เรื่อง เรื่อง เรื่อง มีแต่เรื่อง

ไม่ได้มาบ่นในไดซะนาน
มีเรื่องวุ่นวายเยอะแยะมากมาย

อ๊ะๆ HBD จ้าเพื่อนตอยเอ๋อ
หายป่วยไข้ไวๆนะจ๊ะ เป็นห่วง
อยากให้เธออ้วนกว่านี้อีกสักหน่อย ผอมไป
แล้วนี่ก็มาท้องเสียหลายวันอีก 
ฉันนึกภาพเธอไม่ออกเลย ว่าคงแห้งลงไปอีกเยอะแน่ๆ

เริ่มตั้งแต่เมื่อเดือน พ.ย. ที่ผ่านมา
จู่ๆมี จดหมายจากธนาคารนครหลวงไทย สาขาย่อยเกาะช้าง
ให้ไปเสียค่ารรมเนียมรักษาบัญชี (ถ้าจำไม่ผิด)
แล้วค่าอะไรอีกก็ไม่รู้อีกเกือบพัน

ช็อคค่ะ งง กันทั้งบ้าน ว่าไปเป็นหนี้ที่นั่นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน - -"
ทั้งๆที่เกาะช้าง เกิดมายังไม่เคยไปเหยียบเลยสักครั้ง
โทรติดต่อไปที่ธนาคารนครหลวง สาขาใหญ่ก่อน สอบถามว่ามันเป็นไปได้ยังไง
เจ้าหน้าที่ส่วนกลางน่ารักมาก บอกปัดหมด นิสัย
สรุปแล้ว โดนคนปลอมบัตรประชาชน ไปเปิดบัญชีไว้ที่นั่นปีกว่าๆแล้ว
มีเงินเข้าออก ตลอด ... เจริญละ
เป็นธนาคารที่ หละหลวมมาก ขนาดบัตรประชาชนปลอมยังยอมให้ผ่าน
ไม่มีการรับผิดชอบอะไรเลย ทั้งๆที่ตัวเองรับบัตรปลอมมาแท้ๆ
แถมบอก ถ้าอยากปิดบัญชีที่ว่านี้ ก็ต้องไปปิดเองที่เกาะช้าง ... 
เห่อะๆ นี่ฉันต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ไม่ได้ทำด้วยหรือ
สุดท้าย ไปแจ้งความเอาไว้แล้วว่าไม่รับรู้ถ้าโดนเอาชื่อไปใช้ทำธุรกรรมทางการเงินกับธนาคารนี้อีก

อ่อ ก่อนหน้านั้นเมื่อปี 48 ได้เคยทำกระเป๋าตังหล่นบนรถแท็กซี่
คาดว่าอาจจะเพราะมีคนเก็บบ้ตรได้แล้วไปปลอมข้อมูล
โชคดีที่ใบแจ้งความบัตรหายยังอยู่ ... โชคดีมากๆ - -"


งานนี้ ต้องขอบใจ เพื่อนตอยเอ๋อและน้องติงมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
ถ้าไม่มีสองคนนี้ คงจิตตก ทำอะไรไม่ถูกไปอีกนาน 
ขอบใจมั่กๆ สำหรับคำแนะทุกๆอย่าง ขอบใจที่ไม่ทิ้งกัน
รักมากมายเลยสองสาว

วกกลับมาเรื่องงานกันต่อ
บอกได้คำเดียวว่า เหนื่อย ไม่คุ้ม เหมือนทำการกุศล
แต่ช่างเถอะฟร่ะ ไหนๆ จะเปลี่ยนงานแล้วนิหว่า สู้เว้ย

และแล้วก็เรียนจบซะที เรียนนานกว่าชาวบ้าน เพราะต้องทำงานไปด้วย (ข้ออ้างอ๊ะป่าวน๊อ)
รับวันที่ 17 มกราคม 53 นี้แล้ว เย้!!!!!!!!!!!

มีเรื่องตลก หรือ ป่าวก็ไม่รู้
คืนวันอาทิตย์ที่ผ่าน ตอนกำลังนั่งจัดไฟล์ สแกนไวรัส ปรับเครื่องนู่นนี่นั่นอยู่
ก๊อบงาน ย้ายงาน ลบงานเก่าๆ
เห่อะๆ ดันไปเผลอลบ โฟล์เดอร์ของเพื่อนเอ๋อทิ้ง 
ทีแรกนึกว่าก๊อบย้ายไดร์ฟแล้ว จริงๆแล้วยังไม่ได้ก๊อบ
ด้วยความโง่ shift+del ซะ
เห่อะๆจะบ้าตาย กว่าจะรู้ตัวก็เกือบครึ่งชั่วโมงละ ... ทำอะไรลงไปเนี่ยตรู
จู่ๆ ก็นึกถึงเพื่อนเอ๋อขึ้นมา ตายละหว่า งาน+รูปเพื่อนเอ๋อหายเกลี้ยง
ลนมากๆตอนนั้น คิดอะไรไม่ออก ตัน .. อาจเป็นเพราะดึกมากแล้ว ตีสองกว่าๆไปแล้ว
นั่งร้องไห้ เพราะไม่รู้จะแก้ปัญหายังไง ... โคตรโง่อะตอนนั้น นึกแล้วก็ ขำ
แต่ยังโชคดี ที่สมองเม็ดข้าวของเรา เพิ่งนึกออกได้ เพื่อนเอ๋อเคยบอกว่ามีโปรแกรมกู้ข้อมูล
พอเอาโปรแกรมมาลง เจือกทำไม่เป็นอีก โง่ได้เรื่อยๆ
กว่าจะกู้งานกลับมาได้ เฮ้อ หกโมงเช้า 
ขอบคุณ คนที่คิดโปรแกรมนี้ขึ้นมา ดีมากๆเลย ขอบคุณค่า

และเมื่อวานนี้เป็นการทำงานวันสุดท้ายของปี 
ดีใจได้หยุดเสียที แต่มีเรื่องให้ อึ้ง จนพูดไม่ออกอีกจนได้
ปีนี้ งดโบนัส เห่อะๆ
ทำงานมาแทบตาย ทุ่มเททุกอย่าง ไม่ได้ทำเพื่อการกุศลน๊า
เงินเดือนไม่ขึ้น โอทีไม่มี โบนัสไม่ออก เห่อะๆ บางวันทำงานเช้ายันเช้า เริ่ดมากค่า
เกิดอาการเซง อย่างต่อเนื่อง หมดใจ

ตอนเย็น มีเลี้ยงประจำปี คราวนี้ไปร้านซูชิบอย ตรงโลตัสทาวน์อินทาวน์
เป็นร้านซูชิ แบบสายพานเวียนรอบ
หลักๆคือ เจ้าของร้านหล่อมาก เสียอย่างเดียวแฟนเจ้าของร้านขี้หึงมาคุมตลอด
ไม่รอดสายตาคนอย่างเราหรอก ฮ่าๆ กินไป มองหน้าเจ้าของร้านไป
โว๊ว มีความสุข มุมดีชะมัด เลือกถูกแระนั่งตรงนั้น ฮ่าๆๆๆๆ

ด้วยความคึกของอาเจ้ ข้าง ยุให้สั่งสาเกมาลอง ... เจ้ขา อิสลามเค้าไม่กินเหล้ากันนิ
สาโทที่บ้านยังอร่อยกว่าอีก หุหุ
สามขวดผ่านไปเริ่มคึก หุหุ หลังๆสั่งมาลองเกือบทั้งร้าน รวมทั้งโซจู ด้วย
เกือบโหล กินกัน 4 คน มึนๆ แต่ไม่ถึงกับเมา  เอิ๊กๆๆๆ (มึนน้อยกว่าตอนกินเบียร์กับเพื่อนเอ๋อ)

เย้ยจะตีสามแล้วหรือนี่ ปวดหัวตุบๆ อยู่เลย เฮ้อ!!
เดี๋ยวคงไปอาบน้ำนอนซะที

เย็น 30 จะไปขึ้นรถกลับบ้านละ

สวัสดีปีใหม่จ้า ร่ำรวยๆ แข็งแรงๆ สาธุ~~~~~~


^ ____ ^