[Fic exo ] เมียน้อย - hunhan

ตอนที่ 4 : เมียน้อย - 3 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,798
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 155 ครั้ง
    11 มิ.ย. 62

3











          "วันนี้อารมณ์ดีเป็นพิเศษเลยนะคะ" สาวใช้ข้างกายพูดขึ้นมาหลังจากที่เห็นคุณหนูนั่งจิบชายามบ่ายอย่างอารมณ์ดีเธอไม่เคยเห็นนายของเธอยิ้มมีความสุขแบบนี้มานานแล้ว "ได้เครื่องเพชรน้ำงามมาหรือคะถึงได้ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่แบบนี้"

          "ยิ่งกว่าได้เพชรน้ำงามเสียอีกมุนอา" ดาอึนหัวเราะในลำคอพลางหยิบบิสกิตขึ้นมากัด "เจ้านี้อร่อยดีนะไปซื้อมาจากที่ไหน"

          "ก็เจ้าเดิมที่ซื้อมาเหมือนดั่งทุกครั้งนี่คะ?"

          "อ้อใช่ฉันก็ลืมไปสงสัยคงกินได้อาหารอร่อยไปอีกหลายมื้อหลายทีเดียวล่ะมั้ง" ว่าจบก็จิบชานิ้วเรียวแตะที่ขอบแก้วที่เลอะลิปสติกสึแดงที่เธอชอบทา

          ไม่ต้องออกแรงให้มากความก็มีคนจัดการให้แค่ตีหน้าซื่อแสร้งทำเป็นร้องห่มร้องไห้เสียหน่อยคร้านคนในบ้านแทบจะโอ้เธอทุกหลายโดยเฉพาะแม่สามีที่ป่านนี้ไม่รู้ไปจัดการไอ้เด็กบ้านั่นยังไงในใจเธอก็ภาวนาทำให้แม่สามีทำให้ลู่หานแท้งได้โดยไม่ต้องเปื้อนมือเธอได้ยิ่งดี!!!

          เพราะถ้าแท้งเซฮุนก็คงไม่โกรธอะไรอยู่แล้ว.......

          
          แต่ถ้ามันสองแม่ลูกยังรอดและลอยหน้าลอยตาอยู่อีกมันก็ต้องเป็นดาอึนที่เป็นยมฑูตกำจัดมารพจนด้วยตนเอง



แม่เธอถึงได้สอนเธออยู่เป็นประจำยังไงล่ะว่าไอ้พวกเมียน้อยพวกนี้มันหน้าด้านเสียยิ่งกว่าปูนซีเมนต์เสียอีกถ้าไม่จัดการขั้นเด็ดขาดไอ้เด็กบ้านั่นก็จะเอาเซฮุนของเธอไปกินได้อย่างหน้าตาเฉยไม่มีวันเสียหรอก!


                “อ้อจริงสิมุนอาวันนี้คุณผู้ชายอาจจะกลับมาไวหน่อยเธอช่วยเตรียมของว่างไว้ให้เขาด้วยนะ


                “แล้วคุณผู้หญิงจะไปไหนคะ เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัยเพราะทุกทีดาอึนจะเป็นคนเตรียมของว่างให้เซฮุนเสียส่วนใหญ่ ดิฉันจะได้บอกคุณผู้ชายถูก


                “ไปหาความสุขใส่ตัวเธออย่ามาถามอะไรมากความจะได้ไหมมันไม่ใช่ธุระกงการอะไรก็แค่บอกเซฮุนไปว่าฉันออกไปช้อปปิ้งเขาก็ไม่ถามอะไรแล้ว ดาอึนมองข้อความในโทรศัพท์ตัวเองปากอิ่มยกยิ้มเธอเงยหน้ามองคนใช้ที่ยังอยู่ที่เดิมพาลทำให้อารมณ์ของเธอเริ่มขุ่นมัวขึ้นมาทันที ไปได้แล้วจะอยู่ทำไม!”


                “แล้วถ้าคุณผู้ชายถามล่ะคะว่าจะกลับตอนไหน


                “เหอะ!เขาไม่สนใจอยู่แล้วว่าฉันจะกลับตอนไหน ดาอึนแคนหัวเราะคนอย่างสามีเธอจะสนใจอะไรนอกจากงานและไอ้เมียน้อยนั่นถ้าเทียบกันเธอไม่มีอะไรเลยอยากจะหัวเราะให้กับความน่าสมเพชของตัวเองที่ทนอยู่ได้ทุกวันนี้มันก็แค่ความสะใจก็เท่านั้นเซฮุนไม่เคยพูดว่ารักเธอหรือแสดงออกว่ารักแบบที่สามีภรรยาเพิ่งกระทำที่เธอได้มันก็แค่ร่างกายที่เอาแต่เย็นชาใส่กัน


                หึ!ก็ไม่รู้ว่านิสัยเย็นชาแบบนี้เป็นมาตั้งแต่เด็กหรือยังไง


                แต่ก็อย่างว่าในเมื่อเซฮุนให้ที่เธอต้องการไม่ได้งั้นก็อยู่ด้วยกันมันแบบนี้แหละเธอจะไม่ยอมให้ใครมาตราหน้าว่าโดนเมียน้อยแย่งสามีไปง่ายๆหรอกไม่มีทาง


                เอาเป็นว่าฉันจะรีบกลับมาก็แล้วกันว่าจบเธอลุกขึ้นไปเปลี่ยนชุดแล้วเพื่อออกไปข้างนอกมุนอามองเจ้านายที่แต่งตัวสวยเช้งเสียงสตาร์ทรถบ่งบอกว่าตอนนี้เจ้านายของเธอได้ออกไปจากบ้านแล้วเรียบร้อยเจ้านายบ้านนี้ไม่เคยอยู่บ้านติดกันเลยสักคนเลยหรืออย่างไรกันนะ


                เฮ้อ!เรื่องของเจ้านายนามุนอามือเรียวยกมือขึ้นมาตบแก้มตัวเองเพื่อเรียกสติแล้วเก็บอาหารว่างที่ดาอึนกินเหลือไปล้างส่วนบิสกิตที่เหลือก็จะเอาไปแบ่งกันกินกับพวกคนใช้แล้วเตรียมของให้เจ้านายที่กำลังกลับมาในอีกไม่กี่ชั่วโมง

               





ก๊อกๆ!!


เข้ามา


เอกสารที่คุณให้ผมไปเอามาอยู่นี่แล้วนะครับส่วนอีกแฟ้มเป็นเอกสารฝ่ายการตลาดให้ท่านประธานตรวจและเซ็นภายในวันนี้ จงอินว่าก่อนที่วางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะทำงานของเซฮุนเขายืนมองเซฮุนที่เปิดเอกสารเผื่อว่าอีกฝ่ายจะถามอะไรเขาจะได้ตอบได้ทันทีแต่ทว่าวันนี้กลับมีสายตาไม่พอใจส่งมาให้เจ้านายแสนเย็นชาของเขา ค...ครับ


ยืนทำไมไปได้แล้ว


ก็ท่านประธาน....


แค่ตรวจงานฝ่ายการตลาดไม่ใช่หรือไงส่วนอีกแฟ้มก็เป็นเรื่องที่ฉันกับนายก็รู้อยู่แล้วว่ามันคืออะไรนี่ คิ้วเรียวเลิกคิ้วสูงเป็นเชิงถามเล่นทำเอาเลขาหนุ่มถึงกลับไปไม่เป็นจงอินโค้งให้เซฮุนก่อนที่จะเอ่ยขอตัวกลับไปทำงานต่อทว่าเจ้านายจอมเอาแต่ใจกลับเรียกเขาไว้เสียก่อน เดี๋ยวก่อนจงอินนายไม่มีงานอะไรแล้วใช่ไหม


ครับ?”


ฉันมีเรื่องบางอยากให้นายไปทำให้หน่อย


มันคงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับผมเหมือนคราวที่แล้วใช่ไหมครับ จงอินถามหยั่งเชิงเพราะรอบที่แล้วที่เซฮุนให้เขาไปทำก็เล่นทำเอาจงอินเกือบชะตาขาดรอบนี้ก็หวังว่าจะไม่ยากเกินไปสำหรับเขา คราวที่แล้วผมเกือบชะตาขาดแล้วนะรู้ไหม


เหอะ!ชะตาคงชะตาขาดอะไรกันเล่าใครจะไปทำอะไรนายได้จงอิน เซฮุนกรอกตาอย่างเหนื่อยหนายก็อย่างว่าวันๆทำงานแต่หน้าห้องนี่ วางใจเถอะฉันไม่ให้นายไปทำอะไรแบบนั้นอีกแล้วเดี๋ยวเรื่องนั้นจะให้คนอื่นไปทำแทนแล้วกันถ้านายไม่สบายใจ


แล้วเรื่องอะไรครับที่ท่านประธานจะให้ผมไปทำ


ก็เหมือนทุกครั้งที่นายเคยทำนั่นแหละ


ทำแบบนี้จะดีหรือครับ


ทำไมจะไม่ดีเซฮุนเลิกคิ้วสูงเป็นเชิงถามเขาก็ให้จงอินทำเรื่องนี้ให้ทุกครั้งไม่รู้ว่าจะกลัวอะไรในเมื่อเป้าหมายอยู่ที่บ้านอย่างเดียว


โธ่ท่านประธานครับไม่ใช่ว่าผมจะไม่ช่วยนะแต่ท่านก็น่าจะทำเรื่องนี้ด้วยตัวเองไม่ดีกว่าหรือครับ


....


เมื่อเห็นว่าเซฮุนเงียบไม่ยอมตอบคำถามเขาจงอินก็เข้าใจได้ว่ามันเป็นเรื่องที่ลำบากใจของเซฮุนมากแค่ไหนถึงอยากทำแต่ก็ทำไม่ได้จงอินเองก็แค่อยากพูดให้เจ้านายลองแหกกฎออกมาสักครั้งแต่ก็ดูเหมือนว่ายังไม่ใช่ตอนนี้และก็คงไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เหมือนกันที่เซฮุนจะยอมเดินออกมาจากกรอบของตัวเอง


เฮ้อเอาเถอะครับในเมื่อผมช่วยท่านมาตลอดจะช่วยต่ออีกสักหน่อยจะเป็นไรไปจริงไหม จงอินยักไหล่แล้วโค้งให้คนเป็นนายช้าๆก่อนที่จะออกจากห้องเซฮุนไม่วายสั่งเขาให้ซื้อของตามสั่งด้วย


เสร็จธุระแล้วอย่าลืมซื้อพวกนมบำรุงแล้วอาหารสดไปให้ด้วยนะวันนี้ฉันคงไม่ได้เข้าไปเซฮุนพูดพลางก้มหน้าเซ็นเอกสารในต่อเพราะเมื่อบ่ายแม่โทรมาหาเขาบ่นเสียยกใหญ่ว่าให้อยู่บ้านบ้างเซฮุนจะขัดท่านก็ไม่ได้นอกจากทำตามความต้องการของแม่เห็นบอกว่าวันนี้จะมากินข้าวที่บ้านด้วยไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรใหญ่โตหรือเปล่า


วางเดิมพันเอาไว้เลยว่าคงไม่พ้นเรื่องลู่หานกับเรื่องดาอึนแน่ๆ

 

อา....เพียงแค่คิดก็ปวดหัวขึ้นมาเสียแล้วสิ

               

 

 

 

 

18.00 น.

 

และมันก็เป็นอย่างที่เซฮุนคิดจริงๆ

 

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารอันหน้าอึดอัดเขานั่งเงียบมองคนเป็นแม่ที่ยกน้ำเปล่าขึ้นมาจิบตาสวยเปรยตามองลูกชายตัวดีที่เอาแต่นั่งเงียบเป็นชั่วโมงซายอนรู้สึกหัวเสียไม่น้อยที่ลูกชายเอาแต่พูดว่าไม่รู้ไม่ทราบว่าเมียตัวเองไปไหนแบบนี้มันใช้ได้ที่ไหนกัน


คนทั้งคนทำไมแกถึงไม่รู้ว่าเมียแกไปไหนห๊ะ!!”


ผมก็ทำงานทั้งวันจะรู้ได้ยังไงครับว่าดาอึนไปไหนมุนอาก็บอกแล้วว่าไปช้อปปิ้งแม่จะถามเซ้าซี้อะไรให้มากความเซฮุนดุนลิ้นอย่างหงุดหงิดพลางกอดอกมองคนเป็นแม่


ทำงาน?เหอะไม่ใช่แกเอาแต่ไปกกกับเมียน้อยหรือไงถึงได้ไม่รู้ว่าเมียแกไปไหนซายอนกระตุกยิ้มเหยียดเมื่อรู้ทันลูกชายของเธอเพราะแบบนี้กระมังเธอเลยไม่มีหลานมาให้อุ้มเสียทีก็ดูรู้ชายของเธอสิสนใจเมียที่ไหนกัน อย่าพูดให้ขำไปหน่อยเลยดีกว่าตาเซ


ผมไม่เข้าใจว่าแม่จะโยงเข้าเรื่องลู่หานทำไมในเมื่อเราจบกันไปแล้ว


จบ?นี่แกคิดว่าฉันโง่มากขนาดนั้นเลยหรือไงห๊ะ กล้าพูดมาได้ว่าจบกันไปแล้วถ้าจบดาอึนคงไม่โทรมาร้องห่มร้องไห้ปานขาดใจกับเธอหรอก


ให้ตายสิเธอไม่รู้พูดยังไงกับลูกชายคนนี้ดีแล้ว!!!


ที่ฉันไม่พูดใช่ว่าฉันจะไม่รู้เรื่องคาวๆของพวกแกสองคนนะตาเซทำอะไรเห็นหัวฉันบ้างไม่ใช่ทำตามใจแกตอนนี้แกก็มีครอบครัวเป็นตัวเป็นตนแล้วทำไมไม่สนใจเมียตัวเองแต่กลับไปสนใจไอ้เมียน้อยนั่น!!"


ลู่หานเป็นเมียผมและ....


ถ้าแกยังเห็นว่าฉันเป็นแม่แกควรจะรู้นะว่าแกควรทำตัวยังไงเลิกมองแสงเทียนน้อยที่มันด้อยค่าหันไปมองจันทร์ที่อยู่บนฟ้านู่น!!!”


“…”


เลิกไปหามันซะนี่คือคำขาด!!!!”


“…”เซฮุนเงียบเขาเปรยตามองร่างระหงส์ที่เดินเข้ามาภายในบ้านตาคมมองดาอึนตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนที่จะหัวเราะในลำคอเบาๆพลางยกน้ำขึ้นมาจิบ ผมอิ่มแล้วครับขอตัวก่อน


ตาเซแม่ยังพูดไม่จบ!”


ลูกสะใภ้ของแม่ก็มาแล้วนี่ครับอีกอย่างผมมีงานต้องเคลียร์แม่คงไม่อยากให้เรื่องเล็กๆภายในบ้านมากระทบกับงานของลูกค้าใช่ไหมครับ คิ้วเรียวเลิกคิ้วสูงเป็นเชิงถามก่อนจะเลื่อนเก้าอี้แล้วเดินขึ้นไปบนห้องนอนก่อนที่จะเข้าไปอาบน้ำเผื่อว่าจะดับอารมณ์ของตัวเองที่กำลังคุกกรุ่นภายในใจได้ไม่มากก็น้อยมือหนาเสยผมตัวเองอย่างหงุดหงิดทั้งๆที่เขาเองก็มีสิทธิที่จะทำอะไรตามความคิดของตัวเองบ้างแต่ไม่เลยเซฮุนเหมือนหุ่นที่ถูกเชิดภายใต้คำว่าครอบครัวที่ฝั่งอยู่ในหัวของเขาต่างหาก


ไม่เคยคิดหรือทำอะไรได้ด้วยตัวเองเลยสักอย่าง


เหอะ!”


หลังจากหายเข้าไปในห้องน้ำเกือบชั่วโมงเซฮุนก็เดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับผ้าขนหนูผืนเดียวเขามองดาอึนที่กอดอกมองเขาอยู่บนเตียงใบหน้าหล่อเหล่าที่เรียบเฉยเหมือนทุกครั้งจนอีกฝ่ายชินชาเอ่ยถามออกมาท่ามกลางความเงียบ


คุณแม่กลับไปแล้วหรือ


คุณไม่ควรลุกออกมาโดยที่ท่านยังพูดไม่จบนะคะ


แล้ว….”


ฉันก็แค่พูดตามที่ลูกสะใภ้พึ่งกระทำเท่านั้นเอง


หึ!”เซฮุนหัวเราะในลำคอแล้วเดินผ่านหน้าหญิงสาวไปเพื่อที่จะแต่งตัวทว่ากลับถูกอ้อมแขนเล็กกอดเอวเขาเอาไว้ ทำบ้าอะไรของคุณ


ใจคอคุณจะเย็นชากับฉันไปถึงเมื่อไหร่คะเซฮุนคุณไม่กอดฉันมานานแล้วนะคะ


“…”


ฉันไม่รู้ว่ากับคนอื่นคุณจะเย็นชาแบบนี้หรือเปล่าแต่ฉันเป็นเมียคุณนะเมียที่ถูกกฎหมายของคุณทำไมคุณไม่สนใจฉันบ้าง?”


ดาอึนคุณ.......ยังไม่ทันที่เซฮุนจะพูดจบปากหยักก็ถูกบดจูบด้วยริมฝีปากอิ่มอย่างเอาแต่ใจมือเรียวเลื่อนลงมาต่ำเรื่อยๆจนมาถึงปมผ้าขนหนูเนื้อแนบกายกันและกันใช่ว่าพระอิฐพระปูนจะทนไหว


จูบเริ่มร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆจนกระทั่งร่างสูงจะเป็นฝ่ายคุมเกมส์เสียเองเสียงหวานครางอื้ออึงก่อนที่บทรักจะเริ่มขึ้นมาอย่างร้องแรงก่อนที่ทุกอย่างจะเข้าสู่สภาวะปกติเซฮุนถอนกายออกจากตัวของหญิงสาวใบหน้าหล่อถูกดึงเข้าไปจูบอีกครั้งก่อนที่ทุกอย่างจะหยุดลงเพราะฝีมือของเซฮุนเขาลุกขึ้นแล้วดึงถุงยางออกมาก่อนที่จะทิ้งลงถังขยะอย่างไม่ใยดี


ผมสนองให้ตามที่ต้องการแล้วหวังว่าคุณจะพอใจ


เซฮุนพูดพลางลุกขึ้นไปหยิบเสื้อในตู้เสื้อผ้ามาใส่เขาเปรยตามองร่างระหงส์บนเตียงแล้วที่ตอนนี้เหมือนถูกตบด้วยคำพูดเสียจนชามือเรียวจิกผ้าปูที่นอนแน่นพยายามข่มอารมณ์ไม่ให้ปี๊ดออกมา


แค่นี้ดาอึนก็พอใจแล้วค่ะ แสร้งยิ้มมองสามีที่เดินมาออกไปจากห้องนอนเสียงปิดประตูบ่งบอกว่าตอนนี้เซฮุนไปห้องทำงานของเขาแล้วมือเรียวระดมทุบเตียงอย่างหงุดหงิดเธอเหมือนถูกฉีกหน้าซ้ำๆจนแทบไม่เหลือชิ้นดี กรี๊ด!!!!!!ไอ้สามีเลวแกหักหน้าฉัน!!!!!”







50%





 

จงอินมองนาฬิกาข้อมือตัวเองที่บอกเวลาหนึ่งทุ่มกว่าเข้าไปแล้วทั้งที่ตั้งใจว่าจะมาหาลู่หานให้ไวกว่านี้แต่ติดตรงที่ต้องไปทำงานให้เซฮุนทั้งวันแต่ก็ยังดีที่เจ้านายจอมเย็นชาของเขาให้โบนัสดีเขาจะบ่นได้ยังไงจงอินเดินลงจากรถแล้วหยิบของใช้และอาหารที่เซฮุนบอกให้เขาซื้อมาให้ลู่หานก่อนที่จะเอื้อมมือไปกดกริ๊งเสียงกดกริ๊งหน้าบ้านทำให้ลู่หานถึงกับคิ้วขมวดเขาล่ะมือจากหนังสือแม่และเด็กแล้วเดินมาเปิดประตู


สวัสดีครับคุณลู่หานผมซื้อของมาให้จงอินชูของที่เต็มมือแล้วส่งยิ้มให้ลู่หานก่อนที่เจ้าของบ้านจะอนุญาตให้เขาเข้ามาภายในบ้านเขากวาดตามองบ้านที่ถูกจัดระเบียบเรียบร้อยแล้ววางข้าวของลงบนโต๊ะกินข้าวช้าๆก่อนที่จะรับแก้วน้ำดื่มจากลู่หานมาเพื่อเป็นการไม่เสียมารยาท ขอบคุณครับJ


ซื้อของมาเยอะแบบนี้ผมกินไม่หมดหรอกนะครับของเก่าก็ยังเต็มตู้อยู่เลยลู่หานว่าพลางมองของบนโต๊ะมากมายเต็มไปหมด คุณเอาไปกินที่บ้านบ้างก็ได้ฮะผมอยู่คนเดียวเองนะ


รับไว้เถอะครับเดี๋ยวใครบางคนจะแพ่นกบาลผลเอา


คิก!คุณก็พูดไปพี่เซฮุนเขาไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้นนะฮะ


น้อยไปน่ะสิครับ จงอินหัวเราะในลำคอมองลู่หานที่กลั้นขำเพราะคำพูดของเขาพลางสายตาก็มองเห็นรอยนิ้วมือทั้งห้าที่แก้มขาวคิ้วเรียวเริ่มขมวดแน่นขึ้นมาทันทีจนคนถูกมองเริ่มรู้สึกตัวแล้วแสร้งเดินมาเก็บแก้วที่จงอินกินไว้เพื่อจะเอาไปล้าง รอยที่แก้ม....


ไม่มีอะไรหรอกฮะพอดีผมเดินจ่ายตลาดแล้วโดนลูกหลงลู่หานโกหกจงอินเขารู้ดีว่าตัวเองเป็นคนที่โกหกอะไรไม่เก่งแต่ก็เลือกที่จะโกหกลู่หาน ผมมันโง่เองแหละฮะที่เดินไปตรงที่เขากำลังทะเลาะกันอยู่


คุณลู่หานพูดความจริงมาเถอะครับเป็นแบบนี้ผมไม่สบายใจเลยจงอินถอนหายใจแล้วเดินมาหาคนที่เอาแต่เก็บของที่เขาซื้อมาให้ไม่ยอมหยุดดูก็รู้ว่าเลี่ยงที่จะไม่ยอมคุยกันตรงๆสุดฤทธิ์ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเจ้านายของเขาถึงได้ชอบบอกเสมอว่าลู่หานน่ะโกหกใครไม่เคยเก่งเลยสักครั้งและใช่ตอนนี้เขากำลังเจออยู่และไม่ว่าเขาจะพยายามเค้นเอาคำตอบมากแค่ไหนคนตัวเล็กตรงหน้าก็ยังดื้อไม่ยอมบอกกันอยู่ดี ถ้าคุณลู่หานไม่ยอมบอกผมคงต้องโทรไปรายงานท่านประธานตามความจริงนะครับว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณ


มันแค่เรื่องเล็กๆน้อยๆฮะคุณจงอินอย่าทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่เลยนี่ฮะลู่หานหยุดชะงักแล้วหันมาหาจงอินคุณแม่ตัวน้อยโอดครวญเขาพยายามขอร้องจงอินสุดฤทธิ์แต่ดูเหมือนว่ารอบนี้มันจะไม่ได้ผลเลยสักนิดเมื่อร่างสูงตรงหน้าหยิบโทรศัพท์ออกมาจากเสื้อสูทสีดำของตัวเองบ่งบอกว่าเขานั้นพูดจริงและทำจริงแน่ลู่หานไม่ได้ต้องการให้เรื่องมันใหญ่โตเลยจริงๆเพราะแค่นี้แม่ของเซฮุนก็เกลียดเขาจนไม่รู้จะเกลียดอย่างไรแล้ว


ฟันซี่เล็กขบกัดเข้าหากันด้วยความกังวลมันต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่พี่เซฮุนต้องมาหาเขาแน่เลยถ้าเป็นแบบนั้นเรื่องมันก็จะยิ่งไปกันใหญ่มากกว่านี้อีกมือเล็กจับแขนจงอินแล้วพูดเสียงอ่อน


ถ้าผมบอกคุณจงอินต้องสัญญากับผมก่อนว่าจะไม่บอกพี่เซฮุน


“…” จงอินยืนนิ่งคิดสักพักแล้วพยักหน้าพลางมือหนาค่อยๆไขว้กันข้างหลังตัวเอง ก็ได้ครับ


วันนี้แม่ของพี่เซฮุนมาหาผมที่บ้านฮะลู่หานเล่าให้จงอินฟังสาเหตุที่โดนท่านตบหน้าทำให้ซึ่งลู่หานก็รู้ดีว่าตัวเองก็เป็นฝ่ายผิดบางทีถ้าเขายอมออกไปจากชีวิตเซฮุนตั้งแต่แรกมันคงไม่ลงเอยแบบนี้ ท่านขอให้ผมออกจากชีวิตของพี่เซฮุนบางทีถ้าพี่เซฮุนมีลูกกับคุณ.....


ผมเข้าใจทุกอย่างแล้วเอาเป็นว่าคุณเองก็ดูแลตัวเองกับลูกในท้องดีๆนะครับสามเดือนแรกเห็นเขาบอกว่าเสี่ยงแท้งง่ายมากเสียด้วยผมเองก็ไม่อยากเสียคุณหนูตัวเล็กๆไปหรอกนะครับจงอินพูดแทรกลู่หานขึ้นมือแล้วยืนมือไปยีกลุ่มผมเล็กช้าๆถึงจะบอกอย่างนั้นแต่ใช่ว่าเขาจะยอมทำตามที่ลู่หานบอกเสียเมื่อไหร่แม้มันเป็นเรื่องเล็กๆแต่นั่นมันก็เป็นเรื่องใหญ่สำหรับเจ้านายของเขาอยู่แล้วจงอินคงจะทำเป็นนิ่งเฉยไม่ได้แน่ในเมื่อลู่หานเองก็เกือบแท้งเพราะแม่เซฮุน ดึกแล้วผมคงต้องรีบกลับบ้านก่อนเพราะพรุ่งนี้ท่านประธานต้องไปร่วมงานแต่เช้าด้วยผมเองก็ต้องเตรียมเอกสารให้ท่านเยอะเลยเอาเป็นว่าดูแลตัวเองดีๆนะครับจบงานนี้แล้วอะไรๆมันคงจะดีขึ้นกว่านี้


ถ้าอย่างนั้นก็ขับรถดีๆนะฮะ ลู่หานเดินมาส่งจงอินแล้วโบกมือให้กับเลขาของเซฮุนก่อนที่จะเดินเข้าไปในบ้าน


ภายในบ้านที่เริ่มกลับมาเงียบเหงาอีกครั้งหลังจากที่จงอินกลับไปแล้วมือเล็กลูบท้องตัวเองช้าๆ


วันนี้พ่อหนูไม่มาหาก็อย่าไปโกรธพ่อเขานะรู้ไหมแม้จะทำตัวเหมือนร่าเริงไม่รู้สึกอะไรแต่ใจมันก็เจ็บหน่วงทุกครั้งที่คิดถึงใครบางคนเขาเข้าใจดีว่าเซฮุนทำงานหนักแต่ในใจลึกๆก็หวังว่าเซฮุนจะโทรมาหาเหมือนทุกครั้ง


มันเป็นความงี่เง่าเล็กๆที่ไม่ควรเกิดขึ้นมาเลยเสียด้วยซ้ำรู้ดีว่าไม่ควรเห็นแก่ตัวเพราะดาอึนเองก็ควรได้ความรักจากเซฮุนเหมือนกันไม่ใช่แค่ลู่หานเพียงคนเดียวบ่อยครั้งที่ลู่หานเคยคิดเสมอว่าดาอึนโชคดีขนาดไหนกันนะที่ได้ตื่นมาเจอหน้าเซฮุนในทุกๆเช้าผิดกับเขาที่เจ้าตัวจะมาบ้างไม่มาบ้างไม่เคยมานอนค้างนอกจากเหนื่อยล้าจากที่ทำงานหรือตอนที่กอดกัน


ไม่ว่าเซฮุนจะอยู่ที่ไหนก็มีจะดาอึนอยู่ที่นั่นด้วยกันทุกครั้งแม้ตอนออกงานงานคู่กันในโทรทัศน์ก็ยังดูสวยหล่อเหมาะสมกันคนในเงาแบบลู่หานได้มันก็แค่ทำได้แต่ดูเซฮุนผ่านในเงาไม่สิทธิที่จะออกมาให้ใครได้รู้


ฮึก...


ใช่ในเมื่อลู่หานเป็นคนเลือกกำหนดชะตาชีวิตของตัวเองไว้แล้วเขาก็ต้องทนมันให้ได้แม้ว่ามันจะเจ็บปวดใจมากแค่ไหนก็ตาม


อยู่กับแม่สองคนก็มีความสุขแล้วเนอะ


หลายครั้งลู่หานก็ได้แต่ถามว่าทำไมกับตัวเองซ้ำๆว่าการรักใครสักคนมันทรมานมากขนาดนี้เลยหรือเพราะว่าตัวเองทนความเฉยชาของเซฮุนถ้าเซฮุนพูดว่ารักลู่หานบ้างสักครั้งมันคงจะไม่รู้สึกเหมือนตายทั้งเป็นแบบนี้

 

 









 







งานเปิดตัวโรงแรมสาขาใหม่ของเซฮุนมีคนมากมายและนักข่าวเข้ามาร่วมแสดงความยินดีเต็มไปหมดจนเขาไม่มีเวลาปลีกตัวออกมาได้เลย


เรื่องทายาทจะมีข่าวเร็วๆนี้หรือเปล่าคะ


ไม่ขอตอบได้หรือเปล่าคะเอาเป็นว่ารอลุ้นกันดีกว่าค่ะไม่แน่อาจจะเร็วๆนี้ก็ได้ดาอึนยิ้มแล้วหันมาถามเซฮุนที่ยืนนิ่งอยู่ข้างกาย จริงไหมคะเซฮุน


ตอนนี้ผมยังไม่คิดจะมีลูกหรอกครับช่วงนี้งานของบริษัทเรากำลังไปได้สวยเรื่องมีลูกผมคงต้องเอาไว้ที่หลัง


ที่ไม่มีทายาทไม่ใช่เพราะมือที่สามหรอกนะครับจู่ๆนักข่าวผู้ชายก็เอ่ยถามขึ้นมาทำเอาพวกนักข่าวให้ความสนใจกับประเด็นนี้ไม่น้อยเลย


ไปเอาข่าวมาจากไหนครับ


มีคนบอกมาน่ะครับว่าที่คุณไม่ยอมมีลูกกับคุณดาอึนก็เพราะเรื่องนี้


ไม่ใช่หรอกค่ะเซฮุนเขาก็บอกแล้วว่าเป็นเรื่องงานดาอึนยกยิ้มร้ายพลางเปรยตามองสามีที่จ้องเขม็งมาที่ตัวเอง ทำงานทุกวันจะไปหาเวลาที่ไหนไปหาเมียน้อยได้ล่ะคะ


เมียน้อย!!ตายแล้วใครจะไปกล้าเข้ามาแทรกความรักของพวกคุณได้คะ


นี่คุณ......ยังไม่ทันที่เซฮุนจะตอบนักข่าวคนข้างกายเขาก็พูดแทรกขึ้นมาเสียอย่างนั้นยิ่งคำตอบของดาอึนที่ตอบนักข่าวมันยิ่งทำให้เขาไม่พอใจภรรยาตัวเองเป็นอย่างมาก


แค่พูดเท่านั้นแหละค่ะถ้ามีจริง……” ดาอึนกระชับแขนตัวเองที่คล้องเซฮุนแน่น ถ้ามีจริงดาอึนคงไม่ปล่อยเอาไว้แน่ค่ะ


สัมภาษณ์จบแล้วใช่ไหมครับผมว่ามันเริ่มที่จะก้าวก่ายชีวิตของผมมากเกินไปแล้วหรือพวกคุณคิดว่ายังไง เซฮุนเลิกคิ้วสูงเป็นเชิงถามเล่นทำเอานักข่าวถึงกับเป็นไม่เป็น


หลังจากที่สลัดพวกนักข่าวออกมาได้ก็แทบแย่เขาออกมายืนสงบสติอารมณ์ของตัวเองในห้องน้ำแล้วดุนลิ้นอย่างหงุดหงิดก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วโทรหาลู่หานที่ตอนนี้น่าจะตื่นแล้วรอไม่นานเสียงหวานก็พูดออกมาจากในสาย


ตื่นหรือยัง


ตื่นแล้วฮะตอนนี้กำลังทำอาหารเช้าอยู่


"กินข้าวครบทุกมื้อหรือเปล่าพี่ไม่ได้ไปหาหลายวันแอบไปดื้อที่ไหนมาบ้างไหนเล่าให้พี่ฟังหน่อยได้ไหมครับ"


"ไม่ได้ดื้อเลยนะฮะผมสาบานได้"


"งั้น.....พี่คงต้องรีบกลับไปพิสูจน์แล้วมั้งว่าเราพูดจริง" เซฮุนได้ยินเสียงบ่นพึมพำคนเดียวจนเป็นนิสัยไม่รู้เลยว่ามันทำให้เขาลืมเรื่องที่เครียดไปได้แต่มันก็แค่เพียงชั่วคราวเท่านั้นเมื่อวานหลังจากที่จงอินโทรมาหาเขาและเล่าให้เขาฟังเรื่องแม่มันยิ่งทำให้เซฮุนรู้ว่าเขาทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากมองลูกและลู่หานต้องเจ็บตัวเซฮุนไม่ได้ต้องการให้เรื่องทุกอย่างมันลงเอยแบบนี้จริงๆยิ่งเสียงหวานทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นมันก็ยิ่งเจ็บใจ ลู่หาน....


...


เมื่อวานนี้มีเรื่องอะไรที่ไม่ได้บอกพี่ไหม


ก็ไม่นี่ฮะ


เหรอ เซฮุนกัดปากตัวเองแน่นรู้ดีว่าคำตอบมันจะออกมาแบบไหนแต่ก็ยังถามเขาเข้าใจว่าลู่หานไม่อยากให้เขาต้องทะเลาะกับแม่เหมือนครั้งที่แล้วแต่ครั้งนั้นมันไม่สำคัญกับครั้งนี้เขาเกือบจะเสียลูกไปเพราะไอ้งั่งอย่างเขาทำอะไรไม่ได้เลย!! “ไว้วันนี้จะไปหาโอเคไหมแล้วอย่าลืมกินยาให้ตรงตามเวลานะ


เข้าใจแล้วน่าพี่ก็ทำเหมือนผมเป็นเด็กไปได้ลู่หานยู่ปากเดาไม่ออกเลยว่าตอนนี้เซฮุนทำหน้าแบบไหนอยู่แต่ถ้าให้เดาเจ้าตัวคงทำหน้าเย็นชาเหมือนดั่งทุกครั้งอยู่แล้วปากอิ่มยิ้มบางแค่เซฮุนบอกว่าจะหาหัวใจดวงน้อยก็พองโตแล้วล่ะ


ดูแลตัวเองด้วยนะรู้ไหมมีอะไรก็บอกกันไม่ใช่เอาแต่เงียบ


รู้แล้วฮะ


พี่คงต้องเข้าไปในงานแล้ว


ทำงานดีๆนะฮะผมกับลูกเป็นกำลังใจให้


เซฮุนยิ้มก่อนที่จะวางสายลู่หานไปพลสงสายตาก็หันมาเห็นใครบางคนที่เดินออกมาจากห้องน้ำอีกห้องนึงตาคมทั้งสองสบตามองกันสักพักก่อนที่อี้ชิงจะเดินมาล้างมือใกล้เขาไม่มีใครพูดอะไรนอกจากความเงียบที่เข้ามาปกคลุมจนน่าอึดอัด


ไม่คิดว่ามึงจะมา


กูก็แค่มาตามหน้าที่ของหุ้นส่วนที่พึงกระทำ อี้ชิงเปรยตามองเซฮุนแล้วเดินไปเช็ดมือก่อนที่จะเดินออกจากห้องน้ำ มันก็แค่นั้น


กูไม่เข้าใจว่าทำไมมึงต้องโทษว่าเป็นความผิดของกูทั้งๆที่กูก็ไม่ได้อยากให้เรื่องทุกอย่างมันลงเอยแบบนี้!”


อี้ชิงชะงักแล้วหันมามองเซฮุนที่ดุนลิ้นแล้วเสบผมอย่างหงุดหงิดเขากรอกตาเบาๆแล้วหัวเราะในลำคอก่อนที่จะสาวเท้าเข้ามาใกล้เพื่อนสนิท


เราคุยกันดีๆไม่ได้หรือไง


ทำไมกูต้องคุยดีๆกับมึงด้วยในเมื่อมึงแย่งลู่หานไปจากกู


กูไม่ได้แย่ง เซฮุนพูดเสียงแข็งเขาไม่เคยแย่งเลยด้วยซ้ำไป กูกับลู่หานรักกัน


หึ!รักอย่างนั้นเหรอถ้ามึงรักลู่หานจริงทำไมมึงถึงให้น้องไปอยู่ในสภาพอย่างนั้น!” อี้ชิงตะคอกเซฮุนแล้วผลักอกคนตรงหน้าอย่างแรงจนเซฮุนเซเสียหลักไปชนกับกำแพง มึงห้ามลู่หานทำงานที่เขารักมึงห้ามให้เขามาเจอกูเพราะอะไรน่ะเหรอเพราะมึงกลัวใช่ไหมล่ะกลัวว่าเขาจะรักกู!!”


เออกูกลัวแล้วมันจะทำไมในเมื่อมันเป็นสิทธิที่สามีอย่างกูพึงกระทำในเมื่อเพื่อนมันคิดไม่ซื่อกับเมียของตัวเองจะให้กูยินดีอย่างนั้นเหรอ!”


                พลั่ก!!!


                ตุบ!


                “มึงกำลังดูถูกคนอย่างกู!” อี้ชิงกัดฟันกรอดเขากระชากคอเสื้อเซฮุนขึ้นมาอย่างแรงจนมันยับยู่ยี่ ไม่ใช่แค่กูอย่างเดียวที่มึงดูถูกมึงกำลังดูถูกลู่หานอยู่ด้วยรู้เอาไว้ซะ!!!”


                พลั่ก!!!


                “กูเชื่อใจลู่หานแต่มึงนั่นแหละที่ทำให้กูต้องทำแบบนี้กับน้อง!” เซฮุนต่อยเข้าที่หน้าอี้ชิงอย่างแรงยังไม่ทันที่จะได้ตั้งตัวหมัดของอี้ชิงก็ต่อยเข้ามาที่หน้าของเขาอีกครั้งและอีกครั้งจนดูไม่ได้


คนอย่างมึงมันก็ดีแต่หลบอยู่ในเงาของเลขาไม่มีอะไรดีเลยสักอย่างกูไม่เข้าใจว่าทำไมลู่หานถึงได้รักมึงนักรักมึงหนา อี้ชิงมองคนที่พยายามยกมือป้องกันตัวเองอยู่อย่างโมโหลู่หานไม่สมควรที่จะต้องมาเจอกับอะไรแบบนี้เลยจริงๆ มึงบอกว่ามึงรักน้องอย่างนั้นอย่างนี้แต่กูไม่เห็นเลยว่ามึงจะทำอะไรออกมาให้เห็นได้เลยว่ารักปกป้องน้องก็ไม่ได้!!!


“ทำไมกูจะไม่ทะ…”ยังไม่ทันที่เซฮุนจะพูดจบอี้ชิงก็พูดแทรกขึ้นมาเสียงก่อน


“หึ!ไอ้ที่มึงทำมันไม่ได้ช่วยทำให้น้องถูกแม่กับเมียมึงรังแกได้เลยด้วยซ้ำไปรู้เอาไว้เลยว่าถ้ากูเห็นว่าน้องเจ็บเพราะมึงอีกกูจะทำให้มึงเจ็บยิ่งกว่านี้เซฮุนไม่ใช่เพียงแค่ต่อยเอาเลือดชั่วๆของคนเห็นแก่ตัวออกมาอย่างวันนี้แน่!!”


อี้ชิงไม่เข้าใจว่าไอ้ลูกแหง่ติดแม่เช่นเซฮุนทำไมลู่หานถึงได้ยอมมันนักหนาเรื่องที่ลู่หานไปรักไอ้เซฮุนเขาพอทำใจได้อยู่แล้วแต่เรื่องที่มันน่าเจ็บใจมันอยู่ตรงที่เซฮุนยอมแต่งงานกับดาอึนเพราะแม่งขัดแม่ของมันไม่ได้ถ้ารู้ว่าเป็นแบบนี้มันจะเข้ามาในชีวิตของลู่หานทำไมทั้งๆที่คนที่ยืนอยู่ข้างๆมันควรเป็นเขาไม่ใช่มัน!!!


แต่ก่อนกูเคยคิดว่ามึงจะดูแลลู่หานได้เซฮุนกูเคยคิดแต่แม่งไม่ใช่เลยมึงทำให้กูคิดผิดว่าทำไมวันนั้นกูถึงยอมถอยออกมาให้ไอ้โง่อย่างมึงคาบคนที่กูรักไปแดกโดยที่ตัวเองก็เจ็บ!!!!”


อี้ชิง…”


กูเคยบอกแล้วไงเซฮุนว่ากูเสียสละได้ถ้ามึงดูแลลู่หานดีกว่ากูแต่มึงไม่เคยทำมันได้เลยสักครั้ง!!!”


ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่เขาจะได้เห็นรอยยิ้มจากใบหน้าหวานปนเศร้าของลู่หานยิ่งเป็นแบบนี้มันยิ่งทำให้อี้ชิงรู้สึกเจ็บทุกครั้งที่เห็นลู่หานเป็นแบบนั้น


ตอนนี้ใจของน้องยังมีแต่มึงคนเดียวกูก็จะไม่ยุ่งแต่จำเอาไว้ว่าเมื่อไหร่ที่ลู่หานหมดรักจากมึงวันนั้นกูจะเอาลู่หานมาเป็นของกูทั้งตัวและก็หัวใจของน้องและกูจะไม่ปล่อยให้คนอย่างมึงได้ไปอีกเป็นครั้งที่สองแน่!”


อี้ชิงผละตัวเองออกมาจากเซฮุนแล้วลุกขึ้นยืนก่อนที่จะเดินออกจากห้องน้ำไปน้ำเสียงและท่าทางบ่งบอกว่าที่พูดไปนั้นอี้ชิงพูดจริงและทำมันจริงแน่


กูไม่มีวันยอมให้มึงเอาลู่หานไปจากกูแน่อี้ชิง!!!”










100%












#เมียน้อยhunahan















 

 

 

 







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 155 ครั้ง

239 ความคิดเห็น

  1. #158 minkhunhan (@minkhunhan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 09:53
    ทำอะไรสักอย่างได้แล้วไหมอ่ะพ่อ
    #158
    0
  2. #135 Ppray_hss (@praysky_yyy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 14:38
    ทีมอาอี้
    #135
    0
  3. #110 ชามะลิ (@chamali) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 21:51
    อี้ชิง แซ่บมากจ้า
    #110
    0
  4. #107 raatchadaa (@raatchadaa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 19:50
    เราหลงรักอี้ชิงล้าวววววว
    #107
    0
  5. #106 ZanddieDH (@zanddie) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 12:52
    ชอบอาอี้เวอร์ชั่นนี้มาก #ทีมอี้ชิง
    #106
    0
  6. #105 Omma1991 (@Omma1991) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 22:59

    รักไรท์
    #105
    0
  7. วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 09:06
    หมดสภาพพระเอกเลยนะเซฮุน
    #104
    0
  8. #103 jazaarn (@jazaarn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 21:30
    ถ้าพี่ไม่อยากเสียลู่หานไปพี่ก้ต้องดูแลปกป้องน้อฃให้ได้สิ ไม่ใช่เอาแต่พูดพี่เซ!!!
    #103
    0
  9. #102 sxhun (@sxhun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 21:20
    เซเป็นลูกแหง่ พูดถูกแล้วอี้ชิงงง
    #102
    0
  10. #101 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 19:43
    ปกป้องน้องลู่ให้ได้ก่อนแล้วค่อยมาพูด เซฮุนดูไม่มีจุดยืนในตัวเอง อะไรๆก็ทำตามแม่ไปหมด คนแม่ก็ใจร้ายบังคับลูก ย้ายไปทีมพี่อี้ชิงแล้ว
    #101
    0
  11. #100 Ballerina947032 (@ballerina-petal) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 19:42
    ก็ตามนั้นนะเซฮุน ทุกอย่างที่พี่อี้พูดมาคือถูกทั้งหมด นายยังโชคดีที่ลู่รักนาย ไม่อย่างนั้นน้องคงไม่มีวันยอมทนเจ็บปวดอยู่แบบนี้แน่ มนุษย์เราน่ะหากเจ็บเจียนตายเมื่อไหร่ก็จะได้บทเรียนราคาแพง แล้วถ้าวันนั้นมาถึง ต่อให้เป็นความรักก็ช่วยอะไรไม่ได้...ลงมือทำอะไรสักอย่างได้แล้ว อย่ามัวแต่ขี้ขลาดอยู่แบบนี้!
    #100
    0
  12. #99 Aaamoo (@Aaamoo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 12:57
    เชียร์อี้ชิงได้ป่ะ
    #99
    0
  13. #98 BrownieBear (@brownie-bear18) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 11:20

    เซฮุนทำอะไรสักอย่างได้ไหมมมมมมม
    #98
    0
  14. #97 zonya1220 (@zonya1220) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 08:32
    เราเชียร์อี้ชิงนะฮุนทำไรไม่ได้สักอย่าง
    #97
    0
  15. #93 qxwnii (@qxwnii) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 00:01
    สงสารน้อง พี่ฮุนสู้ๆเหมือนจะมีมาม่ากลัวววววววววววว
    #93
    0
  16. วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 07:04
    พึ่งเริ่มเรื่องมาได้3ตอนฉันสงสารลูกชายจะบ้า ระแวงทั้งแม่ทั้งดาอึน โอ้ยยยยมันจ้องมีใครสักคนเข้ามาปกป้องลูกฉันแล้วมั้ย
    #92
    0
  17. #91 sxhun (@sxhun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 21:42
    อืม.เรื่องโคตรวุ่นเลยสงสารลู่หาน
    #91
    0
  18. #88 Ballerina947032 (@ballerina-petal) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 13:50
    เซฮุนส่งจงอินไปทำอะไร? ตรงนี้แหละที่น่าสงสัย แต่ก็แอบหวังว่าจะเป็นเรื่องที่เป็นประโยชน์นะ หวั่นใจไปหมดให้ตาย ตอนนี้ระแวงไปหมดเพราะไม่รู้ว่ายัยงูพิษจะหาทางทำร้ายลู่ตอนไหนและทำยังไง เฮ้ออออออ สุดท้ายก็เป็นได้แค่เหมือนผู้หญิงขายบริการนะดาอึน ก็ได้แค่นี้แหละ สมน้ำหน้า เหอๆ
    #88
    0
  19. #87 zonya1220 (@zonya1220) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 07:52
    เอาจนได้นะดาอืน
    #87
    0
  20. #86 BrownieBear (@brownie-bear18) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 00:07
    นังดาอึน แกคิดจะกำจัดหลานฉันเหรอ นังงูพิษ
    #86
    0
  21. #85 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 10:31
    แม่เซฮุนรู้มั้ยว่าลู่หานท้อง เซฮุนควรจะเคลียร์กับแม่จริงจังได้แล้ว สงสารลู่หาน;-; โดนกระทำอะไรบ้างก็ไม่เคยฟ้อง
    #85
    0
  22. #84 jazaarn (@jazaarn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 10:29
    สงสารลู่หานอ่า วันไหนน้องทนไม่ไหวขึ้นมาเซฮุนถึงค่อยจัดการปัญหาแน่ๆ
    #84
    0
  23. #83 cplove (@cplove) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 06:12

    ฮุนควรจะคุยกับคุณแม่จริงจังเรื่องลู่หาน ให้ชัดๆ ว่าจะเอายังไง สงสารลู่อ่ะ

    #83
    0
  24. #82 0936923206 (@0936923206) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 02:49
    สงสารลู่หานลูกชั้นน
    #82
    0
  25. #81 raatchadaa (@raatchadaa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 19:32
    เซฮุนฮะ ผมว่านะ คุณควรดูแลแม่ของลูกให้ดีกว่านี้นะฮะ ไม่งั้นจะมีคนอื่นมาดูแลแทนนะ
    #81
    0