๊ะดีๆ จะพบกับแหวนวงเล็กๆวงหนึ่ง
แก้วจึงหยิบแหวนวงนั้นมาดู ก่อนพูดขึ้นมาว่า
"มันดูเหมาะกับแกอ่ะโรส"แก้วพูดพร้อมส่งแหวนมาให้ฉัน


ฉันจึงรับแหวนมาพิจารณาดู มันเป็นแหวนที่น่าจะเป็นหยกสีแดง ตามตัวแหวนแกะสลักเป็นเถาวัลย์ประดับดอกกุหลาบอย่างสวยงาม
ไม่รู้อะไรดลใจให้ฉันนำแหวนวงนั้นมาสวมที่นิ้วของตัวเอง หลังจากนั้น.......................... 


"ข้าช่วยเจ้าได้แค่นี้แหละ จิ้นเหอ"นี่คือเสียงของแก้ว นางพูดอย่างเบื่อหน่ายจากนั้นนางก็กลับสู่ร่างเทพเซียนไป๋เฟิ่นและหายไป.............. 


~~~~~~~~~~~~~~~~


"เบ่งเจ้าฮูหยิน เบ่ง!! "เสียงหญิงชราที่รับหน้าที่เป็นหมอตำแยเอ่ยขึ้นอย่างร้อนรน
"อื้อ!!! อื้อ!!!!!!!!! "หญิงสาวนางหนึ่งออกเเรงเบ่งลูกด้วยสีหน้าเจ็บปวด
"หัวออกแล้วเจ้าค่ะ!! เบ่งอีกนิดนะเจ้าคะ"เสียงหมอตำแยเอ่ยขี้นมา
"อื้อ!! อื้อ!!!!!!!!! กรี๊ด!!!!!!!!!!!!!!!!!!! "หญิงสาวออกแรงเบ่งอย่างสุดกำลัง 


'เลือดใครล่ะเนี่ย!'โรสมองกองเลือดที่อยู่ตรงหน้านางอย่างไม่เข้าใจ
'อึดอัดจัง ห่อกันทำไมเนี่ย'นางบ่นออกมาในใจพร้อมมองไปรอบๆก็พบว่าทีผ้าผืนใหญ่ก่อตัวนางอยู่


"คุณหนู เป็นคุณหนูเจ้าค่ะ"หมอตำแยเอ่ยขึ้น
"เป็นหญิงงั้นรึ ดียิ่ง"ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องอย่างเร่งรีบ จากนั้นจึงส่งสายตาไปให้หญิงชราที่รับหน้าที่หมอตำแย
"ส่งคุณหนูมาให้ข้า"ชายหนุ่มเอ่ยบอกความต้องการของตน
"เจ้าค่ะ ท่านแม่ทัพ"หมอตำแยรีบส่งทารกในอ้อมแขนให้กับชายหนุ่มตรงหน้าทันที


เมื่อทารกน้อนมาสู่อ้อมแขนของผู้เป็นพ่อ นางก็ร้องอ้อแอ้อย่างไม่เป็นภาษาราวกับออดอ้อนบิดาของตน
แต่เปล่าเลย!! นางเเค่อยากจะพูด! แต่ไอ้คำที่ออกมาเนี่ย ฟังไม่ได้ศัพท์สักคำ


ท่านแม่ทัพอุ้มนางไปที่เตียงที่มีหญิงสาวที่คาดว่าเป็นแม่ของนางนอนอยู่
"หลันเออร์ เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง"ชายหนุ่มถามหญิงสาวบนเตียงด้วยความเป็นห่วง
"ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ น้องเพียงแค่เหนื่อยเท่านั้น"หญิงสาวที่นอนไร้เรี่ยวแรงบนเตียงเอ่ยตอบ
"เจ้ามาดูหน้าลูกนี่สิ หน้าเหมือนเจ้ายิ่งนัก"ชายหนุ่มเอ่ยชักชวนพร้อมทั้งยื่นเด็กทารกให้อ้อมแขนให้ร่างงามตรงหน้าดู แต่นางก็ทำได้เพียงเอื้อมมือมาสัมผัสใบหน้าบุตรสาว ด้วยไร้เรี่ยวแรงทำให้นางไม่มีแรงแม้แต่จะอุ้มลูก


"ท่านพี่ตั้งชื่อลูกรึยังเจ้าค่ะ"นางเอ่ยถามสามีของตน
"เพ่ยหนิงเป็นอย่างไร"ชายหนุ่มด้านข้างเอ่ยความคิดของตน
"เพ่ยหนิง ดียิ่งเจ้าค่ะ ความหมายดีอีกทั้งยังคล้ายกับชื่อของเจินเออร์"นางทวนชื่อลูกก่อนออกความคิดเห็นเพิ่มเติม
"ดีๆ เช่นนั้นบุตรสาวข้านามว่าเพ่ยหนิง เหอเพ่ยหนิง"ชายหนุ่มเอ่ยสรุปความด้วยน้ำเสียงมาดมั่น


"เจ้านอนพักเถิด ข้าจะอยู่เป็นเพื่อนตรงนี้"ชายหนุ่มเอ่ยบอกหญิงสาวบนเตียง จากนั้นไม่นานนางก็เข้าสู่ห้วงนิทราเพราะความเหนื่อยอ่อน
"พาคุณหนูไปพักผ่อน"ชายหนุ่มออกคำสั่งพร้อมส่งร่างทารกในอ้อมอกให้กับสาวใช้ที่รออยู่
จากนั้นจึงเข้าสู่ห้วงนิทราตามหญิงสาวที่นอนอยู่ก่อนหน้า


'ไปนอนหรอ? นอนก็ดี พักผ่อนก่อนแล้วค่อยคิดว่าจะเอายังไง'นางคิดในใจก่อนหลับลงด้วยความง่วงงุนหลังจากที่สาวใช้พานางมาถึงเบาะนอนได้ไม่นาน


เช้าตรู่วันถัดมา
"ท่านพ่อ ท่านแม่เจ้าค่ะ/ขอรับ"เสียงเด็กชายหญิงคู่หนึ่งประสานกันดังอยู่ที่หน้าห้อง
"ใครกัน"ชายหนุ่มในห้องที่ยังตื่นไม่เต็มที่พึมพำขึ้น
"จะมีใครล่ะเจ้าคะ ก็คงไม่พ้นเจินเออร์กับหมิงเออร์"หญิงสาวไขข้อข้องใจให้ชายหนุ่มข้างกาย
"ไปเปิดประตูให้หน่อยเถิดเจ้าค่ะ"หญิงสาวเอ่ยขอร้องบุรุษข้างกาย ด้วยนางเพิ่งผ่านพ้นการคลอดลูกทำให้เดินเหินไม่สะดวกเท่าที่ควร
ชายหนุ่มข้างกายจึงเดินไปเปิดประตูให้กับบุตรทั้งสองของตน


"ท่านแม่!! "เสียงเด็กชายและเด็กหญิงประสานกันอย่างร้อนรนและรีบวิ่งเข้ามาในห้องของผู้เป็นมารดาทันที
"น้องล่ะเจ้าคะ"เป็นเด็กหญิงที่เอ่ยถามก่อน
"น้องเป็นหญิงหรือเป็นชายขอรับ"เป็นเด็กชายที่เอ่ยถามบ้าง
"เอาล่ะๆ น้องเป็นหญิงจ้ะ จิวฉิงไปพาคุณหนูมา"หญิงสาวเอ่ยบอกแก่บุตรของตน
"เจ้าค่ะ ฮูหยิน"สาวรับใช้นามจิวฉิงขานรับก่อนรีบออกจากห้องไป


ทางด้านปลายทางที่สาวรับใช้นางนี้ต้องการไปนั้น ปรากฏร่างเด็กทารกที่กำลังนอนขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจตนเองอยู่
นางไม่เข้าใจว่านางมาที่นี่ได้ยังไง นางยังไม่ตายไม่ใช่หรอ แล้วสรุปที่นี่ที่ไหนกันแน่ นางงงไปหมด
ก่อนที่ทารกน้อยจะขมวดคิ้วครุ่นคิดไปมากกว่านี้ สาวใช้นามจิวฉิงก็เดินมาถึงห้องน้องนางซะก่อน นางเอ่ยหยอกเย้ากับทารกน้อยอย่างน่ารักน่าชัง
"ไปกันเถิดเจ้าค่ะคุณหนู"สาวใช้นามจิวฉิงเอ่ยกับนางก่อนอุ้มนางออกไป
'แล้วจะไปไหนล่ะเนี่ย? 'นางครุ่นคิดทั้งๆที่รู้ว่าจะไม่ได้คำตอบ


"มาแล้วเจ้าค่ะ ฮูหยิน"จิวฉิงที่เดินมาถึง ส่งทารกในอ้อมอกให้แก่นายหญิงของตน
หญิงสาวบนเตียงรับเด็กทารกไปอุ้ม พร้อมรับเอ่ยเรียกบุตรชายหญิงของตนเข้าไป


"เจินเออร์ หมิงเออร์ มาดูน้องสิ"เมื่อผู้เป็นแม่กล่าวเช่นนั้น เด็กชายหญิงทั้งสองก็รีบวิ่งตรงไปยังร่างทารกน้อยทันที
เด็กๆต่างพากันใช้นิ้วจิ้มไปตามส่วนต่างๆของน้องสาวตนอย่างเบามือราวกับว่าหากจิ้มแรงแล้วนางจะหายไปเสียอย่างนั้นแหละ


"ท่านพ่อ น้องชื่ออะไรหรือเจ้าคะ"เด็กหญิงหันไปถามบิดาของตน
"เพ่ยหนิงคือชื่อของนาง"ชายหนุ่มเอ่ยตอบบุตรสาวของตน
"หนิงเออร์"เด็กหญิงพึมพำชื่อน้องสาวของตนพร้อมทั้งเอามือจิ้มไปที่แก้มน้องอย่างสนุกสนาน



_____________หลิน เหม่ยฮวา_________________

แนะนำตัวละคร

เหอ หย่งชาง (แม่ทัพเหอ) / หาน จื่อหลัน (เหอฮูหยิน) 

พ่อและแม่ของเพ่ยหนิง


++++++++++++++++++++++

ขอแจ้งลำดับเทพนิดนึงค่ะ(อันนี้ไม่ได้คัดลอกจากที่ไหนนะคะเป็นไรท์คิดเอง) 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


Talk With หลิน เหม่ยฮวา
เป็นไงกันบ้างคะ ยังอยู่กันมั้ยเอ่ยรีดทั้งหลาย ไรท์จะอัพอย่างต่อเนื่องจริงๆสักทีแล้วนะคะ ส่วนเรื่องความยาวของแต่ละตอนเนี่ย ไรท์ขอตัดตรงที่มันตัดแล้วสวยนะคะอาจสั้นยาวไม่เท่ากันแล้วแต่ไรท์จะตัดนะคะ
จะรีบปั่นตอนใหม่ให้ค่ะ บ๊ายบายยยยย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

31 ความคิดเห็น

  1. #30 zezeuiaz (@zezeuiaz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 15:11
    เว้นวรรค แบ่งช่วงหน่อย ติดกันเป็นพรืด อ่านแล้วตาลาย มึนมาก
    #30
    2
    • #30-1 nipawanpotajum (@nipawanpotajum) (จากตอนที่ 4)
      24 เมษายน 2562 / 17:48
      ไรท์แก้ให้บ้างนิดหน่อยแล้วนะคะ
      #30-1
    • #30-2 nipawanpotajum (@nipawanpotajum) (จากตอนที่ 4)
      24 เมษายน 2562 / 17:48
      อ่านง่ายขึ้นมั้ย
      #30-2
  2. #29 nipawanpotajum (@nipawanpotajum) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 18:04
    อยากให้ไรท์แก้ไขหรือปรับเปลี่ยนอะไรบอกได้เลยน้าาา
    #29
    0
  3. #8 DeMoN-On-EaRtH (@DeMoN-On-EaRtH) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 20:33
    ก็อย่างที่พิมพ์ไปในตอนก่อนหน้านี้ 555 มันไม่ควรใช้จริงๆนั่นแหละ
    #8
    1
    • #8-1 nipawanpotajum (@nipawanpotajum) (จากตอนที่ 4)
      31 ธันวาคม 2561 / 20:34
      จ้า ค่อยๆปรับกันไปนะ
      #8-1