[GOT7] Take off #Bnior #BNyoung #บนติดเกาะ

ตอนที่ 1 : EP00 Departure

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,979
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 91 ครั้ง
    21 เม.ย. 60

 

EP00 

Departure






 

'ล้านแปดวิธี เอาตัวรอดจากเกาะร้าง ฉบับพกพา'


มือเรียวนิ่งค้างอยู่กลางอากาศ ดวงตากลมกวาดตาอ่านตัวหนังสือที่เรียบเรียงบนปกเรียบๆ แล้วมองผ่านมันไปอย่างไม่ใส่ใจ


ใครมันจะไปติดเกาะร้างง่ายๆ กันล่ะ


ตากลมฉายแววขบขันเล็กน้อย ก่อนที่มือจะเลื่อนผ่านไปยังหนังสือที่วางอยู่ข้างๆ หยิบมันขึ้นมาอย่างสนอกสนใจ


หนังสือนำเที่ยวเล่มบางที่หน้าปกเป็นภาพสถานที่สำคัญของอิตาลีพร้อมคำศัพท์ง่ายๆ ถูกวางลงในตะกร้า ก่อนที่ความสนใจของชายหนุ่มจะไปตกอยู่ที่เหล่าอาหารแช่เย็นในตู้ยาว เพราะสนามบินที่มักขายอาหารราคาเกินหน้าเกินตาไปมาก เหล่าอาหารจากมินิมาร์ทจึงเป็นทางเลือกอิ่มท้องของเขาในเวลานี้


'พัคจินยอง' เลือกหยิบอาหารง่ายๆ ประทังชีวิต แล้วค่อยไปฟุ่มเฟือยกับอาหารและขนมเมื่อไปถึงจุดหมายแทน


เสียงล้อลากกลุกกลักจากกระเป๋าเดินทางใบโตที่ไถไปตามพื้นราบ นิ้วเรียวกระชับที่จับแน่นก่อนจะยกลงบนที่ชั่งระหว่างยื่นเอกสารเพื่อเช็คอิน


"โหลดสัมภาระแค่นี้นะคะ"


"ครับ"


ใช้เวลาไม่นานร่างบางก็เดินตัวปลิวพร้อมกระเป๋าสะพายใบเล็กที่พกติดตัว สองเท้าก้าวเข้าไปยังโซนเช็คตั๋วพร้อมบัตรประชาชน สแกนสัมภาระติดตัวพร้อมขึ้นเครื่อง


นั่งรอในห้องรับรองเพียงไม่กี่นาทีเสียงประกาศก็ดังขึ้นมา พัคจินยองกระเด้งตัวลุกขึ้นแล้วบิดขี้้เกียจไล่ความเมื่อยล้า ต่อแถว พนักงานสาวดึงตั๋วในมือไปฉีก จากนั้นจึงเดินต่อไปตามทางเดินที่ทอดยาว


หน้าต่างใสติดตั้งประปราย คนตัวเล็กอดไม่ได้ที่จะวิ่งไปเซลฟี่กับวิวข้างนอกด้วยความตื่นเต้น ภาพรันเวย์ที่เห็นอยู่ไกลๆ กับลานจอดเครื่องบินที่มีเครื่องบินลำใหญ่จอดอยู่หลายสิบลำ ภาพความยิ่งใหญ่เพิ่มความตื่นเต้นให้พัคจินยองเป็นเท่าตัว


ยืนอยู่ตรงนั้นกระทั่งแต่งภาพอัพไอจีเสร็จสรรพ พอมองกลับมาก็พบว่าแทบไม่มีผู้โดยสารเดินอยู่แล้ว คนตัวเล็กรีบเร่งเดินไปตามทางอย่างร้อนใจ กระทั่งพบผู้โดยสารที่กำลังเดินไปทางเดียวกัน คนตัวเล็กไม่รอช้าที่จะวิ่งไปเกาะติดไม่ห่าง


เส้นผมสีดำไหวไปตามทิศทางที่ส่วนหัวโยกไปมา ราวกับกำลังฟังดนตรีที่เต็มไปด้วยจังหวะ แต่กลับไม่เห็นสายหูฟังที่ห้อยลงมาอย่างที่ควรจะเป็น พัคจินยองที่เกิดความสงสัยจึงแกล้งเดินขนาบข้างและแอบมองใบหู


ไม่ได้ใส่หูฟังจริงๆ ด้วย !


เบิกตากว้างอย่างตื้นเต้น ลดความเร็วฝีเท้าลงเพื่อเดินตามหลังอย่างเดิม ยังไม่ทันมองเห็นใบหน้าชัดๆ เพราะคนข้างหน้าท่าทางหยิ่งน่าดู ตอนที่แอบไปเดินขนาบข้างเมื่อกี้แอบเห็นแมสก์สีขาวที่ปกคลุมส่วนล่างของใบหน้าตั้งแต่จมูกลงไป


ไม่แค่นั้นยังใส่แว่นตากันแดดสีดำอันใหญ่ เสื้อหนังสีดำ กางเกงขาควั่นตัวยาวกับรองเท้าไนกี้สีดำพื้นขาวแบบเดียวกันกับที่พัคจินยองสวม สามอย่างหลังนี่สังเกตจากตอนที่เดินตามหลังอยู่ตลอดทาง

 



ในที่สุดก็เดินมาถึงประตูเครื่องบิน จินยองเดินตามหลังผู้ชายสีดำ (แอบตั้งชื่อให้ด้วยตัวเอง) อย่างแนบชิดโดยไม่มีใครคั่น ผู้ชายคนนั้นหยุดโยกหัวแค่ตอนพนักงานขอตั๋วไปเช็คเป็นครั้งสุดท้าย แล้วโยกต่อเหมือนโลกนี้ไม่มีใครพรากเขาออกจากเสียงดนตรีไปได้


"ขอตั๋วด้วยค่ะ"


"อ๊ะ แป๊บนะครับ"


อาจเพราะมัวแต่สังเกตคนข้างหน้าจนลืมสนใจตัวเอง พัคจินยองลืมว่าตัวเองต้องส่งตั๋วให้ตรวจเช่นกัน


และเขาก็จำไม่ได้ว่าเอามันไปเก็บไว้ที่ไหน..


มือเล็กสอดเข้าไปทั้งในช่องของกระเป๋าสะพาย กระเป๋ากางเกง รวมทั้งกระเป๋าเล็กๆ บนเสื้อที่ไม่น่ามีสิ่งใดอยู่ในนั้น ใบหน้าเหรอหราพึมพำกับตัวเองเสียงงุ้งงิ้งแต่ก็ยังหาไม่เจอ จนคนข้างหลังนำเข้าไปด้านในจนไม่เหลือ พัคจินยองเบะปากอย่างหงุดหงิดตัวเอง มือยังคงล้วงกระเป๋าซ้ำไปซ้ำมา


"คุณผู้โดยสารคะ คุณผู้โดยสาร"


"แป๊บนะครับ มันต้องอยู่ซี่"


คนตัวเล็กไม่สนใจเสียงทักท้วงว่าไม่เป็นไรของพนักงาน จนเจ้าหน้าที่ผู้ชายอีกคนต้องเดินมาช่วย พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มสุภาพและแตะแขนพัคจินยองให้หยุดการกระทำนั้นลง


"ไม่เป็นไรครับคุณผู้โดยสาร จำที่นั่งตัวเองได้มั้ยครับ"


"..อื้อ" ปากเบะคว่ำและพยักหน้าลงช้าๆ "22A"


"ครับ ทางขวาริมหน้าต่างนะครับ"


ไม่ทันได้ตอบอะไรเพราะยังไม่หายข้องใจและทะเลาะกับตัวเองไม่เสร็จดี พัคจินยองเดินไปตามทางเดินทอดยาวที่สองข้างทางเต็มไปด้วยเก้าอี้


คนตัวเล็กสอดตัวเข้าไปในแถวที่นั่งของตัวเองโดยไม่สนใจคนที่นั่งอยู่ก่อน พอขาไปเหยียบโดนคนที่นั่งขวางอยู่ร่างแบบบางก็เสียหลักนั่งตักลงไปเต็มๆ


"อั้ก !"


เสียงสบถดังลอดแมสก์ออกมา ปลุกให้พัคจินยองตื่นจากความคิดของตัวเอง คนตัวเล็กลนลานจะลุก แต่ยิ่งทำให้ก้นนุ่มนิ่มบดเบียดกับหน้าขามากขึ้นไปอีก


"ผมขอโทษ โอ๊ะ ขอโทษ"


"อยู่นิ่งๆ !"


เสียงเบาราวกระซิบหากแต่เต็มไปด้วยความดุดันทำให้คนตัวเล็กหยุดนิ่งโดยไม่ต้องพูดซ้ำ เอวเล็กถูกโอบรอบแล้วยกวางลงบนเก้าอี้ข้างๆ แต่เพราะน้ำหนักตัวที่ไม่ได้เบาเหมือนเด็ก การยกนั้นจึงแค่ขยับร่างกายลงไป ส่งผลให้สุดท้ายแล้วการเสียดสีที่เกิดขึ้นส่งท้ายนั้นหนักหน่วงกว่าครั้งอื่นๆ จนคนที่นั่งอยู่นิ่วหน้า


พัคจินยองก้มหัวให้คนข้างกายเป็นการขอโทษซ้ำๆ ไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้า แต่จากหางตา พัคจินยองพบว่า ผู้ชายใส่แมสก์ที่โยกหัวไปมาตามจังหวะเพลงโดยไร้หูฟังที่เขาเดินตามมาตลอดทางคือคนคนนี้นี่้เอง


ถึงจะแอบดุแต่ไม่ใช่คนเลวร้าย นั่นคือสิ่งที่ปาร์คจินยองประเมินเอาไว้ในใจ ถ้ากลับมาเมื่อไหร่เขาจะเล่าเรื่องของคนคนนี้ให้ยองแจฟัง


หนึ่งในเรื่องราวประทับใจในทริปพัคจินยองเฟิร์สไทม์อินอิตาลี


พัคจินยองสอดกระเป๋าสะพายไว้ใต้เก้าอี้ รัดเข็มขัดที่นั่งตามประกาศจากเสียงตามสายอย่างเคร่งครัด นั่งหลังตรงชะเง้อมองการสาธิตเมื่อเกิดเหตุฉุกเฉินด้วยความตื่นตาตื่นใจ


ผิดกับคนข้างกายที่เฉยชากับทุกสรรพสิ่ง ไม่รู้ว่ากำลังตั้งใจดูหรือตั้งใจหลับกันแน่ แต่ฟังจากเสียงกรนเบาๆ คงเป็นอย่างหลัง


ติ๊ง


เสียงสัญญาณดังขึ้นเบาๆ โดยไม่มีปี่มีขลุ่ย ต่อด้วยภาษาอังกฤษสั้นๆ ที่ฟังไม่ออก ก่อนที่ไฟจะหรี่ลงจนแทบมืดสนิท พัคจินยองจับยึดที่วางแขนทั้งสองข้างแน่นอย่างตื่นเต้น แล้วก็ต้องชักมือกลับเมื่อพบว่าที่วางแขนทางขวามีคนจับจองอยู่ก่อนแล้ว พัคจินยองก้มหัวพร้อมพูดขอโทษเสียงแผ่วก่อนจะตั้งใจมองออกไปนอกหน้าต่าง ทิวทัศน์ข้างนอกกำลังสูงขึ้นเรื่อยๆ รู้สึกได้ว่าร่างกายกำลังลอยขึ้น

 

เครื่องบินทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าผืนใหญ่มหึมา ผู้โดยสารไม่สามารถเปลี่ยนใจกลับลงสู่พื้นดินได้อีกต่อไป มันเป็นสัญญาณของการเริ่มต้นการเดินทางอย่างแท้จริง

 


#บนติดเกาะ

@wanna_fly


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 91 ครั้ง

208 ความคิดเห็น

  1. #81 super_man (@morita_keita) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 22:44
    ไปติดเกาะด้วยคน จะไปแอบดูเขาสองคน อิอิ
    #81
    0
  2. #31 WaterSweetNW (@namzazii) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 07:41
    นี่ลืมตั๋วไว้ไหนหนาา นั่งผิดเที่ยวชิปร้า
    #31
    0
  3. #23 nook_sunny24 (@nook_sunny24) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 18:37
    เตรียมกระเป๋าไปติดเกาะแล้ววน่าสนุก555555
    #23
    0
  4. #22 TheLittleElf29 (@TheLittleElf29) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 16:26
    พัคจินยองงง น่ารักจังดูร่าเริงมาก งือออ ><
    #22
    0
  5. #10 gelljy (@gelljy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 00:47
    ตลกโยกหัวแต่ไม่ใส่หูฟัง 5555555555
    เนื้อเรื่องน่าติดตามมากเลยค่ะ สู้ๆนะคะ ><
    #10
    0
  6. #9 Minอากาเซ (@nisaratpromsan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 10:43
    ชอบจินยองลุคนี้มาก เด๋อๆ เอ๋อๆ น่ารักกก พี่คนชุดดำคนนั้นน่ะ ที่ให้น้องอยู่นิ่งๆคือกลัวตื่นใช่ไหมคะ อิอิ//^^//คิดอะร้ายย
    #9
    0
  7. #8 suchana2544 (@suchana2544) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 09:19
    รอติดตามเลย
    #8
    0
  8. #7 Park-Nadia (@Park-Nadia) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 01:17
    จินยองขึ้นผิดเครื่องใช่ป่ะ?5555555
    #7
    0
  9. #6 FMBN9394_ (@aliizabett2) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 00:07
    งื้ออออ น่าจิดตามสุดฤทธิ์ข่าาา จินยองดูแบบเด๋อด๋านิดๆดีเอ๊ะเรียกว่าบ๊องๆดีกว่า5555555555 พี่แจบอมเป็นคนธรรมดาหรอเหมือนกับว่ามีอาชีพที่แบบ เป็นนักร้องไรงี้มีการเดินไปเต้นไปทั้งที่ไม่มีเพลงฟัง เทพสุดดดทำเอานยองเราละสายตาไม่ได้จนลืมว่าเอาตั๋วไปไว้ไหนเลย555555555 รอตอนต่อไปค่าสู้ๆน้า
    #6
    0
  10. #5 allstao1106 (@heeminkim) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 22:33
    น่าติดตามมากจริงๆ 555555555555 ขอเกาะล้อไปอิตาลีด้วยได้ป่าว อิอิ // ไรท์จ๋า เราว่าเปลี่ยนจากคุณลูกค้าเป็นใช้คำว่าผู้โดยสารดีกว่านา นอกนั้นมะมีไรต้องแก้เลย ภาษาเพอร์เฟคคคค สู้ๆงับบบ เลิฟๆ
    #5
    0
  11. วันที่ 19 เมษายน 2560 / 19:56
    สู้ๆนะ อิ้อิ้ซ่า มันดีแล้ว
    #4
    0
  12. #3 chzckhnp (@chzckhnp) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 02:13
    ผู้ชายสีดำติสต์มากมั้ยคะ ไม่ใส่หูฟังแต่โยกหัวตลอด เหมือนมีเครื่องเล่นเพลงล่องหน ฮ่า จินยองมองเพลินจนลืมที่เก็บตั๋วเลยเนี่ย แถมยังสะดุดรัก เอ้ย สะดุดขาจนนั่งตัก งื้อ มีโอบเอวจับส่งที่นั่งให้ด้วย จิตใจดียิ่ง~ อยากตามติดสถานการณ์แอบมองจากที่นั่งด้านหลัง ขอบินไปอิตาลีด้วยคน ฮิฮิ รอตอนต่อไปค่า สู้ๆค่ะ >_<
    #3
    0
  13. #2 wen_in (@niniwniniw) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 17:01
    กรี๊ดดดดด เขานั่งตักกันแหละค่ะแม่! ฮือ ตลกโยกหัวไปโดยไม่ใส่หูฟังอะ เมาลมเรอพพี่ งือ รอค่า มาต่อไวๆน้า สู้ๆ
    #2
    0
  14. #1 TERTISZ (@poorXOXO) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 16:06
    เปิดมาตอนแรกก็นั่งตักกันแล้วหรอออแหมมมมมมมมมมมม
    ภาษาฟิคดีมากก บรรยายซะเห็นภาพเลย5555555
    รอตอนต่อไปน้า สู้ๆค้าบ-3-!
    #1
    0