[Fic EXO] ✚ บอดี้การ์ดบยอน ✚ ChanBaek Ft.EXO

ตอนที่ 10 : ✚บอดี้การ์ดบยอน✚IX 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,747
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    16 มี.ค. 58



            “ยังไงผมก็ขอโทษที่รบกวนพวกคุณในตอนดึกแบบนี้ด้วยนะครับ แต่ว่ามันจำเป็นจริงๆ” ชานยอลเอ่ยขอโทษเมื่อต้องโทรเรียกลูกน้องของบอดี้การ์ดเขาให้ออกมายามดึกขนาดนี้



            “ไม่เป็นไรครับคุณชานยอล พวกเราตื่นตัวอยู่กันตลอดเวลาอยู่แล้ว ว่าแต่ลูกพี่....เออ แบคฮยอนน่ะอาการเป็นยังไงบ้างครับ” จงแดตอบอย่างนอบน้อมและไม่ลืมที่จะถามถึงอาการของลูกพี่เขาด้วย



            “อาการดีขึ้นแล้วล่ะ ไม่นานก็หาย...ยังไงตอนนี้ผมก็ฝากพวกคุณด้วยนะครับ”



            “ไม่ต้องห่วงครับคุณชานยอล ในเมื่อเขาคือพยานหลักที่สามารถสืบไปถึงตัวการได้ พวกผมจะเฝ้าอย่างเต็มที่เลยครับ” จงอินตอบอย่างกระตือรือร้น



            “ขอบคุณครับ ผมขอตัวก่อน”



            “ครับ/ครับ”



            ชานยอลเอ่ยลาทั้งสองคน อย่างน้อยเขาก็โล่งใจไปหน่อยล่ะ ตอนนี้เขาต้องเดินลงมาจากโรงพยาบาลคนเดียวเพราะเพื่อนตัวดีของเขาขอกลับไปก่อน ด้วยเหตุผลที่ว่าน้องจุนมยอนเขาไม่อยากให้กลับบ้านดึกเที่ยงคืนนี้คือไม่ดึกของคุณมึงใช่มั้ยครับ -_-



            ร่างสูงเดินไปยังรถของตัวเองและสตาร์ทเครื่องมุ่งหน้าไปสู่คอนโดที่มีบอดี้การ์ดของเขาอยู่ที่นั่น เขามาถึงห้องของตัวเองอย่างปลอดภัยไม่มีอันตรายหรือว่าที่มันไม่เกิดอะไรเพราะบอดี้การ์ดของเขารับมันไปแล้วนะ??



            มือหนาหยิบคีย์การ์ดออกมาทาบมันกับที่แตะคีย์การ์ดแล้วดันประตูเข้าไป ภายในห้องมืดสนิท คาดได้ไม่ยากว่าบอดี้การ์ดของเขากำลังหลับอยู่ แต่เมื่อเดินเข้ามาในห้องนอนเขากลับไม่พบใครเลย แบคฮยอนที่ควรจะนอนอยู่ที่นี่กลับไม่อยู่



            ไปไหนของเขา?



            ภายในหัวก็คิดไปต่างๆนานาว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับคนตัวเล็กมั้ย หรือว่าถูกลักพาตัว? บ้าน่าแบคฮยอนไม่ใช่คนอ่อนแอถึงขั้นอุ้มหรือแบกไปไหนได้ง่ายๆซะหน่อย หยุดความคิดฟุ้งซ่านและพยายามนึกดีๆไว้ว่าคนตัวเล็กควรจะที่ไหนซักที่ในห้องนี้



            ใช่! ห้องน้ำ



            ไวเท่าความคิดคนตัวสูงเดินไปที่ห้องน้ำทันทีและใช้มือดันประตูเข้าไป สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขาคืออ่างอาบน้ำที่ถูกเปิดน้ำไว้เต็ม มีฟองสบู่ทั่วอ่าง และกลุ่มผมที่ลอยเหนือน้ำอย่างนิ่งๆ



            เห้ย! ไม่ใช่จมน้ำไปแล้วเหรอ!



            “แบคฮยอน!” ชานยอลรีบวิ่งเข้าไปแล้วดึงแขนของคนที่ตัวเองคิดว่าจมน้ำขึ้นมา



            “แค่กๆๆ! โอ๊ยย คุณชานยอล” แบคฮยอนที่กำลังกลั้นหายใจใต้น้ำอยู่ๆถูกดึงขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้คนตัวเล็กตกใจสำลักน้ำจนไอออกมา “อือออ....” เมื่อแบคฮยอนกลับมานั่งท่าปกติในอ่างน้ำ ก็รู้สึกแสบตาเพราะฟองสบู่ที่อยู่ท่วมอ่างนั่นเข้าตา ทำให้มือเล็กต้องยกขึ้นมาเช็ดหน้าตัวเอง



            “เอาฝักบัวไป” ชานยอลบอกพร้อมยื่นของในมือให้



            แต่ดูเหมือนว่าแบคฮยอนจะแสบตาเกินไปจนลืมตาไม่ขึ้น มือเล็กพยายามคว้าฝักบัวมาไว้ในมือแต่ก็ไม่ถูกซักที ทำให้คนตัวสูงที่ใจร้อนต้องมาจัดการเปิดน้ำและจ่อให้โดนหน้าให้อีกคนด้วยตัวเอง มือหนาขยับฝักบัวไปตามกรอบหน้าหวานโดยไม่ลืมที่จะเน้นบริเวณดวงตาที่ปิดสนิทเพราะการแสบจากฟองสบู่



            แบคฮยอนที่รู้สึกถึงน้ำที่ตกกระทบลงใบหน้าก็ใช้มือตัวเองลูบเบาๆและเน้นไปที่ดวงตาของตัวเอง เมื่อน้ำที่กระทบลงใบหน้าหยุดลงก็ใช้มือลูบทั่วหน้าเพื่อไล่หยดน้ำให้ออกไป ลืมตาขึ้นมาก็เจอกับร่างสูงที่นั่งอยู่ที่ขอบอ่าง



            “อ่ะนี่ผ้า” ร่างสูงที่แอบรู้สึกผิดก็หยิบเอาผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กที่พาดอยู่แถวมายื่นให้



            แต่ดูเหมือนคนตัวเล็กทำอะไรชักช้าไปหน่อยฝ่ายร่างสูงจึงจัดการทำเอง โดยชานยอลยื่นมือไปเช็ดหน้าให้คนตัวเล็กอย่างแผ่วเบา ชานยอลจัดการเช็ดหน้าให้ได้ไม่นานก็ผละออกเมื่อรู้สึกว่าใบหน้าของทั้งคู่นั้นใกล้กันเกินไปจนลมหายใจอุ่นๆของร่างเล็กกำลังตกกระทบที่ผิวหน้าของร่างสูง ชานยอลพาดผ้าไว้ที่เดิม



            “คุณชานยอล..”



            “นายทำอะไรของนายห่ะ?” ฟังจากเสียงแล้วก็เดาไม่ยากว่าคนตัวสูงหงุดหงิดสุดๆ



            “ผมก็แค่มาอาบน้ำ”



            “เที่ยงคืนเนี้ยนะ? แล้วแผลนายหายดีแล้วรึไง”



            “.... ครับ แผลผมดีขึ้นมากและตอนเย็นผมไม่ได้อาบน้ำ แล้วยาที่ผมกินหลังอาหารเย็นก็ทำให้ผมง่วงพอตื่นมาผมนึกได้ผมก็เลย....”



            “พอ...จัดการตัวเองแล้วออกมาหาฉันด้วย”



            “ครับ..”



            แบคฮยอนมองตามร่างสูงจนเดินออกนอกห้องน้ำไปพร้อมกับเสียงปิดประตู ร่างเล็กลอบถอนหายใจ แค่มาอาบน้ำเองทำไมต้องหงุดหงิดด้วยเล่า กะจะดำน้ำเพื่อสงบจิตสงบใจซะหน่อยไม่คิดว่าร่างสูงเกือบทำจะเขาตายแทน ตอนแรกที่มาอาบน้ำแค่รู้สึกร้อนแต่พอแช่น้ำไปเกือบ20นาทีก็เริ่มหนาวล่ะ พอคิดยังงั้นร่างเล็กก็จัดการตัวเองแล้วสวมชุดลำลองออกมาเพื่อพบร่างสูง



            ชานยอลที่กำลังนั่งกดสมาร์ทโฟนตัวเองอยู่บนโซฟาเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงประตูห้องน้ำเปิดออก ร่างเล็กเดินมานั่งที่โซฟาด้านตรงข้ามกับร่างสูง



            “มีอะไรเหรอครับ คุณชานยอล” แบคฮยอนเป็นคนเอ่ยถามก่อน



            “ฉันรู้ตัวคนที่ทำร้ายนายแล้ว” ชานยอลวางสมาร์ทโฟนลงข้างตัว นั่งไขว่ห้างแล้วกอดอกมองอีกคน



            “จริงเหรอครับ!” แบคฮยอนถามอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง



            “อืม เขาเป็นเพื่อนร่วมคลาสฉัน”



            “โถ่..คุณชานยอล ที่จริงมันเป็นหน้าที่ของผมนะครับ คุณไม่น่าลงแรงหาเองแบบนี้เลย” แบคฮยอนเอ่ยอย่างเสียใจ เขาเป็นบอดี้การ์ดแท้ๆแต่ยังไม่ได้ทำอะไรเลย



            “ถ้าฉันรอแต่นายแล้วเมื่อไหร่จะหาตัวเจอล่ะ” มันก็จริงอย่างที่ว่าแหละ



            “ขอโทษครับ” แบคฮยอนตอบเสียงเบาตั้งแต่เขามาไม่เคยทำอะไรดีเลย เหอออ



            “ชั่งมันเหอะ แต่ฉันมีเรื่องอยากถาม”



            “ครับ?”



            “ระหว่างเป็นสถาปนิกกับเป็นบอดี้การ์ดนายอยากทำอะไรมากกว่ากัน” ชานยอลถามในสิ่งที่เขาอยากรู้



            “ก็เป็นสถาปนิกสิครับ” ..........



            “ละ...แล้วทำไมนายถึงมาเป็นบอดี้การ์ดให้ฉัน”



            “คุณชานยอลก็..ผมบอกแล้วไงครับว่าคุณพ่อให้ผมมาทำ” แบคฮยอนก็ยังคงยืนยันคำตอบเดิมเหมือนที่เขาเคยตอบมาก่อนหน้านี้



            “ถ้าพ่อนายไม่ให้มาทำ แล้วนายจะยังมาเป็นบอดี้การ์ดฉันอยู่มั้ย” ร่างสูงรอฟังคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ



            “...”



            “...”



            “ไม่อ่ะครับ” เพล้งง เหมือนว่าสิ่งที่เขารอคำตอบอยู่จะไม่ใช่ในสิ่งที่ชานยอลคิดไว้



            “เออ.....”



            “ทำไมเหรอครับ?” แบคฮยอนถามพร้อมเอียงคออย่างสงสัย



            “มะ...ไม่มีอะไร”



            “แล้วว่าแต่ คุณชานยอลออกไปไหนมาครับ ผมตื่นมาก็ไม่เจอคุณเลย”



            ชานยอลเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้กับแบคฮยอนฟัง ในเมื่อคนเราอยู่ด้วยกันแล้วจะปิดบังกันไปทำไมและยิ่งมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นยิ่งต้องปรึกษากันมากขึ้น



            “ที่จริงคุณชานยอลน่าจะปลุกผมไปด้วยนะครับ”



            “พาไปก็เป็นภาระน่ะสิ ฉันไม่อยากพาคนที่ทำหน้าง่วงๆไปสนามแข่งด้วยหรอกนะ”



            “มันก็จริง...เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจัดการให้ก็แล้วนะครับ นี่ก็ดึกแล้วคุณชานยอลพักผ่อนเถอะครับ”



            “เดี๋ยวนายจะไปไหน” ชานยอลทักขึ้นเมื่อเห็นว่าบอดี้การ์ดของเขาไปหยิบเสื้อโค้ทมาเหมือนเตรียมตัวจะไปไหนซักแห่ง



            “ก็ไปโรงพยาบาลไงครับ ผมจะไปช่วยจงอินกับจงแดเฝ้า”



            “ไม่ต้อง นายอยู่กับฉันที่นี่แหละ เผื่อพวกนั้นบุกมา นายจะได้ช่วยฉันทัน”



            “คุณชานยอลกลัวก็บอกเถอะครับ” แบคฮยอนตอบยิ้มๆพร้อมแขวนเสื้อโค้ทไว้ที่เดิมและกลับนั่งบนโซฟา



            “นายชักจะพูดมากไปล่ะ” ชานยอลตอบชักสีหน้าที่ดูยังไงก็ดูเหมือนแกล้งมากกว่า ก่อนจะเดินเข้าห้องนอนไป



            แบคฮยอนหัวเราะคิกคักอยู่คนเดียวเพราะความงุ่มง่ามของเจ้านาย ถึงจะแกล้งขรึมใส่ยังไงทำตัวว่าเก่งขนาดไหนแต่ข้างในแบคฮยอนรู้ว่าชานยอลเป็นคนที่อ่อนโยนมาก ส่วนตัวเขาเองที่ดูเหมือนว่าเป็นคนที่ดูไม่มีอะไร ใครจะรู้ล่ะว่าแบคฮยอนนี่แหละสายโหด แบคฮยอนพยายามทำตัวตามที่พ่อเขาบอกก่อนมา



            อยู่ที่นั่นน่ะ เป็นเด็กดีนะ เชื่อฟังคุณชานยอลด้วย



            นั่นล่ะคือสิ่งที่พ่อของเขาบอกก่อนบินกลับมาที่เกาหลี ร่างเล็กหันไปมองนาฬิกาที่ข้างผนังที่บอกว่าเวลาตอนนี้คือตี1แล้ว แต่ว่าเขานอนมาทั้งเย็นแล้วนี่สิ จะให้หลับตอนนี้มันจะหลับลงได้ยังไงล่ะ



            “นี่แบคฮยอน” เสียงเรียกที่ดังมาจากห้องนอนทำให้ร่างเล็กต้องเดินเข้าไปหา



            “ครับ?” แบคฮยอนออกแรงเปิดประตูเบาๆก็เห็นว่าคนที่เรียกเขากำลังกึ่งนั่งกึงนอนบนเตียง



            “พรุ่งนี้นายว่างมั้ย”



            “ช่วงไหนเหรอครับ เพราะพรุ่งนี้ผมต้องเคลียร์ธุระให้คุณชานยอลอีก”



            “ประมาณบ่าย?”



            “น่าจะได้นะครับ ว่าแต่คุณชานยอลจะให้ผมทำอะไรเหรอครับ”



            “ฉันจะให้นายช่วยฉันสอนยิงปืนหน่อย ฉันว่าเล่นในเกมคงให้ความรู้สึกไม่เท่ากับของจริง”



            “ได้สิครับ”



            “มานี่สิ” มือหนาตบลงบนที่นอนของตัวเองฝั่งที่ว่างซึ่งเป็นส่วนของแบคฮยอน



            “แต่ว่าผมไม่ง่วงแล้วล่ะครับ”



            “มาเหอะน่า” และแล้วคนตัวเล็กก็ต้องมานั่งจนได้ แทนที่จะบอกว่าให้มานั่งทำไมแต่ร่างสูงกลับล้มตัวลงนอนพร้อมดึงผ้าห่มและปิดเปลือกตาลง


            “คุณ........” ยังไม่ทันที่แบคฮยอนจะเรียก ร่างสูงก็ตอบมาก่อน




            “นายร้องเพลงเป็นมั้ย ร้องให้ฟังหน่อยสิ” เสียงทุ้มเอ่ยในสิ่งที่เขาต้องการโดยไม่ลืมตามามอง



            “เออ...” แบคฮยอนไม่รู้จะทำไงดี ถึงแม้เขาจะร้องเพลงได้ แต่เขาก็ไม่รู้จุดประสงค์ของคนข้างๆอยู่ดี



            “ฉันมีเรื่องเครียดมาทั้งวันแล้ว....ฉันอยากผ่อนคลายบ้าง”



            มันก็จริงอย่างที่ร่างสูงว่าแหละ ไหนจะดูแลเขาที่บาดเจ็บ แฟนเก่ามาถึงห้องและไปแข่งรถเพื่อหาตัวการซึ่งมันควรเป็นหน้าที่ของเขาเอง เขาคงต้องตอบแทนคืนบ้างแล้ว



            แบคฮยอนนึกเพลงขึ้นได้เพลงหนึ่ง ก่อนจะร้องขับกล่อมให้อีกคนที่ไม่รู้ว่าหลับไปหรือยัง


Please don't see just a boy caught up in dreams and fantasies

Please see me reaching out for someone I can't see

Take my hand let's see where we wake up tomorrow


ได้โปรด...อย่ามองฉันเป็นแค่เด็กผู้ชายคนนึงที่ไล่ตามความฝันในจินตนาการแบบนั้นเลย

ได้โปรดมองฉันที่กำลังไขว่คว้าใครบางคนที่ฉันไม่เคยมองเห็น

จับมือฉัน แล้วพาฉันไปที่ที่เราจะตื่นจากฝันในวันพรุ่งนี้


            ระหว่างที่ร้องไปด้วยคนตัวเล็กก็ชำเลืองมองคนตัวสูงเป็นระยะๆว่าหลับไปหรือยัง แต่ก็ยังเห็นว่าอีกคนยังขยับตัวไปมาอยู่ ร่างเล็กจึงร้องกล่อมต่อไป


God, tell us the reason youth is wasted on the young

It's hunting season and the lambs are on the run

Searching for meaning

But are we all lost stars, trying to light up the dark?


พระเจ้า บอกเหตุผลที่คนหนุ่มสาวต้องสูญเสียวัยเยาว์ของพวกเขาที

มันคือการไล่ล่า เมื่อพวกแกะเหล่านั้นต่างวิ่งหนี

การค้นหาความหมาย...

แต่พวกเราก็เป็นดวงดาวที่สาบสูญ ที่กำลังจะพยายามส่องแสงในที่มืด


            เมื่อกลับไปมองก็เห็นว่าร่างสูงหลับไปแล้วจริงๆ ลมหายใจที่เข้าออกอย่างสม่ำเสมอนั้นคือหลักฐาน แบคฮยอนเอื้อมมือไปจัดผ้าห่มของอีกคนดีๆ ปัดปอยผมที่ปรกใบหน้าของอีกคนออก เพราะเหมือนว่ากำลังถูกรบกวนการนอนทำให้คิ้วของร่างสูงขมวดเล็กน้อย


            มือเล็กใช้นิ้วชี้จิ้มไปเบาๆที่ตรงกลางระหว่างคิ้วให้ร่างสูงได้ผ่อนคลาย



            “ตอนนี้คุณอาจจะเหนื่อยหน่อยจากปัญหาต่างๆ แต่ว่าต่อไปผมจะทำหน้าที่ของผมอย่างเต็มรูปแบบ ผมสัญญา”




//////////////////////////////////////

มาอัพให้แล้วเรียบร้อย

ตอนนี้ก็ได้เพลงLost star ของ Adam Levine มาเสริมด้วยนิดหน่อย

ซึ่งไม่รู้ว่าเกี่ยวกับเนื้อเรื่องมั้ย5555 ตอนนี้ก็เป็นของชานแบคสักทีหลังจากหายไปพักนึง(?)

ปล.ฟิคเรามี OPV แล้วนะ กากมากแต่อยากให้ดูกัน เพื่อเห็นถึงความตั้งใจของไรท์นะคะ

เม้นท์ด้วยจ้า

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

1,221 ความคิดเห็น

  1. #1160 NookNH94 (@kachapa30) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 23:30
    แบคย่าาา
    #1160
    0
  2. #1121 Pharynx_ (@baitongbaekkie) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 15:07
    ทำไมอ่านแชปนี้เเล้วเรารู้สึกอยากกินไข่ตุ๋น55555555555555555555555
    #1121
    0
  3. #974 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 23:07
    แบคจะจริงจังกับการเป็นบอดี้การ์ดแล้วสินะะะะะะ
    #974
    0
  4. #489 MR.สมถุ้ย (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 17:55
    หืออออออออออ น่ารักกมากกกกกกกกกก
    #489
    0
  5. #152 -[**Jha...JaA**]- (@mamipokoz) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 07:22
    นั้นสิ เสียดายเหรอชานยอล ก้ออยากเป็นสถาปนิกมากกว่าบอดี้การ์ด นี่ก้อสงสัยว่าจะไว้มั้ยยยนี่ใครต้องปกป้องกันแน่ 55555
    #152
    0
  6. #132 Littlecat (@mkrdenr) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 03:16
    แบคสู้ๆ
    #132
    0
  7. #131 Beaoutwy (@thawinee-39) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 21:36
    แยคฮยอนนี่มันแบคฮยอนจริงๆ ตรงไปปปป
    #131
    0
  8. #130 Mhamilks (@mkrdenr) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 04:41
    คำตอบแบคทำยอลเงิบเลยครัช
    #130
    0
  9. #129 0506_B (@19920506b) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 20:51
    หว่า แบคตอบตรงมาก
    #129
    0
  10. #128 0506_B (@19920506b) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 20:51
    ชานยอลหวงแบคแล้วใช่มั้ย
    #128
    0
  11. #127 newByun (@nongnew1711) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 20:45
    โง้ยยยยย >< รีบมาต่อนะไรท์ เรามารออ่านทุกวันเลยอ่า ^^ สู้ๆนะเราเป็นกำลังใจให้ จุ้บๆ
    #127
    0
  12. #125 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 19:09
    ละมุนเลยอ่ะ มีร้องเพลงกล่อมด้วย
    #125
    0
  13. #124 ตอง ต๊องงงงง (@ktong10243) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 16:53
    ปาร์คเริ่มชอบแบคแบคยั้งงงงง
    #124
    0
  14. #123 Sharonn (@khundaa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 21:31
    พี่ปาร์คคงเงิบ.. 555555 มาอัพเร็วๆน้าาาา
    #123
    0
  15. #122 chamkofane (@chanok06) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 15:03
    เงิบแทนพี่ชานเลยอ่ะ
    #122
    0
  16. #121 oohB! (@nubajijk) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 13:01
    สงสารพี่ชานนน รีบมาต่อเร็วๆนะค้าาา
    #121
    0
  17. #120 ตอง ต๊องงงงง (@ktong10243) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 09:48
    ฮืออมาต่อ พี่ชานอย่าปล่อยแบคไปนะๆ
    #120
    0
  18. #119 newByun (@nongnew1711) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 09:25
    รีบมานะไร์ทท -3-
    #119
    0
  19. #118 Mhamilks (@mkrdenr) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 02:34
    พี่ชานคงเงิบสินะ555
    #118
    0