最佳女配(快穿): ร้อยชาติรัก ยอดนางรอง(Quick time travel)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 166,429 Views

  • 2,739 Comments

  • 5,765 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,059

    Overall
    166,429

ตอนที่ 28 : บทที่ 27 กลยุทธพิชิตอาหมอใจร้าย (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7307
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 177 ครั้ง
    4 ธ.ค. 59


บทที่ 27 กลยุทธพิชิตอาหมอใจร้าย (4)


ถึงแม้คนไม่กี่คนคุยกันจะพยายามลดเสียงให้ค่อยที่สุดแล้วแต่กู้จวินหลังก็ยังตื่นขึ้นมาอยู่ดี

เขาลืมตาขึ้นมา ยืดแขนยันตัวตรง ก่อนยกมือขึ้นนวดระหว่างคิ้วแล้วมองนาฬิกาข้อมือ พลันขมวดคิ้วน่ามอง

พยาบาลดันอวี่ฉีไปด้านหน้า “คุณหมอกู้คะ หลานสาวของหมอรอหมออยู่นานแล้ว”

กู้จวินหลิงชะงักไป ถึงสังเกตเห็นพวกเธอ เขามองไปทางอวี่ฉี

“ไม่เป็นไรคะคุณอา หนูไม่ได้เป็นอะไร” ก่อนเขาจะเอ่ยปาก เธอชิงพูดยิ้มๆ

“จะไม่เป็นอะไรได้ยังไง เธอนั่งอยู่ในห้องนั้นรอหมอตั้งหลายชั่วโมง ไม่มีอะไรทำนั่งนิ่งอยู่อย่างนั้น ตาก็จ้องไปที่ประตูเฝ้ารอให้หมอมารับเธอ ที่ไหนได้หมอกู้กลับมานอนสบายอยู่ที่นี่” พยาบาลโอบไหล่ของอวี่ฉี ก่อนรำพึงเบาๆ “พูดจริงๆ นะคะ หลานสาวของหมอเป็นเด็กดีจริงๆ ฉันทำงานที่แผนกเด็กมาหลายปี ไม่เคยเห็นเด็กที่ไหนว่าง่ายเท่าเธอเลย”

ที่จริงแล้วอวี่ฉีจ้องไปที่ปากประตูเพียงเพราะว่าไม่มีอะไรให้ดู มีเพียงที่ประตูทางเข้ามีคนเข้าออกถึงน่าสนใจหน่อย ใครจะรู้ว่าถูกเข้าใจผิดไปอย่างนั้น แต่ว่าการเข้าใจผิดนี้ก็ไม่เลว มีประโยชน์ต่อการเพิ่มความรู้สึกดีๆ ให้มากขึ้น

กู้จวินหลิงขมวดคิ้ว “เธอไม่ใช่หลานของผม”

“เอ๊ะ แล้วพวกคุณมีความเกี่ยวข้องกันยังไงคะ”

ความเกี่ยวข้องกันยังไง ไม่มีความเกี่ยวข้องกัน เธอเป็นเพียงลูกของผู้หญิงที่เขารักเท่านั้น นอกจากกู้จวินหลิง ไม่มีใครที่จะเห็นเด็กกำพร้าคนนี้เป็นความรับผิดชอบที่จะต้องโอบอุ้มไว้ข้างกายอีกแล้ว

กู้จวินหลิงไม่ได้สนใจพยาบาลคนนั้น แต่เอียงหน้าไปมองอวี่ฉีแล้วพูดอย่างจริงจัง “ขอโทษ อวี่ฉี ให้เวลาฉันอีกสิบนาที อีกสิบนาทีฉันพาเธอกลับบ้าน”

พูดอย่างเกรงใจอะไรขนาดนี้ เขาพูดว่าให้เวลาฉันอีกสิบนาที ไม่ใช่รอฉันอีกสิบที แม้จะต่างกันแค่คำเดียว แต่อย่างหลังคือคำสั่ง อย่างแรกคือการขอร้อง

ถ้าเปลี่ยนเป็นคนอื่นพูดอย่างนี้อาจทำให้ผู้คนรู้สึกว่าวางมาด แต่เมื่อคนพูดเป็นกู้จวินหลิง ดังนั้นอวี่ฉีเชื่อว่าเขากำลังขอร้องอยู่จริงๆ

น่าแปลกใช่ไหม เขาเป็นผู้ปกครองของเธอ ทั้งอายุมากกว่าเธอตั้งหลายปี กลับปฏิบัติต่อเธอเหมือนเพื่อน ให้เกียรติต่อเธอเช่นนี้

ถึงแม้จะไม่ได้ทำเพื่อภารกิจ อวี่ฉีเองก็ชอบเขามาก สุภาพบุรุษส่วนมากมักชอบเด็กๆ นี่ไม่น่าแปลกอะไร แต่จนถึงตอนนี้ตรงหน้าเธอเพียงเห็นเขาที่ไม่ได้ชอบเหมือนเด็กเป็นสัตว์เลี้ยง แต่เป็นเพื่อนที่ต้องให้เกียรติต่อกัน

อวี่ฉีพูดอืมรับคำ

กู้จวินหลิงหมุนตัวไปกรอกข้อมูลต่อ เขาทำตามสัญญา เพียงแปดนาทีก็ทำงานเสร็จ แล้วลาเพื่อนร่วมงานก่อนเดินมาหาเธอ

ตอนเดินออกจากแผนกฉุกเฉิน เขาเหมือนนึกอะไรขึ้นได้แล้วหยุดนิ่ง ก้มหน้าลงน้อยๆ มองเธอ สีหน้าเรียบเฉย “อยากจูงมือไหม” น้ำเสียงเขายังคงเรียบๆ เย็นๆ แต่เพราะเนื้อหาของคำพูดทำให้ไม่ได้ไม่น่าเข้าหาขนาดนั้นแล้ว

เขายื่นมือแบออกตรงหน้าเธอ อวี่ฉีถึงเห็นว่านิ้วมือของเขาสวยมาก ไม่ได้เรียวยาวมากมาย แต่ขาวและเรียบเนียน สวยกว่ามือของเด็กสาวกลายคนเสียอีก ซึ่งเพียงพอทำให้ผู้คนจดจำไม่ลืมได้แล้ว

เพียงแต่ดูเหมือนเขาจะยังคิดว่าเธอเป็นเด็กอายุเจ็ดแปดขวบอยู่ ออกนอกบ้านต้องจูงมือผู้ใหญ่ถึงวางใจได้ แต่ในเมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว อวี่ฉีก็ไม่คิดปฏิเสธหรอก มีอะไรที่ไม่ดีกัน นี่หมายความว่าเขาไม่ได้ระแวดระวังเธอ ไม่ได้ห่างเหินกับเธอเพราะว่าจงใจหลีกเลี่ยง เธอยิ้มหวาน แล้ววางมือขวาลงไป ประกบที่ฝ่ามือของเขา คล้ายสาวน้อยที่เขินอายมอบตัวเองให้แก่คนสนิทที่เธอเชื่อมั่นวางใจ

บรรยากาศยามราตรีนอกหน้าต่างรถเลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว จู่ๆ เธอก็ถามขึ้นมา “คุณอาคะ ทำไมถึงรับภาระอย่างหนูมาเลี้ยงคะ”

ไม่ ประโยคนี้ไม่ได้ถามเพราะมีจุดประสงค์อื่นใด เธอเองก็เป็นคน สงสัยอย่างรู้เป็น พูดตามความจริงแล้ว อาชีพหมอก็ไม่ได้สบาย คล้ายกับตัวเขาเอง ทุกเวลาที่อยู่แผนกฉุกเฉินเหมือนกับกำลังทำสงคราม ถ้าเป็นคนปกติกลับบ้านแล้วก็คงอยากล้มตัวลงหมอนสลบไปแล้ว แล้วเขาเอาความกล้ามาจากไหน ถึงกล้ารับเลี้ยงเด็กผู้หญิงกำพร้าคนหนึ่งไว้

กู้จวินหลิงเพียงขับรถเงียบๆ มือขาวผ่องวางบนพวงมาลัยสีดำ เกิดเป็นความงามอย่างหนึ่ง

เมืองนี้พอถึงยามราตรีแสงไฟยังสว่างเจิดจ้า แสงไฟเหมือนคริสตอลลอดผ่านหน้าต่างมากระทบใบหน้าของเขา อวี่ฉีหันหน้าไปมอง รอเขาเอ่ยปากตอบคำถามนี้

ถ้าตามบทปกติ เขาควรจะตอบว่าเธอไม่ใช่ภาระ ถ้าจะเอาให้ซึ้งอีกหน่อย บางทีอาจพูดว่าเธอเป็นของขวัญที่ฟ้าประทานลงมาให้ แต่คุณหมอกู้ยังไงก็โดดเด่นไม่เหมือนเพื่อนเสมอ เขาเอ่ยปากเรียบๆ “ฉันมีความสามารถจะรับเลี้ยงเธอ”

อวี่ฉีชะงักไป เกิดความนับถือขึ้นในใจ คนส่วนมากในโลกนี้พยายามใช้วิธีการต่างๆ นาๆ เพื่อบอกกับผู้อื่นว่าตัวเองมีคุณธรรมสูงส่งแค่ไหน คุณหมอกู้กลับพูดผลงานของตัวเองเสียจนไร้ค่าราคา

---------------------------------------

นับจากวันนั้นมาอวี่ฉีก็รีบทำการบ้านจนเสร็จ แล้ววิ่งไปโรงพยาบาลเพื่อรอกู้จวินหลิงเลิกงาน

ที่ทำอย่างนี้ หนึ่ง เพื่อเพิ่มเวลาอยู่ร่วมกันกับเป้าหมาย สอง เพื่อรับประกันว่าเวลาหนิงชิงชิงถูกส่งมาโรงพยาบาลตัวเองจะอยู่ด้วย

เวลานานเข้า แพทย์พยาบาลทุกคนของแผนกฉุกเฉินก็รู้ว่าคุณหมอกู้มีหลานสาวตัวน้อยอยู่คนหนึ่ง

อวี่ฉีเป็นเด็กดี ทุกวันจะอยู่ที่ห้องเล็กๆ นั้นอ่านหนังสือที่ตัวเองเตรียมมา ไม่เคยรบกวนคนอื่นเลย พยาบาลแทบทุกคนล้วนชอบเธอ จากนั้นเธอก็ถูกรับไปที่แผนกพยาบาล เมื่อว่างจากงานก็มาคุยเล่นกับเธอ ถามปัญหาเธอมากมาย ตั้งแต่ปีนี้กี่ขวบแล้ว เรียนอยู่ชั้นอะไร เรียนเก่งไหม จนถึงเรื่องที่ว่าเวลาอยู่บ้านคุณหมอกู้ยังทำหน้าตายด้วยหรือเปล่า

อวี่ฉีตอบทุกคำถาม เมื่อถึงปัญหาที่ไม่เหมาะสมเธอก็แค่ยิ้มน้อยๆ จ้องตาของอีกฝ่ายนิ่งๆ จนกระทั่งอีกฝ่ายรามือไปเองอย่างรู้ตัว

พวกนางพยาบาลถอดถอนใจ หลานสาวของหมอกู้ก็เหมือนกับเขา เป็นผู้ใหญ่ตั้งแต่อายุน้อย แต่ยังดีที่สาวน้อยยังยิ้มบ้าง ไม่ได้กลายเป็นคนหน้าอัมพาตคนที่สองของตระกูลกู้

-------------------------------

เย็นวันนี้พอเลิกเรียนอวี่ฉีก็นั่งรถประจำทางไปโรงพยาบาลเหมือนอย่างเคย ไปยังแผนกพยาบาล

พยาบาลคนหนึ่งกำลังตรวจเช็คยาและโภชนาการของผู้ป่วย เห็นเธอมาแล้วก็ยิ้มก่อนจะหยิกแก้มเธอ ถึงหันหน้าไปทำงานของตัวเองต่อ

อวี่ฉียืนอยู่ด้านข้าง ค่อนข้างสนใจ “ตัวอักษรภาษาอังกฤษที่เขียนต่อด้านหลังชื่อยากับปริมาณหมายความยังไงหรอคะ”

 “อันนี้หรอ st ก็หมายถึงปฏิบัติในทันที qd คือหนึ่งครั้งต่อวัน bid คือสองครั้งต่อวัน qod คือวันเว้นวัน biw ก็สัปดาห์ละสองครั้ง dc หมายถึงหยุดยา” พยาบาลชี้แต่ละคำให้เธอดู พูดจบแล้วก็แกล้งเธอ “งั้นลองถามดีกว่า qod หมายความว่ายังไงเอ่ย”

อวี่ฉีไม่ได้หยุดคิดสักนิด “วันเว้นวันค่ะ”

พยาบาลชื่นชม “หนูก็เหมือนกับคุณหมอกู้ ความจำดีจนน่ากลัวเลย”

อวี่ฉีไม่ได้พูดตอบ แค่ยิ้มน้อยๆ จากนั้นก็รอสักพักก่อนลาไปหากู้จวินหลิง

วันนี้เขาเป็นเวรตอนเช้า บ่ายสามโมงครึ่งควรเลิกงานได้แล้ว แต่ช่วงนี้แผนกฉุกเฉินขาดคน ปกติแล้วเขาจะรั้งอยู่สักพัก จนเธอเลิกเรียนมาถึงก็สามารถกลับบ้านพร้อมกันได้แล้ว

เพียงแต่อวี่ฉีแทบจะเดินหาจนทั่วแผนกฉุกเฉินแล้วเธอก็ยังหาคนไม่เจอ สุดท้ายยังเป็นแพทย์ลูกมือของกู้จวินหลิงเห็นเธอเข้า จึงลากเธอไปหา “หาหมอกู้อยู่เหรอ เขาอยู่ด้านนั้น เตียง 95 เห็นหรือยัง”

อวี่ฉีเบิ่งตาโตอย่างไม่อยากจะเชื่อ “อะไรนะคะ คุณอาเป็นอะไร”

หมอคนนั้นถอดผ้าปิดปากออก พูดตะกุกตะกัก “วันนี้ตอนบ่าย จู่ๆ หมอกู้ก็เป็นลมไป...”

ไม่รอให้เขาพูดจบ อวี่ฉีก็รอไม่ไหวแล้ว วิ่งไปที่หน้าเตียงของกู้จวินหลิงตามมือที่เขาชี้เมื่อครู่ คิดกุมมือของเขากลับพบว่าเขากำลังให้น้ำเกลือ หลังมือซีดเย็น เย็นจนทำให้ใจร้อนรน

เธอพาดตัวไปที่ข้างเตียงของเขาอย่างระมัดระวัง น้ำเสียงก็เบาหวิว “คุณอา”

กู้จวินหลิงลืมตาขึ้นช้าๆ เห็นเธอแล้ว ก็ประคองตัวขึ้นนั่ง เสียงค่อนข้างแหบพร่า “รอหมดขวดนี้แล้วฉันพาเธอกลับบ้าน”

อวี่ฉีไม่ส่งเสียง เพียงก้มหน้าลงมองหลังมือที่เจาะเข็มน้ำเกลือของเขา สักพักถึงพูดเบาๆ “แม่จากไปแล้ว คุณอา หนูไม่อยากเสียคุณอาไปอีกคน”

รอสักพัก เธอไม่ได้รับการลูบศีรษะหรือคำพูดปลอบโยนตามที่คาดเอาไว้ ก็อดเงยหน้าขึ้นมองเขาไม่ได้

กู้จวินหลิงยังนั่งอยู่ สีหน้าเรียบเฉย เพียงแต่แววตามีความอ่อนใจ

หมอหนุ่มเมื่อครู่เดินเข้ามา พร้อมตบบ่าของเธอเพื่อปลอบ “อาจารย์หมอกู้ไม่เป็นอะไร วันนี้ผู้ป่วยถูกส่งเข้ามาติดๆ กัน เลยไม่มีเวลากินข้าว” เว้นไปเล็กน้อย “น้ำตาลในเลือดต่ำไม่ใช่โรคร้ายแรงอะไร อาจารย์กู้ไม่จากหนูไปหรอก”



Talk!!!

เพล้ง เอ๋ เหมือนเสียอะไรแตกเลยล่ะ หุหุ หมอกู้เองก็นะ เป็นลมเพราะอดข้าว โถๆ

สนมหลายคนพูดถูกแล้ว พระรองเรื่องนี้เป็นไงกันชอบตรวจการบ้านอวี่ฉี ยังดีที่อวี่ฉีทำจนคล่องแล้วนะเนี่ย

ส่วนเรื่องอายุ หมอกู้น่าจะอายุน้อยกว่าฟางหวั่น ฟางหวั่นประมาณ 30 นี่นิดเดาเอง ไม่งั้นคงเป็นลุงหมอแล้วล่ะ คนแต่งชอบโลลิจริงอะแหละ และนี่ไม่ใช่พระรองที่มีอายุมากกว่าอวี่ฉีที่สุดด้วยน้า มีเรื่องนึงแบบอาเซ่านี่เด็กๆ ไปเลย

แล้วก็เห็นจับสัตว์ประหลาดได้หลายตัว ขอบคุณมากกั๊บ

ปล. กระต่ายน่ารักชิมิ หน้ากวนตี นดีอะ

หว่านอัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 177 ครั้ง

94 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 13:17
    5555 ยากเนอะคนเนี้ย
    #2687
    0
  2. #2645 PANDAPEGASUS (@redmoon) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 19:01
    อื้อหื้มมมมม ได้ยินเสียงอะไรมั้ยคะ 555555555555 จิ๊บๆๆๆๆ
    เห็นทอร์คแล้วแบบ อุ้ยตายว้ายกรี๊ด สายชอบคนแก่คือ ยิ้มเลย 5555555 รอดูคนที่อายุแก่กว่าอาเซ่า
    #2645
    0
  3. #2523 เหยียนเฟยหลิง (@M0tif) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 18:14
    หน้าแตกแต่คิดซะว่าทำคะแนนแล้วกันนะ
    #2523
    0
  4. #2493 Moda (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 12:52
    น่าสงสาร โป๊ะแตกเลย
    #2493
    0
  5. #1948 slilahs (@slilahs) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 20:52
    ชั้นมารอพี่ที่ท่าน้ำ ทุกวันเลย (วันละหลายรอบด้วย) ^__^
    #1948
    0
  6. #1947 Jitsupa (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 20:40
    อาหมอนี่เย็นจนน่ากลัว อสี่ฉีต้องพยายามบิ้วอีกเท่าไหร่กว่าจะมีปฏิกิริยาอ่ะ
    #1947
    0
  7. #1946 Lookao (@Lookao) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 19:08
    สนุกมายเลยค่ะจะติดตามต่อไปค่ะ
    #1946
    0
  8. #1945 Lookao (@Lookao) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 19:07
    สนุกมากค่ะ ตอนแรกนึกว่าจะไม่มีเรื่องใหม่มาแปลให้อ่านอีก
    ต่อไปนี้ต้องเข้ามาบ่อยๆแล้ว
    #1945
    0
  9. #1930 Ploy Warattaya (@politesseone) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 10:20
    เค้ามาม่ากันเรื่องนิยายโดนดูดไป อย่าหยุดอัพเลยนะคะ
    ขอร้องงงง ไม่มีอะไรจะอ่านแล้ว
    #1930
    0
  10. #1929 เดอะเก๋า (@_Kly_) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 10:18
    เป็นเรื่องที่ลุ้นมากว่าจะจีบสำเร็จได้ยังไง เวลาก็แทบไม่มี โถๆๆ
    #1929
    0
  11. #1928 นิทราแห่งฝัน (@jirlnote) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 08:05
    ตอนนี้น่าจะยากที่จะจีบแหะ 
    #1928
    0
  12. #1927 TeruTeru (@varujung) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 02:08
    ขอบคุณค่า คุณหมอมีเสน่ห์จัง ช๊อบชอบ
    #1927
    0
  13. #1925 papui (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 00:54
    ขอบคุณค่ะ
    #1925
    0
  14. #1924 El Dorado Bz (@loli-bee) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 00:50
    เงิบเลย
    #1924
    0
  15. #1921 Oo ..NooN.. oO (@sevena_noon_) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 23:44
    555555555ขำ
    #1921
    0
  16. #1920 Moonis (@Moonis) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 22:44
    ส่งไม้กวาดกะที่ตักผงให้เลย เอาไว้กวาดเศษหน้าที่แตกนะหนู #ขรรมมาก
    #1920
    0
  17. #1918 คิมดงจุน (@eyelove123) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 21:12
    เพล้งดังมาก55555
    #1918
    0
  18. #1917 เอฟี่ (@famvyza) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 20:30
    ทำไมขำ ถถถถ
    #1917
    0
  19. #1915 0960692679 (@0960692679) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 19:30
    มาต่อเร็วๆนะค่ะ
    #1915
    0
  20. #1913 Lumlun (@venzia) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 17:24
    รอค่ าา า
    #1913
    0
  21. #1912 Chalida Chomboonma (@dai45) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 16:38
    เอาอะไรมาคลุมตัวหน่อยไหมคะ?
    อันละบาทค่ะมีหลายแบบเลยนะค่ะฮาา~
    #1912
    0
  22. #1911 ^ จู ^ (@inuko555) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 16:08
    ฉีฉี รับกาวตราช้างสักหลอกไหมคะ

    55555


     
    #1911
    0
  23. #1910 Dougcha (@huepute) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 15:07
    อาหมอน่ารัก
    #1910
    0
  24. #1907 Mint My (@lilyla19) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 13:14
    พระรอง...กะนางรอง...

    ถ้าเจอคนที่ใช่ ก็กลายเป็นพระเอกแทน
    #1907
    0
  25. #1906 Fanatic-fanfan (@fuse-elfs) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 12:55
    หืืม ยังมีที่มากกว่าท่านหานอีกหรือ ลำพังท่านหานนี่ก็ห่างกัน 20 กว่าปีแล้วน้า งั้นคนนี่จะห่างกันเท่าไหร่เนี่ย หูยยยย รอๆๆๆๆ แต่ตอนนี้ขอฟินกับอาหมอก่อนละกัน ><

    ปล.เค้าเพิ่งเข้ามาติดตามได้ไม่นานเองค่า ขอถวายตัวเป็นสนมด้วยคนนะเจ้าคะ ^-^
    #1906
    0