[Fic EXO] ✚ บอดี้การ์ดบยอน ✚ ChanBaek Ft.EXO

ตอนที่ 9 : ✚บอดี้การ์ดบยอน✚ VIII 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,890
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    3 มี.ค. 58

 

“คู่สุดท้ายที่จะแข่งในค่ำคืนนี้!! ชานยอลกับแจฮยอน~~~


เสียงไมค์จากกรรมการดังไปทั่วพื้นที่ และแน่นอนคู่ที่ประกาศไปนั้นได้สร้างเสียงฮือฮาและเรียกความสนใจจากผู้คนแถวนั้นได้เป็นอย่างดี ชานยอลที่เป็นแชมป์เก่าของสนามนี้และแจฮยอนที่เป็นคนโค่นแชมป์ของชานยอล ทำให้เป็นที่จับตามองเป็นอย่างมาก


หลายคนอาจคิดว่าที่ชานยอลมาแข่งกับแจฮยอนนั้นเพราะต้องการทวงแชมป์คืน....แต่ใครจะรู้ล่ะว่ามันมีเหตุผลมากกว่านั้น.......


“เห้ยยย ไอ้ชานมันเกิดอะไรขึ้น” เทาที่เพิ่งจะวิ่งมาหาเพื่อนของตัวเองที่ยืนอยู่ข้างสนามอย่างเหนื่อยหอบ


“เปล่านี่ ก็แค่อยากแข่ง” ชานยอลตอบแต่สายตายังไม่ละไปจากรถตัวเอง


“แกยังไม่ได้เตรียมตัวหรือซ้อมนี่ ถนนวันนี้มันต่างจากที่แล้วนะเว้ย” แน่นอนถนนสายที่ใช้แข่งน่ะ ไว้แข่งไม่เกิน3ครั้งหรอก มันอาจทำให้ดูซ้ำซากเกินไปเลยมีการเปลี่ยนเส้นทางกันบ่อย


“ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ฉันว่าฉันทำได้” ชานยอลพับแขนเสื้อเชิ้ตของตัวเองที่ตกลงมาที่ข้อศอกให้สูงขึ้นเพื่อที่จะได้ทำอะไรให้มันสะดวกขึ้น


“แล้วบอดี้การ์ดของแกล่ะ ปกติต้องอยู่ติดกันตลอดไม่ใช่?” เทาที่เหมือนนึกอะไรได้ก็ถามด้วยความสงสัย


“ไว้หลังแข่งเสร็จฉันจะเล่าให้ฟัง” เสียงประกาศที่เพื่อเรียกให้นักแข่งทั้งสองฝ่ายมาเตรียมตัวดังขึ้น ทำให้ชานยอลต้องตบบ่าเพื่อนแล้วเดินไปที่จุดศูนย์กลางระหว่างรถทั้งสองคัน


 

“นี่ล่ะครับ โฉมหน้าของผู้แข่งทั้งสองฝ่าย คนนี้คือเจ้าของแชมป์เก่าของสนามนี้ ปาร์ค ชานยอล” กรรมการกล่าวแนะนำผู้แข่งขัน ทำให้มีเสียงเชียร์ที่กึกก้องดังไปทั่วบริเวณ “และอีกฝ่าย..คือคนที่โค่นแชมป์เก่าได้...อัน แจฮยอน” เสียงเชียร์ที่ดังไม่ขาดสาย ทำให้เหมือนกับพวกเขากำลังดูการแข่งขันรอบไฟนอลยังไงยังงั้น


            “ไม่ทราบว่าทั้งสองคนมีอะไรที่จะพนันกันมั้ยครับ” กรรมการถามอย่างเป็นพิธี เพราะทุกการแข่งมักมีข้อต่อรองที่ต่างฝ่ายต่างต้องการ บ้างก็พนันเงิน รถ ไม่ก็แฟนของตัวเอง


            “ผมแค่มีเรื่องที่ต้องเคลียร์กันนิดหน่อย” ชานยอลตอบพร้อมมองหน้าอีกฝ่ายไปด้วย ซึ่งแจฮยอนไม่ยอมเงยหน้าสบตาเขาแม้แต่นิดเดียว


            “ออ...เอาล่ะครับ การแข่งขันที่แสนจะดุเดือดกำลังจะเริ่มขึ้น ให้ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองคนประจำที่รถด้วยครับ” กรรมการใช้มืออีกข้างที่ไม่ได้ถือไมค์ไว้ยกขึ้นเหนือหัวเพื่อขอเสียงเชียร์ให้เพิ่มมากขึ้น


            “ฉันหวังว่าจะได้คำตอบดีๆจากนายนะ” ก่อนจะแยกย้ายชานยอลเดินไปกระซิบคุยกับแจฮยอนเบาๆที่พอให้ได้ยินแค่สองคนและตบไหล่ทีนึงก่อนจะเดินไปรถตัวเอง


            ทั้งแจฮยอนและชานยอลต่างก็เข้าไปนั่งที่ประจำตำแหน่งภายในรถของตัวเอง ทั้งคู่สตาร์ทเครื่องยนต์ให้ติดและสายตาก็จับจ้องไปที่ถนนข้างหน้า หน้าจอLCDขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ข้างสนามได้ปรากฏเส้นทางที่จะใช้ในการแข่งขันในวันนี้


            “เส้นนี้อาจจะดูโหดหน่อยแต่ผมหวังว่าพวกคุณสองคนจะทำได้ ขอให้โชคดี” เสียงไมค์จากกรรมการดังเป็นครั้งสุดท้ายและมีหญิงสาวคนหนึ่งเดินมากลางถนนพร้อมกับผ้าสีแดงในมือ


            “Ready?..............GO!!!


            สิ้นคำพูด รถของทั้งคู่ก็ทยานออกไปสู่ท้องถนนที่เป็นสนามแข่งในค่ำคืนนี้ ต่างฝ่ายต่างเหยียบคันเร่งให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่อุปสรรคก็มีอยู่บ้างคือทางเลี้ยวที่ค่อนข้างจะเรียกว่าโค้งมรณะได้เลยทีเดียว ถ้าพลาดเมื่อไหร่ล่ะก็...บอกเลย ศพไม่สวยแน่ๆ


            ในตอนนี้รถของของชานยอลกำลังนำรถของอีกฝ่ายอยู่ เขาต้องชนะในการแข่งนี้เพื่อจะได้รู้ว่าใครเป็นคนจ้างแจฮยอนมาทำร้ายคนของเขาจนบาดเจ็บขนาดนี้ ไม่แน่อาจสาวไปถึงบริษัทที่เป็นคู่แข่งของบริษัทพ่อเขา ก็คู่แข่งน่ะเยอะจะตายไป แต่ถ้าจะให้รู้ตัวการจังๆล่ะก็ มีวิธีนี้นี่แหละ


            เพราะถนนที่ใช้แข่งนี้ค่อนข้างจะมีทางลดเลี้ยวเยอะจึงทำให้การขับของทั้งคู่ไม่ค่อยสะดวกนัก แต่มันก็ไม่ได้แย่สำหรับชานยอล เอ...เขาเคยบอกหรือเปล่านะว่าเขาดริฟท์รถเป็น? ฉะนั้นทางเลี้ยวต่างๆที่มามันก็ถือว่าง่ายสำหรับชานยอล


            แต่คนที่ดูลำบากหน่อยอาจจะเป็นคนที่ตามเขามาติดๆ แจฮยอนน่ะถนัดการใช้ความเร็วมากกว่าเรียกว่าเหยียบทีแทบมิดไมล์เลยก็ว่าได้ ยิ่งถนนนี้มีการเลี้ยวเยอะ ทำให้เขาต้องลดความเร็วไปครึ่งต่อครึ่งทำให้แจฮยอนต้องตามหลังชานยอลมาตลอด


            อีกไม่นานก็ใกล้จะถึงเส้นชัยแล้ว ชานยอลเหลือบตามองไปที่กระจกมองหลังเป็นระยะๆ


            “หึ นายไม่มีทางชนะหรอก” ชานยอลเอ่ยเบาๆ แน่นอนตลอดเส้นทางที่แข่งมาแจฮยอนไม่สามารถจะแซงเขาได้ซักนิดเดียว


            ปัง!!!! เอี๊ยดดดด!!! โครมม!!


            เสียงที่ดังขึ้นทำให้ชานยอลที่ขับรถผ่านโค้งสุดท้ายมาแล้วต้องหันไปมอง รถของแจฮยอนที่ตามมาเกิดเสียการทรงตัวและรถก็พุ่งตรงไปข้างหน้าซึ่งมันตรงกับทางเลี้ยวพอดี รถที่เสียการทรงตัวพุ่งชนกับต้นไม้ข้างทางเข้าอย่างจัง เกิดกลุ่มควันมากมายพุ่งออกมา


            ชานยอลที่เริ่มเห็นว่าท่าไม่ดีจึงจอดรถของตัวเองและวิ่งเข้าไปรถของแจฮยอนที่จอดนิ่งพร้อมกับกลุ่มควัน


            “นี่! แจฮยอน!” มือหนาทุบกระจกรถอย่างแรงเพื่อเรียกอีกคนที่นั่งอยู่ข้างใน ปากก็ร้องเรียกให้อีกฝ่ายฟังเขา


            “โอ๊ะ...โอย.....” อย่างน้อยชานยอลก็โล่งไปเปราะหนึ่งเหมือนยังเห็นว่าอีกคนยังมีสติอยู่


            “เปิดประตูเร็ว!!” เอ่ยปากสั่งออกมาให้ทำตามที่เขาบอก


            แจฮยอนพยายามออกแรงเปิดประตูอย่างยากลำบากเพราะเลือดที่ไหลออกมาจากศีรษะเขากำลังบดบังการมองเห็นของเขา เมื่อเปิดประตูสำเร็จชานยอลที่รออยู่ข้างนอกก็ช่วยดึงอีกคนออกมาอย่างรวดเร็ว เพราะระหว่างที่ชานยอลรอเขาสังเกตเห็นถึงเปลวไฟที่ออกมาจากตัวเครื่องยนต์ข้างหน้า ถ้ามีการรั่วของน้ำมันด้วยต้องเกิดการระเบิดแน่


            “ไหวมั้ย” ชานยอลดึงแขนซ้ายของอีกฝ่ายขึ้นมาพาดกับคอตัวเองและพยุงให้ออกมา


            “โอยย....” ดูท่าทางอีกฝ่ายจะเจ็บมาก แหงล่ะขับมาด้วยความเร็วแล้วเกิดเสียหลักชนต้นไม้ขนาดนั้น ถ้าเป็นคนอื่นบอกเลย...คาที่


            ชานยอลพยายามพาแจฮยอนให้ออกมาจากตัวรถที่ชนกับต้นไม้ให้เร็วที่สุด เพราะทุกอย่างมันไม่เคยแน่นอน


            บึ้มมมมม!!!!!



            เหมือนสิ่งที่เขาคิดไว้มันจะตรงแทบทุกอย่าง หลังจากที่ชานยอลพาแจฮยอนมาที่รถของตัวเองที่จอดไว้ไม่ไกล ก็เกิดเสียงระเบิดขึ้นตามหลังเขามาติดๆ ถ้าออกมาไม่ทันล่ะก็...ไม่อยากนึกถึงสภาพของตัวเองในตอนนั้นเลยแหะ



            ชานยอลพาแจฮยอนให้เข้าไปในรถและก็เดินกลับไปนั่งทางฝั่งตัวเอง อีกแค่นิดเดียวแท้ๆจะถึงเส้นชัยอยู่แล้ว ไม่คิดว่ามันจะเกิดอะไรแบบนี้ขึ้นมา แล้วทำไมต้องเกิดเรื่องที่โค้งสุดท้ายด้วย?



            “นายขับไม่ระวังรึไง” ชานยอลเอ่ยถามเพื่อให้อีกฝ่ายไม่หลับไปเสียก่อน



            “ฉ...ฉันขับมาปกติ...ฉัน..เชื่อว่า..คนสร้าง..มันขึ้นมา” เสียงที่ตอบออกมาค่อนข้างลำบากเพราะก็ที่ถูกกระแทกเข้ากับพวงมาลัยอย่างจังนั้นสภาพคงไม่ค่อยดีเท่าไหร่



            “ตอนนี้ฉันจะไม่ถามอะไรมาก รอฉันพานายไปส่งถึงหมอก่อน ฉันจะคิดบัญชีทีหลัง”



            “หึ...คิดเหรอว่าแม้ถึงหมอแล้ว....ฉันจะรอด” แจฮยอนหัวเราะให้กับความสนเพสตัวเอง



            “มันหมายความยังไง” ชานยอลละสายตาจากเส้นทางตรงหน้ามาถามอีกคน



            “คนที่ทำงานแล้ว...ถูกจับได้น่ะ พวกนั้นมันไม่..ปราณีหรอก....”



            พวกนั้น? ใครกัน?

 



            ณ.จุดที่เป็นเส้นชัย ต่างมีผู้คนมายืนรอเป็นจำนวนมากว่าใครจะได้เป็นผู้ชนะในคืนนี้ เมื่อแสงไฟที่ส่องสว่างมา ทำให้คนที่ยืนรออยู่ส่งเสียงร้องออกมาว่าใครมาถึงเส้นชัยกันแน่ รถที่เคลื่อนมาด้วยความเร็วค่อยๆผ่อนลงเมื่อใกล้ถึงเส้นชัย



            แน่นอนว่านอกจากผู้แข่งที่มีการพนันกันแล้ว พวกเป็นกองเชียร์ก็มีการพนันเช่นกัน ถ้าใครที่พนันว่าชานยอลหรือแจฮยอนมาก่อนคนแรกล่ะก็ บอกเลยว่าผิดหมด เพราะถึงแม้รถที่เข้าเส้นชัยจะเป็นรถของชานยอล แต่คนที่นั่งในรถน่ะ คือทั้งสองคนเลย



            ชานยอลขับรถตรงเข้าไปในฝูงชนที่กำลังยืนขวางทางกันอยู่ ซึ่งผู้คนก็ยอมหลีกออกให้ทาง ร่างสูงชะลอรถและจอดตรงหน้าของจื่อเทาที่อยู่ในฝูงชนนั้นด้วย



            “มันเกิดอะไรขึ้น?!!” หลังจากที่ชานยอลลดกระจกลง จื่อเทาที่อยู่ข้างรถก็ชะโงกหน้าเข้ามามองในรถแล้วเอ่ยถามอย่างตกใจ



            “ฉันจะเล่าให้ฟังทีหลัง ตามฉันมาที่โรงพยาบาลด้วย” เอ่ยแค่นั้นคนตัวสูงก็เคลื่อนรถไปข้างหน้าต่อ ซึ่งจุดหมายก็คือโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด



            “มันเกิดอะไรขึ้น?” กรรมการที่สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นก็เข้ามาถามจื่อเทา



            “ผมก็ไม่รู้ ผมขอตัวก่อนนะ” จื่อเทาที่เห็นว่าอีกไม่นานก็คงมีคนมารุมถามเขาแน่ๆ จึงต้องขอตัวออกไปก่อน


 

+++++++++++++++++++

 


            ร่างสูงของชานยอลกำลังนั่งที่เก้าอี้แถวพลาสติกรออยู่หน้าห้องฉุกเฉิน แจฮยอนเข้าไปข้างในนานแล้วแต่ยังไม่ออกมา เสียงฝีเท้าที่วิ่งเข้ามาทำให้ร่างสูงต้องหันหน้าไปมอง



            “ไอ้ชานมันเกิดอะไรขึ้น?” จื่อเทานั้นเองที่มา



            ร่างสูงเล่าเรื่องทุกอย่างที่ผ่านมาให้เพื่อนสนิทฟัง ทั้งเรื่องที่แบคฮยอนถูกยิงและการแข่งในวันนี้



            “แล้วแบคฮยอนเป็นยังไงบ้าง” จื่อเทาถามถึงอาการของบอดี้การ์ดของชานยอล



            “ฉันให้กินยาพักผ่อนไปแล้ว”



            “มิน่าล่ะ เป็นบอดี้การ์ดแท้ๆทำไมถึงไม่ตามเจ้านายออกมา”



            “...”



            “แล้วทำไมแกถึงต้องทุ่มเทให้กับบอดี้การ์ดของตัวเองขนาดนี้ด้วยวะ?” นั้นสิ..ทำไมกัน?



            “ทำไม..”



            “ก็อันที่จริงเรื่องแบบนี้แกให้คนอื่นจัดการก็ได้เว้ย ไม่ต้องถึงมือแกด้วยซ้ำ ลองคิดดูว่าถ้าอุบัติเหตุที่เกิดมันไม่ใช่แจฮยอนแต่เป็นแกน่ะจะเป็นยังไง”



            “ฉันก็แค่....แบคฮยอนคือลูกชายของเพื่อนพ่อ ถ้าฉันไม่ดูแลเขาบ้าง พ่อคงตัดจากกองมรดกแน่ ข้อหาทำลูกของเขาพิการน่ะ”



            “มันแค่นั้นจริงๆหรอวะ?” จื่อเทาเอ่ยอย่างไม่เชื่อ



            “มันจะไปมีอะไรอีกล่ะ”



            “ก็ไม่รู้สิ ที่แกเคยเล่ามาคือแบคฮยอนจบจากสถาปัตย์ใช่ม่ะ ทำไมเขาไม่เดินทางตามความฝันวะ ทั้งที่เป็นสถาปนิกมันดูเจริญกว่าเป็นบอดี้การ์ดให้แกด้วยซ้ำ” จื่อเทาร่ายยาวมาให้อีกคนคิดตาม



            “อาจเป็นคำสั่งของพ่อเขา...”



            “ที่จริงพ่อก็น่าจะแนะนำสิ่งที่ดีให้ลูกไม่ใช่เหรอ? แต่การที่ให้ลูกของตัวเองมาเสี่ยงชีวิตเพื่อดูแลคนอย่างแกนี่มันตลกชัดๆ” คนอย่างเขา? มันกำลังด่าทางอ้อมใช่มั้ย



            “ฉันไม่รู้”



            “แกก็ลองถามพ่อดิวะไอ้ชาน ปากหนักจริงนะพ่อคุณ” จื่อเทาถอนหายใจและพิงเก้าอี้อย่างหมดแรง



            วันนี้จื่อเทาออกจะพูดดีนิดหน่อย เพราะปกติจะพูดแต่เรื่องเที่ยวกับน้องจุนมยอนอะไรของมันแล้ว ก็นับว่าแปลก แต่ลองมาคิดๆดูแล้ว อย่างแบคฮยอนน่ะถ้าได้ทำงานตามที่ตัวเองเรียนมาก็คงจะได้งานที่รุ่งกว่านี้ แล้วทำไมต้องมาผันตัวเองมาเป็นบอดี้การ์ดให้เขาด้วยล่ะ? ไม่เข้าใจจริงๆ



            หลังจบการสนทนาได้ไม่นาน ประตูของห้องฉุกเฉินที่เคยปิดอยู่ก็ถูกเปิดออกด้วยมือของหมอ



            “เพื่อนผมเป็นยังไงบ้างครับ” เป็นชานยอลเองที่เดินเข้าไปถามก่อน



            “ปลอดภัยแล้วครับแค่หัวแตกกับแขนหัก ภายในร่างกายก็ไม่ได้รับการกระทบกระเทือนมาก ตอนนี้หมอย้ายไปห้องพักแล้วแต่คนไข้ยังไม่ได้สติ หมอขอตัวก่อนนะครับ”



            “ขอบคุณครับหมอ” ชานยอลถอนหายใจอย่างโล่งอก



            “นี่แกดีใจที่มันไม่เป็นอะไรหรือว่าดีใจที่มีคนให้ถามกันแน่”



            “ก็ทั้งสองอย่างนั้น นี่ก็ดึกแล้วฉันว่าแยกย้ายเหอะ” ชานยอลมองดูนาฬิกาตัวเองที่มันบอกเวลาว่าใกล้จะเที่ยงคืนแล้ว



            “เออๆ.....เอ่อ!ไอ้ชาน” จื่อเทาตอบรับแต่เหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ก็เรียกชื่อเพื่อนสนิทเอาไว้ก่อน



            “ว่าไง”



            “แกไม่กลัวว่าพวกของแจฮยอนจะมาตามฆ่ามันทีหลังหรอวะ”



            “เออ มันบอกไว้นี่หว่าว่า พวกนั้นจะไม่ปราณีให้กับคนที่ทำงานพลาดแล้วถูกจับได้” ชานยอลคิดอย่างหนัก ถ้าหากเขากลับคอนโดไป พวกที่จ้างแจฮยอนมาก็จะมาฆ่าในตอนที่เขาไม่อยู่น่ะสิ



            “แกไม่มีพวกอื่นที่จะช่วยดูได้บ้างหรือวะ”



            เหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ ชานยอลล้วงสมาร์ทโฟนออกมาจากกระเป๋ากางเกงและกดเบอร์โทรออกที่เขาเพิ่งจะเมมไว้ในเครื่องเมื่อเช้านี้



            “ยอโบเซโย จงแดใช่มั้ย นี่ผมปาร์ค ชานยอล ผมต้องการให้พวกคณช่วย....”



 

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

✙ ท๊าดาาา! กลับมาแล้วหลังสอบเสร็จ

ตอนแรกจะลงหลัง2มีนาแหละแต่คงไม่ว่างเลยลงก่อน5555

เข้าเรื่องเนอะ ตอนนี้ก็เฉลยแล้วใครทำ แต่เอ๊ะ!เขาทำเพราะอะไรล่ะ?

พวกนั้นพวกไหนกัน? แล้วทำไมคุณบยอนต้องมาดูแลคุณชานด้วยล่ะ ติดตามตอนต่อไป

เม้นท์ด้วยจ้า

 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

1,221 ความคิดเห็น

  1. #973 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 23:03
    จงแดกับจงอินช่วยสินะ ดีนะที่แบคกับชานมีคนช่วยอะ
    #973
    0
  2. #488 MR.สมถุ้ย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 17:45
    เอาเเล้ว
    #488
    0
  3. #151 -[**Jha...JaA**]- (@mamipokoz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 07:15
    แจฮยอนจะรอดมั้ย ถึงกับเรียกบอดี้การ์ดทูคิมมาคุมเลอออออ
    #151
    0
  4. #117 chamkofane (@chanok06) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 00:36
    ไรท์มาจ่อไวไวน้าาาาาาาา อยากรู้แล้ววว
    #117
    0
  5. #116 ตอง ต๊องงงงง (@ktong10243) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 23:50
    แบคแอบชอบชานตั้งนานแล้วใช่มะถึงมาเป็น บดก.ให้ T_T พวกนั้นพวกหนาย มาตอจิ งือ
    #116
    0
  6. #115 PuppyBee (@janualove) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 09:24
    ใคร ทำไม เพราะอะไร งื้อออ มาต่อเร็วๆนะไรท์ เค้าอยากรู้แล้วง่าา
    #115
    0
  7. #114 jinse (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 18:18
    แจยอนนนนน สงสารอ่ะ แล้วจะยังไงต่ออ่ะ อัพไวๆๆน้าา
    #114
    0
  8. #113 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 17:14
    พอจื่อเทาพูดมางี้เรื่องแบคผมนี่คิดตามเลยนะครับ มันมีเหตุผลอะไรที่แบคต้องมาเป็นบอดี้การ์ดให้ชานยอล
    #113
    0
  9. #110 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 12:12
    ทำไมขึ้น 100% แต่ไม่เห็นมีไรเลยอ่ะ งงอ่า???
    #110
    1
    • #110-1 BlaZe (@nongmintty) (จากตอนที่ 9)
      3 มีนาคม 2558 / 13:56
      ตอนนี้เข้าได้ปกติได้แล้วนะ ขอบคุณที่ติดตามค่า
      #110-1
  10. #109 newByun (@nongnew1711) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 11:31
    โว้วว สนุกอ่าาา >< รีบมาน้าา
    #109
    0
  11. #108 Beaoutwy (@thawinee-39) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 06:12
    ชานยอลนี่ยั่งเท่
    #108
    0
  12. #107 Mhamilks (@mkrdenr) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 02:17
    ค้างเลยยยไรท์จ๋า
    #107
    0
  13. #106 Pptq_ (@tmrtnnk) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 01:02
    รอค่าา
    #106
    0
  14. #105 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 23:01
    รอนะคะไรท์ มาเร็วๆนะ
    #105
    0
  15. #96 newByun (@nongnew1711) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 08:51
    ทิ้งระเบิดแบบนี้เลยอ่อ บึ้มมม!!!
    #96
    0
  16. #95 JoobJang Phaninat (@jcb009) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 06:56
    ต่อเร็วๆนะคะ
    #95
    0
  17. #94 Mhamilks (@mkrdenr) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 02:31
    ใครกัน ??
    #94
    0
  18. #85 ponyy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:43
    ใครน่ะะะะะ
    #85
    0
  19. #84 ponyy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:43
    ใครน่ะะะะะ
    #84
    0