( GOT7 ) More is More - markbam♡

ตอนที่ 15 : Fourteenth and more

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5329
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    3 เม.ย. 57

- 14 –

 

           

            ไม่ต้องเอ่ยปากถาม ก็รับรู้ได้ว่าคุณพระเอกชอบสีน้ำเงิน

 

            แบมแบมยืนเก้กั้งอยู่กลางห้องนอนของมาร์คต้วน มองไปมองมาชักรู้สึกว่าตัวเองเหมือนอยู่กลางอวกาศจักรวาล ผนังห้องสีครามนี่เป็นรสนิยมแบบไหน ผ้าปูที่นอนลายอวกาศ ของใช้ส่วนมากเป็นสีน้ำเงิน เห็นแล้วอยากจะเอาตุ๊กตายักษ์บัลไลซ์เยียร์วีรบุรุษจักรวาลการ์ตูนตัวโปรดของตัวเองมาตั้งประดับไว้ให้เข้าธีม บนเพดานยังมีสตาร์ไลท์ติดไว้ทั้งพระจันทร์และดวงดาว ปิดไฟนี่เรืองแสงได้ด้วยใช่ไหม

            คุณพระเอก...

อายุกี่ขวบนะ ช่วยบอกกันอีกที

 

            แต่ละจากประเด็นแรกก่อนแล้วกัน ตอนนี้ภารกิจแบมแบมยังไม่สำเร็จและดูท่าแล้วแบมแบมคิดว่าคงไม่ง่ายและอาจจะไม่รอด มาร์คต้วนปล่อยแบมแบมทิ้งไว้แล้วเดินไปนั่งบนพื้นข้างเตียงที่มีเศษไม้วางกระจัดกระจาย รวมถึงโมเดลบ้านที่ตั้งอยู่ใกล้ๆ

            ณ เวลานี้ เศษไม้ยังสำคัญกว่าแบมแบม

            ควรพิจารณาตัวเองดีไหม

           

            ฮยอง... คุณพระเอก...

อย่าตวัดสายตานิ่งๆมามองกันดิ... เดี๋ยวจิ้มตาแตกแม่ง!

 

            “ นั่งตรงไหนได้มั้งอ่ะ คำถามงี่เง่าแต่ก็ต้องถามจริงๆ เพราะในห้องนอนไม่มีเก้าอี้ซักตัว มีสองที่นั่งให้เลือกคือบนเตียงและบนพื้น ถ้าเป็นปกติคงไม่ถามแน่ๆ แต่ตอนนี้แบมแบมว่ามาร์คต้วนไม่ค่อยปกติ ทั้งที่ตัดสินใจแล้วว่าจะเอาร่างตัวเองไปกลิ้งบนเตียงแน่ๆ นุ่มกว่านั่งพื้นเป็นไหนๆ

            ตามใจสิ มาร์คเงยหน้าขึ้นมาบอกก่อนจะก้มลงไปตัดไม้ทำโมต่อ

           

            เออ... เย็นชาให้ได้ตลอดเถอะ

            คว่ำปากใส่แถมการทำหน้าตาล้อเลียนเป็นท่าทางประกอบ แน่นอนว่าคุณพระเอกจะไม่เห็นเพราะเจ้าของห้องหันหลังพิงเตียงเกลาไม้อยู่บนพื้น ในเมื่อมาร์คต้วนไม่สนใจกัน แบมแบมก็จะไม่สนใจมาร์คต้วนแล้วนะ

            การสำรวจห้องคุณพระเอกเริ่มขึ้นทันที กวาดตามองรอบๆ ตลกดีที่โมเดลต่างๆวางล้นห้องแต่กลับดูไม่รกเหมือนห้องสตูในคณะ ที่รกนั้นเป็นผลมาจากเพื่อนคุณพระเอกอย่างคิมจงอินรึเปล่า อดไม่ได้ที่จะแซะ กลิ่นหอมอ่อนๆที่ลอยอยู่ในห้องมันทำให้ผ่อนคลายดี แบมแบมอดแปลกใจไม่ได้ที่คุณพระเอกใส่ใจกับเรื่องพวกนี้อย่างหาอะไรซัก เช่นเทียนหอมมาจุดไว้มุมหนึ่งของห้อง

            ที่สะดุดตามากกว่าอะไรคือกรอบรูปบนหัวเตียงที่วางคว่ำเอาไว้ แบมแบมเคยบอกใช่ไหมว่าเขาเป็นคนขี้สงสัยมากจริงๆถึงแม้ว่าจะเป็นพวกไม่ค่อยคิดอะไร แบมแบมถือวิสาสะหยิบขึ้นมาดูแล้วพบว่ามันเป็นรูปผู้หญิงผมยาวคนหนึ่ง แถมยังเหมือนว่าจะเป็นคนละคนกลับที่เคยเจอด้วย

            โห... อย่างสวยเลย

 

            เดี๋ยวนะ...แบมแบมควรหึงหรือเปล่า

            แต่อย่าเลย หึงไปก็ต้องรอง้ออีก แบมแบมคิดว่ามันยุ่งยาก

 

            ใครหรอ ถือกรอบรูปหันไปถามเจ้าของห้องที่ทำเพียงเหลือบสายตาขึ้นมาดู

            น้องสาว

 

            แบมแบมขอหน้าหงิกใส่หลังกว้างๆนั่นซักทีเถอะ ก็ถามดีๆแล้วเนี่ย เสียงอ่อนด้วยนะ ทำไมมาร์คต้วนต้องตอบเสียงเย็นชางี้ว้า ไม่ง้อแล้วหนีกลับห้องเลยได้ไหม แบมแบมจะโดนจองกุกไล่ตะเพิดให้มาง้อคุณพระเอกอีกรอบรึเปล่า โอ่ยทำไมชีวิตแบมแบมมันยุ่งยากอะไรอย่างนี้

 

            สวยมากอ่ะ รุ่นเดียวกับแบมเปล่า เรียนเมืองนอกหรอ

            รุ่นเดียวกัน... มาร์คต้วนเงียบไปอึดใจจนแบมแบมต้องวางกรอบรูปไว้ที่เดิมแล้วชะโงกไปดู ...ไม่ได้เรียนหรอก เสียแล้ว

 

            เสียนี่เท่ากับตายใช่เปล่า ทำไมคุณพระเอกต้องใช้ศัพท์ยากๆ

            ฮือ ใช่แน่ๆ...คุณพระเอกหน้านิ่งเลย

 

            ขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจนะ โอ่ยไม่น่าถามเลยแบมแบม แต่มันสงสัยอ่ะ ขอถามอีกข้อได้เปล่า แล้วจะไม่ถามแล้วจริงๆสัญญาเลย

            แล้วเกิดอะไรขึ้นทำไม...

            โดนรถชน

 

            คุณพระเอก.... เสียงโครตเย็นชาเลย TT________TT

            โอเคๆ แบมแบมจะหุบปากไม่ถามแล้วก็ได้ ขอถอนกำลังกลับห้องเลยได้ไหม

 

            ไม่ได้สิ เหมือนว่าจะยังไม่ได้ง้อเลย

            ง้อยากกว่าเดิมแล้วใช่ไหม แบมแบมชักรู้สึกว่าอุณหภูมิเข้าขั้นติดลบยังไงชอบกล

 

            นี่... เรียกเบาๆก็แล้ว ไม่มีการขานรับหรือตอบกลับ จนแบมแบมต้องกลิ้งตัวเองไปใกล้ๆแล้วเรียกอีกที ต้องน้ำเย็นเข้าลูบแล้วนะ

 

ฮยอง...

ครับ

ให้ตบหัวทีหนึ่งก็ได้นะ ข้อหาปากเสียอะไรแบบนี้

 

คุณพระเอกไม่ตอบไม่หันกลับมามอง ได้ยินแต่เสียงถอนหายใจหนักๆ

 

โอ้ย ทำไมน่ากลัวจังว้า TT___________TT

            ไม่เอาแล้ว ไม่อยู่แล้ว จอนจองกุกช่วยมาลากแบมแบมกลับห้องเดี๋ยวนี้เลย ล้มเลิกภารกิจกันเถอะ เสียงนิ่งๆทำให้แบมแบมต้องขอถอยทัพอีกรอบ กลิ้งไปกลิ้งมาเล่นบนเตียงเจ้าของห้องไปพลาง นึกหาวิธีง้อไปพลาง

           

            สิบห้านาทีผ่านไปก็ยังคิดอะไรไม่ออก จนตัวเองโดนผ้าห่มม้วนทับร่างจนโผล่ได้ออกมาแต่หัว ก็ว่ากลิ้งไปกลิ้งมาเล่นอยู่ดีๆ ทำไมถึงมาจบอีหรอบนี้ก็ไม่รู้ จะหมุดตัวเองออกจากผ้าห่มก็ยากเหลือเกิน จะทำยังไงได้ก็ต้องกลิ้งกลับท่าเดิมไปๆมาๆจนหลุดออกจากม้วนผ้าห่มได้ซักที

            หลุดแล้วก็หล่นลงจากเตียงเป็นของแถมเนี่ยแหละ

 

            ตุบ!

 

            “ เห้ยๆ โอ้ย! เจ็บ...ฉิบหายเลยครับ แบมแบมขอไว้อาลัยแก่สะโพกตัวเองซักสองนาที

            ทำอะไร

            เงยหน้ามองคนถามที่เดินมายืนค้ำหัวแบมแบมที่นอนหมดสภาพอยู่บนพื้นข้างเตียง ควรดีใจรึเปล่าที่คุณพระเอกยอมละกองไม้และโมเดลมาสนใจแบมแบมได้ซักที

            เจ็บ... นี่ไม่ตอแหลนะ เจ็บจริงๆ น้ำตาจะไหลแล้วอีกนิด คุณพระเอกช่วยแบมแบมเดี๋ยวนี้เลยนะโว้ย!

            “ ซนชะมัด บ่นพึมพำแต่ก็ก้มมาช้อนตัวแบมแบมไปนั่งไปเตียงอยู่ดี

           

คือคุณพระเองแม่ง...พยุงก็พอได้เปล่า

 

ด้วยความซุ่มซ่ามของแบมแบมหรือจะซนอะไรก็แล้วแต่ที่คุณพระเอกกล่าวหากันมา เป็นผลทำให้แบมแบมต้องนั่งรอมาร์คเดินไปหายามาทารอยช้ำเขียวที่คงจะเปลี่ยนเป็นสีม่วงในไม่ช้าบริเวณเหนือสะโพกขึ้นมาฝั่งขวา ขอบคุณพระเจ้าที่รอยมันสูงพอเลยไม่ต้องถอดกางเกงให้คุณพระเอกทายา

มาร์คต้วนเดินกลับมาพร้อมกับนั่งลงข้างกันและก้มทายาให้ แบมแบมฉลาดพอที่จะรับรู้ได้ว่าความเงียบที่ก่อขึ้นมันไม่ปกติเอามากๆ โธ่...คุณพระเอกจะเรื่องมากอะไรตอนนี้ คนเขาเจ็บก็เห็นใจกันหน่อยได้เปล่า นี่ขี้เกียจง้อมากเลยนะเว้ย รับรู้บ้าง

 

พี่มาร์ค...

...

ฮยอง...

...

อย่างอนนานดิ แบมแบมขี้เกียจง้ออ่ะ เข้าใจกันหน่อย

ไม่ได้งอนหนิ มาร์คตอบตอนทายาให้เสร็จพอดีแล้วเดินกลับไปทำงานต่อ ทิ้งแบมแบมที่นั่งหน้าเอ๋อกับคำตอบไว้ที่เดิม

 

คือ.... ไม่ได้งอน?

แบมแบมได้แต่กรอกตาไปมาในแบบที่ไม่อยากจะเชื่อ ขอที่ปั่นหูมาแคะซักทีแล้วช่วยพูดให้แบมแบมฟังอีกรอบซิ เนี้ยนะไม่ได้งอน? ทำตัวงอแงเป็นตุ๊ดขนาดเนี้ยอ่ะนะไม่ได้งอน!? พูดปดไม่ดีเลยนะเว้ยแม่บอกว่าตกนรกต้องเย็บปากพูดไม่ได้ แบมแบมขอสบถหยาบคายในใจซักสองนาทีเถอะ

คุณพระเอกแหกตาดูไลน์ที่ส่งมาหน่อยได้ป่ะวะ โป้ง บ้าไรปัญญาอ่อน!!

ไปดื่มวีต้าแล้วนอนเลยมาร์คต้วน แบมแบมจะไม่ง้อแล้ว!!

 

 

งั้นกลับแล้วนะ

กลับดิ

กลับจริงๆนะ

พี่ก็ไม่ได้ห้าม

ก็แบมอยากให้ห้าม

 

อิ้ว...

ขอสิบคะแนนให้แบมแบมหน่อยเถอะ คุณพระเอกนี่ถึงกับชะงักแล้วหันมาเลิกคิ้วใส่ ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา มีแต่หันกลับไปก้มหน้าทำงานต่อ โถ่...ประโยคแบบนี้ไม่ได้หลุดออกจากปากแบมแบมง่ายๆหรอกนะ ไม่ต้องกลั้นก็ได้... รู้หรอกว่าหันกลับไปแอบยิ้มอ่ะ!

 

แบมแบมสะบัดหัวตัวเองซักสองสามทีเพื่อไล่ความง่วง ตอนนี้ปาเข้าไปเกือบห้าทุ่ม เอาจริงๆว่าโครตจะง่วง คงต้องรีบทำภารกิจตัวเองแล้วกลับไปเอาหัวซุกหมอนได้แล้ว ตัดสินใจพาตัวเองไปหยุดอยู่ตรงหน้ากองไม้และสารพัดโมเดลเก้าอี้จิ๋วอะไรไม่รู้เต็มไปหมด มองแล้วชักจะรู้สึกว่าเกะกะตา แบมแบมเขี่ยของออกบางอย่างให้มีพื้นที่ แล้วนั่งลงขัดสมาธิอยู่ตรงหน้าคุณพระเอกเลยเนี้ยแหละ ยึดคัดเตอร์กับไม้ในมือออกมาด้วย

 

อะไร มาร์คได้แต่จนใจเงยหน้าขึ้นถามเมื่อในมือไม่มีสิ่งของให้สนใจได้อีก

งานอ่ะพักก่อน สนใจคนนี้ด้วย แบมแบมชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง ย้ำชัดๆเลยว่าสนใจกูเนี้ย รอยยิ้มยกขึ้นบนใบหน้าแบมแบมเมื่อมาร์คต้วนหันความสนใจมาที่ตัวเองได้ซักที

 

จะงอนอะไรนักหนา เรื่องจองกุกอ่ะหรอ แบมแบมหลุดขำเมื่อเห็นมาร์คชักสีหน้าใส่ โถ่...นี่แค่ได้ยินชื่อยังจะขนาดนี้ โรคจิตป่ะเนี้ย ...ตลกอ่ะ ฮ่าๆๆ

พี่ไม่ขำเลยนะ

เรียนตั้งถาปัต นี่โง่หรือไงดูก็รู้ว่าโดนจองกุกมันแกล้ง แบมแบมขำต่อได้อีกไม่กี่นาทีก็ต้องชะงัก เมื่อนึกได้ว่านอกจากจองกุกมันจะแกล้งคุณพระเอกแล้ว มันก็แกล้งแบมแบมให้ต้องมานั่งง้อด้วยนิหว่า

ไอ่จอนจองกุกเพื่อนห่วยมีดีแค่ภาษา...มึงเจอกูแน่!

 

แต่ก็เป็นแฟนเก่ากันจริงหนิ เคยจูบจริงด้วย มาร์คจิ๊ปากอย่างหงุดหงิด คิ้วขมวดเป็นปม ชักสีหน้าในแบบที่ไม่สบอารมณ์เอามากๆ ...กอดด้วย หอมแก้มด้วย จับมือด้วย

ตอนนี้ไม่ได้คิดอะไรกันแล้ว

แต่ก็ยังเห็นถึงเนื้อถึงตัวกันอยู่เลยหนิ

เด็กนอกก็เป็นงี้หละ

แล้วกับพี่จะเป็นแบบไหนล่ะ มาร์คเลิกคิ้วเป็นคำถาม

เกี่ยวอะไรเนี้ย

จับมือ? หอมแก้ม? กอด? จูบด้วย จะอยู่เฉยๆให้พี่ทำหรอ

ก็...

ทีกับเพื่อนยังทำเลย

ตอนนี้แบมไม่ได้จูบกับจองกุกแล้วซักหน่อย

แต่ยังทำอย่างอื่นหนิ ไม่ดีเลยนะแบม พี่ไม่ชอบ

ก็กับเพื่อนอ่ะ!! ”

 

แบมแบมชักสีหน้าหงุดหงิดใส่มาร์คต้วนบ้าง นี่ชักงี่เง่าเกินไปแล้ว จะห้ามนู้นห้ามนี้ไม่อยากให้ทำนั้นอย่างนี้ แบมแบมรู้จักกับจองกุกมาเกินสิบปีเลยนะ มาร์คต้วนมีสิทธิ์อะไรมางอแงใส่แบมแบมเล่า เลิกงอนเลย แบมแบมจะไม่ง้อแล้วจริงๆด้วย

 

โอเค...

อีกรอบก็ได้ จะง้อครั้งสุดท้ายแล้วนะ

 

ฮยอง...เล่นเกมส์กัน

ตอนนี้? เรายังไม่คืนดีกันเลยนะ

ไหนบอกไม่ได้งอน

พี่โป้ง ไม่ได้งอน

 

งี่ เง่า เป็นสองพยางค์ที่แบมแบมขยับปากด่าคุณพระเอกไปแบบไร้เสียง ปัญญาอ่อน...เป็นคำที่แบมแบมด่าคุณพระเอกในใจแต่ไม่คิดจะพูดออกไป เพราะมันอาจทำให้แบมแบมต้องเหนื่อยแรงง้ออีกรอบ

 

กติกาง่ายๆ คนชนะถาม คนแพ้ตอบ ต้องตอบ โอเค เท่านั้นด้วยห้ามโต้แย้ง 3ข้อเอง โอเคนะ แบมแบมยิ้มกับกติกาที่ตัวเองตั้ง และใช้สายตากดดันมาร์คต้วนให้ห้ามปฏิเสธเด็ดขาด เพราะไม่งั้นแบมแบมจะเดินกลับไปนอนที่ห้องแล้วจริงๆด้วย

เกมส์อะไร

เป่ายิ้งฉุบ ยุติธรมโครตๆเลยเกมส์นี้ จากความน่าจะเป็นที่เรียนตอนม.หก แบมแบมบอกได้เลยว่าหนึ่งในสามรอบแบมแบมต้องชนะซักรอบแน่ๆ

ตาแรกนะ 1…2…3 ! ”

 

 

กรรไกร vs กระดาษ

โอ้ยแม่ฮะ...ขอสิบคะแนนให้แบมแบม!

 

เย้! มาร์คต้วน! ”

หืม

คืนดีกัน! ”

 

แน่นอนว่าคำตอบที่แบมแบมจะต้องได้ คือคำว่า โอเค

 

 

แบมแบมเห็นมาร์คต้วนหยักไหล่ไม่ยินดียินร้ายอะไร ก่อนจะพยักหน้าเป็นคำตอบ น้ำตาแบมแบมก็แทบจะไหลเมื่อภารกิจตัวเองเทียบได้ว่าสิ้นสุดลงซักที รอยยิ้มบนใบหน้ามาร์คต้วนเป็นคำตอบได้อย่างดี แม้ว่ามันจะเริ่มทำให้แบมแบมชักจะสงสัยว่าคุณพระเอกโกรธแบมแบมจริงจังจริงๆรึเปล่า

แล้วทำยังไงล่ะทีนี้ เหลืออีกตั้งสองรอบ ยกเลิกได้ไหม

 

รอบสองเร็ว มาร์คเอ่ยเร่งแบมแบม แถมยังกลายเป็นเสียงหลุดขำจากมาร์คต้วนแทนเสียแล้ว เมื่อแบมแบมตีสีหน้าไม่สบอารมณ์

 

ยกเลิกไม่ได้แน่ๆล่ะ แบมแบมคิดว่า -___-

 

  เออมาๆ บอกไว้เลยว่าแบมเป่ายิ้งฉุบเก่งนะ ....1 2 3! ”

 

ค้อน vs กรรไกร

แม่ฮะ...ขอสิบคะแนนให้แบมแบมอีกรอบ!

 

บอกแล้วว่าเก่ง! ” แบมแบมเริ่มอารมณ์ดีเมื่อตัวเองชนะอีกรอบ คิดไม่ออกว่าต้องการอะไรจากคุณพระเอกดี แต่เพราะเสียงบ่นจากเพื่อนนางหนึ่งนอกภาคลอยเข้าหูมา ที่วินว่าแบมแบมไม่ยอมถามมาร์คต้วนให้ซักทีเรื่องละครเวที เนื้อหาในการประชุมวันก่อนไหลเข้าสมองเลยทำให้นึกขึ้นได้

เดือนหน้ามีงานละครเวทีคณะ แบมเป็นหัวด้วย เพื่อนบอกว่าอยากให้ฮยองไปเป็นพระเอก

อื้อ

 

เห้ย...ง่ายอย่างงี้เลยหรอวะ !

ไหนเพื่อนสาวภาคละคอนบ่นว่ามาร์คต้วนโดนคณะอื่นตื้อให้ช่วยทำนู้นนี้แต่ไม่เคยทำไง

 

รอบสุดท้ายเนี้ย จริงๆไม่ต้องเล่นก็ได้ ยังไงแบมก็ชนะอยู่แล้วแหละ

จริงๆพี่ก็เป่ายิ้งฉุบเก่งนะ

 

แต่กูชนะมาสองรอบแล้วอ่ะครับ...แบมแบมอยากเถียงแต่รอยยิ้มท่าทีเหนือกว่าทำให้แบมแบมชักไม่มั่นใจ ถ้าคุณพระเอกชนะแล้วขออะไรมาแปลกๆ แบมแบมจะทำยังไงล่ะ กติกาต้องตอบ โอเค เท่านั้น นี่ก็ตั้งเองแท้ๆ แบมแบมขุดหลุดฝั่งตัวเองรึเปล่านะชักไม่แน่ใจ

 

“ 1...2...3! เห้ย!! ”

 

กรรไกร vs ค้อน

เห้ยๆๆๆ แม่ฮะ แบมแบมขอติดลบร้อยลบพันลบล้านให้ตัวเอง !

 

ห ห้ามขอแปลกๆเลยนะเว้ย ! ”

 

มาร์คต้วนพยักหน้าสองสามทีตอบรับ แต่ทำไมแบมแบมไม่เห็นจะสบายใจขึ้นซักสองสามเปอร์เซนเลย ยิ่งมาร์คเขยิบเข้ามานั่งใกล้จนเข่าชนกันก็แล้ว โน้มหน้าเข้ามาใกล้กันก็แล้ว ยกมือสองข้างแนบแก้มแบมแบมก็แล้ว

แบมแบมว่ามันไม่โอเค T____T

 

 

แบม... จูบหน่อย

...

deep kiss เลยดีกว่า แล้วอย่าลืมเอาไปอวดจอนจองกุกล่ะ

 

 

แน่นอนว่าคำตอบจากแบมแบมต้องเป็นคำว่า... โอเค

 

 

 

60%

 

  

 

 

โอ เค บ้าน มึง !!!!!!

 

ไม่!!!!!!!!! ”

พูดเสร็จก็ยกมือทั้งสองข้างปิดปากตัวเองส่ายหัวไปมา เด้งตัวลุกขึ้นถอยหลังหนีด้วยเลย ถ้าส่องกระจกตอนนี้สีหน้าแบมแบมคงซีดเหมือนโดนผีหลอกแน่ๆ ต่างกับมาร์คต้วนที่หัวเราะเหมือนเป็นเรื่องตลกขบขัน

 

ไม่... ไม่มีทาง! ไม่ๆๆๆๆๆๆๆ

ไม่ปฏิเสธหรอ

หมายถึงไม่จูบโว้ย!!!!!!!!!!!!! ”

 

ไอ่พระเอกหน้าด้าน ไอ่หลงตัวเอง ไอ่.... ไอ่....

ด่ายากจังว่ะ ไปให้พ้นเถอะแม่ง T____T

 

แบมแบมจะไม่อยู่เฉยแน่ๆ เหลือบสายตามองเห็นทางเดินสะดวก ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะพาตัวเองเนี่ยล่ะไปให้พ้นจากที่ตรงนี้แทน เปิดประตูห้องนอนได้แล้วแต่ยังไม่ทันได้เดินออก มาร์คก็ตามมารั้งไว้ ประตูปิดลงอีกครั้งด้วยฝีมือแบมแบมที่แนบแผ่นหลังลงกับประตูจนแทบสิง

สายตาแบมแบมเริ่มวอกแวกกว่าปกติ มือทั้งสองข้างยังไม่ละออกจากการปกป้องริมฝีปากของตัวเอง เพราะมาร์คต้วนเป็นคนท้าวแขนกับประตูล็อคไม่ให้แบมแบมได้หนีไปไหน เหมือนฉากที่เคยแต่งลงนิยายอยู่บ่อยๆและหาอ่านได้ง่ายตามแนวโรแมนติคทั่วไป

แต่ทำไมตอนนี้แบมแบมรู้สึกเหมือนตัวเองหลุดไปอยู่ในนิยายสยองขวัญ

 

เปรียบห้องนอนมาร์คต้วนเป็นบ้านผีสิงได้รึเปล่า แบมแบมจะไม่อยู่แล้วนะ น่ากลัวโครตๆจอนจองกุกช่วยมารับแบมแบมกลับห้องทีเถอะขอร้อง ไม่เอามาร์คต้วนแบบนี้ เป็นอะไรทำไมยังไงนึกครึ้มอะไร เป็นบ้าอะไรเล่า!

อย่ามาทำหน้าเจ้าเล่ห์ใส่กันสิโว้ย T___T

 

กติกาง่ายๆก็ทำไม่ได้หรอ

แล้วถามอะไรง่ายๆไม่ได้หรอวะ แบมแบมพูดเสียงอู้อี้จากการที่มีมือปิดปากตัวเองไว้อีกชั้น ไม่ได้สนใจว่ามาร์คต้วนจะฟังเข้าใจไหม แต่เดาได้จากมุมปากที่ยกขึ้นแลดูเยาะเย้ยกัน แบมแบมคิดว่าคุณพระเอกคงฟังและแปลความหมายออกดี ถึงขั้นดีมากเลยดีกว่า

งั้นสองรอบก่อน เกมส์ก็โมฆะสิ

เห้ย! ไม่ได้! พูดแล้วอย่าคืนคำดิ!! ”

 

แบมแบมกำลังจะโมโหแล้ว เมื่อนึกถึงผลลัพธ์ที่ว่าต้องง้อคุณพระเอกอีกรอบ แถมต้องหาทางตื้อให้ไปเล่นละครเวทีคณะใหม่อีก ซึ่งมันคงต้องยากกว่าเดิมแหงและแบมแบมก็ขี้เกียจมากด้วย ถ้าต้องทำอีกรอบแบมแบมขอไม่เสี่ยงแล้วล้มเลิกทุกอย่างซะคงจะดีกว่า กำลังโมโหและหงุดหงิดแล้วจริงๆนะ ถ้าไม่เหลือบทันสบสายตาวิบวับนั่นพอดี

แบมแบมว่าประโยคเมื่อกี้แม่งต้องเข้าตัวเองแน่ๆ...

 

เนอะ...พูดแล้วอย่าคืนคำ

 

ก็จะคืนอ่ะใครจะทำไม T________T

 

 

 

ปึง ปึง ปึง !

 

            เสียงเคาะประตูหน้าหน้าห้องด้านนอกดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงพูดไม่ได้ศัพท์อะไรซักอย่างของใครซักคน คุณพระเอกดูจะแปลกใจไม่น้อยที่มีแขกไม่ได้รับเชิญตอนตีหนึ่งกว่าแบบนี้ แต่นั่นก็เป็นผลดีมากๆที่มาร์คต้วนชะงักไปจนเป็นโอกาสให้แบมแบมได้มุดหัวออกจากวงแขน แล้วเปิดประตูหนีออกจากห้องไปทันที

            พอเร่งฝีเท้ามาใกล้ประตูห้องด้านนอก เสียงที่ฟังไม่ได้ศัพท์ก็เริ่มจับประโยคได้ และเมื่อฟังเสียงเหมือนคนเมาพูดนั้นได้ชัดๆ ประตูก็ถูกเปิดออกตามมาอย่างรวดเร็วด้วยฝีมือแบมแบม

 

            เฮียๆๆๆ ลืมกุญแจว่ะ....เปิดประตูให้หน่อยยยย อ้าว....มึง....อึก นี่หว่า...

 

            ยูคจังเพื่อนรักของน้องแบม~~ T________________T

                       

 

            ยูคยอ...

            “ รอข้างนอกไปก่อนนะ ทำธุระอยู่ มาร์คตามมาทัน และประตูก็ปิดลงอย่างรวดเร็ว แบมแบมตกอยู่ในสภาพเดิมที่เพิ่งหนีมาได้ไม่กี่นาทีก่อนอีกครั้ง

            ธุระอะไรของคุณพระเอกหรอ... มันไม่ใช่แล้วเว้ย!

 

              เดี๋ยวๆ เห้ย! ไอ่ยูคยอม! มึงช่ว....

            อย่าเสียงดังสิ เดี๋ยวเพื่อนก็ได้ยินหมดว่าเราจะทำอะไรกัน

           

            อะไรที่ว่านี่คืออะไร T_____________T

 

            แบมแบมกำลังอ้าปากเถียง อะไรบางอย่างเตือนแบมแบมว่าให้รีบยกมือปิดปากตัวเองเอาไว้ดีกว่า แต่คงไม่ทันการเพราะมาร์ครวบมือแบมแบมไว้ด้วยมือข้างเดียวก่อนแล้ว

            ดิ้นยังไงก็ไม่หลุด ตอบทีทำไมมาร์คต้วนถึงแรงควาย

 

            อย่าเขินนะ

            ไม่ได้เขิน!! ”

 

            “ เห้ย...ไอ่เตี้ย...อึก...เป็นไรวะ แอร่ก...เปิดประตู...สิ กูปวดฉี่โว้ย

เสียงยูคยอมพูดกึ่งเมาพร้อมกับเสียงเคาะประตูสองสามทีที่เหมือนเอาหัวโขกซะมากกว่า ลูกบิดที่หมุนไปมาเหมือนพยายามเปิดจากด้านนอกไม่ได้ช่วยอะไร แบมแบมรู้สึกขอบคุณที่เพื่อนเมาแต่ยังเป็นห่วงกัน แต่ไม่นานเสียงก็เงียบหายไป คือมันหลับ?

            มึงจะช่วยเพื่อนหรือจะเมาก็เลือกซักอย่างสิ!

 

            จูบครั้งที่สามแล้ว ไม่เห็นต้องเขินเลย

            หุบปากเถอะหน่า! ” แบมแบมได้แต่แยกเขี้ยวใส่ แต่คิดไปคิดมาครั้งที่สามอะไรวะ ก็ครั้งแรกมันในลิฟท์ ครั้งที่สองก็ตอนนี้ และแน่นอนว่าแบมแบมจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นแน่ๆ

            แล้วครั้งที่สาม? ครั้งไหนล่ะ อย่าบอกนะว่า...

 

            ครั้งแรกคงจำไม่ได้หรอก เมานินา งั้นเดี๋ยวสอนให้อีกรอบ

            เห้ย...

            จุ้บจุ้บคิสคิสกัน

            อ...ไอ่มาร์คต้วน! ไอ่เจ้าของไร่! ไอ่เจ้าของโรงแรม! ไอ่ห่วยไอ่ฉวยโอกาส! มึง! ”

           

            กล้าดียังไม่มาลักจูบคนอื่นตอนเมา!!

            แบมแบมโครตเหลืออดและอยากเอาหน้ามุดลงดินมากๆ คือไม่จริงใช่ป่ะวะ ตอนเมานั่นก็อุตส่าห์ลืมทุกสิ่งอย่างแล้วนะ ลืมว่าทำอะไรไปบ้าง ทำไมต้องกับมารื้อประเด็น ทำไมคุณพระเอกต้องกับมาเฉลยว่าแบมแบมโดนขโมยจูบไปจริงๆ ปิดเป็นความลับต่อไปก็ได้แบมแบมไม่ได้อยากรู้เลย ไม่ได้ถามเลย T-T

 

            “ เดี๋ยวทบทวนให้ แบมแบมสอนง่าย แปปเดียวก็คล่อง

            ไม่เอา!! ” ...ง่ายพ่องมึง!

            ทีกับจองกุกน่ะจูบได้ กับพี่นี่ไม่ได้งั้นสิ

            ก...ก็มันไม่เหมือนกัน จองกุกมันเพื่อน

            เสียใจอ่ะ พี่เป็นแฟนนะ

            ก็เพราะเป็นนี่ไง! แบมแบมคว่ำปากจะงอแงใส่ละนะ อย่ามาเค้นเอาอะไรจากแบมแบมนะหยุดเลย หยุดความคิดทุกอย่างไว้ตรงนั้น

            แล้วยังไง

            ไม่มีแล้ว! ” แบมแบมอยากจะลงไปดิ้นงอแงกับพื้นเหมือนตอนเด็กๆเวลาโดนขัดใจ ถ้าไม่ตอบนี่จะไม่ปล่อยกลับจริงๆใช่ไหม ...ถ้าตอบแล้วต้องปล่อยกลับห้องด้วย

            คิดดูก่อนแล้วกัน

            ไอ่... แบมแบมยั้งคำด่าของตัวเองไว้ทัน เพราะถ้าสาวความยาวให้มากกว่านี้ แบมแบมคิดว่ายูคยอมเพื่อนรักคงเมาอยู่หน้าห้องจนเจ้าของหอลงมาด่าแน่ๆ

            เอาคุณพระเอกไปทิ้งได้รึเปล่า... แบมแบมกัดปากตัวเองแน่นเพราะคำตอบที่ผุดมาในหัวมันไม่เป็นผลดีกับตัวเองเลยซักนิด ทั้งระยะสั้นและระยะยาว แล้วจะทำยังไงได้วะ แค่คิดก็...

            ไม่พูดไม่ได้หรอT___T

 

            “ ...หัวใจมันเต้น เสียงพูดพึมพำเพราะก้มหน้าลงชิดคอ

            อะไรนะ

            ...เต้นแรงเกินไปไม่ชอบ

            ไม่ได้ยินเลย           

            ก็บอกว่าไม่ชอบไง! ไม่ชอบจูบอ่ะ! ”

            โกหกอีกแล้ว

 

            แบมแบมสะดุ้งเพราะเหลือบสายตาสบกับคุณพระเอกพอดี ไม่เห็นรู้เลยว่าระยะห่างมันย่นเหลือแค่นี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เห็นชัดแม้กระทั่งแววตาคนตรงหน้าที่สะท้อนภาพแบมแบม

            ใกล้จน...

 

            พี่ออกจะชอบ...

 

ครั้งแรกมันแค่เริ่มด้วยการแนบริมฝีปากลงมาเบาๆและเป็นอิสระ

 

ชอบทั้งจูบ...

 

            ครั้งต่อมามันกลับมากกว่านั้น...

 

            ...และแบมแบม

           

            ลมหายใจมันติดขัด...

            แรงกดย้ำที่ริมฝีปากฉายชัด สมองยังตอกย้ำว่าระยะห่างระหว่างกันเท่ากับศูนย์ ริมฝีปากถูกบดเบียดเข้ามาอย่างเอาแต่ใจ เหมือนลอยเคว้งอยู่กลางทะเลลึก เรี่ยวแรงถูกดึงออกไปทีละนิดจนยืนไม่อยู่ อ้อมแขนของอีกคนรั้งเอวเอาไว้ สมองขาวโพลนจนนึกอะไรไม่ออก มือสองข้างยกขึ้นกำเสื้ออีกฝ่ายแน่น มันสั่นจนห้ามไม่อยู่

            อยากให้ขาดอากาศตายหรือยังไง...

 

            ...พ พอ

            ไม่เห็นพอเลย

 

            มันเกิดขึ้นอีกครั้ง...

 

            อีกครั้ง...

 

            หนักหน่วงเกินไป...

            ทำไมปฏิเสธไม่ได้...

            มาร์คต้วนเอาแต่ใจ...  

           

            อือ...

 

            นิสัยไม่ดี...

           

           

สติถูกเรียกกับมาอีกครั้งเมื่อเป็นอิสระ หายใจไม่ทันจนต้องผละห่างแล้วหอบตัวโยน มาร์คใช้นิ้วโป้งเกลี่ยริมฝีปากของแบมแบมไปมา คงเพราะโดนบดขยี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า...

            มันแดงระเรื่อ...

            ช้ำหมดเลย

 

อันที่จริงริมฝีปากของมาร์คนั้นแดงไม่ต่างกัน...

 

 

            ผลั่ก! ปึง!

          แบมแบมผลั่กมาร์คต้วนเต็มแรงแล้วหันหลังหนีออกจากห้อง ตามด้วยการปิดประตูเสียงดัง สิ่งแรกที่เห็นคือเพื่อนสนิทที่ยืนพิงขอบประตู งัวเงียเหมือนกึ่งหลับกึ่งตื่น

            แบมแบมกำลังหงุดหงิด

 

            ยังไม่ทันที่ยูคยอมจะตั้งสติได้ครบร้อยแล้วเอ่ยทักเพื่อน แบมแบมตวัดสายตาเหวี่ยงใส่และเม้มปากของตัวเองแน่น มันช้ำจนรู้สึกได้ ความหงุดหงิดทวีคูณขึ้นจนพาลไปหมด ยกเท้าเหยียบเท้าของยูคยอมไปเต็มแรงจนคนโดนพาลต้องเบิกตากว้างแล้วทรุดลงไปนั่งกับพื้น ยูคยอมที่สร่างขึ้นทันตากำลังจะตั้งหลักพ่นคำด่าใส่แบมแบม

            แต่ช้าไป...

 

            ไอ่เชี่ยยูค!! ” แบมแบมยกนิ้วกลางใส่เพื่อนสนิท แล้วหันหลังเดินปึงปังกลับคอนโดตัวเอง ทิ้งท้ายไว้แค่ถ้อยคำจากใจ...

 

            เกลียดมึง!! ”

 

 

 

         

            *

 

 

 

            ชเวยองแจหายไปสองอาทิตย์เต็มๆ

 

            สิ่งแรกที่จะทำเมื่อเจอหน้าเพื่อนสนิท ไม่ใช่คำถามที่เอ่ยว่าไปไหนมา มันไม่ใช่นิสัยของแบมแบม และมันเป็นเรื่องปกตินิดหน่อยที่แบมแบมพอจะคุ้นอยู่บ้างกับการมาๆโดดๆของยองแจ แบมแบมคิดเสมอว่าทุกคนล้วนมีเหตุผลของตัวเอง ทุกคนมีกำแพงที่ล้อมเอาไว้ แม้จะก้าวข้ามไปได้แต่บางทีก็ไม่ควรทำ (ทำไมความคิดตัวเองช่างสวยหรู แบมแบมขอคะแนนเต็มเถอะแบบนี้)

            เพราะฉะนั้น สิ่งแรกที่แบมแบมทำเมื่อเจอหน้าเพื่อนก็คือ....

 

            ของฝากกู!! ”

            ยื่นมือทั้งสองข้างไปหาเพื่อนหน้าหมวยที่เดินมาหาพร้อมกับถุงใบใหญ่สองสามถุง ถ้าหายไปแบบไม่บอกกล่าวยองแจเคยบอกเสมอว่าไปทำงาน แน่นอนว่าเป็นต่างประเทศ ถึงแบมแบมจะขี้สงสัยแต่เป็นเพราะยองแจไม่เคยเอ่ยปากพูดอะไรมากกว่านั้น เลยขี้เกียจถามให้มากความ สิ่งที่ทำได้ก็มีแต่ของฝากเนี้ยแหละ เป็นการได้คำตอบอ้อมๆเลยว่ามึงไปไหนมา

           

            ...ครับๆคุณเพื่อน ยองแจชะงักไปนิดหน่อย ก่อนจะยกยิ้มตามเพื่อนตัวเล็กที่คว้าถุงในมือไปทันทีที่เดินมาถึงโต๊ะ อีกถุงในมือส่งให้ยูคยอมที่นั่งอยู่ใกล้ๆ

            ญี่ปุ่น? โอ้ยคิทแคทชาเขียว! เห้ยโมจิ! ” แบมแบมตาเป็นประกายเมื่อสองในของฝากเป็นของโปรดของตัวเอง แกะขนมยัดใส่ปากยองแจไปหนึ่งชิ้นเป็นการขอบคุณสำหรับของฝาก และแบมแบมจะไม่แบ่งขนมให้คิมยูคยอมแน่นอน 

            ตะกละ จนเพื่อนคิมต้องหันมาด่า

            ของยูคจังก็มีครับ แดกไปดิ

            ยูคจัง ? ” ยองแจถึงกับหัวเราะลั่นเมื่อแบมแบมเอาชื่อที่ยูคยอมเกลียดแสนเกลียดมาเรียก ถ้าเรียกแบบนี้ยูคยอมต้องไปทำอะไรให้แบมแบมโกรธเอาแน่ๆ

            เป็นการแก้แค้นแปลกๆของแบมแบม ที่เจ้าตัวเคยบอกว่าโกรธแบบใช้อารมณ์มันเหนื่อยเกินไป โกรธแบบนี้มันสบายกว่า

            ไปทำอะไรให้มันโกรธเข้าล่ะ

            กูยังไม่รู้เลย ....หรือโกรธที่ไปแดกเหล้ากับยองแจแล้วไม่ชวนมึงเมื่อคืนวะ ก็ไปโกรธยองแจดิไอ่แบม มันเป็นคนชวนกูเองนะเว้ย

            ยองแจมันเอาของมาเซ่นกูละนี่ไง ของฝากจากแดนปลาดิบเลยนะ

            แล้วกูไม่ได้เซ่นมึงด้วยอาหารเช้า? ”

            “ ก็ไม่หายอ่ะ มีปัญหาไหม

            อ้าวไอ่เตี้ย งั้นคายอาหารเช้าออกมาเลยนะเว้ย

            ขี้ออกหมดแล้ว

            ขอให้มึงปั่นนิยายตอนใหม่ไม่ออก! ”

            “ ไอ่เชี่ยยูค! ปากเสีย!! ”

 

            ยองแจนั่งมองยูคยอมกับแบมแบมโต้กันไปมาก็นึกขำ หาใจความจากบทสนทนาไม่ค่อยได้เท่าไหร่ อยู่วงนอกก็ดูแล้วสนุกดี มีบ้างที่สองคนนั้นหันมาขอพรรคพวกเป็นระยะ ยองแจก็เข้าร่วมวงไปบ้าง

            จนอีกสิบห้านาทีคลาสบ่ายจะเริ่มแล้ว

 

            แบมแบม... ยองแจเรียกเพื่อนในตอนที่ยูคยอมขอตัวไปเข้าห้องน้ำ เพราะยังไงมึงก็เป็นเพื่อนรักกู ยองแจพึมพำเหมือนย้ำกับตัวเอง

 

            แบมแบมหันมาเลิกคิ้วใส่เป็นการตอบรับ ขนมยังเต็มปากไม่ขาด ยองแจยิ้มให้เพื่อนเหมือนเคย ในหัวมีหลายอย่างที่ตีกันไปหมดจนไม่รู้ว่าควรทำอะไร พอเห็นสีหน้าไร้ความทุกข์ของเพื่อน สิ่งแรกที่ยองแจต้องเตือน...

            ช่วงนี้ไปไหนมาไหนก็ระวังตัวด้วยนะ

            หา? ”

            “ อย่าไปไหนมาไหนคนเดียว ให้กูไปเป็นเพื่อนก็ดี ยูคยอมก็ได้ พี่แจบอมก็ได้

           

            ตัดพี่แจบอมออกเป็นคนแรกเลยได้เปล่า...

            มันจะอันตรายเพราะแบมแบมจะโดนอิมแจบอมแกล้งเนี้ยล่ะ ถึงแม้จะงงๆ แต่แบมแบมก็พยักหน้าตอบรับอยู่ดี อาจเป็นเพราะสีหน้าจริงจังของเพื่อนที่แบมแบมฮาไม่ออกก็เป็นได้

 

            มีคนเคยพูดว่า...ชีวิตไม่ได้มีแค่ความรักอย่างเดียว

            ...

            บางทีไม่ต้องให้ใจกับมันมากก็ดีนะ

คงเป็นเพราะสีหน้าแบมแบมเหวอและเต็มไปด้วยคำถามมากแน่ๆ ยองแจถึงหัวเราะออกมา ก่อนจะทิ้งปริศนาไว้กับประโยคสุดท้าย และลุกหนีออกไปซื้อเครื่องดื่ม

            ถ้าถึงเวลาก็ลองถามพี่แจบอมดูก็ได้ พี่เขาเป็นอีกหนึ่งคนที่เข้าใจความหมายมันดี ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ใช่คนบอกประโยคนั้นกับกูก็ตาม

 

            ชเวยองแจ...

            เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เรียนปีหนึ่งมึงยังไม่สำนึกได้ว่าแบมแบมเป็นคนเข้าใจอะไรยาก?

 

            อย่ามาปรัชญาใส่กูดิโว้ย T____T

            เอาเถอะ ไว้แบมแบมเก็บไว้ถามพี่รหัสดีกว่า ถึงแม้จะสงสัยนิดหน่อยว่ามันโยงไปเกี่ยวกับอิมแจบอมได้ยังไง และแบมแบมก็ขี้เกียอภิปรายผลต่อแล้วเพราะมีสองบุคคลกำลังเดินผ่านหน้าไปพอดี เป็นปกติอาจจะไม่เรียกหรอก แต่เพราะวันนี้ไม่มีพี่รหัสตัวเองและคนหัวแดงข้างคณะรวมอยู่ด้วย

            พี่จินยอง! ” กับคุณหวังด้วยล่ะ... จะไม่เรียกได้ยังไง

            อ้าว มีเรียนบ่ายหรอแบมแบม

            แบมแบมพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้ม พี่จินยองกับคุณหวังเดินมายืนคุยข้างโต๊ะ แบมแบมรู้สึกตัวลอย ยิ่งคุณหวังหันมาทักทายกันแถมยิ้มตาหยี่ให้กันแบบนี้ ลืมหมดเลยความกากเกรียนไร้ความหล่อของคุณหวังที่เคยพบเจอ

            ฮือ... แม่ครับ แบมแบมเขิน

 

            รู้รึเปล่าว่าศุกร์นี้วันเกิดมาร์ค

            ห๊ะ? ” แบมแบมถึงกับเหวอเมื่อพี่จินยองบอกข้อมูลใหม่มา ศุกร์นี้ก็อีกสามวันไม่ใช่หรอ คือแบมแบมต้องซื้อของขวัญใช่เปล่า แต่บ้านคุณพระเอกก็รวยนะ ยังอยากได้อะไรอยู่อีกหรอ

            ซื้อของขวัญไปให้มันสิ 

            จริงๆซื้อให้ก็ได้ แบมแบมไม่ได้แล้งน้ำใจอะไร แต่พอนึกถึงเรื่องเมื่อคืนก็เผลอกัดปากตัวเองแน่น ให้ตายสิ...ความรู้สึกมันยังติดอยู่ที่ริมฝีปากไม่หายเลย

            เกลียดคุณพระเอกว่ะ ไม่ซงไม่ซื้ออะไรให้แล้วได้ป่ะ

 

            งั้นเย็นนี้พี่จินยองไปช่วยแบมเลือกของขวัญหน่อยดิ

            เย็นนี้ไม่ว่างหรอก แจบอมให้ไปช่วยประชาสัมพันธ์งานละครคณะ... จินยองขมวดคิ้วครุ่นคิด       ...ให้ไอ่แจ็คไปช่วยเลือกสิ

จินยองเสนอแม้ใจจริงจะรู้ดีว่าวันนี้มันนัดสาวเที่ยวเอาไว้ แจ็คสันหันมามองหน้าเหวอๆแล้วชี้ตัวเองเป็นคำถามว่า กูหรอ?

            “ เอ่อ...ไม่เป็นไรครับ พี่แจ็คสันคงไม่ว่าง

            เห้ย...ไม่ๆ ไปช่วยก็ได้ พี่ก็พอว่าง พอแจ็คสันเห็นท่าทางน้องเหมือนสุนัขหูตกหางลู่ลง ก็เลยเอ่ยตอบรับออกมา สาวไหนก็ไม่น่ารักเท่าแบมแบมล่ะวะ ...ถ้าตัวเล็กไม่รังเกียจ

            ไม่เลยครับ แบมแบมโอเคมากๆเลย OwO~~

 

            ยูคยอมกำลังเดินกลับจากห้องน้ำพอดี แบมแบมหันหลังไปมองก็เห็นยองแจถือแก้วน้ำมาสามแก้ว ถ้าแบมแบมไม่ได้คิดไปเอง ทำไมเหมือนยองแจจะดูชะงักไปนิดหน่อย

อ้าว...กลับมาแล้วหรอยองแจ

ครับ ยองแจหันไปตอบคำถามพี่รหัสตัวเอง เลือกที่จะมองผ่านมนุษย์หลักกิโลนิสัยกวนตีนไป แล้วหันไปยื่นแก้วน้ำให้แบมแบมและยูคยอมที่เดินเข้ามาทักทายรุ่นพี่ทั้งสอง

ไปเรียนเหอะเดี๋ยวสาย

แบมแบมได้แต่ตอบรับแบบมึนๆกับยองแจที่เปลี่ยนโหมดไปมา หยิบหนังสือและกระเป๋าพร้อม แต่คงช้าเกินไปยองแจเลยหันมาลากแขนแบมแบมให้เดินตามไปซักที แบมแบมหันไปก้มหัวลาเพื่อนของพี่รหัสตัวเอง

แต่ทุกอย่างต้องหยุดชะงักเมื่อพี่แจ็คสันเดินมาจับแขนยองแจเอาไว้

 

อะไร ยองแจทำเพียงเหลือบสายตามอง แจ็คสันดูอึกอักเหมือนต้องการพูดอะไรซักอย่าง จนยองแจสบถสองสามคำออกมาอย่างขัดใจ

แก้วน้ำเปล่าในมือของยองแจก็ถูกสาดใส่หน้าแจ็คสันไปอย่างเหลืออด

รำคาญ ยองแจเอ่ยเสียเรียบ แก้วน้ำถูกขว้างทิ้งลงกับพื้น แล้วเดินจ้ำไปข้างหน้าพร้อมกับลากแบมแบมกับยูคยอมที่ยืนตาค้างขึ้นตึกเรียนไปทันที

เห้ย... แบมแบมและยูคยอมได้แต่อ้าปากค้างแล้วหันมามองหน้ากันอย่างอึ้งๆ

 

ชเวยองแจ!!!!!!!!!!

มึงทำอะไรคุณหวังของกูเนี้ย T__________T

 

 

- More is More –

 
 

แต่งยากโครตๆ แก้แล้วแก้อีกจนพอ หยุด เลิก *ล้มโต๊ะ* ลงแม่ง!

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด... *หันซ้ายหันขวา* เตรียมใจกันเถอะนะ555555555555

#เราคงต้องเผ่น

 

นี่เราควรเลือกว่าจะแง้มปมหรือจะฉากหวาน OTL สปรีดในการแต่งช่วงนี้คือเต่า

นอกจากจองกุกแล้ว มาร์คต้วนไม่ควรลืมคุณหวังนะ55555555

มีคนเขียนคำวิจาร์ณให้ด้วย ขอกราบขอบพระคุณมากจริงๆ เราดีใจและเป็นปลื้มมากTwT

 

= ประกาศข่าวดี =

ตอนนี้ฟิคมอมีบอททวิตแล้วเย้ ฮู้วๆๆ *วิ่งรอบเมือง*

ขอบคุณคนอ่านผู้ใจดีทำบอทให้ กราบขอบพระคุณอีกที

บอทคุณพระเอก @markmorex_ บอทคุณนักเขียน @bammorex_

ไปคุยกับบอทกัน แก้คิดถึงคุณพระเอกและน้องแบมได้5555555

 

สครีมได้ที่ #ฟิคมอ เราเข้าไปส่องอยู่บ่อยๆ คุณพระเอกช่างเป็นที่ต้องการอะไรอย่างนี้

 

ปล. ขี้เกียจพิสูจน์ตัวอักษรเช่นเคย

ปลอีก. อีก40% อาจไม่เร็วเท่าไหร่นัก...มั้ง เลิฟ



*เผ่น*

Supercell
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

3,134 ความคิดเห็น

  1. #2925 ไม่บอกกก1 (@30267) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2558 / 20:57
    ชอบตอนแบมง้อพี่มาร์คน่ารักมากกกกก ^^
    #2925
    0
  2. วันที่ 2 เมษายน 2558 / 11:04
    มาร์คแบม อ๊ากกกกกกกฟินไปสิบชาติ><
    #2584
    0
  3. #2370 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2557 / 09:52
    ต้วนเอาไงสับสนกะตัวเองอยู่ เลือกแล้วเดินหน้าเลย อยากให้กลับมารักกันอีกครั้งก็ทำ ดีกว่าปล่อยไปแบบนี้ หวังแจชอบให้อจจีบแกอ่ะนะ 55555 แล้วไมแกไม่จีบแจเลยล่ะ
    #2370
    0
  4. #2305 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 14:46
    พี่มาร์คคนเอาแต่ใจ
    #2305
    0
  5. #2123 cakELFishMT (@cakelfish13) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 11:48
    มาร์คแบมฟินเกินไปละ
    งานแจ็คแจต้องมา ><
    #2123
    0
  6. #2037 ayybzy (@ayybzy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2557 / 16:56
    งื้อออออ จูบกันโด้ยยยยย -3-

    ยองแจกับพี่หวังนี่มันซัมติงแน่นแน่!!
    #2037
    0
  7. #1897 maba07 (@mabag07) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2557 / 13:15
    หวังแจใช่มั้ยยยย
    #1897
    0
  8. #1832 Tempobear (@tempobear) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2557 / 18:40
    ฟินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน น >/////<
    #1832
    0
  9. #1687 Heemin JaJa (@kimheemin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 04:14
    เห้ย
    #1687
    0
  10. #1518 MandM (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2557 / 18:34
    อะไรยังไงคะกะหวังแจเนี่ย แล้วยองแจทำไมพูดแบบนี้กะแบมๆความหมายคือไร?? แต่ที่สำคัญคือมาร์คจูบกับแบมๆๆๆ>//
    #1518
    0
  11. #1390 ;viewweiv (@viewnch) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2557 / 18:33
    ฟินนนน
    #1390
    0
  12. #1316 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2557 / 22:48
    โอ๊ะ หวังแจต้องแต่งกันหรือนี่ แจก็ชอบหวังใช่มะ เหมือนหวังก็จะชอบแจป่ะ
    #1316
    0
  13. #1299 BELLY<3 (@bell-yoona) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2557 / 12:10
    คุณหวังกับยองแจ มีอะไรกันหว่าา ??
    พี่มาร์คแหมะ จะหายก็หายง่ายเนาะงอนเนี่ย 55
    #1299
    0
  14. #1293 iNam2pm (@imhottest) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2557 / 09:39
    มาร์คใจร้ายกับน้องแบมมมมมมม ทำไมไม่พูดอะไรเลยยยยยยย
    #1293
    0
  15. #1190 。My Nőt´ (@kicat) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 22:50
    ทำไมอ่ะ ทำไมมมมมมมมมมมมมมมม
    หวังแจมีซัมติงอ่อ หรือว่ายังไง?
    ทำไมเกิดอะไรขึ้นล่าาา ; w; 
    #1190
    0
  16. #1130 aehoh (@aehoh) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 16:33
    ตัวละครเรื่องนี้ความลับเยอะ รีดเต็มไปด้วยความสงสัย
    #1130
    0
  17. #1104 ong (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 19:01
    การง้อประสบผลสำเร็จ5555ปากเจ่อทั้งคู่



    ยองแจคงห่วงเพื่อนแบมมาก พี่สาวคงคิดร้ายกับแบมแน่เลย



    การเตือนของแจ แบมผู้สดใสไร้มลพิษ คงไม่รู้ตัวเพราะตัวเองคงไม่ไปทับเส้นใคร



    ชานหวังปีนเกลียวกับยองแจหรือ แจโกรธรัยชายอ่ะ พูดดีๆกันได้ป่าว
    #1104
    0
  18. #1059 bbliizzy (@bbliizzy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 15:44
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด >////////< เขินโว้ยยยยยแงๆๆๆๆๆๆๆๆ deep kiss ด้วยยยยยยย งื้ออออ T//////////T ..แจ็คแจนี่เกิดไรขึ้นง่ะ ??
    #1059
    0
  19. #1037 khao-chae (@khao-chae) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 เมษายน 2557 / 08:16
    มีซัมติงรองอะไรกันเอ่ยยย แจแจกับหวังสั้น หืมมมม
    #1037
    0
  20. #995 HaKuRo (@hakuro5996) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 เมษายน 2557 / 17:34
    เห้ยยยยยยยยยยยยย แจ็คแจนี่อะไรก๊านนนนน
    ใครจะมาทำอะไรน้องแบม ทางบ้านแจป่ะ
    โอ้ยยยย ไม่ทนนะคุณต้วนน ฉวยโอกาสสุดๆ
    #995
    0
  21. #977 ZerNerd'w Nate (@pknsleep) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2557 / 13:01
    ไม่ได้นะ.. พี่มาร์ค ถึงจะรู้ก็เหอะ แต่ช่วยอย่าหลอกแบมเลย สงสารน้องมันอ่ะ เฟลเลยถ้าจริง เฮ้ออ.. คู่รักเจเจนี่ปมมาก... เชื่อว่าคงแอบไปตกลงกันก่อนแน่ๆ หวังแจนี่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกชัดๆ ได้แต่รอต่อไป
    #977
    0
  22. #943 iNam2pm (@imhottest) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2557 / 00:12
    แบมง้อพี่มาร์คน่าร๊ากกกกกกกกกกกก
    เกิดอะไรขึ้นทำไมยองแจเตือนแบมแบบนั้น
    แล้วววววว อิหวังสั้นอะไร สาดน้ำใส่หน้าหวังทำไมยองแจจจจจจจจจจจจจจจจ
    #943
    0
  23. #940 เม็ดก็อตเจีย (@its-me-n) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 เมษายน 2557 / 23:32
    โห........แจทำไรพี่หวังอ่า O_o
    สองคนนี้ต้องมีซัมติ้งแน่ๆเลยอ่ะ #มโน
    -.,-.................
    #940
    0
  24. #932 Sirithorn_Ms™ (@sirithorn-smjyg) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 เมษายน 2557 / 16:18
    แง้ ยองแจเป็นอัลไลลลลลลล

    ___________________________________________________________________________________
    P.s. จงเชื่อใน วอนฮยอก โฮอน คริสเลย์ จินกุก มาร์คแบม + วีกุก
    #932
    0
  25. #922 รัน รัตนะ (@rannaran) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 เมษายน 2557 / 10:06
    กรีดดดดดด สลบๆๆๆๆๆตายๆๆๆๆๆ deep kissssssss ตายๆๆๆไรท์ตาย ทั้งฟินทั้งอิน สุดจะบรรยาย

    #922
    0