( GOT7 ) More is More - markbam♡

ตอนที่ 21 : Nineteenth and more

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4627
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    9 มิ.ย. 57

- 19 –

 

 

 

ดราม่าอะไร...

ไร้สาระมาก

 

โว่ะ !

 

แบมแบมเดินเข้าออกห้องซ้ายห้องขวาไปเรื่อย ปลงตกกับการขู่เค้นให้คุณพระเ... ให้มาร์คต้วนบ้านั่นมาเปิดประตูห้องให้แล้ว สมองหาทาออกใหม่จนสรุปได้ว่าแบมแบมควรหาผ้าห่มและที่ซุกหัวนอน รีบนอนไปเลยตอนนี้ก่อนมาร์คจะทำธุระส่วนตัวเสร็จ แบมแบมเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องในสุดที่ดูเหมือนว่าจะเป็นห้องนอน เห็นประตูยังแง้มเปิดไว้ก็ได้ใจ ไหนๆมาร์คก็ไม่ยอมให้แบมแบมออกจากห้องแล้ว การเข้าห้องนอนส่วนตัวโดยไม่ได้รับอนุญาต ...ถือว่าไม่ผิดนะ

 

ผ้าห่มบนเตียงนอนถูกแบมแบมยึดเอามาถือไว้ทันที ก็ในห้องมันไม่มีผ้าห่มอื่นแล้วนี่หว่า แถมแบมแบมยังขี้เกียจเสียเวลาหาใหม่อีกรอบ เชิญมาร์คต้วนไปหาผ้าห่มใหม่ไม่ก็นอนหนาวสั่นอยู่บนเตียงไปเหอะ แต่ก่อนจะเดินออกจากห้องนอน ดันเหลือบเห็นกรอบรูปบนหัวเตียงที่ถูกคว่ำเอาไว้ ยังไม่ทันได้ฉุกคิดอะไรก็เดินไปคว้ากรอบรูปนั้นดู ภาพเด็กสาวอายุประมาณมัธยมต้นหน้าตาน่ารัก แถมยังดูคล้ายมาร์คต้วนไม่น้อย แบมแบมขมวดคิ้วเมื่อนึกขึ้นได้ว่ามาร์คมีน้องสาวอยู่หนึ่งคน

 

อยู่ๆก็เกิดความรู้สึกแปลกๆเมื่อจ้องรูปตรงหน้าไปซักพัก ไม่ใช่ว่าทำไมมาร์คถึงเอารูปน้องสาวมาตั้งในห้องแถมยังคว่ำกรอบรูปไว้ แต่เป็นเพราะแบมแบมเอง ที่ไม่รู้ว่าทำไมถึงคุ้นหน้าเด็กผู้หญิงคนนี้เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน คิดยังไงก็คิดไม่ออก สุดท้ายก็ต้องปัดความคิดทั้งหมดไปเมื่อสรุปกับตัวเองได้ว่าคงเป็นเพราะเด็กคนนี้หน้าคล้ายมาร์คมากแน่ๆ

 

เสียงในห้องน้ำเงียบลงไปแล้ว ทำให้ต้องรีบวางกรอบรูปไว้แบบเดิม แล้วก้าวเท้าไวๆออกจากห้อง ปักหลังนอนลงบนโซฟาในห้องรับแขกและยกผ้าห่มขึ้นคลุมร่างทันที แบมแบมหันหน้าเข้าเบาะ ดึงผ้าห่มสูงขึ้นอีกนิดให้คลุมมิดหัว เป็นการสื่อว่าแบมแบมจะนอนแล้ว และอีกนัยคือ...

      แบมแบมจะไม่สนทนาหรือใช้เวลาร่วมกับมาร์คต้วนสองต่อสองในคืนนี้อีกแล้ว

      เด็ดที่สุดเลยแบมแบม !

 

 

 

.

 

 

.

 

 

 

...แล้วทำไมถึงหลับไม่ลงซักที ?

 

เกือบจะลุกขึ้นจากผ้าห่มแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะมีแรงยุบบนโซฟาใกล้บริเวณที่แบมแบมซุกหัวอยู่ เหมือนไฟฟ้าช็อตที่ทำให้แบมแบมนิ่งค้างไม่กล้าขยับไปไหน ในห้องก็มีอยู่คนเดียวจนเดาได้ไม่ยากว่าเป็นใคร หลับตาปี่แม้ว่าตัวเองจะอยู่ในสภาพมุดผ้าห่มมิดหัวก็ตาม

 

            อะไรอ่ะ คุณพระเอกหรอวะ

 

            ไม่สิ...แบมแบม

    บอกให้เลิกเรียกมาร์คต้วนว่าคุณพระเอกไง บ้าเอ้ย!

 

 

            เวลาอาจจะผ่านไปเกือบสิบนาที หรือไม่ก็ครึ่งชั่วโมง จนแบมแบมเริ่มงัวเงียแทบจะเข้าสู่นิทราอยู่แล้ว ทั้งๆที่ตั้งใจฟังว่าอีกคนจะทำอะไร สิ่งที่สัมผัสได้มีแค่การนั่งอยู่ตรงนั้นเงียบๆเหมือนไม่มีตัวตน สุดท้ายแบมแบมก็ถูกดึงเข้าสู่นิทราทีละนิดจนได้

 

 

แต่สิ่งที่ได้ยินเบาๆ... แบมแบมก็ไม่แน่ใจเลยว่าใช่เรื่องจริงรึเปล่า      

 

 

น้ำเสียงเศร้าๆแบบนั้น...

 

 

 

 

....มีโอกาสแล้วนะ หนีไปสิแบม

 

 

 

 

 

 

*

 

 

 

 

 

        เป็นเช้าที่... ไม่ดิ พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้นด้วยซ้ำ

     แต่กลิ่นบุหรี่กลับอบอวลไปทั่วทั้งห้อง

     

     แบมแบมขยี้จมูกตัวเองเมื่อได้กลิ่นควันผสมเมนทอลอ่อนๆลอยไปทั่ว สุดท้ายก็ต้องลุกจากโซฟา แล้วสะบัดหัวไล่ความง่วงออกไปสองสามที กวาดตาไปรอบห้องเพื่อหาต้นเหตุ แล้วพบว่าเจ้าของห้องกำลังยืนสูบบุหรี่อยู่ริมระเบียง แบมแบมจะไม่หงุดหงิดเลยถ้า... ข้อหนึ่ง ระเบียงที่ว่าไม่ได้อยู่ติดห้องรับแขกที่แบมแบมนอนซุกหัวอยู่ และข้อสอง มาร์คต้วนแม่งไม่ยอมปิดประตูกระจกให้เรียบร้อย !

 

     หึย !

 

            ก้าวเท้าฉับๆไปบริเวณที่ว่า กำลังจะตะโกนเรียกชื่อแต่ก็ต้องชะงักคำพูดเอาไว้ แล้วเปลี่ยนเป็นเรียกอีกคนด้วยการเตะถังขยะแถวนั้นแทน แค่ชื่อก็ยังไม่อยากจะเรียกเลย! และผลที่ได้คืออาการเหลือบตาหันกลับมามองเล็กน้อย แล้วเลิกคิ้วเป็นคำถามทั้งๆที่ปากยังคาบแท่งก่อมะเร็งนั่น

 

            อยากตายไวก็ตายไปคนเดียวได้ป่ะ ไม่ต้องมาแบ่งควันบุหรี่ให้คนอื่น! ”

 

            “ นี่มันห้องของพี่ มาร์คเหลือบตามองนิ่งๆก่อนจบขยี้เศษบุหรี่ในมือทิ้งไป เลิกคิ้วอย่างสงสัยเมื่อพิจารณาเสื้อผ้าอีกคน ...ไม่ได้อาบน้ำ ? ”

     

    “ ก ก็....เออ! แต่ก่อนออกจากบ้านก็อาบแล้วนะ ไม่เหม็นด้วย แบมแบมจิ๊ปากอย่างขัดใจ อาการเลิกคิ้วและสีหน้าที่ดูไม่เชื่อกันเลยซักนิดเดียวของมาร์คนั่นมันอะไร!

 

    แบมแบมเขยิบขวางคนที่ทำท่าจะเดินหนีกลับเข้ามาในห้อง ...ทำไมต้องทำหน้างั้นอ่ะ!”

 

            เหม็น...

            เห้ย! อะไร! ไม่เหม็น! ” แบมแบมเหวอไปทันที ยกแขนเสื้อตัวเองดมดูแล้วก็ไม่เหม็นนะ ปกเสื้อยังมีกลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มอ่อนๆอยู่เลย เหม็นตรงไหนอ่ะ! หอมจะตาย! น้ำยาปรับผ้านุ่มกลิ่นลาเวนเดอร์เลยนะเว้ย

 

            แบมแบมเบ้ปากใส่มาร์คต้วน ดึงคนปากเสียให้มาใกล้ๆ แล้วยกคอเสื้อให้อีกฝ่ายพิสูจน์ด้วยเลย ถ้าเป็นเรื่องกลิ่นนี่แบมแบมยอมไม่ได้อ่ะ มาว่าคนอื่นตัวเหม็นนี่ปากเสียจริงๆ แบมแบมขอตีปากซักทีจะโดนดุไหม

 

     “ ดมดิๆ เนี้ย ไม่เหม็นนะ หอมจะตาย ได้กลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มด้วย เพิ่งซักเลย...เอ่อ นะ

     

 

            แต่... เดี๋ยว...

 

    แบมแบมชะงักเมื่อคิดอะไรได้ นิ่งค้างเป็นก้อนหินทันทีที่ลมหายใจอุ่นๆรดอยู่แถวลำคอ ดึงอีกฝ่ายลงมาเองแท้ๆ ขอโขกหัวตัวเองกับกำแพงซักสองสามที เม้มปากแน่นเมื่ออีกฝ่ายก้มลงมาใกล้เรื่อยๆ จนแบมแบมเบิกตากว้าง ผลักอีกคนไปเต็มแรงด้วยอาการลนลานเลิกลั่ก ก้าวถอยหลังจนแทบจะกลืนกับผนังแล้วมองหน้ามาร์คต้วนด้วยสีหน้าตื่นๆ

 

   ใบหน้าที่นิ่งมาตลอดยกยิ้มขึ้นบางๆ อืม ก็หอมดีหนิ

 

 

            ฮือ...

            ไม่เอา... ไม่ใช่แบบนี้สิโว้ย TwT!

 

           

            น นั่นมันก็แน่อยู่แล้ว! แบมแบมกดอกเชิดหน้ารับคำตอบนั้น ยังไงระยะห่างก็ดูจะปลอดภัยกว่าเมื่อกี้ กัดปากแน่นเมื่อรู้สึกเหมือนตัวเองแพ้ให้มาร์คต้วนไปอีกหนึ่งก้าว

 

   “ คนที่ตัวเหม็นมันเจ้าของห้องนู่น! ” แบมแบมจ้องหน้ากลับไปอย่างท้าทาย อย่าคิดว่าจะถือไพ่เหนือกว่านะ อยากตายไวก็ไปโดดตึกดิ จะสูบบุหรี่ให้ยุ่งยากทำไม


           “ หืม นึกว่าชอบ วันนั้นยัง...ซุกใหญ่เลย มาร์คหัวเราะเบาๆ เมื่อแบมแบมเหวอไปอีกรอบ ...กลิ่นเมนทอลน่ะ หอมไหมล่ะ

 

    วันไหนอ่ะ... ตอนให้แบมแบมขี่หลังที่ไร่สตอเบอรี่นั้นอ่ะนะ...

    ลืมไปซักทีเหอะ แม่งเอ้ย!

 

 

    “ ก ก็ตอนนั้นมัน... อ เออๆ เอาตอนนี้ดิ! ตอนนี้รับไม่ได้! ไม่ชอบ! ไม่อยากอยู่ใกล้! ”

     

            แบมแบมแทบอยากจะคว้าหมอนแถวนั้นมาทุบมาตีมาร์คต้วนให้สะใจเสียบ้าง คิดไปคิดมา การกระทำแบบนั้นมันชั่งดูเหมือนผู้หญิงงี่เง่าเสียจริงๆ อย่างน้อยแบมแบมก็ยังมีนิสัยเหมือนเด็กผู้ชาย จะให้ไปทำตัวง๊องแง๊งเหมือนในนิยายทั่วไปก็ใช่เรื่อง

 

            สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากค้อนกลับไปหนักๆ ทำตัวเป็นนักเลงยกกำปั้นขู่คนที่ทำสีหน้าเรียบๆแต่มองแล้วรู้สึกยียวนดูกวนประสาทเสียมากกว่า เดินไปเหยียบเท้าคนที่ยืนนิ่งๆซ้ำๆแม่งเลย เออ เหยียบเท้านี่แมนสุดละ สะใจด้วยให้ตาย!

 

      “ ไปเปิดห้องเร็วๆๆ จะกลับ! ”

      ... มาร์คทำเพียงส่ายหัวเล็กน้อยกับใบหน้างุ่มงอของแบมแบม แล้วเดินผ่านกลับเข้าไปในห้องอย่างไม่ใส่ใจ

 

    อะไร... ตายด้านหรือไง!

            บ้าป่ะ โดนเหยียบเท้าต้องโมโหดิ ไฝว้กลับมาดิ แบมแบมจะได้เปิดฉากต่อยอย่างสมศักดิ์ศรีอ่ะ เห็นหน้ามาร์คต้วนแล้วจิตใต้สำนึกชักเกิดอาการอยากจะเอาเท้ายันหน้าให้ได้ เห็นแล้วเจ็บใจชะมัด สาบานว่าออกไปจากที่นี่ได้ แบมแบมจะไม่กลับมาเฉียดสถานที่ๆมีเปอร์เซ็นต์ว่าจะเจอมาร์คต้วนอีกแล้ว ไม่ว่าจะที่ไหนก็ตาม

    ลาขาดไปเลยไอ่พระเอกบ้า!

     

            แบมแบมสัญญากับตัวเองไว้เลย ว่าจะกลับไปแต่งตอนจบของนิยายที่ค้างเอาไว้ให้ไม่แฮปปี้แน่ๆ พระเอกในเรื่องที่ชื่อมาร์คต้วนมันต้องไม่มีความสุข! อมทุกข์! เสียโฉม! โดนสาดน้ำกรด!  คอยดูเลยนะ!!

 

            “ ...เห้ยๆ ไปไหนอ่ะ เปิดห้องดิ! ”

            “ แบมแบม นี่มันตีสี่

     

            แบมแบมตามมาร์คมาถึงหน้าห้องน้ำ เห็นคนยืนแปรงฝันไม่รู้สึกรู้สาอะไรแล้วก็หมั่นไส้ เหลือบมองนาฬิกาที่ติดไว้ด้านนอกแล้วพบว่ามันเพิ่งจะตีสี่ครึ่ง ก็แล้วยังไงอ่ะ มันก็เช้าเหมือนกัน นี่เริ่มวันใหม่แล้ว แค่พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้นอ่ะ ก็ยังถือว่าเช้าป่ะ พระสงฆ์ยังบิณฑบาตรเลย คนเขายังออกไปโบสถ์ โหย ไม่เคยเรียนวิชาสังคมสินะมาร์คต้วนเนี่ย

 

      แล้วไง ตีสี่ก็ออกไปใช้ชีวิตได้ ต้องตื่นสายสิบโมงทุกวันหรอ

      “ ไปนอนต่อไป เดี๋ยวเช้าแล้วพี่จะไปส่ง

      ไม่เอา จะกลับตอนนี้ อย่าเรื่องมากดิ

      แบมแบม อย่ามีปัญหาได้ไหม

      มีปัญหาแล้วทำไม อยากมีอ่ะ ต่อยกันเลยป่ะ มาดิ

 

 

 

      .

 

 

 

      .

 

 

 

 

        สุดท้ายแบมแบมก็...

 

        ไม่เคยได้ตามที่หวัง -_- !

 

            ลากก้นตัวเองมาจมปลักอยู่ที่โซฟาเหมือนเดิม เพราะมาร์คต้วนหนีเข้าห้องน้ำไปแล้ว มันจะอาบน้ำหลาบรอบไปเพื่ออะไรวะ แบมแบมแอบเห็นว่ามาร์คต้วนจัดกระเป๋าเดินทางใบเล็กๆไว้มุมห้องด้วย เหมือนว่าอีกคนจะมีงาน? แสดงว่าต้องไปสนามบินเช้านี้? แล้วจะมาเสียเวลากับแบมแบมทำไม เปิดประตูให้แค่สามวิเองมันจะเสียเวลาใช้ชีวิตมากมายป่ะ แล้วจะไปไหนก็ไปเถอะไม่เห็นต้องไปส่งเลย แบมแบมไม่ได้ขอซักนิด รถก็เอามานะเว้ย

 

            แบมแบมขมวดคิ้วเมื่อนึกขึ้นได้ว่าอาทิตย์หน้าก็ปีใหม่แล้ว ต้องมานั่งทำงานอีกหรอ บ้างานไปไหนเนี่ย ถึงว่าสภาพโทรมลงขนาดนั้นก็ไม่แปลก กินข้าวกินปลาบ้างรึเปล่าก็ไม่ร.... เดี๋ยว แล้วมันใช่เรื่องที่แบมแบมต้องมาคิดไหม ช่างคุณพระเอกไปเถอะ!

 

            ที่น่าสนใจกว่าคืออีกไม่กี่วันก็เป็นงานละครเวทีของคณะแบมแบม ที่มาร์คถูกรับเชิญให้ไปแสดง ถึงแบมแบมเป็นเด็กไม่ดีโยนงานไปให้เพื่อนอย่างคิมยูคยอมช่วยจัดการในส่วนของแบมแบมให้ทั้งหมด แต่ยังไงแบมแบมก็คงต้องไปดูการแสดงจริงอยู่ดี ไม่งั้นโดนรุ่นพี่เกลียดขี้หน้าจะแย่เอา แค่นี้เหตุผลไร้สาระในการโดดงานของแบมแบมที่ผ่านมามันก็มากพอแล้ว

 

            ก็ยังต้องไปเจอมาร์คอีกเนี่ยนะ... หึย

 

 

 

     

        ติ๊ง

 

            เสียงปลดรหัสหน้าห้องทำให้แบมแบมเผลอสะดุ้ง หันไปมองเจ้าของห้องก็พบว่าอีกฝ่ายกำลังเดินออกมาจากห้องน้ำพอดี หันมามองหน้าประตู ก็เห็นแขกของเจ้าของห้องที่เดินเข้ามาด้วยท่าทีครึ่งหลับครึ่งตื่นพร้อมกระเป๋าเดินทางใบเล็กๆ

 

            แบมแบมเบิกตากว้างเมื่อเห็นประตูเปิด รีบคว้าแฟ้มเจ้าปัญหาแล้วถลาไปคว้าบานประตูไม่ให้ปิดลง ไม่ได้สนใจว่าทำไมแขกคนนั้นถึงมีรหัสห้องมาร์คต้วน ไม่ได้สนใจว่าแขกนั้นเป็นใคร รีบปิดประตูรีบไปจะได้ไม่มีใครตามทั... นั่นมัน... พี่สาวของยองแจ?

 

            เฮ้... เลิกซักทีเถอะไอ่นิสัยชอบบินตอนเช้าเนี่ย ที่นั่นเขานัดประชุมตอนเย็นนะ เกรงใจกันบ้างสิ มันง่วงนะรู้ไหม อะไร? หือ... โอ๊ะ

 

            ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสีหน้านิ่งๆของมาร์ครึเปล่า ผู้หญิงคนนั้นเลยหันกลับมามองแบมแบม สายตานั้นดูจะงุงงงมากกว่าตกใจเมื่อสังเกตสิ่งมีชีวิตอีกคนหนึ่งในห้องได้ เจสสิห้าหัวเราะออกมาก่อนจะโยนสัมภาระตัวเองไว้แถวนั้น แล้วทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ด้วยท่าทางสบายๆ พร้อมกลับเอื้อมแก้วไวน์มาไว้ในมือ

 

      อ้อ...

      รอก่อนแล้วกันเจส มาร์คใช้สายตาดุๆตอบกลับคู่หมั้น ...เดี๋ยวต้องไปส่งน้อง

        ไม่เป็นไร ผมกลับเองได้ แบมแบมตอบกลับไป แม้ตอนนี้จะโดนความสับสนโถมเข้าใส่ขนาดไหนก็ตาม

     

      มาร์ค น้องบอกว่ากลับได้น่ะ

       ได้ยินแล้วหน่า

 

            แบมแบมเม้มปากตัวเองแน่น เมื่อความรู้สึกบางอย่างตีขึ้นมา ทั้งภาพที่เคยเห็นมาร์คอยู่กับผู้หญิง ทุกครั้งคือผู้หญิงตรงหน้าคนนี้ แบมแบมเพิ่งตระหนักได้ว่าควรจะสงสัยถึงความสัมพันธ์นี้  แต่ว่า... เป็นพี่สาวยองแจนินา... ทำไม...

 

            ขอบคุณสำหรับการอนุมัติให้ใช้สถานที่นะครับ เลือกจะทำลายความเงียบ แล้วยกแฟ้มเป็นคำอธิบาย แบมแบมคิดว่าตัวเองควรจะรีบกลับบ้านไปนอน มากกว่ารอฟังคำอธิบายจากคนที่ไม่คิดจะพูดอะไรอย่างมาร์คต้วน

 

            อ่ะ... เดี๋ยวสิ เสียงของเจสสิก้าทำให้แบมแบมชะงักเท้าแล้วหันกลับไปมอง พร้อมกับยิ้มบางๆ ยังไงอีกฝ่ายก็มีสถานะเป็นพี่สาวของเพื่อนสนิท แบมแบมแปลกใจนิดหน่อยเมื่อรอยยิ้มที่ตอบกลับมาแตกต่างจากครั้งแรกที่เจอกัน

 

            นาย... แบมแบม เจสสิก้าหมุนแก้วไวน์ในมือ จิบมันเล็กน้อย ก่อนจะนิ่งไปเหมือนเรียบเรียงคำพูดมากมายในหัว

 

   “ ยังไงหันหลังออกไปแล้ว ก็ไม่ต้องกลับมาเหยียบที่นี่อีก

   “ เจส...

   “ ที่มาร์คหลบหน้านาย มันน่าจะมีคำตอบในตัวอยู่แล้ว ลองคิดสิ ไม่ยากนะ

 

เจสสิก้าทำเพียงส่งแก้วไวน์ให้เจ้าของห้องถือ และเดินเข้ามาหาแบมแบมที่หน้าประตู สายตาที่มองมามันทำให้แบมแบมรู้สึกเหมือนถูกกดดัน

 

ผมไม่คิดจะมาอยู่แล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องงาน

ก็ดี... เพราะฉันไม่อยากเห็นหน้านายเท่าไหร่ เขา...ก็คงคิดเหมือนกัน

 

แบมแบมเหลือบมอง เขา ที่ทำเพียงพิงโต๊ะจ้องแก้วไวน์ในมือนิ่งเท่านั้น แบมแบมเม้มปากแน่นเมื่อมาร์คต้วนใจร้ายคนนี้กลับมาอีกแล้ว ไม่มีการห้าม ไม่มีคำอธิบาย ปล่อยให้แบมแบมรับฟังความจริงจากปากผู้หญิงตรงหน้า

 

อยากรู้เหตุผลไหม

...

นั่นเพราะฉันเป็นคู่หมั้นของมาร์คยังไงล่ะ

     

 

 

            ความจริง... มันก็ทำให้แบมแบมแทบจะล้มทั้งยืน

     


 

      .

 60%

      .

 

 

 

  

 

 

 

 

 

      เป็นถึงนักเขียน แค่สถานการณ์ทั่วไปที่เจอในนิยายหลายๆเรื่องแบบนี้

     

      รับมือให้ได้ดิแบมแบม

 

      ทำไมทำไม่ได้...

 

      ทำไม...

 

      ต้องทำยังไง

 

      ทำยังไงดี

 

 

      ถ้าเป็นคนอื่นเขาทำยังไงกันบ้าง เดินหนีหรอ หรือว่าต้องวิ่งไปร้องไห้ บีบน้ำตาไหม หรือต้องโมโห โวยวาย กราดด่าว่ามันไม่ใช่ความผิดเขาเสียหน่อย แบมแบมกลายเป็นคนแปลกหน้าที่ไปแทรกกลางคู่หมั้นคนอื่นได้ยังไง

 

      แบมแบมไม่ได้อยากเผลอไปชอบมาร์คต้วนซักหน่อย เขาเป็นคนขุดหลุมกับดักนี้ขึ้นมาหรอ ไม่ใช่... แบมแบมเดินหลบแล้ว เดินหนีแล้ว พยายามแล้ว เพราะไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับความรักให้มันซ้ำรอยเรื่องเก่าๆ แต่ก็พลาดอยู่ดี หลุมที่มาร์คต้วนเป็นคนขุด  ไม่อยากจะตกลงมาซักหน่อย

 

      ทำไมล่ะ...

 

 

      เจส... ไปรอในห้องก่อนเถอะ มาร์คเดินมาหน้าห้องตัวเอง พร้อมกับเอื้อมมือปิดประตู เสียงถอนหายใจของมาร์คทำให้เจสสิก้าหยักไหล่เป็นเชิงว่าตามสบาย

      นายรู้ว่าฉันกำลังทำอะไร

      ...อืม

      “ ก็แค่ลองดู เผื่อว่านาย... เจสสิก้าเอียงตัวเข้าใกล้ เอ่ยเสียงเบา  จะล้มเลิกสิ่งที่กำลังจะทำซะ

      ...

      มันก็แล้วแต่นายนะมาร์ค ทิ้งท้ายไว้แค่นั้น ก่อนจะเดินเข้าห้องไป

 

      เหลือเพียงเสียงถอนหายใจที่ตามมา และนั้นทำให้คนที่ยืนก้มหน้ากำมือแน่นได้สติ...

 

      แบมแบม เดี๋ยวพี่ไปส่งแล้วกัน

      ไม่... ผงะถอยห่างจากมือที่แตะลงบนแขนเบาๆเหมือนถูกของร้อน แบมแบมเม้มปากแน่น เมื่อเงยหน้ามองมาร์คแล้วเกิดแต่คำถามที่ตีกันอยู่ในหัว พยายามหลับตาเพื่อตั้งสติ ให้ทุกความรู้สึกที่ตีกันมั่วมันลดลงไปบ้าง  

แต่เหมือนมันทำให้สมองสั่งการช้าไปในทันที แบมแบมรู้ตัวอีกทีตอนโดนจูงมาหยุดอยู่หน้ารถคุ้นตาของมาร์คแล้ว

 

ผ ผมเอารถมา ไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงเสียงสั่นขนาดนี้ มันไม่ใช่ตัวเองเลยซักนิด ทำไมถึงเป็นแบบนี้วะ เกิดเป็นแบมแบมต้องเข้มแข็งดิ ด่ามันไปซักฉาดสิ ไม่ใช่แบบนี้

 

      ปล่อย... แบมแบมยื้อตัวไว้เมื่อโดนดันให้ขึ้นไปบนที่นั่งด้านหน้า ปล่อยดิวะ

      ขึ้นรถก่อน มาร์คสบถอย่างหงุดหงิดเมื่อน้องดื้อจนต้องเอ่ยปากดุ ถ้าขับรถกลับเองไหว พี่ก็จะไม่ไปส่งเราเลยนะแบมแบม

 

      ก็ใช่...

      แบมแบมรู้สึกเหมือนสติลอยเข้าลอยออก แล้วมันเพราะใคร...

 

      สุดท้ายแบมแบมก็ขึ้นมานั่งเป็นตุ๊กตาหน้ารถของมาร์คจนได้ อาจเพราะอะไรซักอย่างที่ทำให้แบมแบมสับสนจนตัดสินใจอะไรไม่ได้ดีเหมือนเคย

 

      “ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ แบมแบมพึมพำกับตัวเอง เบือนหน้าออกไปมองด้านนอกแล้วไม่พบอะไรนอกจากแสงอ่อนๆยามเช้า  

            ...

            เบื่อว่ะ

 

            ทำไมอ่ะ... ทำไมวะ

           

            ต้องขอร้องยังไงถึงจะอธิบายทุกอย่างมาซักทีเรื่องในอดีตสอนให้แบมแบมรู้ว่าโมโหโวยวายไปมันไม่เคยช่วยอะไร


           “ คำพูดของคนอื่นมันไม่เคยน่าฟัง ”

            

            คู่หมั้นหรอ... เขาหัวเราะออกมา พึมพำเสียงเบากับตัวเอง ตลกอ่ะ เอาพลอตนี้ไปแต่งนิยายดีไหมนะ

 

แบมแบมเงียบไป ความคิดจมดึงอยู่กับตัวเอง

 

แบม...บ้านอยู่ซอยไหน

แบมแบมหันไปมองคนพูด อือ ซอยสอง สายตาไม่ได้ละออกจากคนที่ทำหน้าอมทุกข์ขับรถนิ่งๆ แบมแบมกอดเข่าตัวเองแล้วท้าวคางเอียงคอมอง

 

ไม่ไหวอ่ะ...แบมแบมพิงประตูรถแล้วยกมือชูออกไปสุดแขน ค้างไว้อย่างนั้น

 

 

...ใกล้กันแค่นี้ ยังแตะตัวมาร์คฮยองไม่ได้เลย

 

           

!!! 

 

แบมแบมตกใจจนเผลอชักมือกลับเมื่ออยู่ๆรถก็จอดลงข้างทาง มาร์คยกมือเสยผมด้วยใบหน้าที่ดูเหมือนคนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง สายตาติดหงุดหงิดตวัดขึ้นมามองแบมแบม มาร์คผ่อนลมหายใจเบาๆก่อนสายตานั้นจะอ่อนลง

ริมฝีปากประกบลงมาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว อะไรอีก...อื้อ!

 

เบิกตากว้าง ชะงักยื้อตัวออกจนโดนรวบข้อมือไว้ด้านล่าง ตกใจจนเผลอเปิดทางให้จังหวะเนิบนาบนั้นหนักหน่วงเข้ามา ความรู้สึกมันตื้อจนเผลอหลับตาลง มันไม่ได้อ่อนหวานเหมือนเคย ไม่ได้รุนแรงแต่กลับทำให้แบมแบมรู้สึกแปลก หัวใจเต้นรัวไปพร้อมๆกับความรู้สึกกดดันและขมขื่น

อะไรบางอย่างที่มาร์คทนไม่ไหวจนเผลอปล่อยช่องโหว่ความรู้สึกตัวเองออกไป

 

มาร์คละริมฝีปากออก ใบหน้ายังใกล้กันเมื่อแบมแบมสบสายตาว่างเปล่านั้น รู้ไหมว่ามันยาก

อ อะไร...

แบมแบม... มันยากเพราะเป็นนาย รู้ไหม

 

ใครจะไปเข้าใจ... แบมแบมเม้มปากแน่น ยิ่งอีกคนอยู่ใกล้ขนาดนี้เขาก็นิ่งทนมันไม่ไหว อยากจะหนีให้ไกลพอๆกับการที่อยากวิ่งเข้าหาให้อีกคนกอดปลอบ แบมแบมกำลังกลัว เขาเคยเกลียดความรักเพราะไม่อยากเสียใจ แต่มันก็เกิดขึ้นอีก

 

แบมแบมผลักมาร์คออกไป เม้มริมฝีปากที่แดงช้ำจนตอนนี้มันอาจจะห้อเลือดไปแล้ว กำมือแน่นจนรู้สึกเจ็บ แบมแบมหยิบแฟ้มบนตักแล้วตีไปบนแขนคนขับรถอย่างเหลืออด

 

แม่งเอ้ย... ตีซ้ำไปจนมันอาจจะทำให้มาร์ครู้สึกเจ็บ ถึงจับข้อมือแบมแบมไว้เสียแน่นจนแฟ้มหลุดออกจากมือ แบมแบมเงยหน้ามองแล้วตะคอกกลับไป


           “ บ้าป่ะวะ มีคู่หมั้นแล้วมาจูบทำไม! จีบทำไม! มาบอกว่าชอบทำไม! ไอ่เหี้ย! ไอ่...!!! ”

 

แบม หยุดบ้าได้แล้ว! ” มาร์คตกคอกไปอย่างเหลืออด รวบข้อมือคนที่เริ่มหันมาทุบตีกัน ดวงตาที่เริ่มแดงก่ำ และสั่นอย่างห้ามไม่อยู่ของน้อง เริ่มทำให้มาร์ครู้สึกเสียใจที่ตะคอกไป ถอนหายใจออกมา ก่อนจะจัดคนที่นิ่งชะงักไปให้นั่งดีๆ เอื้อมมือไปคาดเข็มขัดให้ แล้วเอ่ยเสียงเรียบ
 

  ถ้าอยากกลับบ้านก็นั่งดีๆ แต่ดูเหมือนว่าคนน้องจะเริ่มคุมอารมณ์ไม่ไหวจนทำท่าจะโวยวายอีกรอบ จนมาร์คต้องหันกลับไปดุอีกครั้ง

มาร์คกดยิ้มแล้วเลิกคิ้ว หืม...หรือที่โวยวายเพราะไม่อยากให้พี่กลับไปรับคู่หมั้นเพื่อไปต่างประเทศ

...อะไรนะ

หึงหรือไง รักพี่มากเลยงั้นสิ

ไอ่...

หรือว่าอยากจูบอีก ชอบหรอ โวยวายเพราะอยากได้อีกใช่ไหมล่ะ

 

 

แบมแบมกำมือแน่นจนมันสั่นไปหมด ดวงตาแดงก่ำเพราะเขากำลังสะกดไม่ให้อะไรบางอย่างไหลลงมา ทั้งๆที่ทนมาขนาดนี้แล้วแท้ๆ แบมแบมหายใจเข้าลึกๆกับประโยคที่เหมือนดูถูกกันแบบนั้น หลับตาลงเพื่อให้น้ำตาที่ยังไม่ไหลให้หายออกไป

หันมองคนขับที่เริ่มออกรถอีกครั้ง

 

ผมเกลียดพี่...

หืม พูดว่าอะไรนะ คนที่ขับรถอยู่ดูท่าว่าจะได้ยินไม่ชัด แบมแบมหัวเราะหึออกมา

“ เกลียด! จะจูบหรือกอดก็ขยะแขยง รังเกียจ! ” แบมแบมยกยิ้มเมื่อมาร์คตวัดสายตาหันมามอง 


            “ เป็นไง ได้ยินชัดรึเปล่า ขมวดคิ้วทำไมล่ะ ชอบหรอ อยากฟังอีกไหม


ฮึ... ให้ตายสิ แค่นึกขึ้นมาได้ว่าเคยมีความรู้สึกดีๆให้... แบมแบมชะงักเมื่อบางอย่างในอดีตแล่นผ่านหัวเข้ามา

 

“ แค่คิดว่าเรารู้จักกัน

...

มันก็ไร้สาระจนรู้สึกเสียดายเวลา

...

รู้ไว้ว่าสำหรับผม... แบมแบมหลับตาลง หัวใจเต้นรัวเพราะคำพูดพวกนี้เขาเคยพูดมันออกไปแล้วในอดีต และผลลัพธ์มันไม่ได้ดีเลย


            แต่เขาทนไม่ไหวอีกแล้ว...

 

 

มาร์คต้วนไม่ได้มีค่าอะไรเลย

 

 

.

 

.

 

 

            มาร์คกำพวงมาลัยแน่น ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้เท้าเหยียบคันเร่งแรงขึ้นเรื่อยๆ อาจจะเพราะคนข้างๆที่ก้มหน้านิ่งแล้วพูดแบบนั้น หรืออาจจะเพราะคำพูดที่ก้องอยู่ในหูจนถึงตอนนี้ของคู่หมั้น ความเร็วของตัวรถที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ไม่ได้ทำให้มาร์คสนใจจะเหยียบเบรกหรือลดความเร็วเลย

 

            จนแบมแบมเหลือบมองถนนอีกครั้ง ใบหน้าน่ารักนั้นพันกันจนยุ่ง ทำไมต้องขับรถเร็ว

 

            “ นี่... นี่รู้ไหมว่ามันอันตราย! แบมแบมขบฟันแน่น เมื่อมันยังเร็วขึ้นเรื่อยๆ  ผมไม่ชอบ! จอด!

            “ หึ...นี่มันรถใคร นายมีสิทธิอะไรมาสั่งพี่ แบมแบม มาร์คไม่ได้หันไปสนใจคนข้างๆ ในหัวเขาเองอะไรบางอย่างก็กำลังตีกันยุ่งจนตัดสินใจอะไรไม่ได้เลย

 

            ไม่เอานะ... แบมแบมกำชายเสื้อตัวเองแน่ มือสั่นจนรู้สึกได้ บางทีหน้าเขาอาจจะดูซีดไร้สีเลือดแล้วด้วยซ้ำ ความหวาดกลัวพร้อมกับเหตุการ์ณในอดีตฉายขึ้นในหัวไม่หยุด มองไปถนนด้านหน้าที่ว่างเปล่าไร้รถคันอื่นในเวลาเช้าตรู่ แต่แบบนี้มันยิ่งทำให้รู้สึกหวาดกลัว

 

            ไม่เอา.. ขอร้อง...

 

            อย่าขับมันเร็ว...

 

            หยุดสิเข้าใจไหม

 

            “ มาร์ค... มาร์คต้วน... มาร์คฮยองผมบอกให้หยุดรถ! ”

 

            “ ไม่... หยุดสิ หยุดเดี๋ยวนี้!

 

            อย่าขับเร็วแบบนั้น ก็ได้... ก็ได้ ผมขอโทษ ! 

 

 

            พี่จิน... ผมขอโทษ

 

 

            ฮึก... เลิกซะ พอซักที 

 

            ไม่... ไม่เอา ไม่ใช่... อ่ะ พี่ พี่ระวังผู้หญิงคนนั้น! ”

 

            “ เดี๋ยว! อ อึก... ม ไม่!!!!!!!!!!!!! ”

 

 

 

 

 

            *

 

 

 

 

            จองกุกไม่คิดว่าตัวเองจะได้รับโทรศัพท์ให้มาโรงพยาบาลตั้งแต่เช้า อันที่จริงเขาก็ไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมาเหยียบที่แบบนี้อีก แค่สมัยก่อนเขาก็มาโรงพยาบาลบ่อยจนแทบว่าเป็นบ้านหลังที่สองจนขยาดไปแล้ว โรงพยาบาลมันเป็นบ้านของพี่ชายเขาได้เลยด้วยซ้ำ

 

            ขอโทษนะครับ... จองกุกเดินไปที่เค้าเตอร์  บอกชื่อเพื่อนสนิทที่ทำให้ตัวเองต้องมาที่นี่ อันที่จริงจองกุกได้รับโทรศัพท์จากโรงพยาบาล อาจจะเพราะเจ้านั้นมันตั้งเบอร์เขาเป็นเบอร์ฉุกเฉินล่ะมั้ง ถึงได้โทรมาให้เพื่อนอย่างเขาแทนที่จะเป็นพ่อแม่

            แบมแบมมันไม่อาจจะเข็ดจากคราวก่อนเลยไม่กล้าตั้งพ่อแม่เป็นเบอร์ฉุกเฉินอีก ตั้งแต่เรื่องคราวนั้นก็ทำให้มันโดนขัดบ่อยๆเวลาจะขับรถออกไปไหนเอง แถมยังโดนไล่ไม่อยู่คอนโดเพราะจะได้ไม่ต้องขับรถไปไหนบ่อยๆ

 

            จองกุกเดินมาหน้าห้องคนไข้พิเศษ เข้าไปไหนนั้นแล้วพบว่าเพื่อนตัวเองนอนหลับอยู่บนเตียงพร้อมสายน้ำเกลือ รอบห้องไร้ผู้คน จองกุกรู้มาจากพยาบาลว่าแบมแบมเกิดอาการช็อค จากการสอบถามเหมือนว่าต้นเหตุมาจากการที่แบมแบมขับรถเร็วแล้วหวิดเกือยเกิดอุบัติเหตุ

 

            เหอะ... แบมแบมเนี่ยนะขับรถเร็ว

            ไม่มีทาง

 

 

            กึก

 

          ประตูห้องคนไข้ถูกเปิดออก พร้อมกับคนที่จองกุกชักสีหน้าใส่ทันทีที่เห็น

 

มาร์คต้วน มึงมาทำไม

มาร์คเลิกคิ้วเมื่อมีคนอยู่ในห้อง โยนแฟ้มในมือไปให้ เพื่อนนายลืมของ

 

จองกุกขมวดคิ้ว ก่อนจะวิ่งไปดักหน้าคนที่กำลังจะเดินออกจากห้อง เพราะเป็นเรื่องของเพื่อนคนสำคัญ จองกุกถึงได้ทำตัวเป็นนักเลงผลักแฟนของเพื่อนไปอย่างหาเรื่อง

 

แบมช็อคเพราะมึงงั้นสิ ท่าทางหยักไหล่ของมาร์คทำให้จองกุกแทบจะยั้งหมัดตัวเองไม่อยู่ มึงทำเหี้ยอะไร

พยาบาลไม่ได้บอกหรือไง เพื่อนนายช็อคเพราะขับรถเร็ว...

แบมไม่ได้ขับหรอก มึงขับใช่ไหม! ”

ก็ฉลาดหนิ

ไอ่เหี้ย! ” จองกุกซัดหมัดหนักๆเข้าใบหน้ามาร์คต้วน จนมุมปากอีกคนแตก ซึ่งดูอีกฝ่ายจะไม่ยีระอะไรนอกจากยกมือเช็ดคาบเลือดซึมออกไปเบาๆ เป็นอาการที่ทำเอาจองกุกอยากจะแตะมันซักทีแล้วกระทึบซ้ำแม่งตรงนี้

 

 ไม่รู้หรือไงว่ามันกลัว! มันต้องห้ามมึงแล้วแน่ๆ ทำไมไม่ฟังวะ! ”

...

มึงไม่คิดจะอธิบายอะไรมัน ก็ฟังมันบ้าง จะตายห่าหรือไง

 

มาร์คเลิกคิ้วกับคำพูดนั้น กลัว? เพื่อนมึงกลัวหรอ ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะพูดดีๆกับคนที่ทำตัวไร้มารยาท แต่ก่อนเพื่อนมึงก็ชอบหนิ ขับรถเร็วๆ

 

จองกุกขมวดคิ้วแน่น เขาเหลือบมองเพื่อนที่นอนบนเตียง ก่อนอะไรบางอย่างที่ทำให้ฉุกคิด จึงลากคนน่ากระทึบออกมาคุยข้างนอก ถึงแม้ว่ามันจะไม่ใช่บทสนาดีๆก็ตาม

 

ชอบ? แบมมันไม่เคยชอบอะไรแบบนั้น

อ้อ...ลืมไป มาร์คกดยิ้ม เป็นยิ้มที่ทำให้จองกุกไม่ไว้ใจมันเท่าไหร่นัก


            “ ที่ชอบอะไรแบบนั้นมันพี่ชายมึงหนิ

 
 

จองกุกชะงัก ก่อนจะถอยห่างมาร์คต้วนเหมือนอีกคนเป็นของร้อนที่ไม่น่าอยู่ใกล้ พึมพำกับตัวเองอย่างไม่เข้าใจ ทำไมรู้วะ  

 

จอนจองกุก... มาร์คยกยิ้ม กอดอกและทิ้งตัวพิงกำแพง ใช้สายตามองอย่างพิจารณา

 

มันน่าตลกนะ ที่ยังยิ้มให้เพื่อนได้ ทั้งๆที่เพื่อนคนนั้นทำให้พี่ชายมึงตาย

มึง...

หึ บอกกูสิ ว่ามึงไม่ได้รู้สึกอะไร

...

ว่าไงล่ะ น้องชายของซอกจิน

 

 

 

 

-          More is More –

 

จะพยายามให้ตอนหน้ามาเร็วๆ เพราะว่างแล้ว แต่ไม่รู้จะแต่งออกไหม(ฮ่า..)

เรื่องไม่ซับซ้อนหรอก มีปมเดียวจริงๆ ใครเดาถูกเอาตอนพิเศษไปอ่าน(ล่อเล่น!) 55555555

ไม่ต้องกลัวว่าภาคlessจะดราม่า ไม่เลยจริงๆ แค่เป็นการกลับไปนับหนึ่งกันใหม่(?)

ดราม่าเป็นอะไรที่ยากมาก ขออภัยถ้าภาษาไม่สวยไม่อินในบางที่ ;-;

จริงๆกำลังรีบปั่นรีบคลายปม เพราะอยากแต่งหวานๆฮาๆใสๆแล้ว 5555555

 

ปล. กำลังวางแผนการใหญ่ปั่นฟิคที่ดองไว้ทั้งหมด (พูดไว้ทำไหมก็อีกเรื่อง *โดนถีบ*)

ปลอีกนิด. ตอนย่อยอยากอ่านใครโปรดโหวตค่ะพี่น้อง คุณหวัง vs จินยองงี่

 

อนึ่ง จงเลือกข้อที่ถูกต้อง ก.พี่บี ข.จองกุก ค.คุณหวัง ง.คุณพระเอก

55555555555555555555


อย่าลืม... #ฟิคมอ <3


 

Supercell
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

3,134 ความคิดเห็น

  1. #3094 anMarkBambamGOT7 (@anMarkBambamGOT7) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 23:40
    ฮืออ อะไร ยังไงงง เข้าใจผิดหรือเปล่า
    #3094
    0
  2. #2931 ไม่บอกกก1 (@30267) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2558 / 21:21
    อื้อหือ ชัดเลยยยย เจ็บจี๊ด !
    #2931
    0
  3. #2789 tuasal (@ituasal) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 21:05
    น้องสาวพี่มาร์คคือคนที่พี่จินชนใช่มั๊ย? มาร์คจีบแบมเพื่อแก้แค้นแต่ว่าตัวเองดันหลงรักแบมจริงๆ ใช่รึป่าว? เจสเตือนมาร์คเพราะกลัวว่ามาร์คจะล้มเลิกแผนการทุกอย่างเพราะรักแบมสินะ [ที่เดามานี่ใช่ป่ะวะ]
    #2789
    0
  4. #2731 พลูโต (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 12:46
    ตอนจบอย่าให้มาร์คสมหวังเลย....ขอให้แบมแบมครองรักกับใครก้อได้ที่ไม่ใช่มาร์คอ่ะ...ขอเลยค่ะไรท์
    #2731
    0
  5. #2712 monstargirl (@icongirl) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 16:44
    หน่วงงงงงงงงงงงงงงง
    #2712
    0
  6. วันที่ 2 เมษายน 2558 / 15:49
    อิพี่มาร์คแม่งต้องการไรว้ะ ไม่อยากเห็นพี่แบมเป็นแบบนี้เลย
    #2588
    0
  7. #2311 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 19:23
    มาร์ครู้มาตลอดรึป่าวว่าเกิดอะไรกับน้องสาวตัวเอง แล้วอย่าบอกนะว่าที่เข้าหาแบมเพื่อแก้แค้น ไม่ใจร้ายไปหน่อยเหรอ
    #2311
    0
  8. #2258 yadara (@yadara) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 13:47
    นั่นๆๆว่าแล้วไง ไรท์นี่ซ่อนปมเก่งเหมือนมาร์คต้วนเลย ยองแจไม่ได้กล่าวไว้ (เกี่ยวกันไหม555) คือที่จริงพี่ชายของจองกุกเป็นคนขับใช่ปะ แต่มาร์คคิดว่าแบมแบมขับใช่ไหมเลยมาแก้แค้น
    #2258
    0
  9. #2131 cakELFishMT (@cakelfish13) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 01:45
    มาร์คจะแก้แค้นแบมใช่มั้ย ที่บอกว่าน้องมาร์คเกิดอุบัติเหตุเป็นเพราะแบมเหรอ
    คือทำไมมีปมเยอะจังที่สำคัญ หน่วงมากกกกกกกก อยากจะร้องไห้ *อินจัดไง*
    พี่มาร์คที่ทำดีกับแบมนี้ความรู้สึกจากข้างในมั้ย รึแกล้งทำไปตามแผน 
    ไม่อยากเกลียดคนหล่ออย่างมาร์คต้วนเลยอะ(เมนตัวเองก็เงี้ย)
    หายเร็วๆนะแบมแบม
    #2131
    0
  10. #2061 Plangpin Kimberly Suchonvanich (@kimsuchonvanich) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2557 / 21:21
    ฮือออออออ ไรเต้อออ จะดราม่าไปหนายยยย ร้องไห้แล้วน้าาาา ฮือออออ
    #2061
    0
  11. #2030 knomcakes (@knomcakepn) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2557 / 14:20
    ที่แท้ก็แค่ต้องการแก้แค้นสินะ ต้วนเลวว่ะ!!!
    #2030
    0
  12. #1903 maba07 (@mabag07) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2557 / 13:25
    ชอบแบมอ่ะเวลามีอะไรก็พูดออกมาตรงๆ
    #1903
    0
  13. #1862 Tempobear (@tempobear) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2557 / 16:29
    มาร์คนายใจร้ายมากกกกกกกกกก ก
    #1862
    0
  14. #1742 EAHZ' (@Foxy_G) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 21:38
    เจสสิก้าตกลงนางมาไม่ดีใช่มะ ชวนช็อคได้อีก
    โอ้ยยยยยยยย!! ทำร้ายจิตใจน้องไปถึงไหนวะ
    ใจร้ายว่ะพี่มาร์ค ใจจืดใจดำ งอนแล่ว!!
    คือน้องกลัวมากนะ แต่ไม่หันมองข้าง ๆ บ้างเลย
    เอาแต่อารมณ์ตัวเอง ณ จุดนี้คือสงสารแบมแบมที่สุด
    ไม่ว่ามาร์คจะเข้าหาแบมด้วยจุดประสงค์อะไร
    บอกให้รู้ไว้... ระวังจะเจ็บกว่าแบมแบมหลายเท่า!!
    #1742
    0
  15. #1741 EAHZ' (@Foxy_G) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 21:35
    ....


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 8 กรกฎาคม 2557 / 21:39
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 8 กรกฎาคม 2557 / 21:39
    #1741
    0
  16. #1579 BELLY<3 (@bell-yoona) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2557 / 23:55
    พี่มาร์คซับซ้อนซ่อนเงื่อนอ่ะ ตกลงรุ้ทุกอย่างอยู่แล้ว?
    ทำแบบนี้กับแบมทำไมอ่ะ
    #1579
    0
  17. #1524 MandM (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2557 / 20:44
    มาร์ครู้มาตั้งแต่แรกรู้ทุกๆอย่างเลย นี่คือการแก้แค้นใช่มั้ยมาร์คต้วน สงสารแบมๆจังเลย มาร์คนายใจร้ายมาก



    อ่านแล้วเจ็บปวดอ่ะ T T
    #1524
    0
  18. #1472 ตัวเล็ก (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2557 / 23:12
    มาร์ครู้ทุกอย่าง ...???

    ทุกอย่างเลยจริงๆใช่ไหม

    คนที่น่ากลัวที่สุดตอนนี้คงเป็นมาร์ค

    ทำไมนะ ทำไมไม่พูดไม่อธิบาย

    นานวันเข้ายิ่งมีแต่เรื่องที่ไม่เข้าใจ?
    #1472
    0
  19. #1463 Piyatida Botmart (@hottestheart) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2557 / 22:32
    ข.
    #1463
    0
  20. #1459 Ab-bys (@nblq3s) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 18:42
    //อยากอ่านของหวัง ฮริฮริ
    #1459
    0
  21. #1456 nimo (@zguna) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 13:40
    กรี๊ดดดดด มาร์คกลับมาแก้แค้นหรอ ? ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยย เหนือการคาดหมายของเราโดยสิ้นเชิงเลยอ่ะ โอ้ยอิคุณพระเอกแกมัน ฟกกดส่าวงงงมทกัาสยีัด ด้าไปล้ะ เดาถูกป่าวก็ไม่รู้ 55555555 มาต่อไวๆน้า ><
    #1456
    0
  22. #1455 Jicz'minT (@mintwarita) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 13:04
    โหยยยหน่วงโหยเศร้า โอ้ยยยยยอยากฆ่าอิมากกกก ฮืออออออ
    #1455
    0
  23. #1453 2H.` (@jazapawer15) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 01:24
    มันจะเป็นเหมือนที่เราคิดไหมเนี้ยถ้าเป็นงี้ก็โคตรจะสงสารแบมเลยนะที่สงสัยอีกคือเจสรู้ว่ามาร์คจะทำอะไรและทำไปเพราะอยากให้มาร์คล้มเลิกสิ่งนั้นซะแต่ว่านะไอ่อะไรที่ว่านั่นมันคืออะไรล่ะ -_- เออนี่ขอเกลียดด้วยนะมีคู่หมั้นอยู่แล้วมาจูบแบมทำไมล่ะห้ะ แล้วดูคำพูดดิ้ไม่ยอมอธิบายอะไรเลยคือสนใจความรู้สึกแบมบ้างก็ดีนะแล้วที่บอกว่ามันยากเพราะเป็นแบมมันเลยยากนี่คืออะไรตอบมาดิ้ แล้วคำพูดนั่นของแบมน่ะเคยพูดมาก่อนใช่ไหมเคยพูดกับพี่จินใช่หรือเปล่าแล้วพี่จินโมโหแล้วเกิดอุบัติเหตุตามมาหรือเปล่าแล้วเกี่ยวกับน้องสาวของมาร์คต้วนด้วยใช่ไหมแล้วมาร์คต้วนก็จะแก้แค้นแต่ว่าพี่จินก็จากไปแล้วเลยมาลงกับแบมหรือเปล่าเพราะแบมก็อยู่ตอนเกิดอุบัติเหตุ คือสงสารแบมด้วยอ่ะคือกลัวอะไรมากๆเป็นใครถ้าเจอแบบนั้นมันก็ต้องช็อคแหละ = =; จอนจองกุกนี่รักเพื่อนมากนะ เป็นเพื่อนที่โคตรดีอ่ะถึงจะมีเหตุการณ์อะไรแต่ก็ยังรักเพื่อนอ่ะอย่าไปฟังคำของคุณอดีตพระเอกนะ -3-
    ปล.ขอเดาที่มาร์คบอกว่าเพราะว่าเป็นแบมมันเลยยากนี่เรื่องแก้แค้นหรือเปล่าแบบจะแก้แค้นงี้แต่ตัวเองก็ชอบแบมเข้าจริงๆงี้ #เดาล้วนๆ
    ปลอีกนิด.ตอนย่อยขอจินยองน่าาาอยากรู้เรื่องในอดีตด้วย555555555
    อ่ออันเลือกข้อถูกขอเลือกเลือก ก. ข. และค. ได้ไหมค่ะ แบบเราไม่เลือกมาร์คต้วนหรอกนะ
    #1453
    0
  24. #1452 เม็ดก็อตเจีย (@its-me-n) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 22:47
    พี่มาร์ค...ไม่มีใครที่จะรู้ได้ว่าแกเป็นคนยังไงอ่ะ

    เรื่องมันเป็นยังไงกันแน่เนี่ย >o<

    พี่จินเกี่ยวอะไร ทำไมพี่ต้วนรู้จัก

    แล้วทำไมพี่ต้วนต้องทำกับแบมแบบนี้ 



    #1452
    0
  25. #1451 gaemgaem (@kaemhom) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 19:25
    ไรท์เป็นคนที่แต่งดราม่าดีมากค่ะ คือเรารู้สึกได้เลยว่ามันหน่วงจริงๆ เพราะคำพูดแบม คือมันแบบหน่วง อยากฟันคอพี่มาร์ค55555555 นี่ตอนอ่านคำพูดพี่มาร์ค สารพัดสัตว์นี่ออกมาเพ่นพ่านด่าพี่มาร์คเยอะมาก5555 พี่มาร์คแบบฟสกสฟาหวหวหส นิสัยไม่ดี! แต่ไม่เป็นไร จองกุกพูดแทนเราละ5555555 ณ จุดนี้สงสารแบมมาก มันไม่ใช่ความผิดใคร เฮ้อ ก็เอาสิ แก้แค้นเค้าแต่ดันรักเขาเอง รอดูต่อไปละกัน ขอให้แบมเลิกรัก ไปคู่กับ..กับใครดี55555 พี่บี? (อ่าวแล้วเนียร์ล่ะ5555) ไปอยู่กับยูคกับกุกเพื่อนซี้เถอะแบมมมม
    #1451
    0