พอดีว่าเมื่อวันก่อนได้ไปงานรดน้ำดำหัวอาจารย์ที่จัดขึ้นโดยศิษย์เก่า....ในงานนั้นสนุกมากเหมือนย้อนอดีตกลับไปเป็นเด็กศิลป์ถ่ายภาพฯ อีกครั้ง....จะพิเศษหน่อยก็ตรงที่อาจารย์ประจำชั้นเรียนได้เขียนข้อความถึงลูกศิษย์ทุกคนแล้วเอามาเย็บเป็นเล่มแจก....และพิเศษตรงที่ว่าของตัวเราเอง....อ่านแล้วขำดี....เลยเอามาแฉตัวเองเล่นซะงั้น...........................เริ่มเลยละกัน.......อะแฮ่มๆ....สาวหน้า(ผาก)ใสแต่ใจไม่ค่อยกล้า....มาไกลเหมือนกัน....(ใจ)ตะเกียกตะกายอยากมีแฟนสักคน.....แต่แสนจะขี้อาย...วิธีลัดที่สุดคงต้องใช้วิธี......ถูกปล้ำ.....แต่อย่าเพิ่งไปคิดเรื่องนี้เลยตั้งหน้าตั้งตาเรียนไปก่อนดีกว่า......ข้อสำคัญ......ไปเรียนไกลบ้านจะเป็นบทเรียนที่ดีสำหรับเธอ......ในการที่จะอยู่ร่วมกับคนแปลกหน้า.....ท่องเอาไว้.....ท่องเอาไว้......คนอื่น-อื่นเขาก็เหมือน-เหมือนเรานี่แหล่ะ........ไม่ได้วิเศษไปกว่าเรา-บ้างก็แย่กว่าเราก็ยังมีถมไป......ก่อนทำอะไร.....สร้างความมั่นใจในตนเองให้มาก........ขณะทำให้มีสติรอบคอบทดลองผิด...ทดลองถูกบ้าง......ทำอะไรนอกลู่นอกทางบ้าง......ชีวิตจะได้มีรถชาติ....จำไว้นะไอ้ป้าแว่น........... ซึ้งใจดีนะแต่ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเรียกหนูว่าป้าแว่นอีกละนี่........อ่านแล้วอย่าคิดอะไรมาก....แค่ขำๆเอง...แต่แฝงข้อคิดอีกเพียบ.....
ความคิดเห็น