คุณเป็นใคร..มาทำให้ใจฉันสับสน

สายลมเย็นๆในตอยบ่ายไม่ได้ช่วยให้ใจฉันเย็นลงเลย ฉันกระสับกระส่ายถึงขั้นรุนแรงอย่างมากเมื่อพี่เฟรแฟนหนุ่มหน้าตี๋ของฉันหายเงียบเข้ากลีบเมฆไปเกือบ1อาทิตย์แล้ว ใช่ฉันต้องโทรหาไอ้ป๊อปพ่อสื่อตัวดีเพื่อนสนิทของพี่เฟร
"ตรู๊ด...ตรู๊ด....."เสียงยังคงดังอยู่
ฉันวางสาย ใช่เหตุผลที่วางคือฉันต้องไปสอบน่ะสิ ไม่ใช่สอบธรรมดาฉันกำลังจะเป็นเด็กม.ปลาย โรงเรียนที่ฉันเฝ้าฝันมานานโรงเรียนชื่อดังระดับจังหวัดฉันเคยพลาดมาแล้วตอนม.ต้นแต่ม.ปลายยังไง๊ยังไงฉันก็ต้องเข้าให้ได้
"สุดที่รักเธอโทรมาช่วยรับหน่อย อย่าปล่อยให้คอยน้ำตาปรอยด้วยใจรอ"เสียงริงโทนดังขึ้น
"ฮาโหล"ฉันกรอกเสียงยานคางเข้าไปหลังจากออกมาจากห้องสอบ แต่เหมือนคนเพิ่งออกมาจากห้องส้วมเลยแฮะ
"เธอเลิกโทรมาเบอร์แฟนฉันได้แล้วนะ"