PRE-ORDER เดือนกระดาษ┃KOOKMIN

ตอนที่ 6 : เดือนหก 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,160
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 628 ครั้ง
    7 ก.พ. 62



จะเอาไง ไม่ยอมฟรีๆนะ


ไม่เอาไงทั้งนั้นแหละ หยุด! อย่ามายุ่งกับเรา


โหไรวะ ไม่ใจเลย


ว่าแล้วก็ขยี้หัวของตัวเองเสียจนยุ่ง วายุเบะปากใส่ผมที่ยืนตัวลีบอยู่ข้างกำแพง แต่แล้วอยู่ๆเขาก็ลุกขึ้นพรวดแล้วเดินตรงเข้ามาหานั่นเลยทำให้ผมต้องรีบเบือนหน้าหนีเพราะไม่อยากจะสบสายตากับลูกชายของเขามากเท่าไหร่นัก


เปลี่ยนใจเมื่อไหร่ก็บอกนะครับ พร้อมเสนอ


ไปเสนอให้ป้าแกดูเถอะผมอยากจะพูดแบบนี้ แต่ติดอยู่ตรงที่ว่า..ปากมันไม่กล้าเหมือนดั่งที่ใจคิด วายุเองก็รู้ว่าผมไม่ชอบ แต่ยิ่งแสดงออกมาไม่ชอบ.. เขาก็ยิ่งแกล้ง


 สัมผัสจากลมหายใจอุ่นร้อนที่รินรดอยู่บริเวณข้างใบหูยิ่งทำให้ผมรู้สึกขนลุก ผมหลับตาสนิท สภาพตอนนี้คือถ้าจมหายเข้าไปในกำแพงได้ก็คงทำไปแล้ว ผมอยากจะหายตัว หายไปจากห้องนี้ แต่วายุนี่สิโน้มแขนเท้ากับกำแพงกักขังผมเอาไว้ใต้ร่างโดยไม่ยอมปล่อยให้หนีไปไหน


มึงแม่ง..”


แม่ง อ อะไร?


ช่างเหอะ


เอ้า มาแม่งใส่แล้วก็เดินคว้าผ้าขนหนูหนีเข้าห้องน้ำไปเฉย ผมถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก จะมีสักครั้งไหมนะที่วายุจะไม่ทำผมหัวใจวายทุกครั้งที่เขาเข้ามาใกล้กันบ้าง ตั้งรับไม่ทันแล้วเว้ย!

 



#ฟิคเดือนกระดาษ



WAYU PART

@วันต่อมา

น้องวา เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่นัดถ่ายรูปโปรโมตVCRดาวเดือนมหาลัยประมาณเก้าโมงเช้า ว่างไหมจ้ะ?


“…”


น้องวา?


เสียงเรียกจากรุ่นพี่ปีสองที่นั่งอยู่ฝั่งโต๊ะตรงข้ามเพิ่มระดับเสียงดังขึ้นทำให้ผมที่กำลังขยุกขยิกกับโทรศัพท์ในมือต้องเงยหน้าขึ้นมอง เธอส่งยิ้มให้ผมเสียจนหวานหยดย้อยซึ่งมันก็โคตรจะเป็นมารยาทที่ผมต้องยิ้มส่งกลับให้เธออย่างเลี่ยงไม่ได้


ครับๆ


แล้ววันนี้คุยเสร็จน้องวามีนัดไปไหนต่อหรือเปล่า?


“…”


น้องวา?


ไม่มีครับ


ดีเลย งั้นไปกินข้าวกับพี่ไหม? เดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง


แม่ง..ออกจากหอมาไม่ถึงยี่สิบนาที บอกให้รอจะไปกินข้าวด้วย แล้วนี่อะไรวะ อัพไอจีไปกินข้าวกับไอ้เทียนเฉย? ผมรัวข้อความในโทรศัพท์ส่งไปก่อกวนไอ้เทียนที่ตอนนี้น่าจะไปโผล่หัวอยู่ที่ร้านข้าวที่ไหนสักแห่งกับมีนกันสองคน แล้วประเด็นคือ..มันอัพรูปลงไอจีที่มีแค่รูปหน้าโง่ๆ ของมันกับมีน แต่แม่งดันฉลาดไม่ยอมติดแท็กร้านให้ผมตามไปก่อกวนได้ เล่นงี้ใช่ไหมเทียน?


ยั๊วะมาก..กระตุ้นต่อมเสือกกูสุดๆ เดี๋ยวเจอกู


น้องวาคุยกับใครอยู่เหรอคะ?


“…”


กริบว่ะ รัวข้อความส่งไปในกลุ่มสามใบเถาจนมือชาเกือบร้อยกว่าแชท แต่โคตรน่าเศร้าที่ไม่มีแม้แต่วี่แววว่ามันจะเปิดอ่าน จะมีก็แต่ไอ้โซน รายนั้นก็เงียบกริบเพราะกกเมีย ทุกคนล้วนมีเมียและว่าที่เมียกันหมดยกเว้นกู


สารเลวจริงๆ


น น้องวา..ว่าพี่ทำไมเหรอคะ?


เชี่ย..ฉิบหายอีกละตัวกู


ป เปล่าครับ ว่าแต่พี่ผึ้งเมื่อกี้พูดอะไรนะครับ?


อ่อ พี่จะชวนน้องวาไปกินข้าว


โทษทีนะครับพี่ พอดีมีนัดกินข้าวกับแม่


แม่ก็บ้าละ แม่ซื้อล่ะสิไม่ว่า ผมตัดปัญหาโดยการขอตัวลาพี่ผึ้งแล้วเดินหนีออกมานอกคณะหลังจากที่เรานัดคุยเรื่องถ่าย VCR โปรโมตงานมหาลัยที่จะถึงเสร็จ เอาไงกับชีวิตดีวะ ตอนนี้ผมยืนอยู่หน้าคณะของตัวเองโดยหยั่งเชิงว่าจะไปตามหาไอ้เทียนฝั่งซ้ายหรือขวาก่อนดี ดูจากรูปที่มันอัพไม่น่าจะเป็นร้านที่ไกลมหาลัยมาก ถ้าจำไม่ผิด ผนังแบบนี้ บรรยากาศร้านแบบนี้? คุ้นว่ะ รู้สึกเหมือนว่าจะอยู่ตรงหน้าม. ได้มั้ง เอาเป็นว่าลองสุ่มไปก่อนก็แล้วกัน


ผมจัดการขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซด์ลูกรักแล้วบึ่งไปร้านหน้าม. ที่จำได้ว่าเคยมากินกับไอ้เทียนเมื่อโคตรจะนานมาแล้ว แล้วก็ไม่ผิดอย่างที่คิดมากนัก นั่นไง..เต็มตาเลย


แหม่ บังเอิญจัง นั่งด้วยคนดิ


ผมแกล้งเดินเข้าร้าน กวาดสายตามองไปรอบๆแล้วทำท่าตกใจประหนึ่งว่าเป็นเรื่องบังเอิญสุดๆ ทันทีที่หันมาเห็นผมไอ้เทียนเองก็ดูจะเหวอไปนิด ผมโบกมือให้มันแล้วเดินเข้าไปหาก่อนจะถือโอกาสสบตากับอีกคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามเชิงแฝงนัยนะบางอย่างที่รู้กันเพียงสองคน คงไม่คิดว่าผมจะตามมาถูกใช่ไหม? ตกใจเลยดิ?


มาได้ไงวะ?”


ก็บอกอยู่ว่าบังเอิญ


เหรอ? ไม่ใช่ว่าตามกูมาจากไอจีเหรอ?


กึก


ผมที่กำลังถือวิสาสะทิ้งตัวนั่งลงข้างไอ้เทียนชะงักไปแวบหนึ่ง มันบิดยิ้มให้ผมราวกับรู้ทันซึ่งแม่งดันเป็นเรื่องจริงที่เถียงไม่ได้ด้วยไง ผมแสดงออกมากไปเหรอ? นี่ก็ว่าไม่นะ ผมนั่งลงข้างมันแล้วทำเป็นเหมือนไม่รู้ไม่ชี้ ฝ่ายไอ้เทียนเองก็ไม่ได้อะไรมากเห็นแบบนั้นผมก็เลยตีเนียนนั่งทำตัวเป็น กขค แย่งอาหารมันกินเสียเลย


หลังจากทานอาหารเสร็จ ผมกับไอ้เทียนก็แยกกัน จริงๆเทียนมันอาสาจะไปส่งมีนด้วยแต่ผมอ้างว่าเรามีธุระต่อต้องไปด้วยกันมันเลยยอมถอยให้ จริงๆคือไม่มีธุระอะไรหรอก ผมก็แค่พูดไปแบบนั้นเพราะแค่อยากจะขัดใจคนบางคนให้หัวเสียเล่นเฉยๆ


แล้วมันก็ได้ผล เจ้าตัวเล็กที่ถูกผมเอาชื่อมาใช้เป็นข้ออ้างโวยวายเป็นฟืนเป็นไฟ เสียใจด้วยนะ เรามันไม่ใช่พระเอกนี่หว่าจะได้ทำอะไรแล้วถูกใจเขาไปเสียหมด


เดี๋ยวนี้สนิทกันนักเหรอ?


ใคร


กับไอ้เทียนไง ไปรับไปส่งไปกินข้าวกันบ่อยนักนะ


เท่าที่ฟังดูก็ไม่เห็นจะมีตรงไหนเกี่ยวกับแกเลยนี่


แปลง่ายๆ คือหมายถึงว่าผมกำลังเสือ- นั่นแหละ แต่ยอมรับเพราะกำลังเสือ- อยู่จริงๆ ผมเดินตามเขาที่กำลังจะหนีไปขึ้นรถ แต่โชคดีที่รถมอเตอร์ไซด์วินคันสุดท้ายพึ่งขับออกไปพอดี


อยากเกี่ยวด้วยอ่ะ


ทำไม หวงเพื่อนนักเหรอ?


หวงทำไมมัน หวงมึงไม่ดีกว่าเหรอ?


...


เงียบ นิยามของคำว่าพูดไม่คิด ปากพาซวยอีกแล้วไอ้วา.. ผมกับมีนเราต่างก็พากันมองหน้ากันแบบเลิกลักซึ่งมันก็เห็นได้ชัดเจนเลยว่าเขาเป็นฝ่ายที่พยายามหลบตาของผมก่อน ผมอาศัยจังหวะตอนที่อีกคนเผลอลอบมองแก้มขาวๆ ที่ขึ้นริ้วแดงจางๆ จากนั้นก็ค่อยไล่สายตาลงมาหยุดที่ริมฝีปากชมพูอิ่มน้ำที่เบะออกเล็กน้อยพร้อมกับรอยยิ้ม


แม่ง


น่ารักว่ะ


อย่าไปทำหน้าแบบนี้กับใครเชียวนะ เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือน



 

MEAN PART

ช่วงนี้ถ้าจะบอกว่าผมหลบหน้าวายุก็คงไม่ผิดเสียทีเดียว ตั้งแต่ที่เกิดเรื่อง..ถ้าจะให้พูดถึงเหตุผลที่ผมหลบหน้าวายุ หนึ่งคือผมไม่สามารถมองหน้าวายุตรงๆได้แบบสนิทใจเท่าไหร่นัก ทุกครั้งที่เขาขยับเข้ามาใกล้..ในหัวของผมมันก็เอาแต่คิดไปถึงเหตุการณ์ในคืนนั้น..เราใกล้กันมากเท่าไหร่กันนะ แววตาของเขา ปลายจมูกโด่งที่คลอเคลียอยู่ข้างแก้ม ความรู้สึกหลังจากถูกจูบรวมไปถึงสัมผัสนุ่มหยุ่นที่ยังคงติดอยู่ที่ริมปากยังคงย้ำเตือนถึง จูบแรก ที่ผมเสียมันให้เขาไม่ไปไหน


เฮงซวยเป็นบ้า.. แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าตอนนั้นรู้สึกดีชะมัด


จะว่ายังไงดี ตั้งแต่ที่เกิดเรื่องวันนั้นน่ะ.. หลักฐานบนตัวเขาทำเอาผมเข็ดขยาดกับแอลกอฮอล์จนไม่กล้าแตะมันอีกเลย


คนเราเวลาไม่มีสติน่ะ.. มันน่ากลัวจะตายไป


เนี่ย หลบตากูอีกละ?


ข้อมือของผมถูกวายุดึงจากด้านหลังจนแทบจะปลิวไปติดอกเขา แรงมาก ขนาดพี่วินที่พึ่งขับรถออกไปยังเหลียวหันกลับมามอง ผมพยายามบิดข้อมือของตัวเองออกจากการเกาะกุมแต่อย่างที่รู้.. ผมสู้คนบ้าพลังอย่างวายุไม่ไหวหรอก วายุลากผมเดินกลับมาที่รถมอเตอร์ไซด์ของเขา สองแขนตรึงไหล่ของผมให้นั่งลงบนรถก่อนที่เขาจะโน้มตัวเข้ามาจ้องตากันแบบใกล้ๆราวกับจับผิด


ตึกตัก..


หยุด.. หยุดเดี๋ยวนี้


ถ ถอยออกไปหน่อยได้ไหม?


ทำไม?


เค้นเก่ง? ชอบนักการต้อนกันให้จนมุมเนี่ย จะให้บอกได้ยังไงวะว่า ใจสั่นผมหลบสายตาของเขาทำเป็นมองนั่นมองนี่ไปเรื่อย รู้ตัวว่าไม่เนียนแต่จะให้มองตรงๆก็ไม่ ยอมโดนตราหน้าว่าป๊อดยังรู้สึกดีกว่า แต่วายุนี่สิยิ่งผมเบือนหน้าหนีหลบสายตาเขาก็ยิ่งยื่นหน้าเข้ามาใกล้


ใจเต้นแรงว่ะ เขินกูเหรอ?


พูดมั่วๆ!”


จริงๆ มึงดูไม่ยากนะ เวลาเขินก็.. น่ารักดี


อะไรของเขาวะ อยู่ดีๆ ก็มาชมว่าน่ารัก หวังผลอะไรอยู่หรือเปล่า? ผมหันกลับมาถลึงตาใส่วายุ แต่ในสายตาของเขากลับมองว่ามันเป็นเรื่องตลกนักหนา ยังจะมีหน้ามายิ้มให้กันอีก ไม่ตลกเลยนะเว้ย!


หัวใจหยุดเต้นแรงเดี๋ยวนี้นะ!


สรุปมึงกับไอ้เทียนไปถึงไหนกันแล้ว


ต้องรายงานด้วยเหรอ?


จริงๆ ก็ไม่ต้อง แต่กูขอใช้สิทธิ์คนข้างห้องที่อยากใส่ใจเรื่องของมึง ได้ไหม?


เพ้อเจ้ออ่ะวายุ ปล่อยได้แล้ว


ผมดันแขนของเขาให้ถอยห่าง วายุเซถอยไปด้านหลังเล็กน้อยซึ่งนับว่าเป็นจังหวะที่ดีที่ผมจะได้ถอยออกมาตั้งหลักให้ไกลจากเขา อันตรายชะมัด


เอาจริง..กูมานั่งคิดนอนคิด กูว่ามึงไม่เหมาะกับไอ้เทียนมันหรอกว่ะ


จะเสี้ยมเพื่อนเหรอ?


ไม่ใช่..


งั้นขอเหตุผล?


“…”


ไม่มีเหตุผล? วายุไม่ตอบคำถามของผมหากแต่คนตัวสูงกลับเลือกที่จะถอนหายใจออกมาพร้อมกับความเงียบ เอาจริงๆ.. ผมไม่รู้หรอกนะว่าที่วายุทำแบบนี้คืออะไรกันแน่ แต่ถ้าพูดถึงความสัมพันธ์ของผมกับเทียน ยอมรับว่าเราสองคนเริ่มคุยกันมาสักระยะ ถึงมันจะไม่ได้หวือหวาแต่สถานะของเราตอนนี้คือ เพื่อน ที่ดีต่อกันในระดับหนึ่ง เรียกว่าไว้ใจได้เลย ส่วนจะพัฒนาไปถึงขั้นคบกันได้ไหม? ก็คงต้องกูกันอีกที


ถ้าไม่อยากให้เราคบกันเทียน แล้วตอนแรกชงทำไมอ่ะ?


ชงตอนไหนวะ


เอ้า?


เออช่างมัน กูก็พูดไปงั้นอ่ะ คบกันก็ดี ไอ้เทียนแม่งดีจะตาย รูปหล่อ พ่อรวย เป็นใครก็ต้องชอบมันอยู่แล้ว


โคตรตัดพ้อ ตัดพ้อสุดๆดูไม่ออกเลย? ผมอยากจะขำให้กับท่าทางเด็กๆที่เขาแสดงออกมานั้นแต่เพราะโดนสายตาดุๆ ที่หันกลับมาจ้องมองเลยทำได้แค่ยืนกลั้นยิ้มเงียบๆคนเดียว


นี่ถ้าไม่บอกว่าแกเป็นเพื่อนกัน เราคงคิดว่าแกกำลังหึงเทียนอยู่แน่ๆ


นี่มึงโง่ป้ะ? กูพูดขนาดนี้ยังไม่รู้ตัวอีก


เอ้า? แล้วเราต้องรู้อะไรอ่ะ? จริงๆ แกพูดกับเราตรงๆ ก็ได้นะ เราเข้าใจ


เข้าใจ? เข้าใจอะไรวะ?


ก็เข้าใจว่าแกไม่ได้ชอบเทียนแบบเพื่อน จริงๆเราก็คิดมาสักพักละ เวลาเราอยู่กับเทียนแกก็ชอบเข้ามาขัดตลอด เพื่อนแอบรักเพื่อนมันยากใช่ไหม? เราเข้าใจนะ เดี๋ยวเราถอยให้ก็ได้


เดี๋ยว


จริงๆ ตั้งแต่ที่ร้านหมูกระทะวันนั้น-


หยุด มึงหยุดเลย


อื้อ!”


ไม่รอให้พูดต่อวายุก็ถลาตัวเข้ามาตะครุบปากของผมให้หยุดพูด ผมดิ้นตระกุกตระกักภายในอ้อมกอดของเขา


กูไม่ได้ชอบไอ้เทียน แต่ถ้ามึงยังคิดไม่ออก คืนนี้ก็ลองกลับไปนอนคิดดูแล้วกันว่ากูกำลังหมายถึงใคร


ไม่เข้าใจ เรื่องรักๆ ใคร่ๆ เนี่ยมันยากจริงๆ


#ฟิคเดือนกระดาษ



ไอ้วามันว่าแบบนั้นเหรอ?


ใช่ แถมยังบอกว่าให้เรากกลับมานอนคิดด้วย


ผมกรอกบทสนทนาลงในโทรศัพท์หลังจากกลับมาถึงห้องของตัวเอง ทันทีที่ได้ยินปลายสายก็เงียบไปสักพัก ผมจัดการถอดเสื้อคลุมแขวนบนผนังในระหว่างนั้นเสร็จแล้วก็เดินไปทิ้งตัวนอนแผ่ลงบนเตียงด้วยความอ่อนล้า


ขนาดนั้นเลย ถึงว่า.. ช่วงนี้แม่งชอบทักมาด่าเหมือนกันว่าไปไหนกับเธอสองคนไม่เคยชวน นี่ตอนแรกก็งงๆว่าอะไรวะ เพราะปกติเวลาไปไหนเรากับมันก็ไม่ได้ตัวติดกันอะไรขนาดนั้น อืม.. เราว่ามันชัดเจนกับเธอมากเลยนะ พูดก็พูดเถอะ ถ้ามันชอบเธอจริงๆ เธอไม่คิดจะเปิดใจให้เพื่อนเราหน่อยเหรอ?


หยุดคิดเลยนะเทียน


เธอเองก็รู้อยู่แก่ใจใช่ไหมล่ะ? เราดูออกนะว่าเธอไม่ได้โง่


พูดขนาดนี้เหมือนโดนด่าเลยแฮะ ผมย่นคิ้วเพราะคิดหนักก่อนจะพลิกตัวฝังหน้าลงกับหมอนแล้วร้องตะโกนดังๆ


เออ.. ก็ไม่โง่ จริงอยู่ว่าเราทุกคนเวลามีคนมาชอบก็รู้ตัวกันทั้งนั้นแหละ แค่อยู่ที่จะแสดงออกแบบไหนมากกว่า แต่ก็แบบ..แอบเสียดายนะ ถ้าเปลี่ยนวายุที่ตามวอแวสลับกับเทียนนี่ผมจะไม่ลังเลเลย


เรารู้.. แต่เพื่อนเธอประสาทอ่ะ เราแม่ง..


ด่านี่เอ็นดูใช่ไหมอ่ะ ฮ่า จริงๆ เราว่ามันน่ารักนะ แต่ติดที่ว่ามันกวนตีนไปหน่อยแค่นั้นเอง


อย่างวายุน่ะเรียกว่าไม่หน่อยแล้ว


ปลายสายหัวเราะ ผมยู่หน้าใส่หน้าจอโทรศัพท์ที่โชว์แค่ชื่อของอีกฝ่ายแล้วพูด


เพื่อนเธอทำเรารู้สึกเหมือนจะเป็นบ้าตาย!”


เพราะใจสั่นน่ะเหรอ?


ไม่ใช่นะ!!”


เอาว่ะ มีคนร้อนตัวด้วย


โว้ย! ก็บอกว่าไม่ใช่ ชงเก่งกันจังเลยคู่นี้ ถ้าทะลุโทรศัพท์ออกไปเขย่าคออีกฝ่ายได้ผมคงทำไปแล้ว กับเทียนนี่ก็เล่นใหญ่เล่นโตมาก นี่ขนาดเขาบอกว่ากำลังจีบผมอยู่นะ ล้อเลียนเก่งเหลือเกิน


นี่ถ้าวันนี้ตอนที่เราไปรับเธอมากินข้าวกันเรื่องเธอไม่หลุดปากพูดเรื่องไอ้วาออกมา เราก็ไม่รู้นะเนี่ยว่าเมื่อคืนมันไปส่งเธอด้วย มันบอกเราแค่ว่าขอกลับก่อน ร้ายนักนะ..ไหนบอกว่าไม่ชอบไง


เธออย่าย้ำบ่อยนักดิ


ชอบเพื่อนเราแล้วใช่ไหม?


ไม่ใช่สักหน่อย!” ผมยังคงยืนยำคำเดิมเสียงหนักแน่น


โอ๋ ขอโทษครับ ไม่โกรธดิ.. จริงๆ ถ้าเราไม่ตงิดใจว่าไอ้วามันชอบเธอตั้งแต่ทีแรก.. ป่านนี้เราก็คงเดินหน้าจีบเธอจริงๆ จังๆ ไปแล้ว


“…”


เธอไม่โกรธเรากับไอ้วาใช่ไหม?


เทียนน่ะเหรอ.. ไม่หรอก ส่วนวายุผมขอคิดดูอีกทีก็แล้วกัน


ผมไม่ได้ตอบปลายสายออกไปนอกจากความเงียบ บทจะเงียบก็เงียบกันแบบเฉยๆ จะว่ายังไงดีล่ะ มันไม่ได้อึดอัดนะ.. ก็แค่เหมือนต่างฝ่ายต่างก็เงียบเพราะคิดเรื่องในหัวของตัวเอง


เราไม่เข้าใจพวกเธอจริงๆเลย


มันเป็นสัญญาลูกผู้ชายครับ เรากับไอ้วาสัญญากันมาตั้งแต่เด็กได้มั้งว่าจะไม่ให้ปัญหาเชิงชู้สาวมาทำลายความสัมพันธ์ของเราเด็ดขาด เราจะไม่กินแฟนเก่าเพื่อน จะไม่จีบคนๆ เดียวกัน มันเป็นกฏเหล็กของกลุ่ม


“…”


อีกอย่างถ้าให้พูดตรงๆคือไอ้วามันชอบเธอก่อนที่เราจะรู้จักเธอเสียอีก


“…”


รอเราหน่อยนะมีน  ถ้าวันนึงมันไม่ไหว..ยังไงเราก็เคารพการตัดสินใจของเธอนะ





 

 

ประมาณ 8 โมงเช้าได้มั้ง จำได้ว่าผมตื่นขึ้นมาเพราะเสียงเคาะประตูจากคนข้างห้องที่ตามมาหลอกยันในฝันตั้งแต่ไก่โห่ พอสะลึมสะลือขึ้นมาเปิดประตู ความง่วงที่สั่งสมมาตลอดทั้งคืนก็แทบจะปลิวหายเป็นปลิดทิ้งเมื่อภาพแรกที่เห็นคือ ..วายุ


ไม่สิ?..นั่นวายุจริงๆเหรอ? เขาแบบ.. เอ่อ หล่อมากๆ วายุอยู่ในชุดนักศึกษาถูกระเบียบ ผมสีดำขลับที่เคยปรกหน้าถูกเซ็ทเปิดหน้าผากแบบให้เห็นคิ้วเล็กน้อยเหมือนกับดาราหรือนายแบบสักคนที่เตรียมตัวพร้อมที่จะเข้ากล้องประมาณนั้นเลย ผมขยี้ตาของตัวเองซ้ำๆ ก่อนที่จะโดนคนตัวสูงคว้าข้อมือเอาไว้เป็นการห้ามพร้อมกับช่วงขายาวที่ก้าวแทรกตัวเข้ามาในห้อง


ไปอาบน้ำ


เดี๋ยว จะไปไหน


ถ่าย VCR งานเฟรชชี่ไนท์


ไม่เห็นเกี่ยวอะไรกับเราเลย


ไปเป็นเพื่อนหน่อย เนี่ยพี่นัดไปที่ไหนก็ไม่รู้ กลัวหลง


วายุว่าหน้าตายขัดกับรูปประโยคที่ออกจากริมฝีปากได้รูปของเขา ส่วนผมก็เครียดเลย เขาไล่ให้ผมไปอาบน้ำโดยที่ยืนยันว่ายังไงก็จะนั่งรอ จะมาไม้ไหนอีก แค่นี้ผมก็ตั้งรับไม่ทันแล้วนะ ผมใช้เวลาอาบน้ำประมาณห้านาทีตามคำสั่ง ไม่ขาดไม่เกิด เรียกได้ว่าวิ่งผ่านน้ำแบบไวสุดในชีวิตเนื่องจากตกใจเสียงเคาะประตูห้องน้ำยิกๆของคนบ้าอำนาจที่ยืนเฝ้าอยู่ภายนอก


ไม่เข้าใจเลยว่านี่มันคุกหรือยังไง!


ก๊อก ก๊อก ก๊อก


เสร็จหรือยัง


เสร็จแล้ว!”


เร็วๆหน่อย ช้ากว่านี้หนึ่งนาทีจะเปิดเข้าไปอาบให้แล้วนะ


ไอ้บ้า!”


หยุดเดี๋ยวนี้เลย! ผมตะโกนเสียงดังแข่งกับเสียงหัวเราะที่ดังขึ้นจากหน้าห้องน้ำ มือก็แตะลูกบิดกระชากออกด้วยความเร็วร้อยแรงม้าก่อนจะผงะถอยหลังจนเกือบลื่นล้มหัวฟาดพื้นเมื่อเจอวายุที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าห้องแบบระยะประชิด


 “เหวอ!”


เอาล่ะ.. คิดว่าไม่หัวแตกก็คงต้องขาหักแน่ๆ ผมหลับตาปี๋เตรียมพร้อมรับกับความเจ็บที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้าแต่แล้วก็ต้องเบิกตากว้างอีกครั้งเมื่อรู้สึกได้ถึงแรงกระชากของวายุที่ดึงผมเข้าไปสู่อ้อมกอดของเขาจนจมหายเข้าไปในอกแกร่ง


ให้ตาย เหตุการณ์เมื่อกี้มันเกิดขึ้นไวมาก หัวใจของผมยังเต็มแรงอยู่เลย ผมจับหัวใจของตัวเองเพื่อเช็คให้แน่ใจว่าตัวเองไม่ได้เป็นอะไรไป จากนั้นก็ค่อยๆ พรูลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก รอดไปที


ระวังหน่อย


หากแต่น้ำเสียงทุ้มที่ดังกังวานอยู่ข้างหูกลับกระตุ้นเลือดในกายให้สูบฉีดอีกหน ผมฝังหน้าลงบนอกของวายุนิ่ง ตัวแข็งทื่อราวกับหุ่นไล่กา โดยที่ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของปลายคางที่กดลงบนศีรษะราวกับแกล้ง


หอมจังวะ มึงใช้ครีมอาบน้ำยี่ห้ออะไร กูจะไปเหมา


โรคจิตเหรอต้องมาใช้ตามอ่ะ


แค่อยากรู้ มันหอม กูอยากตัวหอมบ้างไม่ได้ไง?


สตรอเบอรี่


มึงอะนะ?


ครีมอาบน้ำสิ!” ประสาทเสีย วายุหัวเราะร่วนผิดจากผม


เออๆ ไว้ว่างๆ จะพาไปเหมา


เหมามาทำอะไร ขวดเดียวก็ใช้ได้เป็นชาติแล้ว


หวงมั้ง


ห๊ะ?


อะไรที่เป็นมึงก็หวงหมดอ่ะ ไม่อยากให้ใครมาใช้ซ้ำ


เวรๆ หยุดเดี๋ยวนี้เลย ผมดิ้นออกจากอ้อมกอดของวายุแล้วถอยมาตั้งหลัก คำพูดของเขาทำหัวใจของผมเต้นรัว รู้สึกได้ถึงความร้อนในร่างกายที่แล่นพล่านไปทั้งตัวรวมถึงบนใบหน้า ผมหลบสายตาของวายุอย่างเก้ๆ กังๆ มือไม้ก็รู้สึกเกะกะไปหมด


เป็นไรวะ เขินดิ..กูพูดเล่นไปเล่นตรงนู้นนะ บ้าเอ้ย!


ไปรอที่ห้องเลยจะแต่งตัว!”


ก็แต่งไปสิว่าแล้วก็ยักไหล่อย่างไม่ไยดี จะบอกว่าไม่แคร์ แต่ผมแคร์ช่วยเข้าใจกันหน่อย ผมเดินก้าวเข้าไปเผชิญหน้ากับวายุ สองมือก็ดันบนอกเขาให้ออกไปจากห้อง แต่ก็นั่นแหละ.. แทบจะไม่เกิดผล


วายุไม่แม้แต่จะสะทกสะท้านซ้ำยังกำข้อมือของผมทั้งสองข้างไว้รอบ เกลียดชะมัดการยักคิ้วหน้ากวนๆเนี่ย


จะดูเราแต่งตัวหรือไง


ได้เหรอ? ถอดเลยดิ


ไม่ใช่แบบนั้นเว้ย! ทุเรศจริงๆ


เออๆ ไม่แกล้งละ รีบแต่งตัวซะหนู


ใครหนู


มองตาดิ เดี๋ยวรู้เลย


เถียงไปสองไพ่เบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง นิยามสำหรับวายุคือพูดไปก็เท่านั้น สุดท้ายผมก็ต้องเป็นฝ่ายยอมอ่อนข้อให้วายุแทน ผมแต่งตัวอยู่ในห้องนอนโดยมีวายุนั่งอยู่ปลายเตียง เรามีข้อตกลงกันหนึ่งอย่างคือระหว่างนั้นเขาห้ามหันมาเด็ดขาด ซึ่งวายุเองก็ยอมทำตามข้อตกลงอย่างว่าง่าย นับว่ายังดีที่อย่างน้อยเขาก็ยังมีความเป็นสุภาพบุรุษภายในตัวอยู่บ้าง


แต่มันก็แค่นิดนึงเท่านั้นแหละ!






ยังไม่ได้แก้คำผิด


#ฟิคเดือนกระดาษ

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 628 ครั้ง

1,008 ความคิดเห็น

  1. #874 Milk30Yugyeom17 (@Milk30Yugyeom17) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 16:54
    ดีๆๆๆดีที่เทียนยังเอะใจจจ
    #874
    0
  2. #866 Alicinwd (@armywriter007) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 02:29
    น่ารักกกกก แงงง
    #866
    0
  3. #852 jaeminnoona (@leedongdang) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 19:26
    เขินอ่ะ ฮือออ
    #852
    0
  4. #823 Yok-Wnl (@Yok-Wnl) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 07:11
    วายุสู้ๆๆๆๆๆๆไ เขิลลลลลล
    #823
    0
  5. #735 Snoop (@snoopyyahey) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:02
    เอาแล้ว
    #735
    0
  6. #704 Mr. ✈ (@Magicspelljoe) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:12
    วายุเริ่มรุกแล้วนะก๊ะ
    #704
    0
  7. #680 dryiceee.k (@daecat1994) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:04

    เชียร์พี่วาอยู่นาก๊ะ มันยังไม่หมดไฟเว่ยพี่! หยอดเข้าไปเยอะๆ รุกๆหนักๆแต่ก็ซึนๆห่ามๆตามสไตล์พี่อะมันต้องมีวันนึงที่น้องมีนใจเหลวกันไปข้างแหละน่า

    #680
    0
  8. #473 Pangna Thepklam (@sweeteyes77) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 22:01
    เขินวา ชห//เทียนนน คบกับเราแทนมั้ย55555
    #473
    0
  9. #435 I_SWAG (@I_SWAG) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 22:29
    จะอารมไหนก่อนดีสงสารน้องเทียนรึเขิลวาดี
    #435
    0
  10. #434 XXXXXXX (@kyungsoo_28549) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 16:30
    โว้ยยยย วายุมันหยอดเว้ย มีเขินใหญ่เลย แงงงง น่าร๊ากกกกกก
    #434
    0
  11. #432 JumpingRABBIT (@jincoolnet) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 21:22

    วายุรุกแล้วววว ชัดเจนสักทีนะพ่คุณ

    แต่รุกแบบนี้มีนจะกลายเป็นกลัวปะเนี่ย555555 ชินๆไว้นะมีน นี่ยังแค่เริ่มต้น

    #432
    0
  12. #431 YamaLuffyijikO (@llseungll) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 00:22
    โอ้ยยยย รุกแรงมากแม่จ๋าาาา เขินไปหมดแล้วโว้ยยย บ้าจริงงง แล้วคือเทียน คือยังไงงง มันยังไงงงง๊
    #431
    0
  13. #427 W.PRYK (@NunE-MiiE) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 23:22
    โอ๊ยยคือเขินนว้อยย
    #427
    0
  14. #423 ่jjdear (@Nadear_ppm) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 16:48
    เขินนะเขินนะเนี่ย อะฮือ วายุเริ่มไม่ซึนแล้วนะคะ อิอิ
    #423
    0
  15. #422 02-06-2542 (@02-06-2542) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 22:33
    วายุจีบก็บอกว่าจีบทีเราเครียดดดดดดดด เขินแทนไม่ไหวจะเป็นลมมม
    #422
    0
  16. #421 JaneDrp (@pinchcheeks) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 01:37

    คนกากก็คือคนกาก เคยกากยังไงก็อย่างนั้น วายุนี่มันวายุจริงๆ // กราบใจเทียนเลย รักเพื่อนมากๆ ยอมเสียสละให้เพื่อน ทั้งๆที่มีนชอบตัวเองแท้ๆ แต่วายุดันชอบก่อน งือออออ
    #421
    0
  17. #419 Jennyprncss (@jennycts) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 23:04
    วายุอ่าา ทำไมต้องท่าเยอะละนาย นายแม่มยึกยักว่ะ เปนเราคืองงแล้วตกลงจะชอบหรือไม่ขอบพอหยอดก้บอกล้อเล่น สงสารมีนแล้วววเพราะวายุมันคนกาก
    #419
    0
  18. #418 KM~♡ (@bee1704) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 22:43

    ขยันเเกล้ง555555555-บ้าาาาเขินน
    #418
    0
  19. #417 vvear (@vvear) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 22:16
    ไอบ้าาา โคตรน่ารักเลย555444
    #417
    0
  20. #416 _biskit_2 (@_biskit_) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 22:03
    บ้าจริง หยุดยิ้มไม่ได้เลย><
    #416
    0
  21. #415 fern >_ (@fernlovespk) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 21:05
    น่ารักกกก
    #415
    0
  22. #414 Ch23387 (@Ch23387) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 21:00
    เขิลอ่ะ&#8203; กรี๊ดดดดดดด
    #414
    0
  23. #413 Madmee_mm (@Madmee_mm) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 20:19
    หึ้ยยย. หึ้ยยยย หึ้ยยยยยย วายุววววว
    #413
    0
  24. #412 Myname_Way21012 (@Myname_Way21012) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 17:51
    วายุนิแอบมองดูเขาทางกระจกรึปะ55555
    #412
    0
  25. #411 KMtimes (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 17:14

    วายุคนซึนน้องมีนคนมึน โอ้ยยน่ารักกกระหนุงกระหนิงแกล้งกันเก่งจริงๆ

    #411
    0