เมื่อวานนี้เหนื่อยสุดๆ งานเดียวแต่ใหญ่มากกกกกกกกก ... คิดงานจนหัวแทบหมุนได้เลยล่ะ (ไม่รู้เกี่ยวกันป๊ะเนี่ย ฮ่าๆ) ... งานนี้นี่โดนขู่แล้วขู่อีก .... เฮ้อ! ว่าถ้าพลาดจะโดนทุบให้ตาเล็ก ... หง่ะ ... ซะงั้น .... ทุกวันนี้ก็โลกแคบอยู่แล้ว ... ใจร้ายนักนะไอ่อ้วนปาล์ม (คนนี้คือลูกค้าค่ะ ... ค่อนข้างสนิทกัน)
ฮ่าๆ ... ช่วงนี้กลับมาเกาะคานมุมเดิมอีกรอบ ... อิอิ ... วู้ว! ... ก็คงดีแหล่ะน่า ... แต่ก็เหงาบ่อยเหมือนกัน ... ทุกครั้งที่ต้องอยู่คนเดียว ... ช่างเถอะ... เราเก่งอยู่แล้ว ... ฮ่าๆ
ช่วงนี้ปวดหัวบ่อยๆ และหนักขึ้นทุกวัน ๆ ... โอยยยย แล้วนี่ฉันจะได้ตายตอนแก่ไหมเนี่ย ... เครียดอะไรกันนักหนาฟร่ะ! พอได้แล้ว ... ก็ไม่อยากจะบ่นมากนัก ... เดี๋ยวจะกลายเป็นว่า " สำออย " ... สร้างความลำบากใจให้คนที่รักเปล่าๆ ... เพราะความสุขของเราคือการที่ได้เห็นคนที่รักมีความสุข ไม่อยากให้ต้องมากังวลใจ ... อยากได้ยินแต่เสียงหัวเราะตลอดไป ... แค่นี้ก็สุขใจแล้ว... ฮ่าๆ
ขอโทษนะที่เราเอาแต่ใจ(มากๆ) ... ชีวิตของใครก็ของคนนั้น ... แค่อยากจะบอกว่ามันเร็วไป (สำหรับความคิดอ่อนๆ อย่างเรา) ... ความรักไม่จำเป็นต้องใช้สมอง ... แต่ต้องใช้ใจต่างหาก ... แต่ในวันนี้ขอใช้สมองรักตัวเองก่อนดีกว่า ... ใจ ... ใช้มากไปก็เหนื่อย
หงุดหงิดง่ายกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ... สงสัยเป็นอารมณ์ของพวกวัยทองน่ะแหล่ะ ... ฮ่าๆ ใกล้แล้วเรา
... การถอยออกมาจากปัญหา
บางครั้งก็จำเป็น อย่าคิดว่ามันคือ การหนี
ถ้าเรารู้ว่าเมื่อเผชิญกับมัน
แล้วจะเสียมากกว่าได้ ..
ความคิดเห็น
สวัสดีและก็ขอขอบคุณนะครับน้อง
พี่ก็ขอให้น้องดูแลตัวเองให้ดีครับเพราะคนที่รักเราและเรารัก เป็นห่วงเสมอ
ความไม่แน่นอนนั้น คือความแน่นอน เพียงแต่รู้ให้เท่าทันเท่านั้น จะรู้ว่าสองสิ่งนี้อยู่เคียงคู่กันเสมอ ในทุก ๆ เรื่อง ๆ ที่เราประสบพบเจอ ถ้ารู้ทันมันแล้วจิตใจจะสบายครับ มีโอกาสคงได้คุยกันนะครับ
ชีวิตของหนิง กับชีวิตของปลาก็ชีวิตเดียวกันน่ะแหละ