ไม่มี

เริ่มต้นเดินด้วยกัน
ก้าวที่ 1 ก้าวที่ 2 ก้าวที่ 3 ทางเริ่มเปลี่ยน
ฉันหยุดกลางทาง ในขณะที่เธอเดินเลยไป เลี้ยวอีกทาง ทางที่เรียบกว่า
ทั้งๆที่มีแต่เสียงเตือนจากเธอ ว่าให้หยุด แล้วหันหลังกลับทางเดิม
แต่ฉันก็ยังฝืน เดินต่อไป ในทางที่เริ่มเดินลำบาก

จนถึงวันนี้ ฉันยังอยากจะเดินทางเดิมต่อไป แต่ถ้าเดินไปโดยไร้สายตาของคนที่เริ่มต้นไปด้วยกัน
กำลังใจภายในจะดี แล้วมีมากสักแค่ไหน มันจะสำคัญอะไร
ถ้าต้องกลายเป็นคนแปลกหน้าในสายของคนที่เริ่มเดินทางด้วยกัน

บางที ทางออกที่ดีของเธอ
มันอาจจะไม่ใช่ทางที่ดีสำหรับฉันก็เป็นได้

ฉันอยากให้อะไรมันดีกว่านี้

ขออภัยวันนี้มันรั่วเกินขีดจำกัดแล้ว

ไม่มี

ความคิดเห็น