FW.mail..เพื่อนส่งมาให้อีกที...
เขียนโดย
ninjahavarin
> เข้าเรียนในโรงเรียนชื่อดัง ซึ่งระดับเศรษฐีอย่างพวกเขาเท่านั้น
> จึงจะมีปัญญาส่งลูกหลานเข้าเรียนใน โรงเรียนนี้ได้
> โดยส่วนตัวของเขาเองก็อยากจะสอนให้ลูกชายรู้จักกับชีวิตจริงในโลกควบคู่ไปกับ
> การสอนทฤษฏีในโรงเรียน
> ในวันหยุดเขาจะตระเวนพาลูกชายคนเดียวไปท่องเที่ยวในสถานที่ต่างๆ
> แล้ววันหนึ่งเขาก็คิดถึงหัวข้อการสอนเรื่อง "ความยากจนนั้น"
> เพราะเขามีความเชื่อว่าลูกชายของเขาคงไม่มีวันรู้จักแน่นอน
> เขาจึงพาลูกชายไปเยี่ยมครอบครัวชาวนาครอบครัวหนึ่ง
> และพักอยู่กับชาวนาเป็นเวลา 1 วัน 1 คืน
> เมื่อกลับถึงคฤหาสน์ของเขาในวันต่อมามหาเศรษฐีก็จะทดสอบว่า
> ลูกชายได้อะไรบ้างจากการไปพักแรมกับชาวนาผู้ยากจน
> ลูกชายตอบคำถามผู้เป็นบิดาว่า
> เขาขอขอบคุณเป็นอย่างมากที่ได้พาเขาไปพบกับชาวนา
> และพักแรมที่นั่น
> ซึ่งทำให้เขาได้พบว่า....ชาวนามีที่ทำงานเป็นท้องนาที่กว้างใหญ่
> ในขณะที่พ่อมีเพียงห้องสี่เหลี่ยมที่ว่ากว้าง
> แต่ก็ยังน้อยกว่าห้องทำงานของชาวนา
> อาหารที่ชาวนารับประทานสามารถหาได้ตลอดเวลารอบๆบริเวณบ้านโดยไม่ต้องซื้อหา
> ในขณะที่บ้านของเรามีตู้เย็นเท่านั้นที่เป็นที่เก็บอาหาร
> เวลารับประทานอาหารก็มีเพื่อนคุยอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาพ่อแม่ลูก
> ในขณะที่ตัวเองก็ต้องนั่งทานอาหารกับโต๊ะอาหารที่ยาวเกือบสิบเมตร
> และมีเก้าอี้ว่างเปล่าทั้งสองด้าน
> ลูกชาวนาที่ซ้อนท้ายจักรยานของพ่อเขาต้องกอดเอวพ่อให้แน่น
> เพื่อจะได้ไม่ตกจากจักรยาน
> แต่เขาเองต้องนั่งในรถที่ใหญ่โตอยู่ข้างหลังเพียงลำพังโดยมีคนขับรถพาไปทุกที่
> ชาวนามีแสงดาวแสงจันทร์เป็นโคมไฟส่องสว่างตลอดเวลาในเวลากลางคืนโดยไม่ขาดแคลน
> แต่เขาก็มีเพียงแสงจากโคมไฟที่ต้องซื้อด้วยเงิน
> .........ชาวนามีรั้วบ้านเป็นแม่น้ำภูเขาที่กว้างสุดลูกหูลูกตา
> แต่เขาเองกลับมีเพียงแค่กำแพงบล๊อคในพื้นที่ไม่กี่ไร่
> ลูกชาวนาได้มีเพื่อนเล่นเป็นจิ้งหรีดหิ่งห้อยนับร้อยนับพัน
> แต่เขาเองกลับไม่มีใครเลย
> เขาขอบคุณพ่ออีกครั้งที่ทำให้เขารู้คำตอบว่า.....จริงๆแล้ว.......เรายากจนกว่าชาวนามาก
ความฝันที่ล่องลอย
เป็นของข้าเสมอ
ฝันที่เป็นจริงเท่านั้น
ที่สลายไปจากข้า
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
12 มิ.ย. 49
150
0
ความคิดเห็น