| ชีวิตไม่แน่ นอน
เมื่อสิบกว่าปีที่แล้วมี ผู้หญิงคนหนึ่ง
เรียนจบปริญญาโททั้งสาขาบริหารธุรกิจและสาขาเศรษฐศาสตร์
จาก มหาวิทยาลัยลอนดอน ประเทศอังกฤษ
ในขณะที่เธอมีอายุเพียงยี่สิบปี
ใน วันนั้นเธอคิดว่า ความรู้ที่เธอเรียนมาทางโลก
ความตั้งใจดี เป็นลูกที่ดีของพ่อแม่เป็นคนทำงานที่ดี
เพียงพอแล้วจะทำให้ชีวิตเธอมี ความสุข
พออายุยี่สิบสองปี เธอสามารถซื้อรถเบนซ์ด้วยตัวของเธอเอง
วัน ที่เธอขับรถคันใหม่ไปทำงาน
ครั้งนั้นเป็นครั้งแรกที่เธอหยุดแล้วถามตัว เองว่า
วัตถุที่เราอยากได้นักอยากได้หนา
คิดว่าเมื่อได้มันมาแล้วจะ ทำให้มีความสุขอย่างแท้จริง
ทำไม ความสุข ความตื่นเต้น มันมีอยู่แค่ชั่วขณะเดียวแล้วจางหายไป
แล้วอะไรล่ะที่จะเป็นความสุขที่ ยั่งยืนแท้จริงของมนุษย์
แต่ความสงสัยในขณะนั้น ไม่มีกำลังพอที่จะให้เธอค้นหาคำตอบ
เธอก็ยังดำเนินชีวิตในแบบเดิม
และ เริ่มทำธุรกิจของตัวเองเมื่ออายุยี่สิบห้าปี
ในขณะที่เธอภาคภูมิใจใน ความสำเร็จ
มั่นใจตัวเองที่สุด รู้สึกเหมือนโลกทั้งโลกอยู่ในกำมือ
แล้ว เธอก็สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอสร้างที่เธอมีภายในพริบตา
จากคนที่ เคยมั่นใจในตัวเองกลายเป็นคนที่รู้สึกล้มเหลว
ไม่อยากพบหน้าผู้คน เธอหนีไปอยู่บ้านคุณพ่อคุณแม่ที่ ตจว.
เวลาที่ตื่นนอนในตอนเช้าทุกวัน
เธอ ไม่สามารถที่จะลุกขึ้นมาจากเตียงได้
ความรู้สึกเหมือนเลือดในตัวมัน เหือดแห้งไปทุกหยด
ใครจะมาบอกว่าเป็นเรื่องธรรมดาของโลก
เป็นเรื่อง ธรรมดาของชีวิต ก็ไม่เข้าใจ
ก็เราทุกคนถูกสอนมาว่า ถ้าเราตั้งใจเรียน เราจะมีงานดีๆ
ถ้าเราตั้งใจทำงาน ชีวิตก็จะเจริญรุ่งเรือง
แต่ ไม่มีใครเคยบอกเราอย่างแท้จริงว่า
ไม่ว่าเราจะทุ่มเทสักเพียงไหน
ทุกอย่าง ในชีวิตมันก็ไม่แน่เสมอไป
เราทำได้แค่สร้างเหตุ เหมือนปลูกต้นไม้ รดน้ำ พรวนดิน ไล่แมลง
แต่ปัจจัยที่จะช่วยให้ต้นไม้เจริญเติบโต หรือตายไปมีมากมาย
บางอย่างเราเลือกได้ บางอย่างเราก็เลี่ยงไม่ได้
ผล ของมันจึงไม่แน่เสมอไป
แล้วอะไรล่ะที่เป็นความมั่นคงที่แท้จริงของชีวิต เรา | |
ความคิดเห็น