มีเรื่องเกี่ยวกับจักษุของตัวเองมาบันทึกให้อ่าน ก็เมื่อก่อนจะชอบนอนอ่านหนังสือเลย
สายตาเอียงมากๆ (เจ้าของร้านย้ำมาอย่างชัดเจน) เลยทำเอาแปลกใจมากพอตอนที่ไปตัดแว่นครั้ง
ล่าสุดแล้ว เขาวัดแล้วผลออกมาว่า 'สายตาของเราไม่เอียงแล้ว'
ได้แต่ งง! เง็ง! มึน! ว่ามันเป็นไปได้ยังไง?!
เลยสันนิษฐานเอา(มั่วๆ)ว่า สงสัยมันจะเอียงซะจน กลับมาอยู่ตรงกลางได้ล่ะมั้ง(เอาเข้าไป...)
หรือไม่งั้นข้างขวามันก็คงเอียงมาข้างซ้าย ข้างซ้ายก็เอียงไปขวาจนมันสมดุลย์กันได้พอดี (รึเปล่า?)
เป็นมหัศจรรย์ร่างกายที่แม้แต่เราก็ยังสงสัยมาจนทุกวันนี้ แถมเจ้าของร้านยังบอกว่าคราวต่อไป
จะปรับให้เราสายตาเท่ากันทั้งสองข้างให้ได้ (ตอนนี้ข้างขวาสั้นกว่าข้างซ้ายประมาณร้อยกว่าๆ)
นะ...เห็นสายตาของฉันเป็นอะไรไปแล้วเนี่ยะ!!
ส่วนคอนแทคเลนส์ก็อยากใส่ตลอดอยู่หมือนกันนะ แต่เราเป็นพวกชอบขยี้ตาสุดๆ
ใส่แล้วแทนที่จะรู้สึกดีกลับรำคาญ แถมค่าใช้จ่ายก็อ่ะนะ ใช้คอนแทคเลนส์รายเดือนสักสองเดือน
ก็เท่ากับตัดแว่นได้หนึ่งอัน นิสัยประหยัดอย่างเรายังไงก็ทำใจให้สิ้นเปลืองไม่ไหวง่ะ เอาไว้จำเป็นจริงๆ
ก่อนแล้วค่อยใช้ล่ะกัน และถ้าสมมติว่ามันสั้น 1000 เราก็คงจะไปทำเลสิกอ่ะนะ จะได้เลิกใส่แว่น
ไปเลย ส่วนแว่นเก่าๆ ก็เอาไว้ใส่เล่นเป็นแฟชั่นท่าจะดีนะ แว่นกระจกน่ะ
ความคิดเห็น
เราก้อสายตาสั้นนะ แต่ไม่มาก
เมื่อก่อนไม่สั้นหรอก สายตาปกติดี
แต่พอมาเรียนมหาลัย นั่งหลังห้อง
จะมองไม่เห็นที่อาจารย์เขียนเลยล่ะ
อาจจะเป็นเพราะเราเป็นคนชอบอ่านหนังสือมากไปมั้ง
อ่านตลอดเวลาเลย อ่านหมด ไม่ว่าหนังสืออะไร
เป็นคนชอบอ่านหนังสือมากๆ ตอนเริ่มมองไม่ค่อยชัด
รู้สึกจะตอนเรียนอยู่ปี 2 ได้มั้งที่เริ่มสายตาสั้น
พอปีที่แล้ว เลยไปตัดแว่นซะ สั้นประมาณ 100 กว่า
แต่ตอนนี้อาจมากกว่านั้นไปแล้วมั้ง
PS.