Beautiful magic sky

ตอนที่ 7 : คำสัญญา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 115
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    9 ก.พ. 62

ตอนที่ 7 คำสัญญา


3 อาทิตย์ต่อมา


เช้าวันนี้เกรย์บอกกับเขาว่าจะเลิกงานเร็วขึ้นกว่าเดิมเพราะเพื่อนจะแวะมาเยี่ยม แค่ 3คน ชื่อ  กิมม์ แจส ชาร์มบอกแค่นั้นจริงๆ= =

ในส่วนของการทำงานเลขา  ทำให้เขารู้จักเกรย์ในอีกมุมหนึ่ง  การทำงานรวมกับเกรย์ไม่ง่ายเลยเพราะต้องคาดเดาตลอดเวลาว่าเกรย์ต้องการอะไร มิน่าละคำแนะนำของเรียวที่บอกกับสกายตั้งแต่วันเซ็นสัญญาวันแรก  ขอให้โชคดี คือแบบนี่นี้เอง  เรียกง่ายๆ ใช้ ‘จิตสัมผัส’ ฮ่าๆ ก็สนุกดีไปอีกแบบ   

ก็อกแก็ก  

เสียงการพิมพ์จากแป้นพิมพ์ดังขึ้นเป้นบางครั้ง ตอนนี้เขากำลังสรุปรายงานการประชุมที่พึงเสร็จไปเมื่อ 10นาทีที่แล้ว ส่งให้ร่างสูงที่นั่งโต๊ะทำงานข้างๆเขา ก่อนจะชะงักลงเพราะทำพูดของเกรย์

“สกายอาทิตย์หน้าเราจะเดินทางไปประเทศ c กัน”

“เอ๋! ไม่มีในตารางนัดนี่ครับ”  สกายเอ่ยถามร่างสูงอย่างแปลกใจ

เกรย์นั่งมองสกายกำลังพิมพ์รายงานการประชุมส่งเขา ร่างบางด้านข้างเขานี่ถือว่าทำงานเก่งมาก เพราะมีไม่กี่คนหรอกที่ทำงานดั่งคนรู้ใจเขา เกรย์ทราบดีว่าเขาการทำงานกับเขา ที่จะให้พอใจถือว่ายากในระดับหนึ่ง การประการรับสมัครงานในตำแหน่งเลาของเขาเรียวเป็นคนจัดการให้ ที่ผ่านมา บางคนทำงานกับเขาได้นานสุดเพียงแค่ 2วันเท่านั้นเอง

เกรย์เอ่ยขึ้นพร้อมกับเอื้อมมือวางไว้บนศีรษะของร่างบางที่กำลังตั้งใจ ตรวจงานก่อนจะส่งไฟล์เข้าในระบบเลขา

“สกายกลับบ้านกัน”

 “ครับ” สกายยิ้มตอบรับร่างสูงที่ชวนเขากลับบ้าน ที่จริงแล้วก็คอนโดนั้นแหละแต่มันกว้าง พอๆกลับบ้านเลยเนี้ยสิ เพราะสกายเพียงแค่ได้ยินคำว่า กลับบ้านกัน เขาก็รู้สึกมีความสุขแล้ว ^^

ระหว่างการเดินทางจากบริษัทถึงคอนโดใช้เวลาไม่นานก็ถึง  ก่อนเข้าคอนโด เกรย์พาแวะซื้อวัตถุดิบเพิ่ม พอถึงคอนโด เปลี่ยนชุดเพื่อเตรียมพร้อมกับห้องครัว มื้อเย็นนี้ มีข้าวหมูทอดกับซุปกระดูกหมู และของทานเล่นจะเป็นพวกกุ้งชุปแป้งทอดพร้อมกับดื่มกับเบียร์เย็นๆก็คงพอ  สำหรับ 5คน ทำไม่ยากไม่ง่าย




ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ!


สกายทำเมนูไหนเสร็จ ผมก็สั่งให้มันออกไปวางบนโต๊ะทีละอย่างสองอย่าง เพราะในครัวพื้นที่วางของไม่เยอะ ก็เลยใช้พลังนำอาหารไปวางที่เคาน์เตอร์ด้านข้างโต๊ะอาหารจะได้หยิบจับสะดวก เพื่อนของเกรย์จะเป็นแบบไหนน้า~ เขาว่านิสัยน่าจะคล้ายๆกัน มาดนิ่ง ยิ้มยาก อะไรทำนองนี้ อยู่ๆก็ได้ยินเสียงที่เหมือนจะเรียกเขา ทำให้เขาต้องสะงักมือจากหม้อน้ำซุป หันไปมองประตูทางเข้าครัว  พบเจอสิ่งมีชีวิตทรงผมสั้นสีเหลืองและนัยน์ตาสีฟ้าใบหน้าเรียว ริมฝีปากที่ส่งยิ้มกว้างมาทางเขา เพื่อนเกรย์ใช่ไหม = = ? “เห้~ อาหารที่วางบนโต๊ะข้างนอกฝีมือนายเหรอ ”

“เอ่อ...สวัสดีครับ ชื่อสกายครับ”  สกายเอียงคอเอ่ยกับคนที่คาดว่าน่าจะเป็นเพื่อนของเกรย์ ทำไมถึงไม่ได้ยินเสียง กริ่งเปิดประตูเลยแฮ๊ะ  = = ?

“สวัสดี ผมชื่อแจสเปอร์ เรียกสั้นๆว่า แจส ทำไมนายตัวเตี้ยจัง”

“ครับ” สกายเอ่ยตอบกลับแจสด้วยน้ำเสียงไม่พอใจนิดหน่อย เขาเรียกว่าเด็กวัยกำลังโต เตี้ยบ้านนายสิ! เวลาเจอกันครั้งแรกใครเขาถามเรื่องความสูงกัน ห่ะ(╯°□°)╯ ┻━┻!!!!

แจสเดินเข้ามาในครัวเพื่อทักทายเลขาคนใหม่ของเกรย์ที่ทำงานได้มาสักพักแล้วพอถามว่ากี่วัน เกรย์ก็ไม่ตอบบอกว่าให้มาถามเอง   เกรย์หน่ะเปลี่ยนเลขาบ่อยมากยกเว้นเรียวที่อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก เขายืนมองเจ้าของมือเรียวที่ค้นอะไรสักอย่างในหม้อ รูปร่างเล็ก  ใบหน้าเรียวหวาน นัยน์ตากลมโตสีเขียวมรกต กะอายุจากสายตาน่าจะ15-16 เจ้าเกรย์ใช้แรงงานเด็ก!


หลังจากที่แจสเดินออกจากห้องครัวไปประมาณ15นาทีผมก็เดินตามออกมา

พวกเขาหันมามองผมพร้อมกัน สกายเลยส่งยิ้มให้พวกเขาพร้อมกัยเอ่ยทัก “สวัสดีครับผมชื่อสกาย ^^”

“หวัดดี ชื่อชาร์ม” ผู้ชายที่ยืนตักข้าวตรงเคาน์เตอร์ทรงผมสีน้ำตาลนัยน์ตาสีเหลืองอัมพัน เอ่ยทักผมก่อน

“ดีชื่อกิมม์”และตามด้วยผู้ชายอีกคนทรงผมยาวสีแดงนัยต์ตาสองสี ข้างซ้ายนัยน์ตาสีเหลืองขวาสีแดงกำลังนั่งคุยกับเกรย์ที่ห้องนั่งเล่น  โห~  สีผมแต่ละคนหลากสีสันมากครับ ฟ้า ดำ แดง เหลือง น้ำตาล  ใครอีกคนน่าจะเปลี่ยนสีผมเป็นสีเขียวเนาะ ฮ่าๆ^ ^


“ทานข้าวกันเถอะ~” แจส พูดขึ้นมาอย่างร่าเริง



บรรยากาศบนโต๊ะอาหารตอนนี้เงียบกริบ ทุกคนท่าท่างตั้งใจทานอาหารกันมาก อยู่ๆชาร์มกับกิมม์ก็พูดขึ้นพร้อมกันและผมก็ยิ้มตอบรับหน้าบาน

“อร่อย/อร่อยดีนะ” กิมม์กับชาร์มพูดขึ้นพร้อมกัน

“ขอบคุณครับ^^~”  เขิน >///< ดีใจมีคนชม

หลังจากทานอาหารเสร็จผมเดินเข้าไปในครัวหยิบเบียร์กับของทานเล่นให้เกรย์ ชาร์มและกิมม์ที่นั่งบริเวณริมสระน้ำ  ส่วนแจสเดินแยกไปห้องนั่งเล่น ส่วนผมว่าจะเข้าไปนั่งอ่านหนังสือในห้อง แต่ว่าแจสเรียกเขาไว้ก่อน

“นี่สกายนายอายุเท่าไร?”

“15ปีนี้ครับ”  

แจสเบิกตากว้างอย่างตกใจแล้วเอ่ยว่า “เห้! เด็กมาก ทำงานกับเกรย์นานยัง”

“ประมาณ3อาทิตย์นิดๆครับ”   ‘อยากถามกลับเหมือนกันว่าถามทำไม?’

“ทำไมถึงทำงานกับเกรย์ได้นานขนาดนี้ละเตี้ย” แจสเอ่ยถามอย่างต้องการคำตอบเพราะถามเกรย์มันไม่บอกเขานะสิ

“โชคครับ”  ‘ก็เรียวบอกขอให้โชคดี*-*’  ผมก็ว่า โชคเนี้ยแหละคือคำตอบที่ถูกที่สุด

“...”  เจ้าเด็กเตี้ยตรงหน้านี่เอ่ยตอบซะผมไปต่อเป็นเลย

“นายจบจากโรงเรียนเวทย์มนต์ที่ไหนเหรอ?” แจสเอ่ยถามเพราะอยากรู้มีไม่กี่คนหรอกที่เกรย์จะอนุญาตให้ใช้พลังในเขตแดนของมัน สงสัยคงเก่งน่าดู

“ผมไม่ได้จบจากที่ไหน ผมฝึกด้วยตัวเองครับ”

“...” เจ้าเด็กนี่! เออ เก่งจริงด้วย!และแจสก็เอ่ยแซวเด็กเตี้ย “เก่งนะเนี้ยตัวเตี้ยแค่นี้เอง~”

“ขอบคุณครับที่ชม แต่ตัวเตี้ยนี่ไม่รับได้ไหม?ผมแค่วัยกำลังโต”  ‘(╯°□°)╯ ┻━┻ ’

“นายรู้จักเมืองเวทย์มนต์ไหม”

“มีด้วยเหรอครับ *0* ” สกายสิ่งยิ้มให้แจสเพราะอยากให้เขาเล่าให้ฟัง

“มีสิ อยากฟังไหม~” แจสเอ่ยตอบเกรย์อย่างร่าเริง เด็กเตี้ยนี่ น่ารักแฮะ^^

“รบกวนเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมครับ” ต้องพูดเพราะๆครับเดี๋ยว แจสไม่เล่าให้ฟัง


ขณะเดียวกัน

“เกรย์นายอนุญาตให้เด็กคนนั้นใช้พลังในเขตนายเหรอ” กิมม์เอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัย

“ไม่ได้อนุญาต” เกรย์เอ่ยตอบกิมม์ด้วยใบหน้านิ่งพอกัน ว่าเขาไม่ได้ล้อเล่น

“ไหนเล่าสิ”  กิมม์เอ่ยกับเกรย์อย่างต้องการคำอธิบาย

“สกายเป็นเด็กกำพร้า เด็กคนนั้นไม่รู้ว่า มิลกี้แบบเราๆเขาฝึกพลังเวทย์จากที่ไหน บ้านของสกายทั้งหลังมีเขตแดนปกปิดไอเวทย์ขั้นสูง ใช้เวทย์แรงขนาดไหนก็ตรวจสอบไม่ได้นอกจากจะต้องอยู่ภายในบริเวณเท่านั้นถึงจะรู้ ที่รู้ว่าใช้แรงขนาดไหนเพราะทดสอบแล้ว”

“นายไปบ้านเด็กคนนั้นมาเหรอ  ตอนไหน?” กิมม์เอ่ยถามอย่างแปลกใจ

“ตอนลงมาโลกข้างล่างโดนพวกซาฮามล่า ได้แผลมานิดหน่อยบังเอิญเข้าไปหลบที่บ้านของสกาย”

“...” ทั้งสามคนก็เงียบ อยู่ๆชาร์มที่เงียบอยู่นาน เอ่ยถามเกรย์ว่า“ถ้าเด็กคนนั้นไม่รู้ว่าฝึกพลังกันยังไง แปลว่า เขาก็ยังไม่รู้จักเมืองเวทย์มนต์?”

“ใช่ไม่รู้ ฉันบอกให้แจสเล่าให้สกายฟัง” เกรย์เอ่ยตอบชาร์มอย่างคนอารมณ์เสียเพราะตอนนี้ร่างบาง

นั่งคุยกับแจสที่ห้องนั่งเล่นและเอ่ยต่อว่า “ที่สำคัญเขาใช้พลังแบบไม่ต้องร่าย ที่ว่านึกก็ทำได้เลย”

ชาร์มเอ่ย “มิลกี้ที่ใช้เวทย์แบบไม่ต้องร่าย จำเป็นต้องใช้เวลาฝึก50ปีเป็นอย่างน้อยเลยนะ พลังต้องเยอะมากๆ” บางทีอาจจะไม่ได้เลย ชาร์มคิดในใจ

“เกรย์เด็กนายพิเศษกว่ามิลกี้ทั่วไป” กิมม์พูดบ้าง

“ก็ใช่ว่าไม่เคยมี...  ก็แค่จำนวนน้อยเท่านั้น”  เกรย์เอ่ยตอบกิมม์อย่างไม่แยแส

“จำนวนน้อยที่ว่าแค่ 2เท่านั้นแล้วเด็กนายมีบัตรประจำตัวเวทย์หรือยัง” ชาร์มเอ่ยเสียงเรียบ

“ฉันบอกให้เรียวทำให้แล้ว” เกรย์เอ่ยตอบชาร์มเหมือนเป็นเรื่องปรกติทั่วไป

“เอาเรื่อง...นี่มันวีซ่าเถื่อนชัดๆ” กิมม์เอ่ยด้วยน้ำเสียงหยอกเย้าเพื่อน ที่ไม่คิดว่าจะลงทุนยอมเสี่ยงกับเด็กที่เพิ่งพบเจอไม่นาน

“หลังจากนี้นายจะทำอะไรต่อ” กิมมเอ่ยถามเกรย์ด้วยท่าทางเห็นใจเพื่อนที่ต้องแบกรับภาระเยอะ

“รอบัตรประจำตัวของสกายแล้วค่อยขึ้นไปข้างบน” เกรย์เอ่ยตอบเหมือนเป็นเรื่องธรรมดาพร้อมเอื้อมมือหยิบกุ้งชุบแป้งทอดเคี้ยวใส่ปาก


“เกรย์แล้วเรื่องที่ท่านโรดิออนวานให้นายทำได้เรื่องบ้างหรือยัง?” ชาร์มเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ ความคืบหน้าเพราะปู่เขาก็ฝากถามมาด้วยนั้นแหละ

“ยัง” เกรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

“มีอะไรให้ช่วยก็บอกน่ะ/มีอะไรให้ช่วยก็บอก” ชาร์มกับกิมม์พูดขึ้นพร้อมกัน

“ขอบใจ”  เกรย์เอ่ยพร้อมยิ้มมุมปากให้เพื่อนที่เติบโตมาด้วยกัน

ตอนนี้สกายกำลังอาบน้ำเตรียมตัวจะนอนเพราะเขาฟังแจสเล่าเรื่องเมืองเวทย์มนต์ ที่ตอนแรกก็น่าตื่นเต้นอยู่หรอกหลังๆมาง่วงตาจะปิด เลยขอตัวมานอนก่อน “ฮ้าว”

แจสเล่าว่า เมืองเวทย์มนต์ ตั้งอยู่เหนือผืนฟ้าคล้ายกับโลกคู่ขนาน อยู่เหนือ 6 ประเทศมี P  M J C G และ D

M   แม็กเน็ต ศูนย์กลางสภาเวทย์มนต์

P    ไวท์ดราฟ เมืองแห่งการศึกษา มหาลัยเวทย์ที่ใหญ่ที่สุดเรียกว่า Milky Way Galaxy  

J    พัลซาร์  วิจัยเวทย์มนต์/สิ่งประดิษฐ์

C    คลากค์ ศูนย์กลางการค้า/เศษฐกิจที่ใหญ่ที่สุด

G  กูซ เมืองนี้ตั้งอยู่บนภูเขาน้ำแข็ง หิมะตกตลอดปี

D   เดรโก เมืองท่องเที่ยว เมืองที่กลางคืนสั้นเพียงแค่ 3ชั่วโมง

เมืองข้างบนจะเรียกว่า  Milky Way City และเราจะเรียกพ่อมด แม่มดว่า มิลกี้ ลูกครึ่งจะเรียกว่า มัลกี้


การเดินทางขึ้นไปต้องผ่านประตูเวทย์มนต์ ทุกประเทศตำแหน่งที่ตั้งประตูจะอยู่บนหอคอยที่สูงที่สุดของแต่ละประเทศ ยกเว้นประเทศ G  และตอนนี้เหนือประเทศ J ที่เรากำลังอาศัยอยู่มีชื่อเรียกว่า พัลซาร์ ...

ในขณะที่เกรย์กำลังเดินผ่านห้องนั่งเล่นไป เสียงที่เอ่ยขึ้นอย่างอารมณ์ดีของแจสเปอร์ก็ทำให้เกรย์ชะงัก คำพูดที่เกรย์ไม่หันไปตอบรับหรือปฏิเสธ เขาเพียงแค่เดินกลับเข้าไปในห้อง   “อย่าลงโทษน้องแรงล่ะ ฉันก็แค่เอ็นดูน้องก็เท่านั้นเอง ไม่เหมือนใครบางคนหรอกที่ตกอยู่ในห้วงของความรักจนหน้ามืด แล้วอีกอย่างหน้าตาแกจะกินน้องได้ทั้งตัวแล้วเกรย์ ระวังน้องหนีน้า~

ประตูห้องถูกเปิดออกพร้อมกับร่างสูงโปร่งก้าวเข้ามา ได้ยินเสียงอาบน้ำคาดว่าน่าจะอาบได้สักพักแล้ว


“อ้าวเกรย์” สกายเอ่ยทักเกรย์อย่างประหลาดใจ ที่เจอร่างสูงนั่งอยู่บนเตียง ดูจากใบหน้าของเกรย์แล้วเหมือนโกรธใครมา

“มานั่งตรงนี้สิ” เกรย์ชี้นิ้วที่หน้าตักเขา ตวัดสายตาบังคับให้ร่างบางทำตามคำสั่ง สกายลงมานั่งอย่างว่าง่าย เขามองร่างบางที่พันผ้าขนหนูแค่ผืนเดียวตรงเอว จากหน้าที่มืดเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ก็มืดลงกว่าเดิม ดูเหมือนเจ้าตัวเล็กก็ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังจะโดนอะไร หลังจากที่สกายนั่งลงบนตักเขาแล้วเกรย์ใช้พลังให้เสื้อเชิ้ตสวมอยู่บนตัวของร่างบาง..แค่เสื้อก็พอ พร้อมทั้งเหยียดแขนโอบเอวสกายไว้ เขาถอดที่รัดผมยาวของสกายออกแล้วหวีผมให้อย่างอ่อนโยน ก้มลงไปกระซิบข้างหูของสกายด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งว่า  “ มีข้อกำหนดอีกสองข้อคุณต้องสัญญากับผมด้วย”

สกายไม่รอให้เกรย์พูดถึงสิ่งที่เขาต้องการ เขาก็พยักหน้าทันทีและพูดว่า “เมื่อไรที่เกรย์ไม่โกรธผม ผมสามารถสัญญากับเกรย์ได้”

“ คุณไม่ได้รับอนุญาตให้ยิ้มและเข้าใกล้ ผู้หญิง ผู้ชาย คุณสัญญาได้ไหม?”

สกายก็คิดในใจทันที  ‘อย่าบอกนะว่า จริงๆแล้วเกรย์ แอบรักแจสเปอร์!’

“คุณไม่ได้รับอนุญาตให้อยู่ห่างฉัน  ฉันต้องการให้คุณอยู่กับฉันตลอดเวลา”

“โถ่ เกรย์ ถ้าคุณมีแฟน คุณจะไม่ทิ้งผมเหรอ?”

หลังจากฟังคำพูดของสกายหัวใจของเกรย์ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ ‘หึ หึ ’ แล้วเขาก็ยื่นมือไปลูบผมของสกายเบาๆ เขาทำราวกับว่าสกายเป็นเด็กตัวเล็กๆ ที่ต้องดูแลอย่างพิถีพิถัน

“เอาล่ะผมสัญญากับเกรย์ว่าผมจะอยู่กับคุณเสมอ” สกายเอ่ยคำสัญญาให้กับเกรย์

เกรย์โอบกอดสกายแน่นเมื่อสกายรู้สึกถึงความโอนโยนของอีกคนเ ขาก็ไม่สามารถต้านทานได้ดังนั้นแทนที่จะขัดขืน สกายก็ปล่อยให้ตัวเองหลงอยู่ในความรู้สึกคลุมเครือและเผลอหลับไป

สำหรับเกรย์แล้ว แม้ว่าเขาจะต้องใช้ทุกวิถีทางทำลายความสัมพันธ์ของพวกเราหรือว่าจะบังคับให้เกลียดกันไปในท้ายที่สุด เขาก็จะไม่ปล่อยร่างบางไป   สกายเป็นของเขาเท่านั้น!......

เกรย์รอให้ร่างบางหลับสนิทเหมือนทุกคืน แล้วเขาค่อยๆเกลี่ยผมยาวสีฟ้าออกจากใบหน้าสวย  มองริมฝีปากบางสีอ่อนก้มลงไปจูบเบาๆ ไล่ลงมาตรงซอกคอจนถึงขาเรียวที่ไม่มีอะไรปิดกั้นสายตาเขา  เขาถอนหายใจอย่างอดกลั้น วันนี้เขาไม่ทำรอย หึ หึ.....

คืนนั้นสกายและเกรย์โอบกอดกันและกัน อย่างไรก็ตามพวกเขาใกล้ชิดกันมากขึ้น ร่างสูงก็เคลิ้มหลับไปโดยไม่รู้ตัว…




---------------------------------------------------------------------------------

# ใครที่อ่านตอนดึกๆก็ขออภัยเป็นอย่างสูงค่ะ

#ขอบคุณนักอ่านที่ติดตามค่ะ  Good job (・ω・)b

#ส่วนใครไม่ชอบกดติดตาม กดหัวใจให้ก็ได้นะค่ะ จุ๊บๆ XD

ข้าวหมูทอด

กุ้งชุบแป้งทอด

***เครดิตภาพประกอบจาก google.com ขอบคุณค่ะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #5 witch Cat (@c2345) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:20
    เราโดนรูปทำร้ายง่ะ หิวเลย555
    #5
    1
    • #5-1 พีฮาวา (@nongaomlovey) (จากตอนที่ 7)
      16 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:00
      ไว้จะลงรูปของกินเยอะๆค่ะ ฮ่าๆ
      #5-1