最佳女配(快穿): ร้อยชาติรัก ยอดนางรอง(Quick time travel)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 166,246 Views

  • 2,739 Comments

  • 5,765 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    876

    Overall
    166,246

ตอนที่ 16 : บทที่ 14 กลยุทธพิชิตฝ่ายร้ายเลิฟโลลิ (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7438
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 177 ครั้ง
    13 พ.ย. 59



บทที่ 14 กลยุทธพิชิตฝ่ายร้ายเลิฟโลลิ (3)



หานเซ่าไม่ใช่หนุ่มน้อยที่ยังเขินอายเมื่อถูกเด็กสาวจับมือ เขาผ่านอะไรมามาก เมื่อถึงอายุขนาดนี้แล้วอะไรก็สามารถไม่ใส่ใจได้ทั้งนั้น ทั้งหมดทำไปเพื่อเสพสุขกับชีวิต

เขาไม่มีเหตุผลใดให้ปฏิเสธอวี่ฉี ดังนั้นจึงปล่อยมือที่กุมถุงน้ำร้อนไป

อวี่ฉีเห็นท่าทางของเขาก็รู้ว่าเขาตอบตกลงแล้ว จึงกึ่งคุกเข่าบนพรมอันอ่อนนุ่มพร้อมขยับเข้าไปใกล้ มือซ้ายท้าวพยุงตัวที่หน้าตักของเขา มือขวาวางอังบนถุงน้ำร้อน จนกระทั่งฝ่ามือร้อนแล้วถึงกดคลึงที่ท้องบริเวณกระเพาะ

“เจ็บไหมคะ” มือของเธอไม่หยุด เงยหน้ามองเขาเล็กน้อย น้ำเสียงที่เอ่ยแผ่วเบาอ่อนหวาน นุ่มนวลเหมือนกับแรงมือของเธอ

เขามองตาเธอชะงักงัน ตอบโดยอัตโนมัติ “ไม่ แค่ยังคงรู้สึกไม่ค่อยสบายเท่านั้น”

“อาจเพราะต้องความเย็นนานเกินไป” เธอวินิจฉัยด้วยสีหน้าจริงจัง คล้ายเคยสอบใบวิชาชีพแพทย์มาอย่างไรอย่างนั้น “ไม่น่าเมื่อครู่ท่านถึงทานได้น้อยมาก”

หานเซ่าไม่ได้พูดจา เขาพริ้มตาลงอย่างอ่อนล้า เอนกายแนบหลังพิงกับพนักโซฟา

วินาทีนั้นห้องรับแขกพลันเงียบสงัด อวี่ฉีไม่ได้พูดจารบกวนเขาอีก แต่ทำงานของตัวเองเงียบๆ ต่อไป คลึงตามเข็มนาฬิกาห้าสิบรอบ คลึงทวนเข็มนาฬิกาห้าสิบรอบ สลับไปมาซ้ำหลายครั้งแล้วถึงวางถุงน้ำร้อนไว้ที่ท้องของเขาอีกครั้ง ก่อนค่อยๆ ลุกขึ้นยืน สะบัดขาที่ปวดเมื่อยของตัวเอง

ดูเหมือนหานเซ่าจะหลับสนิทแล้ว ขนตาดำสีขนนกกาพริ้มทาบบนใบหน้า ดูไปแล้วไม่คล้ายคนประหลาดแปลกแยกสังคมเลย เมื่อคิ้วคลายออกไม่ขมวดมู่ทู่ก็หล่อเหลาอ่อนวัย มีเพียงรอยที่หางตาเท่านั้นที่เผยอายุแท้จริงของเขา

อวี่ฉีผลักแขนของเขาเบาๆ “ท่านหาน ท่านหานคะ”

หานเซ่าลืมตาทั้งสอง เหมือนยังไม่ตื่นเต็มที่ แววตาฉายอาการล่องลอย น้ำเสียงก็แหบพร่าเหมือนคนเพิ่งตื่นนอน “ทำไมหรือ”

อวี่ฉีมองเขา พูดเสียงเบา “กลับไปนอนที่ห้องเถิดค่ะ อากาศที่ห้องนี้เย็นเกินไป”

............................

วันถัดมาเมื่ออวี่ฉีตื่นนอน หานเซ่าก็ออกจากคฤหาสน์ไปแล้ว เสี่ยวโจวบอกว่ากลางดึกเขาได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง ก็หยิบเสื้อสูทแล้วไปทันที

นักธุรกิจก็เป็นแบบนี้เอง ธุรกิจสำคัญกว่าสิ่งใดทั้งนั้น

เสี่ยวโจวมองสีหน้าของเธอ เห็นเธอไม่ได้มีอาการไม่พอใจก็ผ่อนลมหายใจโล่งอก ยิ้มพร้อมพูดว่าคุณหนูช่างเข้าอกเข้าใจ

ตอนบ่ายมีดอกไม้มาส่ง เป็นช่อกุหลาบขาวสิบสองดอกประดับแซมด้วยฟอร์เกตมีนอท ถูกจัดอยู่ในกระดาษห่อสีขาวและสีฟ้าอ่อนหลายชั้น มีริบบิ้นสีฟ้าผูกรัดไว้อย่างประณีต ดูไปแล้วหรูหรามีรสนิยม

ช่อดอกสะอาดสะอ้าน ไม่มีการ์ดใดๆ ทั้งสิ้น และไม่มีคำรักซึ้งกินใจเช่นกัน เป็นสไตล์ของหานเซ่าโดยแท้

ผ่านไปอีกวัน ก็มีสร้อยคอส่งมา ในช่วงเวลาหนึ่งอาทิตย์กว่า จะมีของขวัญราคาไม่น้อยในกล่องงดงามส่งมาถึงหน้าประตูทุกวัน สร้อยข้อมือ แหวน กระเป๋าหนัง เสื้อผ้า น้ำหอม จำนวนก็มากมายจนน่าใจหาย

ถ้าเป็นผู้หญิงอื่นอาจดีใจจนบ้าไปแล้ว แต่อวี่ฉีไม่เป็นเช่นนั้น เธอแน่ใจว่านี่ไม่ใช่ของที่หานเซ่าเลือกด้วยตัวเองแน่นอน คงจะเป็นฝีมือของผู้ช่วยเหล่านั้น ขอเดาว่าเด็กสาวที่ผ่านๆ มาก็คงจะได้รับการปฏิบัติเช่นนี้เหมือนกัน

ไม่มีอะไรให้ยินดี ที่เธอต้องการคือหัวใจของเขา ไม่ใช่เครื่องประดับอัญมณี แน่นอนไม่ได้หมายความว่าเธอจะยโสจนเห็นเงินทองเป็นดั่งก้อนดิน ที่จริงแล้วเธอเข้าใจค่าของเงินทองมากกี่สุด มีเงินถึงกระทำเรื่องใดได้ง่ายขึ้น

หานเซ่าไม่ได้กลับมาอีกเลย บางทีอวี่ฉีก็ลอบสืบถามข้อมูลจากเสี่ยวโจวบ้าง เข้าใจในรสนิยมความชอบของหานเซ่าเพื่อรู้เขารู้เรา เพียงแต่คำตอบของเสี่ยวโจวก็สกัดข้อมูลอ้างอิงที่มีค่าอะไรออกมาได้ไม่มากนัก จะอย่างไรก็เป็นเด็กผู้ชาย ไม่ค่อยใส่ใจในรายละเอียดอยู่แล้ว

กลับเป็นซูเวยเวยเสียอีกที่มอบข้อมูลให้เธอมาไม่น้อย

วันที่สองหลังจากหานเซ่าจากไปซูเวยเวยก็โทรศัพท์มา น้ำเสียงระมัดระวังเป็นอย่างมาก คล้ายกลัวว่าการพูดผิดสักคำจะทำร้ายจิตใจน้องสาวที่ยังอาศัยอยู่ในรังหมาป่า ทุกห้าประโยคจะต้องแทรกมาประโยคหนึ่งว่ากลับบ้านเถอะ คล้ายถ้าอวี่ฉีอยู่นานกว่านั้นสักวินาทีจะมีอันตรายถึงชีวิตไม่ปาน

เธอไม่อาจไม่ย้ำกลับไปอีกว่า “ฉันอยู่ดีค่ะพี่ ฉันไม่เป็นอะไร” ซูเวยเวยถึงฝืนสงบใจลงได้

เงียบไปสักพัก อวี๋ฉีก็ถามขึ้นบ้าง “พี่คะ พี่รู้หรือเปล่าว่าท่านหานชอบอะไรบ้าง”

ทางด้านซูเวยเวยชะงักไป “ความชอบงั้นหรอ” ชะงักไปครู่หนึ่ง ก็แค่นเสียงเย็น “ของที่เขาเกลียดน่ะมีมากกว่าของที่ชอบมากมาย สิ่งที่เขาชอบเพียงเดียวก็คงเป็นเด็กผู้หญิงสวยอายุน้อย ที่ดีที่สุดคือผมดำยาวกระโปรงขาว รสนิยมคร่ำครึโบราณเสียไม่มี” ปกติแล้วซูเวยเวยก็นับว่าเป็นเด็กที่มีการอบรมสั่งสอนที่ดี เห็นคนก็ยิ้มทัก รักศักดิ์ศรีของตัวเองเข้มแข็งมีมารยาท แต่พอเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับหานเซ่าก็อดจะกระแหนะกระแหนไม่ได้ เห็นได้ชัดเลยว่าท่านหานมีพลังยุทธวิชาเรียกความแค้นสูงส่งไม่ธรรมดา

อวี่ฉีไม่ได้สนับสนุน แต่แอบจำไว้ว่าเขาชอบเด็กผู้หญิงสวมใส่กระโปรงขาว ครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะถามอีกว่า “งั้นเขาเกลียดอะไรหรอคะ”

ซูเวยเวยได้ยินคำถามประเภทนี้ก็อดจะเริ่มบ่นต่อไม่ได้ “เป็นพันเป็นหมื่นในโลกนี้เลยล่ะ ไม่มีอะไรที่เขาไม่เกลียดหรอก ทั้งวันเคร่งหน้าขมวดคิ้วบ่นคนอื่น แต่งหน้าเข้มไปก็ไม่ได้ สวมเสื้อสีจัดไปก็ไม่ได้ ผมจะเกล้าขึ้นก็ไม่ได้ ใส่ส้นสูงก็ไม่ได้ ตื่นสายก็ไม่ได้ พูดมากไปสักสองสามประโยคก็ไม่ได้...ถึงขนาดเขียนหนังสือหวัดก็ไม่ได้ พูดอะไรก็ผิดทั้งนั้น ทำอะไรก็ผิดทั้งนั้นอีก เหมือนเขาจะทำให้น้องรู้สึกเลยล่ะว่าแค่หายใจก็ผิดแล้ว”

อวี่ฉียิ่งฟังแล้วยิ่งรู้สึกตลก ซูเวยเวยกับหานเซ่านี่น่าสนุกมาก ถ้าไม่มีอาจารย์มหาวิทยาลัยหลินเซียวคนนั้นกับเธอ ไม่แน่ว่าทั้งสองคนนี้อาจทะเลาะกันไปจนเป็นคู่รักกันก็เป็นได้

เพียงแต่ในโลกนี้ไม่มีคำว่าถ้า ในเมื่อเธอมาแล้ว ถึงแม้จะต้องใช้วิชาจนหมดทั้งร่าง ก็จะไม่ให้ซูเวยเวยและหานเซ่ามีโอกาสอยู่ด้วยกันอีกเด็ดขาด

วันๆ หนึ่งผ่านไป หานเซ่ายังไม่กลับมา อวี่ฉียังทำตามมาตรฐานเข้มงวดอย่างคงเส้นคงวา ทุกวันหวีผมยาวนุ่มสลวย สวมเสื้อผ้าเรียบๆ ง่ายๆ สีขาวล้วน ไม่แต่งหน้าเข้มไม่ทาปากแดง นอนตรงเวลาตื่นตรงเวลา ทั้งหมดล้วนทำตามความชอบของหานเซ่า ถึงแม้จะอ่านหนังสือพักผ่อนก็เลือกที่จะนั่งบนโซฟาริมหน้าต่าง นานๆ ทีก็จะมองไปนอกหน้าต่างสักครั้ง กลัวว่าเขากลับมาจะไม่เห็นตัวเอง

ถ้ามีการประกวดศรีภรรยายอดเยี่ยมประจำปีละก็ อวี่ฉีจะต้องได้รับการเสนอชื่อแน่นอน

เพียงแต่เธอไม่คาดคิดเลยว่า วันที่หานเซ่ากลับมาจะเป็นกลางดึกตอนตีสอง เธอได้นอนหลับไปแล้ว ผมยาวสลวยได้ถูกนอนทับจนยุ่งเหยิง กระโปรงขาวก็ถูกเปลี่ยนไปแล้ว บนร่างมีเพียงชุดนอนผ้าฝ้ายเนื้อนุ่มธรรมดาๆ แค่โชคดีที่เป็นสีขาว

หานเซ่าต้านทานลมหนาวเข้ามาในห้อง เสี่ยวโจวได้รอรับอยู่ด้านข้างแล้ว พลางช่วยเขาถอดเสื้อคลุมพลางบ่นอุบอิบ “หลายวันมานี้คุณหนูซูเฝ้าคอยท่านกลับมาทุกวัน ทุกวันจะนั่งข้างหน้าต่างมองไปข้างนอกหลายๆ ครั้ง วันนี้ในที่สุดท่านก็กลับมาแต่เป็นเวลานี้เสียนี่ คุณหนูหลับไปนานแล้ว พรุ่งนี้เธอตื่นขึ้นมาไม่รู้ว่าจะผิดหวังแค่ไหน”

ไปข้างนอกทำธุรกิจต้อนรับลูกค้า จึงไม่พ้นจะต้องดื่มสุราบ้าง สติสของหานเซ่าค่อนข้างเลอะเลือน ได้ยินว่าคุณหนูซูก็นึกว่าเขาพูดถึงซูเวยเวย จึงอึ้งไปก่อนพูดว่า “ซูเวยเวย ลาโง่ตัวนั้นน่ะหรอ เธอคิดได้แล้วหรือไง”

เสี่ยวโจวรู้สึกหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก “ไม่ใช่ครับท่าน เป็นซูอวี่ฉีคุณหนูซู ที่ท่านรับกลับมาเมื่อหลายอาทิตย์ก่อนไงครับ จำไม่ได้แล้วหรอครับ”

หานเซ่ากุมหน้าผาก ค้นหาในท้องทะเลสมองที่ถูกพายุสุราปั่นจนสับสนวุ่นวาย ก่อนเอ่ยเอื้อนเสียงเบาหวิว “ซูอวี่ฉี”

ไม่รู้ทำไมใบหน้ายิ้มแย้มจนเห็นลักยิ้มบุ๋มลึกสองข้างถึงลอยมาปรากฏต่อหน้าเขา ยังมีเมื่อคืนนั้นที่เธอคลึงท้องให้ด้วยน้ำหนักมือพอเหมาะกำลังสบาย

ในที่สุดเขาก็นึกออก เงยหน้าขึ้นมองไปทางเสี่ยวโจว รูม่านตาขยายเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ “เธออยู่ไหน”

“คุณหนูซูหลับแล้วครับ จะให้เรียกเธอไหม”

หานเซ่าขมวดคิ้ว คล้ายครุ่นคิดการตัดสินใจเรื่องสำคัญมากอยู่นาน ถึงโยนคำสองคำให้เสี่ยวโจวอย่างหนักแน่นจริงจังแบบถ้าหล่นพื้นคงเกิดเสียง “ไม่ต้อง”

เสี่ยวโจวเงียบงันไปครู่หนึ่ง ก่อนเข้าไปพยุง “ท่านเมาแล้ว”

“ฉันไม่เป็นอะไร” ครั้งนี้เขากลับตอบได้รวดเร็ว

ที่มุมหนึ่งมีเสียงหัวเราะลอดออกมาให้ได้ยิน ก็คืออวี่ฉีที่ได้ยินเสียงคนพูดคุยแล้วตะกายออกจากเตียงมาหาความจริงนั่นเอง

โชคดีที่เธอหลับไม่ลึกมาโดยตลอด ตอนหลับก็ไม่ได้ปิดประตู ถึงได้ยินเสียงว่าเขากลับมาแล้ว ไม่งั้นคงพลาดโอกาสทำคะแนนให้เขาเกิดความรู้สึกดีๆ กับเธอ

อวี่ฉีเดินไปข้างหน้า รับหานเซ่ามาพยุงจากมือของเสี่ยวโจว พูดเสียงเบาว่า “คุณไปพักผ่อนเถิดค่ะ คุณหานให้ฉันดูแลเอง”

ถ้าเป็นซูเวยเวยพูดอย่างนี้ เสี่ยวโจวคงไม่ตอบตกลงแน่ แต่นี่เขาเพียงลังเลครู่เดียวก็พยักหน้ารับคำ “งั้นรบกวนคุณซูแล้ว”

เสี่ยวโจวเดินจากไปแล้ว หานเซ่าก็สะบัดมือเธอออก ดวงตาหงส์คู่งามหรี่มองเธอ พูดเน้นทีละคำว่า “ซูอวี่ฉี”

“ใช่ค่ะ ฉันเอง” อวี่ฉียิ้มรับคำอย่างเข้าอกเข้าใจ “ฉันจะพยุงท่านกลับห้องไปนอนนะคะ”

หานเซ่าสังเกตเธอครู่เดียว ด้วยสีหน้าจริงจัง “เสี่ยวโจวบอกว่า...เธอหลับไปแล้ว”

“ค่ะ เมื่อครู่ฉันได้ยินเสียงเลยลุกขึ้นมาค่ะ”

“เธอกำลังจะบอกเป็นนัยว่าฉันเสียงดังทำให้เธอตื่นใช่ไหม” หานเซ่าที่เมาเล็กน้อยรับมือได้ยากกว่าตอนมีสติดีเสียอีก

อวี่ฉีจนใจ เธอเข้าไปพยุงตัวเขาใหม่ แล้วเดินไปทางบันได พลางพูดอย่างใจเย็น “ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้นค่ะ ท่านหาน”

“เธอคงกำลังลอบด่าฉันว่าทั้งเอาใจยากทั้งนิสัยประหลาดอยู่ใช่ไหม” ชะงักไป แล้วก็พยักหน้ากับตัวเอง “ใช่สิ ฉันรู้ดี”

อวี่ฉีรู้สึกว่าไม่มีประโยชน์ที่จะพูดเหตุผลกับเขาอีกแล้ว ได้แต่ตอบไปอย่างแห้งแล้ง “...ฉันไม่ได้ทำอย่างนั้นค่ะ ท่านหาน”

หานเซ่าจ้องเธอนิ่งๆ ครู่หนึ่ง ในตอนที่เธอนึกว่าเขาจะพ่นคำทำร้ายผู้คนนั้นเอง เขากลับพูดลอยๆ มาประโยคหนึ่ง “ฉันอยากอ้วก”

         

Talk!!!

ขำท่านหานเหลือเกิน บทนี้ไรเตอร์เขียนไว้ท้ายบทเหมือนกันว่า ขอโทษที่ลงมือเขียนทำร้ายท่านหานไปแล้วล่ะ55+

ที่จริงก็น่าโกรธอยู่ ทั้งคลึง ทั้งอัง ทั้งนวด ถึงขั้นถามว่าเจ็บไหมกันแล้ว ยังจำชื่อสาวน้อยที่ผิดผีด้วยไม่ได้ แก่แล้วเลอะเลือนหนักมาก สงสัยเป็นวัยหมดประจำเดือนเหมือนที่เหล่าสนมบอกแล้วล่ะนะ

แต่ละเรื่องไรเตอร์นำโครงคร่าวๆ มาจากนิยายอื่นแล้วมาใส่รายละเอียดใหม่ ซึ่งไม่ได้บอกเหมือนกันว่าเรื่องอะไรบ้าง แต่นิดรู้สึกว่าท่านหานเหมือน Edward Rochester ในเรื่อง Jane Eyre มากๆถ้าใครยังไม่เคยดู ลองไปดูนะว่าเหมือนเปล่า ทั้งเวอร์ชั่น 2006 และ 2011 หรือเก่ากว่านั้น คราวนี้ก็มาค้นกันว่า ท่านหานมีอะไรซ่อนไว้เหมือนเอ็ดเวิร์ดไหม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 177 ครั้ง

41 ความคิดเห็น

  1. #2635 PANDAPEGASUS (@redmoon) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 17:29
    เดี๋ยววววววว โอ้ยหมดกัน555555555 แก่แล้งก็จะอึนๆลืมๆหน่อยๆ 55555
    #2635
    0
  2. #2513 เหยียนเฟยหลิง (@M0tif) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 15:11
    555 ท่านหานฮานัก
    #2513
    0
  3. #1388 Zethius (@alisia-w-) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 21:43
    ทำใจหน่อย....คณท่านอยู่ในวัยอันมีค่า 555 (ยืมมุขอาจารย์มาใช้)
    #1388
    0
  4. #1220 Nunal (@nunal) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 16:43
    หนุ่มใหญ่ เขาว่างานดี #คุณลุง
    #1220
    0
  5. #1119 YoGurT_Yo^^ (@nuyoja) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 12:15
    ท่านหานนี่หัวโบราณสุดๆๆ5555 แนวพระเอกหนุ่มใหญ่ สาวน้อยต้องทำใจ
    #1119
    0
  6. #857 รุ้งวลี (@lugvle) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 13:33
    คือท่านหานค่ะท่านกำลังเข้าสู่วัยทองสินะคะ
    #857
    0
  7. #783 ข้าวหอม (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 21:59
    อ่านแล้วรู้สึกเหมือนเล่นเกมจีบหนุ่ม 5555 น่ารักดี มีตั้งแต่หนุ่มน้อยถึงหนุ่มใหญ่ แต่ละคนนี่แซ่บหลาย
    #783
    0
  8. #760 ~~... แมวน้อย...~~ (@swithon) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 20:20
    ท่านห่านวัยทอง
    #760
    0
  9. #753 Harm. (@tanzanaza) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 19:45
    บอสหานดูอารมณ์ขึ้นลง อยากอ้วกคืออะไรค่ะท่าน 55555 มึนเมานะบอสหาน
    #753
    0
  10. #751 The Liar (@moi-poi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 19:37
    ขำท่านหาน เอ็นดู๊ว~
    #751
    0
  11. #750 The Liar (@moi-poi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 19:36
    ขำำท่านหา เอ็นดู๊ว~
    #750
    0
  12. วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 16:28
    ท่านหานทำใจแป้วเลยจำอวี่ฉีไม่ได้ ฮืออออ
    #720
    0
  13. #719 ดาราพร่างพราว (@meilianji) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 15:54
    มาทันใจสนมจริงๆ
    #719
    0
  14. #718 นักอ่าน...lnwcool (@lnwcool) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 15:51
    555+ ท่านหานดูมึนๆดี ตลกจริงๆ
    #718
    0
  15. #717 Jitsupa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 13:06
    ขอบคุณค่ะ ตอนนี้มาไวทันใจ
    #717
    0
  16. #716 Pangpim (@papangpimm) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 13:04
    พี้กมาก ฉันอยากอ้วก55555555555555 หมดกันภาพพจน์ป่นปี้
    #716
    0
  17. #715 Kittttttttie (@studentgroup153) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 12:52
    Jane eyre ไม่ได้อ่านนานมากแล้ว อยากรีบกลับไปหามาอ่านเลยค่ะ
    #715
    1
    • #715-1 ayacinth (@nitt-hyacinth) (จากตอนที่ 16)
      13 พฤศจิกายน 2559 / 17:33
      ไม่เคยอ่านเลย ดูหนังตลอด สงสัยอ่านจะสนุกกว่าเนอะ เพราะพระเอกในหนังบางทีก็ขัดใจ55+ ต้องจิ้นเองถึงมัน
      #715-1
  18. #714 ploy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 12:43
    เมาแล้วจะอ้วกใส่นางเอก เอิ่มท่านห่าน......
    #714
    0
  19. #713 จรัสจันทร์ (@samart2852) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 12:32
    บ่นมากต้องกระชากมาจูบปิดปาก 555
    #713
    0
  20. วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 11:48
    วัยทองซินะ ท่านหาน ????????
    #712
    0
  21. #709 ChomPuu (@choompuu28501) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 11:12
    ชอบอวี่ฉีมาก ไม่ว่าจะเข้าไปในนิยายเรื่องไหน นางเอาอยู่ 😂 
    นี่มันตำราพิชิตชายหนุ่มหลากหลายนิสัยแท้ๆเลย 😘
    #709
    0
  22. #708 tнє рrincє (@newhihi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 10:38
    ขอบคุณมากค่า
    #708
    0
  23. #707 iriss28 (@nut28phat) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 10:34
    ท่านหานฮามาก
    เสียดายแทนพี่สาวจริงๆ
    #707
    0
  24. #706 MORNINGGLORY08 (@MORNINGGLORY08) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 10:24
    ท่านหานวัยทองโดยแท้ 555
    นางเอกเจองานหนักแล้ว

    ขอบคุณมากค่าไรท มาต่อเร็วๆน้า^^
    #706
    0
  25. #705 cheri-n (@cheri-n) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 10:00
    555555
    ชอบพระรองตอนนี้จริงๆ
    ท่านหานเมาหมดสภาพ ^ ^
    #705
    0