เรื่องรวมๆ

กลับมาอัพไดในรอบหลายๆๆๆ วัน
ต่อสู้กะอารมณ์ขี้เกียจได้ละ เริ่มเลยละกัน 

........................................................

เริ่มจากเรื่องแรก อันนี้เป็นตอนที่กลับบ้านไปสอบ 
ที่จริงมันสนุกตั้งแต่เริ่มเดินทางแล้วล่ะ

 ขนาดตัวเองจะไปขึ้นรถไฟกลับบ้านแท้ๆ
ยังเอาเวลามานั่งเล่นเน็ตซะอีก เฮ้อ!
กว่าจะออกจากห้องได้เกือบ 3 ทุ่มกว่าๆ พอนั่งรถออกไปได้สักพัก
กรรม เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าลืมตั๋วรถไฟไว้ที่ห้อง ... เลยต้องนั่งรถย้อนกลับมาที่ห้อง
ตอนนั้นเวลาเกือบ 4 ทุ่มแล้ว (รถออก 4 ทุ่มครึ่งอ่ะ)

คิดดูเถอะ กว่าจะฝ่ารถติดมาถึงสถานีรถไฟฟ้า ก็ปาเข้าไป4 ทุ่มจะครึ่งอยู่แล้ว (เหลือ10 นาที อิอิ)
ถ้าใครไปเห็นสภาพในตอนนั้นนี่คงหัวเราะอย่างเดียวอ่ะนะ
วิ่งแบบไม่คิดชีวิตอย่างเดียวอ่ะ คิดแล้วยังตลกตัวเองไม่หาย

ถึงสถานีบางซื่อ ตอน 22.45 น. 
โหยงานนี้วิ่งลูกเดียวเจ้าค่ะ เหนื่อยมั่กมาก กว่าจะไปถึงสถานี 
แต่เหมือนความพยายามของตัวเองจะสูญเปล่ายังไงไม่รู้แฮะ 

5 ทุ่มแล้วรถยังไม่มา สรุปแล้วกว่าจะได้ขึ้นรถก็ 23.25 น.
มันต่างจากคราวที่แล้วอ่ะนะ ตอนนั้นวิ่งเพราะเกือบจะตกรถ ... เฮ้อ! อนาถใจเกิดเป็น นินจา

นอนไม่ค่อยหลับ เพราะยังปวดตุบๆที่หูอยู่ ทรมานเจงๆ 

กว่าจะมาถึงสถานีที่บ้าน ปาเข้าไป 10 โมงกว่าๆ หิวจนตาลายเลยช่วงนั้น 555+

...................................................

เย็นวันนั้นต้องไปนอนที่บ้านเพื่อนที่อยู่ใกล้สนามสอบค่ะ 
เป็นเรื่องอีกจนได้ เพราะเพื่อนมันต้อนรับโดยการพาไปกินอาหารเวียดนาม
เหมือนจะดูดีเน๊าะ มีแต่ผักอ่ะ กะกุ้ง

ทานเสร็จ ดูเหมือนเพื่อน+น้องสาวเพื่อน ไม่รู้คิดยังไง
พาไปต่อที่ร้าน .... อิอิ สงวนชื่อไว้ละกัน
เจริญไหมล่ะ พรุ่งนี้มีสอบตอน 8 โมง ยังมีกะใจเมากันอีก 
ร้านตกแต่งง่ายๆ (ง่ายจริงๆนะ แค่กางเต้นสนามคลุมไว้เฉยๆ)
พาลให้นึกไปถึงร้านยาดองแถวเจ็ดยอด(ตอนที่นินจาเรียนอยู่)
นี่ถ้ามีมะขามเปียกใส่จานวางไว้ล่ะก็ใช่เลย อิอิ


แค่สั่งเฟร้นฟรายซ์ 1 ที่ รอนานเกือบชั่วโมง รอจนลืม
เหตุผลที่ต้องรอนานๆ ก็คือ พนักงานต้องออกไปซื้อที่บิ๊กซีอ่ะ 
รอจนเมาไปสองรอบแล้ว กับแกล้มเพิ่งมา เฮ้อ!


สรุปแล้วกว่าจะกลับถึงบ้านเกือบจะห้าทุ่มแล้วล่ะ หนังสือยังไม่ได้อ่านเลย
กรรมของเวร อีกครั้ง คือ มีผื่นขึ้นเต็มตัว ลิ้นบวม ขยับปากพูดแทบไม่ได้
ที่หนักในตอนนั้นคือ มีไข้ ปวดหัว หายใจไม่ค่อยออก .... เกือบเหลือแต่ชื่อ เพราะมันทรมานมากๆ
แต่ยังต้องทนอ่านหนังสือต่อจน ตีสองครึ่ง โอยงานนี้ลำบากสุดๆ


เช้าวันที่สอบนี่ยิ่งลำบากกว่า เพราะสนามสอบอยู่ที่ ม.ราชภัฎลำปาง
คนมาสอบเยอะมากๆ หิวก็หิว ปวดหัวก็ปวด
พูดก็ไม่ค่อยจะได้ พูดทีก็ลำบากคนฟัง(ประมาณว่าพูดไทยไม่ชัดอ่ะ)
สนามสอบคือหอประชุม ท่าจันทร์ผา (น่าจะใช่นะ)
แอร์เย็นมั่กมาก อีกอย่างดันโชคดีนั่งหน้าสุด เห่อะๆ 
คิดดูสิ คนยิ่งป่วยๆ แล้วไปเจอห้องเย็นๆ นั่งสั่นเป็นเจ้าเข้าทรงตลอดชั่วโมงเลยทีเดียว

..........................................

ไว้เดี๋ยววันหลังมาเขียนต่อละกันนะ
ตอนนี้ไม่ไหวละ