最佳女配(快穿): ร้อยชาติรัก ยอดนางรอง(Quick time travel)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 166,344 Views

  • 2,739 Comments

  • 5,765 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    974

    Overall
    166,344

ตอนที่ 22 : บทที่ 20 กลยุทธพิชิตฝ่ายร้ายเลิฟโลลิ (9)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8224
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 194 ครั้ง
    20 พ.ย. 59


บทที่ 20 กลยุทธพิชิตฝ่ายร้ายเลิฟโลลิ (9)



ทุกวันทั้งสองคนอยู่แต่ในคฤหาสน์ไม่ย่างเท้าออกมาข้างนอก ข้าวของใช้ในยามปกติล้วนให้เสี่ยวโจวออกไปหาซื้อแทน แทบจะเหมือนอาศัยอยู่ในป่าลึกอย่างไรอย่างนั้น

และแทบจะทุกวันเช่นกันที่หานเซ่าจะพูดกับเธอซ้ำๆ ประโยคเดิม “เด็กสาวต้องออกไปเดินเล่นบ้าง อาบไอแสงแดด ให้เสี่ยวโจวไปกับเธอสิ ไปซื้อเสื้อผ้าเครื่องประดับเพิ่มเติม”

คล้ายเขารู้สึกว่าการให้เธออยู่ข้างกายเป็นสิ่งอยุติธรรมสำหรับเธอ ทุกวันจะคอยกล่อมให้เธอออกไปเที่ยวเล่นอยู่เรื่อย

เมื่อวันๆ หนึ่งต้องพูดขึ้นสักครั้ง อวี่ฉีจึงคุ้นเคยเป็นอย่างดี โผเข้าไปกอดแขนของเขา ยิ้มอ่อนหวานเหมือนดอกไม้ “ท่านรังเกียจที่ฉันไม่สวยพอหรือคะ ต้องการเสื้อผ้าเครื่องประดับเสริมเติมแต่งให้สวยขึ้น”

หานเซ่าถอนหายใจ ยื่นมือออกไปลูบผมดกดำสลวยเหมือนแพรไหมของเธอ “เธอสวยมากพออยู่แล้ว สวยจนทำให้ฉันละอาย” เขาลูบไล้ผิวขาวหิมะดั่งเครื่องกระเบื้องอังกฤษของเธอ “ใบหน้าอ่อนเยาว์ของเธอไร้ตำหนิ ส่วนหางตาของฉันเต็มไปด้วยรอยยับย่น”

ไม่รอให้เธอเอ่ยปาก เขาก็ยิ้มเย้ยหยันตัวเอง “ทั้งๆ ที่แก่ผุผังแล้ว ยังต้องการมีเด็กสาวอยู่ข้างกาย ฉันช่างรนหาเรื่องให้ตัวเองอับอาย”

อวี่ฉีใช้สองมือแตะแก้มของเขา จ้องในส่วนลึกที่สุดของดวงตาหงส์ เอ่ยเสียงแผ่วเบา “ไม่ค่ะ ในโลกนี้ไม่มีเสน่ห์ใดที่เทียบเคียงผู้ชายอายุสามสิบเจ็ดได้อีกแล้ว”

คำพูดนี้เป็นความจริง ไม่ใช่พูดเพราะต้องการสำเร็จภารกิจ เธอคิดเช่นนี้จริงๆ สติปัญญาลุ่มลึกทั้งยังมีความรับผิดชอบ เหมือนอุปสรรคทุกอย่างล้วนสามารถเผชิญหน้าและแก้ไขให้สิ้นไป เมื่อถึงอายุนี้ วันเวลาได้นำพามาด้วยความเป็นผู้ใหญ่ ซึ่งมีเสน่ห์ที่สุดแล้ว

เสียดายที่หานเซ่าไม่ได้คิดเช่นนั้น เขาเพียงแต่ยิ้มๆ “ขอบใจเธอที่ปลอบใจ”

“ไม่ใช่ค่ะ นี่เป็นคำพูดจากใจจริง” อวี่ฉีพูดช้าๆ “ที่ดึงดูดผู้คนจริงๆ ไม่ใช่รูปลักษณ์ภายนอก แต่เป็นลักษณะที่แสดงออกมา ท่านเชื่อไหมคะ ถ้าไปหาดาราเกาหลีอายุสิบแปดสักคนมายืนข้างท่าน เด็กสาวร้อยละเก้าสิบห้าต้องโผเข้าซบอกของท่านอย่างไม่ลังเล ชะงักไปเล็กน้อย เธอก็หัวเราะออกมา “อีกอย่างท่านก็ดูไม่แก่เลย ไม่สิ ควรบอกว่าหล่อมากต่างหาก สวมเสื้อเชิ้ตกางเกงยีนส์แล้วคงปลอมตัวเป็นรุ่นพี่ของฉันได้เลยนะคะ”

หานเซ่าถูกเธอล้อจนขำออกมา ก่อนพูดอย่างจริงใจ “อวี่ฉี ปากของเธอต้องทาน้ำผึ้งมาแน่นอน”

วันเวลาสงบสุขได้ปลิดปลิวผ่านไปดังสายน้ำหลาก พริบตาเดียวก็ปลายปีแล้ว

อวี่ฉีตื่นขึ้นมาแต่เช้า ติดป้ายอักษรฝู(ความสุข)สีแดงทั่วทุกห้องเต็มไปหมด ทั้งยังทำความสะอาดคฤหาสน์ข้างบนข้างล่างกับเสี่ยวโจวจนเรียบร้อย

หานเซ่าลงมาข้างล่างไม่เห็นเธอเหมือนในเวลาปกติ เพียงเห็นทุกที่ที่สายตามองไปเต็มไปด้วยอักษรฝูสีแดงสว่าง ถึงสำนึกได้ว่าวันนี้เป็นวันอะไร เทศกาลดีเช่นนี้ ขนาดห้องที่แลดูเงียบเหงายังคล้ายอาบไปด้วยอณูของความรื่นเริง เขาอดจะคลี่ยิ้มไม่ได้ ก่อนไปหาอวี่ฉี

ผ่านห้องรับแขกห้องอาหาร เขาไปที่ชั้นสอง ยังคงว่างเปล่า ถามเสี่ยวโจวแล้วถึงรู้ว่าเธออยู่ในห้องครัว พอลงมาชั้นล่าง ก็เห็นเธออยู่ในห้องครัวกำลังห่อเกี๊ยวอยู่จริงๆ ทั้งมือเต็มไปด้วยแป้ง ใบหน้ายังเปื้อนนิดหน่อย คล้ายแมวเหมียวมอมแมม

เขาพิงประตูมองอยู่นาน หัวใจก็ดิ่งจมลงช้าๆ คล้ายใบไม้ร่วงหล่นกลับคืนสู่ราก ธุลีตกลงสู่ปฐพี ก้นบึ้งหัวใจสงบสุขอย่างแท้จริง

ครั้งนี้ไม่ได้จงใจให้เป็นเช่นนี้เลย อวี่ฉีไม่ได้สังเกตเห็นเขาจริงๆ คนป่วยเป็นโรคนี้กินได้แต่อาหารที่ย่อยง่าย เธอกำลังพยายามห่อเกี้ยวโดยคลึงแป้งให้บางอีกนิด

นานทีเดียวถึงรู้สึกว่ามีคนอยู่ที่หน้าประตู เธอหันหน้าไปมอง หานเซ่าสวมเสื้อไหมพรมขนแกะบางๆ ตัวหนึ่งยืนอยู่นอกประตู ไม่รู้ว่าเพราะสไตล์เสื้อหลวมโพรกอยู่แล้วหรือเขาผอมเกินไป ร่างของเขาจึงแลดูบอบบางขนาดนี้

เมื่อเทียบกับชั้นสองและสามแล้ว ชั้นหนึ่งโล่งโปร่งกว่ามาก ไม่ค่อยกักเก็บความอบอุ่น จะเปิดฮีตเตอร์ให้แรงแค่ไหน ก็ยังคงมีความเย็นอยู่นั่นเอง หลายวันมานี้อวี่ฉีเป็นห่วงนู่นนี่จนชิน เห็นเขาสวมเสื้อผ้าบางก็รีบล้างมือทันทีแล้วเดินไปหา “ฉันจะไปหยิบเสื้อคลุมให้ท่านนะคะ”

“ไม่ต้องหรอก” เขาปฏิเสธอย่างอ่อนโยน มองเคาเตอร์ด้านหลังของเธอ ก็เลิกคิ้วน้อยๆ “วันนี้กินเกี๊ยวหรือไง” ถามด้วยน้ำเสียงเป็นธรรมชาติมาก คล้ายคู่สามีภรรยาที่อยู่ด้วยกันมาเป็นสิบปี ชั่ววินาทีที่เอ่ยปากเขาเองยังต้องตะลึงงันไป

อวี่ฉียิ้ม “คืนส่งท้ายปีก็ต้องกินเกี๊ยวสิคะ ท่านช่วยอะไรฉันอย่างหนึ่งได้ไหมคะ”

ในความทรงจำของเขา อวี่ฉีไม่เหมือนกับเด็กสาวคนอื่นที่คอยแต่จะขอรถสปอร์ตขอคอนโดจากเขา เธอไม่เคยเอ่ยปากขออะไร ครั้งนี้เธอกลับขอเขาออกมาตรงๆ อย่างหาได้ยากยิ่ง เขาแทบจะพยักหน้าโดยไม่ผ่านความคิดด้วยซ้ำ “เรื่องอะไรล่ะ”

“ที่หน้าประตูขาดกลอนคู่ ฉันเขียนหนังสือน่าเกลียด คงต้องอาศัยแต่ท่านแล้วล่ะค่ะ” อวี่ฉีเงยหน้ามองเขา “เสี่ยวโจวบอกว่าที่ห้องหนังสือของท่านมีเครื่องเขียนครบเลยนี่คะ”

ที่จริงแล้วเธอก็เคยคัดอักษรเหมือนกัน ลายมือนับว่าพอเอาไปโชว์ใครต่อใครได้ ถึงแม้จะห่างไกลจากนักเขียนชื่อดังแต่ก็ไม่นับว่าน่าเกลียด เพียงแต่ยังไงในห้องหนังสือก็ยังอบอุ่นกว่าที่นี่แน่

ทั้งสองตามติดกันขึ้นบันไดไป เมื่อเกือบจะถึงชั้นสามแล้วอวี่ฉีถึงหันหน้าไปมองหานเซ่า เห็นเขาไม่ได้แสดงท่าทีอะไรตัวเองจึงเอ่ยปาก “ฉันขึ้นไปได้ไหมคะ”

“อะไร” หานเซ่ายังไหวตัวไม่ทัน รอจนคิดได้ว่าเธอหมายถึงอะไรก็รู้สึกอ่อนใจ “แน่นอนว่าได้ ไม่ใช่สถานที่หวงห้ามนี่”

“แต่เสี่ยวโจวกำชับว่าไม่ให้ฉันขึ้นไปชั้นสามเด็ดขาด”

หานเซ่าหลุดขำ “เขากำชับไปเองทั้งนั้น ฉันก็แค่ชอบความเงียบสงบ” หยุดเล็กน้อย ก่อนลูบผมดำของเธอ น้ำเสียงอ่อนโยน “เพียงแต่เธอต้องการ เมื่อไหร่ก็ขึ้นมาได้ทั้งนั้น”

หานเซ่ามีฝีมือการคัดอักษรที่ดีจริงๆ พริบตาเดียวก็เขียนกลอนคู่เสร็จแล้ว

ดอกท้อทั่วสารทิศส่งไออุ่น สีละมุนใบไม้ผลิวกหวนคืน

อวี่ฉีอ่านออกเสียงช้าๆ ไม่รู้ว่าทำไมพอเห็นประโยคหลังถึงรู้สึกปวดใจเช่นนี้ แต่ใบหน้ายังคงเผยรอยยิ้ม พูดถึงแต่ประโยคแรก “ดอกท้อมาจากไหนคะ”

หานเซ่าวางพู่กันลง ยื่นมือไปโอบเธอมาไว้ข้างกาย พลางปัดรอยแป้งที่เปื้อนข้างแก้มให้อย่างนิ่มนวล นิ้วมือเย็นลากผ่านแก้มนุ่ม อวี่ฉีชะงักไป ก่อนจะหัวเราะออกมา แก้มเนียนปรากฏรอยบุ๋มน่ารักสองข้าง อ่อนหวานยิ่งนัก เป็นดั่งดอกท้อดอกสาลี่อันทรงเสน่ห์ สีแห่งใบไม้ผลิที่เบ่งบาน

ดวงตาหงส์เรียวจ้องมองเธอนิ่งๆ น้ำเสียงอบอุ่นนั้นพูดเชิงบอกเป็นนัย “ทำไมจะไม่มี” เว้นไปเล็กน้อย ก่อนใช้มือช้อนใบหน้าของเธอ นิ้วหัวแม่มือกดลักยิ้มที่แก้มข้างขวาเบาๆ ก้มศีรษะลงจุมพิตที่หน้าผากของเธอ “อวี่ฉี สุขสันต์วันปีใหม่”

อวี่ฉีอึ้งไป ก่อนยิ้มบางๆ “ยังไม่เที่ยงคืนเลย ไม่นับว่าเป็นวันปีใหม่นะคะ”

หานเซ่าเพียงยิ้มแล้วลูบผมของเธอ ไม่ได้เอ่ยวาจา

อวี่ฉีไปที่หน้าประตูเพื่อติดกลอนคู่ หานเซ่าเดินช้าๆ ตามหลังเธอไป มือทั้งสองสอดไว้ในกระเป๋ากางเกง เอ่ยกำชับเบาๆ “สวมเสื้อให้หนาก่อนออกไป”

เธอรับคำหนึ่ง แล้วหยิบเสื้อคลุมจากชั้นมาสวม กลอกตาไปเห็นเขายังคงยืนอยู่ที่ปากประตูก็เริ่มดุบ่นออกมาอย่างไม่รู้สึกตัว “ท่านสวมเสื้อบาง ถอยออกไปหน่อยค่ะ อีกเดี๋ยวลมเย็นปะทะเข้ามาแล้วจะหนาวตัว”

เมื่อพูดจบเธอก็รู้สึกว่าไม่ถูกต้อง จิตใต้สำนึกของเธอเกียจคร้านเกินไปเสียแล้ว หานเซ่าไม่ได้เป็นคนนิสัยใจดี จะใช้สำเนียงเหมือนสั่งเขาให้ทำนู่นนี่ได้อย่างไร ครู่หนึ่งที่เธอหงอ ได้แต่ยืนอยู่กับที่มองเขา สายตาน่าสงสารอย่างยิ่ง

หานเซ่าไม่ได้รู้สึกอย่างนั้น กลับถอยหลังไปหลายก้าวจริงๆ ยืนไกลๆ อยู่ที่โซฟามองเธอ สีหน้าเรียบเฉย ไม่ได้แสดงความรู้สึกโกรธเคืองสักนิด

อวี่ฉีตะลึงไป เห็นเขาไม่ได้ใส่ใจวาจาล่วงเกินของเธอเมื่อครู่ ถึงผลักประตูไปอย่างอึ้งๆ

ติดกลอนเสร็จแล้ว เธอพลันคิดขึ้นได้ว่าคำวิจารณ์ที่ซูเวยเวยมีให้หานเซ่าที่สรุปได้ประมาณว่าเป็นผู้ชายน่ารังเกียจชอบจับจด ปลีกวิเวก เห็นแก่ตัว นิสัยประหลาดและไม่สนใจความคิดของคนอื่นนั้น แทบจะเป็นข้อบกพร่องของผู้ชายเลวทั้งโลกนี้มารวมกัน แต่ความเป็นจริงแล้ว เขาชอบจับจด ปลีกวิเวก เห็นแก่ตัวไหม แล้วมีนิสัยประหลาดไม่รับฟังความเห็นของผู้อื่นหรือเปล่า ไม่ใช่ ในเวลานี้เขาแทบจะสามารถเรียกได้ว่ามีนิสัยอ่อนโยน สง่างามที่สุดด้วยซ้ำ

อวี่ฉีอดถอนหายใจไม่ได้ ใครบอกว่ามีแต่ผู้หญิงเท่านั้นที่ต้องเลี้ยงแบบทะนุถนอมตามใจถึงเป็นผู้หญิงที่ดี ผู้ชายดีๆ ก็ต้องทำเหมือนกันแหละหน่า

ถ้าคุณไม่ใส่ใจทำตัวเย็นชาต่อเขา แล้วจะโทษที่เขาไม่ใส่ใจความรู้สึกของคุณได้อย่างไร ในโลกนี้ไม่มีมื้อกลางวันกินฟรี มีแต่ต้องจ่ายด้วยการปฏิบัติอย่างอ่อนโยน ถึงสามารถได้รับความอ่อนโยนตอบแทนกลับมา นับแต่โบราณจนปัจจุบันล้วนเป็นเช่นนี้

                           

Talk!!!

ท่านเซ่ารุกแล้วเว้ยเฮ้ย หวานซะ แต่งกลอนจีบ โอบมาจุ๊บหน้าผาก แต่ห่านแก่ยังไม่รู้ใจตัวเองดี ขออีกตอนจะรุกฆาตแล้ว...แต่นิดออกฟิลอีกแล้วเหมือนกัน 5 วัน เลย แต่จะพยายามแปลในมือถือล่ะกัน ไม่รู้จะว่างเปล่านะ

หว่านอัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 194 ครั้ง

98 ความคิดเห็น

  1. #2641 PANDAPEGASUS (@redmoon) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 18:17
    กีสสสสสสส หวานมากกกกกดกกกฟฟฟหวด้สบดหมแมแ นี่แหละค่ะแม่เสน่ห์หนุ่มใหญ่ที่ต้องการ อะเฮือก
    #2641
    0
  2. #2518 เหยียนเฟยหลิง (@M0tif) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 16:30
    ท่านหานละมุนเหลือเกิน ค่อย ๆ จีบ
    #2518
    0
  3. #1770 praewarin (@praewarin) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 09:19
    ชอบตอนนี้มาก อวีฉีนี่รักจริงมั้ยอะ ถ้าแค่ภารกิจ สงสารอาเซ่าอะ
    #1770
    0
  4. #1305 aeungfa (@aeungfa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 18:43
    รอมา5วัน ซึ้งมาก รักหานเซ่า อวี่ฉี มาก รอตอนพิเศษ
    #1305
    0
  5. #1284 Whitepearl_2001 (@mooktapa2001) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 09:45
    ถ้าเรื่องนี้นางเอกเจอพระเอกซักคนก็ดี ;;
    #1284
    0
  6. #1282 chank (@cha_na_o) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 08:28
    สนุกมากกก
    #1282
    0
  7. #1279 "นรี" (@raindemon) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 20:09
    เรื่องละมุนมาก แต่ก็นะ นางเอกต้องร่อนเร่ไปอีกกี่ภพชาติ ทำให้คนรัก และรักคนอื่นกี่รอบ คิดงี้ก็เศร้าอยู่นะ นางจะรักจริงๆไหม
    #1279
    0
  8. #1275 Ploy Warattaya (@politesseone) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 13:37
    มาบอกว่ารออยู่ค่ะ ^^
    #1275
    0
  9. #1274 ตติยา (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 11:58
    วันเน้ กลับมาจากฟิลด์มาอัพให้สนมนะ สนมรออ่าน
    #1274
    0
  10. #1270 -~+*. JoHanNa.*+~- (@18239) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 22:22
    วันทั้งวันพร่ำเพ้อหาแต่ท่านหานแล้วเจิ้น~~ รีบมานะ ก่อนสนมทั้งหลายจะเผาตำหนัก
    #1270
    0
  11. #1269 sunnight (@p-i-n-e) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 19:35
    รอค่าาาา ฮือ แต่ลุ้นตอนจบนี่แหละ ห่านอย่าตายน้าาาา TT
    #1269
    0
  12. #1266 Nuatong (@za33az) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 17:55
    ทำไมหายไปปปป
    #1266
    0
  13. #1257 kwandairy (@kwandairy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 22:38
    สนุกมาก น้ำตาไหลพรากกกก
    #1257
    0
  14. #1256 Ploy Warattaya (@politesseone) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 22:29
    ได้โปรดดดดดดดด ตอนต่อไปจงมาๆ
    #1256
    0
  15. #1250 chrysalis_devil (@chrysalis_devil) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 18:48
    ละมุน ฟินนนนนน
    #1250
    0
  16. #1248 อณิลธิกา (@aninthika) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 01:05
    มาวั่นแรก เริ่มอ่านตอนท่านหาน น้ำต่ไหลพรากๆ เลย
    ขอบคุณที่แปลให้อ่านนะคะ
    #1248
    0
  17. #1247 fonkk (@fonfanfan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 21:31
    ชอบมากกก
    #1247
    0
  18. #1246 bapala555 (@bapala555) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 20:41
    ชอบมาก อ่านรวดเดียวเลยค่า พล็อตเรื่องแปลกดีด้วย ขอบคุณที่แปลค่ะ
    #1246
    0
  19. #1240 อากาเซเลเวล ๑ (@dolhathai28) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 12:51
    วรั๊ยยยย ท่าหานนี่ดีมากกกก ละมุนละไมสุด ถ้านี่เป็นอวี่ฉี คงละลายกองไปกะพื้นจริงๆ
    #1240
    0
  20. #1237 Dougcha (@huepute) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 07:43
    ขอบคุนนะคะคุนนิด
    #1237
    0
  21. #1236 Bala'biw (@balabew2012) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 02:34
    ขอบคุณค่าา. งื้อออชอบ
    #1236
    0
  22. #1235 Rm14 (@rm14) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 02:32
    หวังว่าตอนของท่านหานคงไม่จบเศร้านะ
    #1235
    0
  23. วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 23:22
    ท่านหาน~~
    #1234
    0
  24. #1233 Bhoombimm (@bhoombimm) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 22:57
    ไล่อ่านรวดเดียวจบ ทำไมภาคนี้มันเศร้าแบบนี้ล่า ฮืออออ
    #1233
    0
  25. #1232 นิต (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 22:38
    ท่านหาน งื้อเลิฟอ่ะ
    #1232
    0