รวมมิตรเรื่องขำๆในวันกลับบ้าน
เขียนโดย
ninjahavarin
11..สิงหาคม..2549
เช้านี้ตื่นขึ้นมาแล้วรู้สึกขี้เกียจยังไงไม่รู้แฮะ... อุตส่าห์ตั้งนาฬิกาปลุกไว้ซะดิบดี 06.30 น. ... เพราะว่าต้องไปขึ้นรถไฟกลับบ้านที่ต่างจังหวัดตอน 08.30 น. ... ไอ่ตัวขี้เกียจมันมาอีกแล้ว... นี่เลยพอปลุกปุ๊บกดปิดปั๊บตามนิสัย... อิอิ ... (นี่ขนาดที่ว่าวันก่อนเพิ่งแซวน้องอิ๋วมาหยกๆ... ฮ่าๆ... ทำจนได้นะเรา)
ตื่นอีกทีก็โน่น ปาเข้าไป 07.15 น. ... เข้าไปแล้ว... ตายๆๆเสื้อผ้าที่จะใส่+ที่จะนำไปด้วย... ง่ายๆก็คือยังไม่ได้เก็บของนั่นเอง... เฮ้อ! สรุปแล้วคือ... รีบสุดชีวิติอ่ะค่ะ... ในเวลาครึ่งชั่วโมง ... หุหุ ...นี่ถือว่าสถิติใหม่สำหรับเราเลยน๊า... เพราะปกตินี่เกือบชั่วโมงค่ะพี่น้อง ... หุหุ ...วิ่งตาเหลือกไปขึ้นรถ... โฮ่ะๆ... งานนี้ยังก็ทันค่า... เพราะที่พักอยู่ใกล้สถานีรถไฟ้าใต้ดิน.... อิอิ ...
แต่ก็ผิดคาดอีกแล้วเจ้าค่ะ... จากที่พักไปสถานีรถไฟฟ้านี่แป๊บๆเอง(ตามปกตินะ) แต่วันนี้.... รถติดดดยาววววววนานนนนมากกกกกก.... กว่าจะไปถึงก็ปาเข้าไป 08.40 น. T_T ... แล้วฉ้านจะไปทันขึ้นรถไฟไหมเนี่ย... T_T... นี่ถ้าเพื่อนๆคนไหนมาเห็นเราในสภาพตอนนั้น... คงจะคิดแหล่ะว่า... โหนังนี่จะรีบวิ่งไปตามค_ายที่ไหนเป็นแน่... เอื้อกๆ.... ฮือๆแล้วทำไมอุโมงค์รถไฟฟ้าฯมันถึงได้ยาวอย่างนี้... อีตอนขึ้นก็ผิดอีก... เฮ้อ!... เวรกรรมจริงๆ... กว่าจะไปถึงก็ 9 โมงเข้าไปแล้ว... T_T .... ขอให้รถยังมาไม่ถึงทีเถ๊อะ.... สาธุ (อิอิ ... ถึงขั้นต้องพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์เลยทีเดียว)แต่ยังนับว่าโชคดีที่พี่ประชาสัมพันธ์เขาบอกว่าวันนี้รถจะออกช้ากว่าปกติ... เฮ้อ!โล่งอกไปที... นึกว่าจะไม่ได้กลับบ้านซะแระเรา
วันนี้เรื่องมันยังไม่จบแค่นั้น... ไม่เหมือนในนิยาย... ที่เจ้าชายพอแต่งงานกับเจ้าหญิง... แล้วเรื่องราวทุกอย่างก็จบ... โฮ่ะๆ... (มั่วมากๆเรา... ไม่เกี่ยวกันจักหน่อย... เง้อ!) ... นินจาซะอย่าง... ฮ่าๆ ... เรื่องเด็ดมันมีอยู่ว่า.... พอรถวิ่งใกล้จะถึงสถานีบึงพระ(ไม่รู้เหมือนกันว่าอยู่จังหวัดไหนแล้ว) จู่ๆก็มีกลิ่นไหม้... พอหันไปมองด้านนอกรถเห็นควันโขมงเยอะพอดูเลย ... ปรากฏว่าคอมเพลสเซอร์แอร์เกิดไหม้น่ะสิ... ฮ่าๆ ... สักพักรถจอดมีเจ้าหน้าที่มาประกาศให้ลงจากรถ... แล้วนำสิ่งของที่จำเป็นลงไปด้วยตอนนี้... ฮ่าๆ ... พอจะนึกสภาพออกไหมที่ต่างคนต่างรีบลงไปข้างล่างกัน... อ้อลืมบอกไปว่ารถจอดให้ลงที่สถานีบึงพระ... ดูจากสีหน้าของแต่ละคนแล้ว... ส่วนใหญ่จะงงๆมากกว่ากลัวอ่ะนะ... รวมทั้งเราด้วย... ขนาดตอนที่ลงรถนี่ยังไม่รู้เรื่องเลย... แต่ก็ยังมีสติพอที่จะหอบของ(ของตัวเองนะ)... ลงไปด้วยจนหมด... ฮ่าๆ
พอลงไปก็เห็นเจ้าหน้าที่วิ่งเอาถังดับเพลิงมาดับกันใหญ่ .... วู้ว!... เห็นแล้วตลกดี... เพิ่งเคยเจอก็ครั้งนี้นี่แหล่ะ... เลยหัวเราะออกมา... (แฮ่ะๆไอ่เรื่องปัญญาอ่อนนี่เป็นแบบฉบับของเราอยู่แว้วอ่ะนะ... ฮ่าๆงงเมื่อไหร่ก็หัวเราะกลบไว้ก่อน... ฮ่าๆ)พลอยชวนคนข้างๆหัวเราะไปด้วย... ฮ่าๆ... จะเครียดไปทำไมล่ะจริงป๊ะ...
งานนี้ทำให้เราได้เพื่อนต่างวัยอารมณ์ดีเพิ่มขึ้นมาอีกหลายคนทีเดียว... คุ้มค่ะคุ้ม... ผ่านไปสักครึ่งชั่วโมงเจ้าหน้าที่ก็เรียกให้ไปขึ้นรถรถตามเดิม... อะจึ๋ย!แล้วมันจะไหม้อีกไหมเนี่ย... เห็นเขาประกาศว่าจะไปเปลี่ยนขบวนรถให้ที่สถานีพิษณุโลกนี่แหล่ะ... โอยยยยร้อนโคตรๆเลย... เพราะเขายังๆม่กล้าเปิดแอร์... คงกลัวคอมเพลสเซอร์จะไหม้อีกละมั้ง... หุหุ ..
รถวิ่งไปถึงอีกสถานีนึงก็จอดซ่อมตั้งนานแน่ะกว่าจะเสร็จ... ร้อนจนแทบละลายแล้วอ่ะ ...เย้!ในที่สุดก็กลับมาใช้งานได้ตามปกติอีกครั้ง ... แต่ก็ได้แค่เปิดเบาๆเท่านั้น ... เออแต่เขาก็แวะจอดเอาน้ำฉีดคลายร้อนเกือบๆทุกสถานีใหญ่เลยอ่ะ ... แต่ก็ไม่ยอมเปลี่ยนขบวนใหม่ให้ตามที่บอก
นี่แหล่ะน๊า... ถ้าเรากลับกะเพื่อนคงอดเจอเหตุการณ์ขำๆ... อย่างวันนี้เป็นแน่... ฮ่าๆ ...ตอนลงรถนี่สิพี่ป้าน้าอาในรถเค้าโบกมือบ๊ายบายเราด้วย... อิอิ ...ดูแล้วน่ารักดี ... เอ.. หรือว่าเค้าจะดีใจที่คนปัญญาอ่อนอย่างเราถึงบ้านซะทีหว่า... ฮ่าๆ ...
แต่พอบอกเรื่องนี้ให้พ่อกะแม่ที่มารับให้เค้าฟัง.... นี่เลยฮับแม่นินจา... รีบวิ่งไปดูเลขตู้ขบวนทันที... น๊าน!แม่ฉ้าน... นี่คงกะเอาไว้ไปเก็งเลขเด็ดอีกตามเคยสิเนี่ย(สงสัยตองซื้อเก็บเก็บไว้บ้างซะแระ... อิอิ)
โฮ่ะๆและแล้วทุกอย่างก็ผ่านพ้นไปด้วยดี... เมื่อกลับถึงบ้าน... ฮ่าๆ ... บายจร้า ... อ้อ... ท้ายนี้ขอให้ทุกคนรักคุณพ่อคุณแม่ให้มากๆนะคะ... ไม่ใช่เฉพาะวันสำคัญๆเท่านั้น... เพราะท่านคือตู้ATMดีๆของเรานั่นเอง.... เง้อ!ล้อเล่นจ้า
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
15 ส.ค. 49
140
2
ความคิดเห็น