[Fic EXO] ✚ บอดี้การ์ดบยอน ✚ ChanBaek Ft.EXO

ตอนที่ 28 : ✚บอดี้การ์ดบยอน✚ XXII [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,875
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    23 มิ.ย. 58





            ผมพูดมันออกไปแล้ว....ถึงแม้เจ้าตัวจะไม่สามารถรับรู้มันก็เถอะ ผมคิดเกี่ยวกับความรู้สึกนี้มาซักพักแล้ว เอาตรงๆตอนที่ผมคบกับเซมียังไม่เคยเป็นห่วงเธอถึงขนาดนี้มาก่อน เวลาเธอไม่อยู่ก็มักจะคิดว่าไปอยู่กับเพื่อนของเธอ แต่สำหรับแบคฮยอนผมไม่รู้ว่าเขาจะมีเพื่อนคนอื่นๆอีกมั้ย พอเขาหายไปทีไรก็คอยเอาแต่มองหาตลอดเวลา บางครั้งก็เป็นผมซะเองที่ชอบหายไปจนเขาต้องเป็นห่วงผม



            ความรู้สึกนี้มีมาตั้งแต่เมื่อไหร่ผมก็ไม่อาจทราบได้ รู้ตัวอีกทีในสายตาของผมก็มีแต่แบคฮยอนคนเดียว ผมยอมเบี้ยวนัดเพื่อนเพื่อมาเฝ้าเขาตอนป่วยจากการถูกยิง คอยดูแลตอนที่เขาดันไปเผลอดื่มแอลกอฮอล์ทั้งที่ตัวเองแพ้ รู้สึกผิดเวลาที่ผมชอบหายไปโดยไม่บอก อาการแบบนี้มันเรียกว่าชอบหรือเปล่า?



            ผมหันไปมองเสี้ยวหน้าของแบคฮยอนก่อนจะเอื้อมมือฝั่งที่ว่างไปปัดปอยผมด้านหน้าที่บดบังดวงตาใสที่บัดนี้ปิดสนิทออกแล้วลูบผมนิ่มเบาๆ แรงขยับยุกยิกทำให้ผมต้องผละมือออกแล้วกลับมากำที่พวงมาลัยตามเดิม โดยไม่ลืมที่จะแอบมองไปที่คนข้างๆเป็นระยะๆ



            ใช่......ผมกลัวว่าเขาจะตื่น ลองคิดดูสิหากเขาตื่นมาแล้วรู้ว่าผมพูดอะไรออกไปบ้าง ผมก็คงไม่รู้ว่าจะทำสีหน้าใส่ยังไงหรือจะเปิดหัวข้อคุยอะไรก่อนดี ตอนนั้นผมคงจะรู้สึกอกแตกตายก่อนแน่ๆ



            ไม่นานรถมินิคูเปอร์สีดำวาวก็มาจอดอยู่ที่จอดรถของคอนโด ร่างสูงหันไปมองคนที่หลับตาพริ้มอยู่ข้างๆก่อนจะเอื้อมมือไปสะกิดเบาๆที่หัวไหล่ของร่างเล็กให้พอรู้สึกตัวแต่อีกคนกลับนิ่งเงียบ เหมือนว่าจะหลับลึกแหะ



            “แบคฮยอน...” เรียกพร้อมทั้งสะกิดไปด้วย



            “.......”                           



            “แบคฮยอนถึงแล้ว”



            “......”



            ถึงจะเรียกจะสะกิดยังไงก็ไม่ยอมตื่นซักที ชานยอลโน้มหน้าลงเข้าไปใกล้กับใบหวานจนรู้สึกถึงลมหายใจร้อนของกันและกัน อยู่ๆเปลือกตาของร่างเล็กก็ลืมขึ้นมาจนเห็นแววตาใสสั่นไหวไปมาอย่างตื่นตระหนก



            “คุณชานยอลทำอะไรน่ะครับ” แบคฮยอนจ้องหน้าอีกคนเขม็ง



            “ฉันปลุกนายดีๆแล้วไม่ยอมตื่นเองนะ” แทนที่คนตัวเล็กตื่นแล้วร่างสูงจะยอมผละออกไปแต่กลับยังนิ่งอยู่ที่เดิม



            “ผมตื่นแล้วน่า” มือเล็กดันเบาๆไปที่หัวไหล่แข็งแรงนั่น ชานยอลเองก็ยอมถอยออกมาง่ายๆ



            แบคฮยอนเปิดประตูรถออกแล้วรีบเดินจ้ำออกไปโดยไม่หันไปมองคนที่ยังนั่งค้างอยู่ในรถเลยแม้แต่น้อย ชานยอลขำออกมาเล็กน้อยกับท่าทีของคนตัวเล็ก เขารู้ว่าแบคฮยอนเขินเกินไปที่จะมองหน้าเขาในระยะใกล้ขนาดนั้นได้



            อย่างน้อยเขาก็โล่งอกที่แบคฮยอนไม่ได้ตื่นขึ้นมาแล้วได้ยินคำที่เขาพูดออกไป มันก็ดีแล้วไม่ใช่หรอไง?....

 

++++++++++++++


 

            มื้อเย็นของวันนี้ร่างสูงเป็นฝ่ายแสดงฝีมือเอง ซึ่งเป็นที่ค่อนข้างน่าแปลกใจเล็กน้อยเพราะเวลาชานยอลกลับมาที่ห้องทีไรมักจะบ่นว่าเหนื่อยหิวตลอดจนต้องเป็นบอดี้การ์ดของเขาที่ต้องผันตัวมาเป็นพ่อครัวชั่วคราวทำอาหารให้บ่อยๆ



            ร่างสูงยืนอยู่ในห้องครัวและลงมือทำอาหารพร้อมกับฮัมเพลงไปด้วย ทั้งที่ฝึกงานวันนี้มาก็เหนื่อยแต่ก็ยังอุตส่าห์ลงมือทำอาหารเองอีก ฝ่ายแบคฮยอนที่กะว่าจะมาช่วยเป็นลูกมือให้ก็ถูกไล่ให้มานั่งรออีก



            มือเรียวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วสไลด์เลื่อนหน้าจอเพื่อดูความคืบหน้าที่ให้ลูกน้องทูจงไปสืบหาข้อมูลของรุ่นน้องชานยอลที่ชื่อเซฮุนมา แต่ตอนนี้ก็ยังว่างเปล่าไม่มีเบาะแสอะไรเพิ่มเติมแม้แต่น้อย



            อยู่ๆใบหน้าหวานก็รู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมา แล้วยกมือขึ้นมาพัดไปทั่วใบหน้าและนำมากุมแก้มของตัวเองทั้งสองข้าง ยิ่งนึกถึงคำพูดที่เขาไม่คิดว่าจะได้ยินจากปากของร่างสูงก็ยิ่งรู้สึกใบหน้าร้อนกว่าเดิม



            ฉันว่าฉันชอบนายไปแล้วล่ะแบคฮยอน.......



            ร่างเล็กที่นั่งขัดสมาธิบนโซฟาโดยบนตักมีหมอนวางอยู่ก็ฟุบหน้าลงจนแทบจมไปในหมอน เขาไม่ใช่สาวน้อยที่พอได้คำว่าชอบจากคนอื่นแล้วจะต้องมาดีใจซะหน่อย แต่มันก็อดเขินแปลกๆไม่ได้



            บางทีเขาก็ไม่ควรจะแกล้งหลับตั้งแต่แรก?



            “เสร็จแล้ว....” เสียงทุ้มเอ่ยออกมาจากห้องครัว



            ร่างสูงที่สวมผ้ากันเปื้อนสีดำเดินออกมากพร้อมกับจานสีขาวสองใบก่อนจะวางลงบนโต๊ะกินข้าวหลังจากนั้นมือหนาก็เอื้อมไปข้างหลังตัวเองเพื่อแกะปมเชือกที่ผูกไว้ออกก่อนจะถอดผ้ากันเปื้อนมาพาดลงบนแขนของตัวเอง



            แบคฮยอนที่หันไปเห็นก็ปรับสีหน้าตัวเองให้เป็นปกติแล้วเดินเข้าไปหาก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ ความหอมของสปาเก็ตตี้ไปกระตุ้นต่อมความหิวของแบคฮยอนเข้าอย่างจัง มือเล็กหยิบช้อนกับส้อมขึ้นมาก่อนจะใช้ส้อมม้วนเส้นขึ้นมาเอาเข้าปากไปคำนึงแต่ก็รู้สึกแปลกจึงต้องหันไปดูข้างๆ



            หลังจากที่ชานยอลถอดผ้ากันเปื้อนออกไปก็ไม่ได้มานั่งทานด้วยกันแต่กลับยืนอยู่แบบนั้น ยืนดูคนตัวเล็กที่เดินมาที่โต๊ะกินข้าวโดยไม่ได้พูดจาอะไรแต่ก็หยิบส้อมขึ้นมาตักเส้นสปาเก็ตตี้เข้าปากไปแบบเงียบๆ ชานยอลแค่ยืนมองเฉยๆ....



            “คุณชานยอลไม่ทานเหรอครับ?” แบคฮยอนหันมาถามคนที่ยืนค้ำหัวตัวเองอยู่



            “นายโกรธอะไรฉันหรือเปล่า” ชานยอลยืนกอดอกตัวเองทั้งที่ผ้ากันเปื้อนยังคงพาดอยู่ที่แขนเหมือนเดิม ร่างสูงที่ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตข้างบนหนึ่งเม็ดกับแขนเสื้อที่ถูกพับถึงศอกทำให้แบคฮยอนต้องรีบหันกลับไปมองจานของตัวเองตามเดิม



            “ปะ....เปล่าครับ” ร่างเล็กก้มหน้าลง ในมือก็เอาแต่เขี่ยเส้นสปาเก็ตตี้ในจานไปมา



            “นายโกหก....”



            “ผมเปล่านะ!” แบคฮยอนเผลอหันไปตอบกลับเสียงดังจนคนตัวสูงเลิกคิ้วมอง “ผมขอโทษครับ....” มือเรียวจากที่เคยหยิบช้อนกับส้อมแต่บัดนี้เปลี่ยนไปบีบมือตัวเองจนแน่นอยู่บนตัก



            “ตั้งแต่อยู่ที่บริษัทแล้ว นายไม่ค่อยคุยกับฉันเลย”



            “คุณชานยอลอยู่ในฐานะเจ้านายผมไม่กล้าพูดเล่นด้วยหรอครับ”



            “แบคฮยอน.......”



            “คุณชานยอลจะพูดเรื่องแค่นี้ใช่มั้ยครับ งั้นผมขอตั.......” ร่างเล็กกำลังจะเลื่อนเก้าอี้ขึ้นยืนแต่ก็ถูกมือหนากดลงที่ไหล่บางให้นั่งลงตามเดิม แบคฮยอนมองชานยอลด้วยความสงสัย



            “งั้นก็เรื่องของพี่จองอิน?” ชานยอลก้มตัวลงให้ใบหน้าตัวเองพอดีกับร่างเล็กพลางมองหน้าอย่างไม่วางตา



            แบคฮยอนชะงักไปเล็กน้อยแล้วหลบสายตา

  

          “มันไม่เกี่ยวกับผม......” ร่างเล็กตอบเสียงเบา



           “ฉันเดาถูกใช่มั้ยล่ะ”



            “........”



            “พี่จองอินแค่คนที่ช่วยฝึกงานให้ฉันเฉยๆไม่มีอะไรเลย”



            “........”



            “ถ้าเป็นตอนที่พี่จองอินเกาะแขนฉันเพราะพี่เขาเวียนหัวนิดหน่อย”



            “.......”



            “นายจะเชื่อไม่เชื่อก็แล้วแต่นะ” ชานยอลคลายแรงบีบที่หัวไหล่แล้วผละออกมายืนแบบปกติก่อนจะหมุนตัวเตรียมเดินออกไป



            “ผมเชื่อคุณชานยอล.....” จากที่จะก้าวเท้าเดินออกไปแต่ก็ต้องชะงักเพราะเสียงจากคนข้างหลัง “แต่ผมไม่เชื่อใจคุณจองอิน........”



            “......” ชานยอลหันกลับมามองแบคฮยอนอย่างเต็มๆอีกครั้ง



            “คุณชานยอลมีคู่หมั้นแล้วนะครับ ถ้าเขามาเห็นเข้าคงจะรู้สึกไม่ดี”



            ชานยอลเหมือนถูกแช่แข็งเพราะคำว่า คู่หมั้นที่ออกมาจากปากของแบคฮยอน เขาไม่ต้องการได้ยินคำๆนี้.....



            “นายพูดยังกับนายรู้จัก....”



            “ในฐานะของคู่หมั้นไม่มีใครอยากเห็นว่าที่เจ้าบ่าวของตัวเองไปเกาะแกะกับคนอื่นหรอกครับ”



            “นายอย่ามาทำเป็นรู้ดีไปหน่อยเลย!” ชานยอลเอ่ยอย่างหัวเสีย จากที่อารมณ์ดีๆก็ถูกกดจนมันลดแทบจะติดลบ เขาเกลียด....เกลียดคู่หมั้นตัวเองที่ถูกแม่ของตัวเองเลือกให้



            ชานยอลปาผ้ากันเปื้อนลงกับพื้นแล้วเดินออกนอกห้องไปโดยไม่ลืมที่จะหยิบเสื้อโค้ทติดตัวไปด้วย



            แบคฮยอนได้แต่ถอนหายใจกับความเอาแต่ใจของร่างสูง เขาผิดเหรอ?ที่จะคิดแทนคู่หมั้นของร่างสูงให้  ร่างเล็กนั่งลงบนเก้าอี้แล้วขยี้ผมตัวเองอย่างแรง อารมณ์คุณชานยอลตอนนี้คงไม่ดีพอที่จะคุยกัน คงจะไปขับรถเล่นแก้เครียดเดี๋ยวก็กลับมา



            เดี๋ยวนะ? คุณชานยอลทิ้งรถไว้ที่บริษัทนี่ แล้วออกไปข้างนอกในเวลาทุ่มครึ่งแบบนี้จะไปที่ไหนกัน ไม่รอช้าก็เคลื่อนตัวเดินออกไปเปิดประตูห้องเพื่อมองหาเจ้าของร่างสูงที่เดินออกไปไม่นาน



            ไม่มี.....



            แล้วเขาจะหายไปไหนล่ะ? ร่างเล็กเดินลงไปข้างล่างคอนโดโดยไม่ลืมที่จะล็อคห้องไว้ เดินไปดูที่จอดรถใต้คอนโดก็เหมือนเดิมเหลือเพียงแต่รถของเขา แต่ที่หายไปคือจักรยานที่จอดอยู่ข้างๆ



            งั้นก็แปลว่าคุณชานยอลออกไปพร้อมกับจักรยาน? ซึ่งไม่น่าจะไปไหนไกลแน่นอน



            แบคฮยอนเลือกที่จะเดินออกไปหาร่างสูงแทนที่จะขับรถออกมา เพราะจักรยานมันคันนิดเดียวถ้าขับตามหาก็คงคลาดกันได้ มือเรียวจับกระชับเสื้อโค้ทตัวบางให้เข้าหากันมากขึ้นเพราะอุณหภูมิที่เย็นลง



            ดวงตาเรียวสอดส่องหาชานยอลไปตามถนนสำหรับคนปั่นจักรยาน และตามซอยต่างๆแต่ก็พบเพียงความว่างเปล่า



            เขาจำได้ว่าร่างสูงมักจะไปที่สงบๆเวลาเครียดหรือกังวล และถ้าให้รวมกับยานพาหนะที่ออกมาด้วยก็คงไม่พ้นสวนสาธารณะที่อยู่ใกล้ๆนี้แน่นอน



            คิดดังนั้นก็ก้าวเท้าให้เร็วขึ้นเพื่อที่จะได้ไปถึงจุดหมายที่เขาคิดไว้ไวๆ หวังว่าคงจะใช่นะ?



            แบคฮยอนเดินมาจนถึงสวนสาธารณะที่มีคนบางตาเพราะมันเริ่มดึกและอากาศที่เย็นลง ก็คงจะมีเพียงคู่หนุ่มสาวที่พากันมาพลอดรักกันหรือไม่ก็พวกที่มาออกกำลังกายเช่นเล่นบาสที่อยู่ที่สนามใกล้ๆ



            เพราะแสงไฟในสวนสาธารณะที่มากพอทำให้เขามองเห็นอะไรๆในนี้ได้ชัดเจน ยกเว้นอยู่อย่างเดียวที่เขาหาไม่เจอคือชานยอล......



            ขาเรียวเดินไปตามเส้นทางเรื่อยๆพลางมองหาอีกคนไปด้วย ร่างสูงนี่ชอบทำตัวเหมือนเด็กเวลาถูกขัดใจนิดหน่อยก็หนีออกจากบ้าน แต่ถ้าเป็นเด็กไม่นานก็คงกลับบ้านเอง แต่นี่ไม่ใช่...ถ้าร่างสูงไม่พอใจเขาอาจจะไม่กลับมาเลย



            หลังจากที่เดินตามเกือบ20นาทีก็ต้องสะดุดกับใครบางคนที่อยู่ในสนามเด็กเล่น เขากำลังนั่งอยู่บนชิงช้าพร้อมไกวมันเบาๆและข้างๆนั้นคือจักรยานคู่ใจที่เขาจำได้ว่าได้นั่งมันเมื่อวันที่2ที่ย้ายมาอยู่ที่นี่



            ไม่รอช้าแบคฮยอนก็เดินเข้าไปหาและเลือกที่จะนั่งชิงช้าตัวข้างๆที่ว่างอยู่ เขาไม่ได้พูดอะไรเพียงแต่ลอบมองคนข้างๆอย่างเงียบๆ



            “ออกมาทำไม...” เป็นชานยอลเองที่ทักขึ้นก่อน



            “ผมออกมาตามหาคุณ....”



            “จะออกมาตามหาทำไม รถก็ไม่มีฉันจะไปไหนได้....”



            “ผมขอโทษครับ” แบคฮยอนเอ่ยอย่างรู้สึกผิด “ผมรู้ว่าคุณชานยอลไม่ชอบให้พูดถึงคู่หมั้น แต่ผมกลับพูดถึงมันเสียเอง ผมนี่ปากไม่ดีจริงๆ” มือเล็กยกขึ้นตีปากตัวเองเบาๆโทษฐานพูดไม่ดีออกไป



            “พอได้แล้ว เดี๋ยวปากนายก็เจ็บจริงๆหรอก” ชานยอลยื่นมือไปจับที่ข้อมือเล็กให้หยุดการกระทำของตัวเอง



            “คุณชานยอลกลับกันเถอะนะครับ อยู่ข้างนอกนานๆจะเป็นหวัดเอา” จมูกรั้นสูดจมูกขึ้นเมื่อรู้สึกอาการแพ้อากาศของตัวเองเริ่มจะออกอาการ



            “ก็อยู่ในห้องมันก็ดีกว่าอยู่แล้วแท้ๆ” ชานยอลบ่นอุบอิบ ยืนขึ้นเดินไปหาแบคฮยอนแล้วถอดเสื้อโค้ทของตัวเองออกพร้อมกับมาคลุมไว้ที่ไหล่ของร่างเล็กแทน



            “คุณชานยอล....” ร่างเล็กมองคนข้างๆที่ถอดเสื้อโค้ทให้ตัวเองคลุมทั้งที่อากาศแบบนี้



            “ใส่ไปเถอะน่า รู้ว่าอากาศมันเย็นยังจะใส่เสื้อบางๆออกมาอีก” พูดเพียงเท่านั้นก็เดินนำหน้าไปพร้อมจูงจักรยานคู่ใจไปด้วย ปล่อยให้แบคฮยอนยืนค้างอยู่ที่เดิม “จะยืนอยู่ตรงนั้นอีกนานมั้ย ฉันจะทิ้งนายไว้นี่จริงๆด้วย” ชานยอลหันไปบอกอีกคน



            “คะ...ครับ” แบคฮยอนรีบสาวเท้าให้เดินทันร่างสูง แล้วมาเดินข้างๆแทน



            บรรยากาศรอบข้างสองคนเป็นไปด้วยความเงียบ มีเพียงเสียงรถจากถนนใหญ่เท่านั้นที่ทำให้มันไม่เงียบจนเกินไป



            “นายน่ะ.......” อยู่ๆร่างสูงก็เป็นฝ่ายพูดก่อน



            “ครับ?”



            “บนรถ....นายไม่ได้หลับใช่มั้ย”



            “!!!” แบคฮยอนสะดุ้งขึ้นเมื่อถูกจับได้



            “นายแกล้งหลับ....”



            “แล้วคุ....คุณชานยอลรู้ได้ไงครับ.....” ตอนนี้เหมือนว่าแบคฮยอนจะเริ่มหายใจไม่ทั่วท้องราวกับเด็กที่ถูกจับผิดได้



            “ฉันดูออกว่านายไม่ได้หลับจริงๆ”



            “.....” ร่างเล็กเบือนหน้าหนี เม้มปากเข้าหากันจนเป็นเส้นตรง จากที่เดินอยู่ข้างๆก็ลดความเร็วลงจนเดินตามหลัง ชานยอลเห็นอย่างนั้นก็หยุดเดิน



            “ถึงนายจะหลับจริงหรือแกล้ง....ฉันก็ตั้งใจที่จะพูดอยู่ดี.....”

























 ================

 

✙ พี่รู้ว่าแบคแกล้งแต่ทำเป็นเงียบไม่รู้ตั้งนาน น่าตีจริงๆ5555555 งอนเขาจะไปไหนก็ไม่ได้ต้องปั่นจักรยานหนีออกคอนโดเด็กน้อยมาก

EXOมีคอน ไรท์ก็ยังคงอยู่โซนหน้าคอมเหมือนเดิม ปั่นฟิคให้ทุกคนอ่านกัน ใครไปคอนก็ขอให้สนุกนะคะ รักษาตัวกันด้วยนะ

ป.ล. ความจริงแล้วnew enemy ที่ตั้งชื่อไว้คืออินจองนะจ๊ะ แต่เพราะความเลอะเลือนจำผิดเลยเป็นจองอินแทน (เพิ่งรู้ตัวตอนที่อัพฟิคไปแล้ว เวรกรรม)5555555


เม้นท์ด้วยจ้า [ความขยันอัพขึ้นอยู่กับคอมเม้นท์]

#บอดี้การ์ดบยอน


 















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

1,221 ความคิดเห็น

  1. #1165 NookNH94 (@kachapa30) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 09:42
    เขินนน พี่ชานทำไมพูดแบบเน้ เขินแล้วเขินอีกก
    #1165
    0
  2. #1141 Meannie Sirichon (@meannie2543) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 20:35
    คู่หมั้นชานก็แบคนี่แหละ55555555
    #1141
    0
  3. #1087 Nook Kra (@nongnookpoohza) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 18:12
    แบคเป็นคู่หมั้นชานป้ะเนี่ย 555555555555555555555555
    #1087
    0
  4. #1060 roptoey (@roptoey) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 13:30
    นี่คิดไว้ว่าแบคต้องเป็นคู่หมั้นพิชานแน่ๆ ใช่แน่ๆ555555555555555555555
    #1060
    0
  5. #987 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 00:25
    งื้อออออ แบคคคคค รักพี่ชานไหมๆๆ
    #987
    0
  6. #398 mpchax (@pzzzzz) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 05:16
    พี่ชานยอลลลล><
    #398
    0
  7. #391 realbaek (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 18:00
    อ๊ากกกโอ๊ยเขินง่ะแล้วแบคจะทำไงต่อเนี่ย>//<
    #391
    0
  8. #390 joonmyun91 (@looknamsl) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 15:47
    งื้อออออรอตอนต่ิไปน้าาา สนุกมาก
    #390
    0
  9. #389 ninuttyy (@ninuttyz) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2558 / 12:24
    อะโห ถ้ารู้แล้วไม่บอกรักตรงๆไปเลยอะ555555555555 แง ค้าง
    #389
    0
  10. #388 candy_dream (@b_chwanna) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2558 / 22:13
    ต่อเร็วๆนะค่า
    #388
    0
  11. #386 0506_B (@19920506b) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2558 / 21:48
    ชานรู้ ชานเห็นอ่ะ
    แหม ชานก็บอกอีกครั้งไปเลย แบบที่แบค ไม่แกล้งหลับอ่ะ
    เราชอบเวลาที่ชานเทคแคร์แบคจัง ทำอาหารให้ ถอดเสื้อคลุมให้แบค อิจฉาแบคเเรงอ่ะ>.< 
    #386
    0
  12. #385 oohB! (@nubajijk) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 22:12
    ฮือออออ พิชานนนนน ต่อด่วนค่ะไรท์ พิชานน่ารักกกกกกก
    #385
    0
  13. #384 QMTt (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 15:31
    นี่อะไรโกรธเขาแล้วปั่นจักรยานหนี เด็กน้อยมาก5555555
    #384
    0
  14. #383 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 14:15
    น่ารักดีอ่ะ รู้ว่าแบคแกล้งแต่ก็ยังพูด 
    #383
    0
  15. #382 BHfernnn (@BHfernnn) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 10:06
    ตอนนี้น่ารักอ่าาาาา
    #382
    0
  16. #381 Ploy Thanaporn (@baekhyun_ploy) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 09:43
    เหยยยยยยรู้ละทำเป็นเงียบแหมมมมชานยอลลลล
    #381
    0
  17. #380 DOxiumin (@DOxiumin) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2558 / 22:28
    มาเร็วนะครับผมรออยู่
    #380
    0
  18. #379 ninuttyy (@ninuttyz) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2558 / 00:56
    โฮ แบคต้องได้ยินแน่นอน แกล้งหลับเนียนจัง 555555554
    #379
    0
  19. #378 JoobJang Phaninat (@jcb009) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2558 / 23:04
    แบคได้ยินรึป่าว ไม่แน่นะพี่ชาน
    #378
    0
  20. #377 newByun (@nongnew1711) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2558 / 22:47
    แกจะบ้าหรอชานยอล นังเเบคมันได้ยินเเเล้ว -3- งานดีค่ะ
    #377
    0
  21. #376 jillsky88 (@jillsky88) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2558 / 22:16
    ต่อเร็วๆนะคะ
    #376
    0
  22. #375 0506_B (@19920506b) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2558 / 22:11
    ชานยอลเขินใช่ม่ะ ถ้าแบคได้ยินนะ
    #375
    0