最佳女配(快穿): ร้อยชาติรัก ยอดนางรอง(Quick time travel)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 166,348 Views

  • 2,739 Comments

  • 5,765 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    978

    Overall
    166,348

ตอนที่ 27 : บทที่ 26 กลยุทธพิชิตอาหมอใจร้าย (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6651
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 193 ครั้ง
    4 ธ.ค. 59


บทที่ 26 กลยุทธพิชิตอาหมอใจร้าย (3)



กู้จวินหลิงไม่ได้พาเธอกลับบ้าน แต่พาเธอขึ้นรถตรงไปโรงพยาบาลเลย

อวี่ฉีเป็นเด็กดีไม่ได้ถามมากเรื่อง เธอพอจะคาดเดาได้แล้ว แผนกฉุกเฉินตอนนี้คงจะขาดคนไม่ได้เลยสักวินาทีเดียว อีกทั้งยังเป็นเวลาช่วงเลิกงานคนเยอะรถติด ถ้าส่งเธอกลับบ้านก่อนไม่แน่ว่าอาจต้องติดอยู่บนถนนอีกครึ่งชั่วโมง

ตลอดทางที่ผ่านมา อวี่ฉีเห็นหมอสวมเสื้อกาวน์สีขาวเดินผ่านไปมา แต่ก็เหมือนกับที่นักเรียนแพทย์ชอบประชดกันเล่นๆ ว่าไม่ใช่ว่าใครก็ได้ที่จะใส่เสื้อกาวน์ออกมาแล้วดูดี มีบางคนแขนสั้นไปใส่แล้วเหมือนคนขายพะโล้ สวมแบบแขนยาวไปกลายเป็นคนขายหมั่นโถว ติดกระดุมแล้วเป็นคนงานโรงงานแป้งมันสำปะหลัง...เมื่อมีสิ่งเปรียบเทียบแล้ว คุณหมอกู้ก็ดูจะเป็นหงส์ในหมูนกกาขึ้นมาเลยทีเดียว

แน่นอนว่า นี่เป็นการพูดล้อเล่นเท่านั้น แพทย์ของที่นี่มีการความเชี่ยวชาญระดับแนวหน้า แนวหน้าของการช่วยชีวิตและการรักษาเพื่อนมนุษย์ เธอมีความเคารพนับถือพวกเขาอย่างเต็มหัวใจ

สำหรับโรงพยาบาลระดับตติยภูมิขั้นสูงที่มีชื่อเสียงของเมืองนี้ มีแผนกฉุกเฉินที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของเมือง ตรวจรักษาคนต่อวันสูงถึงสี่ห้าร้อยครั้ง เฉลี่ยรับรถฉุกเฉินยี่สิบถึงสามสิบคันต่อวัน และพักรักษาดูอาการอยู่ที่โรงพยาบาลได้สองร้อยเตียง ซึ่งก็มักไม่พออยู่บ่อยครั้ง เพราะว่าผู้ป่วยมีจำนวนมากเกินไปทำให้แผนกฉุกเฉินเดิมต้องแบ่งออกเป็นสามโซน โซนใน โซนกลาง และโซนนอก

กู้จวินหลิงเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วก็ซอยเท้าเดินเข้าโซนในไป ยังไม่ได้ทันได้กำชับอวี่ฉีสักประโยคก็มีรถพยาบาลมาถึงคันหนึ่งแล้ว หมอใหญ่อีกคนกำลังเอกซเรย์ปอดให้ผู้ป่วยอีกคนปลีกตัวไปไม่ได้ พอเห็นกู้จวินหลิงกลับมาแล้วก็วางใจ

คนที่ถูกรถพยาบาลพามาส่งเป็นผู้ชายวัยกลางคน สลบ ชีพจนเต้นเร็ว วัดความดันไม่ได้ กู้จวินหลิงพูดอย่างใจเย็น “เตรียมเครื่องปั้มหัวใจ” บุรุษพยาบาลเข็นเครื่องกระตุ้นไฟฟ้าหัวใจออกมา เขาหยิบกระดานขั้วไฟฟ้า(Paddle) วางบนหน้าอกของผู้ป่วย ร่างของผู้ชายคนนั้นก็กระตุกขึ้นมาทันที ท่ามกลางเสียงร้องโอดครวญเจ็บปวด เขาฟื้นขึ้นมาแล้ว

ผู้ป่วยคนนี้ยังไม่ทันดูแลเสร็จ ผู้ป่วยที่อยู่บนเตียงด้านนอกก็เกิดเรื่อง

กู้จวินหลิงรีบสั่งงานกับหมอระดับล่างหลายประโยค ก่อนจะรีบหมุนตัวไป

ที่นี่ทุกคนงานยุ่งที่สุด ไม่มีคนสังเกตเห็นอวี่ฉี นึกไปว่าเป็นญาติของผู้ป่วยคนไหน จนกระทั่งคุณหมอกู้เสร็จงานได้ระยะหนึ่ง เธอก็ยังยืนนิ่งๆ เงียบๆ ในมุมที่ไม่เกะกะการทำงานของคนอื่น

กู้จวินหลิงนวดขมับตัวเองด้วยความเหนื่อยล้า หางตาเหลือบเห็นร่างเล็กๆ โดยไม่ได้ตั้งใจก็ต้องอึ้งไป ถึงคิดขึ้นได้ว่าตัวเองลืมเธอไปเพราะมัววุ่นกับงาน ก็อดรู้สึกเสียใจเพราะความไร้ความรับผิดชอบของตัวเองไม่ได้

เขาขมวดคิ้ว รีบเดินไปหาเธอ

อวี่ฉีคิดไม่ถึงว่า ประโยคแรกที่เขาพูดหลังจากคุกเข่าลงตรงหน้าตัวเองก็คือขอโทษ

เธอชะงักไป พูดตามความจริงแล้ว การได้ยินคนอย่างกู้จวินหลิงพูดคำพูดแบบนี้ทำให้เกิดความรู้สึกแปลกประหลาดมาก แต่เธอก็ไหวตัวได้ทัน ส่ายหน้าและบอกว่าไม่เป็นอะไร จากนั้นก็ยื่นกระดาษทิชชู่ออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้เขา “ผมของคุณอาเปียกฝน ไม่เช็ดให้แห้งก่อนจะเป็นหวัดนะคะ”

กู้จวินหลิงเคยเจอเด็กงอแงเอาแต่ใจในโรงพยาบาลมามาก แม้จะรู้ว่าฟางอวี่ฉีไม่ใช่เด็กสาวที่มีนิสัยแบบนั้น แต่เห็นเธอเป็นเด็กดีถึงขนาดนี้ก็อดอึ้งไปไม่ได้

ถ้าเป็นคนอื่นอาจรู้สึกปลื้มใจ แต่เขากลับยิ่งรู้สึกผิดต่อเธอมากยิ่งขึ้น เขาคิดว่าตัวเองไม่ได้ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีพอ

เด็กในวัยนี้จะเอาแต่ใจไม่ค่อยมีความอดทนโดยธรรมชาติ ถ้าเป็นเด็กดีว่าง่ายจนเกินไปก็เพราะว่าเจอการละเลยถูกดูถูกมามาก จนต้องเรียนรู้ที่จะมองสีหน้าผู้อื่น ด้วยใจหวาดระแวง ปฏิบัติต่อผู้ใหญ่ที่กุมชะตาชีวิตของด้วยเองด้วยท่าทีประจบเอาใจ

กู้จวินหลิงไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะตัวเองละเลยหรือเย็นชาต่อเด็กคนนี้มากเกินไปหรือเปล่า ถึงทำให้เธอไม่รู้สึกปลอดภัยขนาดนี้ รอนานป่านนี้แล้วก็ยังไม่กล้าจะบ่นออกมาสักคำ

ตอนที่ฟางหวั่นยังอยู่ เด็กคนนี้แม้จะมีนิสัยขี้อายไปสักหน่อย แต่ก็ยังกอดแขนของแม่ของเธอออดอ้อน เด็กเล็กก็เป็นอย่างนี้เอง เพียงออดอ้อนเอาแต่ใจโดยไม่หวาดระแวงต่อคนที่เธอรู้สึกใกล้ชิดและให้ความรู้สึกปลอดภัยต่อเธอเท่านั้น สำหรับคนแปลกหน้าเธอจะหลบอยู่หลังกระโปรงของแม่ แล้วโผล่หน้าออกมายิ้มให้น้อยๆ อย่างเคอะเขิน คล้ายว่าจะเป็นเด็กว่านอนสอนง่ายกว่าใครทั้งนั้น

เพราะว่าไม่มีแม่ ดังนั้นจึงขาดหลักที่พึ่งพาได้ไป คิดว่าตัวเองเสียสิทธิที่จะออดอ้อนเอาแต่ใจไปแล้ว เธอถึงเป็นเด็กดีขนาดนี้ กู้จวินหลิงถอนหายใจ ดึงมือของเธอแล้วพาเธอไปที่ห้องเล็กๆ ด้านหลังแผนกฉุกเฉิน “เธอทำการบ้านที่นี่ก่อนสักพัก เลิกงานแล้วค่อยพาเธอกลับบ้าน”

กำลังจะปล่อยมือ กลับเห็นเธอก้มหน้าลงมองมือที่กุมกันไว้อย่างอึ้งๆ กู้จวินหลิงถึงคิดขึ้นได้ว่าตัวเองไม่เคยจูงมือเธอเลย หนึ่งเพราะว่าเธอเงียบว่าง่ายไม่เหมือนเด็กคนอื่นที่ต้องปลอบโยน สองเพราะว่าตัวเองไม่คุ้นชินกับการมีการสัมผัสทางกายกับผู้อื่น

แต่เด็กไม่ใช่ของประดับหรือต้นไม้ จะอย่างไรก็ต้องกอดหรือหอมพวกเขาบ้าง แบบที่ฟางหวั่นเคยทำเมื่อก่อน กู้จวินหลิงถอนหายใจให้กับการไม่รับผิดชอบในหน้าที่ของตัวเองอีกครั้ง เขาก้มตัวลงด้วยสีหน้าที่ยังเรียบสนิท ก่อนให้สัญญาเพื่อชดเชยให้เธอ “สุดสัปดาห์นี้พาเธอไปสวนสนุก”

ตอนนี้อวี่ฉีอึ้งไปจริงๆ แล้ว เธอไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายนึกคึกอะไรขึ้นมา แต่ในพริบตาเดียวก็ปรับเปลี่ยนสีหน้าเป็นยินดี จากนั้นก็ยิ้มเขาอย่างขอบคุณ

กำชับเธอรอบหนึ่งว่าไม่ให้เธอเดินไปทั่ว กู้จวินหลิงก็ถูกพยาบาลเรียกเขาไปเรื่องด่วนอีกแล้ว

อวี่ฉีนั่งอยู่ในห้องด้านหนึ่งทำการบ้านอย่างว่าง่าย ในระหว่างนี้มีหมอพยาบาลไปๆ มาๆ บางคนมากินน้ำบ้างก็ล้างมือ แต่ทุกคนต้องจ้องมองเธอสักครั้งสองครั้งโดยไม่ละเว้น เพราะว่าไม่ว่ายังก็ตาม มาเปิดสมุดทำการบ้านโดยไม่เคอะเขินได้แบบนี้ก็เป็นสิ่งดึงดูดสายตาอยู่เหมือนกัน

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป อวี่ฉีก็ทำการบ้านเสร็จ จัดกระเป๋าแล้วก็ไม่มีเรื่องอะไรทำอีก จึงนั่งอยู่ที่เดิมมองหมอพยาบาลเดินเข้าๆ ออกๆ พยาบาลคนหนึ่งจำเธอได้ “หนูเป็นเด็กสาวที่เดินตามหลังหมอกู้เมื่อกี้ใช่ไหมจ๊ะ”

แพทย์ประจำที่อยู่ด้านข้างก็พูดขึ้นว่า “จริงหรือ หมอกู้มีลูกสาวโตขนาดนี้แล้ว” ในโรงพยาบาลมักให้หมอมีประสบการณ์ดูแลหมอเข้ามาใหม่ เขาก็เป็นหนึ่งในหมอหนุ่มลูกมือของกู้จวินหลิง

อวีฉียิ้มให้อย่างมีมารยาท “คุณอากู้ไม่ใช่พ่อของหนูค่ะ”

นางพยาบาลนึกว่าเธอเป็นหลานสาวของกู้จวินหลิง ก็ยิ้มตาหยีลูบผมของเธอ “หน้าตาน่ารักจริง ครอบครัวของเธอมีพันธุกรรมดี”

อวี่ฉีแค่ยิ้มๆ

เด็กสาวที่ยิ้มง่ายไม่พูดมากมักทำให้คนผู้คนชอบพออยู่แล้ว พยาบาลเริ่มบ่นแทนเธอ “คุณอาของหนูช่างใจร้ายใจดำ ทิ้งหนูไว้ที่นี่ก็ไม่สนใจแล้ว” ชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะก้มลงมองนาฬิกาข้อมือ “เวลาป่านนี้แล้ว หนูยังไม่ได้กินข้าวใช่เปล่าจ๊ะ คุณหมอกู้ก็จริงๆ เลย เป็นคนเหล็กไม่กลัวหิวยังคิดว่าหนูก็ไม่กลัวหิวเหมือนกันหรือไง น้าจะไปโรงอาหารไปซื้อข้าวมาให้นะจ๊ะ”

อวี่ฉีรีบแก้ตัวให้กู้จวินหลิง “ที่สำคัญคือช่วยชีวิตคนก่อนค่ะ หนูไม่เป็นอะไร”

พยาบาลชมเธอว่าเด็กดีแล้วก็ไปซื้อข้าวให้เธอ

อวี่ฉีอยู่ในห้องนั้นจนกระทั่งห้าทุ่ม ทางด้านกู้จวินหลิงรับรถพยาบาลมาติดๆ กันสี่คัน ยุ่งจนเท้าแทบไม่ได้ติดกับพื้น ที่จริงแล้ววันนี้เขาเป็นเวรกลางวัน ตั้งแต่บ่ายสามครึ่งถึงช่วงเย็นสิบห้าทุ่ม จัดการเรื่องนี้จบแล้วส่งงานต่อให้เวรกลางคืนก็กลับบ้านได้ แต่ประวัติการรักษายังไม่ได้พิมพ์บันทึกเข้าระบบคอมพิวเตอร์ จึงต้องทำงานต่อจนเป็นเรื่องปกติ

พยาบาลคนนั้นเข้ามาล้างมือ เห็นอวี่ฉียังอยู่ก็ตกใจมาก “คุณหมอกู้ล่ะจ๊ะ”

อวี่ฉีส่ายหน้า “ไม่รู้ค่ะ”

พยาบาลจูงมือเธอ “ไป น้าพาไปหาเขาเอง”

ตอนที่พวกเธอไปหากู้จวินหลิงหน้าจอแสดงให้เห็นว่าข้อมูลกรอกไปได้ครึ่งเดียว ส่วนเขานั้นซบแขนตัวเองหลับลึกไปแล้ว ใต้ตายังมีรอยคล้ำบางๆ หมอใหญ่อีกคนอธิบายว่า “เมื่อคืนเสี่ยวกู้เป็นเวรดึก วันนี้ยังต้องเข้าเวรกลางวันอีก ถึงเป็นคนเหล็กก็รับไม่ไหวเหมือนกัน”

แผนกฉุกเฉินต้องมีคนอยู่ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ดังนั้นสลับเวรกันเช้ากลางวันดึก แต่เพื่อรับประกันประสิทธิภาพการทำงานของแพทย์ ตามกฎแล้วถ้าอยู่เวรดึกวันถัดมาให้พักผ่อนได้ แต่ช่วงนี้คนไม่พอ ในบรรดาแพทย์ที่เหลืออยู่ไม่กี่คนกู้จวินหลิงอายุน้อยที่สุด แน่นอนว่าเวรที่ลำบากที่สุดต้องจัดสรรให้เขา ดังนั้นถึงแม้จะผ่านการช่วยเหลือเคสยากลำบากตลอดคืนแล้ว วันถัดมาเขาก็ยังต้องฝืนมาทำงานต่ออีก

ในตอนนี้ขนาดพยาบาลเองก็ยังลังเล ไม่รู้ว่าควรจะไปเรียกเขาตื่นหรือไม่ อวี่ฉีดึงแขนเสื้อของเธอในเวลาพอเหมาะพอเจาะ ก่อนพูดเสียงเบา “ให้คุณอานอนต่ออีกหน่อยเถอะค่ะ หนูรอต่ออีกแป๊บนึงก็ไม่เป็นไร”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 193 ครั้ง

22 ความคิดเห็น

  1. #2522 เหยียนเฟยหลิง (@M0tif) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 17:54
    กระต่ายน่ารักจุง
    #2522
    0
  2. #1923 papui (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 00:36
    ขอบคุณค่ะ
    #1923
    0
  3. #1914 เอม (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 18:08
    เวรกลางวันใช้คำว่าเวรบ่ายได้นะคะ เวรเช้าเวรบ่าย เวรดึก
    #1914
    0
  4. #1909 kungKing Nocomment (@kungking2me) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 15:01
    หมั่นไส้กระตายน้อยย
    #1909
    0
  5. #1908 MORNINGGLORY08 (@MORNINGGLORY08) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 14:41
    อาหม้อน่ารักกก
    #1908
    0
  6. #1904 เนเน่ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 11:27
    แปลก เราว่ากระต่ายแบบนี้ดูโอเคกว่า แบบเก่านี่เห็นแล้วอยากเข่าใส่คนแปลมาก555 อันนี้ดูมุ้งมิ้งไม่ขัดอารมณ์มาก
    #1904
    0
  7. #1894 Faded-Girl (@nuufunction) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 09:26
    เห้ย ตอนนี้กระต่ายน่ารักกกก //แต่ก็ยังเกลียดมันอยู่ดี TT
    #1894
    0
  8. #1892 bigbowka (@bigbowka) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 09:03
    ทำไมรู้สึกอยากลูบหัวอวี่ฉีซะงั้น 
    มีความน่ารัก 
    #1892
    0
  9. #1888 kikza_kung (@sanares) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 08:29
    นับถือหัวใจคุณหมอและพยาบาลที่เสียสละเพื่อคนไข้
    ขอบคุณค่ะ

    #1888
    0
  10. #1885 slilahs (@slilahs) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 07:46
    แอร๊ยย พะรองต้วร้ายตรงไหน พระเอกชัดๆ ชอบบบ
    #1885
    0
  11. #1881 -iy- (@-iy-) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 07:10
    โอ้ยคุณหมอออ ละลายค่ะ แพ้คนเอาการเอางาน ส่วนนางเอก(นางรอง) เราก็น่ารักไปแล้ว น่ากอดจริงๆๆ
    #1881
    0
  12. #1878 ซันหลิงอี (@pla14) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 05:45
    ขอบคุณค่ะ
    #1878
    0
  13. วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 04:12
    กระต่ายเปลี่ยนปายยยย//แต่ก็ไม่ได้ดีขึ้นหรอกนะ....
    #1875
    0
  14. #1869 The Liar (@moi-poi) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 03:17
    อาชีพหมอเป็นอาชีพหนึ่งที่หนักจริงๆ นับถือคนที่เลือกสายงานนี้จริงๆ 
    #1869
    0
  15. #1855 Kittttttttie (@studentgroup153) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 00:48
    เอ่อ เปลี่ยนกระต่ายยิ้มมาเป็นกระต่ายเชื่องๆก็ยังทำให้หลุดขำอยู่ดีนะคะ555555555 อาหมอดูไม่น่าหลงรักอวี่ฉีได้เลยอ่ะ ดูมีขีดเส้นว่านี่ลูกหลานน
    #1855
    0
  16. #1849 Zethius (@alisia-w-) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 00:29
    โถ....ตามเนื้อเรื่องจริงอยากให้เป็นพระเอกจัง ถถถถถถ
    #1849
    0
  17. #1848 Wibbie (@wibbie) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 00:26
    นี่อาหมอใจร้ายแล้วเหรอ = =" แล้วนิสัยเราล่ะจะเรียกยังไง
    #1848
    0
  18. #1838 littlebeary (@littlebeary) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 00:09
    พระรองที่มีออร่าาคามเป็นพระเอกมากกว่าพระเอก 5555555
    #1838
    0
  19. #1837 kusachi shiga (@shiga123) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 00:06
    แหม่ พระรองแน่หรอ แต่ละคนน่าฟัดกว่าพระเอกอีกมั้งงงง
    #1837
    0
  20. #1833 Harm. (@tanzanaza) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 23:54
    เราว่าทุกคนที่กล่าวถึงไม่ควรเป็นตัวร้ายเลยนะเนี่ย พระเอกดุง่อยกว่าอีก =_= ร้ายกว่าด้วย ถถถถถ
    #1833
    0
  21. #1829 ~~... แมวน้อย...~~ (@swithon) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 23:43
    อาหมอเป็นคนดีจัง
    #1829
    0
  22. #1823 Natty (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 23:27
    นี่พระรองหรือพระเอกเนี่ย 5555
    #1823
    0