最佳女配(快穿): ร้อยชาติรัก ยอดนางรอง(Quick time travel)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 166,231 Views

  • 2,739 Comments

  • 5,764 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    861

    Overall
    166,231

ตอนที่ 6 : ตอนพิเศษ (ต้วนจิ่นเหยียน)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13479
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 254 ครั้ง
    1 ม.ค. 60



ตอนพิเศษ (ต้วนจิ่นเหยียน)



จนกระทั่งทั้งสองคนได้แต่งงานกันแล้ว ต้วนจิ่นเหยียนก็ยังคงรักษาหน้ากากอ่อนโยนสุภาพนั้นอยู่ดี ไม่เคยแสดงออกถึงสันชาตญาณอีกด้านอันเลือดเย็นอำมหิตเลยสักครั้ง

เพราะว่าเขาเชื่อมาโดยตลอดว่า ตนเองสามารถได้รับความ ชอบจากอวี่ฉีมา นั่นก็เพราะความอ่อนโยนที่เขาแสร้งทำ ถ้าวันใดเขาไม่ทันระวังเผลอแสดงหน้าตาที่แท้จริง เธอก็คงจะจากเขาไป

เพียงแต่โชคชะตามิใช่คนลิขิต ยิ่งเขารักษาหน้ากากอ่อนโยนนี้เท่าใด ก็ยิ่งมีคนอยากลองดีท้าท้ายเขา

และคนที่คิดลองท้าท้ายเขา ก็คือผู้ช่วยที่อวี่ฉีเพิ่งจ้างมาทำงาน จางจวิ้น

จางจวิ้นเพิ่งเรียนจบจากต่างประเทศ มีทั้งความรู้และหน้าตาที่ดี เพิ่งเข้ามาทำงานที่บริษัทก็ได้ใจจากพนักงานสาวแล้วหลายคน

ไม่รู้ว่าเพื่ออนาคตของตัวเองหรือจากใจจริงกันแน่ คุณผู้ช่วยคนนี้ถึงได้ขยันเอาใจอวี่ฉีเสียเหลือเกิน แทบจะเหมือนการตามจีบอย่างเปิดเผย คล้ายกับไม่รู้ว่าเธอเป็นคนที่มีสามีแล้วอย่างไรอย่างนั้น บางทีที่เขากล้าทำอย่างนี้ ก็เพราะรู้ว่าสามีของเธอได้ตำแหน่งมาจากการอาศัยความสัมพันธ์ ดังนั้นเขาที่คิดว่าตนเองมีหน้าตาและความสามารถไม่อ่อนด้อยกว่าต้วนจิ่นเหยียนจึงเกิดความทะเยอทะยานเช่นนี้ขึ้นมา

ต้วนจิ่นเหยียนแม้ในบริษัทจะขึ้นชื่อว่าเป็นคนใจดีมีนิสัยอ่อนโยน แต่จะพูดกันจริงๆ แล้วก็ไม่ใช่คนดีเด่อะไร เมื่อมีคนคิดเหยียบเขาขึ้นที่สูง เขาจะไม่โต้กลับได้อย่างไร

หลายปีมานี้ เขาวางตัวคนที่ไว้ใจได้ประกบข้างกายอวี่ฉีไม่น้อย การจะถีบส่งผู้ช่วยที่ไร้กำลังและฐานอำนาจในบริษัทคนหนึ่งออกไปนั้นง่ายดายเสียเหลือเกิน ไม่ถึงครึ่งเดือน คุณผู้ช่วยคนนั้นก็ถูกกดดันทั้งเบื้องหน้าและลับหลัง จนต้องเก็บของอุ้มลังกระดาษลาออกไปแทบจะไม่ทัน

เมื่อไล่ผู้เข้าแข่งขันออกไปอย่างสบายๆ ได้แล้ว ต้วนจิ่นเหยียนก็พอใจเป็นอย่างมาก แทบจะอมยิ้มได้ทั้งวันเลย

อวี่ฉีไม่ได้เป็นคนโง่ เขาทำอะไรลงไปบ้างแน่นอนว่าเห็นอยู่กับตา แน่นอน เธอไม่ได้ใส่ใจการกระทำเล็กๆ น้อยๆ เช่นนี้ของเขาเลย ขอเพียงก่อนเขาจะหมดอายุไขนี้ไป คนที่เขาชอบคือเธอไปตลอดและไม่ยุ่มย่ามกับพระเอกนางเอกก็พอแล้ว เรื่องอื่นเธอไม่สนใจเลย

แต่ต้วนจิ่นเหยียนลอบกระหยิ่มยิ้มย่องออกหน้าออกตาจนเกินไป เธอจึงวางรีโมตในมือลง แล้วเอนหลังพิงหมอน แสร้งถามขึ้นเหมือนไม่รู้เรื่องอะไร “วันนี้เกิดเรื่องอะไรดีๆ ขึ้นหรือไง”

เขาเพิ่งอาบน้ำเสร็จ กำลังนั่งปลายเตียงเช็ดผมอยู่ ได้ยินเธอพูดก็หันมายิ้มให้ ยังคงเป็นรอยยิ้มที่อ่อนโยนเช่นเคยที่เป็นมาโดยตลอด ต้วนจิ่นเหยียนไม่เสียทีที่เป็นต้วนจิ่นเหยียน พูดจาโกหกได้โดยไม่เปลี่ยนสีหน้าเลยสักนิด “อืม ได้ตกลงเซ็นสัญญาที่คุยกันมานานสักที”

อวี่ฉีก็มีวิชาการแสดงล้ำเลิศเช่นกัน ได้ยินคำก็ไม่เปลี่ยนสีหน้า เพียงกวักมือเรียกเขา “มานี่”

“หืม” ต้วนจิ่นเหยียนมองเธอ แต่ก็ยังเชื่อฟังขึ้นมานั่งตรงกลางเตียง ยิ้มอย่างอ่อนโยน “ทำไมหรือ”

อวี่ฉีเลิกคิ้ว ไม่ได้พูดจา แต่รับผ้าขนหนูมาจากมือเขาด้วยท่าทีเป็นธรรมชาติ แล้วเช็ดผมให้เขาอย่างคล่องมือ

ต้วนจิ่นเหยียนชะงักไป ก่อนเอียงตัวตามท่าทีของเธออย่างขัดๆ จากนั้นก็ลอบดึงผ้าห่มมาบังขาเอาไว้ แต่งงานกันหลายปีแล้ว จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่ยอมให้เธอมองเห็นรอยไหม้ที่ขา เหมือนกับหน้ากากเสแสร้งที่เขาไม่ยอมถอดมันออกมา เผชิญหน้ากับเธอด้วยหน้ากากนั้นเสมอ

อวี่ฉีทำเป็นมองไม่เห็น เพียงเอ่ยเรียบๆ “ไม่ชอบจางจวิ้นหรือไง”

ต้วนจิ่นเหยียนไม่ใช่ต้วนจิ่นเหยียนคนเดิมอีกแล้ว ตอนนี้เขาแทบจะเป็นจักรพรรดิแห่งการแสดงตัวจริง ได้ยินคำถามนี้ก็ไม่ได้ร้อนรน เพียงเอียงตัวมายิ้มบางๆ “ไม่นี่ ทำไมถึงคิดอย่างนั้น”

อวี่ฉีเหลือบตามองเขา ไม่ได้เอ่ยปาก เพียงเช็ดผมไปเรื่อยๆ จนกระทั่งผมของเขาแห้งหมาดแล้วถึงหยุดมือ

บรรยากาศระหว่างคนสองคนค่อนข้างหนักอึ้ง แม้สีหน้าของต้วนจิ่นเหยียนจะยังคนเป็นปกติ แต่ในใจเริ่มแตกตื่นขึ้นมาบ้างแล้ว อวี่ฉีมองเขาสักครู่ สุดท้ายก็ได้แต่ยิ้มอย่างอ่อนใจ ขยับเขาไปวางศีรษะที่ไหล่ของเขา พูดเสียงแผ่วเบา “คุณคือสามีของฉัน คุณไม่ชอบใคร แน่นอนว่าสิทธิไล่เขาออก”

ต้วนจิ่นเหยียนชะงักไป ก่อนจะมองไปทางเธออย่างลังเล “คุณ...รู้”

อวี่ฉียิ้มบางๆ แหงนหน้าจูบเขาที่มุมปาก “คุณไม่อยากให้ฉันรับรู้ ฉันก็จะไม่รู้ไปตลอดกาล”

ครู่หนึ่งผ่านไป ต้วนจิ่นเหยียนก็ยกมือขึ้นโอบรัดเธอ วางปลายคางไว้ที่กระหม่อม ยังคงไม่กล้าพูดจาอื่นใด ในน้ำเสียงที่เอ่ยขึ้นคล้ายลองเชิงอย่างแทบรู้สึกไม่ได้ “คุณ..ไม่โกรธ”

อวี่ฉียังยิ้ม ไม่ได้พูดจา แต่ยื่นมือไปโอบเอวของเขาเป็นการตอบคำถาม

นานทีเดียวหลังจากเงียบไป เธอก็ได้ยินเสียงของเขาจากเหนือศีรษะ ทุ้มต่ำและเชื่องช้า ไม่ได้อ่อนต่อโลกเหมือนเมื่อครั้งยังเด็ก วันเวลาได้ตกตะกอนเคี่ยวกรำให้เติบโตแข้งแกร่ง “อวี่ฉี”

“หืม”

“ขอบคุณ”

อวี่ฉีเงียบไปสักพัก ก่อนเอ่ยเสียงเบาหวิว “ระหว่างสามีภรรยา ไม่ต้องพูดว่าขอบคุณ”

----------------------------------

หลังจากอวี่ฉียอมให้เขาขับไล่จางจวิ้นออกจากบริษัทโดยไม่เอ่ยอะไรแล้ว เขาก็เหมือนจะเข้าใจว่าเธอไม่สนใจว่าเขาจะใช้วิธีการพวกนี้สักเท่าใด แต่ก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน ดังนั้นจึงเริ่มลองเชิง

ก่อนอื่นเลยคือการวางลูกน้องของตัวเองไว้ในตำแหน่งสำคัญๆ อย่างออกหน้าออกตา ต่อมาก็เริ่มกำจัดคนที่ไม่ใช่พวกพ้องของตัวเอง ทั้งบริษัทบนๆ ล่างๆ ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นอาณาจักรของเขา ที่จริงนี่ล้วนเป็นสิ่งที่อวี่ฉีคาดการณ์ไว้ก่อนแล้ว คนที่เคยประสบเรื่องเลวร้ายในวัยเด็ก ถ้าไม่เปลี่ยนเป็นคนเก็บตัวดูถูกตัวเอง ก็จะเป็นคนที่มีความทะเยอะทะยานมากกมายกว่าใคร

เห็นได้ชัดว่าต้วนจิ่นเหยียนเป็นฝ่ายหลัง และมีจิตใจความคิดเหมือนคนประเภทหลัง พวกเขาดูเหมือนจะแข็งแกร่งแต่ขาดความรู้สึกปลอดภัย ภายใต้จิตสำนึกส่วนลึกมีเพียงมีฐานะตำแหน่งที่สูงส่งเหนือใคร อำนาจที่ไร้คนเทียบเคียงเท่านั้นถึงสามารถรับประกันได้ว่าตัวเองจะไม่ตกต่ำไปสู่สถานการณ์ถูกคนเหยียบย่ำตามใจชอบได้อีก ส่วนใจที่ทะเยอทะยานก็ถูกผลักดันด้วยใจที่เคียดแค้น พวกเขาปรารถนาจะเห็นคนที่ดูถูกตัวเองมาก่อนหมอบกราบร้องไห้ขอชีวิตอยู่ตรงหน้าตัวเอง

โชคดีที่ต้วนจิ่นเหยียนในวันนี้เลิกราความคิดแก้แค้นตระกูลลู่ไปแล้ว เขาในตอนนี้ที่จับจ้องอำนาจของบริษัทไว้แน่นหนาก็คงกลัวว่าวันหนึ่งวันใดต้องเผชิญกับความลำบากเหล่านั้นอีก

เมื่อแน่ชัดและเข้าใจในเรื่องพวกนี้แล้ว ดังนั้นอวี่ฉีจึงไม่เคยขัดขวางเขา ทุกการกระทำของเขาล้วนปิดตาข้างหนึ่งทำเป็นไม่เห็นเสีย

ส่วนทางต้วนจิ่นเหยียนไม่รู้ว่าเธอปล่อยผ่านอ่อนข้อให้ จึงมักจะตกอยู่ในสถานการณ์ขัดแย้งในตัวเองอยู่เสมอ เขาอยากจะแก่งแย่งเพื่อรับประกันฐานอำนาจและฐานะของตัวเอง แต่ก็ไม่อยากให้เธอเห็นด้านมืดอัปลักษณ์ของเขาด้วย

ดังนั้น จึงเกิดสถานการณ์เช่นนี้ขึ้นมา อยู่ที่บริษัทเขาหนักมือขึ้นเรื่อยๆ ส่วนต่อหน้าเธอก็ยิ่งแสดงความอ่อนโยนขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน หลายปีนี้การแสดงของเขาพัฒนาขึ้นไม่หยุดยั้ง ถึงแม้จะเป็นอวี่ฉีเองก็ไม่สามารถหาจุดไม่เป็นธรรมชาติในรอยยิ้มอันอ่อนโยนของเขาได้แล้ว

แต่ถึงแม้ฝีมือการแสดงจะสมบูรณ์แบบอย่างไรก็ไม่สามารถปิดบังไปได้ทุกสิ่งอย่าง ความเหนื่อยล้าจากการใช้สมองครุ่นคิดวางแผนมากเกินไปทำให้เขาผ่ายผอมลงไปทุกวัน ในมุมมองของหมอจีน ร่างกายของเขาเดิมทีก็เป็นธาตุเย็น ใช้จิตใจความคิดมากเกินไป ทำให้กำลังวัตรถูกใช้อย่างรวดเร็ว เกิดเป็นอาการนอนหลับไม่สนิทและมีอาการมือเท้าเย็น หน้าไร้สีเลือด ร่างกายอ่อนล้าง่ายต่างๆ

แม้เขาจะปิดบังความเหนื่อยล้าและการนอนไม่หลับได้อย่างดี แต่อาการมือเท้าเย็นและผ่ายผอมจะอย่างไรก็ปิดไม่มิด ยิ่งขอบตาที่หมองคล้ำขึ้นเรื่อยๆ ด้วยแล้ว

คืนนี้ก็เป็นอีกคืนหนึ่งที่ยากจะข่มตาหลับ ต้วนจิ่นเหยียนคาดว่าอวี่ฉีคงจะหลับไปแล้ว ถึงกล้าพลิกตัวนอนหงายเหม่อมองเพดาน เพียงแต่ครั้งนี้เขารู้สึกถึงความผิดปกติ คล้ายกำลังมีคนจ้องมองเขาอยู่ เขาเหลือบไปมองอย่างไม่ค่อยอยากจะเชื่อ กลับพบว่าคนที่น่าจะหลับสนิทไปแล้วกำลังจ้องมองเขาอย่างมีสติสมบูรณ์ แถมยังตาเป็นประกายเหมือนจะมองเขาให้ทะลุทะลวงไป

เขาชะงัก ก่อนจะไหวตัวกลับมาอย่างรวดเร็ว เขายิ้มอ่อนหวานอย่างที่เป็นมา น้ำเสียงอ่อนโยนดังขึ้นท่ามกลางความมืดมิด “นอนไม่หลับหรือไง”

อวี่ฉีแทบอยากจะปรบมือให้ แค่คำพูดเดียวก็สามารถปัดเรื่องของตัวเองทิ้งจนสะอาดสะอ้าน ทั้งยังแสดงออกถึงความห่วงใยได้อย่างพอเหมาะพอเจาะ แต่เธอไม่ใช่คนที่จะถูกหลอกได้ง่ายดายเพียงนั้น วันหนึ่งไม่ช้าไม่เร็วเขาจะต้องถูกความรู้สึกที่เก็บงำสะสมในใจอันบิดเบี้ยวครอบงำ และร่างกายของเขาในตอนนี้ก็ไม่อนุญาตให้เขาคิดมากไปเสียด้วย

เธอไม่ได้พูดจา แต่ยกมือขึ้นกดไปที่ขอบตาหมองคล้ำของเขา คล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มมองเขาอย่างนั้น

นิ้วมีอุณหภูมิของเธอไล้ไปที่ผิวหน้าค่อยข้างเย็นของเขา สัมผัสอบอุ่นชัดเจน เขากระพริบตาด้วยสันชาตญาณ รอยยิ้มกลับอบอุ่นเหมือนไม่ใส่ใจอะไร “ทำไมหรือ”

“คำถามนี้ควรเป็นฉันถามคุณมากกว่านะ” อวี่ฉีเลิกคิ้ว นิ้วมือใต้ดวงตาลากผ่านลงไป จนถึงภายใต้ผ้าห่ม ลูบไล้ไปถึงมือซ้ายของเขา ก่อนจะกุมเอาไว้ ถอนหายใจแผ่วเบา “ตาคล้ำเป็นแพนด้า มือก็เย็นเป็นน้ำแข็ง”

ต้วนจิ่นเหยียนอึ้งไป ยังไม่ทันจะได้พูดอะไร ในผ้าห่มก็มีร่างอบอุ่นมุดเข้ามา เหมือนมีเตาร้อนแนบชิดด้านบน ตามมาด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ

“ฝีมืออุ่นเตียงของฉันเป็นยังไงบ้าง”

เขาก้มหน้าลง สายตาก็ประสานกับสายตาของเธอพอดี ชะงักไปก่อนพูดว่า “กลับไปนอนเถอะ ผมไม่เป็นอะไร อย่างนี้เดี๋ยวคุณจะไม่สบายเอา” ตอนพูดยังไม่ลืมรอยยิ้มอบอุ่น แต่ก็มีความจริงใจมากกว่าเมื่อก่อนมาก

อวี่ฉียื่นมือไปโอบเอวของเขา เลิกคิ้วมองเขา “ฉันเป็นหวัดก็คงไม่เป็นอะไรหรอก อาทิตย์หนึ่งก็คงจะหาย คนบางคนเสียอีกครึ่งเดือนจะหายหรือเปล่าก็ยังไม่รู้”

ที่เธอพูดถึงคือครั้งที่แล้วที่เขาไม่ระวังตัวไม่สบาย เป็นๆ หายๆ สามเดือนถึงหายดี การหยอกล้อชัดเจนอย่างนี้เขาเข้าใจดี คนเป็นผู้ชาย ร่างกายกลับอ่อนแอกว่าผู้หญิง ถึงแม้จะเป็นต้วนจิ่นเหยียนก็อดจะเคอะเขินไม่ได้จนต้องหลบหน้าไป

อวี่ฉีพูดอย่างไม่ใส่ใจ “เอาอย่างนี้แล้วกัน พรุ่งนี้พวกเราไปเชิญตาแก่หัวดื้อพวกนั้นกินข้าวกันสักมื้อ” เว้นไปชั่วครู่ เธอยิ้มแล้วพูดต่อ “สมควรแก่เวลาจะตักเตือนพวกเขาสักหน่อยแล้ว”

คำพูดของเธอกระโดดเปลี่ยนเรื่องรวดเร็วเกินไป เวลานี้ต้วนจิ่นเหยียนอึ้งไป “...อะไรนะ”

อวี่ฉียิ้มๆ ก้มหน้าลงกระซิบชื่อของผู้บริหารหลายคนที่ข้างหูเขา จากนั้นก็ผละออกเล็กน้อยๆ แล้วพูดกับเขาตรงๆ “พูดจากับเขาสักสองสามประโยค วันหลังเขาก็คงจะไม่เป็นปฏิปักษ์กับคุณอีก”

ต้วนจิ่นเหยียนไหวตัวทัน ก่อนจะสวมใส่หน้ากากอ่อนโยนโดยอัตโนมัติ รอยยิ้มท่าทีน้ำเสียงเวลาพูดถึงเมียน้อยนั้นประหนึ่งเมียหลวงผู้มีคุณธรรมใจกว้าง แสดงออกมาว่าผู้บริหารพวกนั้นทำเพื่อสกุลลู่ทั้งนั้น ตัวเองไม่ได้ใส่ใจนัก

เธอได้ยินประโยคที่ตรงข้ามกับความรู้สึกนึกคิดนี้แล้ว ก็ไม่ได้พูดจา เพียงยิ้มๆ มองเขา

หลังจากความเงียบเนิ่นนาน อวี่ฉีถึงเอ่ยปาก “พวกเราเป็นสามีภรรยา ระหว่างสามีภรรยาไม่จำเป็นต้องปิดบังอะไร”

เขาเงียบไปสักครู่ อดเริ่มคิดไม่ได้ว่าเธออาจจะรู้เรื่องทั้งหมดนานแล้ว น้ำเสียงอ่อนโยนแต่เดิมเริ่มมีความข่มปร่า “อวี่ฉี ฟังผมอธิบาย..”

เธอปิดริมฝีปากเขา ชู่เบาๆ “ไม่มีอะไรจำเป็นต้องอธิบาย ฉันไม่ได้คิดต่อว่าอะไร ฉันเคยพูดแล้วว่า คุณเป็นสามีของฉัน คุณไม่ชอบใครก็สามารถไล่ออกไปได้เลย การเพาะเลี้ยงขุมกำลังของตัวเองก็ไม่ผิดอะไร เพียงแต่ผู้บริหารพวกนั้นเป็นคนเก่าคนแก่ เสียเลือดเนื้อเพื่อบริษัทมามากมาย ถ้าแตะต้องพวกเขาสักวันผู้คนคงใจชืดชา ดังนั้นฉันจึงหวังว่าพวกคุณจะอยู่ด้วยกันโดยสันติได้” หยุดพูดไปพักหนึ่ง เธอถึงเอ่ยชื่อคนที่เธอไว้ใจ “คนเหล่านี้คุณสามารถใช้งานได้อย่างวางใจ”

ต้วนจิ่นเหยียนคล้ายจะยังคงไม่เชื่อ มีความระแวดระวังอยู่ “...พวกเขาเป็นคนของคุณ ดังนั้นผมจึงไม่เคยแตะต้องพวกเขา”

คำพูดนี้ของเขาเป็นความจริง เขาลงมืออย่างพอประมาณเสมอ สำหรับลูกน้องของเธอก็มักจะอ้อมไปไม่ปะทะด้วย เพียงแต่ในจุดๆ นี้เขากลับระวังมากจนเกินไป

อวี่ฉีรู้สึกขำ ไม่ได้ใส่ใจความระแวดระวังเกินไปของเขา จะอย่างไรเวลานานไปเขาก็ได้รู้ว่าการกระทำของตัวเองนั้นไม่ใช่การลองเชิง เธอจึงเพียงแต่หลับตาลง “ไม่ต้องคิดมาก นอนกันเถอะ” ก่อนจะรัดเอวของเขาแน่นอย่างไม่พอใจ “ถ้ายังผอมอย่างนี้ต่อไป เอวของคุณจะบางกว่าฉันแล้วนะ”

ต้วนจิ่นเหยียนอึ้ง ในที่สุดก็ยกมือขึ้นมากอดเธอกลับ

ผ่านไปอีกสิบห้านาที อวี่ฉีเอ่ยทั้งยังปิดตาอยู่ “จิ่นเหยียน”

เขาที่กำลังใช้ความคิดตอบรับโดยอัตโนมัติ ก่อนได้ยินเธอพูดว่านึกแล้วเชียว แล้วยืดตัวขึ้นมาจากหน้าอกของเขา “ฉันพูดเรื่องเหล่านั้นออกมาคุณจะได้นอนหลับได้อย่างสบาย ไม่ใช่ให้คุณนอนหลับยากขึ้นไปอีก” เธอยกมือขึ้นลูบใบหน้าของเขา “ให้ฉันทำยังไงคุณถึงยอมหลับได้สักทีไม่คิดนู่นคิดนี่”

ต้วนจิ่นเหยียนเองก็ไม่รู้จะตอบอย่างไรดี ได้แต่ยกยิ้มอ่อนโยนเป็นมิตรเอาใจ

“...ไม่อยากยิ้มก็ไม่ต้องยิ้มหรอก” อวี่ฉีอ่อนใจ “ฉันเป็นภรรยาของคุณ ต่อหน้าฉันไม่ต้องเหนื่อยอย่างนี้ก็ได้”

เวลาความเคยชินที่บ่มเพาะมาอย่างยาวนาน จะสามารถเปลี่ยนแปลงในชั่วข้ามคืนได้อย่างไร เขาชะงักไป ก่อนยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยนมากกว่าเก่าเสียอีก

“...” อวี่ฉีไม่รู้จะพูดอะไรดีแล้ว ปีนลงจากเตียงอย่างยอมแพ้ “เอาล่ะ ฉันจะไปอุ่นนมร้อนให้แล้วกัน”

Talk!!!


เด็กดื้อก็ต้องถูกปราบ อวี่ฉีเหนื่อยใจเหมือนกันนะ พวกตัวร้ายทั้งหลาย เค้ารู้สึกไส้ถึงพุงแล้ว อย่าดันทุรังอีกเลย เรื่องราวน่ารักในตอนพิเศษของ พระรองต้วนก็จบลงไปแล้วนะจ๊ะ เหลืออีกตอนของคุณโฮสต์...แล้วก็


Image result for 新年快乐

สวัสดีปีใหม่จ้าทุกคน 2017 ปีระกา กุ๊กๆ

ขอบคุณสำหรับคำอวยพร ขอให้มีความสุข สุขภาพแข็งแรงดี มีนิยายอ่านทุกวันจ้า จุ๊บ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 254 ครั้ง

64 ความคิดเห็น

  1. #2713 Sika. (@Sikakarunborinet) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 22:54
    คงเหนื่อยน่าดู
    #2713
    0
  2. #2693 Fairysandy98 (@sandyprettyvenus) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 20:18
    ชอบเริ่องนี้ที่สุดในเซ็ตเบย
    #2693
    0
  3. #2505 เหยียนเฟยหลิง (@M0tif) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 11:36
    เห็นความแฮปปี้เอนดิ้งของฝั่งตัวร้ายก็กระชุมกระชวยหัวใจดี แต่หมดแล้วจริงอ่ะ อยากให้จบตรงไว้ใจนางเอกหมดหัวใจแล้วมากกว่า
    #2505
    0
  4. #2482 nonsenseman (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 11:02
    ต้วนจิ่นเอ๋ย จะระแวงมากเกินไปแล้ว ปล่อยวางบ้างเถอลูก อวี๋ฉีพูดถึงขนาดนี้แล้วนะลูกนะ



    แอบสงสัยว่าอวี๋ฉีจะอยู่กับต้วนจิ่นไปจวบจนวาระสุดท้ายของเรื่องรึเปล่านะ อยากให้เป็นอย่างนั้นจังค่ะ อยากให้ได้รับความอบอุ่นเยอะ ๆ ไม่ต้องคิดร้ายกับใครหรือน้อยใจอะไรตัวเองอีก
    #2482
    0
  5. #2479 Tananin Intra (@intra_in) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 17:03
    ชอบคู่ต้วน น่ารักดีค่ะ
    #2479
    0
  6. #2460 Luckey (@walrus) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 15:34
    ถถถถ พ่อพระรองจ้ะ ทำใจให้สบายๆบ้างสิ 
    น่ารักไปแล้วค่ะเจ้นขาาาาา
    #2460
    0
  7. #2430 นิต (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 08:58
    เป็นเรื่องสั้นที่คาใจมาก จบปลายเปิดจริงๆ แต่ก็สนุกมาก้หมาะกับการเอาแต่ละเรื่องไแต่ยอดทำเรื่องยาวๆของแต่ละคน หวังว่าเรื่องนี้จะได้สนพ.นำไปทำต่อ และก็หวังว่าผู้เขียนนำแต่ละเรื่องย่อยไปทำต่อขยายออกไปให้ถึงจุดที่จบแบบปลายปิดได้ หวังอย่างยิ่งจริงๆค่ะ

    ที่จะขาดเลยไม่ได้คือผู้แปล ที่สรรหาเรื่องดีๆมาให้อ่านโดยตลอดหวังว่าคุณจะยังทำอย่างนี้ต่อไป หาช่องทางที่เราจะได้ดูว่าคุณมีเรื่องดีๆสนุกๆ อะไรมานำเสรอ แล้วเราก็จะได้เชียร์ให้เรื่องนั้นำด้ตีพิมพ์เพื่อเก็บสะสมไว้อ่านด้วย ขอบคุณจากใจ
    #2430
    0
  8. #2426 bbgalaxy (@baitoeytears) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 20:48
    เรื่องนี้ก็ชอบง่ะ นางเอกสามารถเป็นพระเอกแทนได้เลย55555555555
    #2426
    0
  9. #2354 ๐Eunice๐ (@orangesmooty) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 15:06
    สวัสดีปีใหม่ค่ะ คุณพระรองกวางน้อยนี่น่าตีจริงๆ ระแวงอะไรเบอร์นี้
    #2354
    0
  10. #2352 papui (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 13:38
    ขอบคุณคะ

    สวัสดีปีใหม่ขอให้มีความสุขล้นอกล้นใจ ขอให้สุขภาพแข็งแรงไม่มีโรคภัยเบียดเบียน ขอให้เงินทองไหลมาเทมา ขอให้หล่อให้สวยหน้าอ่อนกว่าวัยไปอีกร้อยปี
    #2352
    0
  11. #2351 Baby Beary (@chalita1995) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 09:30
    จบแบบงงๆ ปะ
    #2351
    0
  12. #2350 Ploy Warattaya (@politesseone) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 08:55
    สวัสดีปีใหม่คร้าาาา
    #2350
    0
  13. #2349 △.IMSHOJiN (@xenioO) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 03:53
    ชอบพระรองคนนี้ที่สุดแล้วค่ะ 555 อยากให้มีเป็นเรื่องยาวจริงๆนะ นี่มันต้นแบบพระรองสตอเบอร์รี่ชัดๆ! เขารู้หมดไส้หมดพุงยังจะเล่นบทใสซื่ออยู่อี๊กกก ยอมใจ
    #2349
    0
  14. #2348 mito_s (@gold-ink) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 01:59
    รอเรื่องโฮสต์>< ชอบเรื่องนั้นสุดแล้ว พระเอกแซบเว่อร์
    #2348
    0
  15. #2347 Tananin Intra (@intra_in) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 01:32
    คิดภาพตามแล้วขำเฮียต้วนมากกกก พยายามใสทั้งที่ข้างในขุ่น? บอกอวี่ฉีว่าตัวเองกินเจทั้งๆที่ตัวเองกินเนื้อ? โดนจับได้ยังมาทำหน้าซื่ออีกนะพ่อคุณณณ

    รออัพของหนุ่มโฮสต์ อร๊ายยยย
    #2347
    0
  16. #2345 เหมียวขนฟู (@bloodytea) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 00:33
    เป็นตอนพิเศษที่ค้างมาก นี่คือจบแล้ว5555
    #2345
    0
  17. #2344 cheri-n (@cheri-n) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 23:24
    อ่านตอนพิเศษก็ยังค้างงงงงงง
    อยากให้พระรองตอนนี้เชื่อมั่นได้เต็มร้อยเสียที
    #2344
    0
  18. #2343 SweetMafiaJ (@sweetmafia) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 22:55
    สวัสดีปีใหม่ค่ะ เป็นตอนพิเศษแปลกๆ คือพระรองยังไม่ปล่อยวาง ยังทะเยอทะยานเหมือนเดิม น่าสงสารเสียจริง ถ้าพอใจกับชีวิตที่มีอวีฉี่นางคงมีความสุขกว่านี้
    #2343
    0
  19. #2342 0850856339 (@0850856339) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 22:46
    สวัสดีปีใหม่ค่ะ ขอบคุณนะคะ
    #2342
    0
  20. #2341 MORNINGGLORY08 (@MORNINGGLORY08) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 22:42
    ขอบคุณมากๆ ค่า
    สวัสดีปีใหม่นะคะ^^

    ว่าแต่เจิ้นค่ะ มีตอนพิเศษของตอนพิเศษอีกมั้ยคะ555จบค้างสุด
    #2341
    0
  21. #2339 j-teana (@j-teana) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 21:41
    สวัสดีปีใหม่คะ >_<
    #2339
    0
  22. #2337 Harm. (@tanzanaza) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 21:08
    อยากถามคนเขียนสักคำ ส่งตรงไปยังจีน ว่าเขาแต่งงานกันแล้วเหรอ นี่คือแต่งานกันแล้วจริงๆใช่ไหม 55555555
    #2337
    0
  23. #2336 lythim (@lythim) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 20:53
    ต้องรู้อยู่แล้ว อวี้ฉีก็ตัวร้ายนี่นา
    #2336
    0
  24. #2335 พิราบโลหิต (@sutarika) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 20:51
    เป็นนิยายที่อ่านแล้วค้างคามาก  ขนาดตอนพิเศษก็ยังไม่ช่วยอะไร -*-
    ถ้าเรื่องนี้ไม่ได้ตีพิมพ์ดิฉันจะรู้สึกเป็นปมในชีวิตมากเลยค่ะ //นอนไม่หลับตามพี่ต้วนไปอีกคน Orz
    #2335
    0
  25. #2334 168999au (@168999au) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 20:49
    ขอบคุณไรท์ที่น่ารักกกกกกกกก
    สวัสดีปีใหม่คะ
    #2334
    0