最佳女配(快穿): ร้อยชาติรัก ยอดนางรอง(Quick time travel)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 166,429 Views

  • 2,739 Comments

  • 5,765 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,059

    Overall
    166,429

ตอนที่ 13 : ตอนพิเศษ (หรงรุ่ย)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10501
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 234 ครั้ง
    2 ม.ค. 60


ตอนพิเศษ(หรงรุ่ย)

 

หลังจากแต่งงานไปแล้ว อวี่ฉียิ่งรู้สึกว่านิสัยของหรงรุ่ยชักจะคล้ายแมวเข้าไปทุกที บางครั้งเย็นชาเหมือนชนชั้นสูง แต่เวลาเหงากลับพัวพันคุณไม่เลิกรา นิสัยที่สรุปได้ก็คือ เวลาเขาไม่อยากสนใจคุณก็จะหลบหนีไปไกลลิบ พอคิดถึงก็จะวิ่งรี่มาหาให้ลูบหูลูบหัว คิดอยากทำอะไรก็ทำ เอาแต่ใจไม่เคยยอมให้ตัวเองเสียเปรียบสักครั้ง

บางครั้งเขาจะอยู่ในห้องหนังสือทั้งวัน ตั้งแต่เช้าจรดเย็นไม่พูดจากับใครเลย แต่ไม่ใช่เพราะเขาโกรธหรือทะเลาะกับคุณหรอกนะ ครั้งแรกๆ อวี่ฉียังร้อนใจอยู่บ้าง นึกว่าตัวเองทำให้เขาโกรธหรืออะไร ยังอาศัยข้ออ้างส่งขนมผลไม้ไปให้เพื่อเข้าห้องหนังสือไปดู กลับพบว่าเวลาควรยิ้มเขาก็ยังยิ้ม ไม่มีร่องรอยมีเรื่องกวนใจเลยสักนิด

เพราะฝีมือการแสดงของหรงรุ่ยก็ไม่เลว เริ่มแรกเธอยังนึกว่าเขาปิดบังไว้อย่างดี เก็บงำเรื่องราวทุกอย่าง แต่ต่อมาก็พบว่าไม่ใช่เป็นเช่นนั้น เพราะวันถัดมาเขาก็สลัดท่าทีขี้เกียจสนใจเธอไปหมดสิ้น ไม่ว่าทำอะไรก็ยิ้มตาหยีเข้าประชิดข้างกายเธอ และที่สำคัญที่สุดก็คือ น้ำเสียงสีหน้าของเขาเหมือนทำออกมาจากใจ ไม่มีสิ่งใดไม่เป็นธรรมชาติเลย

ตั้งแต่ครั้งนั้นเป็นต้นมา เธอก็ไม่ได้ใส่ใจที่จู่ๆ เขาก็จงใจห่างเหินเธออีก ที่จริงแล้วนี่ก็ไม่ได้เป็นเรื่องเลวร้ายอะไรสักหน่อย ถึงแม้คู่รักที่รักใคร่กันที่สุดก็ยังต้องการพื้นที่ส่วนตัว ถ้าทั้งวันยี่สิบสี่ชั่วโมงตัวติดกันตลอดคงจะเบื่อกันได้ง่ายๆ

ในบางครั้ง เมื่อคุณเพ่งสมาธิทั้งหมดทำสิ่งหนึ่งสิ่งใดอยู่ เขากลับเข้ามารบกวนคุณ เหมือนเจ้าของแมวตั้งใจอ่านหนังสือพิมพ์อยู่จู่ๆ มันก็กระโดดขึ้นมา หมอบบนตักแล้วร้องเหมียวๆ เรียกคุณเสียงดัง บดบังหนังสือพิมพ์ที่คุณจะอ่านเสียมิดชิด แต่คุณก็ยังโกรธมันไม่ลงเสียที

หรงรุ่ยในบางครั้งก็ทำให้คุณเกิดความรู้สึกเช่นนี้ เมื่ออวี่ฉีเกิดคึกอยากทำพายหรือขนมเค้กขึ้นมาบ้าง ก็มักจะยุ่งตลอดเช้า ส่วนเขาที่รู้สึกคล้ายถูกทอดทิ้งแล้ว ก็ขยันเข้ามากอดจากทางด้านหลัง พรมจูบตั้งแต่คอจนถึงใบหู

และพอเขาทำอย่างนั้น เธอก็ยากที่จะตั้งใจทำต่อได้ ทุกครั้งจึงกลายเป็นงานที่ยุ่งมาตลอดเช้าต้องยุติไป ทั้งหมดต้องกวาดลงถังขยะ ในเวลานี้ทุกครั้งหรงรุ่ยจะขอโทษด้วยสีหน้าสำนึกผิดสุดๆ ทั้งยังมองไปยังของที่ถูกทิ้งกลางครันทำหน้าเสียดายอีกด้วย แต่เมื่อทำหน้าเสียดายแล้ว พริบตาเดียวเขาก็ยิ้มอย่างไร้สำนึกใดๆ คล้ายเด็กที่ชอบแกล้งคน ทำให้คนทั้งรักทั้งแค้นเลยจริงๆ

มีครั้งที่หนึ่งก็มีครั้งที่สอง แล้วก็ครั้งที่สาม สุดท้ายแล้วอวี่ฉีก็ไม่มีความสนใจในการทำขนมอีกเลย นอกจากเวลาเขาขังตัวเองไว้ในห้องถึงฉวยโอกาสรีบทำสักครั้ง

ต่อมาเธอหางานอดิเรกที่ถึงแม้เขาจะรบกวนก็ไม่เป็นอะไร นั่นก็คือปลูกต้นไม้ดอกไม้ ซึ่งทั้งไม่ต้องทุ่มเทมากเหมือนเลี้ยงสัตว์ ทั้งสามารฆ่าเวลาได้เหมือนกัน และที่สำคัญที่สุดก็คือ ไม่ว่าจะรดน้ำหรือตัดกิ่งสามารถเริ่มและเลิกได้ทุกเวลา

วันนี้หรงรุ่ยคล้ายจะขังตัวเองไว้ในห้องหนังสือแต่เช้า อวี่ฉีเห็นสถานการณ์เป็นใจจึงทำทาร์ตไข่ ตัวเองกินไปได้ครึ่งหนึ่ง ก็ส่งอีกครึ่งให้แม่บ้าน วางไว้ในถาดก่อนให้ยกไปพร้อมกับมื้ออาหารขึ้นขั้นสองไป

เมื่อรู้สึกเบื่อหน่าย เธอจึงถือบัวรดน้ำไปรดต้นไม้ รดได้สองกระถางแม่บ้านก็ลงมาหา

“ทำไมถึงรีบร้อนอย่างนั้น” อวี่ฉีวางบัวรดน้ำไว้ด้านข้าง แล้วหมุนกระถางเปลี่ยนมุม ให้มันรับแสงแดดได้ดียิ่งขึ้น “ส่งอาหารขึ้นไปแล้วหรอ”

“ใช่ค่ะ แต่ว่าดูเหมือนคุณชายจะไม่ค่อยสบาย”

เธอไม่ได้ตกใจอะไรนัก เพียงแค่อืมเรียบๆ ทำภารกิจมาหลายงาน ตอนนี้เธอคุ้นเคยกับพลังทำร้ายล้างอันแข็งแกร่งที่แปรผกผันกับสภาพร่างกายของเหล่าตัวร้ายแล้ว แต่ละคนร่างกายแข่งกันอ่อนปวกเปียก ถ้าเปลี่ยนเป็นชุดโบราณคงสามารถไปแสดงเป็นหลินเม่ยเม่ยได้โดยไม่ต้องพยายามเลยล่ะ

แต่คิดก็ส่วนคิด จะอย่างไรจะไม่ดูแลก็ไม่ได้ ถึงแม้ภารกิจจะจบลงแล้ว แต่การอยู่ด้วยกันทุกเช้าค่ำนั้นไม่ใช่เรื่องหลอกลวง ถึงแม้จะไม่มีความรักของคู่ครอง แต่ก็ยังมีความรักของครอบครัว

“ช่วยฉันรดน้ำต้นไม้ต่อหน่อย ฉันจะขึ้นไปดูเอง” เมื่อสั่งแม่บ้านเรียบร้อยแล้ว เธอก็หมุนตัวขึ้นไปชั้นบน

เธอหยุดลงตรงหน้าห้องหนังสือ ยกมือเคาะประตูห้อง “หรงรุ่ย”

เงียบไปสักพัก ด้านในก็มีเสียงของเขาลอดออกมา ไม่เหมือนกับเสียงทุ้มก้องอย่างเมื่อก่อน ยังติดแหบพร่าอู้อี้ด้วย “แม่บ้านเฉินมาส่งข้าวแล้ว”

อวี่ฉีเลิกคิ้ว แปลกใจกับคำตอบที่เสมอเหมือนการปฏิเสธที่จะมาเปิดประตู ไม่ว่าเมื่อก่อนจะเป็นเช่นไร ขอเพียงเธอเคาะประตู เขาจะต้องมาเปิดประตูให้ ส่วนเมื่อเข้าไปแล้วจะได้รับการสนใจหรือเฉยชานั้นต้องดูอารมณ์ของเขาอีกที

แต่วันนี้มาแปลก เขากลับไม่ยอมแม้กระทั่งมาเปิดประตูให้เธอ

ถ้าไม่มีคำพูดของแม่บ้านเฉิน เธออาจจะไม่ดื้อดึง แต่ตอนนี้ร่างกายเขากำลังไม่สบาย เธอไม่สามารถไม่สนใจแล้วเดินจากไป

ขั้นด้วยประตูบานหนึ่ง เธอทอดเสียง “ฉันรู้แล้ว แต่เธอก็บอกว่าเหมือนคุณจะเป็นหวัดด้วย” ที่จริงแล้วถ้าเธออยากเปิดประตู เธอก็เพียงไปขอกุญแจห้องหนังสือมาจากแม่บ้านเฉินเท่านั้นเอง แต่ระหว่างสามีภรรยาการเคารพกันนั้นมีความจำเป็น อีกทั้งเธอกำลังเผชิญหน้ากับคนที่เปลือกนอกเป็นสุภาพบุรุษมีมารยาท ที่จริงแล้วภายในเย่อหยิ่งยิ่งกว่าใครอย่างหรงรุ่ยด้วยแล้ว

เห็นเธอไม่มีท่าทีว่าจะจากไป หรงรุ่ยจึงได้แต่ลุกขึ้นไปเปิดประตู

เนื่องจากย้อนแสง ดังนั้นอวี่ฉีจึงเห็นแต่เงาร่างสูงโปร่งเอนกายพิงกรอบประตูเท่านั้น นี่เป็นท่าทางของแมวเปอร์เซียที่เกียจคร้านและแสนเย่อหยิ่ง

แต่งงานกันหลายปีแล้ว เขาไม่ใช่เด็กหนุ่มอายุต้นยี่สิบอีกต่อไป แต่ผิวพรรณยังคงรักษาไว้อย่างดี สไตล์การแต่งกายยังคงเป็นหนุ่มลอนดอนเช่นเดิม เสื้อเชิ้ตลายตารางและกางเกงดำขายาว ดูไปแล้วเหมือนเด็กเพิ่งจบมาไม่นาน ทั้งเรียบร้อยและสง่างาม

อวี่ฉีเลิกคิ้ว ไม่ตกหลุมพรางมุกนี้เด็ดขาด ยกมือขึ้นโดยไม่สนใจใคร แล้วติดกระดุมเสื้อสองเม็ดบนที่ถูกปลดออก “ไม่สบายยังมัวเก๊กหล่ออยู่อีก ลองดูสิว่าตอนนี้อายุปาไปเท่าไหร่แล้ว”

หรงรุ่ยหัวเราะเสียงทุ้ม กางแขนโอบเธอเข้ามาไว้ในอ้อมกอด น้ำเสียงติดจะขำอย่างเห็นได้ชัด “นายหญิงรังเกียจที่ผมแก่โรยราไร้เสน่ห์แล้วหรือครับ”

เวลาเขาอารมณ์ดีก็มักจะล้อเธอเล่นแบบนี้ เดี๋ยวก็เรียกเธอว่านายหญิง ท่านหญิง แต่บางครั้งก็ขี้เกียจเสียจนมุดตัวอยู่บนโซฟาอย่างเดียว เรียกใช้เธอไปเทชาเทน้ำอย่างไม่เกรงใจ ทั้งยังล้อเธอว่าเป็น เสี่ยวฉินจื่อที่เป็นชื่อเรียกของพวกขันทีอีกต่างหาก

อวี่ฉีอ่อนใจยิ่ง แต่ก็ยังโอนอ่อนผ่อนตาม “ใช่สิ ถ้าป่วยลุกไม่ไหวล่ะก็ ฉันจะไปหาเด็กหนุ่มรูปงามมาเปลี่ยนตัวเสียเลย...” เว้นไปสักพัก เธอก็พูดต่ออย่างหงุดหงิด “เสียงแหบแล้วยังล้อเล่นอยู่อีก เจ็บคอหรือเปล่า”

เขายิ้มๆ ก้มหน้าซุกศีรษะที่ลำคอของเธอ พร้อมกันนั้นก็ทิ้งน้ำหนักตัวบนร่างของเธอเกือบครึ่งค่อน พูดเสียงยานคางเกียจคร้าน “เจ็บ”

เสียงพูดอย่างไม่ตั้งใจ แหบพร่าเล็กน้อย ฟังไปแล้วเหมือนกำลังออดอ้อน หลายปีผ่านไปแล้ว อายุเขาเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ แต่นิสัยกลับถดถอยลงจนกู่ไม่กลับ ยิ่งแก่ยิ่งเหมือนเด็ก เอาแต่ใจปัญญาอ่อนเหลือเกิน

เธอยืนยืดตัวอย่างอ่อนใจ ยกมือขึ้นลูบแก้มของเขา “ตกลงไม่สบายตรงไหนบ้าง ต้องไปโรงพยาบาลไหม”

เหนือความคาดหมาย เขากลับหลบมือของเธอ เบี่ยงไปไม่ยอมให้เธอลูบ เสียงแหบๆ นั้นเอ่ยว่า “อย่าลูบ ผิวค่อนข้างสาก”

อวี่ฉีหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ “ฉันไม่ได้ลูบเพราะอยากสัมผัสผิวเนียนนุ่มสักหน่อย แค่อยากรู้ว่าคุณตัวร้อนหรือเปล่า อีกอย่างคุณก็เป็นผู้ชาย สากหน่อยจะเป็นอะไรไป ฉันไม่ได้หัวเราะเยาะคุณเสียหน่อย อาจจะรู้สึกว่าคุณแมนดีก็ได้”

เขาวางคางลงบนบ่าของเธออย่างไร้เรี่ยวแรง พูดเสียงแปร่งประชด “ใครจะเชื่อเล่า คนโบราณกล่าวไว้ ใช้รูปลักษณ์มัดใจชาย เสน่ห์โรยรารักปลดปลงถ้าผมหน้าตาเหมือนแตงเบี้ยวเหมือนพุทราแตก คุณยังจะแต่งงานกับผมหรอ”

อวี่ฉีเกือบจะหลุดขำ เธอยื่นมือไปจักจี้ที่เอวของเขาอย่างประสงค์ร้าย เห็นเขาหลบหนีไปทันควัน ถึงเลิกคิ้วมองกลับยิ้มๆ “ก็ไม่แต่งน่ะสิ”

“...” พริบตานั้น สายตาที่เขามองเธอก็เปลี่ยนเป็นตัดพ้ออย่างหนัก ทั้งยังติดจะโกรธอีกด้วย อวี่ฉีแน่ใจเลยว่าในใจของเขาจะต้องอยากผลักเธอออกไปแล้วปิดประตูใส่หน้าแน่นอน

แต่จักรพรรดิหรงเงียบไปสักพักแล้วก็ยิ้มน้อยๆ ยืดตัวยืนขึ้นอย่างสง่างาม แต่เอ่ยด้วยน้ำเสียงห่างเหินเย็นเฉียบ “ผมเหนื่อยแล้ว อยากพักผ่อน”

เหมือนเขาจะเชื่อจริงๆ ทั้งยังรู้สึกเสียศักดิ์ศรีด้วย

อวี่ฉีพยายามใช้จิตอันแข็งกล้าอย่างที่สุดแล้วถึงไม่หัวเราะออกมา เธอกระแอมครั้งหนึ่ง กลั้นขำไว้ “ล้อเล่นหรอก ยังเชื่อจริงๆ น่ะหรือ” พูดจบก็ลากเขาไปหน้าโต๊ะหนังสือ กดเขาให้นั่งลงบนเก้าอี้ ก่อนก้มหน้าลงมองเขา “ถ้าฉันชอบแต่หน้าตาของคุณจริง เด็กหนุ่มที่อ่อนกว่าเชื่อฟังมากกว่ามากมายต่อแถวรอให้ฉันแต่งงานด้วย ทำไมฉันถึงแต่งงานกับคุณล่ะ”

หรงรุ่ยเหมือนยังไม่หายโกรธ มองแต่ชั้นหนังสือด้านข้าง ทำท่าบอกชัดเจนว่าผมไม่สนใจเธอหรอก

เห็นท่าไม่ดีอวี่ฉีจึงนั่งลงบนตักเขาเสียเลย แล้วโอบคอเขาไว้หลวมๆ “...โกรธจริงน่ะหรอ ฉันผิดไปแล้วได้หรือเปล่า ฝ่าบาท ท่านชายหรง นายท่านหรง ไต้เท้าหรง ข้าน้อยผิดไปแล้ว”

เขาหึเสียงหนึ่ง “เอาล่ะอย่าเรียกแล้ว เรียกอีกชื่อคงกลายเป็นหรงมามาแล้ว” พูดจบก็ยื่นมือมาวางไว้ที่เอวของเธอ ก่อนบีบแก้แค้นทีหนึ่ง

...ปัญญาอ่อน

อวี่ฉีประชิดตัวไปจูบที่หลังหูของเขา “พวกเขาจะอ่อนกว่าหล่อกว่ายังไงฉันก็ไม่แต่งงานกับพวกเขาหรอก คุณวางใจได้”

เขาเหลือบมองเธออย่างเกียจคร้าน คล้ายไม่สนใจว่าเธอจะพูดอะไร แต่มุมปากกลับยกยิ้ม “ถ้ากล้าไปหาพวกเขาล่ะก็ ผมจะหาผู้หญิงที่สวยกว่ามีเงินมากกว่าคุณด้วย”

...ปัญญาอ่อนมากกว่าเดิมอีก

เธอยิ้มๆ อย่างคนนิสัยดีไม่ถือสา แล้วพยักหน้าหงึกๆ “ใช่ๆๆ พวกเธอคงจะต้องถูกคุณชายหรงทำให้หลงหัวปักหัวปำแน่นอน”

เขาหรี่ตาลงอย่างพออกพอใจเหมือนแมวเปอร์เซียที่ถูกลูบขนเอาใจ ก่อนใช้งานเธอด้วยการสั่งพร้อมเชิดคางขึ้น “ผมอยากกินโจ๊กแล้ว”

“ค่ะๆๆ ฉันจะไปให้แม่บ้านเฉินทำให้เดี๋ยวนี้ ยังอยากได้อะไรอีกไหมคะ”

เขาอิงศีรษะกับร่างของเธอ พูดเสียงอู้อี้ “ปวดหัว”

อวี่ฉีแทบจะหลุดขำออกมาแล้ว “ถ้ายังไงให้บ่าวนวดให้ไหมคะนายท่านหรง”

เขากอดเธออย่างพอใจ คล้ายกระรอกกอดเมล็ดแตง “อวี่ฉี...”

เธอพลางนวดกระหม่อมให้เขา พลางยิ้มตาหยีตอบเขา “หืม”

เขาเอียงไปข้างหน้าถูไถศีรษะกับไหล่ของเธอ ก่อนจะพูดออกมาเหมือนไม่จงใจถาม “ทำไมถึงยอมแต่งงานกับผมล่ะ”

...ยังคิดเรื่องนี้อยู่อีกเนอะ

อวี่ฉีผ่อนแรงมือ แล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงเหมือนไม่จงใจเหมือนกัน “เพราะว่าคนอื่นฉันไม่ชอบไง”

ความเงียบงันผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็ส่งเสียงหัวเราะทุ้มต่ำ

...โอ๋สำเร็จแล้วล่ะ


Talk!!!

ถ้าจะต้องโอ๋กันขนาดนี้ ใส่ปลอกคอเลยไหม สรุปบ้านนี้มีสัตว์เลี้ยงสองตัวนะคะ เจ้าชายซามอยด์ตัวนึง แมวเปอร์เซียหรงรุ่ยอีกตัว ต้องโอ๋กันทั้งคู่ค่ะ อวี่ฉีเหนื่อยเลยน้า

จบไปแล้วกับตอนสุดท้ายที่จะลงในเนต จะย่อเรื่องเสนอ สนพ. แล้วค่ะ รอข่าวกันนะคะ

  บุยบุย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 234 ครั้ง

80 ความคิดเห็น

  1. #2705 ohjesus (@rhmourwa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 22:40

    โอ๊ยๆๆๆๆ/กุมใจ
    #2705
    0
  2. #2673 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 21:56
    อ้อนมาก ฮื่ออ
    #2673
    0
  3. #2632 PANDAPEGASUS (@redmoon) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 16:17
    กีสสสสสสส อ้อนเหลือเกินนนนน ฮือใจคนรักแมวคือพ่าบแพ้ค่ะ สรุปบ้านนี้เลี้ยงสัตว์2ตัวสินะคะ อื้มๆ 5555555555
    #2632
    0
  4. #2595 Ak3110 (@Ak3110) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 14:10
    อ้อนเหลือเกิน อยากได้มากอดที่บ้าน55555
    #2595
    0
  5. #2559 mamiumint (@mint-hibara) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 04:00
    แมวมากๆเลยบอสรุ่ย ขำที่อวี่ฉีว่าบอสเหลือเกิน5555555555
    #2559
    0
  6. #2510 เหยียนเฟยหลิง (@M0tif) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 14:39
    แมวเอาแต่ใจ รู้สึกจะคล้าย ๆ เราเหมือนกันแฮะ แต่มีแฟนสายเปย์และป๋าอย่างนางเอกนี่ รักตายเลย
    #2510
    0
  7. #2483 Nonsenseman (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 13:38
    หรงรุ่ย.... พออ่านคำที่อวี่ฉีคิดในใจว่า "ปัญญาอ่อน" แล้วรู้สึกสะเทือนใจมาก ๆ เลยค่ะ เพราะเราเองก็แอบนิสัยคล้ายหรงรุ่ย ฮา แต่ดีที่หรงรุ่ยนูปงาม ส่วนเรา.... ละไว้ในฐานที่เข้าใจแล้วกัน =___=" อวี่ฉีดีจังเลยนะคะ เป็นมืออาชีพสุด ๆ เลย แม้จะคิดว่าปัญญาอ่อนแต่ก็ยังสวมบทบาทคนที่รักหรงรุ่ยได้อย่างแนบเนียน นับถือ ๆ
    #2483
    0
  8. #2481 ๛Petch_naja๛ (@echizennice) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 01:48
    เจ้าชาย กับคุณชาย แยกไม่ออกเลย ดีนะ หมากะแมวไม่ตีกัน 555
    #2481
    0
  9. #2470 mmaijii (@mmaijii) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 21:04
    น่ารักมากกก ชอบเรื่องนี้จังเลย ว่าแต่นางจะแอบหลงรักภารกิจนางบ้างไหม ดูเหมือนจะไม่รักหรงรุ่ยเลยย
    #2470
    0
  10. #2449 bigbowka (@bigbowka) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 21:17
    น่ารัก ღ˘‿˘ற꒱
    #2449
    0
  11. วันที่ 24 มกราคม 2560 / 21:10
    อยากให้แต่งคู่นี้นานๆ #ดีต่อจายย~
    #2448
    0
  12. #2444 เอฟี่ (@famvyza) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 01:00
    ขำาาา5555 ปัญญาอ่อนไหมล่ะ
    #2444
    0
  13. #2438 Marshmallow KinG (@bookachook) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 18:48
    โง้ยยยย น่ารักกกกก ชอบเรื่องนี้จังเลยค่ะงื้ออ ////7////
    #2438
    0
  14. #2435 มูเก็น (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 23:51
    อ๊ายยย เราเขิน นี่ถ้าเป็นเราเจอฤทธ์แมวเปอร์เซียตัวนี้ไป คงได้เปิดศึกตบตีกันบ้านแตกหลายรอบแล้ว ฮะๆ
    #2435
    0
  15. #2434 yoyo_sk (@yoh00asakura) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 09:57
    ผ่านๆ เก็บตังรอแล้วนะไรท์
    #2434
    0
  16. #2433 Harm. (@tanzanaza) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 23:20
    หมดกันบอสรุ่ย 555555 ทำไมแต่ละคนเป็นแบบนี้หมดเลย 55555 คนที่ดูแมนสุดก็บอสหานล่ะ ถถถถ พึ่งพาได้
    #2433
    0
  17. #2432 นิต (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 11:04
    ขอให้ผ่านทีเถอะ สาธุ
    #2432
    0
  18. #2431 thesun-sets (@thesun-sets) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 10:59
    อยากได้เเมวมาเลี้ยงสักตัว
    #2431
    0
  19. #2429 Ploy Warattaya (@politesseone) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 23:28
    รอค่ะรอ สาธุ โอมเพี้ยงงงง เหมาหมดทุกวัด
    ขอบคุณมากนะคะ สนุกมากเลยยย
    ปล. น่ารักทั้งแมว ทั้งต่าย เลยค่ะ
    #2429
    0
  20. #2427 bbgalaxy (@baitoeytears) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 20:59
    ฮือออออ หรงรุ่ยโคตรนน่ารักกก ทำตัวเป็นเด็กน้อย55555555
    #2427
    0
  21. #2422 UkataChAn (@firstminami01nan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 15:41
    น่าร๊ากกกกกก มากอ่าาา อยู่ดีๆก็อยากละลายกลายเป็นโจ๊ก อยากโดนกินง่าาาาาาาาาา
    #2422
    0
  22. #2421 slilahs (@slilahs) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 15:24
    เก็บตังค์รอเลยค่ะ อยากอ่านมากกกกกก
    #2421
    0
  23. #2420 Jitsupa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 12:07
    น่ารักมากมาย หวังว่าคงผ่านการพิจารณานะคะ ขอบคุณค่ะ
    #2420
    0
  24. #2419 cheri-n (@cheri-n) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 11:58
    อ้อนขนาดหนัก
    >//////<
    #2419
    0
  25. #2418 TeruTeru (@varujung) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 08:45
    คู่นี้น่ารักมากอ่า มุ้งมิ่ง
    #2418
    0