PRE-ORDER เดือนกระดาษ┃KOOKMIN

ตอนที่ 1 : เดือนหนึ่ง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,137
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 730 ครั้ง
    7 ก.พ. 62





เดือนกระดาษ1

-----------------------



เดือนในฝันของใครหลายคนคือความเพียบพร้อม แต่สำหรับ วายุ กิตตานนท์ เขาแตกต่างไปมากกว่านั้น ผู้ชายรูปร่างสูงโปร่งกับส่วนสูง 178 ซม. ผิวขาว ใบหน้าหล่อเหลาที่รับกับจมูกโด่งเป็นสัน ทรงผมสีดำอันเดอร์คัทประกอบกับดวงตาที่น้ำตาลเข้มตามแบบฉบับผู้ชายเอเชีย


ทุกอย่างดูเหมือนจะเพอร์เฟ็ค ใช่.. แต่อย่าลืมว่าไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบในโลก


ส่วนเราชื่อ มีน เรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ ปี2 และถ้าถามว่าเราเจอกันได้ยังไง ..ไหนๆถ้าจะย้อนไปตั้งแต่ต้นก็คงยาว เอาเป็นว่า


..เราเจอกันครั้งแรกในร้านหมูกระทะก็แล้วกัน..

 



@หนึ่งอาทิตย์ก่อน

มึงว่าใครจะได้เป็นเดือนมอปีนี้


กูวางห้าสิบเลยอ่ะ น้องสายฟ้าเดือนบริหารแน่ๆ


เออ น้องหล่อจริงกูยอม น้องตะวันที่เค้าบอกว่าเป็นแฝดกันก็หล่อแต่เสียดายไม่ได้ลงเดือน


แต่กูว่าน้องวายุสถาปัตย์ หล่อ ใส สไตล์ผัวกูได้เป็นแน่นอน แล้วมึงอ่ะมีน


ห๊ะ?


เวรกรรม เราที่กำนั่งคีบหมูอยู่ดีๆก็ต้องสะดุ้งเมื่ออยู่ๆเพื่อนในกลุ่มอย่าง ปั้น หันมาขอความคิดเห็น และเหมือนทุกคนจะพร้อมใจหยุดสายตาอยู่ที่ผมกันเป็นตาเดียว เราหันไปมองหน้าปั้น แกล้งเอียงคอกระพริบตาถามอย่างสงสัย


อะไรอ่า.. ไม่เห็นเข้าใจเลยสักนิด


ไม่ต้องมาแอ๊บแบ๊วอีเตี้ย กูไม่ใช่ผู้ชายในสต็อคมึงไม่ต้องมาอ่อยปั้นว่า ใครๆก็บอกว่าผมเวลาอ้อนน่ะน่ารัก ขนาดพี่หม่อน พี่แท้ๆที่คลอดออกมาจากท้องหม่าม๊ายังบอกเลย! แต่เสียใจอ่ะ..มุขนี้ใช้ไม่ได้ผลกับเพื่อน


โห ใช้คำว่าสต็อคเลยอ่ะ ร้ายเวอร์


หรือต้องให้กูใช้คำว่าโกดัง?


โกดังอะไร นี่ไม่เห็นรู้จักใครสักคนเลยเถอะ


เรื่องของมึงก็แล้วกัน มัวแต่แดกไม่สนใจท็อปปิคที่เพื่อนคุยกันเลยอีเตี้ย


 ปล่อยให้มันแดกๆไปเถอะมึง แค่นี้ก็โตไม่ทันคนอื่นแล้ว


เอาล่ะ..คิดว่าถ้าเราเป็นเป้าป่านนี้คงพรุนไปแล้ว


เราถูกปั้นผลักหัวจนหน้าแทบจุ่มหม้อ โคตรใจร้าย คือหมูมันจะไหม้แล้วไงเพื่อน เพื่อนไม่สงสารหมูที่ต้องนอนแห้งเหี่ยวอยู่ในจานบ้างเหรอ ถ้าเพื่อนไม่สงสารแต่เราสงสารไง เราไม่ได้เห็นแก่กินเลยนะ เพื่อนอ่ะเอาแต่คุยเรื่องอะไรไม่รู้เรื่อง.. แล้วอีกอย่างนะ อีกอย่าง อีกอย่าง! เราขอย้ำว่าเราก็ไม่ได้เตี้ยอย่างที่ปั้นว่าด้วย เค้าเรียกว่าส่วนสูงน่ารักแค่นี้ก็ไม่เข้าใจเหรอ?


แล้วสรุปเมื่อกี้คุยเรื่องอะไรกันอ่ะ


อ่ะ อีปั้นกลายเป้นหมาเฉยเลย


ส่วนนั่นคือ เก้า ไม่ใช้เก้าสุภัสสราหรือจิรายุแต่อย่างใด แต่หมายถึงเก้า ปนัดดาที่เป็นผู้หญิงถึกๆคนเดียวในกลุ่มของเราเอง กลุ่มของเรามีกันอยู่ 4 คน ประกอบไปด้วยเราซึ่งก็คือมีน เก้า ปั้น และยูกิ ในกลุ่มเก้ากับปั้นจะค่อนข้างดังเพราะชอบทำกิจกรรมในมหาลัยส่วนเรากับยูกิจะเป็นพวกไม่ค่อยสนใจอะไรมากกว่า


เพราะสำหรับเรา.. เรื่องกินคือสิ่งสำคัญที่สุดในโลก


คือเงียบ?” เราถามย้ำ


เอางี้ กูถามมึงว่านอกจากกลุ่มเราแล้วมึงรู้จักใครในมอบ้างดีกว่าปั้นถามกลับ สรุปคือเราต้องคิดใช่ไหม?


ลำดวน คุณคนสวย


แบ๊วจ้า คนในสต็อคอ่ะขุดมาใช้บ้าง


ลำดวนที่ว่าหมายถึงหมาในคณะ ส่วนคุณคนสวยคือหมาของอาจารย์ที่ชอบพามาเรียนด้วย ความจริงคือไม่ได้แบ๊วอะไรหรอกแต่เป็นพวกที่นอกจากหมาในคณะแล้วก็ไม่รู้จักใครจริงๆ ส่วนเรื่องสต็อคอะไรพวกนั้นคือมันเป็นเรื่องพูดกันเล่นๆเฉยๆ จริงๆนะ..ไม่ได้โกหกเลย


มึงก็อย่าแซวเตี้ยมาก เดี๋ยวเพื่อนกูช้ำในตายยูกิพูดในขณะที่คีบหมูเข้าปากอย่างปลงๆ ขอบคุณยูกิเพื่อนรักที่ช่วยปกป้องเรา เราทราบซึ้งพระคุณจริงๆ


ก็เพื่อนมึงมันโง่อ่ะส่วนนี้ปั้น ไปตายนะ ไปตายไกลๆเลย


“เราไม่ได้โง่


งั้นลองดู


อะไร?


เราหันไปย่นคิ้วใส่ปั้น แต่ยังไม่ทันที่จะได้พูดจบปั้นกระชากคอเราเข้าไปกอดแล้วชี้ไปทางผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังยืนตักหมูสามชั้นอยู่ไม่ไกล


รู้จักน้องเทียนป้ะ สถาปัตย์ปีหนึ่ง คนนั้นน่ะแฟนกู


เรามองตามนิ้วชี้ของปั้นที่ปรากฏภาพของผู้ชายตัวสูงราวกับนายแบบที่อยู่ตามหน้านิตยสาร แววตาสีน้ำตาลไหม้สะท้อนความเย็นชานิดๆกอปรกับเส้นผมสีบลอนด์อ่อนที่ยาวปรกหน้าราวกับพระเอกอนิเมะในการ์ตูนที่เก้าชอบเปิดให้ดู หล่อ หล่อเกินคน หล่อจนเกินจะบรรยาย ไหนจะลักษณะองค์ประกอบภายนอกที่เหมือนกับพระเจ้ารังสรรค์ขึ้นมานั่นยิ่งทำให้เขาดูหล่อโดดเด่นออกมาจากคนอื่นๆเป็นพิเศษ


จริงเหรอ? หล่ออ่ะ..ราวกับถูกสะกดด้วยเวทมนตร์ เรามองตามน้องเขาตาแทบไม่กระพริบ ถ้าเป็นปลากัดน้องเทียนคงท้องไปแล้วและวินาทีหนึ่งที่เหมือนกับว่าเขาจะรู้ตัว.. เราสบสายตากันเพียงชั่วครู่แต่แล้วก็ต้องสะดุ้งเมื่อริมฝีปากหยักได้รูปนั้นยกยิ้มส่งมาให้


..ใจเต้นไม่เป็นจังหวะเลยตัวเรา..


 กูบอกแล้วว่าเพื่อนมึงโง่


เราหันกลับมานั่งตัวตรงอีกครั้ง ตวัดสายตามองปั้นที่นั่งขำจนต้องเอามือกุมท้อง อะไรอ่ะ ไม่ได้โง่สักหน่อย เราส่ายหัวไม่อยากจะสนใจปั้นให้มากนักทว่าพอหันกลับไปมองยังมุมเดิมอีกครั้งก็พบว่า น้องเทียนหายไปแล้ว


สรุปแฟนปั้นจริงเหรอ?


เชื่อป้ะล่ะ ถ้าเชื่อก็ใช่


ไม่เชื่อได้ไหม.. คนอย่างปั้นไม่น่ามีใครคบ


ฉลาด ถุย!”


ก็บอกแล้วว่ามีนน่ะไม่ใช่คนโง่ ถึงจะดูหัวช้าไปหน่อยแต่ก็ไม่ได้โง่ขนาดที่จะดูไม่ออกว่าคนแบบปั้นไม่น่ามีเพื่อนคบ ก็นะ.. ปั้นปากร้ายจะตายแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังใจดีคีบหมูในกระทะให้เราด้วย


อ่ะ มัวแต่มองแฟนกู แดกๆเข้าไปเลย


ใจดีจัง ตักให้ด้วย


เปล่า กูอิ่มแล้ว


เห็นไหม ไม่น่ามีใครคบจริงๆนั่นแหละนะ


...


หลังจากที่กินเสร็จและนั่งพูดคุยจนเตาในกระทะเริ่มไหม้ เราตกลงกันว่าจะเรียกพนักงานให้มาเก็บเงินแต่ในระหว่างนั้นเราเลยขอตัวออกมาล้างมือในห้องน้ำโดยไม่ลืมที่จะวางเงินทิ้งไว้บนโต๊ะให้เก้าที่เป็นคนรวบรวมจ่าย เราเดินเข้ามาหยุดล้างมือตรงหน้ากระจก ร้านนี้เปิดเพลงเพราะซะด้วย เราฮัมเพลงไปตามจังหวะเสียงเบาอย่างอารมณ์ดีแต่แล้วเสียงบางอย่างที่ดังแทรกเข้ามาก็ทำให้มือที่กำลังจะถูสบู่ต้องหยุดชะงัก


สัสเทียน! เบาหน่อยกูไม่ไหว


มันต้องแรงๆป้ะวะถึงจะออก มาเดี๋ยวกูล้วงให้


ไม่ต้องเลย!”


เทียน? หมายถึงน้องเทียนปีหนึ่งคนนั้นน่ะเหรอ?


โวยวายเหี้ยไรของมึงไอ้วา เสียงดังเดี๋ยวคนอื่นเขาก็ได้ยิน!”


มึงแรงไปไอ้เหี้ย!”


เออ เบาสุดแล้ว รีบออกสักทีกูเมื่อย!”


เราเลิกคิ้ว รีหันซ้ายหันขวาเพื่อมองหาต้นเสียงที่ดังแว่วมาจากมุมไหนซักห้องแต่แล้วก็ต้องหยุดสายตาอยู่ที่ห้องในสุดที่ถูกล็อคออกมาจากด้านใน คนสมัยนี้ไวไฟกันใช่เล่น ถึงนี่มันจะยุค 2018 แล้วก็เถอะแต่ว่าก็ว่าเถอะนะ.. เล่นมาจัดในห้องน้ำสาธารณะแบบนี้มันไม่เกินไปหน่อยหรือไง อีกอย่างในร้านหมูกระทะแบบนี้ด้วย เราสะบัดหัวไล่ความคิด รีบๆล้างมือของตัวเองให้เสร็จจะได้รีบออกไปข้างนอก แต่ทว่า


แกร๊ก..


เสียงปลดล็อคประตูถูกเปิดออกพร้อมกับร่างผู้ชายตัวสูงสองคนที่เดินกอดคอกันออกมาอย่างหมดแรง เราสบสายตาคู่นั้นที่สะท้อนผ่านกระจก


เทียน มึงแม่งแรงเยอะชิบหายเล-


และแล้วก็เหมือนโลกทั้งใบของเราสามคนจะหยุดนิ่ง



..เวรแล้วไง..





MEAN PART

สาบานด้วยเกียรติของลูกเสือสามัญตรงนี้เลยว่าสิ่งที่เราเห็นคือเรื่องจริงผมพูดหลังจากที่เล่าเรื่องทุกอย่างที่เห็นกับตาได้ยินมากับหูทั้งหมดให้กับเพื่อนในกลุ่มฟัง แต่ดูเหมือนสิ่งที่เล่าออกไปนั้นจะไม่มีใครเชื่อ


มึงบ้าป้ะ ตั้งแต่กูตามน้องเขามากูยังไม่เคยได้ยินข่าวว่าน้องเขาจะกินกันเองเลยนะเว้ย


แต่มันคือเรื่องจริงนะปั้น! เราได้ยินมากับหูเลย!” ผมยังคงเสียงแข็งยืนยันเรื่องที่เกิดขึ้น ปั้นพอเห็นแบบนั้นก็เลยกรอกตามองบน


ฟ้าผ่า ฟ้าผ่าแน่ๆหรือไม่มึงก็ต้องเกลียดอะไรแฟนกูแล้วใส่ร้ายน้องเขาใช่ไหมมีน?


ก็แล้วแต่เลย เราได้ยินมาแบบนั้นจริงๆแต่ถ้าปั้นไม่เชื่อเราก็คงเถียงอะไรไม่ได้ ผมยู่หน้าพลางทิ้งตัวลงนั่งบนม้าหินด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย ใช่สิ เราไม่ใช่น้องเทียนทำอะไรก็ไม่เคยดีอยู่แล้วนี่


อ่ะ งอนกูอีก นั่งหน้าบูดเชียว


ไม่ต้องมาแกล้งเลย ไม่อยากจะพูดด้วย


ว่าแล้วปั้นก็ผละมือที่กำลังจับหนังสือขึ้นมาบีบแก้มย้วยๆของผมเล่นแทน


มีใครเคยบอกไหมว่ามึงงอนแล้วโคตรน่าแกล้ง?


ไม่มีแล้วก็ไม่อยากรู้ด้วย


แต่มึงต้องรู้เพราะกูเนี่ยแหละจะบอกมึงเอง


ผมปัดมือของปั้นออกหากแต่เจ้าตัวก็ยังคงเอาแต่ป่วนวอแวไม่เลิก แก้มของผมถูกจับบี้เสียจนช้ำสภาพอะไรจากปลาบู่ทอง ผมกับปั้นตีกันไปเรื่อย..แต่แล้วเสียงโหวกเหวกโวยวายก็เงียบลง ผมเห็นว่าปั้นหยุดชะงักไปเล็กน้อย ดวงตากลมโตมองผ่านเลยไปด้านหลังของผมราวกับตกตะลึงอะไรบางอย่างจากนั้นน้ำเสียงคุ้นหูที่ผมคิดว่าเคยได้ยินมาจากที่ไหนสักแห่งก็ดังขึ้น


เฮ้ย! มึงอ่ะ!”


ผมสะดุ้งหันไปมองตามเสียง ก่อนจะพบผู้ชายตัวสูงคนหนึ่งในสภาพชุดนักศึกษากับกางเกงยีนส์สีซีด ขาดเข่าซ่อมซ่อกำลังยืนขมวดคิ้วหน้าตึงมองมาทางกลุ่มของเราด้วยสายตาที่ดูแล้วไม่ค่อยจะเป็นมิตรเท่าไหร่นัก  


“…”


มึงนั่นแหละ


ผม? เดี๋ยวนะ ถ้ามองไม่ผิดเขาคนนั้นคือ..


วายุ


น้ำเสียงของปั้นที่หลุดอุทานออกมาอย่างเบาหวิวทำให้ผมต้องเพ่งสายตามองเขาอย่างพินิจพิจารณาอีกครั้ง แล้วมันก็ไม่ผิดนักเมื่อภาพของผู้ชายสองคนที่นัวเนียกันในห้องน้ำนั้นอยู่ๆก็ผุดเข้ามาในหัว ผมหรี่สายตามองวายุที่เดินเข้ามาใกล้ ก่อนจะต้องยิ่งตกใจเมื่ออยู่ๆวายุก็เท้าแขนโน้มลงมากักขังร่างของผมเอาไว้พร้อมกับเสียงตบโต๊ะดังปัง!


กูกับมึงมีเรื่องต้องคุยกัน

 




ผมโดนวายุลากออกมาจากโต๊ะท่ามกลางสายตาของกลุ่มเพื่อนและนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ที่ยืนมอง เขากล้ามากที่บุกเข้ามาถึงถิ่นวิศวะตัวคนเดียว แถมยังทำห้าวลากผมออกมาโดยที่ไม่แม้แต่จะสนใจหรือแคร์สายตาของใครที่อยู่แถวนั้นเลยสักสักนิด อย่างนี้มันต้องโดนสั่งสอนสักหน่อยแล้วมั้ง!


ตุบ!

โอ๊ย!”


ทำเป็นพูดดีไปงั้นแต่สุดท้ายก็กลายเป็นผมที่โดนเหวี่ยงชนรถจักรยานจนล้มลงไปกองกับพื้นแทน วายุตอนนี้ดูน่ากลัวมาก แม้จะอยู่ในสภาพงงๆกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแต่ทว่าภาพของวายุที่ก้มลงหยิบไม้หน้าสามมาชี้หน้าก็ทำให้ผมต้องรีบถดกายหนี เขาสาวเท้าเข้ามาใกล้ เงาดำที่ทาบทับผ่านร่างของผมในตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับซาตานที่ค่อยๆกลืนกินสภาพจิตใจของผมให้ตกอยู่ในความกลัวเลยสักนิด


มึงใช่ไหมที่เป็นคนปล่อยข่าว?


ป ปล่อยข่าวอะไร?


ผมพูดเสียงสั่น หากแต่สายตาก็พยายามมองสบสายตาสีดำมืดคู่นั้นอย่างไม่ยอมแพ้


อย่ามาทำหน้าซื่อตาใส ถ้าไม่ใช่มึงแล้วมันจะเป็นใครวะ?


อย่ามากล่าวหากันนะเว้ย! ปล่อยข่าวอะไรเรายังไม่รู้เรื่องอะไรเลย!”


ผมตะคอกใส่เขา วายุนิ่งไปสักพักราวกับกำลังครุ่นคิด คิ้วหนาขมวดเข้าหากันมุ่นจนเป็นปมเห็นแบบนั้นผมจึงใช้จังหวะตอนช่วงที่เขาเผลอกวาดสายตามองหาทางหนีทีไล่เพื่อหาทางเอาตัวรอดจากสถานการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้านี้


มึงเป็นไส้ศึกใช่ไหม?


ไส้ศึกอะไร! ไม่ใช่! ไม่รู้เรื่อง!”


ก็เมื่อวานที่เจอกันที่ร้านหมูกระทะ มึงตามพวกกูมาใช่ไหม?


ไม่ใช่!”


วายุยังคงไล่ต้อนผมด้วยคำพูดของเขาเรื่อยๆ เขาดูเหมือนกับกำลังโกรธเรื่องเรื่องอะไรสักอย่างซึ่งผมบอกได้เลยตรงนี้ว่าผมไม่มีส่วนรู้เห็นอะไรกับที่เขาว่าเลยสักนิด อยู่ๆก็มากล่าวหากันว่าเป็นไส้ศึก? ปล่อยข่าว?


ไส้ศึกบ้าอะไร พูดออกมาได้! เฮงซวยชะมัด!


แล้วใครแม่งปล่อยข่าวว่ากูเป็นเกย์วะ?


เออ ฝากถามด้วยแล้วกัน! ผมอาศัยตอนช่วงที่วายุกำลังตีกับตัวเองคลานออกมาเงียบๆ แต่แล้วความซวยก็บังเกิดขึ้นเมื่อผมเผลอเหยียบเข้ากับเสียงใบไม้แห้งจนเกิดเสียงดังกรอบเรียกสายตาดุๆของวายุที่กำลังเหม่อมองตวัดหันมาจ้องผมแบบตาเขม็ง


กูยังไม่ได้บอกให้มึงไป จะหนีไปไหน?


โว้ย! ทำไมมันซวยจังวะ ผมหันไปส่งยิ้มแห้งให้กับวายุ แต่ในใจคือใครจะรู้ว่าตอนนี้กำลังด่าแม่งไปถึงดาวดวงไหนก็ไม่รู้ เกลียดอ่ะ..คือก็ไม่ได้รู้จักกันไง คือต้องเกิดมาในสังคมแบบไหนถึงมาพูดกับคนไม่รู้จักว่ากูๆมึงๆแบบนี้วะ!


ก็เราพูดความจริงไปแล้ว เราไม่ได้เป็นคนทำ


แต่มึงดูมีพิรุธตั้งแต่เมื่อวาน


ก็เมื่อวานเราตกใจ!”


ตกใจอะไร?!”


คำพูดที่เตรียมจะพูดออกไปหยุดชะงัก ผมมองหน้าวายุที่ดูเหมือนจะพร้อมบวกเต็มที่..ถ้าผมเผลอพูดว่าตัวเองก็คิดแบบนั้นออกไป มีหวังผมคงได้โดนไม้หน้าสามในมือของเขาฟาดหัวแตกแน่ๆ


ว่าไง? มึงมีพิรุธอีกแล้วนะ


สาบานว่าเราไม่ได้เป็นคนปล่อยข่าวเรื่องที่นายเป็นเกย์แน่ๆ


มึงพูดว่าอะไรนะ?


เฮือก!


ผมกัดริมฝีปากเงียบ รู้สึกถึงลำคอที่แห้งผากในยามที่สบเข้ากับสายตาดุๆของคนตรงหน้าที่เลิกคิ้วถาม วายุเคาะท่อนไม้ในมือเป็นจังหวะช้าๆ สองขายาวค่อยๆก้าวต้อนผมเข้ามาเรื่อยๆจนกลายเป็นผมที่ต้องก้าวถอยหลังจนร่างแทบจะรวมหายชิดไปกับกำแพง


มึงบอกว่ากูเป็นเกย์?


ล แล้วไม่ใช่เหรอ?


ผมหัวเราะแก้เก้อ สายตาก็พยายามหลบหลีกที่จะตอบคำถามของเขา..แต่วายุกับไม่ยอมให้มันเป็นแบบนั้น


มึงรู้ใช่ไหม? ว่าไอ้ข่าวที่มีคนกล่าวหาว่ากูเป็นเกย์มันทำให้ไอ้กองประกวดดาวเดือนห่าเหวนั่นทำทัณฑ์บนกู?


วายุพูดเสียงเรียบ เขาเท้าแขนซ้ายกระแทกลงบนกำแพงพร้อมสีหน้าดุๆนั่นจึงทำให้ผมสะดุ้ง ถึงผมจะพึ่งรู้เหตุผลและไม่มีความเห็นในเรื่องนั้นแต่สถานการณ์ที่เกิดขึ้นมันบังคับให้ผมต้องหลับตาปี๋พยักหน้าเออออไปกับเขา ผมสูดลมหายใจเข้าออกลึกๆ พยายามทำใจให้นิ่งแล้วทำใจกล้าลืมตาสู้กับวายุเพื่อพิสูจน์ความจริง แต่มันก็เปล่าประโยชน์เมื่อผมค้นพบความเป็นจริงที่ว่า..ผมไม่สามารถที่จะมองตอบสายตาของวายุได้เลย


มึงรู้?


ก ก็รู้ว่าเป็นเดือน


แล้วมึงว่ากูหน้าเหมือนคนเป็นเดือนป้ะ?ประโยคคำถามของวายุทำให้ผมเลื่อนสายตามามองที่หน้าเขาอีกครั้ง


ตอบกู!”


ม ไม่


ผมส่ายหัวก่อนจะรีบตะครุบปากตัวเองเมื่อรู้ว่าพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูดออกไป วายุหน้าตึงสนิท เขาง้างมือขึ้นในอากาศนั่นมันทำให้ผมยิ่งรู้ถึงชะตาของตัวเองที่กำลังจะขาดในอนาคตในอีกไม่กี่วินาทีนับจากนี้ไปแน่ๆ แต่แล้ว..


ตุบ!


ใช่ป้ะ?ฝ่ามือที่วางตบลงบนบ่าก็ทำให้ขาผมอ่อนแรงจนแทบจะทรุดลงไปนั่งกับพื้น ผมพรูลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ วายุลดไม้หน้าสามในมือลง ถึงกูจะหล่อก็จริง แต่คนหล่อกว่ากูก็มีเยอะแยะป้ะวะ ไอ้เทียนอ่ะเลือกแม่งไปดิ กูอยู่สงบๆของกูมายุ่งวุ่นวายเหี้ยไรกับกูนักหนาวะแม่ง!”


วายุสบถอย่างหัวเสีย เขาพูดยาวเหยียดคนเดียวเสียจนผมหน้าเหวอและยิ้มแห้ง


และนั่น..เป็นครั้งแรกที่(ที่เขาบังคับให้)เราได้พูดคุยกัน




กว่าจะเคลียร์กันเสร็จก็เล่นทำเอาผมเหงื่อตก แต่ถึงอย่างนั้นวายุก็ยังไม่ไว้ใจและปล่อยผมไปง่ายๆอยู่ดี เขาลากผมให้เดินตามไปนู้นมานี่ด้วย สำหรับคนอื่นมันอาจจะน่าอิจฉา แต่สำหรับผมบอกได้เลยว่า ครั้งเดียวก็เกินพอ


กินเข้าไปดิ นั่งมองทำเหี้ยอะไร?


วายุพูดในขณะที่เขากำลังคืบเส้นบะหมี่สีเหลืองเข้าปาก ตาคมเหลือบมองผมที่ยังคงนั่งนิ่งเงียบอยู่ฝั่งตรงข้าม


เป็นไรของมึง นี่ถือว่ากุเลี้ยงขอโทษแล้วนะ ไม่กินกูกินนะ


แม่ง..บัดซบชิบหายเลยชีวิต หลังจากที่เกิดเรื่องขึ้นและผมยืนยันว่าทั้งหมดมันเป็นเรื่องเข้าใจผิด วายุก็ลากผมเดินตามออกมาแล้วบอกว่าจะเลี้ยงข้าวเป็นการไถ่โทษ..ประเด็นคือถ้าวายุมองหน้าผมเขาจะรู้ว่าผมไม่ได้ต้องการอยากจะมานั่งกินข้าวกับเขาเลยเว้ย ไม่ต้องเลี้ยงก็ได้..ผมโอเคถ้าเราจะแยกย้ายแล้วไม่ต้องมาเจอหน้ากันอีกซึ่งมันจะดีมากๆ


ถามจริง? ใครมันจะบ้าอยากจะมานั่งกินข้าวกับคนที่พึ่งขู่จะฟาดหน้ามาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงบ้างวะ


นับหนึ่งถึงสาม ไม่กินกูจะกินจริงๆแล้วนะ?


เออ กินไปเถอะผมดันชามบะหมี่ของตัวเองไปตรงหน้าของเขา เห็นแบบนั้นวายุเองก็ไม่รอช้าที่จะตักเครื่องปรุงใส่โดยไม่รีรอที่จะสนใจคำพูดของผมสักนิด ผมกรอกตานั่งจิบน้ำเปล่าดูคนตัวสูงโซ้ยบะหมี่อย่างเอร็ดอร่อย ให้มันได้แบบนี้.. มันจะมีจริงๆเหรอวะคนประเภทแบบนี้ในโลก?


มึงแม่งพลาดมากที่ไม่ยอมกิน ร้านนี้ร้านโปรดของกู บอกเลยว่าเด็ดที่สุดในซอย” 


วายุพูดราวกับว่ามันอร่อยนักหนาทำเอาผมต้องแสร้งหัวเราะแห้งไปกับเขา ..ป่านนี้แล้วก็ยังไม่ได้รู้ตัวอีก ผมได้แต่เกาแก้มแก้เก้อหันหน้าหลบไปทางกำแพงเมื่ออยู่ๆวายุก็ยกชามบะหมี่ขึ้นซดเสียงดังท่ามกลางสายตาของลูกค้าโต๊ะอื่นที่พากันจ้องมอง 


อันที่จริงผมเคยได้ยินมาว่าพวกเด็กสถาปัตย์น่ะ..ค่อนข้างติสต์ แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะ มากถึงเบอร์นี้  


..ใครก็ได้ ช่วยเอาปี๊บมาคลุมหัวให้ทีเถอะวะ!


100%



สกรีมแท็ก #ฟิคเดือนกระดาษ




{Jungkook : วายุ}

{Taehyung : เทียน}

BLACK & WHITE


{Jimin : มีน}           {Yoongi ยูกิ}          {Hoseok : ปั้น}           {Jennie : เก้า} 






เรื่องนี้เป็นภาคต่อของ #เล่ห์ตะวัน

ถ้ามีชื่อตัวละครจากเรื่องนั้นมาไม่ต้องสงสัยเด้อ มหาลัยเดียวกัน สถานที่เดียวกัน เวลาเดียวกันแค่แยกออกมาเป็นพาทย์ของคู่ วายุ/มีน ค่่ะ


กะใช้งานให้คุ้มเลย555555

เรื่องนี้พระเอกกากโปรดเข้าใจน้องด้วยนะคะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 730 ครั้ง

1,008 ความคิดเห็น

  1. #1001 +~ไคริ~+ (@kiraking) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 10:35
    มาตอนแรกก็บันเทิงเลย เอ็นดูตาหนู
    #1001
    0
  2. #946 ๙..กบ (@nbitong33) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 00:30
    เป็นนี่ นี่ก็คิดแบบน้องนะะะ ประโยคที่พวกนายคุยกันมันบั่บบบบ ฮื่ออออออออ คิดดีไม่ได้เลยยย แต่ลากน้องไปแล้วจะถือไม่หน้าสามทำไมอ่ะ ดูร่างน้องด้วยแค่ผลักเบาเบาก็ล้มแมะ วายู๊วววว
    #946
    0
  3. #877 MEKH-MKT (@MEKH-MKT) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 01:58
    ซักเสื้อเเน่นวล อันนี้คิดดีสุดละ
    #877
    0
  4. #777 Yok-Wnl (@Yok-Wnl) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 23:02
    ตลกอ่ะะะะะะะะะ ขู่เก่งงงง
    #777
    0
  5. #730 Snoop (@snoopyyahey) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:24
    555555โอ้ยน่ารัก
    #730
    0
  6. #424 KMV (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 18:40

    ถ้าไม่ใช่อย่างที่คิดบะเสียงในห้องน้ำมันคืออะไร! คำพูดล่อแหลมมาก ฟ้าผ่านะเฮ้ย

    #424
    0
  7. #395 purpleheart💜 (@enwhyny) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 01:00
    โอ้ยตลกกกก ละสรุปเทียนวา วาเทียนป้ะคะ55555555555555
    #395
    0
  8. #361 phapha087bw (@phapha087bw) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 11:32
    ตลกอ่ะ455555555555
    #361
    0
  9. #214 Ampresso (@Ampresso) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 21:32
    กะคือหล่อแต่กากงั้นรึปะ? 555555
    #214
    0
  10. #191 yokty (@yoktyzaap) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 22:18
    พระเอก ที่ไม่เหมือนพระเอก แต่เป็นพระเอก = วายุ
    #191
    0
  11. #168 dryiceee.k (@daecat1994) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 08:16

    น้องมีนน่าร้ากกกกกกกกกกกก แต่พระเอกเรื่องนี้คือบั่บอะไรของแกรรรรรร๊ พี่ว่าน้องมีนควรเตรียมพาราไว้รอเลยเจอคนแบบนี้ 555555

    #168
    0
  12. #142 Thanvarat 'Eomsin (@eomsin2010) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 01:17
    เออนะ หนูเอ้ยยยยยยย 55555555
    #142
    0
  13. #111 BeingU (@BeingU) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 01:50
    วายุคนกากกกก เดี๋ยวหาเรื่องเดี๋ยวเลี้ยงข้าว สมควรให้มีนงงอ่ะ 55555555
    #111
    0
  14. #102 JaneDrp (@pinchcheeks) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 23:13

    หมดกันภาพพจน์เดือนคณะ ขรรมมมมม
    #102
    0
  15. #83 Da_BTS2001 (@Da_BTS2001) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 06:54

    โครตขำวายุเลย โอ้ยยย หมดกันคนหล่อ 5555 มีนคะ เราว่าวายุกำลังจีบนายแหละ 5555

    #83
    0
  16. #80 Mr. ✈ (@Magicspelljoe) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 01:21
    โอ้ยยยขำวายุคนกาก
    #80
    0
  17. #78 Uraiwan96 (@Uraiwan96) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 00:22
    เลี้ยงบะหมี่ไถ่โทษแต่กลายเป็นคนกินเองซะงั้น
    #78
    0
  18. #75 SaiRung'za (@sairungza) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 23:25
    เทียนปั้นไหม ยังไง 5555
    #75
    0
  19. #65 Jm1013 (@Jm1013) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 07:06
    จริงๆแล้ววายุตั้งใจจะหาเรื่องเข้าใกล้มีนอ่ะป่าววว ชอบมีนแต่แรกอะชิ กิ้วๆ มะโนล้วนๆ
    #65
    0
  20. #64 prawarin_png (@prawarin_png) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 06:27
    เอ็นดูน้องมีนนนนนนน คุณวาเค้าก็ติสท์เกิ๊น ดูโซ้ยบะหมี่เข้า ขนาดนี้แล้ว ลงยี่สิบว่าเทียนต้องมีอะไรรั่วๆ สองคนนี้หล่อรั่วแน่เลยอะ5555555555
    #64
    0
  21. #63 mina97 (@Babysvt) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 00:19
    ไม่ไหวแล้ว ขำพายุมากมาซะโหดสุดท้ายพามีนมานั่งกินบะหมี่เป็นการไถ่โทษ คือ 55555555555555555555555
    #63
    1
    • #63-1 mina97 (@Babysvt) (จากตอนที่ 1)
      29 ตุลาคม 2561 / 00:19
      วายุ***
      #63-1
  22. #62 scnn (@scnn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 23:25
    วายุไม่อ่อนโยนนนนน//55555
    #62
    0
  23. #61 BBcandy1708 (@BBcandy1708) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 22:42
    น้องงงงงง
    #61
    0
  24. #60 CypherKPark (@CypherKPark) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 22:39
    มาแล้วววววว ยอมใจความติสท์นี้ 55555
    #60
    0
  25. #59 BBenzzy (@BBenzzy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 22:36

    รออ่านนะคะ สนุกตั้งแต่ตอนแรกเลย????????????????

    #59
    0