ได้เวลาทำตามกฏ Tag

ไปรับความรักของคุณพี่ ตัวเล็กมาแล้วนะจ๊ะ  ...

คงหาข้ออ้างมาเลี่ยงไม่ได้แล้วสินะ .... โดนเจ๊ปิ่น เอ้ย! ครูตอย ... กระโดดถีบเข้ากลางหลังอย่างจัง ...ดังซะลั่นเลย... อิอิ ...งานนี้ ... เฮ้อ! กลุ้มใจซะยิ่งกว่าทำข้อสอบไม่ได้อีกนะ ......... ขอบอก


เอาละ ... นินจา พูดแล้วไม่คืนคำ ... เริ่มเลยละกัน... อ้อ ... แต่ขอบอกไว้ก่อนเลยนะ ว่าเราเป็นคนที่เล่าอะไรแบบรวบยอดไม่เก่ง ... น้ำอาจจะเยอะกว่าเนื้อน่ะ ... ฮ่าๆ

.......................

เรื่องที่ 1 อย่างนี้เค้าเรียกว่า.........ซวยรึเปล่า

เคยวิ่งไปกระโดดกอด ผิดคนมาแล้ว ... ตอนนั้นอยู่ ปวช.1 ลืมบอกไปว่าเรียน ศิลปะเอกถ่ายภาพ ... ชีวิตประจำวันส่วนใหญ่จะขลุกอยู่แต่ในห้องอัดฯ ( ที่ข้างในจะเปิดไฟแดงไว้ตลอด )... วันนั้นไม่รู้นึกอย่างไร กับพวกเพื่อนๆ ว่าจะเข้าไปแกล้งเพื่อน(ผู้ชาย)ที่อยู่ข้างใน ... ก็กะจะเป็นผีชัตเตอร์น่ะแหล่ะ ...  นี่เลยค่ะ ... ว่าแล้วนังนี่ก็ไม่สนว่าใครเป็นใคร ... วิ่งเข้าไปกระโดดกอดคอเค้าซะงั้น  ยังไม่พอแถมด้วยเอาขาหนีบเอวไว้อีกต่างหาก ... ได้ผลค่ะ ... ไอ่คนที่โดนร้องเฮ้ยตกใจลั่นห้อง... ฮ่าๆ .. เพื่อนร่วมแก้งส์อีกคนเลยวิ่งไปเปิดไฟขาว ... โอ้แม่เจ้า! พอหันหน้ามา ... ไม่ใช่เพื่อนค่ะ ... แต่เป็นรุ่นพี่ปี 3 ( หล่อด้วย ... อิอิ ) ... ยังไม่หมดแค่นั้น ... ในห้องนั้นมีอาจารย์นั่งอัดรูปอยู่ด้วย ... กรรมของเวร โดนอาจารย์เอาไปเขียนวีรกรรมไปแปะไว้ตรงหน้าแผนกเลยแหล่ะงานนี้ ... อายโคตรๆ แถมโดนพวกรุ่นพี่แซวกันใหญ่ ... จริงๆแล้วมีอีกเยอะเลยแหล่ะนะ ... เล่ากัน 3 วันก็ไม่จบ ... ฮ่าๆ


เรื่องที่ 2  ....

อันนี้เพื่อนๆ แอบไปเผากับเพื่อนๆ หรือว่าใครก็ตามที่มันรู้จัก และคิดจะมาจีบเราว่า " อย่าไปยุ่งกะมันเลยพี่ปกติมันก็เอ๋ออยู่แล้ว ... นี่ถ้ายิ่งไปจีบมันอีก มันจะยิ่งเอ๋อหนักกว่าเดิมเลยนะ "... หง่ะ  คิดดูละกัน หักเหลี่ยมโหดกันซึ่งๆหน้า ...ไม่ต้องแปลกใจ ที่อยู่เป็นโสดมาถึงปัจจุบันก็เพราะเรื่องนี้แหล่ะ ...


เรื่องที่ 3  เปลือง

เปลืองที่สุด ... อันนี้มาจากอาจารย์หัวหน้าแผนก ที่สนิทมั่กมาก ( จริงๆแล้วสนิทกับอาจารย์เกือบทุกคนน่ะแหล่ะ  ...  ) เรื่องก็คือ ... เป็นคนแรก และคนเดียว นับตั้งแต่ เปิดแผนกถ่ายภาพฯ ขึ้นมา ... อิอิ ... ที่ใช้วัสดุฝึก เปลืองมากที่สุด ... เริ่มตั้งแต่ ฟิล์มถ่ายภาพ ทั้งสี + ขาวดำ ... กระดาษอัดขยายภาพ ... ถ่านที่ใช้กับกล้อง ฯลฯ ... เช่น เวลาสั่งให้ถ่ายงานหัวข้อนี้มาส่งอย่างน้อย 10 รูป (ฟิล์ม 1 ม้วน จะใช้ถ่ายรูปได้ 34-38) ... แต่นังนี่เจ้าค่ะ ... มันล่อเข้าไปเกือบ 3 ม้วน ... ที่เหลือกลายเป็นถ่ายเล่นซะส่วนใหญ่ ... อิอิ ... กระดาษอัดฯ ก็เหมือนกัน กล่องหนึ่งจะมี 50 แผ่น ... บางคนใช้ 1 - 2 อาทิตย์ ... แต่นังนี่ ... แค่ 2 วันก็หมดแล้วค่ะ ... แล้วน้ำยาที่ใช้ในขั้นตอนต่างๆ ก็เปลืองด้วยเช่นกัน ด้วยเหตุที่ว่าเป็นคนอย่างนี้แหล่ะ ...
*ขอแก้ตัวนึดนึงน๊า ... คือว่าแอบเอาไปรับจ๊อบด้วยอ่ะ ทุกอย่างมันเลยดูว่าเปลืองกว่าชาวบ้าน ... แต่ก็นำรายได้ หักภาษีนิโหน่ย  เอาเข้าชมรมเป็นค่าน้ำมันเวลาออกต่างจังหวัดเน่อ  (ทำไงได้เป็นประธานชมรมนี่หว่า)

เรื่องที่ 4 เหตุผลของการได้มาเรียนที่เชียงใหม่

ก่อนจบ ปวช.แอบทำเรื่องแสบไว้อีกเรื่องคือ ... ทำฟิล์มสไลด์สี ของอาจารย์ เสียพร้อมกัน 6 ม้วนรวด ... ด้วยเหตุที่ว่า(เพิ่งอยากจะ) ประหยัด น้ำยาFIXER คือว่ามันเพิ่งหมดอายุไปเมื่อวันก่อน ... แต่เสียดาย เลยนำมาใช้กับการล้างฟิล์มในครั้งนี้ ... แถมตอนใส่น้ำยาตัวแรก ยังอวดเก่งไม่ยอมวัดอุณหภูมิน้ำยาที่จะใช้ ...   ด้วยความที่ว่าเจ๋งแล้ว อยู่ปี 3  หลับตาทำยังไหว แค่นี้จิ๊บๆ ใช้ความรู้สึกกะอุณหภูมิได้ ... เป็นเหตุให้ ฟิล์มที่ออกมาทั้งหมด  เจ๊งรวด 6 ม้วนซะงั้น ... แฮ่ะๆ โทษค่า ... และนี่อาจเป็นอีกเหตุผลหนึ่ง ที่ทำให้อาจารย์รีบให้โควต้าส่งไปเรียนไกลๆ สงสัยจะกลัวเราจะทำอะไรพังอีก ... ฮ่าๆ





เรื่องที่ 5  ผีหลอก ... รึเปล่า + โง่ที่สุด

ว่ากันถึงเรื่องนี้นี่ ... นินจาคนหนึ่งล่ะที่จะขอโบกมือบ๊ายบายเป็นรายแรกๆ ... แต่ฟ้าดินไม่เข้าข้าง ... กลับส่งเธอลงมาให้ฉันเจอ ... อิอิ

เรื่องคือ ตอนที่เรียนอยู่เชียงใหม่นั้น ได้ไปรวมกลุ่มกับเพื่อนๆ อีก 5 คน  แล้วพากันไปเช่า ทาว์เฮ้าส์ 3 ชั้นพักอยู่กัน ... นินจานั้นได้ห้องที่ชั้น 3 กับเพื่อนอีกคน ... คือตั้งแต่แต่เข้ามาอยู่ที่นี่ ... มักจะเจออะไรแปลกๆ อยู่ตลอดเวลา คนเดียวด้วย ... ไม่ว่าจะเห็นคนที่หน้าต่าง ... (คงไม่มีคนบ้าที่ไหนมาปีนชั้น 3 เล่น ตอนตี 2 หรอกเน๊าะ) ... ลืมบอกไปว่าบ้านหลังที่อยู่นั้น  อยู่ตรง 3 แยกพอดี ... โดนผีอำตลอด ... ก็เห็นเป็นเงาดำๆ ตัวใหญ่น่ะแหล่ะ  ตอนเช้าเอาไปเล่าให้เพื่อนๆ ฟัง  มันก็บอกว่าไม่เห็นจะมีอะไร ... ส่วนไอ่เพื่อนคนที่นอนข้างๆ นินจาน่ะเหรอ  ขี้เซามากๆ ขอบอก  ตอนเรา(คิดว่า)โดนผีหลอก...  ปลุกเท่าไหร่แม่งก็ไม่ยอมตื่น ... คิดดูละกันทนโดนหลอกเกือบทุกวันอยู่อย่างนั้นได้ตั้ง 3 เดือน ... จนวันสุดท้ายที่ไม่ไหวคือ ... ยังไม่ทันหลับเลยอ่ะ ... หลังจากที่เดินไปปิดไฟ แล้วกลับมานอนยังไม่ถึง 5 นาทีเลยมั้ง ... มาเป็นตัวเลยงานนี้ ... ถือหัวมาด้วย... หน้ามันกวนมาเลยนะ ผมตั้งๆ ... แค่นั้นแหล่ะ  ลุกขึ้นหอบ หมอน + ผ้าห่ม ... วิ่งออกมาจากห้อง ... ลืมไปว่ามีบันไดอยู่หน้าห้อง ... ฮ่าๆ ... ก็ตกสิคะ จากชั้น 3  ... พอรู้สึกตัวอีกทีก็มาอยู่ในห้องของเพื่อนที่อยู่ชั้น 2 อ่ะ ... เพื่อนมันบอกว่าเห็นเรานอนอยู่ตรงบันได  สงสารเลยลากเข้ามา ... เฮ้อ! งานนี้นอกจากจะได้แผลจากการตกบันได ... ยังถูกเพื่อนๆ เอาไปล้อที่ห้องเรียนอีกแน่ะ ... หลังจากนั้นเอี้ยนหนัก   ไม่ว่าจะเป็นใครเข้าไปพัก ก็มักจะเจอแบบเราเกือบทุกรายไป ...


..............................................

อ่านแล้วเป็นไงบ้างล่ะ ... งงใช่ไหม ... อิอิ ... ทำใจหน่อยนะ เพราะเราเป็นคนที่พูดอะไรให้คนเค้าเข้าใจยาก ... เฮ้อ! กว่าจะโม้ครบตอนนี้ก็ตี 3 พอดี ... ตั้งแต่ 4 ทุ่ม ... เง้อ!....

เห่อะๆ แล้วคนที่จะโชคดี หรือเปล่าน๊อ ....เป็นรายต่อไปคือ ไม่รักไม่ทำหรอกนะบอกไว้ก่อน ....
 
1. ปลา นางฟ้าใจดีเพื่อนรักเราเอง  เพชรศิริราช
2. อย่าเพิ่งดีใจไป เพื่อนรักตอย  WanYen ไม่ผิดกฏนิ เพราะโดนซ้ำกี่รอบก็ไม่มีผล
2. ป้าหมอน้องรักประจำ มช. Parac
3. พ่อหนุ่มหัวอกเดียวกัน l<>l
4. พี่สาวที่น่ารักมากๆอีกคน ramay
5. เพื่อนที่น่ารักอีกคน SR85green

เอ่อ ... อย่าเพิ่งเคืองกันเลยนะ ... กฏ มีไว้เพื่อแหกออกมา ... เลือกจะทำตามอย่างหนุกหนาน  หรือ  เลือกที่จะวางเฉยก็ได้นะ ... ความจริงก็คิดว่าจะไม่ทำตามเช่นกัน แต่นึกสนุก + บ้าตาม เพื่อนเท่านั้นเอง ...


..............

อันที่จริงอยากใส่รายชื่อให้มากกว่า 5 จังเลย... แต่ก็กลัวว่าจะผิดกฏเอง ...  ทั้งน้องฟ้า cool-ice :น้องเนะ ยูคิจัง :  อิอิ  เสียดายจัง...