最佳女配(快穿): ร้อยชาติรัก ยอดนางรอง(Quick time travel)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 166,237 Views

  • 2,739 Comments

  • 5,764 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    867

    Overall
    166,237

ตอนที่ 21 : บทที่ 19 กลยุทธพิชิตฝ่ายร้ายเลิฟโลลิ (8)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7868
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 209 ครั้ง
    19 พ.ย. 59


บทที่ 19 กลยุทธพิชิตฝ่ายร้ายเลิฟโลลิ (8)



หานเซ่าไม่เคยลิ้มลองชีวิตเช่นนี้มาก่อน ทุกวันกินนอนเป็นเวลา ดื่มน้ำข้าวต้ม กินผักใบเขียว ไม่ได้มีห้องหนังสือหนาวเย็นว่างเปล่าเป็นเพื่อน เวลานั่งพิงโซฟาอ่านหนังสือ ร่างกายอบอุ่นของสาวน้อยมักแนบอิงเบาๆ ข้างขา นั่งนิ่งๆ เงียบๆ เป็นเพื่อนเขาเสมอ

เมื่อเทียบกับชีวิตกลางวันเป็นกลางคืนกลางคืนเป็นกลางวัน ร่ำสุราปลาเนื้อแล้ว ช่างแตกกันราวฟ้าดิน แต่ก็ทำให้คนรู้สึกถึงความสุขสงบได้อย่างน่าประหลาด ล่องลอยอยู่เพียงลำพังมาเนิ่นนานเกินไป ความฟุ้งเฟ้อละลานตาพวกนั้นล้วนทำให้ผู้คนเบื่อหน่าย

เขามอบภาระงานทั้งหมดของบริษัทให้ผู้ช่วยจัดการ ไม่ออกไปทำธุรกิจใดๆ อีก นี่ทำให้อวี่ฉีดีใจอย่างไม่ต้องสงสัย เพราะเวลาที่พวกเขาได้อยู่ร่วมกันเพิ่มขึ้นมาก

ทุกๆ วันเธอจะเปลี่ยนวิธีการทำอาหารให้หลากหลายแตกต่างกัน อาหารจานไหนที่หานเซ่าคีบตะเกียบไม่กี่ครั้งก็จดจำเอาไว้ หนึ่งวันสามมื้อล้วนทำตามรสชาติที่เขาชื่นชอบ ถึงแม้จะเป็นอย่างนี้ แต่ทุกมื้อเขาก็ไม่เคยกินข้าวมากกว่าครึ่งถ้วยเลย ยังคงกินน้อยกว่าเธอมากอยู่ดี

ลับหลังหานเซ่า เสี่ยวโจวมักล้อเธอเล่น บอกว่าเธอเหมือนคนทำฟาร์มเลี้ยงหมู ทุกวันคิดค้นหาวิธีเตรียมอาหาร เพียงแต่ท่านหานกลับขุนไม่อ้วนสักที เขาล้อเล่นค่อนข้างเกินเลยไปสักหน่อย ที่ยิ่งซวยกว่านั้นก็คือเมื่อพูดจบประโยคนี้แล้วก็พบว่าหานเซ่ายืนอยู่ด้านหลังเขานานแล้ว จึงตกใจจนหาข้ออ้างเผ่นแนบไป จากนั้นก็ไม่กล้าปรากฏกายต่อหน้าหานเซ่าอีกสามวันเต็มๆ

แต่ว่าเขาก็พูดได้ถูกต้อง เดิมทีคนป่วยเป็นโรคนี้ก็กินดื่มลำบากอยู่แล้ว ทั้งหานเซ่ายังทำผ่าตัดเฉือนกระเพาะไปส่วนหนึ่งด้วย ยิ่งกินไม่ได้มากเข้าไปใหญ่ ทั้งตัวดูซูบผอม ถึงแม้จะคลุมเสื้อหนาแล้วร่างก็ยังบอบบางอยู่ดี ทุกครั้งที่กอดอวี่ฉีก็อดเป็นห่วงไม่ได้ เอวบางอย่างนี้หนากว่าเธอไม่เท่าไหร่เลย

ในหนังสือบอกว่าให้กินอาหารเป็นเวลา กินทีละน้อยแต่มากมื้อก็ยิ่งดี อวี่ฉีปฏิบัติตามประหนึ่งราชโองการ ทุกวันสามมื้อตรงเวลา ช่วงบ่ายสามโมงเพิ่มขนมและชาอีกมื้อ ช่วงเย็นยกของว่างตอนสี่ทุ่มตรงเผง ขนาดขุนกันอย่างนี้ รูปร่างของหานเซ่าตอนนี้ก็ยังทำได้แค่รักษาไว้ไม่ให้ผอมลงไปเท่านั้นเอง

โรคนี้ทำให้คนมีภูมิคุ้มกันและกำลังกายถดถอย ถึงแม้ว่าในห้องจะเปิดฮีตเตอร์จนอุ่นสบายแล้ว ทุกครั้งที่อวี่ฉีลูบมือของหานเซ่าก็ยังเย็นเฉียบ เธอไม่กล้าทำอย่างโจ่งแจ้งเกินไป ทุกครั้งจะแสร้งเหมือนกำลังออดอ้อนจับมือของเขาไว้ จนกระทั้งมือที่เย็นเป็นน้ำแข็งนั้นอุ่นขึ้นถึงปล่อยมือ

หลายครั้งเข้าแน่นอนว่าหานเซ่าต้องจับได้ เมื่อเธอจับมือเขาแล้วไม่ยอมปล่อยอีกครั้ง เขาก็ถอนหายใจ เอื้อมมือไปกอดเธอเข้ามาไว้ในอ้อมอก ปลายคางวางไว้ที่ผมดกดำของเธอ ปิดตาลงด้วยความเหนื่อยล้า “อวี่ฉี เธอทำให้ฉันรู้ว่าตัวเองบาปหนานัก” นิ่งไปชั่วครู่ ก่อนลูบผมยาวเธอเบาๆ “เธอควรออกไปดูหนังเดินซื้อของร้องเพลงกับเด็กหนุ่มวัยเดียวกัน ดื่มด่ำกับชีวิตวัยรุ่น ไม่ใช่มานั่งขึ้นราอยู่เป็นเพื่อนฉันอย่างนี้”

อวี่ฉีนั่งนิ่งๆ อยู่ในอ้อมกอดของเขา แก้มแนบกับหน้าอกของเขา พูดด้วยเสียงแผ่วเบา “ฉันชอบอยู่ที่นี่ค่ะ”

“ท้ายที่สุดเธอต้องเสียใจภายหลัง ช่วงชีวิตที่งดงามที่สุดต้องผ่านพ้นไปกับคนอย่างฉัน”

อวี่ฉีรั้งตัวมาจากอ้อมกอดของเขาอย่างอ่อนโยน เงยหน้าขึ้นมอง พลันยกมือขึ้นช้าๆ ประคองใบหน้าเขาไว้ พร้อมเขย่งปลายเท้าจุมพิตที่ข้างริมมีปากอีกฝ่ายเบาๆ พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ชีวิตนี้ที่ฉันรู้สึกโชคดีที่สุดคือคืนนั้นขึ้นรถมากับท่าน” ชะงักไปแล้วเบี่ยงหน้าหลบ “แม่ป่วยมานาน พี่ก็ยุ่งทุกวัน ตั้งแต่เล็กที่ฉันเพิ่งพาได้มีแต่ตัวเอง ทุกวันจะกินอะไร สวมใส่อะไร มัธยมต้นขึ้นมัธยมปลายเลือกโรงเรียนไหนดี เป็นฉันตัดสินใจเองทั้งหมด ไม่มีใครให้คำปรึกษาฉันได้สักครึ่งประโยค ไม่มีใครใส่ใจว่าฉันก็กินอิ่ม ไหมสวมเสื้ออุ่นพอไหม ยิ่งไม่มีใครใส่ใจว่าฉันจะต้องนอนข้างถนนหรือเปล่า”

ที่เธอพูดเป็นเรื่องจริง ในข้อมูลแสดงความเป็นจริงเช่นนี้ แต่ใช้วิธีการนี้บรรยายออกมาเป็นความจงใจของเธอเอง ในหลายครั้ง ความรักมักเกิดขึ้นจากความสงสารเห็นใจ เมื่อคุณเห็นใจเพศตรงข้ามและรู้สึกเรียกร้องความยุติธรรมแทนเขาอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว เมื่อนั้นคุณก็ไม่ห่างจากหลุมรักเท่าไหร่แล้ว

หานเซ่าไม่ได้พูดจา เพียงมือที่ลูบผมของเธอไม่รู้ว่าหยุดลงเมื่อไหร่

อวี่ฉีพูดช้าและแผ่วเบา “ท่านคะ ในโลกนี้ไม่มีใครใส่ใจว่าซูอวี่ฉีจะเป็นหรือตาย นอกจากท่าน ดังนั้นเมื่อเทียบกับการทำเรื่องไร้สาระพวกนั้น ฉันอยากอยู่ข้างกายท่านมากยิ่งกว่า นี่ไม่ใช่การตอบแทนบุญคุณ แต่ทำเพื่อตัวของฉันเอง”

หานเซ่าดึงเธอเข้ามากอดแน่น เพราะว่าผอมบาง แขนของเขาจึงไม่มีกำลังมากนัก แผ่นอกก็ไม่แข็งแกร่งกว้างขวาง อ้อมกอดของเขาเบาบาง ทั้งยังเต็มไปด้วยความเย็น อวี่ฉีมุดหัวลงไปฝังกับหน้าอกของเขา แขนทั้งสองโอบกอดเอวของเขาไว้

โอบกอดกันเงียบๆ เนิ่นนาน หานเซ่าก็ผลักเธอช้าๆ เขาย่อกายลงตรงหน้าเธอ ดวงตาหงส์งดงามมองเธอนิ่งๆ คล้ายผู้ใหญ่ที่มองเด็กอย่างเมตตา ทั้งคล้ายผู้ชายมองคนรักอย่างอ่อนโยน

น้ำเสียงเขาอ่อนโยนที่สุด “อวี่ฉี ต่อจากฉันแล้ว เธอจะพบเด็กผู้ชายที่ดีมากมาย พวกเขาทั้งงดงาม เล่นบาสเก่งฝีมือฉมัง สามารถเดินเที่ยวดูหนังเป็นเพื่อนเธอ สามารถพูดวาจาอ่อนหวานทำให้เธอดีใจ เปิดใจของเธอต้อนรับพวกเขาเถิด จากนั้นเธอต้องหาเด็กผู้ชายที่ใส่ใจเธอจริงๆ เธอจะได้พบกับความสุขที่สุด มีความสุขมากกว่าใครทั้งนั้น”

ต้องการทำให้ผู้อื่นซึ้งใจ ต้องกล่อมให้ตัวเองซึ้งเสียก่อน อวี่ฉีเข้าบทนานแล้ว พอได้ยินประโยคนี้น้ำตาก็หลั่งรินเป็นสาย น้ำเสียงติดสะอื้น “จากนั้นล่ะคะ ความสุขของฉันจะไม่มีท่านอยู่ด้วยหรอคะ” เธอสูดลมหายใจ ไม่ได้ผ่านความคิดคำนึงใด ส่ายหน้าอย่างมั่นใจ “จะไม่เป็นเช่นนั้น ไม่แน่นอน ท่านจะต้องอยู่ยืนยาวไปร้อยปี จะมีชีวิตยืนยาวกว่าฉันเสียอีก”

หานเซ่าจนใจ “เธอกำลังพูดอย่างไร้เดียงสา อวี่ฉี” แม้จะพูดอย่างนี้ เขาก็ยังตบหลังของเธอเบาๆ คล้ายกำลังปลอบโยนเด็กน้อยที่กำลังเศร้าใจ “เรื่องราวยังไม่ย่ำแย่อย่างที่เธอคิดไว้ รอจนอีกหลายปีต่อจากนี้เธอก็จะลืมฉัน ข้างกายของเธอจะมีเพื่อนชายที่อ่อนโยนช่างเอาใจ นั่นถึงเป็นชีวิตที่เธอสมควรมี”

อวี่ฉียังคงอินกับบทบาท น้ำตาไหลไม่หยุด หานเซ่าได้แต่ลูบหลังเธอเรื่อยๆ “อวี่ฉี อวี่ฉี พวกเรามาคุยเรื่องสนุกกว่านี้กันเถอะ”

เขาพูดกับเธอเหมือนกำลังโอ๋เด็ก “ฉันซื้อของขวัญให้เธอด้วย”

เขาคิดว่าเธอยังเป็นเด็กเจ็ดขวบจริงๆ น่ะหรือ เศร้าใจก็ซื้อของขวัญมาโอ๋

อวี่ฉีค่อยๆ สงบลงได้ เธอถอยหลังไปสองก้าว ใช้หลังมือปาดน้ำตา น้ำเสียงแหบเล็กน้อย “ถึงเวลาแล้ว ฉันขึ้นไปหยิบยาชั้นบนนะคะ”

แคปซูลเขียวๆ แดงๆ ยาลูกกลอนสีดำ เทออกมาวางไว้บนฝ่ามือ กองพะเนินเป็นภูเขาลูกย่อม หานเซ่ามองจนขมวดคิ้ว นวดหน้าผากเบาๆ “วางไว้ด้านข้างก่อน ฉันมีของขวัญให้เธอ” เขาสั่งเธอไปหยิบเสื้อสูทดำที่แขวนไว้บนชั้น

อวี่ฉีที่ว่าง่ายเกิดดื้อดึงขึ้นมาอย่างหาได้ยาก แน่วแน่จะให้เขากินยาให้ได้

น้อยครั้งที่หานเซ่าจะถูกคนขัดคำสั่ง แต่เวลานี้เขาไม่รู้สึกไม่พอใจเลยสักนิดเดียว เพียงรู้สึกจนใจเท่านั้น อวี่ฉียื่นน้ำอุ่นไปข้างริมฝีปากเขา เขาแหงนคอกลืนยากำนั้นลงไป ก่อนดื่มน้ำจากแก้วที่เธอถือหลายอึก

เสื้อสูทหยิบมาแล้ว เขาก็หยิบกล่องกำมะหยี่สี่เหลี่ยมสีเข้มออกมาให้เธอ ยิ้มบาง “เปิดดูว่าชอบไหม”

เมื่อก่อนเป็นผู้อื่นส่งมาให้ที่หน้าประตู นี่เป็นครั้งแรกที่เขามอบของขวัญให้เธอด้วยตัวเอง

อวี่ฉีรู้สึกปลาบปลื้มจนทำตัวไม่ถูก เธอเงยหน้ามองเขา ถึงหยิบกล่องมาเปิดดู

เป็นสร้อยเส้นหนึ่ง อัญมณีสีแดงสะท้อนแสงล้อมด้วยกรอบเพชรเม็ดเล็ก จี้ไม่ใหญ่นัก แต่ออกแบบอย่างประณีต เรียบง่ายงดงาม

แน่นอนว่าสวยมาก เพียงแต่ที่ทำให้รู้สึกดีใจที่สุดก็คือ ครั้งนี้ไม่ใช่ฝีมือของเลขาหรือผู้ช่วยคนไหน ควรเป็นหานเซ่าเลือกเองกับมือ อวี่ฉียืดตัวกอดเขาครั้งหนึ่ง ใช้เสียงสะอื้นพูดขอบคุณ

หานเซ่าตบบ่าของเธอ หยิบสร้อยเส้นบางนั้นมาอย่างเป็นธรรมชาติ นิ้วมือยาวขาวผ่องปัดผมของเธอไปไว้ข้างใบหู เขาก้มหน้าลง ช่วยเธอสวมสร้อยอย่างตั้งใจ

อวี่ฉีไม่ขยับปล่อยให้เขาทำตามใจ จนกระทั่งเขาสวมให้เสร็จถอยหลังไปเล็กน้อย ถึงพูดขอบคุณเบาๆ อีกครั้ง

หานเซ่ายกมือขึ้นลูบผมเธอ น้ำเสียงอ่อนโยนมากๆ “อวี่ฉี สุขสันต์วันเกิด”

เธอชะงักแข็งทื่อไปทั้งร่าง นานทีเดียวถึงรู้สึกตัวอีกครั้ง วันนี้เป็นวันเกิดของซูอวี่ฉีจริงๆ ในข้อมูลเขียนไว้ชัดเจนอย่างนั้น

เสี่ยวโจวเข็นรถเข็นคันเล็กมาปรากฏกายต่อหน้าคนทั้งสอง ในรถวางไว้ด้วยเค้กสามชั้นก้อนโต “คุณหนู สุขวันต์วันเกิดครับ”

ถึงแม้จะไม่ใช่ซูอวี่ฉีตัวจริง ถึงแม้วันนี้จะไม่ใช่วันเกิดของเธอจริงๆ อวี่ฉีก็ยังอดซึ้งใจไม่ได้เลย

ไม่ ไม่ใช่เพราะสร้อยเส้นนั้น และไม่ใช่เค้กก่อนนี้ ถึงขนาดไม่ใช่เพราะสุขสันต์วันเกิดประโยคนั้นด้วย

แต่เพราะหานเซ่า ผู้ชายที่ไม่นับว่าอ่อนโยนคนนี้ วันนี้เขาเลือกที่จะใช้วิธีการที่สำหรับเขาแล้วไม่ค่อยสบายใจถึงขนาดรู้สึกแปลกๆ มาแสดงออกถึงคำอวยพรของเขา

ซูอวี่ฉีอยู่ในบ้านเขากินของเขาดื่มของเขาเสพสุขกับบุญคุณที่เขามอบให้ เขายังจำวันเกิดเธอได้ก็นับว่ามีน้ำใจที่สุดแล้ว ที่จริงไม่ต้องเสียเวลามาเลือกของขวัญ มอบเค้ก ด้วยนิสัยของเขา แค่พูดว่าสุขสันต์วันเกิดก็นับว่าหาได้ยากยิ่งแล้ว

แต่เธอมีความดีอะไร ถึงได้รับเกียรตินี้มา

หานเซ่าดันเธอไปอยู่หน้าเค้ก ริมฝีปากบางยกขึ้น แววตาหงส์ที่มักดำทะมึนฉายรอยยิ้ม “แม้ฉันจะไม่ค่อยเชื่อเรื่องพวกนี้ แต่วันเกิดปีหนึ่งมีครั้งเดียว ยังไงก็อธิษฐานเสียสิ”

อวี่ฉีอึ้งไป เงยหน้ามองเขาครู่หนึ่ง ก่อนก้มหน้าลงช้าๆ เป่าเทียนสิบหกเล่มบนเค้กเบาๆ จนดับ

เธอยกสองมือขึ้นมา หลับตาแล้วอธิษฐานขอพรในวันเกิดของตัวเอง

หานเซ่าลูบยอดกระหม่อมของเธอ ในดวงตาดำมีความอ่อนโยน “อธิษฐานอะไร” ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนพูดคล้ายล้อเล่น “ไม่แน่ว่าฉันอาจสามารถทำให้เป็นความจริง”

อวี่ฉีโผเข้าหาอ้อมอกของเขา กอดเอวเขาแน่น น้ำเสียงติดสะอื้น “ท่านต้องสามารถช่วยให้เป็นความจริงได้แน่นอนค่ะ”

“หืม” หานเซ่าเลิกคิ้ว

เสียงเธอสั่นสะท้าน “ปีนี้ ปีหน้า ปีถัดไป...” หยุดเล็กน้อย ก่อนกลืนก้อนสะอื้น “ต่อจากนี้ทุกปีในวันเกิด ขอให้ท่านอยู่ข้างกายของฉันตลอดไปนะคะ”

หานเซ่าอึ้งไป ถ้าในสถานการณ์อื่นคำอธิษฐานของเธอบางทีอาจเป็นคำรักหวานซึ้งอันประณีต แต่ในเวลานี้ เขาเข้าใจอย่างที่สุด เธอเพียงกำลังอ้อนวอนเขาอ้อมๆ

คล้ายคืนวันนั้นที่เธอพูดว่า ฉันเพียงหวังให้ท่านมีชีวิตอยู่ต่อไป มีชีวิตอยู่ตราบนานเท่านาน


               


Talk!!!

แงๆ อ่านอีกกี่รอบก็เศร้าใจ แปลเป็นภาษาไทยยิ่งแล้วใหญ่เลย ภาษาของเราอ่อนหวานละมุนกว่าจีนในความรู้สึกของนิด เริ่มไม่อยากแปลตอนพิเศษซะแล้ว T^T

ปล. เหมือนมีกระต่ายแล้วกระชากอารมณ์เกินไปนะ โทษทีจ๊ะ แหะๆ

หว่านอัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 209 ครั้ง

120 ความคิดเห็น

  1. #2709 parmin (@parmin) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 12:47
    น้ำตาไหลเลยอะ
    #2709
    0
  2. #2675 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 18:01
    มันหน่วงนะ ฮื่อ
    #2675
    0
  3. #2640 PANDAPEGASUS (@redmoon) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 18:10
    หน่วงมากเศร้ามากและแปลก็ดีมากกกก น้ำตาไหลเลยค่ะฮือร้องไห้เลยตอนนี้ ท่านหานนน ยัยหนูพูดขนาดนี้แล้ว รักตัวเองรู้สึกอยากมีชีวิตอยู่ต่อสู้กับโรคได้แล้วน้าาา ฮือไม่รู้ตอนพิเศษจะเป็นยังไงเลย อย่าจากกันไปเร็วนักเลยค่ะลุง ; _ ;
    #2640
    0
  4. #2625 Noong7 (@Noong7) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 19:45
    เศร้าอ่ะ ฮือออออ โคตรหน่วงฟีลเหมือนท่านจะไม่ไหวแล้ว เศร้าอ่ะ โฮฮฮฮ
    #2625
    0
  5. #2602 Mizuru_San (@Mizuru_San) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 14:25
    ไม่คิดว่าจะอินจนถึงจุดที่น้ำตาคลอ... รักท่านนะคะ
    #2602
    0
  6. #2534 赵诗兰 (@059104581) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 22:12
    น้ำน้อยๆล้นออกตาเลยอ่ะ
    ขอเป็น fcท่านหาน
    #2534
    0
  7. #2517 เหยียนเฟยหลิง (@M0tif) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 16:23
    อ๊ากกก ซึ้งน้ำตาร่วงเลย
    #2517
    0
  8. #2464 Luckey (@walrus) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 19:50
    น้ำตาไหลแล้วววว 
    สนมจิร้องไห้😭😭😭😭
    #2464
    0
  9. #2285 Par_dao (@Par_dao) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 23:29
    น้ำตาไหลพราก แงงงงง
    #2285
    0
  10. #2279 damner (@phangon94) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 11:40
    นี่ก็อิน ร้องเลย ลุงเป็นคนที่ไม่สมควรจากไปอย่างยิ่ง อบอุ่นมาก รักลุงสุดๆ TT
    #2279
    0
  11. #2071 dlky (@plky) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 13:28
    โฮฮฮฮฮฮฮ น้ำตาคลอแล้วค่ะไรท์ เดี๋ยวคุณพ่อที่นั่งข้างๆ ก็มองด้วยสายตาแปลกๆ กันพอดี โถ่!
    #2071
    0
  12. วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 09:26
    น้ำตาคลอเลย ขอบคุณค่ะ
    #1943
    0
  13. #1768 praewarin (@praewarin) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 09:12
    ซาบซึ้งมากๆๆ
    #1768
    0
  14. #1377 pandora (@alize-love-u) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 20:57
    น้ำตาไหล T__T
    #1377
    0
  15. #1259 Ploy Warattaya (@politesseone) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 00:13
    จริงๆค่ะ แปลได้ละมุลมากจนอ่าน 3 รอบ แล้วน้ำตาซึมทั้ง 3 รอบเลย
    ขอบคุณมากๆค่ะ
    #1259
    0
  16. #1242 palpal (@palpal) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 14:08
    ตายๆๆๆ น้ำตาจะไหล เศร้าอะไรป่านนั้น อย่าตายนะลุง
    #1242
    0
  17. #1241 Mizza (@wawy111) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 12:58
    ชอบบบ แต่ละเรื่องน่ารักๆ ทั้งนั้น อยากจะเป็นอวี่ฉี ได้ฝินกับการลวนลามพระรองเล็กๆน้อยๆ หุหุ บางมุกนี่ขอยืมไปใช้ได้ไหมค่ะ 555
    #1241
    0
  18. #1225 Nunal (@nunal) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 17:51
    ละมุนมากค่ะ #คุณลุง #รัก
    #1225
    0
  19. #1183 littlebeary (@littlebeary) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 02:42
    ท่านหานน่ารักมากๆ รู้สึกถึงความละมุน ไรท์เตอร์แปลได้สละสลวยมากเลยค่ะ
    #1183
    0
  20. #1159 0920345107 (@0920345107) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 23:51
    น้ำตาซึมเลยค่ะ
    #1159
    0
  21. #1151 tns_niracha (@tuktik39) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 23:32
    เราเศร้า ฮืออออ ร้องไห้หนักมากสงสารท่านหาน
    #1151
    0
  22. #1148 168999au (@168999au) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 23:23
    TOT.........
    #1148
    0
  23. #1140 ฟ้า (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 21:49
    ร้องไห้ รอตอนจบ
    #1140
    0
  24. #1139 Pangpim (@papangpimm) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 17:32
    หวานๆปนขม ทำเอาน้ำตาซึมเลยค่ะ ;____; กลัวใจตอนต่อไปจังเลยไหนจะตอนพิเศษอีก บ่อน้ำตาจะแตกมั้ยคะเนี่ย55
    #1139
    0
  25. #1138 ์LHSH (@pangnaragg) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 17:03
    น้ำตาคลอเบาๆ แปลได้ละมุนมากค่ะ อ่านลื่นมาก
    #1138
    0