[Fic EXO] ✚ บอดี้การ์ดบยอน ✚ ChanBaek Ft.EXO

ตอนที่ 18 : ✚บอดี้การ์ดบยอน✚ XV [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,928
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    17 ก.ค. 58



            “ไอ้ชาน....ชานยอล....ปาร์ค ชานยอล!!” จากเสียงที่กระซิบแผ่วเบาค่อยๆเพิ่มระดับเสียงขึ้นเรื่อยๆเมื่อเห็นว่าคนที่นั่งข้างๆไม่สนใจเสียงเรียกเขาสักนิด จนต้องเรียกพร้อมสะบัดมือลงที่ต้นแขนของเจ้าของชื่อจนสะดุ้ง



            “อะไรวะไอ้ชายจื่อ เรียกดีๆก็ได้” ชานยอลส่ายหน้าไปมาเรียกสติ มันเหมือนกับสติเขาวูบไปนิดนึง



            “เรียกดีๆฉันเรียกแล้วเฟ้ย เสือกหลับในเอง ฉันว่าวันนี้แกเพลียแปลกๆนะ” จื่อเทาเลิกสนใจอาจารย์ที่ยืนสอนอยู่หน้าห้องแล้วหันไปหาเพื่อนแทน



            “ฉันนอนดึก” ชานยอลนั่งเท้าแขนลงกับโต๊ะเลคเชอร์แล้วกุมที่ศีรษะตัวเอง



            “แกนี่แอบไปเที่ยวไม่บอกกันใช่มั้ย” จื่อเทาใช้ศอกกระทุ้งแขนอีกคนเบาๆเชิงล้อเล่น



            “รู้ได้ไง?” ชานยอลถาม ไม่น่าจะเป็นไปได้ที่จื่อเทาจะรู้ว่าเค้าไปไหนมาทั้งที่ไม่ได้โทรไปบอกซักนิด



            “เดาเฉยๆเว้ย ไม่คิดว่ามันจะจริง เดี๋ยวไปเปิดเป็นหมอดูดีกว่าถ้าจะแม่นขนาดนี้” จื่อเทากอดอกชมตัวเองอย่างภูมิใจซึ่งขัดกับคนข้างๆอย่างสิ้นเชิง



            “เออๆ มัวแต่ชวนคุยเรียนได้แล้ว” ชานยอลหันหน้าไปหน้าห้องเรียนแล้วหยิบปากกาขึ้นมาเตรียมจดในสิ่งที่อาจารย์สอน



            “ไอ้เราก็เห็นนั่งหลับในอุตส่าห์ชวนคุยจะได้ตื่นๆ ไอ้บ้าเอ๊ย” จื่อเทายักไหล่อย่างไม่ใส่ใจแล้วหันกลับไปตั้งฟังอาจารย์ต่อ



 

 

            พอถึงเวลาพักกลางวันชานยอลและจื่อเทาเลือกที่จะกินข้าวกลางวันที่โรงอาหารแทนที่จะเป็นร้านอาหารข้างนอก เมื่อไปถึงก็เจอกับเซฮุนที่นั่งสไลด์หน้าจอสมาร์ทโฟนไปพร้อมตักข้าวกินไปด้วย



            “ไงไอ้น้อง” จื่อเทาเป็นฝ่ายที่เดินเข้าไปหาก่อนพร้อมโบกมือเรียก



            “อ้าวฮยอง” เซฮุนตักข้าวในช้อนเข้าปากก่อนที่จะเก็บสมาร์ทโฟนลงกระเป๋ากางเกงตัวเอง



            “ทำไมมานั่งกินข้าวคนเดียวล่ะ เพื่อนไปไหนหมด” ชานยอลนั่งลงฝั่งซ้ายของเซฮุนพลางแตะไหล่รุ่นน้องคนสนิท



            “พวกนั้นมันไปกินข้าวข้างนอกอ่ะฮยอง ผมขี้เกียจไปเลยกินข้าวที่นี่”



            “นั่งคนเดียวแม่งไม่เหงาแย่เหรอวะ? มาๆเดี๋ยวพวกฮยองนั่งเป็นเพื่อน” จื่อเทานั่งลงฝั่งที่ว่างข้างเซฮุน



            “พวกฮยองนั่งเป็นเพื่อนผมแต่ไม่ไปซื้อข้าวกันอ่อ?” เซฮุนถามเพราะเห็นว่าทั้งคู่เดินตัวเปล่ามาไม่เห็นถือพวกของกินมาซักอย่าง



            “เออว่ะ ไอ้ชานไปซื้อให้หน่อยดิ้” จื่อเทาหยิบเงินจากกระเป๋าแล้วยื่นอ้อมหลังเซฮุนไปให้ชานยอล



            “อะไรๆ เป็นง่อยรึไงไปเองไม่ได้?” ชานยอลปัดมือของจื่อเทาออกไป



            “ทีเมื่อเช้าแกยังใช้ฉันเลยนะเว้ย” โลกแม่งไม่ยุติธรรม.....   ._.



            “แม่งก็ไปด้วยกันนี่แหละ ไอ้ฮุนฮยองฝากกระเป๋าหน่อย เดี๋ยวมา” พูดจบชานยอลก็ลุกขึ้นยืนลากคอเพื่อนให้เดินตามไปด้วยกัน โดยทั้งคู่ฝากกระเป๋าไว้ที่โต๊ะเอาไว้จองที่นั่ง



            ไม่นานนักชานยอลและจื่อเทาก็เดินกลับมาที่โต๊ะ โดยชานยอลเปลี่ยนที่นั่งไปนั่งตรงข้ามกับเซฮุนแทนส่วนจื่อเทาก็นั่งฝั่งซ้ายข้างเซฮุนเหมือนเดิม



            “กินเร็วนี่หว่า” ชานยอลวางจานข้าวลงที่โต๊ะแล้วนั่งลง เอื้อมไปหยิบกระเป๋าที่วางอยู่บนโต๊ะมาไว้ข้างๆตัวเอง



            “ก่อนฮยองจะมาผมกินไปตั้งเยอะแล้วหรอก กว่าจะมาผมก็กินหมดพอดี” เซฮุนเท้าแขนลงที่โต๊ะ มือที่ว่างอีกข้างก็หยิบแก้วน้ำตัวเองขึ้นมาดูด



            “จะว่าไปแล้วนานๆทีพวกเราจะมารวมตัวกันนะเว้ย ว่าแต่ไอ้ฮุนช่วงนึงที่หายไป ไปไหนมาวะ” จื่อเทาถามพลางตักข้าวเข้าปาก



            “จะไปไหนล่ะฮยอง ผมก็อยู่มหาลัยนี่แหละ งานแม่งโคตรเยอะ หยุดเสาร์-อาทิตย์แต่อาจารย์สั่งยังกะหยุดคริสต์มาส นั่งสุมหัวปั่นงานกับเพื่อนจนหัวฟูล่ะ” เซฮุนทำท่าขยี้ผมประกอบ



            “เออฮ่าๆๆ ผ่านช่วงปี3เดี๋ยวขึ้นปี4แม่งก็ดีเองเว้ย” จื่อเทาตบไหล่เซฮุนแปะๆอย่างให้กำลังใจ



            “ไหนๆก็ว่างกันแล้วผมว่าคืนนี้เราไป.......” ก่อนที่เซฮุนจะเอ่ยชวนจบชานยอลก็พูดขัดขึ้นมาก่อน



            “ฮยองไม่ว่าง ไว้วันหลังล่ะกัน” ชานยอลที่นั่งเงียบไปนานก็ปล่อยให้เพื่อนกับรุ่นน้องคุยกันก่อนแล้วรีบจัดการกับอาหารตรงหน้าให้หมด



            “ทำไมวะ? นานมากกว่าเจอกันนะเว้ย” จื่อเทาถาม



            “วันนี้ฉันไม่ว่างจริงๆ พรุ่งนี้นะไอ้ฮุน เดี๋ยวฮยองเลี้ยงเอง” ชานยอลเอื้อมไปตบไหล่รุ่นน้อง



            “ก็ได้ฮยอง ผมไม่ซีเรียส ช่วงนี้ผมว่างแล้ว ไม่รีบ” เซฮุนโบกมือไปมาตรงหน้าเชิงว่าไม่เป็นไร



            “ดีๆ เชื่อฟังคำพวกฮยองมีแต่เจริญๆเว้ย ไอ้เทากินเสร็จยังวะ เดี๋ยวก็ขึ้นไปคลาสต่อไปแล้วนะ เคี้ยวเป็นสัตว์เคี้ยวเอื้องไปได้” ชานยอลเร่งเร้าเพื่อนสนิทที่ยังกินข้าวไปไม่เสร็จซักที



            “ด่าตูเป็นกวางใช่ม่ะ? ไม่ต้องเถียงตูฉลาด แป๊บดิ” จื่อเทารีบตักข้าวที่เหลือไม่เท่าไหร่เข้าปาก



            “ไอ้ฮุนฮยองไปก่อนนะเดี๋ยวพรุ่งนี้ตอนเย็นเจอกัน” ชานยอลยกจานข้าวเพื่อไปเก็บและใช้มือฝั่งที่ว่างสะพายกระเป๋าขึ้นบ่าแล้วเดินนำหน้าไปโดยไม่รอจื่อเทา



            “ไอ้เพื่อนชั่ววว” จื่อเทาตะโกนด่าเสียงแผ่วเพราะข้าวที่ยังเต็มปากอยู่ทำให้ไม่สามารถที่จะตะโกนด่าเพื่อนตัวดีลั่นโรงอาหารได้

 

 

+++++++++++++++++





 

            หลังจากจบคลาสสุดท้ายของวันชานยอลก็บอกลาเพื่อนสนิทว่าจะไปทำธุระ ซึ่งที่หมายของเขาในเย็นนี้คือโรงพยาบาลที่มีคนให้ปากคำที่ดีที่สุดกำลังพักฟื้นตัวเองอยู่



            แจฮยอน.....



            เมื่อไปถึงร่างสูงก็เจอเข้ากับลูกน้องสองคนของพ่อซึ่งยืนเฝ้าอยู่หน้าห้องของคนไข้ ชายหนึ่งในนั้นเปิดประตูให้กับชานยอล เมื่อร่างสูงเดินเข้าไปก็เจอกับแจฮยอนที่กำลังกึ่งนั่งกึ่งนอนดูทีวีที่ตั้งอยู่ปลายเตียง เมื่อเขาเห็นว่ามีคนเข้ามาในห้องก็หันไปมองแล้วเอ่ยทัก



            “ว่าไง” ชานยอลไม่ทักตอบแต่เลือกเดินมายืนอยู่ข้างๆเตียงคนไข้แทน



            “แกบอกความจริงฉันมาได้แล้ว!!” ร่างสูงตวาดใส่เสียงดัง ถ้าเป็นคนอื่นคงจะตกใจไม่น้อยแต่กับแจฮยอนไม่....



            “เฮ้ ใจเย็นๆสิ นั่งลงแล้วมานั่งคุยกันดีกว่า” แจฮยอนยกยิ้มอย่างเป็นมิตรแต่ในสายตาของชานยอลตอนนี้...มันน่ากวนประสาทชะมัด



            ร่างสูงพยายามข่มอารมณ์ให้ไปกระชากคอเสื้อของอีกคนเข้าซะก่อน มือหนาเลื่อนเก้าอี้ที่อยู่ใกล้ๆเตียงมาแล้วนั่งลงไป กุมมือไว้บนหน้าตักบีบมือเข้าหากันจนแน่น



            “แกบอกฉันมาซักทีว่าใครเป็นนายใหญ่ของแก!!



            “ฉันก็บอกไปแล้วไงว่าต่อให้ตายฉันก็ไม่มีทางบอก ทำไม? มันเริ่มอีกแล้วเหรอ?” น้ำเสียงที่ถามมาค่อนข้างที่จะเยาะเย้ย



            “แก!!” ร่างสูงลุกขึ้นและเข้าไปกระชากคอเสื้อของแจฮยอนอย่างหมดความอดทน ง้างหมัดรอกลางอากาศ



            ก๊อกๆๆ



            “มาตรวจคนไข้ค่ะ” ก่อนที่ชานยอลจะได้ลงไม้ลงมืออะไรมากว่านี้ก็มีเสียงเคาะประตูและเสียงหญิงสาวที่คาดว่าจะเป็นพยาบาลมาขัดจังหวะก่อน



            “ว่าไง? นายอยากต่อยฉันซักหมัดมั้ยล่ะ คุณพยาบาลจะได้มาทำแผลทีเดียวเลย” แจฮยอนพูดพลางยื่นหน้าแล้วยักคิ้วข้างนึงใส่ชานยอล



            ชานยอลปล่อยคอเสื้อของอีกคนออกแล้วเดินหันหลังเตรียมออกจากห้อง ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับพยาบาลสาวเดินเข้ามาในห้อง



            “อ่อ ชานยอล” ร่างสูงที่กำลังจะเดินออกจากห้องก็ต้องชะงักเมื่อถูกเรียกจากคนที่อยู่บนเตียง



            “ถึงแม้ว่าคนนั้นนายจะไว้ใจมันมากแค่ไหนก็ระวังตัวมันจะแว้งกลับมากัดเอาแล้วกัน ฮ่าๆๆๆ” ชานยอลกระชากประตูปิดเต็มแรงจนคนที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูสะดุ้งจนต้องหันไปมอง



            ขายาวรีบก้าวยาวให้พ้นจากเขตห้องของแจฮยอน ยิ่งนึกถึงใบหน้าและคำพูดที่กวนประสาทนั่นยิ่งทำให้อารมณ์เขาเดือดมากขึ้นกว่าเดิม ร่างสูงกำมือแน่นจนเส้นเลือดขึ้น เขาอยากจะเหวี่ยงหมัดประทับลงบนหน้าของแจฮยอนซัก2-3รอย แต่ก็ได้แต่กัดฟันอย่างอดทน



            ชานยอลเดินกลับไปที่รถแล้วเปิดประตูเข้าไป สตาร์ทเครื่อง เหยียบคันเร่งให้รถเคลื่อนตัวออก ด้วยอารมณ์ที่ยังคุกรุ่นอยู่ทำให้ร่างสูงเร่งความเร็วของรถมากขึ้นไปอีกโดยไม่ได้สนใจว่ารถคันอื่นที่ร่วมเส้นทางนี้ด้วยจะลงมาด่าเขาแค่ไหน



            เมื่อมาถึงคอนโดร่างสูงก็ดูเหมือนว่าจะได้ปลดปล่อยอารมณ์ไปกับความเร็วหมดแล้ว ชานยอลเข้าลิฟต์ไปยังห้องของตัวเอง แต่พอมาถึงร่างสูงกลับยืนนิ่งอยู่ที่หน้าประตูไม่เปิดเข้าไปข้างใน ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วค่อยๆเอื้อมไปแตะคีย์การ์ดลงก่อนจะผลักประตูเข้าไป



            “กลับมาแล้วเหรอครับ?” เสียงเล็กดังมาจากในส่วนของห้องครัว ซึ่งคาดว่าน่าจะทำอะไรบางอย่างอยู่



            “อืม” ร่างสูงตอบรับเพียงสั้นๆก็จะโยนกระเป๋าลงบนโซฟาแล้วนั่งตามไป



            “วันนี้คุณดูเหนื่อยๆนะครับ” แบคฮยอนออกมาจากห้องครัวพร้อมชามที่มีควันลอยฟุ้งอยู่ในมือ



            “มันอะไรน่ะ” ร่างสูงหันไปมองพร้อมชี้นิ้วถามถึงสิ่งที่ร่างเล็กเพิ่งจะยกออกมา



            “ผมทำไก่ตุ๋นโสมไว้ให้น่ะครับ เห็นคุณชานยอลช่วงนี้ดูเครียดๆแล้วก็เหนื่อยด้วย” แบคฮยอนตอบพลางยิ้มไปให้



            ชานยอลลุกขึ้นจากโซฟาแล้วย่างก้าวเข้าไปใกล้กับแบคฮยอนที่ยืนอยู่ที่โต๊ะกินข้าว ก้มหน้าลงไปมองชามที่มีอาหารน่าตาน่าทานอยู่ ควันที่ลอยออกมาแสดงถึงว่าคนตัวเล็กเพิ่งจะทำมันเสร็จมาไม่นาน



            “คุณชานยอลทานสิครับ ผมทำให้คุณโดยเฉพาะเลยนะ” แบคฮยอนผายมือไปที่อาหารที่เขาตั้งใจทำ



            “งั้นนายก็กินด้วยสิ”



            “แต่ว่า....”



            “หืมมม?” ชานยอลเลิกคิ้วถามเมื่อเห็นว่าแบคฮยอนทำสีหน้าเลิกลั่กแบบคนทำอะไรไม่ถูก



            “ก็ได้ครับ”



            มื้อเย็นในวันนี้ค่อนข้างจะเงียบกว่าปกติ จนร่างสูงที่นั่งฝั่งตรงข้ามกับแบคฮยอนก็สังเกตเห็นว่าแบคฮยอนเอาแต่ใช้ช้อนวนไปมาในถ้วยของซุปของตัวเอง



            “ทำไมนายไม่กินล่ะ”



            “ก็ผมอุตส่าห์ตั้งใจทำให้คุณชานยอลทานนี่ครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะทานเองซักหน่อย”



            “นายน่ะน่าจะกินมากกว่าฉันด้วยซ้ำ งานเยอะไม่ใช่รึไง”



            “ก็ใช่ครับแต่....”



            “กินไปเถอะน่า อย่าพูดมาก”



            จบคำของร่างสูง แบคฮยอนก็ยอมตักซุปที่ตัวเองทำเข้าปาก ก็เขาไม่ได้จะกินเองซะหน่อย ตั้งใจทำให้คุณชานยอลทานแท้ๆ



            เมื่อเสร็จจากอาหารเย็น ชานยอลก็เข้าห้องน้ำไปเพื่อชำระร่างกาย ส่วนแบคฮยอนก็เก็บจานชามไปล้างและเก็บให้เข้าที่ก่อนที่จะมานั่งลงกับพื้นพรมตรงโต๊ะตัวเล็กหน้าทีวีซึ่งมันแทบจะเป็นที่ทำงานประจำของเขาไปเสียแล้ว



            พอพี่แจอุคที่เขาเคารพเหมือนพี่แท้ๆเสียไปแบคฮยอนก็พยายามติดต่อกับครอบครัวของแจอุค ซึ่งผลลัพธ์ที่ได้คือคนในครอบครัวของแจอุคได้รับศพกลับไปที่บ้านเรียบร้อยแล้ว และแบคฮยอนยังถามถึงเหตุการณ์ของแจอุคที่หายไปช่วง3ปีที่แล้วว่าทำอะไรบ้าง แต่ทางฝั่งนั้นก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา นั่นทำให้ตัวเขาเองรู้สึกไม่ดี เหมือนเซ้นท์มันเตือนอะไรบางอย่าง สงสัยว่าเขาคงต้องไปถามเองแล้ว



 

 

 

 

            ช่วงกลางดึกในโรงพยาบาลที่ผู้คนพากันหลับใหล มีแค่พยาบาลหรือหมอบางส่วนเท่านั้นที่ยังจัดการงานของตัวเองอยู่ เสียงรองเท้าหนังกระทบกับพื้นดังตามจังหวะการเดินไปเรื่อยๆของชายหนุ่มที่อยู่ในเสื้อกาวน์กับใส่แมสปิดจมูกไว้ เขาเดินไปตามทางจุดหมายของเขาคือห้องคนไข้คนหนึ่ง



            เมื่อไปถึงก็เจอเข้าชายคนหนึ่งที่รูปร่างสูงใหญ่ยืนเฝ้าประตูหน้าห้องไว้ ชายคนนั้นมองไปยังคุณหมอที่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า



            “ผมมาตรวจคนไข้ครับ” เขาเอ่ยอย่างสุภาพ



            “แต่พยาบาลเพิ่งจะตรวจไปช่วงเย็นเองนะครับคุณหมอ” ชายที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าห้องก็ตอบไปตามความจริง



            “อ่อเหรอครับ....” ไม่รอช้าหนุ่มในเสื้อกาวน์ก็คว้าเข็มฉีดยาที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าเสื้อออกมาแล้วปักลงที่คอของอีกคนก่อนจะฉีดยาที่อยู่ในหลอดสีใสไปจนหมด ร่างตรงหน้าที่ตอนแรกพยายามขัดขืนก็ค่อยๆอ่อนแรงแล้วล้มลงไปนอนกับพื้น มันไม่ใช่ยาพิษอะไรหรอกก็แค่ยาสลบชนิดรุนแรงเท่านั้น



            ชายหนุ่มเก็บเข็มฉีดยาไว้ที่เดิมก่อนจะบิดลูกบิดประตูเข้าห้องไป ภายในห้องพักมืดมากแต่ก็มีเพียงแสงไฟสลัวๆที่หัวเตียงคนไข้เท่านั้น ชายหนุ่มในเสื้อกาวน์เดินเข้าไปอย่างช้าๆไม่รีบไม่ร้อน เขาหยุดยืนอยู่ข้างเตียงจ้องมองไปยังคนที่หลับไม่รู้เรื่องและไม่รู้ว่าชะตาชีวิตของตัวเองจะเป็นอย่างไร



            ชายหนุ่มหยิบเข็มฉีดยาอันใหม่จากกล่องสแตนเลส ก่อนฉีดลงสายยางที่โยงมาจากข้อพับแขนของคนที่นอนอยู่บนเตียง เมื่อฉีดยาลงไปก็ทำให้ร่างบนเตียงกระตุ้นนิดหน่อยเพราะฤทธิ์ของยา แน่นอนมันไม่ใช่ยาสลบหรอก เขายกมือขึ้นมาดึงแมสปิดจมูกออก



            “ด้วยความภักดีที่นายยังมีให้พ่อฉันอยู่......ฉันจะให้หลับไปแบบสบายๆเลยแล้วกัน” ยกยิ้มเล็กน้อยแล้วดึงแมสมาใส่ใหม่ เครื่องวัดชีพจรแสดงผลถึงอัตราการเต้นของหัวใจที่กำลังค่อยๆเต้นช้าลง...ช้าลง จนเกือบจะนิ่งสนิท ชายหนุ่มในเสื้อกาวน์ก็เดินออกจากห้องไปก่อนที่หมอและพยาบาลจะกรูกันเข้ามา



            ถือว่าโชคดีของเขาที่คนที่เฝ้าหน้าห้องพักอีกคนยังไม่กลับมา ร่างนั้นอาศัยความเงียบในการเดินหนีออกไปจากโรงพยาบาล ซึ่งน่าแปลกที่ไม่มีใครสนใจเขาซักคนอาจเป็นเพราะเสื้อกาวน์ของแพทย์ล่ะมั้งที่สามารถแฝงไปกับคนอื่นได้



            เมื่อออกมาพ้นโรงพยาบาลแล้วเขาก็ถอนเสื้อกาวน์และแมสออกใส่ไว้ในถุงสีดำ ส่วนเข็มฉีดยาพวกนี้จะทิ้งไปมั่วๆไม่ได้ จึงเก็บเอาไปทิ้งที่อื่น สายตามองไปยังชั้นของโรงพยาบาลที่แจฮยอนอยู่



            “พยานก็ตายไปแล้ว ดูซิ จะไปหาคำใบ้จากไหนอีก ปาร์ค ชานยอล........”














================




✙  ใครล่ะเนี้ยยยย มาแบบปริศนาอีกแล้วววว ไว้อาลัยแป๊บ5555

อัพช้าไม่ใช่อะไรหรอกหนีไปทำopvตัวใหม่มาผสมกับสมองตันไปหมด

มาต่อให้แล้วนะ ติดตามไปกับเราว่าตัวร้ายจริงๆคือใคร? อย่าเพิ่งเบื่อกันก่อนน้า

เม้นท์ด้วยจ้า [ความขยันอัพขึ้นอยู่กับคอมเม้นท์]

 




 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

1,221 ความคิดเห็น

  1. #1130 oxygenworld (@oxygenworld) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 21:06
    ชานยอลนี่ซวยจริงๆ555555
    #1130
    0
  2. #1125 GaFiww9490_ (@fiw_kewalin) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 02:56
    ไม่ใช่แบคหรอกกกกกกกกกกกกก
    #1125
    0
  3. #1108 beambeam1a (@beambeam1a) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 02:02
    นี่คิดอยู่ถ้าคนร้ายเป็นแบคจริงๆ แบคจะมานั่งหาข้อมูลคนร้ายตอนที่ชานยอลไม่อยู่ทำไม แต่นี่ก็สงสัยจื่อนะ เซฮุนก็สงสัย จะสงสัยแบคด้วยก็ทำไม่ลง 555
    #1108
    0
  4. #1082 Nook Kra (@nongnookpoohza) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 17:26
    เซฮุนเราะ คร๊ายยยยยยยยยย
    #1082
    0
  5. #1049 rabbit kudo (@bouquet23381) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 22:04
    เซฮุนแน่ๆ มันร้ายค่ะขอยืนยันคำตอบเดิม!
    #1049
    0
  6. #1048 rabbit kudo (@bouquet23381) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 22:04
    โอ้ยคาใจๆๆๆๆๆๆ
    #1048
    0
  7. #1026 hassrock (@hassrock) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มกราคม 2559 / 10:30
    พออ่านจบก็สบถเลย ใครวะ? 5555
    #1026
    0
  8. #1019 KHinGyu (@ontokhing) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 16:42
    เห้ยยลุ้นมากกเหมือนดูซีรี่ย์อยู่เลยย
    #1019
    0
  9. #980 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 23:44
    แบคก็น่าสงสัย เทาด้วย เซฮุนอีก โอยยยยย งือออออออ
    #980
    0
  10. #502 ชานแบคทำติดลิมิต (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2558 / 22:03
    นี่เดาว่าอาจจะเป็นเซฮุน เพราะรอบนั้นที่มาทำงานห้องชานก็น่าจะค้นอะไรไปได้บ้าง เรื่องกระเป๋าตังอีก โอ้ยย ชอบฟิคแนวนี้มากเลยอ่าา
    #502
    0
  11. #273 ตอง ต๊องงงงง (@ktong10243) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 17:50
    หู้ยยยย นี่มันอาราย *_*
    #273
    0
  12. #248 0506_B (@19920506b) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 เมษายน 2558 / 15:18
    คนร้ายคือใคร อยากรู้ๆมาก
    #248
    0
  13. #247 Natcha Aomamm (@ammza-10) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 เมษายน 2558 / 07:00
    ตู้หู้ยยยยยย ย ย ย มันมาเพื่อฆ่าเเบ้ววว ว ว ว
    #247
    0
  14. #242 จูเนียร์ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2558 / 19:31
    สนุกมากเลยค่าาาามาต่อไวๆนะ
    #242
    0
  15. #240 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2558 / 19:14
    แจฮยอนไม่รอด แล้วใครทำกันล่ะเนี้ย น่าสงสัยทุกคนเลยนะที่อยู่ใกล้ตัวยอลนะ 

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 28 เมษายน 2558 / 12:03
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 28 เมษายน 2558 / 12:04
    #240
    0
  16. #239 Lookyee (@lemonmelon) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2558 / 17:32
    ตกลงคนร้ายคือคัยวะเนี่ยยยยย
    #239
    0
  17. #237 JoobJang Phaninat (@jcb009) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 16:42
    ช่าย ใครคือคนร้ายตัวจิง
    #237
    0
  18. วันที่ 26 เมษายน 2558 / 14:28
    มันล่ะน่าสงสัยไปหมดทุกคนจริมๆเลยน้าาาาา 
    #236
    0
  19. #235 0506_B (@19920506b) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 14:07
    แต่ละคนน่าสงสัยทั้งนั่น
    #235
    0
  20. #234 oohB! (@nubajijk) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 09:23
    ถ้าคนร้ายอาจเป็นจื่อเทาได้เพราะจื่อดูเหมือนจะรู้ว่าเมื่อคืนชานไปไหนมา แต่สงสัยฮุนอยู่เหมือนกัน ตอนที่ชานจื่อไปนั่งด้วยแล้วเก็บโทรศัพท์เลย อาจแชทคุยกับพวกลูกน้องอยู่ก็ได้ หรือคนร้ายจะเป็นแบค แบคแสร้งทำดี โอ้ยยย รอเฉลยๆๆ
    #234
    0
  21. #233 _19940112 (@q0473_) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 01:59
    จากที่อ่านตอนนี่ มีสิทธิ์ที่เซฮุนขะค้นกระเป๋าชานยอลได้ และคิดว่าจื่อเทาต้องรู้เห็นเรื่องเมื่อคืน ไม่งั้นคงเดาเรื่องที่ชานยอลบอกว่านอนดึกไม่ได้แค่ รอมาอัพต่อน้าาา
    #233
    0