What's up
ยินดีต้อนรับเข้าสู่โลกของเรา โอม!!!รักเราหลงเรา เพี้ยง!!!

    Quick Message
รวมข้อความจากเพื่อนๆที่ส่งถึงเราบนหน้าเวบ
ข้อความ
166

 C O M M E N T    B o X

อยากบอกว่า :

ลงชื่อ:
พิมพ์ตัวเลข :

ทางเว็บไซต์ไม่อนุญาตให้ใช้ Qmsg ในการส่งลิงก์หรือฉากที่ไม่เหมาะสม (NC)
(หากตรวจพบนิยายเรื่องนั้นจะถูกแบนถาวร ในกรณีกระทำผิดซ้ำจะถูกแบน ID ทันที)


9 ก.ย. 59 / 10:31   [223.24.107.15]
ช่อศิลาญา/กานต์มณี/กอบจัณท์ บอกว่า :
ฝากนิยายเรื่องใหม่ทีก่ำลังอัพอยู่ในขณะนี้ะคะ
มารร้ายคุกคามรัก โปรเจ็กต์พิเศษ ที่จะวางในงานหนังสือเดือนตุลาคม 59 นี้
กับ สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ ค่ะ
กดลิงค์ได้เลยจ้า ฝากไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ 

http://my.dek-d.com/yiumarin/writer/view.php?id=1506213


27 ต.ค. 58 / 03:45   [180.183.72.85]
เพียงดารา บอกว่า :


วางจำหน่าย 28 ตุลาคม 2558

29 ก.ย. 58 / 09:19   [27.55.17.163]
ช่อศิลาญา/ กานต์มณี/ ปิ่นเก้า บอกว่า :
สวัสดีค่ะ นักอ่านที่น่ารัก ตอนนี้ผู้แตงเปิดนิยายเรื่องใหม่ 
และเริ่มทยอยอัพแล้ว
ฝากติดตาม กรงรักมังกรร้าย  ด้วยนะคะ ทดลองอ่านก่อนได้จ้า ตามลิ้งค์ด้านล่างเลยจ้า 

กานต์มณี


http://my.dek-d.com/yiumarin/writer/view.php?id=1387572





19 ก.ย. 58 / 04:32   [1.4.135.128]
จิ้ง บอกว่า :
 
 
เปิดรอบ Pre-Order Bleeding love สำหรับคนที่ยังตามหาหนังสืออยู่นะงับ 
 
เปิดสั่งจองตั้งแต่วันนี้ ปิดจองวันที่ 29 กันยายน 
 
รายละเอียดหนังสือ
หนังสือราคา 385 บาท
ค่าจัดส่งลงทะเบียน 35 บาท
 
วิธีสั่งจอง
สั่งจองได้ทางอีเมล์ malangpeegkang@gmail.com 
ระบุจำนวนหนังสือที่ต้องการ
ระบุชื่ออีเมล์ที่จะให้ติดต่อกลับ
 
หากมีช้อสงสัยอะไรเพิ่มเติมสามารถสอบถามได้ทางอีเมล์หรือทางเพจ
 


6 ก.ย. 58 / 07:08   [49.48.240.58]
Matsuo Masahiro บอกว่า :
มีเรื่องมาบอกเล่า
กัลฐิดาเปิดจอง มนตร์ของท่านพาชต์ 2 เล่มค่ะ คือมนตร์ทับทิม กับมนตร์อธิษฐาน
ตั้งแต่ 3 กันยายน - 10 ตุลาคม 2558 ลองเข้ามาชมได้ที่นี่ค่ะ https://www.facebook.com/World.of.Kalthida   


อ้อ ความรักใสของคุณหมอแสนรักก็มาด้วยนะ

ปล. หากได้ข้อความนี้มากกว่าหนึ่ง ก็ขอโทษด้วย แต่ปลื้มนะ เพราะท่านคือแฟนพันธุ์แท้จริงที่ติดตามมาอย่างยาวนาน


28 มิ.ย. 58 / 00:16   [91.141.3.130]
lovelyniya บอกว่า :
นิยามีข่าวมาแจ้งจ้า
บำเรอรักเมียสมอ้างวางแผงแล้ว
สามารถสอยคุณภาคกลับบ้านไปนอนกอดได้แว้วน๊า

“ผมเคยเตือนคุณแล้วใช่ไหมว่าอย่ามายุ่งกับคนใกล้ตัวผม 
คุณอาจจะไม่ถือสาเรื่องการใช้ของร่วมกัน แต่ผมถือ”

 

...เขาจะช่วงชิงทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอรัก!
‘ภาคินัย เตชะภูดินันท์’ เจ้าของบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์อันดับต้นๆ ของประเทศไทย นิสัยจริงจัง
เจ้าอารมณ์ และเสพติดความสำเร็จยิ่งกว่าสิ่งใด เขาจะใจดีกับทุกคน ตราบใดที่เป็นฝ่ายได้กำไร แต่หาก
ขาดทุนเมื่อไหร่เตรียมตัวโดนสายตาคู่คมสีอำพันเผาไหม้ได้เลย ภาคินัยมีทุกอย่างที่ผู้คนส่วนใหญ่ต้องการ 
นั่นก็คือที่ดิน บ้าน รถ และเงินสดในธนาคาร เพราะเหตุนี้เองสาวๆ น้อยใหญ่จึงพยายามเอาตัวมา
พัวพันกับเขาเพื่อหวังจะตกถังข้าวสารมูลค่านับหมื่นล้านบาท เขารู้ความจริงข้อนี้ดีจึงไม่เคยเปิดโอกาส
ให้พวกเธอเป็นมากกว่า ‘ของใช้ชั่วคราว’ เขาตี ‘ค่า’ ของพวกเธอด้วยตัวเงิน และเขาก็ให้ราคามากกว่า
ท้องตลาดเสมอ เขาคิดว่าเขาสามารถรับมือกับพวกเธอได้ จนกระทั่ง... ได้พบกับเด็กชายที่มีหน้าตา
ถอดแบบมาจากเขาราวกับพิมพ์เดียวกัน!

 

สำหรับ ‘พิมนรา’ เธอชื่นชมความเก่งกาจของภาคินัยในฐานะนักธุรกิจ แต่ในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง 
เขาเป็น Bad Boy สมชื่อ เขาคือปีศาจร้ายที่ต้องหลีกลี้หนีให้ไกล เพราะชายผู้นี้ร้ายกาจขนาดปฏิเสธ
เลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองอย่างไม่ไยดี ซ้ำยังไล่ให้พี่สาวของเธอไปทำแท้งอย่างเลือดเย็น และยังเป็น
ต้นเหตุที่ทำให้พิมนราต้องมารับกรรมจากเรื่องที่ตัวเองไม่ได้ก่อ แต่พอเขาตามราวีไม่เลิกหลังรู้ว่าลูกชาย
ยังมีชีวิตอยู่ และข่มขู่สารพัดเมื่อพิมนราไม่ยอมคืนลูกให้ ทว่า... แทนที่หญิงสาวจะเกลียดเขามากกว่าเดิม 
เธอกลับรู้สึกถึงอารมณ์บางอย่างที่ลึกล้ำ มิหนำซ้ำความใกล้ชิดทำให้สิ่งที่เชื่อมาตลอดเริ่มสั่นคลอน 
ตอนนี้เธอไม่รู้แล้วว่าเรื่องไหนจริง เรื่องไหนไม่จริง สิ่งเดียวที่ตระหนักได้คือเธอไม่ควรเชื่อใครมากเกินไป 
ไม่ว่าจะเป็นเขา พี่สาวฝาแฝด หรือ... แม้แต่ใจตัวเอง!

 

“ถ้าจะจัดอีกยกไหวไหม” 
เมื่อเธอยังเงียบเขาจึงบอกความในใจออกไป 
“ถ้าไม่ไหวก็ปฏิเสธมา ผมเห็น... คุณทำเหมือนเจ็บมาก ผมทำคุณเจ็บใช่ไหม 
ผมขอโทษ บอกตามตรงนี่เป็นครั้งแรกที่ผมไม่ภูมิใจในขนาดของตัวเอง 
แต่จะให้ผมทำยังไง พ่อแม่ให้ผมมาเยอะนี่”


8 พ.ค. 58 / 19:35   [27.55.221.84]
รริศา บอกว่า :

ทว่าก็ไม่หลุดพ้นพันธนาการของเขา ยิ่งร้องห้ามก็เหมือนยิ่งเติมเชื้อไฟ งูเหลือมตัวเขื่องกอดรัดพร้อมขย้ำเหยื่อสาววัยขบเผาะเนื้อหวานนุ่ม พลิกตัวกลิ้งดิ้นขลุกบนเตียงกว้างไม่มีใครยอมใคร

กวางสาวเนื้อหวานอ่อนแรงลง มือที่ยันอกแกร่งล่วงลู่ลงเปิดการรุกราน บราเซียร์ตัวจิ๋วร่วงหลุดตามด้วยชุดนอนตัวบางไหลลู่ลงปลายเท้า มือข้างหนึ่งของชายหนุ่มแกะกระดุมถอดชุดนอนของตัวเองออกอย่างเร่งร้อน เผยร่างแกร่งงดงามที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามน่าเกรงขาม คนใต้ร่างใบหน้าร้อนผ่าวแดงซ่านแต่ทว่าก็ละสายตาไปจากอกแกร่งกำยำตรงหน้าไม่ได้

ชายหนุ่มกดริมฝีปากหนักหน่วงดูดกลืนความหวานละมุนอีกครั้ง มือบางยกขึ้นจิกทึ้งเส้นผมสีน้ำตาลระบายอารมณ์วาบหวามในร่างกาย มันยิ่งเพิ่มความปั่นป่วนให้ชายหนุ่มพันทวี ความร้อนรุ่มที่เขาสร้างขึ้นมาก่อตัวรวมเป็นความต้องการทางร่างกายที่ไม่อาจต้านทาน

 “อ่า...ที่รัก คุณทำให้ผมทนไม่ได้อีกต่อไป”

ชายหนุ่มไม่รั้งรอที่จะบดเบียดแกนกายเข้าหา ใช้ขาข้างหนึ่งดันขาของหญิงสาวออกจากกัน รองรับร่างกายของเขาที่ความต้องการพุ่งปรี่ราวพายุโหมกำลังซัดเช้าหาฝั่ง ทะเลบ้าคลั่งโหมแรง แต่ที่สุดลมก็สงบลง

“อย่าคะ...เดียร์โก้...”

คาร์ดิโก้ลดความหนักหน่วงลง คราวนี้เขามอบความอ่อนโยนนุ่มนวลให้เธอราวกลับว่าร่างบางแหลกสลาย

“ดารัณ...คุณบอกผมสิ ว่าคุณรู้สึกเหมือนผมไหม ความต้องการปลดปล่อยกำลังบีบแน่น ผมกำลังจะไม่ไหว” ชายหนุ่มทอดถอนตัวออก หยุดการขยับเขยื่อนเสียดื้อๆ แต่กลับกลายเป็นหญิงสาวเองที่หยัดสะโพกขึ้นสูงแอ่นรับเรียกร้องสัมผัส เมื่อชายหนุ่มถอนตัวออกหาก

ริมฝีปากบางเผยอเรียกร้อง เธอต้องการปลดปล่อยไม่ต่างจากเขา ความงามยั่วหยอกตรงหน้าทำให้ชายหนุ่มไม่รั้งรออีกต่อไป เขาโฉบริมฝีปากร้อนลงบนกลีบปากนุ่ม กดเอวสอบที่รั้งเอาไว้สุดปลายทาง กับจังหวะการเคลื่อนไหวราวสายลมเอื่อย พลิ้วไหวบางเบา แต่เป็นช่วงจังหวะสม่ำเสมอ

บทเพลงรักบรรเลงอ่อนละมุ่นอุ่นซ่านทุกอณุเนื้อสัมผัส พร้อมกับเสียงหายใจหอบถี่ประสานเสียงคลื่นทะเลราวเสียงดนตรีขับกล่อม ทั้งสองจูงมือทะยานสู่แปลงดอกไม้ที่หอมละมุนไปด้วยกัน

“เดียร์โก้ได้โปรดช่วยรัณที...ได้โปรดอย่ารุณแรงกับรัณ ได้โปรดอ่อนโยนมากที่สุดเท่าที่คุณจะทำได้”

“ผมกำลังช่วยคุณ...ที่รัก...ผมจะอ่อนโยน...”

หญิงสาวยกตัวให้พริ้วไหวตามจังหวะตอบรับสัมผัสอย่างเต็มใจ อาจจะเป็นครั้งสุดท้าย และเธอจะจดจำมันเอาไว้ ตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะไป ก้าวออกไปจากชีวิตเขาอย่างถาวร

ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนอนซบอกหญิงสาวหอบถี่เป็นจังหวะสอดคล้องกับคนใต้ร่าง กดจมูกโด่งลงบนแก้มเนียนอย่างแสนรัก พลิกตัวลงนอนพร้อมกับกระหวัดร่างคนตัวนุ่มเข้าอ้อมกอด ยกมือขึ้นบีบจมูกรั้นของเธออย่างหมั่นเขี้ยว

“ขอบคุณนะดารัณ” ชายหนุ่มจุมพิตบอกคนในอ้อมกอดเบาๆ แต่ทว่าอีกคนกลับปิดตานิ่งสนิท เธอคงหลับไปตั้งแต่เขาพลิกกายลงนอนเคียงข้าง

“หลับไปตอนไหนนะ...ขี้เซาจริง”


8 พ.ค. 58 / 19:30   [27.55.221.84]
รริศา บอกว่า :

ทว่าก็ไม่หลุดพ้นพันธนาการของเขา ยิ่งร้องห้ามก็เหมือนยิ่งเติมเชื้อไฟ งูเหลือมตัวเขื่องกอดรัดพร้อมขย้ำเหยื่อสาววัยขบเผาะเนื้อหวานนุ่ม พลิกตัวกลิ้งดิ้นขลุกบนเตียงกว้างไม่มีใครยอมใคร

กวางสาวเนื้อหวานอ่อนแรงลง มือที่ยันอกแกร่งล่วงลู่ลงเปิดการรุกราน บราเซียร์ตัวจิ๋วร่วงหลุดตามด้วยชุดนอนตัวบางไหลลู่ลงปลายเท้า มือข้างหนึ่งของชายหนุ่มแกะกระดุมถอดชุดนอนของตัวเองออกอย่างเร่งร้อน เผยร่างแกร่งงดงามที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามน่าเกรงขาม คนใต้ร่างใบหน้าร้อนผ่าวแดงซ่านแต่ทว่าก็ละสายตาไปจากอกแกร่งกำยำตรงหน้าไม่ได้

ชายหนุ่มกดริมฝีปากหนักหน่วงดูดกลืนความหวานละมุนอีกครั้ง มือบางยกขึ้นจิกทึ้งเส้นผมสีน้ำตาลระบายอารมณ์วาบหวามในร่างกาย มันยิ่งเพิ่มความปั่นป่วนให้ชายหนุ่มพันทวี ความร้อนรุ่มที่เขาสร้างขึ้นมาก่อตัวรวมเป็นความต้องการทางร่างกายที่ไม่อาจต้านทาน

 “อ่า...ที่รัก คุณทำให้ผมทนไม่ได้อีกต่อไป”

ชายหนุ่มไม่รั้งรอที่จะบดเบียดแกนกายเข้าหา ใช้ขาข้างหนึ่งดันขาของหญิงสาวออกจากกัน รองรับร่างกายของเขาที่ความต้องการพุ่งปรี่ราวพายุโหมกำลังซัดเช้าหาฝั่ง ทะเลบ้าคลั่งโหมแรง แต่ที่สุดลมก็สงบลง

“อย่าคะ...เดียร์โก้...”

คาร์ดิโก้ลดความหนักหน่วงลง คราวนี้เขามอบความอ่อนโยนนุ่มนวลให้เธอราวกลับว่าร่างบางแหลกสลาย

“ดารัณ...คุณบอกผมสิ ว่าคุณรู้สึกเหมือนผมไหม ความต้องการปลดปล่อยกำลังบีบแน่น ผมกำลังจะไม่ไหว” ชายหนุ่มทอดถอนตัวออก หยุดการขยับเขยื่อนเสียดื้อๆ แต่กลับกลายเป็นหญิงสาวเองที่หยัดสะโพกขึ้นสูงแอ่นรับเรียกร้องสัมผัส เมื่อชายหนุ่มถอนตัวออกหาก

ริมฝีปากบางเผยอเรียกร้อง เธอต้องการปลดปล่อยไม่ต่างจากเขา ความงามยั่วหยอกตรงหน้าทำให้ชายหนุ่มไม่รั้งรออีกต่อไป เขาโฉบริมฝีปากร้อนลงบนกลีบปากนุ่ม กดเอวสอบที่รั้งเอาไว้สุดปลายทาง กับจังหวะการเคลื่อนไหวราวสายลมเอื่อย พลิ้วไหวบางเบา แต่เป็นช่วงจังหวะสม่ำเสมอ

บทเพลงรักบรรเลงอ่อนละมุ่นอุ่นซ่านทุกอณุเนื้อสัมผัส พร้อมกับเสียงหายใจหอบถี่ประสานเสียงคลื่นทะเลราวเสียงดนตรีขับกล่อม ทั้งสองจูงมือทะยานสู่แปลงดอกไม้ที่หอมละมุนไปด้วยกัน

“เดียร์โก้ได้โปรดช่วยรัณที...ได้โปรดอย่ารุณแรงกับรัณ ได้โปรดอ่อนโยนมากที่สุดเท่าที่คุณจะทำได้”

“ผมกำลังช่วยคุณ...ที่รัก...ผมจะอ่อนโยน...”

หญิงสาวยกตัวให้พริ้วไหวตามจังหวะตอบรับสัมผัสอย่างเต็มใจ อาจจะเป็นครั้งสุดท้าย และเธอจะจดจำมันเอาไว้ ตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะไป ก้าวออกไปจากชีวิตเขาอย่างถาวร

ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนอนซบอกหญิงสาวหอบถี่เป็นจังหวะสอดคล้องกับคนใต้ร่าง กดจมูกโด่งลงบนแก้มเนียนอย่างแสนรัก พลิกตัวลงนอนพร้อมกับกระหวัดร่างคนตัวนุ่มเข้าอ้อมกอด ยกมือขึ้นบีบจมูกรั้นของเธออย่างหมั่นเขี้ยว

“ขอบคุณนะดารัณ” ชายหนุ่มจุมพิตบอกคนในอ้อมกอดเบาๆ แต่ทว่าอีกคนกลับปิดตานิ่งสนิท เธอคงหลับไปตั้งแต่เขาพลิกกายลงนอนเคียงข้าง

“หลับไปตอนไหนนะ...ขี้เซาจริง”


8 พ.ค. 58 / 19:25   [27.55.221.84]
รริศา บอกว่า :

ทว่าก็ไม่หลุดพ้นพันธนาการของเขา ยิ่งร้องห้ามก็เหมือนยิ่งเติมเชื้อไฟ งูเหลือมตัวเขื่องกอดรัดพร้อมขย้ำเหยื่อสาววัยขบเผาะเนื้อหวานนุ่ม พลิกตัวกลิ้งดิ้นขลุกบนเตียงกว้างไม่มีใครยอมใคร

กวางสาวเนื้อหวานอ่อนแรงลง มือที่ยันอกแกร่งล่วงลู่ลงเปิดการรุกราน บราเซียร์ตัวจิ๋วร่วงหลุดตามด้วยชุดนอนตัวบางไหลลู่ลงปลายเท้า มือข้างหนึ่งของชายหนุ่มแกะกระดุมถอดชุดนอนของตัวเองออกอย่างเร่งร้อน เผยร่างแกร่งงดงามที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามน่าเกรงขาม คนใต้ร่างใบหน้าร้อนผ่าวแดงซ่านแต่ทว่าก็ละสายตาไปจากอกแกร่งกำยำตรงหน้าไม่ได้

ชายหนุ่มกดริมฝีปากหนักหน่วงดูดกลืนความหวานละมุนอีกครั้ง มือบางยกขึ้นจิกทึ้งเส้นผมสีน้ำตาลระบายอารมณ์วาบหวามในร่างกาย มันยิ่งเพิ่มความปั่นป่วนให้ชายหนุ่มพันทวี ความร้อนรุ่มที่เขาสร้างขึ้นมาก่อตัวรวมเป็นความต้องการทางร่างกายที่ไม่อาจต้านทาน

 “อ่า...ที่รัก คุณทำให้ผมทนไม่ได้อีกต่อไป”

ชายหนุ่มไม่รั้งรอที่จะบดเบียดแกนกายเข้าหา ใช้ขาข้างหนึ่งดันขาของหญิงสาวออกจากกัน รองรับร่างกายของเขาที่ความต้องการพุ่งปรี่ราวพายุโหมกำลังซัดเช้าหาฝั่ง ทะเลบ้าคลั่งโหมแรง แต่ที่สุดลมก็สงบลง

“อย่าคะ...เดียร์โก้...”

คาร์ดิโก้ลดความหนักหน่วงลง คราวนี้เขามอบความอ่อนโยนนุ่มนวลให้เธอราวกลับว่าร่างบางแหลกสลาย

“ดารัณ...คุณบอกผมสิ ว่าคุณรู้สึกเหมือนผมไหม ความต้องการปลดปล่อยกำลังบีบแน่น ผมกำลังจะไม่ไหว” ชายหนุ่มทอดถอนตัวออก หยุดการขยับเขยื่อนเสียดื้อๆ แต่กลับกลายเป็นหญิงสาวเองที่หยัดสะโพกขึ้นสูงแอ่นรับเรียกร้องสัมผัส เมื่อชายหนุ่มถอนตัวออกหาก

ริมฝีปากบางเผยอเรียกร้อง เธอต้องการปลดปล่อยไม่ต่างจากเขา ความงามยั่วหยอกตรงหน้าทำให้ชายหนุ่มไม่รั้งรออีกต่อไป เขาโฉบริมฝีปากร้อนลงบนกลีบปากนุ่ม กดเอวสอบที่รั้งเอาไว้สุดปลายทาง กับจังหวะการเคลื่อนไหวราวสายลมเอื่อย พลิ้วไหวบางเบา แต่เป็นช่วงจังหวะสม่ำเสมอ

บทเพลงรักบรรเลงอ่อนละมุ่นอุ่นซ่านทุกอณุเนื้อสัมผัส พร้อมกับเสียงหายใจหอบถี่ประสานเสียงคลื่นทะเลราวเสียงดนตรีขับกล่อม ทั้งสองจูงมือทะยานสู่แปลงดอกไม้ที่หอมละมุนไปด้วยกัน

“เดียร์โก้ได้โปรดช่วยรัณที...ได้โปรดอย่ารุณแรงกับรัณ ได้โปรดอ่อนโยนมากที่สุดเท่าที่คุณจะทำได้”

“ผมกำลังช่วยคุณ...ที่รัก...ผมจะอ่อนโยน...”

หญิงสาวยกตัวให้พริ้วไหวตามจังหวะตอบรับสัมผัสอย่างเต็มใจ อาจจะเป็นครั้งสุดท้าย และเธอจะจดจำมันเอาไว้ ตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะไป ก้าวออกไปจากชีวิตเขาอย่างถาวร

ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนอนซบอกหญิงสาวหอบถี่เป็นจังหวะสอดคล้องกับคนใต้ร่าง กดจมูกโด่งลงบนแก้มเนียนอย่างแสนรัก พลิกตัวลงนอนพร้อมกับกระหวัดร่างคนตัวนุ่มเข้าอ้อมกอด ยกมือขึ้นบีบจมูกรั้นของเธออย่างหมั่นเขี้ยว

“ขอบคุณนะดารัณ” ชายหนุ่มจุมพิตบอกคนในอ้อมกอดเบาๆ แต่ทว่าอีกคนกลับปิดตานิ่งสนิท เธอคงหลับไปตั้งแต่เขาพลิกกายลงนอนเคียงข้าง

“หลับไปตอนไหนนะ...ขี้เซาจริง”


8 พ.ค. 58 / 19:21   [27.55.221.84]
รริศา บอกว่า :

ทว่าก็ไม่หลุดพ้นพันธนาการของเขา ยิ่งร้องห้ามก็เหมือนยิ่งเติมเชื้อไฟ งูเหลือมตัวเขื่องกอดรัดพร้อมขย้ำเหยื่อสาววัยขบเผาะเนื้อหวานนุ่ม พลิกตัวกลิ้งดิ้นขลุกบนเตียงกว้างไม่มีใครยอมใคร

กวางสาวเนื้อหวานอ่อนแรงลง มือที่ยันอกแกร่งล่วงลู่ลงเปิดการรุกราน บราเซียร์ตัวจิ๋วร่วงหลุดตามด้วยชุดนอนตัวบางไหลลู่ลงปลายเท้า มือข้างหนึ่งของชายหนุ่มแกะกระดุมถอดชุดนอนของตัวเองออกอย่างเร่งร้อน เผยร่างแกร่งงดงามที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามน่าเกรงขาม คนใต้ร่างใบหน้าร้อนผ่าวแดงซ่านแต่ทว่าก็ละสายตาไปจากอกแกร่งกำยำตรงหน้าไม่ได้

ชายหนุ่มกดริมฝีปากหนักหน่วงดูดกลืนความหวานละมุนอีกครั้ง มือบางยกขึ้นจิกทึ้งเส้นผมสีน้ำตาลระบายอารมณ์วาบหวามในร่างกาย มันยิ่งเพิ่มความปั่นป่วนให้ชายหนุ่มพันทวี ความร้อนรุ่มที่เขาสร้างขึ้นมาก่อตัวรวมเป็นความต้องการทางร่างกายที่ไม่อาจต้านทาน

 “อ่า...ที่รัก คุณทำให้ผมทนไม่ได้อีกต่อไป”

ชายหนุ่มไม่รั้งรอที่จะบดเบียดแกนกายเข้าหา ใช้ขาข้างหนึ่งดันขาของหญิงสาวออกจากกัน รองรับร่างกายของเขาที่ความต้องการพุ่งปรี่ราวพายุโหมกำลังซัดเช้าหาฝั่ง ทะเลบ้าคลั่งโหมแรง แต่ที่สุดลมก็สงบลง

“อย่าคะ...เดียร์โก้...”

คาร์ดิโก้ลดความหนักหน่วงลง คราวนี้เขามอบความอ่อนโยนนุ่มนวลให้เธอราวกลับว่าร่างบางแหลกสลาย

“ดารัณ...คุณบอกผมสิ ว่าคุณรู้สึกเหมือนผมไหม ความต้องการปลดปล่อยกำลังบีบแน่น ผมกำลังจะไม่ไหว” ชายหนุ่มทอดถอนตัวออก หยุดการขยับเขยื่อนเสียดื้อๆ แต่กลับกลายเป็นหญิงสาวเองที่หยัดสะโพกขึ้นสูงแอ่นรับเรียกร้องสัมผัส เมื่อชายหนุ่มถอนตัวออกหาก

ริมฝีปากบางเผยอเรียกร้อง เธอต้องการปลดปล่อยไม่ต่างจากเขา ความงามยั่วหยอกตรงหน้าทำให้ชายหนุ่มไม่รั้งรออีกต่อไป เขาโฉบริมฝีปากร้อนลงบนกลีบปากนุ่ม กดเอวสอบที่รั้งเอาไว้สุดปลายทาง กับจังหวะการเคลื่อนไหวราวสายลมเอื่อย พลิ้วไหวบางเบา แต่เป็นช่วงจังหวะสม่ำเสมอ

บทเพลงรักบรรเลงอ่อนละมุ่นอุ่นซ่านทุกอณุเนื้อสัมผัส พร้อมกับเสียงหายใจหอบถี่ประสานเสียงคลื่นทะเลราวเสียงดนตรีขับกล่อม ทั้งสองจูงมือทะยานสู่แปลงดอกไม้ที่หอมละมุนไปด้วยกัน

“เดียร์โก้ได้โปรดช่วยรัณที...ได้โปรดอย่ารุณแรงกับรัณ ได้โปรดอ่อนโยนมากที่สุดเท่าที่คุณจะทำได้”

“ผมกำลังช่วยคุณ...ที่รัก...ผมจะอ่อนโยน...”

หญิงสาวยกตัวให้พริ้วไหวตามจังหวะตอบรับสัมผัสอย่างเต็มใจ อาจจะเป็นครั้งสุดท้าย และเธอจะจดจำมันเอาไว้ ตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะไป ก้าวออกไปจากชีวิตเขาอย่างถาวร

ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนอนซบอกหญิงสาวหอบถี่เป็นจังหวะสอดคล้องกับคนใต้ร่าง กดจมูกโด่งลงบนแก้มเนียนอย่างแสนรัก พลิกตัวลงนอนพร้อมกับกระหวัดร่างคนตัวนุ่มเข้าอ้อมกอด ยกมือขึ้นบีบจมูกรั้นของเธออย่างหมั่นเขี้ยว

“ขอบคุณนะดารัณ” ชายหนุ่มจุมพิตบอกคนในอ้อมกอดเบาๆ แต่ทว่าอีกคนกลับปิดตานิ่งสนิท เธอคงหลับไปตั้งแต่เขาพลิกกายลงนอนเคียงข้าง

“หลับไปตอนไหนนะ...ขี้เซาจริง”




    Writer
งานเขียนที่อยากแนะนำ



Upd : -
Rating
0%
View :
Post :
Fanclub :

งานเขียนล่าสุดของฉัน

Rating
0%
View : 64
Post : 0
Fanclub : 3



    Board


    Voice - ป่าวประกาศสถานะ
ยังไม่มี Voice


   Friends
มาทำความรู้จักเพื่อนๆของเรากันเถอะ
เพื่อนทั้งหมด
12

นางพญามารร้าย
อะไรดีนะ
Little
ฉัตรียนันท์
แก้วใส ลายทอง
โอบขวัญ
DESPINA
Matsuo Masahiro
ทิพย์ทิวา



    Gift Box
ส่งของขวัญหากันบ้างนะ
ของขวัญที่ได้
4 ชิ้น

ของขวัญชิ้นล่าสุดจากเพื่อนคุณ!!
#4 น้ำแข็งไสฟรุ๊ตตี้
ของขวัญสำหรับแฟนพันธุ์แท้ น้ำแข็งไสเย็นๆ จ้าแก้กระหายนะจ๊ะ
มอบให้โดย Matsuo Masahiro


ของขวัญที่ผ่านมา
#3 ขนมหวานปีใหม่
"สวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๘ ค่ะ"
มอบให้โดย อะไรดีนะ
#2 แปลงดอกไม้แสนสวย
"มอบแทนใจด้วยความขอบคุณที่เข้ามาเป็นแฟนพันธุ์แท้ศิลามันตาค่ะ"
มอบให้โดย แก้วใส ลายทอง

ให้ของขวัญบ้าง | ของขวัญที่เคยได้รับทั้งหมด