ทุกคนเคยเสียน้ำตามาแล้วจากสิ่งที่เรียกว่าความรัก ... ทุกหยดน้ำตาที่เคยไหลริน ... ช่วยทำให้หัวใจของเราได้เรียนรู้และเข้าใจในสิ่งที่เรียกว่าความรักมากขึ้น ... แต่ถึงแม้ว่าเราจะเคยเสียน้ำตามาเท่าไร ... ก็ดูเหมือนว่าความรักยังเป็นเรื่องยากที่จะเข้าใจอยู่เสมอ...
หลากหลายเรื่องราวที่เราเคยได้รู้ได้เห็นมา เกี่ยวกับความรัก นั้นแสดงให้เห็นว่า ... ความรักคือสิ่งที่ไร้รูปแบบ ... มีรูปร่างอิสระ ... เปรียบเสมือน "น้ำ" ที่เปลี่ยนรูปร่างไปตามภาชนะ ... คนแต่ละคนก็เหมือนภาชนะแต่ละอัน ... แต่ละคนมีความแตกต่างกัน ... ความรักก็เช่นกัน ความรักของทุกคนไม่เหมือนกัน ... จนเรารู้สึกได้ถึงความลึกลับของสิ่งที่เรียกว่าความรัก ...
ความรักนั้นเกิดขึ้นภายในจิตใจ ... มันเป็นอารมณ์ความรู้สึกที่จิตใจมีต่อสิ่งที่อยู่รอบๆ ไม่ว่าจะเป็น ... คน ... สัตว์ ... หรือสิ่งของ ...แต่ความรักของคนสองคน เป็นความรักที่มีความซับซ้อน และมีเรื่องราวซ่อนอยู่มากที่สุด ... ด้วยวิธีคิดและความต้องการที่แตกต่างกัน ... เมื่อจิตใจสองดวงมาเกี่ยวข้องกัน ... ปัญหาต่างๆจึงมีมากขึ้นเป็นเท่าตัว ... และเรื่องราวทั้งหลายก็เกิดขึ้นตามมา ... ทั้งสุข และทุกข์ ... ทั้งเศร้า และสมหวัง
ร่างกายของคนเรานั้นต้องการการเติมเต็มอยู่เสมอ ... เราต้องการอากาศเพื่อที่จะหายใจ ต้องการเพื่อที่จะดำรงชีวิตอยู่ ... ในทุกขณะที่เวลามันเดินไปนั้น ... เราค่อยๆสูญเสียบางสิ่งบางอย่างไปทีละน้อย ... เช่น น้ำที่ค่อยๆ ระเหยออกไปจากตัว ... พลังงานที่ถูกเผาผลาญอยู่ทุกวินาที ... เราจำเป็นจะต้องเติมน้ำ และอาหารอยู่เสมอ ... เพื่อรักษาความสมดุลเอาไว้ ไม่อย่างนั้นร่างกายก็จะอยู่ไม่ได้ ... จิตใจก็เช่นกัน ... มันมีการสูญเสียอยู่เสมอ ... ไม่ว่าจะเป็นความรู้สึก ... กำลังใจ ... หรือความรัก ... เราจึงต้องการเติมเต็มทางความรู้สึก ไม่แตกต่างจากที่ร่างกายต้องเลย ... เมื่อความรู้สึกดีๆ หายไป ... จิตใจก็จะสั่งร่างกายให้แสวงหามันเพื่อเติมเต็มความรู้สึก ... บางคนมีความรู้สึกเหงา และโดดเดี่ยว ... เขาจึงต้องหาสิ่งที่เป็นที่ยึดเหนี่ยว ... อาจจะเป็นการเข้าวัด เข้าโบสถ์ ... ทำงานอดิเรก เลี้ยงหมา เลี้ยงปลา ... ปลูกต้นไม้ ... แต่งรถ ... สะสมสิ่งของ ... คบค้าสมาคมกับเพื่อน หรือหาใครสักคนมาเป็นคู่ชีวิต ... ความรู้สึกที่เขามีให้กับสิ่งที่เขายึดเหนี่ยวนั้นก็คือความรู้สึกพอใจ ... ซึ่งมันจะค่อยๆ ก่อตัวจนกลายเป็นความรักในที่สุด ... นี่เป็นเพียงตัวอย่างเล็กๆ ของจุดเริ่มต้นของความรัก ... จะเห็นได้ว่าความรักในสิ่งต่างๆ นั้นมันเริ่มต้นมาจากการรักตัวเองก่อนทั้งสิ้น ...
เป็นบทความดีๆจากส่วนหนึ่งของหนังสือ " เธอร้องไห้เมื่อหน้าฝน ... และพบใครบางคนเมื่อหน้าหนาว "
ความคิดเห็น
ทำไมมันอ่านยากจัง BG กะตัวหนังสือ
ทำร้ายสายตาคนแก่อย่างเรามากเลยอ๊า
ตอนนี้ที่เชียงใหม่หนาวม๊ากกกกก....
เราใส่เสื้อกันหนาวไปสอนตั้ง 2 ชั้นแน่ะ
(ได้ข่าวว่าแกใส่สองชั้นตั้งแต่เริ่มหนาวหน่อยๆแล้วไม่ใช่เร๊อะ >.<) อิอิ...
หมดปีใหม่ เราก็จะโดนนิเทศการสอนแล้วแหละ
ช่วงนี้ก็เลยปั่นแผนกะแก้แผนการสอนให้เรียบร้อย T^T หวัดกินเลย....
ไม่น่าเลยใช่ไหม ความสวยลดลงไปหน่อยนึงเลยอะ กั๊กๆ
แต่ความบ้ายังเท่าเดิม - -"
อีกอย่างนะ รูปเราที่แต่งจนเยินในไอดีน่ะ...จริงๆแล้วมีเละกว่านั้น ก๊าก
ไม่เข้าใจตัวเอง ว่าทำไปได้ไง (แต่ก็ทำ - -")
ก็คงไม่มีใครเข้าใจแล้วล่ะ ฮ่าๆ
ป.ล.(ไปลืม) ตอนนี้เรายังไม่ได้หนังสือจากสำนักพิมพ์นะ ถ้าเขาส่งมาให้เมื่อไหร่ เราจะส่งเมสเสสหา...แล้วหนิงก็ส่งที่อยู่เข้าเมล์เราหน่อยน๊า
คิดถึงนะจ๊ะ
PS. สร้างสรรค์หรือทำลาย มันขึ้นอยู่กับมุมที่เรามอง
ไร้รูปแบบจริงๆเลยนะ...เราก็อยากรู้เหมือนกัน...
เรารู้สึกเหงาและโดดเดี่ยวบ้างบางเวลา...กรรมจริงๆ ฮ่าๆๆๆๆ