ก่อนอื่นต้องบอกว่า
สุขสันต์วันเกิดนะพี่ชาย ...
แก่แล้ว อยากได้อะไรก็หาเอาเองละกันนะพี่ ... อิอิ
..................................
รู้สึกผิดยังไงไม่รู้แฮะ
กับการที่เราเป็นคนแบบนี้ ....
ดูภายนอกเหมือนมีสาระ (มั้ง)
แต่
ข้างในนี่ดิ ... กลวงซะอย่างนั้น
ไม่สามารถที่จะให้คำปรึกษากะใครเขาได้
แต่รับฟังได้นะ ...
จนทำให้อาจมีบางคนที่ต้องผิดหวัง
เฮ้อ!
ใจจริงแล้วอยากจะบอกเหลือเกินว่า
ทุกวันนี้พี่ยังเอาตัวเองไม่รอดเลยน้องเอ้ย
ยิ่งเรื่องความรักด้วยแล้ว
ติดลบเกินร้อยแล้วล่ะค่ะ
เรื่องเรียน ... ก็รู้ๆกันอยู่(ใช่ไหมเพื่อนๆ)
คงผิดหวังสินะ
............................
เอาล่ะเริ่มที่เรื่องงานกันก่อน
ทุกวันนี้ดูเหมือนจะเลวร้ายขึ้น
สำหรับพฤติกรรมของคนบางคน
ที่ชอบแสดงอาการทุกครั้งเมื่อมีงาน
รู้ไหมว่าคนอื่นเค้าก็เหนื่อยเป็นเหมือนกันนะ
................................
เรื่องสุขภาพ
อย่างที่เพื่อนรู้ๆ กันน่ะแหล่ะ
คงเบื่อกันแล้วใช่ไหม
เพราะไม่มีวันไหนที่จะบอกว่าสบายดี
เดี๋ยวเป็นนั่นเป็นนี่ตลอดศก ... ฮ่าๆ
ขอโทษนะ ... เราไม่ได้ตั้งใจ
สัญญานะว่าจะพยายามรักษาสุขภาพให้ดีที่สุด(ถ้าทำได้)
คงไม่มีใครอยากป่วยไปตลอดหรอก... ใช่ไหม
...................................
ส่วนเรื่องเรียนนั้นก็นะ
จะพยายามหาเวลาอ่านหนังสือ
เพราะตอนนี้อาจจะเพราะหน้าที่การงาน
และความรับผิดชอบที่เพิ่มขึ้น
มักจะกลายเป็นหัวข้อที่ใช้อ้าง
ในการเลี่ยงที่จะอ่านหนังสือเรียนอยู่บ้าง
แต่ตอนนี้คงฝืนตัวเองแล้วนะหนิง
ใกล้สอบนะ ... ตั้งใจได้แล้ว
...............................
ยังไงไม่รู้
เขียนโดย
ninjahavarin
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
1 เม.ย. 50
146
5
ความคิดเห็น
T^T
ทำไมไดหนิงฟังดูเศร้าๆจัง เอาน่า..ทุกปัญหาย่อมมีอุปสรรค
เอ๊ย..ทางแก้ไข
ทรายก็ว่าจะเรียนเหมือนกัน แต่ยังขี้เกียจอยู่เลย ^^" จะได้เรียนไหมหนอ
สู้ๆน๊า
PS. การใช้ชีวิตอยู่บนโลกนั้นต้องเสียค่าใช้จ่ายแพงมาก...แต่เราก็ได้เดินทางรอบดวงอาทิตย์ฟรี ๆ เป็นของแถม
HBD ด้วยคน
อย่าเศร้าไปเลยนะ วันเกิดพี่ชายทั้งที
ฝากได้ด้วยนะ http://my.dek-d.com/B_PaNG/diary/?day=2007-04-01
PS. ~ ! s o ม o J ฉั u ! ป็ u ตั ว จิ J ที่ x า ม า u า u x รื o ค U ฉั u x นี ค ว ๅ ม ! ดี e ว ด ๅ e ~
เป็นห่วงเพื่อนจัง สักวันนึงจะชวนป้าลากหนิงไปโรงพยาบาลตรวจสุขภาพสักทีนึง
PS. สร้างสรรค์หรือทำลาย มันขึ้นอยู่กับมุมที่เรามอง ---->>>>>> สร้างสรรค์หรือทำลายใครรู้ได้ มองอย่างไรคิดเช่นใดใคร่จะรู้ หรือเพียงเดินก้าวย่างเอาอย่างปู ที่เป็นครูสอนลูกน้อยให้เดินตรง BY RAMAY