นอนไม่หลับ

วันนี้งานเยอะมากในช่วงเย็นถึงดึก
แต่ก็คุ้ม ที่ได้นอนกินแรงชาวบ้านตั้งแต่สิบโมงถึงบ่ายสี่โมง
โชคดีที่ไม่งานเข้าตอนนั้น
เพราะคิวงานมีตอน ห้าโมงเย็นถึงห้าทุ่มครึ่ง
รีบเคลียร์งานเพื่อที่จะกลับมาพัก และ คุยกับเพื่อน
ไม่ได้คุยกันเกือบสามวัน
บอกไม่ถูกเน๊าะ ปกติต้องเจอในเอมทุกวัน

วันเวลาเปลี่ยน
นับประสาอะไรกับใจคน

ทำเหมือนทุกที ทุกครั้ง
แต่เหมือนยิ่งสนิทเท่าไหร่ ระยะห่างกับมีมากขึ้น
กลายเป็นทำให้เพื่อนอึดอัด
เหมือนผิดที่ผิดเวลา

วันนี้เหงานะ แค่อยากคุยด้วย
เข้าใจว่าอยากให้ไปพัก
เธอถึงได้ทำไม่สนใจ ถ้าฉันพูดอะไร ใชไหม

ฉันเสียใจ ที่ขัดจังหวะความสนุกของเธอ

เธอไม่ผิด
เธอไม่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไร
เป็นในแบบเธอนี่แหล่ะ
เป็นเพื่อนรักกันอยู่เสมอ

ผิดที่นิสัยฉันเอง ดูออกแนวนี่เง่าด้วยซ้ำ
ไม่มีอะไรจะทำร้ายฉันได้นอกจากความคิดฉันเอง ถูกไหม
เมื่อไหร่นิสัยบ้าๆแบบนี้จะหมดไปจากตัวเองซะทีนะ
หรือต้องรอให้เสียเพื่อนไปก่อน ถึงจะรู้สึกไอ่หนิง
เราต่างกันคนละขั้วก็จริง แต่ความต่างนี่ไม่ใช่เหรอที่ทำให้รู้จัก

ฉันไม่คิดว่าการที่สนิทกับเธอจะทำให้เธอยิ่งอึดอัดและรำคาญมากขึ้น
ฉันจะพยายามไม่รบกวนเธอ อาจจะได้แค่คิดเพราะคงทำไม่ได้จริงๆ
ฉันอยากกลับไปเป็นเหมือนแต่ก่อน
คุยเล่น หัวเราะเฮฮากันไป
ฉันไม่อยากให้เธอเกลียดฉันเพราะนิสัยงี่เง่าแบบนี้
ทำใจไม่ได้ ไม่อยากเป็นคนที่ถูกลืม
ต้องให้ทำอย่างไร เพื่อนคนก่อนถึงจะกลับมา

ใจนึงอยากหายไปจากโลกไซเบอร์ สักพัก
แต่ทำได้แค่วันเดียวเท่านั้น
อยากให้ตัวเองกลายเป็นคนที่ไม่สนใจอะไรสักอย่าง
แต่ก็ทำไม่ได้สักที

ขอโทษด้วยถ้าทำให้เคือง หรือไม่พอใจ
เธอเป็นคนแรกที่นึกถึงอยากคุย

เฮ้อนอนไม่หลับอีกแล้ว
เมื่อวานก็ทั้งคืน
วันนี้ก็คงจะอีกเช่นกัน
เบื่อตัวเองที่สุด
เพราะเป็นแบบนี้นิสัยแบบนี้
ไม่ได้ทรมานตัวเองเพื่อใคร
แค่นอนไม่หลับจริงๆ ปวดกระดูก กินยาไม่หาย

ไม่มีไรละ โล่ง
ขอให้ได้แค่ระบาย
สงสัยใกล้วันนั้นของเดือนอารมณ์ก็เลยป่วงแบบนี้
อ่านแล้วไม่ต้องคิดตาม
พรุ่งนี้ก็กลับไปเป็นแบบเดิมละ
เปลี่ยนแปลงตัวเองไม่ค่อยได้

นอนไม่หลับ

ความคิดเห็น