ไดอารี่ 9 แทนธาร - จอมซนคนป่วน (นิยายวายแนวครอบครัว)

ตอนที่ 250 : 250 - ภาม_2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,679
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 907 ครั้ง
    13 ก.พ. 62

13/2/62

มีคนกัดไหล่
ผมขยับตัวหนี
เขาหัวเราะ ดึงผมเข้าไปกอดอีกครั้ง
"อยากนอนครับ"บอกออกไปเสียงงัวเงีย
"สิบโมงแล้วนะ"
ชิบหาย!!
ผมเด้งตัวขึ้นอัตโนมัติ
มองนาฬิกาที่แขวนบนข้างฝามันไม่ได้บอกแบบนั้น
คนที่นอนอยู่หัวเราะจนตัวงอ
"แม่บอกถ้าปลุกภามวิธีได้ผลแน่ ฉันเลยลองดู ได้ผลจริงด้วย ฮ่า ๆ ๆ ๆ"
"ขำมากไหมครับ เสียเวลานอน!"
"ตอนต่อเถอะไม่กวนแล้ว วันนี้จะให้คนไปส่งที่ทำงาน ไม่ต้องเหนื่อยเดินทางเองรู้รึเปล่า"
"ปฏิเสธได้ไหม"
"ไม่ได้! รู้ใช่ไหมว่าฉันทำให้นายกระเด็นออกจากบริษัทได้ง่าย ๆ"
"เฮ้อ ขู่เก่งจริง"ผมทิ้งตัวลงนอน
"เหนื่อย"
"เหนื่อยก็นอนต่อเถอะ ฉันสั่งอาหารมาให้แล้ว"มือหนาลูบอยู่ที่สะโพก
ผมคว้ามันขึ้นมาจับไว้ กลัวว่าอะไร ๆ จะเลยเถิดจนไม่ได้ไปทำงาน
คุณรามยิ้มเก๋
"ฉันออกไปสั่งงานเดี๋ยวเดียว"
"อย่าลืมโทรบอกภีมด้วยครับ"
"ไม่ลืม นอนนะคนดี"
"ขอจุ๊บคุณทีสิครับ"
"จุ๊บ"
คุณรามแถมให้อีกหลาย ๆ ที
ผมยิ้มมีความสุข นอนต่อจนถึง 8 โมง
.
ผมเดินลงบันไดมา ได้ยินเสียงภาษาไม่คุ้นหูคุยกัน
ตัวเองย่อตัวลงแอบฟังด้วยความอยากรู้
คลานหมอบต่ำเข้าไปเรื่อย ๆ 
ดีที่มีกำแพงตรงนี้เป็นที่กำบัง
คุณรามเคยบอกว่าธุรกิจที่ทำอยู่ ครอบคลุมหลายประเทศ
ต้องติดตามงานว่าเป็นไปอย่างที่วางแผนไว้รึเปล่า อย่างใกล้ชิด
พวกอสังหาริมทรัพย์ งานก่อสร้างบริษัทใหญ่ ๆ ห้าง โรงแรม สวนสนุก
เฟอร์นิเจอร์ และยังร่วมทุนเกี่ยวกับสิ่งอื่นอีกมากมาย
เครื่องดื่ม แอลกฮอลล์ ภาพยนตร์ วงการบันเทิง
เห็นอาชีพเขาแล้ว ต่างกับเราลิบลับเลย
เฮ้อ
เกิดแล้วตายอีกกี่ชาติถึงจะเก่งได้เท่าเขาก็ไม่รู้
ผมก้มมองลอดผ่านช่องว่างที่พื้น
ยังมองไม่เห็นอะไร
คลานเข้าไปอีกหน่อย
กระดึ๊บ ๆ 
มองลอดเข้าไปอีก ก็ยังไม่เห็นอะไร
กระดึ๊บ ๆ 
เงี่ยหูฟัง ได้ยินนะแต่ฟังไม่ออก
เออ เราจะฟังไปทำไมวะ??
"What are you looking for?"
เสียงดังมาจากข้างหลังทำให้ผมตกใจ
"แว๊ก!! โอ๊ย!"หัวไปชนเข้ากับโต๊ะ
ชายร่างสูงมีหนวดเครารุงรัง ยืนอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่!?
"ภาม!"
คุณรามเดินออกมาจากห้องนั่งเล่น 
มองผม
มองผู้ชายคนนั้น
จ้องมองผมตาเขม็ง น่ากลัวเหมือนตอนแรก ๆ ที่เราเจอกัน
เห็นเส้นเลือดตรงแก้มชัดขึ้นมา
ผมมองทุกคนสลับกันไปมา
คุณรามตะคอกใส่ชายคนนั้นเสียงดัง
และยกแขนผมขึ้นลากขึ้นลิฟท์ไปชั้นบน
"โอ้ย ๆ ขอโทษครับ ๆ เจ็บ"
"ภามลงมาทำไม"
"เจ็บครับ เจ็บ ๆ"
"ให้ตายเถอะ!"
โดนจับโยนขึ้นบนเตียง ผมตกใจกับความรุนแรงที่เกิดขึ้น
ทำอะไรไม่ถูก
จะร้องไห้ก็ร้องไม่ออก
มันกลัวสีหน้าคนตัวสูงเอามาก ๆ
"เสื้อกล้าม กางเกงขาสั้น สั้นแบบสั้นมาก!"
"คุณใส่ให้เองนี่ครับ"
"ใช่ ฉันใส่ให้เอง ให้! ตาย! เถอะ!"
เขาแผดเสียงคำราม
ผมถอยร่นไปนั่งติดหัวเตียง
"ภามผิดอะไร"
ผมถาม เอาผ้าห่มมาคลุมป้องกันตัวเองอีกชั้น
คุณรามเดินวนไปมา สงบสติอารมณ์
"คุณราม ผมกลัว..."
"ชู่ววววว"
"ฮึก"
"อย่าร้องน่าภาม"
"ก็คุณน่ากลัวนี่ ฮึก ฮึก อยากกลับบ้านแล้วครับ"
"ขอเวลาฉันแป๊บเดียวภาม ชู่วววว"
คุณรามเดินวนไปมา ไม่พูดอะไร
ผมกลั้นสะอื้น รอคุณเขาใจเย็นลง
คนตัวสูงหายใจเข้าลึก หายใจออกยาว
ทำแบบนี้อยู่สองสามครั้งก็ลงมานั่งหันหลังให้บนที่นอน
ผมทิ้งผ้าห่ม คลานเข้าไปกอด
"ฮึก ๆ กลัว"
"ขอโทษที โมโหภามน่ะ"
"ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจแอบฟังนะ...คุณก็รู้ว่าถึงฟังผมก็ฟังไม่ออก แต่ผมอยากรู้ว่าคุณคุยกับใคร 
เสียงมันดังมาถึงตรงนั้นน่ะ"
"เปล่า ไม่ได้โกรธเรื่องนั้น"
ผมรอฟัง
คุณรามดึงผมไปนั่งตัก
"กางเกงสั้น แต่ฉันไม่ได้ใส่ชิ้นข้างในให้ไม่รู้ตัวเลยหรือไง"
"อ่อ"ผมแหวกชายกางเกงดู
"จริงด้วย มิน่ามันโล่ง ๆ แฮ่"
"ทั้งขา ทั้งแขน ขอโทษทีนะ...ที่ห้ามใจตัวเองไม่ได้ รอยเลยเยอะขนาดนี้"
ผมเพิ่งมองสำรวจตัวเอง
เหี้ยแล้วไง
วิ่งไปดูกระจก ทั้งคอสองข้าง ทั้งหน้าอก ลามลงด้านล่าง
เครียดเลย
"ขอโทษที"
พูดขอโทษแต่สีหน้าไม่สำนึกผิดสักนิด
"ฉันหวงไม่อยากให้ใครเห็น หวงมาก หวงมากกกกกกกกกก"
เขาย้ำ
"เมื่อกี้โยนผมลงบนที่นอนด้วย เจ็บครับ"ผมอ้อน เอาข้อมือให้ดูว่าเป็นรอยแดง
คุณรามจูบ
"จะเอายามาทาให้นะ"
"ขอโทษอีกสิ"ผมสั่ง
คุณรามชะงัก
"ถ้าคุณระงับอารมณ์ไม่ได้ผมต้องเจ็บตัวอีก ทำไมต้องใส่อารมณ์กับผมด้วย"
"ขอโทษครับ ก็มันอดไม่ไหวนี่ ไม่คิดว่าภามจะลงไปทั้งแบบนั้น ทีหลังก็ใส่เสื้อคลุมไว้หน่อยเถอะ"
"ความผิดคุณนะ หาให้ผมใส่เองแท้ ๆ"
คุณรามเดินกลับมา แหวกเสื้อตรงหน้าอกออกแล้วกดจูบเน้น ๆ
"ขอโทษครับ"
ผมดีดหน้าผากคนตัวโตไปหนึ่งที
ดังเปร๊าะจนอีกคนสะดุ้งด้วยความตกใจ
"ภาม! มันเจ็บจริงนะ!"
"ก็ทำผมก่อนทำไม"
"แดงไหม"
"อย่าเวอร์น่า ไหนเคยโม้ให้ผมฟังว่าเป็นศิษย์เอกสำนักดาบไง แค่นี้ไม่ระคายผิวสักนิด"
"ฉันทำบ้างดีไหม"
"อ๊ะ ๆ เมื่อกี้ทำผมไปแล้วนะครับ อย่านะ ๆ ไม่งั้นกลับบ้านจริงด้วย"
"ฮึ่ย!"คุณรามเดินออกไปเอายามาทาให้
สักพักก็โทรขึ้นมาว่าไม่มีคน ให้ลงไปทานข้าวได้แล้ว
.
ตี ๆ เล่น ๆ และทานข้าว คุณรามออกไปส่งถึงที่ทำงาน
.
เราแยกกันตอน 9 โมงครึ่ง
.
ผมมาประชุมงานก่อนไปตรวจเช็คงานก่อสร้าง
ระหว่างที่หยิบสมุดออกมาจด
ก็เจอเงินอยู่ในกระเป๋า
พร้อมโน้ตเขียนไว้
"เอาไว้ซื้อขนม"
แล้วมีเงินแนบมาปึกหนึ่ง ผมหัวเราะอย่างอดไม่ได้
ให้มาหมดนี่สงสัยจะซื้อได้ทั้งร้าน
บ้าชะมัด!
.
.
คุณรามให้คนรถรอติดตามทั้งวัน
ผมเคลียร์งานจนถึงเที่ยงกว่ายังไม่ได้ทานข้าว
แต่คิดไว้ว่าอยากจะไปส่งคุณรามให้ทัน
ดูนาฬิกาแล้วถ้านั่งรถยนต์คงจะช้า จึงขอให้พี่อ้วนไปส่ง
"คิดค่าน้ำมันนะมึง"
"เออน่า เงินเดือนออกแล้วจะพาไปเลี้ยงข้าว"
"อย่าลืมนะ มึงลืมกูจะไปทวงที่ผัวมึง"
"กล้าเหรอ ลองดูสิ"ผมหัวเราะ
"ไม่กล้าหรอกคร๊าบ กูพูดเล่น"
เราหัวเราะกันสนุก
.
.
โทรหาดีกว่า กลัวไม่เจอ
"จะให้คนไปรับเข้ามาในห้องรับรองนะ"
"ไปได้เหรอครับ ผิดกฏไหม"
"ไม่ ยังไม่ได้เข้าไปด้านใน"น้ำเสียงคุณรามอบอุ่น
ผมนั่งรอไม่นานก็มีคนมาพาเข้าไป
เห็นคนตัวสูงแล้ววิ่งไปกระโดดกอด
คนที่อยู่ภายในห้องนั้นค่อย ๆ ถอยออกทีละคน
"จะไม่เจอกันอีกแล้ว"ผมคราง
คุณรามกอดผมเอาไว้แน่น ยกจนเท้าลอยจากพื้น
"ถ้ามันช้าออกไป ฉันจะไม่ให้มันเกิน 1 เดือนนะ"
ยิ่งฟังยิ่งใจหาย
"ไหนบอก 2 อาทิตย์ไง"
"หมดคราวนี้ก็มาอยู่กับเธออีกนานหลายเดือน ฉันว่างเมื่อไหร่จะเกาะติดภามหนึ่บ
เอากันจนรำคาญไปข้างดีไหม"
"เอากันเหรอ"ผมถามหน้าตาใสซื่อ คุณรามชะงัก
"อย่ากวนกันตอนนี้ ถ้าคิดว่าฉันไม่กล้าทำอะไร ภามคิดผิด"
"อ่า รู้แล้วว่าเก่ง คนเก่งของผม"
แนบริมฝีปากจูบอย่างดูดดื่ม ขอเรียกร้องเอาความอบอุ่น วาบหวามจากอีกคน
ผมจดจำทุกสัมผัสของเขา ให้ทุกความรู้สึกแทรกซึมเข้าไปเต็มหัวใจ
"ดูแลบ้านแทนฉันนะ"
"อืม"
"เป็นเด็กดีของฉันเข้าใจไหม"
"รู้แล้ว คุณก็เหมือนกัน ถ้ามีอะไรไม่ดีมาเข้าหูผม...เราโบกมือลาบ๊ายบายกันได้เลย เข้าใจไหม"
"ขู่เก่งเหมือนกันนะเรา"
"ก็เรียนรู้มาจากคุณ"
เราสองคนหัวเราะ
"เอ้อ แล้วนี่...บอกแล้วว่าไม่เอาครับ อย่าทำแบบนี้"ผมยื่นเงินคืน
"ฝากไว้ก่อน ฉันยังไม่ต้องใช้"
"เฮ้อ ถ้าหายขึ้นมาละยุ่งเลย"
"ถ้าหายภามต้องจ่ายดอกเบี้ยให้ฉัน"
"เฮ้อ จะหาจากไหนมาให้ดีละ มีแต่ตัวนี่...ขัดดอกก่อนได้ไหม"
"ขัดดอกคืออะไร?"
ผมหัวเราะ บีบปากคนตัวโต
"เอาตัวผมไปแก้ขัดก่อนได้รึเปล่า"
"อ๋อ ได้ เต็มใจ"
เขาวางผมลงบนโซฟา ทำท่าจะขย้ำจนต้องดันร่างใหญ่หนี
"บ้าเหรออออ"
"ไม่ทำหรอก แกล้งเล่น"
"หน้าตาคุณจริงจังมาก"
เราสองคนหัวเราะเล่นสนุก 
จับมือกันไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
"ของขวัญจีแอลเตรียมไปหรือยังครับ"
"เตรียมแล้ว ซาฟาจะเป็นคนเอาไปให้"
"คุณไม่แวะไปหาลูกหน่อยเหรอ ไปทั้งทีนะครับ"
"ประเทศที่ต้องเอาเครื่องจอดเขาไม่ให้เครื่องบินผ่าน คือเขามมีสงครามกันอยู่น่ะ"
"แล้วจีแอลละครับ"
"ที่จีแอลอยู่ปลอดภัย แต่เอาเครื่องบินบินผ่านน่านฟ้าไม่ได้"
ผมพยักหน้า
"แล้วซาฟาจะไปยังไงครับ"
"นั่งรถยาวอาจจะใช้เวลาหลายวัน"คุณรามบอก
"ไม่ต้องห่วงนะ ของขวัญที่เธอเลือกต้องถึงมือลูกชาย...อ่า ลูกสาวของเราแน่นอน"
"ลูกคุณคนเดียวต่างหาก"
"ได้พ่อไปแล้วก็แถมลูกด้วย ไม่ดีหรือไง"
"ยังไม่คุ้นกับน้องเลยครับ น้องจะดีใจหรือเสียใจก็ไม่รู้"
คุณรามไม่ตอบ
"เงียบแบบนี้ใจเสียนะครับ"ผมบีบปากคนตัวโต
เขายิ้ม
"ก็ต้องดีใจสิ ภามน่ารักขนาดนี้ เอาไว้ไปเที่ยวด้วยกันนะครับ จีแอลเข้ากับคนง่าย"
"เหรอ"ผมแสยะยิ้ม เข้ากับคนง่ายเหมือนพ่อ เหอ ๆ 
.
.
ถึงเวลาต้องขึ้นเครื่อง
คุณรามต้องไปแล้ว
"กอดหน่อย กอดผมแน่น ๆ"
"แน่นเกินไปจะทำให้ภามเจ็บตัว"
"ดี คุณจะได้ไม่ต้องไปไหน"
คุณรามคลายกอด 
"เด็กดื้อ"
"ไม่อยากให้ไปเลยครับ"
"อย่าทำหน้าแบบนี้ ฉันจะไปทำงานไม่ได้"
"..............................................."น้ำตาคลอ พูดไม่ออกเอาแต่จ้องหน้าคุณราม
มันก็เป็นทุกครั้งที่เขาจะไปทำงานไกล ๆ
เขามักจะไปนานเป็นเดือน
ไม่ค่อยติดต่อกลับมา
ไม่เคยบอกให้รู้ว่าไปอยู่ส่วนไหนของโลก
ใครจะไปทำใจได้
"อย่าร้อง"เขาปลอบ
ยิ่งปลอบน้ำตายิ่งไหล
"กลัวคุณไม่กลับมา"
"กลับมาสิ บ้านฉันอยู่ที่นี่"
".........................................."
"คนรักของฉันก็อยู่ที่นี่"
"........................................."
"ต้องกลับสิครับ...."
"กลับมาแล้วผมจะพาไปทานของอร่อย ๆ นะ รีบกลับมานะครับ"
คุณรามยิ้ม
เราจูบกันจนเสียงเคาะประตูดังขัดจังหวะ
มีผู้ติดตามคุณรามไปด้วย 3 คน
ผมส่งเขาได้แค่ตรงนี้
"ต้องกลับเข้าไปออฟฟิศอีกรึเปล่า"เขาถาม ผมพยักหน้า
ปาดน้ำตาปอย ๆ
คุณรามปัดมือออกแล้วเช็ดให้
"จะต้องให้สั่งอีกกี่ทีว่าไม่ให้นั่งมอเตอร์ไซค์แล้ว คิดว่าฉันไม่กล้าทำโทษใช่ไหม"
ผมยิ้มแห้ง ๆ คนของเขาคงรายงานหมดแล้ว ไม่มีเหตุผลอะไรจะแก้ตัว
"กลัวไม่ได้อยู่กับคุณนาน ๆ"
"เฮ้อ คนรถมารอแล้ว...ให้เขาไปส่ง"
"เข้าใจแล้วคร๊าบ"
"จูบอีกที"
ผมยิ้มให้เขาและมองดูเขาออกจากห้อง
คงต้องใช้เวลาอีกสักพักกว่าเครื่องบินส่วนตัวจะออก
ผมถอยออกมา มีคนของคุณรามยืนรอ
"ทางนี้ค่ะคุณภาม"
"ครับ"
เดินตามเขาไปจนถึงรถที่นั่งไปออฟฟิศ
.
.
ระหว่างทางคุณรามโทรมา
"กลับไปนอนบ้านเรานะ"
"แน่นอนครับ จองห้องใหญ่ไว้แล้ว จะทำให้เละให้หมดเลย"
"หึหึหึ ตามสบาย แก้ผ้านอนก็ได้ฉันมองเห็นนายได้ตลอด"
"บ้าเหรอ"ผมหัวเราะ
"อย่าลืมทานยานะภาม"
"ครับ คุณเองก็รักษาสุขภาพด้วย"
"ฉันแข็งแรงกว่าเธอไม่รู้ตั้งกี่เท่า อย่าลืมสิว่าอาชีพเก่าฉันคือทหารนะครับ"
"โม้อีกละ เฮ้อ"
"สงสัยคราวหน้าต้องสั่งสอนให้จำขึ้นใจ"
"แว๊กกกก ไม่เอานะ"
อีกฝั่งหัวเราะร่วน
"ไม่เอาอะไร"
"ก็แบบเมื่อคืน มันแรงไป...หัวกระแทกเตียงด้วย"
"ไม่เห็นภามว่าอะไร ฉันเลยคิดว่าชอบ"
"โห ร้องห้ามไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง"
"อ้าวเหรอ ฉันคิดว่านั่นคือครางให้ฉันฟัง"
"คุณรามบ้า"ผมเขินจนตัวบิด
"ต้องวางแล้ว ตั้งใจทำงานนะ"
"คุณราม"
"ครับ"
"รักคุณนะครับ"
ปลายสายเงียบไปเลย
เขินจะตายแล้วโว้ยยยยยยยยยย
ได้ยินแต่เสียงหัวเราะเบา ๆ
"รักเหมือนกันครับ"
จากนั้นก็วางสายไป
เฮ้อออออออ
คืนนี้จะข่มตาให้หลับลงได้ยังไง 
เขาเล่นทิ้งกลิ่นของเราไว้เต็มห้อง
เฮ้อออออออออ
คิดถึงแล้ว
จับหัวใจตัวเอง
เฮ้ออออออออออออ
คิดถึงเขามากไปแล้ว
.
.










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 907 ครั้ง

20,354 ความคิดเห็น

  1. #17776 JanAeng (@janngt) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 21:24
    กลับมาอ่านอีกครั้งเพราะคิดถึงมากและรู้สึกว่าคุณรามตอนอยู่กับภาม โทนเสียง หารกระทำต่างๆดูเป็นผู้ชายอบอุ่นมากๆเลยนะ เป็นที่พึ่งได้ เป็นให้ได้ทุกอย่างขอแค่เขาบอกมา ชอบมากกกกกกก แต่อย่าพูดถึงตอนอยู่กับคนอื่น คงโหดน่าดู
    #17776
    0
  2. #17251 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 13:12
    งุ้ยยยยยย คู่นี้เขามุ้งมิ้งกันไม่แพ้คู่อื่นเลยนี่นา คิดว่าจะเป็นแนวโหดๆซะอีก ที่แท้รามก็มีมุมแบบนี้อยู่เหมือนกัน ต้องห่างกันอีกแล้ว คิดถึงกันแย่เลย แต่ก็สู้ๆนะภาม ยังไงเดี๋ยวก็ได้เจอกัน
    #17251
    0
  3. #17003 duangjai0604 (@duangjai0604) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 01:18
    ชอบ รามภาม มากจริงๆ อ่านซ้ำๆ วันละหลายรอบ
    #17003
    0
  4. #16354 ontheotherhand (@ontheotherhand) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:20
    หวานมากอยากอ่าน รามภามอีก
    #16354
    0
  5. #16353 ontheotherhand (@ontheotherhand) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:20
    หวานมากกกกกกดดด อยากอ่านอีกกก
    #16353
    0
  6. #16205 storymhee_ (@storymhee_) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:39
    ลุงยักษ์ก็คือหวานจนแบบ โอ๊ยยยยย แทนธารก็คือสู้ไม่ได้ในจุดนี้
    #16205
    0
  7. #16204 V.i.P.13 (@vip13) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:57
    โอ้โห...หวานกว่าแทนธารไปอีก 555555
    #16204
    0
  8. #16202 jogod (@jochittranant) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:05
    ลุงยักษ์เค้าก้อหวานนะเนี่ย กะภามน่ารักเชียว
    #16202
    0
  9. #16201 Paew Noii (@paew_paew) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:01
    รัก ชอบคุ่นี้อีกละ
    #16201
    0
  10. #16200 Paew Noii (@paew_paew) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:00

    รัก ชอบคุ่นี้อีกละ
    #16200
    0
  11. #16199 Khunbb1234 (@Khunbb1234) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:17
    อิจมากโง้ยยยยยยย
    #16199
    0
  12. #16198 BaeBB_9397 (@BaeBB_9397) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:42
    หวานแบบคนทั้งโบกต้องหมั่นไส้
    #16198
    0
  13. #16197 BaeBB_9397 (@BaeBB_9397) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:42
    หวานแบบคนทั้งโบกต้องหมั่นไส้
    #16197
    0
  14. #16194 cat250613 (@cat250613) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:32

    หวานสมกับเดือนแห่งความรัก
    #16194
    0
  15. #16193 Vevi (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:13

    หวานกันมากกก ห่างกันนานขนาดนี้ สงสารภามจัง

    #16193
    0
  16. #16192 p_mooao (@p_mooao) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:42
    น่ารักมากเลย หวานซะอิจฉาเลย อิอิ
    #16192
    0
  17. #16191 neerrss (@neers) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:35
    เบาหวานขึ้น​ตาแล้วจ้าาาา ชอบคู่นี้ อยากให้แต่งคู่นี้อ่ะชิน
    #รอวนไป😝😝
    #16191
    0
  18. #16190 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:27
    คู่นี้มันจะฮอตไปแล้วววววว
    #16190
    0
  19. #16189 pegus (@pegus) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:15
    โคตรน่ารักเลยยยยยย คุณรามน่ารักได้ขนาดนี้เลยหรอ ปกติเห็นแต่นึงๆ อยากอ่านรามภามแบบเรื่องยาวๆจุใจๆจังเลยค่ะ555555555
    แอบคิดถึงตัสเล็กๆ
    #16189
    0
  20. #16187 nutthira82 (@nutthira82) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:48

    หวานมว๊ากกกกกกกกก

    ​หวานรับวาเลนไทน์​ เบาหวานขึ้นตา

    #16187
    0
  21. #16186 Oshfly (@4goming) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:43
    โอ้โหหหหหห รามภามมาแบบนี้ ป๊าม๊าคือจืดไปเล๊ยยยยย 555555 ป๊าม๊าอย่ายอมเค้านะ คิคิ
    #16186
    0
  22. #16184 iiwscm (@iiwscm) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:56
    พอคุณรามหวานก็คือน้ำตาลเรียกพี่ไปแล้วค่าาาา ❤️❤️❤️
    #16184
    0
  23. #16183 bewika (@nattawika03) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:55
    ชอบมากกกกกกกก
    #16183
    0
  24. #16182 M.D. MayDay (@yamylevol) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:21
    กวานเว่อร์ ชอบคู่นี้มากกกก
    #16182
    0
  25. #16181 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:14
    เขินจังค่ะคุณ
    #16181
    0
  26. #16162 Narayar (@Narayar) (จากตอนที่ 250)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:56
    แยกเรื่องพลีสสส
    อยากเห็นพัฒนาการของภามกับจีแอลมากค่ะ
    #16162
    1
    • #16162-1 Choco_stick (@tawonfar) (จากตอนที่ 250)
      16 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:51
      เห็นด้วยสุดๆเลยค่ะ
      #16162-1