Frozen Flower.. ‘อำนาจ/ราคะ ใครจะหยุดได้’

Frozen Flower.. ‘อำนาจ/ราคะ ใครจะหยุดได้’

            ดูเมื่อคืน  มีใครเป็นอย่างเราบ้าง…

เป็นหนังที่เราเห็นปกมานานแล้ว  อยากดูแต่ก็ยังมีอะไรบางอย่างทำให้บอกกับตัวเองว่า ‘ช่างมันเหอะ’ เพราะปกติจะให้ความสนใจกับหนังแอคชั่นมากกว่า

กระทั่งเมื่อสองวันที่แล้วเพื่อนดู  แล้วเล่าให้ฟังว่ามีฉากหวือหวาเยอะมาก ๆ ก็เลยกลับมาสนใจอีกครั้ง (อยากดูฉากหวือ) เพราะไม่ค่อยเห็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงขนาดนั้นยอมถอดเยอะ ๆ แบบนี้  และก็นั่งดูเมื่อคืนนี้  กะว่าจะกดข้ามไปเรื่อย ๆ หาดูเฉพาะฉากหวือ ๆ ว่าคนดัง ๆ เขาหวือกันได้แค่ไหน  แต่พอได้ดูจริง ๆ แล้วทำแบบนั้นไม่ได้  คนสร้างเขาเก่งในเรื่องการสร้างแรงดึงดูดนะ  มันค่อนข้างน่าติดตาม

Frozen Flowers คือภาพยนตร์ที่อิงมาจากเหตุการณ์จริงในปลายยุคสมัยของราชวงค์โครยอ ที่ต้องเผชิญกับภยันอันตรายที่มาจากอาณาจักรวอน โดยการอ้างเหตุผลที่ว่ากษัตริย์ของโครยอ (รับบทโดย จูจินโม) นั้นไม่มีทายาทสืบราชบัลลังค์เสียที จึงได้ส่งนักฆ่ามาหมายที่จะเอาชีวิต ซึ่งทำให้เขาจำเป็นต้องตัดสินใจแต่งตั้งกลุ่มทหารรักษาพระองค์ ที่เรียกตัวเองว่า กอนรยงวี ขึ้นมา

ถึงแม้ว่ากษัตริย์จะมีมเหสีผู้เลอโฉมจากอาณาจักรหยวน (รับบทโดย โซงจีฮโย) อยู่ข้างกายแล้ว แต่ก็เป็น ฮงริม (รับบทโดย โจอินซอง) หัวหน้าหน่วยราชองค์รักษ์นี้เองที่เขาเริ่มมีใจให้ ในขณะเดียวกัน ด้วยความที่กษัตริย์ไม่สามารถให้กำเนิดทายาทสืบสานราชวงค์ต่อไปได้ ฮงริม จึงต้องรับหน้าที่ในการทำให้ราชบัลลังค์อยู่รอดปลอดภัยต่อไป

ทางเลือกที่ไม่อาจปฏิเสธ...โชคชะตาที่สวนทางกัน

ค่ำคืนแห่งความสะเทือนใจ...นำมาซึ่งผลกระทบต่อโชคชะตาของคนทั้งสาม

^

^

(ข้างบนอ่ะ  คำโปรโมท)

ไอ้เราที่กะจะดูฉากหวือหวา  กลายเป็นว่าต้องมานั่งร้องไห้กับกษัตริย์ซะงั้น  พระองค์รักฮงริมมาก...รักมากจริง ๆ  แต่เหมือนตกกระไดพลอยโจนซะมากกว่า...อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก  ไม่เคยได้สัมผัสเนื้อหนังผู้หญิงมาก่อน  มาเจอเข้าจริง ๆ ก็เลยคลั่ง  จนรู้ตัวว่า...ตนไม่ได้รักพระราชาแบบคู่รัก  แต่คงเป็นความเคารพ  เทิดทูน  บูชา...ทำนองนั้น  กษัตริย์เองก็เริ่มระแคะระคาย  ก็เลยพยายามหาทางให้ทั้งสองห่างกัน  แต่ฮงริมกับพระมเหสีก็แอบไปพบกันบ่อย ๆ กษัตริย์เคยรอฮงริมทั้งวันเพราะอยากให้เขามาขี่ม้าให้ดู  แต่เขากลับอยู่กับผู้หญิงที่เขารัก… เศร้าแทน

ทุกคนน่าสงสารหมดนะ  แต่เราสงสารกษัตริย์ที่สุด  โดยเฉพาะตอนสุดท้าย...ไปเห็นจะ ๆ ว่าเขามีอะไรกันทั้งที่พระองค์สั่งห้ามพบกันแล้ว  แถมฮงริมยังบอกให้ได้ยินเต็มหูว่ารักผู้หญิงคนนั้นอีก  พระองค์หึงหวงหน้ามืดจนสั่งคนตัดไอ้จ้อนฮงริมทิ้งเลยนะ  สั่งขังเขาแต่ตัวเองกลับทรุดโทรมลงทุกวัน...ตรอมใจ  ที่สุดแล้วเขาก็หนีไป

เพราะรักมากจึงสั่งให้คนตามหาทุกที่  ทรมานทุกคนที่รู้เรื่องให้บอกว่าคนที่พระองค์รักอยู่ไหน  ทำทุกทางให้เขายอมกลับมา  ถึงขนาดแกล้งเอาหัวปลอม ๆ ของพระมเหสีไปเสียบประจาน ...และก็เป็นไปตามประสงค์

แต่มันน่าเจ็บใจตรงที่คนที่เรารักกลับมา...เพื่อมาฆ่าเรานี่สิ  อุตส่าห์ดีใจไถ่ถามว่าหายไปไหนมาตั้งนาน  ความจริงก็คงอยากจะบอกว่า ‘คิดถึงใจจะขาด’ นั่นแหละ  แต่ไม่ทันได้เอ่ยเขาก็ท้าดวลดาบซะก่อน  เขาชวนตีพระองค์ก็รับ  ไม่ได้บอกสักคำว่า ‘เราไม่ได้ฆ่าเมียตัวนะ’..เฮ้อ!

เฮ้อ!!..(อีกที)...เล่ามาจนเกือบจะจบก็ไม่เท่าไปหาดูเองหรอก  คนที่คิดว่าจะไปดูฉากอีโรติกคงไม่มีความสุขกับฉากนั้นเท่าไหร่  เพราะฉากเหล่านั้นทำให้เราร้องไห้ตลอดเลย…(ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน)

ปกติเวลาดูละครหรือหนังก็มักจะแทนตัวเองเป็นคนโน้นคนนี้ใช่มั้ย  เรื่องนี่เราอินกับบทพระราชาที่สุด  สงสารจับจิต  ทีแรกขนลุกหน่อย ๆ เพราะเป็นชายรักชาย  แต่ดู ๆ ไปก็ค่อย ๆ เห็นความรักที่มันชัดเจนขึ้นมาเรื่อย ๆ ...ซึ้ง

เราชอบฉากนี้ที่สุด  ฮงริมรู้ตัวว่ารักพระมเหสี  แต่ก็เหมือนห่วงความรู้สึกของกษัตริย์ 

ถ้าดูมาแล้วก็มาเล่าสู่กันฟังบ้างนะว่าแทนตัวเองเป็นใครในเรื่อง  เด่น ๆ ก็มี 3 คน แค่นี้แหละ  ให้เหตุผลมาด้วยก็คงดี...เอามาแลกเปลี่ยนกัน

วันนี้ ไปล่ะ  เจอหนังถูกใจเดี๋ยวเอามาเล่าสู่กันฟังวันหลังละกัน

                                                                                                .....สวัสดี