最佳女配(快穿): ร้อยชาติรัก ยอดนางรอง(Quick time travel)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 166,431 Views

  • 2,739 Comments

  • 5,766 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,061

    Overall
    166,431

ตอนที่ 5 : บทที่ 5 กลยุทธพิชิตพระรองใสซื่อจอมปลอม (จบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12275
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 262 ครั้ง
    17 ต.ค. 59


บทที่ 5 กลยุทธพิชิตพระรองใสซื่อจอมปลอม (จบ)


                                                           


เดิมทีต้วนจิ่นเหยียนเคยคิดว่าการมีแฟนที่มีนิสัยเย่อหยิ่งทั้งยังมีรัศมีกดดันผู้คนจะเป็นเรื่องยากลำบากแสนสาหัส ในเมื่อเด็กสาวที่ถูกประคบประหงมดั่งดาวล้อมเดือนจนเติบใหญ่คงจะไม่สนใจความคิดเห็นของผู้อื่นอยู่ไม่มากก็น้อย คงเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของผู้อื่นได้โดยไม่ออมมือ

อย่างที่กล่าวกันไว้ว่าเคียงข้างราชาดั่งเคียงข้างราชสีห์

แต่ ความเป็นจริงเหนือความคาดหมายของเขาไปมาก ถึงแม้เมื่อมองจากที่ไกลๆ ลู่อวี่ฉีจะคล้ายกุหลาบผู้แสนหยิ่งผยอง งดงามแต่มีหนามแหลม เมื่อเด็ดดอกมาดูชมกลับพบว่าเธอเป็นดอกมู่ตัน เห็นแก่ส่วนรวมรู้จักผ่อนหนักผ่อนเบา ไม่ได้ทำให้ผู้คนลำบากใจเลย

อันที่จริง อยู่กับเธอแล้วเขารู้สึกสบายใจ ไม่เกิดความรู้สึกเหนื่อยล้าจิตใจเหมือนอยู่กับเด็กผู้หญิงคนอื่น

เธอพูดไม่มากและไม่ตอแย ไม่เหมือนคนบางคนที่วันนึงๆ โทรตามสิบกว่าสายหรือเมสเมสหาสิบกว่าข้อความ ต้องคอยออกแรงโอ๋เอาใจตลอดเวลา

ดูไปแล้วเธอเหมือนจะชอบเผด็จการ แต่ที่จริงแล้วเคารพการตัดสินใจของคนข้างกาย ไม่ว่าเรื่องใดล้วนครุ่นคิดอย่างรอบคอบ ไม่เคยทำให้ใครรู้สึกกระอักกระอ่วน

ปกติเธอมีท่าทีเย็นชา แต่ที่จริงแล้วหยอกให้ยิ้มขำง่ายดายมาก ท่าทางยิ้มแย้มของเธอนั้นสวยงามที่สุด

……

ที่จริงต้วนจิ่นเหยียนก็ค่อนข้างน่าอเนจอนาถอยู่ไม่น้อย ตั้งแต่เล็กจนโตถ้าไม่ได้เจอกับเด็กสาวนิสัยไร้ระเบียบชอบใช้ความรุนแรงที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ก็เจอแต่กับคุณหนูบ้านรวยที่มีนิสัยเอาแต่ใจที่โรงเรียน ดังนั้นขอเพียงเป็นสิ่งที่เด็กผู้หญิงพอมีการอบรมสั่งสอนค่อนข้างดีสักหน่อยทำได้ ในสายตาของเขาก็เป็นเรื่องหาได้ยากยิ่งแล้ว

ในความเป็นจริงนี่ยังไม่ใช่วิทยายุทธที่แท้จริงของอวี่ฉี เพื่อแสดงเป็นคุณหนูใหญ่แสนเย่อหยิ่ง เธอได้ลดมาตรฐานความสามารถของตัวเองลงมาสองขั้นแล้วด้วยซ้ำ ยังดีที่ต้วนจิ่นเหยียนก็ไม่ได้มีความต้องการสูงส่งอะไร แค่นี้ก็ดีเพียงพอแล้ว

พริบตาเดียว ก็ย่างเข้าเดือนสิบสอง อากาศค่อยๆ หนาวเย็นลงเรื่อยๆ เสื้อผ้าบนร่างก็ค่อยๆ หนาขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน

ตอนที่ต้วนจิ่นเหยียนเปิดประตูตู้เสื้อผ้าออกมาก็ต้องชะงักค้างไป ทั้งเสื้อไหมพรม เสื้อคลุมกันลม เสื้อขนเป็ดที่ยังติดป้ายแบนด์เนมอยู่ถูกยัดไว้เต็มตู้

มีเพียงความเป็นไปได้หนึ่งเดียวก็คือลู่อวี่ฉี

วันต่อมา คำพูดที่เขาตระเตรียมไว้มากมายไม่ได้พูดออกมาเลยสักประโยค เพราะว่าเธอไม่ได้ถามคำถามสักครึ่งประโยคว่าเขาชอบเสื้อผ้าที่เธอให้หรือไม่ หรือเสื้อผ้าที่เธอมอบให้สวยหรือเปล่า เธอเพียงมองเสื้อคลุมที่เขาเปลี่ยนมาสวมบนร่าง จากนั้นก็ยิ้มแล้วพูดคำหนึ่งว่าหล่อดี

ตั้งแต่วินานั้น ต้วนจิ่นเหยียนก็รู้สึกว่าตัวเองไม่สามารถใช้สายตามองเหยื่อมองเด็กสาวคนนี้ได้อีกต่อไป เขาถึงขนาดนับถือเธอด้วยซ้ำ เธอไม่ถามว่าเสื้อตัวไหนดีหรือเปล่า และไม่พูดว่าเสื้อผ้าตัวนู้นตัวนี้เป็นแบนด์เนมอะไร ใช้เงินซื้อมาเท่าไหร่ เธอต้องเลือกอยู่นานเพียงใด เธอเพียงชมคำเดียวว่าหล่อดี โดยใช้น้ำเสียงจากใจจริงของเธอเอง

ลู่อวี่ฉีหยิ่งยโสเป็นความจริง แต่เป็นหยิ่งอย่างมีน้ำใจกว้างขวาง

คนบางคนเสียสละเพียงเล็กน้อยก็สามารถกล่าวถึงไปนานครึ่งค่อนเดือน แต่เธอไม่ใช่

ต้วนจิ่นเหยียนพลันรู้สึกโชคดี เพราะว่ามีแฟนเป็นเธอ

……

อีกไม่กี่วันก็เป็นเทศกาลคริสมาสแล้ว คนขับรถขับรถมารับพวกเธอด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

อวี่ฉีมองเห็นของขวัญห่อด้วยกระดาษแสนสวยที่วางอยู่บนข้างที่นั่งคนขับ มอบให้ภรรยางั้นหรือ

 ไม่ใช่ครับ ให้ลูกสาว เธอขอผมมานานแล้วคนขับพลางประคองพวงมาลัยพลางพูดด้วยรอยยิ้ม

อวี่ฉียิ้มน้อยๆ คุณเป็นพ่อที่ดีคำพูดนี้ทำให้ต้วนจิ่นเหยียนต้องหันมามองเธอ

เธออดเลิกคิ้วขึ้นน้อยๆ ไม่ได้ ทำไมหรอ

ต้วนจิ่นเหยียนยื่นมือออกมาลูบจมูก นิ้วชี้เรียวยาวและข้อต่อชัดเจนไล้ผ่านสันจมูกโด่ง ทุกท่าทางล้วนดูชื่นตาสบายใจ คล้ายกำลังเคอะเขิน เขายกยิ้มมุมปากพูดว่า ช่วงนี้เธอเหมือนจะยิ้มบ่อยนะ

ใจต้องกระตุกครั้งหนึ่ง อวี่ฉีลอบด่าตัวเองว่าช่วงนี้ชักจะผ่อนปรนตัวเองมากไปเสียแล้ว จึงรีบเก็กท่าเย็นชาสูงส่งทันที งั้นหรอ

บางทีอาจเป็นเพราะท่าทางร้อนรนของเธอพบเห็นได้ยากยิ่ง ต้วนจิ่นเหยียนจึงยกยิ้มหยอกเธออย่างอารมณ์ดี เธอควรจะยิ้มให้มากหน่อย เธอยิ้มแล้วสวยมากๆ

 “....” อวี่ฉีจ้องเขาอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะกลั้นยิ้มต่อไปไม่ไหว นายเองก็เหมือนกัน

น้อยครั้งที่ต้วนจิ่นเหยียนจะถูกหยอกล้อ หลายวินาทีผ่านไปเขาถึงไหวตัวทันว่า นายก็เหมือนกันนั้นหมายความว่ายังไง ครู่หนึ่งที่รอยยิ้มของเขาเปลี่ยนเป็นแข็งค้าง กระแอมแห้งๆ อยู่หลายครั้งคล้ายทำตัวไม่ถูกก่อนจะเลี่ยงสายตาไป

ในรถเงียบมาก จากนั้นไม่นานความเงียบนี้ก็ถูกทำลายลง เสียงริงโทนค่อนข้างแสบแก้วหูดังขึ้น คนขับรถเหลือบมองมือถือที่วางอยู่ด้านข้างครั้งหนึ่ง ไม่ได้รับสาย คงกำลังพะวงว่านี่เป็นเวลางานไม่สมควรรับสายส่วนตัว

อวี่ฉีมีสายตาค่อนข้างดีมาก มองไปแวบเดียวก็เห็นว่าที่แสดงบนหน้าจอมือถือคือคำว่า เมียเลิฟ’ “รับเถอะ ไม่เป็นไร

เป็นภรรยาของเขาโทรมาจริงๆ บอกว่าลูกสาวประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ระหว่างกลับบ้านหลังเลิกเรียน กำลังช่วยชีวิตอยู่

เบรกถูกเหยียบกะทันหัน อวี่ฉีและต้วนจิ่นเหยียนเอียงตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยด้วยแรงเฉื่อย กล่องของขวัญสีชมพูกลิ้งตกลงไปจากบนเก้าอี้

อวี่ฉีอดสงสารไม่ได้ จึงเอ่ยปาก คุณไปโรงพยาบาลเถอะ พวกเราจะกลับกันเอง ยังไงก็เหลือระยะทางอีกไม่ไกลแล้ว

คนขับมองเธออย่างขอบคุณ แต่เห็นได้ชัดว่ากำลังรู้สึกผิด แต่อวี่ฉีและต้วนจิ่นเหยียนได้ลงจากรถไปอย่างรวดเร็วเสียแล้ว

 ขอบคุณมากครับคนขับพูดสองคำนี้แล้วก็รีบเหยียบคันเร่ง หมุนพวงมาลัยจากไปในทิศทางหนึ่งอย่างจรวด

เวลาเพียงแค่หกโมงเย็น ฟ้าก็มืดเกือบหมดแล้ว ถนนกว้างที่ถูกปกคลุมด้วยร่มไม้ไม่มีรถสักคันหนึ่ง มองลอดผ่านพุ่มและกิ่งก้านสาขาของไม้ใหญ่ พอจะเห็นรำไรว่าเบื้องหน้ามีคฤหาสน์เดี่ยวตั้งอยู่หลายหลัง

ไม่เหมือนกับสภาพอบอุ่นในรถ อากาศด้านนอกหนาวเย็นจนถึงกระดูก เพียงพ่นลมหายใจเพียงเล็กน้อยก็สามารถเกิดไอขาวออกมา

อวี่ฉีซอยเท้า แล้วคล้องแขนของต้วนจิ่นเหยียนอย่างเป็นธรรมชาติ พวกเราเดินเถอะ

ลมยามเย็นพัดผ่านใบหน้า เพียงรู้สึกแต่เจ็บและแสบ ไอร้อนบนร่างแทบจะเหือดหายไปหมดเกลี้ยงแล้ว ส่วนไอเย็นก็ชอนไชเข้าสู่ซอกคอเสื้อและชายแขนเสื้อไม่หยุด เย็นจนร่างสะท้าน

เงาของทั้งสองภายใต้ไฟถนนถูกลากยาวออกไป กลับแอบอิงอยู่ด้วยกัน

เดินไปได้สักครู่ มือที่อยู่ภายนอกก็ถูกลมเย็นเป่าจนแทบเป็นน้ำแข็ง มือของอวี่ฉีที่คล้องไว้กับพับข้อศอกย้ายไปด้านหลังน้อย ก่อนมุดเข้าไปด้านในกระเป๋าเสื้อของเขา เดิมทีที่คิดอยากหาไออุ่นกลับต้องตกใจที่พบว่ามือของเขากลับเหมือนกับตนเองที่ต้องลมด้านนอกอยู่นาน เย็นแข็งมากมาย

เธอจึงอดหันไปมองไม่ได้ โทรเรียกให้คนขับรถมารับไหมลู่เทียนเหล่ยควรจะถึงบ้านแล้ว ให้คนขับที่รับส่งเขามารับสักรอบก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

ต้วนจิ่นเหยียนซืดจมูกครั้งหนึ่ง บางทีอาจเป็นเพราะรูจมูกคงตันไปแล้ว น้ำเสียงของเขาจึงค่อนข้างอุดอู้ ไม่ต้องหรอก จะถึงอยู่แล้ว

อวี่ฉีพลันชะงักฝีเท้า ต้วนจิ่นเหยียนเองก็หยุดลงอย่างสงสัย หันไปเห็นเธอกำลังปลดผ้าพันคอของตัวเอง ก็อดถามขึ้นมาไม่ได้ ทำไมหรอ

เธอไม่ได้ตอบ แต่เขย่งปลายเท้า มือทั้งสองโอบอ้อมคอของเขา แล้วผูกผ้าพันคอที่ยังมีไอร้อนบนร่างของเธอให้เขาอย่างตั้งใจ

ที่จริงวันนี้เธอสวมใส่เสื้อโค้ตที่มีฮู้ด แค่คลุมฮู้ดก็กันลมได้แล้ว แต่เธอกลับไม่คลุมมันอย่างเจ้าเล่ห์

ใช่แล้ว เธอจงใจ เธอกำลังสำแดงวิชาทรมานตัวเองเล็กๆ น้อยๆ

ต้วนจิ่นเหยียนเห็นท่าทีของเธอ ก็ต้องชะงักไปครู่หนึ่ง ลืมเลือนการห้ามปราม ลืมเลือนการขอบคุณ เพียงจ้องมองเธออึ้งๆ อยู่อย่างนั้น

เธอเงยหน้าขึ้นน้อยๆ ปลายจมูกหนาวจนแดง นัยน์ตาดำภายใต้ฟ้ามืดแลดูงดงามเป็นที่สุด ลมหนาวระลอกหนึ่งพัดมา เธอคล้ายจะสะท้าน ก่อนย่นคออย่างไม่รู้ตัว กลับยังคงสานต่องานใจมือต่อไปอย่างตั้งใจ

ต้วนจิ่นเหยียนเพียงรู้สึกว่าผิวกายที่มือของเธอสัมผัสผ่านอย่างไม่ได้ตั้งใจทำให้รู้สึกวูบวาบอ่อนระทวย หัวใจพลันรัดแน่นเข้าแล้วค่อยๆ คลายอ่อนยวบยาบลง กลอนสลักแต่ละชั้นถูกสะเดาะออก คล้ายทั้งร่างอบอุ่นขึ้นมาทันใด

เขาอดจะเรียกเธอเบาๆ ไม่ได้ อวี่ฉี

เธอขานรับเขาได้คำเดียวจุมพิตก็ถูกช่วงชิงไป ริมฝีปากเย็นนุ่มของเขานาบลงมา ยังคงไอเย็นวาบหวิว

จู่ๆ ต้วนจิ่นเหยียนก็ไม่คิดอยากแก้แค้นอะไรอีกแล้ว ช่วงชิงตระกูลลู่มาได้แล้วยังไง ชนะลู่เทียนเหล่ยแล้วยังไง อะไรก็เทียบไม่ได้กับในค่ำคืนหนาวเหน็บ มีเธอคนนี้อยู่ข้างกาย

( ̄~)จบ(~ ̄)


                 

Talk!!!

ขอโทษที่ต้องทำให้รอนานหลายวัน ก่อนไปอบรมจะจบตอนนี้แล้ว แต่กลับกลายเป็นวันที่ทำอะไรไม่ได้เลยจริงๆ ดูมือถือไม่ได้ เข้าเนตก็ไม่ได้ พาลจะน้ำตาไหล วันรุ่งขึ้นไปอบรมก็พลาดโอกาสส่งเสด็จไป วันนี้ทุกคนทำใจได้มากขึ้น นิดเองก็เช่นกัน คงไม่กล้าขานตัวเองว่า “เจิ้น” อีกแล้ว ต่อไปจะขอแทนตัวเองว่านิดแล้วกันนะ

คงจะมีคนสงสัยกันว่าทำไมถึงมีรูปดอกบัวขาวประกอบนิยาย  “白莲花”หรือดอกบัวขาวนั้นใช้เปรียบเทียบกับตัวละครในนิยายหรือละครที่มีจิตใจใสซื่อไร้เดียงสา มีลักษณะอ่อนแอบอบบางน่าทะนุถนอม นั่นก็คือพระรองตัวแสบของเรานั่นเอง แค่พระรองเรามันเป็นดอกบัวขาวจอมปลอม แต่อวี่ฉีก็จัดการได้อยู่หมัดอย่างง่ายดาย

ตอนนี้มีตอนพิเศษอีก จะเว้นบทไว้เติมทีหลังนะจ๊ะสนมทั้งหลาย

ตอนต่อไป “กลยุทธพิชิตโฮสต์หนุ่มวายร้าย”

ปล. ไม่ได้ยั่วให้อยากอ่านแล้วจากไปจีจี

โปรดรอติดตาม หว่านอัน ( ^_^ )/~~

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 262 ครั้ง

65 ความคิดเห็น

  1. #2712 Sika. (@Sikakarunborinet) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 22:29
    บรรยากาศน่ารักมาก จินตนาการเราไปไกลเกินฉุดแล้ว ^×^
    #2712
    0
  2. #2703 ohjesus (@rhmourwa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 20:29

    รักกันแล้วววว
    #2703
    0
  3. #2594 Ak3110 (@Ak3110) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 13:33
    งือออ เขิล~
    #2594
    0
  4. #2554 mamiumint (@mint-hibara) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 02:28
    น่ารักกกกกกกกกกก
    #2554
    0
  5. #2504 เหยียนเฟยหลิง (@M0tif) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 11:15
    อู้วววว ฟิน แต่จะจบแล้วหรือ เสียดาย กะลังฟิน
    #2504
    0
  6. วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 11:07
    อยากให้ต่อยังไงไม่รู้ ขอบคุณค่ะ
    #1933
    0
  7. #1433 Dhammaporn Sandy Asawaprecha (@sandyprettyvenus) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 21:14
    ฟิน ชอบภาคนี้มากๆ ใสๆดี
    #1433
    0
  8. #1281 DESTINY (@tepwaree) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 21:13
    อ้ากกกกจบ
    ี้เลยหรอ ฟินไปดิ
    #1281
    0
  9. #1268 sunnight (@p-i-n-e) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 18:33
    นี่มันเกมจีบหนุ่มจริงๆ!!
    #1268
    0
  10. #1264 หลงทางมา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 08:11
    ขอบคุณ...จ่ะ
    #1264
    0
  11. #1097 KuppaKP (@KuppaKP) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 10:08
    ฟินแแบบค้างๆ อยากรุ้เรื่องหลังจากนี้อะ
    #1097
    0
  12. #936 amnesiac (@amnesiac) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 / 15:47
    อยากรู้เครื่องหลังจบ ต้องรออ่านจากตอนพิเศษสินะ
    #936
    0
  13. #757 SweetMafiaJ (@sweetmafia) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 20:00
    ตบได้น่ารัก
    #757
    0
  14. #555 พิราบโลหิต (@sutarika) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 12:06
    เออะ...จบ?  จบแล้ว??
    กรี๊ดดดด  ทำไมรู้สึกค้างคาแบบฟินๆ อ่ะ 55555+
    #555
    0
  15. #540 สพัจน์บ็อบ. (@spondboz_ss) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 22:24
    จะมีหนุ่มแว่นให้เราไหมน้าาา เกมจีบหนุ่มจะพลาดรูทหนุ่มแว่นได้ยังไง!!55555555555
    #540
    0
  16. #369 bigbowka (@bigbowka) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 23:45
    อั๊ย >///<
    #369
    0
  17. #267 SSK[a]wt (@sskawt) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 23:01
    เราไปหาเหยื่อรายต่อไปกันเถอะ.... (ก็เรื่องมันจบแล้ว!!! นิยายเรื่องนี้มันจะมีเป็นภาคๆจริงๆเรอะ!!! ) ไปอยู่หมวดนิยายสั้นไป!! (??????)
    #267
    0
  18. #262 Par_dao (@Par_dao) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 21:21
    นี่พระรองคนแรกเป็นเรื่องสั้นๆยังดีต่อใจขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดถึงพระรองตัวร้ายอีกหลายๆคนเลยค่ะ ฮือออ บอสต้วน~~
    #262
    0
  19. วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 05:51
    เขิน ////////////////////////
    #237
    0
  20. #221 timmiko (@timmiko) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 10:00
    เพิ่งเคยเจอนิยายแบบนี้ น่ารัก ดี สนุกมากค่ะ แนวตามจีบหนุ่ม อิอิ
    #221
    0
  21. #220 Candis (@queen-lovelady55) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 21:45
    เป็นเรื่องแรกมีอ่านแล้วรู้สึกว่าแปลกดี55 ชอบนะค่ะ สนุกดี มีมุมมองที่รู้สึกว่าอยากเอาไปใช้55
    #220
    0
  22. #218 น้ำหวาน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 13:54
    คิดถึงเจิ้น เอ๊ยย คุณนิดมากเลยค่า

    เรื่องนี้ น่าสนุกมาก ไม่ผิดหวังกับการเลือกเรื่องของคุณนิดจริงๆ ค่ะ

    เป็น แนว otome ที่ไม่เหมือนใคร

    คาดว่า แต่ละพาร์ท นางเอก ต้องจิตแข็งและ ใช้จิตวิทยาขั้นสุดอ่ะเนอะ

    กว่าจะหลอกล่อ พระเอกแต่ละเรื่องได้ 555

    แต่ตรงท้ายๆ มันไม่ทันฟินตรงที่ ให้จบแบบคิดเอาเองรึเปล่าคะเนี่ย

    แบบว่า ชีจะกลับไปยังไง ทิ้งตัวละครออกไปเลยหรือ

    แล้วร่างเดิมล่ะ ไรงี้ค่ะ

    ต้องติดตามๆ
    #218
    0
  23. #217 crimbo (@crimbo-prae) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 04:32
    ขอสมัครเรียนวิชาหน่อยได้มั้ยค่ะ เผื่อจะได้หายนกบ้าง 555555555
    #217
    0
  24. #216 Pangpim (@papangpimm) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 01:45
    สนุกมากค่ะ แนวนี้เพิ่งเคยอ่านเลย ติดตามๆ ^^
    #216
    0
  25. #215 168999au (@168999au) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 23:29
    รอคะ(^0^)
    #215
    0