最佳女配(快穿): ร้อยชาติรัก ยอดนางรอง(Quick time travel)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 166,341 Views

  • 2,739 Comments

  • 5,765 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    971

    Overall
    166,341

ตอนที่ 1 : บทที่ 1 กลยุทธพิชิตพระรองใสซื่อจอมปลอม (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17670
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 380 ครั้ง
    8 ต.ค. 59



บทที่ 1 กลยุทธพิชิตพระรองใสซื่อจอมปลอม (1)




อวี่ฉีคือนางรองตัวร้าย

ถ้าจะให้พูดกันให้ชัดๆ สักหน่อย งานของเธอก็คือการข้ามภพเข้าไปสู่นิยายเล่มแล้วเล่มเล่า สวมบทบาทแสดงเป็นนางรองผู้อมหิตชั่วร้ายที่มีชื่อเดียวกันกับเธอ

ที่ว่ากันว่าสามร้อยหกสิบอาชีพ แต่ละอาชีพล้วนกำเนิดผู้เชี่ยวชาญ จรรณยาบรรณทางอาชีพและความเชี่ยวชาญของอวี่ฉีนั้นคือที่สุดของที่สุด นับว่าเป็นพนักงานชั้นโกลด์ของอาชีพนี้เลยทีเดียว

ทุกครั้งที่ต้องข้ามภพ ล้วนต้องทำภารกิจสองอย่างให้สำเร็จ หนึ่งก็คือจับคู่นางเอกและพระเอก

ภารกิจนี้คล้ายคลึงกับงานที่ผู้ร่วมอาชีพส่วนมากดำเนินกิจการอยู่ สิ่งที่พวกเธอต้องทำก็คือทารุณนางเอกผู้ใสซื่อไร้เดียงสาอย่างไร้ความปราณี ส่วนสิ่งที่อวี่ฉีที่ต้องทำกลับเป็นการปกป้องคุ้มครองนางเอก จนกระทั่งพวกเธอได้กลายเป็นปานแดงบนยอดดวงใจ แสงจันทร์ขาวนวลที่หน้าเตียงของพระเอก

ไม่ ไม่มีอะไรให้ต้องโอดครวญหรอกนะ ถึงแม้ความอ่อนโยนดีงามของนางเอกจะเสแสร้งแกล้งทำก็ตาม เธอก็ยังจะขยันขันแข็งทำงานอย่างมืออาชีพต่อไปแน่นอน

รับเงินเขามา ก็ต้องทำงานให้เขาไป เมื่อจบภารกิจแล้ว อวี่ฉีก็จะได้รับค่าตอบแทนจากนางเอกมาส่วนหนึ่ง ดังนั้นในอีกแง่มุมหนึ่ง นางเอกทุกคนนับว่าเป็นนายจ้างของเธอ

และผู้รับจ้างที่ยอดเยี่ยม จะไม่ตัดสินว่านายจ้างผิดหรือถูกหรอก

ส่วนภารกิจที่สองที่เธอต้องทำให้สำเร็จก็คือ ทำให้พระรองฝ่ายร้ายในหนังสือชอบตัวเองให้ได้

ระวัง! เน้นย้ำไว้เลย ข้อนี้ไม่ได้เป็นสวัสดิการของงานของหรอกนะ แต่เป็นปัญหาที่แก้ยากที่สุดในทุกครั้งของการข้ามภพต่างหาก

คนที่ได้ชื่อว่าเป็นพระรองฝ่ายร้าย ล้วนมีจิตใจเย็นชา ที่ขนาดให้ความอบอุ่นอย่างเต็มที่แล้วก็ไม่แน่ว่าจะละลายมันลงได้

แต่ที่โชคดีก็คือ ทุกคนล้วนเป็นนักแสดงมาแต่กำเนิด ถึงแม้การพูดเช่นนี้อาจต้องสงสัยในข้อหาโอ้อวดตัวเอง แต่อวี่ฉีนั้นเป็นคนที่ยอดเยี่ยมที่สุดคนหนึ่งจริงๆ จะแสดงเป็นคนอ่อนโยนหรือเอาอกเอาใจหรือรักลึกซึ้งกินใจก็ไม่เลวเลยทั้งนั้น

........................

แทบทุกครั้งที่ลืมตาขึ้นมาต้องอยู่บนเตียง ซึ่งครั้งนี้ก็ไม่แตกต่าง

จากข้อมูลที่ถูกส่งเข้าสู่สมอง ครั้งนี้ตัวละครที่เธอต้องสวมบทบาทคือคุณหนูของบริษัทในเครือตระกูลลู่ ลู่อวี่ฉี บทบาทของคุณหนูลู่ผู้นี้ถูกกำหนดให้เป็นคนชอบวางอำนาจบาตรใหญ่  จัดอยู่ในประเภทของนางร้ายระดับล่าง ไม่มีเทคนิคแสดงที่ต้องใช้ความเชี่ยวชาญเอาเสียเลย

นาฬิกาปลุกที่ถูกออกแบบอย่างละเอียดประณีตบนหัวเตียงแสดงเวลาหกโมงห้านาที อวี่ฉีตื่นขึ้นอย่างกระฉับกระเฉงไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า

หลังจากเปลี่ยนชุดชั้นในแล้ว เธอก็สวมใส่ชุดเครื่องแบบนักเรียนสะอาดที่วางไว้อย่างเป็นระเบียบบนหัวเตียง ใช่แล้วล่ะ ตอนนี้ร่างกายนี้อายุสิบหกปี กำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่สี่

ยืนตรงหน้าอ่างล่างมือในห้องน้ำ มองตนเองในกระจก อวี่ฉีก็อดจะแอบชมตัวเองในใจคำหนึ่งไม่ได้ว่า งดงาม

นิสัยของลู่อวี่ฉีไม่ดีเท่าไหร่ แต่รูปลักษณ์ถือว่าชั้นหนึ่ง ตั้งแต่คิ้วงามจนถึงปลายคาง ไม่มีส่วนใดที่ไม่ประณีตประหนึ่งภาพวาด

การมีเนื้อหนังที่สวยงามเป็นเรื่องดีอย่างหนึ่ง การสำเร็จภารกิจที่สองเมื่อเทียบกันแล้วง่ายกว่ากันมาก เธอเองก็พอใจในเรื่องนี้มากเช่นกัน

อาหารเช้าของครอบครัวตระกูลลู่มักเริ่มในเวลาหกโมงครึ่ง เมื่อจัดการเสื้อผ้าของตัวเองในขั้นตอนสุดท้ายแล้ว อวี่ฉีก็เปิดประตูแล้วลงไปยังชั้นล่าง พลางเรียบเรียงความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลในหัวสมองไปด้วย

นางเอกของหนังสือนิยายเรื่องนี้ชื่อว่า ซ่งเชียนเชียนซึ่งชื่อก็เหมาะสมกับคาแรกเตอร์ใสชื่อของนางเอกแล้ว

ซ่งเชียนเชียนเติบโตมาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแต่เล็ก ปีที่เธออายุห้าขวบถึงได้ถูกสกุลลู่ที่มีเพียงลูกสาวคนเดียวเลือกมารับเลี้ยงพร้อมกับพระรอง ต้วนจิ่นเหยียน

แต่โชคไม่ดีก็คือ นิสัยของลู่อวี่ฉีหยิ่งยโสทั้งยังบ้าอำนาจ แน่นอนว่าต้องดูถูกพวกเขาที่เติบโตมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ปกติแล้วจะเรียกใช้คนทั้งสองประหนึ่งคนรับใช้ ท่าทีร้ายกาจเป็นที่สุด คนสกุลลู่แม้เห็นตำตา แต่ก็กลั้นใจเข้มงวดกับลูกสาวสุดที่รักของตัวเองไม่ได้ จึงทำเป็นมองไม่เห็นเสีย

หลังจากหนึ่งปีผ่านไป สองสามีภรรยาสกุลลู่ก็ให้กำเนิด ลู่เทียนเหล่ยดังนั้นบริษัทในเครือตระกูลลู่จึงมีทายาทที่แท้จริงในทันที ฐานะของเด็กที่รับเลี้ยงทั้งสองในบ้านตระกูลลู่จึงตกต่ำลงเป็นกราฟเส้นดิ่ง

ถ้าจะใช้เรื่องราวเทพนิยายมานิยามละก็ ซ่งเชียนเชียนก็คงเป็นนางซินผู้ถูกเหยียบย่ำซ้ำเติมที่น่าสงสาร ลู่อวี่ฉีและลู่เทียนเหล่ยก็คือน้องสาวและน้องชายที่ชั่วร้าย ที่แตกต่างจากเทพนิยายต้นฉบับก็คือเพิ่มเติมบทตัวร้ายมาอีกหนึ่งคน นั่นก็คือต้วนจิ่นเหยียนที่ถูกรังแกมาพร้อมกับนางซิน สุดท้ายกลับกลายเป็นบอสตัวสุดท้ายของเรื่องราวทั้งหมด

ภารกิจของอวี่ฉีก็คือต้องผลักดันให้ซ่งเชียนเชียนได้คู่กับลู่เทียนเหล่ย ทั้งยังต้องทำให้ต้วนจิ่นเหยียนชอบตัวเองให้ได้

เมื่อเรียบเรียงความคิดของตัวเองเสร็จ เธอก็เดินมาถึงชั้นล่าง

อวี่ฉีรู้ว่า ซีรี่นิยายรักจำพวกตระกูลใหญ่ ปกติแล้วนางรองตัวร้ายมักได้อาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังโต เมื่อก่อนที่ข้ามภพไปมาก็ไม่น้อยครั้ง แต่ไม่คิดว่าเรื่องนี้จะบ้าคลั่งขนาดนี้ วินาทีที่เหยียบย่างเข้าสู่ห้องอาหาร เธอแทบจะนึกว่าตัวเองอยู่ในห้องอาหารราชวังของควีนอังกฤษเสียอีก

แชนเดอเลียโบราณสไตล์ยุโรปโยงแขวนสูงบนเพดาน ตรงพนังด้านหน้าฝังไว้ด้วยชั้นกระจกไวน์และสุราขนาดใหญ่ เหล้าสีสวยต้องกระทบแสงจากโคมไฟสะท้อนเป็นแสงสีเข้มทึบ

พนังด้านซ้ายมือ แขวนไว้ด้วยภาพสีน้ำมันที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของยุคกลาง กรอบภาพนั้นยิ่งเป็นศิลปะยิ่งกว่าภาพวาดเสียอีก ด้านหน้าพนังคือตู้ชั้นสีเข้ม ด้านบนวางไว้ด้วยเชิงเทียนโบราณ ประณีตงดงามดังของสะสมล้ำค่า ตรงกลางของเชิงเทียนทั้งสองก็คือตู้นาฬิกาลูกตุ้มสูงขนาดครึ่งคน แค่มองก็รู้แล้วว่าราคาไม่ธรรมดา

เป็นแบบอย่างความงามของพวกเศรษฐีใหม่โดยแท้ ตระกูลใหญ่ร่ำรวยที่แท้จริงย่อมไม่ใช้เฟอร์นิเจอร์ฟุ้งเฟ้อดังราชามาประดับตัวเอง สุภาพบุรุษและสตรีที่แท้จริงล้วนเข้าใจว่าสิ่งใดคือความหรูหราของการถ่อมตน

โต๊ะที่วางไว้ตรงกลางนั้นแทบจะยาวถึงสิบเมตร วางนิ่งอย่างมั่นคงอยู่บนพรมขนยาวสีขาวครีม เก้าอี้ไม้แกะสลักสิบตัววางล้อมรอบโต๊ะอย่างเป็นระเบียบ แต่ที่วางอุปกรณ์ชุดรับประทานอาหารนั้นมีเพียงสี่ที่นั่งเท่านั้น

ตั้งแต่วันที่ลู่เทียนเหล่ยเกิดมา ซ่งเชียนเชียนและต้วนจิ่นเหล่ยก็ไม่ได้รับอนุญาตให้ร่วมโต๊ะรับประทานอาหารกับคนของตระกูลลู่อีก แน่นอนว่านี่ต้องเป็นสิ่งที่ลู่อวี่ฉียุแยงให้เกิดขึ้น

พ่อและแม่สกุลลู่นั่งอยู่ในตำแหน่งของตัวเองแล้ว อวี่ฉีเดินเข้าไปทักทายอรุณสวัสดิ์ สกุลลู่คนพ่อเพียงพยักหน้าน้อยๆ ครั้งหนึ่ง ส่วนสกุลลู่คนแม่ยิ้มอย่างอ่อนโยนและพูดว่า วันนี้ทำไมถึงได้ตื่นเช้าขนาดนี้

ประโยคนี้แท้ที่จริงแล้วเทียบเท่ากับการพูดอรุณสวัสดิ์ มิได้มีความหมายจะสอบถามอยู่ในนั้นเท่าใดนัก อวี่ฉีจึงเพียงยิ้มๆ แล้วลากเก้าอี้ของตัวเองก่อนจะนั่งลง

ผ่านไปไม่นาน ซ่งเชียนเชียนก็สะพายกระเป๋าของตัวเองรีบลงมาจากชั้นบน เมื่อผ่านโต๊ะอาหารก็ก้มหน้าลง ทำท่าทีเหมือนลูกสะใภ้ถูกรังแก พลางพยักหน้าให้พ่อแม่สกุลลู่อย่างมั่วซั่ว ยิ่งไม่กล้ามองไปทางอวี่ฉีที่นั่งอยู่ด้านข้าง พร้อมหยิบขนมปังในตะกร้าไม้ฉลุตรงกลางโต๊ะยาวสองแผ่นแล้วไปเรียนทันที

อวี่ฉีมองเธอจากไป ไม่ได้จงใจกลั่นแกล้ง

นางรองตัวร้ายเป็นเพียงแค่อาชีพของเธอ แต่ไม่ได้หมายความว่าเธอจะชั่วร้ายจริงๆ ที่จริงแล้วเธอเป็นคนดีที่มีสติสัมปชัญญะสมบูรณ์ และก็เป็นนางร้ายที่มีหลักการกับคนอื่นเขาอยู่เหมือนกัน

กฎของนางรองผู้ชั่วร้ายข้อที่หนึ่ง ต้องรังแกนางเอกต่อเมื่ออยู่ต่อหน้าพระเอกเท่านั้น แต่ตอนนี้ลู่เทียนเหล่ยไม่อยู่ เธอจะแสดงอะไรไปก็คงไม่มีผู้ชมมาสนับสนุนหรอก

ปกติแล้วเมื่อซ่งเชียนเชียนเดินจากไป ต้วนจิ่นเหยียนจะลงจากห้องมาชั้นล่าง

อวี่ฉีปาดเนยบนขนมปังสีขาวเหมือนใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว แต่หูกลับกางออกฟังการเคลื่อนไหวของชั้นบนอยู่

ผ่านไปประมาณสามนาที ชั้นสองก็มีเสียงปิดประตูเบาๆ แว่วมาให้ได้ยิน ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าที่ดังขึ้น ในความนุ่มนวลประกอบด้วยความเกียจคร้าน เพียงแต่ฟังดูไม่ค่อยมีพลัง ต้วนจิ่นเหยียนถูกทิ้งไว้ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าในฤดูหนาว ยืนอยู่บนหิมะหนึ่งวันหนึ่งคืนเต็มๆ ตั้งแต่นั้นมาก็เรื้อรัง ร่างกายไม่ค่อยจะดีมาโดยตลอด

เพียงชั่วครู่ เงาร่างผอมสูงก็ปรากฏกายขึ้นบนบันได อวี่ฉีเหลือบมองด้วยหางตา ถึงแม้จะสวมใส่ชุดนักเรียนเย็บโหลตัวหลวมโพรก แต่ก็ยังสามารถมองออกว่าร่างผอมบางเพียงใด มองจากที่ไกลๆ มีลักษณะของคนขี้โรค

แตกต่างจากซ่งเชียนเชียน ต้วนจิ่นเหยียนแม้จะมีความดำทะมึนบรรจุอยู่เต็มร่าง แต่เปลือกนอกกลับเสแสร้งเป็นคนอ่อนโยนมีมารยาทยิ่งกว่าใคร ใบหน้าคล้ายสวมใส่หน้ากากยิ้มน้อยๆ อยู่เสมอ ดูไปแล้วอ่อนน้อมถ่อมตน แต่ภายใต้เปลือกนอกที่อ่อนโยนนี้ซ่อนไว้ด้วยความทะเยอทะยานอันบิดเบี้ยวอัปลักษณ์

สิบปีต่อจากนี้ เขาได้วางแผนฆ่าสองสามีภรรยาสกุลลู่ แย่งชิงเครือบริษัทตระกูลลู่มาจากมือของลู่เทียนเหล่ย คู่หมั้นของลู่เทียนเหล่ย ซ่งเชียนเชียน เขาก็ช่วงชิงมาครอบครอง

นี่คือคนที่มีจิตใจล้ำลึกที่สุดคนหนึ่ง

และหนึ่งในภารกิจการมาที่นี่ของอวี่ฉี ก็คือหาวิธีการทำให้สุนัขป่าห่มหนังแกะตัวนี้ชอบตัวเองให้ได้

เขาเดินยิ้มๆ เข้ามาทักทายยามเช้า ด้วยท่าทีเป็นธรรมชาติ รอยยิ้มบนใบหน้าอ่อนโยนสะอาดสะอ้าน ใครก็ไม่อาจหาข้อตำหนิ

เห็นเขาหยิบขนมปังสองแผ่นกำลังจะไป อวี่ฉีก็เอ่ยปาก รอเดี๋ยว

ต้วนจิ่นเหยียนคงนึกประมาณว่าเธอต้องการหาเรื่องแกล้งตนเอง รอยยิ้มที่มุมปากจึงชะงักค้างไปชั่วครู่  นัยน์ตาดำลึกล้ำภายในดวงตาเรียวยาวคู่นั้นฉายแววเบื่อหน่ายและน่าสะพรึง แต่ฉับพลันเขาก็ยกมุมปาก ยิ้มอย่างอ่อนโยนอย่างที่สุด มีธุระหรือ

 อืมอวี่ฉีรับคำหนึ่ง เพิ่มระดับเสียงอีกนิด แม่บ้านจาง หยิบจานอาหารมาอีกชุด

พอสิ้นเสียง ไม่เพียงต้วนจิ่นเหยียนที่หันมามองอย่างไม่อาจซ่อนความแปลกใจไว้ได้ ขนาดพ่อแม่สกุลลู่ก็ยังเงยหน้าขึ้นมา สีหน้าแสดงความสงสัย

ในเมื่อต้องแสดงเป็นลู่อวี่ฉีที่หยิ่งยโสโอหัง ก็ต้องแสดงความหยิ่งยโสให้ประจักษ์ ไม่เช่นนั้นคงไม่ใช่นางรองตัวร้ายที่แท้จริง แต่จะเป็นนางเอกใสซื่อที่ห่มด้วยหนังของนางร้าย

 รีบนั่งลงสิ อวี่ฉีจงใจใช้น้ำเสียงรำคาญพูดอย่างรวดเร็ว อีกเดี๋ยวฉันจะถามการบ้านหลายข้อ

ต้วนจิ่นเหยียนอึ้งไป แต่ก็ยังคงนั่งลงข้างกายเธอ เขาหยิบขนมปังมาสองแผ่น เหลือบมองเนยแข็งที่วางอยู่ห่างออกไปไกล ก่อนจะไม่ส่งเสียงใดๆ อย่างรู้ตัว แล้วก้มหน้าจิบกาแฟที่วางอยู่ข้างมือคำหนึ่ง

ท่าทีของเขาอยู่ในสายตาของเธอทั้งหมด อวี่ฉีดันเนยไปทางมือเขาคล้ายไม่รู้ตัว จากนั้นก็ก้มหน้าปาดเนยของตัวเองด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

ประสบการณ์ข้ามภพมามากมายหลายครั้งบอกกับเธอว่า รายละเอียดจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง เมื่อเทียบกับคำพูดหวานซึ้งปานน้ำผึ้ง รายละเอียดเล็กๆ บางอย่างสามารถสั่นคลอนหัวใจที่ดำยิ่งกว่าถ่านของพระรองได้มากกว่า

แต่ต้องจดจำไว้ว่าไม่สามารถทำจนเกินเลยไป ไม่ว่าเรื่องใดถ้าทำเว่อร์เกินล้วนดูเสแสร้ง อวี่ฉีรู้ว่าตัวเองต้องแสดงเป็นคุณหนูใหญ่ที่มีนิสัยหยิ่งยโสร้ายกาจ ถึงแม้จะเป็นห่วงเป็นใยใครก็จะไม่ทำอย่างอ่อนโยนเอาใจใส่มากมาย

ต้วนจิ่นเหยียนเห็นเนยถูกดันมาหยุดอยู่ข้างมือของตัวเองก็ต้องชะงักไป นิ้วมือขาวผ่องลูบขอบถ้วยกาแฟอย่างไม่รู้ตัว สุดท้ายก็ยังคงไม่ขยับตัวอย่างระแวดระวัง

อย่างที่คิดไว้ เมื่อต้องคลุกคลีกับตัวร้ายมากเข้า เธอก็รู้แล้วว่าคนพวกนี้มีความระแวงในใจสูง ไม่อาจยอมรับน้ำใจที่ผู้อื่นจู่ๆ ก็แสดงออกมาอย่างกะทันหันได้ในทันที ยิ่งไม่ต้องพูดถึงผู้อื่นคนนี้ที่รังแกเขาเพื่อความสำราญของตัวเองมาโดยตลอด

มื้อเช้าผ่านไป บอกลาพ่อแม่แล้ว อวี่ฉีก็หยิบกระเป๋าหนังสือที่แม่บ้านจางวางไว้ด้านข้างแล้วเดินออกไปข้างนอก ต้วนจิ่นเหยียนเองก็ตามมาอย่างรู้ตัว

คฤหาสน์ตระกูลลู่ห่างจากโรงเรียนไม่ใกล้ พี่น้องตระกูลลู่จะมีคนขับรถไปส่ง ส่วนซ่งเชียนเชียนและต้วนจิ่นเหยียนจะต้องขี่จักรยานไปเอง

เห็นต้วนจิ่นเหยียนจะไปเข็นรถจักรยานตัวเอง อวี่ฉีก็เข้าไปฉวยข้อมือของเขาไว้ แสดงสีหน้าทวงบุญคุณพร้อมใช้น้ำเสียงเย่อหยิ่งเย็นชาพูดว่า ฉันบอกแล้วไง ว่าฉันมีคำถามจะถามน่ะ

พูดจากับคนฉลาดผ่อนแรงไปมากจริงๆ ต้วนจิ่นเหยียนได้ยินก็ชะงักฝีเท้า เพียงสายตามองผ่านไปยังข้อมือขวาที่ถูกเธอจับไว้ นัยน์ตาดำซ่อนแววสับสนในความรู้สึก

สัมผัสที่มือค่อนข้างเย็น เล็กบางจนไม่เหมือนข้อมือของเด็กผู้ชายอายุขนาดนี้ เพียงครู่เดียวอวี่ฉีก็อดรู้สึกเห็นใจไม่ได้ นี่เป็นเรื่องปกติ เธอเป็นคนดีที่มีสตินึกคิดปกติ เห็นคนอื่นใช้ชีวิตอย่างลำบากก็ต้องรู้สึกเห็นใจเป็นธรรมดา การเกิดความเห็นใจต่อเป้าหมายของภารกิจก็เป็นเรื่องดี การแสดงจะได้สมจริงขึ้นอีกหน่อย ในบางครั้งไม่หลอกตัวเองให้ได้ ก็คงยากที่จะหลอกคนอื่น

แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาแสดงความเห็นใจ เขายังคงสงสัยและระแวงเธออยู่

ในที่สุดอวี่ฉีก็ปล่อยมือเขาอย่างเย็นชา เปิดประตูรถแล้วเข้าไปนั่งด้านใน

เมื่อขึ้นรถแล้ว ต้วนจิ่นเหยียนก็ถามขึ้น คำถามอะไร

อวี่ฉีมองเขาครั้งหนึ่ง ก่อนจะหยิบสมุดแบบฝึกหัดออกมาเล่มหนึ่งแบบสุ่มq

คุณหนูที่คาบช้อนทองมาเกิดมักขี้เกียจเรียนหนังสือ นี่เป็นสัจธรรม ผลการเรียนของลู่อวี่ฉีไม่ดีมาโดยตลอด แต่เธอไม่คาดคิดว่าจะไม่ดีถึงขนาดนี้ หน้าสมุดการบ้านที่ต้องส่งวันนี้ เพียงทำไปสองสามข้อเท่านั้น นอกนั้นว่างเปล่ากลวงโบ๋

แต่เพราะว่าเคยผ่านนิยายมาหลายเรื่อง ไม่นานอวี่ฉีก็ไหวตัวทัน ก่อนจะชี้ไปยังข้อที่ยังว่างเปล่าอย่างเอาแต่ใจ พวกนี้ ทำไม่เป็นสักข้อเดียว

.........................

วันที่สองอวี่ฉีก็ยังคงให้ต้วนจิ่นเหยียนรั้งอยู่กินอาหารเช้าด้วยกัน นั่งรถไปโรงเรียนด้วยกัน วันที่สาม วันที่สี่ก็ยังคงเป็นเช่นนี้

สิบวันผ่านไป ไม่ต้องรอให้อวี่ฉีเอ่ยปาก นี่ก็กลายเป็นกิจวัตรไปเสียแล้ว

ต้วนจิ่นเหยียนทุ่มเทการแสดงออกทางสีหน้ามาก อมยิ้มอ่อนโยนอยู่ตลอดเวลา แต่บางครั้งอวี่ฉีก็ยังคงเห็นความระแวงสงสัยที่ซ่อนอยู่ลึกที่สุดในดวงตาคู่นั้น

ไม่เป็นไร นี่เป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้นถึงแม้หัวใจจะเย็นชายิ่งกว่านี้ ใจจะแข็งยิ่งกว่านี้ เต็มไปด้วยความระแวงมากกว่านี้ วันเวลาผ่านไปนานก็ต้องเกิดเป็นความรักแน่นอน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 380 ครั้ง

31 ความคิดเห็น

  1. #2622 คนที่เงียบๆ (@bell8888) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 20:33
    ตัวละครที่เชิด แต่เรารู้สึกไม่รำคาญ(เพราะเป็นตัวเอกรึเปล่าไม่รู้) ตอนแรกคิดว่าอวี่ฉีจะต้องทำแบบนางร้ายกรี้ดๆ แต่นางดูดี มีระดับนางพญา
    #2622
    0
  2. #2599 S'NOOK (@nexo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 23:43
    ชอบในความตัวเอกอ่ะ แบบถึงต้องแสดงร้ายๆแต่ก็แสดงออกมาได้ไม่ร้ายจนน่าหงุดหงิด เป็นความร้ายแบบน่ารักๆดี//ไรต์แปลดีค่ะ ภาษาสวยไม่อ่านยากเกินไปแล้วก็ไม่ห้วนจนธรรมดาเกอนไป
    #2599
    0
  3. #2491 Moda (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 00:09
    เพิ่งได้เริ่มอ่านเรื่องนี้พล๊อตแหวกแนวดีค่ะ
    #2491
    0
  4. #2469 อ่านแล้ว (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 15:30
    ซ่งเซียนเชียน (นางเอกในนิยาย) อายุมากกว่าลู่เทียนเหลย (พระเอกนิยาย) ราว 5 - 6 ปี งั้นเหรอ

    ที่จริงฝ่ายหญิงอายุมากกว่าก็ไม่เสียหายอะไรหรอก แต่ในกรณีนี้เหมือนเป็นพี่น้องที่โตมาในบ้านเดียวกัน

    แบบพี่สาวที่อายุมากกว่าน้องชายตั้ง 5 ปี

    ถ้าไม่ใช่นิยายละก็ พี่สสาวกับน้องชายบุญธรรมคู่นี้น่าจะรู้สึกแปลก ๆ พิลึก ๆ ไม่น่าจะรักกันได้ง่ายเลย

    เห็นที่ภารกิจของนางรองตัวร้าย (นางเอกตัวจริงของเรื่อง) ต้องยุ่งยากมากแน่
    #2469
    0
  5. #2297 meiliai (@meimeilovelun) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 14:09
    โอ้โห พระรองวางแผนอย่างชั่วเลยอ่ะ
    #2297
    0
  6. #1260 หลงทางมา (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 07:53
    ขอบคุณ...จ่ะ
    #1260
    0
  7. #1190 นิต (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 06:43
    แปลกดีค่ะเพิ่งเข้ามาอ่านเรื่องนี้ ติดตามจ้ะ



    พนัง เป็น ผนัง นะคะ

    #1190
    0
  8. #1091 KuppaKP (@KuppaKP) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 09:35
    ชอบแบบนี้อะ แหวกแนวดี ติดตามนะคะ
    #1091
    0
  9. #845 mtpply (@mtpply) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 19:44
    แฟนตาซีมากกกก เเต่อ่านแบบมึนๆรายละเอียดเยอะมาก55555 ขอบคุณค่ะ
    #845
    0
  10. #554 พิราบโลหิต (@sutarika) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 11:31
    แอบงงตอนเปิดเรื่องนิดหน่อย  แลดูรวบรัดมากกก  ไว้รอเฉลยที่มาที่ไปในตอนหน้าๆๆ ละกัน
    จะติดตามทุกงานแปลนะค๊าาาา <3
    #554
    0
  11. #536 สพัจน์บ็อบ. (@spondboz_ss) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 22:04
    ขอให้แปลได้จบทั้งเรื่องเลยนะคะ เห็นท่านนิด(เหมือนจะเปลี่ยนคำเรียกแทนตัวเองใช่ไหมคะ)อัพในเพจว่าจะตามมาอ่านนานแล้วแต่ก็เพิ่งมา555555555 //แบบนี้คือพระเอก(?) หรือพระรองที่จะต้องทำให้ชอบนี่จะเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ตามงานหรอคะ
    #536
    0
  12. #263 SSK[a]wt (@sskawt) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 22:19
    ทำไมวิธีมันง่ายๆล่ะ... = =  อ่านชื่อตอนแล้วแบบ..เฮ้ย! เปลี่ยนคนไปเรื่อยๆนี่หว่า! (เราอาจจะคิดไปเองก็ได้....)
    #263
    0
  13. #219 น้ำหวาน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 17:26
    ชอบนางรองเหมือนกัน นางอิจฉาด้วย เพราะเกือบทุกเรื่อง จะต้อง

    สวย รวย เริ่ด กว่านางเอก 55
    #219
    0
  14. วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 13:48
    เรื่องแปลกดีค่า น่าติดตามและชอบนางเอกเลยอะ น่ารักๆ
    #205
    0
  15. วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 08:16
    ว้าว! เรื่องใหม่ๆ น่าสนุกจังเลยค่ะ เราตามมาจากเรื่องก่อนๆที่เป็นBLแต่ทุกเรื่องที่เจิ้นแปลสนุกมากๆเลยล่ะค่ะ
    #188
    0
  16. #158 ซันหลิงอี (@pla14) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 10:12
    รัก  ชอบมากกก
    #158
    0
  17. #152 Sompyu (@Sompyu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 17:39
    ชอบอ่ะสนุกๆๆๆๆ
    #152
    0
  18. #149 ◆Chilli liz◆ (@namwancat) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 02:48
    หุหุ ละลายหัวใจพระรองให้ได้น้าาาา
    #149
    0
  19. #105 donejaija (@donejaija) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 19:46
    งงอ่าค่ะ คือว่านางเอกทำงานเปนนางร้าย? เข้ามาในนิยาย แล้วชีทำงานให้ใครอะ
    #105
    1
    • #105-1 ayacinth (@nitt-hyacinth) (จากตอนที่ 1)
      13 ตุลาคม 2559 / 00:11
      รอเฉลยไปเรื่อยๆ จ๊ะ
      #105-1
  20. #97 minggg- (@minggg-) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 23:50
    สนุกแบบแปลก ๆ ค่า
    พล็อตตแหวกมากกกก
    #97
    0
  21. #96 Pinnala (@245323) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 22:25
    รักกกกส์
    #96
    0
  22. #79 วัฒวัจ (@kyoyama_anna) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 08:26
    ชอบนางเอกอะ ร้ายแบบมีสติ ฮ่าๆ
    #79
    0
  23. #53 Harm. (@tanzanaza) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 21:43
    โหยยยย ชอบนางอ่ะ ฉลาดมาก 555555 ผู้แปลสู้ๆ หวังว่าเรื่องนี้จะได้จบนาาา
    #53
    0
  24. #51 Doyyly (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 20:09
    ยังไม่เคยเจอแนวนี้เลยค่ะแหวกมาก
    #51
    0
  25. #48 kusachi shiga (@shiga123) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 18:16
    เฮ้ยยย. สนุกมากกก. ติดตามเลยอ่ะ
    #48
    0