คนของสกุลจอน Jeon's men..{ Kookmin ft. Vmin }

ตอนที่ 4 : Chapter 3 : " Only you "

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 972
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 108 ครั้ง
    12 พ.ค. 62


" Only you "


“ เช้านี้จะเข้าบริษัทมั้ยครับ ? ” จีซานถามขึ้นมาขณะที่เห็นผู้เป็นนายเดินออกมาจากห้องแต่งตัวในเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดดูธรรมดาแต่กลับเป็นยี่ห้อที่แพงหูฉี่กับกางเกงขายาวสีดำ 

“ อืม ฉันจะแวะเข้าไปดูสักหน่อย ” จองกุกบอกพลางผูกไทด์ขณะเดินลงไปชั้นล่างของคฤหาสน์โดยมีเลขาคนสนิทเดินตามหลังมา

วันนี้ก็ดูเหมือนจะเป็นดั่งเช่นทุกวันสินะ ตื่นเช้ามาก็ทำงานทั้งในงานของการแสดงที่ต้องคอยปั้นหน้าเป็นคนดีเพื่อที่จะบังหน้าธุรกิจมืดของตัวเอง ใช่ จองกุกก็เป็นคนนึงที่เป็นหน้าเป็นตาในสังคม คนธรรมดามักจะมองว่าชายคนนี้เป็นผู้ที่ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย ฉลาด เก่ง มีความเป็นสุภาพบุรุษแถมยังหล่อและใจบุญ 

แน่ล่ะ..เขาทั้งเคยบริจาคเงินกว่าร้อยล้านวอนให้กับสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าและเคยเข้าร่วมการประมูลเพื่อการกุศลต่างต่างนานาและทำให้ทุกคนต่างคิดว่าเขาเป็นคนที่ใจดี มีเมตตา สุภาพบุรุษจนใครๆ ก็ต่างชื่นชมและเป็นที่ต้องการของสาวๆ แม้จะรู้ว่าชายคนนี้อยู่สูงเกินกว่าจะเอื้อมถึงแต่ทั้งหมดล้วนเป็นฉากหน้าเพราะฉากหลังคนพวกนั้นไม่รู้เลยว่าเขาชอบฆ่าคนเป็นว่าเล่นแต่ก็เฉพาะกับคนที่ชอบหาเรื่องใส่ตัวเองเท่านั้นแหละ

“ จีมินล่ะ ? ” จองกุกเอ่ยถามหลังจากเดินมาที่ห้องครัวเพื่อรับประทานอาหารเช้าและเขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าจะถามไปทำไมในเมื่อตัวเขาก็รู้ดีว่ามันเป็นเรื่องที่ยากที่จะได้เห็นเลขาของตัวเองอีกคนจะมาทักทายเขาในตอนเช้า

“ ไม่ทราบครับ ผมติดต่อเขาไม่ได้ ” พี่ชายของคนที่ถูกถามถึงตอบไปตามความจริงเขาติดต่อน้องชายตัวเองไม่ได้สองวันแล้วตั้งแต่วันที่คุณจองกุกโดนยิงซึ่งเขาก็แอบห่วงไม่ใช่น้อยแต่เขาก็มั่นใจว่าน้องตัวเองจะไม่เป็นอะไรเพราะรู้อยู่ว่าจีมินน่ะเอาตัวรอดเก่ง

“ เมื่อไหร่หมอนั่นจะรู้จักโตสักที ” จองกุกบ่นพึมพำแต่ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี เด็กก็ยังเป็นเด็กอยู่วันยังค่ำแม้ว่าเขาจะโกรธและหงุดหงิดแค่ไหนคนอย่างจีมินก็ไม่เคยสน คงจะได้แต่ปล่อยให้เที่ยวซนจนเบื่อแล้วในที่สุดเจ้าเด็กดื้อก็จะกลับมาหาผู้ปกครองของเขาด้วยตัวเอง

มันก็เป็นแบบนั้นตลอดไม่ใช่หรือไง…

“ คือว่าวันนี้มีเมลจากคุณโฮซอกน่ะครับ ” จีซานบอกผู้เป็นนายเรื่องอีเมลที่ฝากถึงคุณจองกุกโดยคุณจอง โฮซอกผู้เป็นน้องชายของหัวหน้าสกุลจองและก็เป็นเสมือนพี่ชายและเพื่อนสนิทของเขาอีกคนนึง

“ เรื่องอะไร ? ” 

“ งานประมูลที่จะจัดวันพรุ่งนี้น่ะครับ เขายังบอกอีกว่ามีคนที่คุณน่าจะสนใจเพียบเลย ” จีซานพูดไปแอบหงุดหงิดไปเล็กน้อยเพราะว่าเขาไม่ชอบงานประมูลนี้สักเท่าไหร่

งานประมูลที่ว่าน่ะไม่ใช่งานประมูลเครื่องเพชร ของมีค่าหรืองานประมูลเพื่อการกุศลแต่มันคือการประมูลที่จัดขึ้นสำหรับใครก็ตามที่ต้องการผู้ชายหรือผู้หญิงที่สามารถจะทำให้เขาผ่อนคลายและมีความสุขได้เรียกง่ายๆ ก็คืองานประมูลเพื่อซื้อ..คน ซึ่งมันก็ไม่ได้ต่างจากงานประมูลทั่วไปเพียงแค่คุณมีเงินมากพอที่จะเสนอราคาต่อคนที่คุณต้องการแค่นั้นคนที่ถูกนำมาเสนอขายก็จะเป็นของคุณ..

“ คุณจะไปหรือเปล่าครับ ? ”

“ แน่สิ…ทำไมจะไม่ล่ะ :) ? ” จองกุกนึกสนุก เขารู้ดีว่าจีซานไม่ต้องการที่จะให้เขาไปและไม่ชอบที่เขาอาจจะไป มันมักจะเป็นแบบนั้นทุกครั้งแล้วเขาก็รู้ว่าทำไม..ก็เพราะเลขาตัวเล็กกำลังหวงเขายังไงล่ะ

“ ผมก็แค่..ไม่ชอบงานนี้เท่าไหร่ ” จีซานบอกเสียงแผ่ว

“ งั้นหรอ ?..แค่นั้นหรอ ? ” จองกุกมองหน้าเลขาของตนที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องรับประทานอาหาร

“ ครับ แค่นั้น ”

อ่า..อย่างน้อยพี่น้องก็ยังเหมือนกันอยู่อย่างนึง…ปากแข็งเสียจริงแบบนี้ต้องจับมาจูบสักหน่อยสินะ :)

จองกุกยกมือขึ้นกวักมือเรียกเลขาคนสนิทซึ่งจีซานก็ปฏิบัติตามเป็นอย่างดีโดยการเดินไปที่โต๊ะอาหารที่ด้านบนเต็มไปด้วยอาหารแสนน่ากินแต่จองกุกไม่ได้สนใจอะไรมันมากหรอกเพราะตอนนี้จีซานทำตัวน่ากินกว่าอีก…

หมับ

“ เฮ้ยคุณจองกุก ! ” จีซานเผลอร้องเสียงหลงดังขึ้นมาเพราะเมื่อเขาไปยืนอยู่ข้างนายที่นั่งอยู่ที่เก้าอี้โต๊ะอาหารเขาก็ถูกจับหมับโดยจองกุกให้นั่งลงบนตักแกร่งอย่างไม่ทันตั้งตัว

“ นี่เสียงดังใส่ฉันหรอหืม ? ” ผู้นำจอนแกล้งทำหน้าขรึมจนจีซานเองก็หลุบตาลง

“ ขอโทษครับ ”

“ หึ.. ” จองกุกหัวเราะเบาๆ ในลำคอกับท่าทีของคนตัวเล็กที่ไม่กล้าจะเงยหน้าขึ้นมองเขาเพราะรู้ตัวว่ากำลังทำผิด

ลูกน้องของจองกุกรวมถึงแม่บ้านที่อยู่ในห้องนั้นต่างหันมามองทั้งคู่แม้จะตกใจกับท่าทางล่อแหลมของคุณทั้งสองที่คุณจีมินกำลังนั่งอยู่บนตักของคุณจองกุกและแขนแกร่งทั้งสองข้างของนายก็โอบรอบเอวคนตัวเล็กให้เข้ามาแนบชิดจนทั้งคนที่เห็นและคนที่ถูกกระทำมีสีแดงขึ้นที่แก้มขาว

“ ออกไปให้หมด ” จองกุกบอกลูกน้องคนอื่นและแม่บ้านให้ออกไปพลางกระชับอ้อมกอดมากขึ้นเพื่อจะบอกให้คนที่อยู่บนตักรู้ว่าเขาต้องอยู่คุยกับคุณจองกุกอีกนาน

“ มองหน้าฉันหน่อยจีซาน ” หลังจากที่ทุกคนออกไปแล้วและเหลือเพียงแค่เขาสองคน ฝ่ามือหนาก็ยกขึ้นเชยคางของคนตัวเล็กขึ้นมาเพื่อที่จะให้สบตากัน

ซึ่งแน่นอนว่าจีซานไม่เคยคิดที่จะขัดคุณจองกุก ดวงตาเล็กคู่สวยสบเข้ากับสายตาคม ทั้งสองสบตากันอยู่นานและมากพอที่จองกุกจะได้รู้ว่านัยน์ตาสีดำที่ดูจะเรียบเฉยและเก็บความรู้สึกเอาไว้ได้ดีกลับแฝงไปด้วยอารมณ์อ่อนไหวและรู้ว่าจีซานมีอะไรบางอย่างที่อยากจะถามเขา

“ คุณ..จะไม่จ่ายเพื่อซื้อใครสักคนในงานนั้นใช่มั้ยครับ ? ” 

สุดท้ายจีซานก็ตัดสินใจที่จะถามออกมาซึ่งมันก็ทำให้จองกุกค่อนข้างที่จะพอใจเพราะจีซานคงไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองกำลังแสดงอาการหวง

“ ทำไมฉันต้องยอมจ่ายเพื่อคนพวกนั้นด้วยล่ะ ? ” 

“ ไม่รู้สิครับ..คุณอาจถูกใจใครสักคน ” จีซานยักไหล่ 

ใช่ คุณจองกุกอาจจะเคยเข้าร่วมงานประมูลบ่อยแต่เขาก็ไม่เคยคิดจะจ่ายเงินเพื่อซื้อใครแต่ใครจะไปรู้เพราะบางทีมันอาจจะไม่ใช่เช่นนั้นเสมอ..

“ หึ ฉันไม่จำเป็นต้องประมูลคนพวกนั้นเพื่อมาทำให้ฉันพอใจหรอกจีซาน ” จองกุกบอก “ เพราะยังไงฉันก็มีคนของฉันแล้ว ”

“ ใครหรอครับ ? อื้ม!.. ” เสียงทุ้มหวานครางในลำคอยามริมฝีปากอวบอิ่มบรรจบประสานเข้ากับริมฝีปากร้อนจากคุณจองกุก อ่า..เขาไม่อยากบอกอย่างนี้เลยทั้งในฐานะลูกน้องและเลขาคนสนิทแต่เขาพอใจและรู้สึกใจเต้นแรงเมื่อได้ยินคุณจองกุกบอกแบบนั้นและเขาก็รู้ด้วยว่ามันหมายถึงใคร

“ นายไงจีซาน ” จองกุกผละออกมาพลางจ้องมองใบหน้าจิ้มลิ้มที่ดูน่ารัก อ่อนแอ น่ารังแกแต่ความเป็นจริงมันกลับตรงกันข้าม

        จีซานยิ้มให้กับคำตอบนั้นก่อนจะค่อยๆ หุบยิ้มลงเมื่อนึกถึงอะไรบางอย่าง เขาเป็นคนของคุณจองกุก..ใช่ แต่ถ้าเอารวมๆ แล้วต้องเรียกว่าคนของสกุลจอนสิเพราะเรียกแบบนั้นมันคงจะเจาะจงเกินไปทั้งๆ ที่มันไม่ใช่ความจริง…จริงๆ  มันไม่ควรเป็นแบบนี้ด้วยซ้ำ

จีซานรู้ว่าหน้าที่ของเขาคือการปกป้องคุณจองกุกแค่นั้นแต่เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ทำให้เขากับจองกุกมาอยู่ในจุดจุดนี้แต่ถึงอย่างไรเขาก็พร่ำบอกตัวเองในทุกครั้งว่าระหว่างเขาสองคนเป็นได้แค่เพียงเจ้านายและลูกน้องในช่วงแรกเขาก็คิดเช่นนั้นแต่พอมาตอนนี้มันมักจะมีหลายครั้งที่เขาเผลอใจเต้นแรงให้กับนายของตัวเองซึ่งมันเป็นเรื่องที่ไม่ควรเลยสักนิด..ไม่ควรเลย

“ คิดอะไรหืม ? ” จองกุกเอ่ยถามคนบนตักที่นิ่งไปราวกับโดนสะกดแล้วครุ่นคิดอะไรบางสิ่งบางอย่าง

“ คิดอะไรเรื่อยเปื่อยน่ะครับ ”

“ งั้นเลิกคิดซะ.. ”

“ ครับ..อื้ม~ ”

เป็นอีกครั้งที่พวกเขาจูบกัน ริมฝีปากของทั้งคู่เริ่มหยอกเย้ากันซ้ำไปซ้ำมาขณะที่ฝ่ามือหนายกขึ้นประคองใบหน้าหวานเอาไว้ก่อนจะส่งลิ้นร้อนเข้าไปกักเก็บความหอมหวานในโพรงปากคนตัวเล็กเกี่ยวกระหวัดเข้าหากันแลกเปลี่ยนลมหายใจของกันและกันจนจีซานเผลอร้องครางออกมาในลำคออย่างเคลิบเคลิ้ม

“ อื้อ คุณจอง อ๊ะ! ” จีซานร้องยามโดนคุณจองกุกแกล้งด้วยการโดนกัดที่ริมฝีปากล่างจนเลือดออก

แต่ไม่รู้ทำไมเขาถึงไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิดเพียงแต่ได้กลิ่นคาวเลือดเล็กน้อยซึ่งกลิ่นนั้นมันกลับเพิ่มอารมณ์ดิบให้กับคนทั้งสอง…

มือของคุณจองกุกเริ่มซุกไซ้ไปทั่วร่างกายของเขาในขณะที่สัมผัสจากริมฝีปากร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ ปากของทั้งคู่ขยับเข้าหากันก่อนจะขบเม้มบดขยี้กันอย่างสนุกจนไม่คิดจะสนเลยว่าพวกเขามีงานต้องทำ ไม่สิ..เขาไม่คิดที่จะสนมันต่างหากแต่เมื่อจีซานพยายามจะผละออกมาก็กลับโดนเจ้านายล็อคต้นคอเอาไว้บวกกับต้นแขนอีกข้างที่ยังโอบรอบเอวเขาก็กระชับให้ทั้งสองแนบชิดกันมากขึ้น

ให้ตายสิ ถ้าไม่ติดว่าเขาต้องไปทำงาน..จองกุกจะไม่มีทางยอมผละออกมาหรอก!


“ กาแฟดำน้ำผึ้ง 1 แก้วครับ ” จีซานเอ่ยบอกกับพนักงานร้านกาแฟที่อยู่ติดกับบริษัทของคุณจองกุก

ตอนนี้เขาอยู่คนเดียวไม่มีเจ้านายไม่มีลูกน้องเพราะก่อนหน้านี้คุณจองกุกเป็นคนบอกให้เขามาหาอะไรทำรอเพราะว่าเกิดมีความผิดพลาดบางอย่างในช่วงที่เขาไม่อยู่จึงนัดประชุมกับพนักงานในบริษัทสักหน่อยดังนั้นจีซานเลยตัดสินใจว่าเขาอยากมานั่งดื่มกาแฟชิวๆ โดยที่ไม่มีลูกน้องทั้งที่ก่อนหน้านี้พวกนั้นขอตามมาคุ้มกันแต่เขาก็เป็นคนสั่งให้คอยดูแลความปลอดภัยคุณจองกุกไว้และห้ามใครตามมาเพราะเขาไม่เคยชอบเลยสักนิดที่มีคนมาเดินตามติด

         อีกอย่างเขาก็เป็นถึงหัวหน้าถึงหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยของสกุลจอนเชียวนะไม่ใช่แค่ชายหนุ่มหน้าหวานดูบอกบางซะหน่อย

ไม่นานนักเมนูที่เขาสั่งก็มาเสิร์ฟ เขานั่งมองบรรยากาศที่อยู่นอกร้านมีรถยนต์สัญจรไปมา ผู้คนมากมายที่เดินสวนกันที่ริมฟุตบาทแค่เห็นก็รู้สึกวุ่นวายแล้วสำหรับชีวิตในเมืองของคนธรรมดาแล้วคนที่ไม่ค่อยจะธรรมดาแบบเขาล่ะจะวุ่นวายขนาดไหน

แน่ล่ะ ชีวิตในแต่ละวันของเขามันเต็มไปด้วยอันตรายและความหวาดระแวง เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าวันนี้จะเป็นวันสุดท้ายสำหรับเขาหรือเปล่าแต่อย่างว่าชีวิตเขามันไม่สำคัญเท่าชีวิตของหัวหน้าสกุลจอนหรอกยังไงซะถ้าได้ตายเพราะต้องปกป้องเจ้านายก็ถือว่าเป็นเกียรติ

“ จีมิน.. ” จีซานที่ยังคงนั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยได้ยินเสียงคนเอ่ยชื่อน้องชายของตนทำให้เขาต้องหันไปมอง

“ คุณยุนกิ..หวัดดีครับแล้วก็ผมไม่ใช่จีมิน ” ใบหน้าของคนร่างสูงผิวขาวซีดในเสื้อเชิ้ตสีดำดูเหวอไปเล็กน้อยเมื่อตัวเองเผลอทักผิดคน

นี่เขาสับสนระหว่างสองคนนี้ตลอดเลย..

“ เออ โทษทีละกัน ” มิน ยุนกิเอ่ยขอโทษก่อนไหวไหล่อย่างไม่คิดอะไรแล้วเหมือนจะให้เขาลืมมันไปซะ

คุณมิน ยุนกิหรือชูก้าชื่อที่คนอื่นๆ ชอบเรียกกัน เขาเป็นผู้จัดการของคาสิโนแห่งหนึ่งในเมืองที่อยู่ในเครือของคุณจองกุกและก็เป็นคนหนึ่งที่คุณจอน จองกุกสนิทสนมพอตัวเพราะความไม่คิดอะไรมากอย่างเช่นตอนนี้ ความชิวๆ สบายๆ แต่ก็เป็นคนน้ำนิ่งไหลลึกอยู่นิดๆ และยุนกิเองก็คอยเป็นคนจัดการกับเศษซากหลักฐานที่เกิดจากไอ้พวกชอบหาเรื่องใส่ตัวบ้างบางครั้งยามจองกุกสั่งสอนพวกมันเสร็จ

และความไม่คิดอะไรมากนั่นแหละที่ทำให้เขาทักสองแฝดสลับกันอยู่เรื่อย…แต่ช่างมันปะไร

“ มาทำไรที่นี่ล่ะ ? ” คนหน้าตี๋ผิวขาวซีดเอ่ยถาม

“ คุณจองกุกเข้าบริษัทน่ะครับ แล้วคุณล่ะ ?..” จีซานยกแก้วกาแฟน้ำผึงเมนูโปรดของเขายกขึ้นดื่ม

        “ ก็แค่มาหาไรกิน ” ยุนกิล้มตัวลงนั่งที่เก้าอี้ตรงข้ามจีซานก่อนจะเอ่ยถามถึงฝาแฝดคนน้องที่ช่วงนี้หายหน้าหายตาไปเลยส่วนใหญ่เวลาไปหาจองกุกก็จะเจอแต่จีซานเนี่ยแหละ “ จีมินล่ะ ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยเห็นหมอนั่นเลย ”

“ ไม่รู้สิครับ ยังติดต่อไม่ได้หายไป 2 วันแล้ว ” 

“ อ้าว! แปลว่าบกพร่องในหน้าที่ล่ะสิ ” ยุนกิเอ่ยขึ้น หายไป 2 วันแบบนี้ก็น่าห่วงอยู่หรอกแต่คนอย่างปาร์ค จีมินน่ะหรอจะปล่อยให้ตัวเองเป็นอะไรไปคงหนีเที่ยวซะมากกว่า “ แบบนี้ไอ้คุณจองกุกไม่ว่าหรือไง ”

“ ก็รู้ๆ กันอยู่นี่ครับ จีมินฟังใครที่ไหน ”

ใช่ ขนาดกับเขายังไม่เคยคิดจะฟังหรือทำตามเลย

“ ทำแบบนี้บ่อยๆ ระวังน้องนายโดนไล่ออกจากสกุลจอนซะหรอก ” 

กึก

ขณะที่ยุนกิพูดเตือน เขาก็เห็นว่าเจ้าแฝดคนพี่ก็นิ่งไปราวกับอยู่ในห้วงความคิดแถมสายตาก็เผยแววกังวลอย่างเห็นได้ชัด อ้าว..นี่เขาพูดให้คนพี่กังวลหรือ ? แต่มันก็จริงนี่ยังไงซะคนที่ไม่มีความรับผิดชอบในหน้าที่ของตัวเองก็เป็นคนจำพวกหนึ่งที่จองกุกไม่ชอบสุดๆ

จีซานเงียบไปไม่ใช่เพราะกลัวว่ามันจะเป็นอย่างที่คุณยุนกิพูดแต่เขากลับกลัวว่ามันจะไม่เป็นอย่างนั้นมากกว่า..ถ้าคุณจองกุกจะไล่จีมินออกจากสกุลจอนคงทำไปนานแล้วและเขาก็รู้ดีว่าน้องเขาไม่ได้อยากรับหน้าที่นั้นแล้วด้วย

“ ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีสิครับ ”

“ หืม ? ”

ใช่ ถ้าเป็นแบบนั้นมันจะดีมากเลยล่ะแต่ไม่ใช่เพราะว่าเขาต้องการจะทำหน้าที่นั้นคนเดียวหรือไม่ต้องการที่จะทำหน้าที่ร่วมกันน้องชายตัวเองเพียงแต่…

“ ผมแค่กลัวว่าจีมินจะเป็นอะไรไป ” จีซานยกกาแฟขึ้นจิบ “ ทุกวันนี้ไม่ว่าจะเป็นคนของสกุลไหน เก่งแค่ไหนมันไม่เคยปลอดภัยเลยสักนิด ”

จีซานที่กำลังพูดสิ่งๆ หนึ่งที่เขาแทบจะไม่เคยบอกกับคุณจองกุกหรือน้องชายเลยสักนิดกับคนตรงหน้าและสิ่งที่เขาพูดมันคือสิ่งที่เขาต้องการจริงๆ

ในชีวิตของสองแฝดตั้งแต่เด็กจนโตพวกเขาไม่เคยได้เล่นเหมือนเด็กคนอื่นเพราะต้องคอยฝึกฝนเพื่อสักวันจะได้โตมารับหน้าที่ที่สืบทอดมาโดยตลอด สำหรับสกุลปาร์คแล้วมันถือว่าเป็นหน้าที่ที่เป็นเกียรติจีซานเองก็คิดเช่นนั้นแต่ในเกียรติที่ซึ่งต้องยอมแลกมากับชีวิต จิตใจและทั้งหมดที่สามารถจะยอมทำให้ผู้นำสกุลจอนปลอดภัยทั้งหมดนั้นมันเริ่มทำให้เขาไม่แน่ใจ..

เขายอมรับว่าเขาเองก็ยอมจะสละทุกอย่างเพื่อคุณจอน จองกุกแต่มีอย่างหนึ่งที่เขาคงให้ไม่ได้นั่นคือชีวิตของน้องเขา…สำหรับคนเป็นแฝดแล้วจะต้องผูกพันกันเป็นธรรมดาแต่สำหรับเขาและจีมินที่มีกันและกันแค่สองคนเท่านั้นมันต่างออกไป

อย่างที่บอกว่าพวกเขาไม่ได้ใช้เวลาว่างในช่วงวัยเด็กไปเล่นกับเพื่อนๆ หรือออกไปสังสรรค์ตามประสาวัยรุ่น พวกเขาแค่ฝึก ฝึกและก็ฝึกดังนั้นแล้วเพื่อนสำหรับเขามันไม่เคยมีเลยดังนั้นคนคนเดียวที่เป็นทั้งเพื่อนและพี่น้องสำหรับเขาก็มีแค่จีมินเท่านั้น ยามที่เขาพลาดก็มีแค่จีมินที่ช่วยเหลือ ยามที่เขาผิดก็มีแค่จีมินที่คอยให้อภัยทั้งที่บางครั้งมันไม่ควรเลยด้วยซ้ำ..

หลายครั้งที่เขาพยายามกันจีมินออก พยายามที่จะไม่ให้จีมินมายุ่งเกี่ยวทั้งๆ ที่น่าจะรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้แต่อย่างน้อยเขาก็พยายามจะให้ตัวเองแน่ใจที่สุดว่าน้องจะโอเคยิ่งในตอนนี้ที่แทบจะไม่มีคนที่ไว้ใจได้เลยสักนิดมันยิ่งทำให้เขากลัว..ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดคือการให้จีมินเลิกยุ่งกับวงการนี้ซะ เลิกยุ่งกับเรื่องพวกนี้ซักที

ตอนนี้ครอบครัวและเพื่อนที่เขาสนิทมากที่สุดในตอนนี้ก็มีแค่จีมินแล้วและต่อให้ต้องเลือกระหว่างคุณจองกุกและจีมินเขาก็จะไม่ลังเลเลยแม้ว่ามันจะผิดต่อหน้าที่แค่ไหน

“ ครอบครัวคนเดียวที่ผมเหลืออยู่ก็มีแค่จีมินแล้ว ” จีซานบอก “ ดังนั้นผมคงปล่อยให้น้องผมเป็นอะไรไปไม่ได้ ไม่ได้จริงๆ ”





Talk to me 
งืม จีซานเองก็รักน้องหวงน้องมากๆๆๆเหมือนกันเนี่ย
แล้ววันนี้ก็มีตัวละครเพิ่มมาอีก2คนด้วยย
โฮซอกกะยุนกินั่นเองง
สองคนนี้จะมีบทบาทอะไรบ้างน้าา??
รอติมตามเนอะ
ยังไงก็อย่าลืมคอมเม้นกดใจเป็นกำลังใจไรต์ด้วยน้าา:):):)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 108 ครั้ง

275 ความคิดเห็น

  1. #161 Nakookmin (@Nakookmin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 10:12
    จีซานก็คทอเมจจีมิน เป็นแฝดกันนะ นี่ไม่อยากให้ต้องเสียสละไรงี้เลย หัวใจใครหัวใจมัน แค่สถานะตอนนี้ก็รักกันยากอยู่แล้ว ไม่ว่าจีมินหรือจีซาน ความรักไม่ใช่เรื่องของการเสียสละหรือสงสาร จีซานเองก็น่าเห็นใจ ถ้าวันนึงจองกุกต้องแค่งงานขึ้นมาแล้วตัวเองต้องรับใช้ต่อ ก็น่าสงสานไม่แพ้กันแหละ แฝดกันไม่จำเป็นต้องยอมให้อีกคนเสมอนะ แต่ละคนมีชีวิตของตัวเอง
    #161
    0
  2. #105 sarinrin (@libppk_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 10:26
    เราเข้าใจความรู้สึกของจีซานนะ ถ้าเป็นไปได้ตัวเองก็อยากเสี่ยงคนเดียวมากกว่าฮือไม่เห็นหนทางที่จะรักกันได้เลยค่ะ แต่ชอบโทนเรื่องมากๆต้องบู๊กันสักฉากแน่ๆๆๆๆๆ สู้ๆนะค้าบติดตามอยู่แบบเรียลทาม เราค่อยๆอ่านมากเลยค่ะทุกตัวอักษรฮือ รักนะคะ
    #105
    0
  3. #90 jjacksonn7 (@JibParisa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 22:30
    เห้ออออ เป็นแฝดกันดูไม่ออกเลยหรอว่าน้องชอบ แบบเขาเป็นแฝดกันอะ เห้อยุ่งยากไปหมด จีซานน่ะเหมือนจะดีนะ
    #90
    1
    • #90-1 Nakookmin (@Nakookmin) (จากตอนที่ 4)
      5 กรกฎาคม 2562 / 10:10
      รู้แบ้วก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดีนะ สถานะของทั้งสองแฝดน่ะ คิดแบบนั้นไม่ได้หรอก แล้วไม่ต้องคิดให้จีซานเสียสละนะ หัวใจใครหัวใจมัน ไม่ควรให้ความรักเป็นเรื่องของความสงสาร ถ้ารู้คงยิ่งกระอั่กกระอ่วนกันไปมากกว่านี้
      #90-1
  4. #60 icechanapa2 (@icechanapa2) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 03:51
    ซึ้งกับความรู้สึกระหว่างแฝดมากอะ
    #60
    0
  5. #33 titaya151060 (@titaya151060) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 15:45
    รู้สึกไม่ค่อยชอบจีซานเรยยยยยยย
    #33
    1
    • #33-1 sarisa2005 (@sarisa2005) (จากตอนที่ 4)
      27 พฤษภาคม 2562 / 21:56
      ในที่สุด ก็มีคนคิดเหมือนเรา ♥️
      #33-1
  6. #32 bainard5813 (@bainard5813) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 12:30
    อยากรู้ จีมินคู่กับจองกุกใช่ไหมมม เขาจะรักไงอ่าาา จีซานกับจองกุกดูๆลึกซึ้งมากเลยอ่ะ ฮือ
    #32
    0
  7. #31 Kittimaphon_faii (@Kittimaphon_faii) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 22:55
    รอออออ
    #31
    0
  8. #30 uraiwan876688 (@uraiwan876688) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 22:40
    ตกลง กุกมินป่ะค้ะ
    ทำไมจีซานกับจองกุกถึงรักกันอ่ะ งือออ
    น่าติดตาม รีบมาอัพเด้อ
    รอๆๆ
    #30
    0
  9. #29 SASI_131 (@bombam-smpp47) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 22:37
    เราจะติดตามตอนต่อไปค่ะ นี่ลุ้นตลอดว่าจองกุกกับจีมินจะหวานกันยังไง เรื่องราวน่าติดตามมาก!ๆ ยังไงก็สู้ๆนะคะ
    #29
    0