คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย Mine orange - MinHwan / Թҹ - Mine orange - MinHwan / มินฮวาน - | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

You feel like a warm milk, insipid but warm

❤️

เนื้อเรื่อง อัปเดต 6 ธ.ค. 60 / 12:31







Orange - n; encouragement




อากาศติดลบในช่วงสิ้นปีกำลังทำร้ายฮวัง มินฮยอนอย่างหนักเพราะเขาฝืนแรงโน้มถ่วงของโลกไม่ได้เลยซักนิด


เงยหน้าขึ้นจากโต๊ะที่กั้นระหว่างที่นั่งก่อนจะจัดแว่นของตนเองให้เข้าที่เข้าทาง 



ขยี้ตาตนเองพร้อมกับหาวเสียกว้างจนคุณผู้หญิงดูมีอายุที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามมองมาอย่างรังเกียจ แต่มินฮยอนก็ไม่ได้คิดใส่ใจ เขายักไหล่ใส่อย่างไม่แยแสมากนัก 



เสียงประชาสัมพันธ์ดังขึ้นมานั้นแจ้งให้รู้ว่าการเดินทางระยะเวลามากกว่าห้าชั่วโมงของเขากำลังจะสิ้นสุดลง ยกกระเป๋าเป้สีน้ำเงินใบโตที่ข้างในบรรจุสิ่งของมากมายขึ้นไว้ข้างตัว 



ก้าวขาลงจากรถไฟอย่างเร่งรีบ นาฬิกาข้อมือสีดำเป็นเวลาบ่ายสามโมงครึ่ง ซึ่งใช่มินฮยอนกำลังสาย 



เขานัดคนสำคัญไว้ที่คาเฟ่แห่งหนึ่งบ่ายสามหลังเวลาเลิกงานของอีกฝ่ายเป็นเวลาที่พอเหมาะ 


ทั้งๆที่เร่งรีบแล้วแต่เพราะรางรถไฟที่ลื่นทำให้การเดินทางสายจากที่ควรไปเสียหลายนาที 



เดินออกจากตัวสถานีได้เพียงแค่สิบนาทีมินฮยอนก็เห็นใครอีกคนยืนอยู่ที่อีกฟากฝั่งถนน 



สัญญาจราจรการข้ามถนนยังคงเป็นสีแดง 



แสงแดดอ่อนๆตกกระทบกับใบหน้าของอีกฝ่ายภายใต้เสื้อโค้ทตัวหนา ถุงมือผ้าสีส้มดูเข้ากับอีกฝ่ายไม่หยอก 



เสื้อตัวหนาทำให้อีกคนดูเป็นก้อนกลมน่าเอ็นดูเสียจริง 


คนตัวเล็กที่อยู่ฟากฝั่งถนนโบกมือไปมาให้เขาพร้อมกับรอยยิ้มสดใส 



ณ.วินาทีนั้นรอยยิ้มเล็กๆก็ผุดขึ้นบนใบหน้าของฮวัง มินฮยอน




สัญญาเปลี่ยนเป็นสีเขียวและนั้นทำให้เขาเร่งการก้าวเดินของตนเองมากขึ้น 



ทุกย่างก้าวทำให้เขาเห็นใบของอีกฝ่ายชัดเจนมากขึ้น 



ก้าวที่สิบสองอีกคนไม่เปลี่ยนจากครั้งสุดท้ายที่เราเจอกันเลยแม้แต่นิด รอยยิ้มที่สดใสเหมือนดั่งพระอาทิตย์ยามเช้าประดับบนใบหน้าเสมอ 




ก้าวที่สิบสามอีกฝ่ายอยู่ใกล้เขาแค่เอื้อม ส่วนสูงสมส่วนนั้นไม่เพิ่มขึ้น มันดูเข้ากันได้ดีกับข้อเท้าเล็



และดูเข้ากันได้ดีกับตำแหน่งผู้ชายของฮวัง มินฮยอนคนนี้ 



ก้าวสุดท้ายเท้าทั้งสองข้างของเราแนบกัน ก่อนที่เขาจะดึงอีกคนในเสื้อโค้ทตัวหนาเข้ามากอด 



กลิ่นหอมเฉพาะตัวของอีกฝ่ายยังคงเหมือนเดิม มินฮยอนจุมพิตไปที่หน้าผากมน สูดความหอมจากกลุ่มผมสีเข้มจากคนในอ้อมกอด 



"คิดถึงนะครับ" 



"คิดถึงพี่มินฮยอนเหมือนกันครับ" 


ให้ตายสิแจฮวานยังน่ารักไม่เปลี่ยนเลย 






และมินฮยอนก็เริ่มก้าวเดินไปพร้อมกับแจฮวานเป็นก้าวที่สิบห้า 





แพลนการนั่งคาเฟ่กลายเป็นหมันเพราะเราเลือกการซื้อเครื่องดื่มร้อนๆใส่แก้วกระดาษแล้วเดินดื่มไปพร้อมกันแทน 



มินฮยอนไม่มั่นใจว่าเขามองแต่ใบหน้าของแจฮวานมานานเท่าไหร่ อาจจะตั้งแต่ที่เราได้เจอกัน 



ก็เขาคิดถึงของเขานี่นา 



เราเดินเคียงข้างกันไปท่ามกลางหิมะสีขาว 



แจฮวานยังคงพูดเก่งเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน อีกฝ่ายมีเรื่องมาเล่าให้เขาฟังเสมอ ไม่ว่าจะเรื่องอะไร ทั้งงานและสังคมที่ได้พบเจอ 



หลังจากหมดสัญญาเราต่างแยกทางกันออกไปตามทางที่เราเลือกเดิน แต่เราก็คงติดต่อกันเหมือนไม่เปลี่ยน 



หลังจากรอบมองอีกฝ่ายมานานใบหน้าน่ารักนั้นยังมีรอยยิ้มที่สดใสไม่ต่างจากวันแรกที่เราพบกันมากนัก 



เสียงหัวเราะที่มินฮยอนมองว่ามันตลกดี กับมุขแป้กๆที่อีกฝ่ายชอบสรรหามาเล่นนั่นก็ไม่ได้แย่มากนัก 



แจฮวานยังคงเหมือนเดิมเสมอ เป็นคนที่น่ารักและสดใสทุกครั้งที่ได้มอง 




เป็นเหมือนดั่งสีส้มที่มินฮยอนว่ามันสบายตา มอบพลังงานและมีความสุขทุกครั้งที่ได้มอง



ยังเป็นเหมือนแหล่งรวมพลังงานชั้นดีของมินฮยอนเช่นเคย 
 







-----------------
#osminhwanstory
Color code: orange 
BGM: Colors - 스텔라장 
Writer: Kattunge (@krislay_fanxing)




ผลงานทั้งหมด ของ kattungen

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 20:35
    กรี้ดค่ะกรี้ดดดดดดดดดด
    #2
    0
  2. #1 _pneney (@singlenene) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 05:23
    ละมุนมากกก
    #1
    0