[จบแล้ว] [NCT] ✬WILL✬ {NOREN} Ft. MARKMIN , CHANLE

ตอนที่ 15 : ✬WILL✬ EPISODE14 100%(Rewrite)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,482
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    6 ต.ค. 61



 ✬WILL✬ EPISODE14








22.30 PM.




ในกลางดึกของคืนวันเสาร์ แจมินขอนอนด้วยกันกับมาร์คที่หอก่อนแล้ววันอาทิตย์จึงจะโทรให้คนขับรถที่บ้านให้มารับ ซึ่งมาร์คเองก็ไม่ได้ว่าอะไร ออกจะเห็นด้วยเสียด้วยซ้ำเพราะว่าเขาไม่อยากให้คนน้องไปไหนมาไหนคนเดียวตามลำพังเป็นทุนเดิมอยู่แล้วด้วย



“แจมินนึกออกแล้ว!!!”


เจ้าตัวเล็กที่นอนอย่าข้างกายของมาร์คจู่ๆก็ส่งเสียงขึ้นมาจนคนที่กึ่งหลับกึ่งตื่น ต้องตื่นขึ้นมาเสียเต็มตาด้วยความอยากรู้



“นึกอะไรออกคะ?”



“พี่...พี่เหรินจวิ้น! พี่เหรินจวิ้นฮะ!”



“เหรินจวิ้นทำไมเหรอคะ?”



มาร์คขมวดคิ้วด้วยความสงสัยทันที อะไรคือการที่แจมินตะโกนตื่นเต้นเพราะเรื่องเหรินจวิ้นเนี่ยนะ?



“ใช่ๆๆๆ พี่เจโน่เคยเล่าเรื่องพี่เค้าให้แจมินฟังด้วยแหละแต่มันนานมากแล้วนะ เหมือนเค้าจะเคยเป็นเพื่อนพี่เจโน่หรือยังไงเนี่ยแหละ ไม่ได้เจอกันตั้งแต่ที่พี่เจโน่ย้ายมาอยู่ที่โซล”



“อ๊อ....พี่ก็นึกว่าเรื่องอะไร”



“แล้ว...พี่เค้ารู้หรือยังอ่ะว่าที่อยู่กับเค้าตอนนี้คือพี่เจโน่....?”



เกิดความเงียบขึ้นมาทันที เมื่อแจมินเอ่ยถาม ไม่มีใครรู้ว่าเหรินจวิ้นรู้หรือยัง ทุกสิ่งทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับเจ้าตัวเองเสียมากกว่าว่าจะบอกหรือยัง และต้องการจะบอกเมื่อไหร่.....



“พี่ไม่รู้ว่าเจโน่มันบอกหรือยัง...แต่เอาจริงๆพี่ก็ว่ายังนะ”



“ถ้าสมมุติว่าพี่เหรินจวิ้นรู้ขึ้นมาล่ะ พี่เจโน่ไม่แย่เลยหรอฮะ”



ไม่มีใครรู้หรอกว่าในวันข้างหน้าจะเกิดอะไร เขาเองก็ไม่สามารถคิดแทนทั้งสองคนได้ ก็หวังแค่ว่าจะไม่มีอะไรร้ายแรงเกิดขึ้นเท่านั้นก็พอ



“พี่ว่าอันนี้ก็คงต้องรอดูแหละ บางทีตอนนี้เจโน่มันอาจจะหาโอกาสที่จะบอกอยู่ก็ได้นะ 
อืม... แต่ว่าตอนนี้ดึกมากแล้ว เด็กดื้อนอนได้แล้วนะคะ”



มาร์คว่าพลางเอื้อมมือไปดึกผ้าห่มมาคลุมกายทั้งเขาและแจมิน พร้อมทั้งปิดไฟที่หัวเตียง



“พี่มินฮยอง...Goodnight kissแจมินก่อน~”


“ไอ้เด็กแก่แดด..”




ถึงจะว่าคนน้องเป็นเด็กแก่แดดก็เถอะ แต่เขาก็ยอมกดจมูกไปที่หน้าผากแจมินอยู่ดีนั่นแหละ....












ที่สนามบาสยามบ่าย...เหล่านักกีฬาสีต่างๆพากันมาซ้อม แน่นอนที่แสตนเชียร์นั้นก็ไม่ได้โล่ง มีเหล่านักเรียนมากหน้าหลายตาทั้งม.ต้นบ้างม.ปลายบ้าง แวะเวียนพากันมาดูการซ้อม ทั้งที่วันนี้เป็นวันอาทิตย์ แต่ก็ยังมีคนแวะเวียนมาดูอย่างไม่ขาดสาย 




ลูกบาสถูกชู้ตลงห่วงเป็นการปิดการซ้อมแข่งขันพอดี เหล่านักกีฬาบาสเก็ตบอลของสีฟ้าทั้งม.ต้นและม.ปลายต่างพากันไปพักที่แสตน เมื่อหมดเวลาซ้อมในวันนี้ของพวกเขาพอดี และรอบต่อไปก็จะเป็นเวลาการใช้สนามซ้อมของสีอื่นๆ



“อ่ะ มารับเกลือแร่กันคนละขวด”




เสียงของหัวหน้าทีมที่เป็นรุ่นพี่กล่าวขึ้น ก่อนที่ทุกๆคนจะไปรับขวดเกลือแร่มาดื่ม



“วันนี้ทำได้ดีมากนะ ทุกคนเลย เจอกันพรุ่งนี้นะ เดี๋ยวฉันต้องไปทำธุระที่บ้านต่อ”




รุ่นพี่หัวหน้าทีมเอ่ยบอกทุกคน ก่อนจะคว้ากระเป๋าเป้ของตนขึ้นสะพายแล้วเดินออกไปจากสนาม 





หลังจากนั้น....



“โอ๊ยยย สนุกเป็นบ้า โหยยองเจ ลูกสุดท้ายที่มึงชู้ตไกลปิดแมท นี่เจ๋งชิบหาย”



หลังจากที่ทุกๆคนพากันกระจัดกระจายออกไปแล้ว เพื่อนคนนึงที่เล่นบาสอยู่ทีมเดียวกันกล่าวชมด้วย ซึ่งคนถูกกล่าวถึงก็ทำเพียงกระตุกยิ้มเบาๆที่มุมปาก



“เออ ว่าแล้วกูนี่แม่งอยากเล่นต่อ”



ดงฮยอกบ่นอิดออด เล่นกีฬามันก็สนุกติดลมบนแบบนี้แหละ ถ้าทำได้อยากจะปิดสนามบาสไม่ให้สีอื่นมาซ้อมเลย จะได้เล่นต่อไปเรื่อยๆ



“แล้วเดี๋ยวนี่พวกเรา3คนก็ต้องไปซ้อมดรัมอีก ซ้อมอะไรนักหนาก็ไม่รู้”



มาร์คก็บ่นขึ้นมาบ้าง แค่พูดถึงก็เซ็งแล้ว เดินจริงก็เดินแค่วันเดียว แต่ซ้อมล่วงหน้าตั้งเป็นเดือนๆ นี่ยังดีนะ ที่ซ้อมแค่วันเว้นวัน ถ้าหากว่าซ้อมทุกวันคิดว่าพวกเขาคงตายก่อนแน่




“เราก็ไม่ต้องรีบดิ อิดออดเข้าไว้ ไปช้าๆ เวลาที่ไปซ้อมมันจะได้เหลือน้อยๆไง”


คิม ยองเจเอ่ยติดตลกอย่างไม่ได้สนใจอะไร ก่อนจะถอดรองเท้าซ้อมบาสออก แล้วเปลี่ยนเป็นใส่รองเท้าผ้าใบคู่โปรดของเขาแทน


“ผีเถอะ! ไอ้บ้า ยิ่งไปช้า เขามีแต่ยิ่งจะให้พวกเราอยู่นานขึ้น ไปมึง ไปเปลี่ยนชุดกันได้ไปซ้อมให้เสร็จ”



3หน่อ เมื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อย ก็มุ่งหน้าเดินเท้าไปหารุ่นพี่ที่รอซ้อมดรัมให้พวกเขาอยู่ทันที 
















“วันนี้รุ่นพี่เขาไม่ว่าง ฉันจะเป็นคนมาคุมซ้อมพวกนายแทน”



เมื่อมาถึงยังที่ซ้อมก็ไม่พบรุ่นพี่สักคนเดียว จะเจอก็แต่เหรินจวิ้นที่ยืนรออยู่และเฉินเล่อที่นั่งกินขนมอยู่ก็เท่านั้น



“นายเดินดรัมเป็นเหรอเหรินจวิ้น?”


มาร์คเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย คนๆนี้นี่จะเก่งทุกอย่างทำได้ทุกด้านเกินไปแล้วมั้งเนี่ย.....



“เปล่า แต่รุ่นพี่ให้ฉันมาดูพวกนายว่าเดินวอกแวก ไม่ตั้งใจหรือเปล่า แล้วถ้าเป็นแบบนั้น รุ่นพี่บอกฉันว่าให้จัดการได้เลย แต่ถ้าพวกนายตั้งใจ ก็ให้พวกนายเลิกซ้อมก่อน10นาที”



“เออ ก็ดีเหมือนกันนะ จะได้เลิกไวๆหน่อย”



ดงฮยอกว่าก่อนจะแย่งขนมในซองที่เฉินเล่อกินอยู่มากินบ้างโดยไม่ขอ ซึ่งก็โดนเจ้าของตีแขนเข้าให้แบบไม่ผ่อนแรงเช่นกัน










20 นาทีผ่านไป....



“มาร์ค! เดินให้มันดูสง่าผ่าเผยกว่านี้หน่อยสิ!”



“ดงฮยอก! สายตาอย่าวอกแวกสิ! มองตรงข้างหน้า!”



“ยองเจ! นายจะหันมายิ้มทำไม! ทำไมไม่ตั้งใจเดินล่ะ!”





บอกตามตรงว่าตั้งแต่ซ้อมมาก็โดนบ่นตลอด ที่ทั้งสามคนกะว่าจะตั้งซ้อมเสร็จไวๆ แล้วไหงมันถึงกลายมาเป็นแบบนี้ได้ แล้วพวกเขาก็ยังไม่ได้พักอีกด้วย



บอกตามตรงว่าเหรินจวิ้นน่ะ โหดไม่ได้น้อยไปกว่าพวกรุ่นพี่เลยสักนิด...



“โอ๊ยยย เหรินจวิ้น พวกฉันเหนื่อยกันแล้วอ่ะ เนี่ยๆ เมื่อยไปหมดแล้วเนี่ย ขอพักหน่อยนะ นะๆๆๆ”



เป็นดงฮยอกที่อาสาเป็นหน่วยกล้าตายให้เพื่อนๆ มองดูสองคนที่เหลือ มาร์คเองก็เริ่มไม่ไหวแล้วเหมือนกัน แต่คิม ยองเจนี่สิ ยิ้มเป็นบ้าเป็นหลังอยู่ได้ มันคงตั้งใจจะกวนประสาทเหรินจวิ้นล่ะมั้งน่ะ...แต่พวกเขาน่ะพลอยโดนไปด้วยไง!



“หูยยยย ไรอ่ะ แค่นี้เหนื่อยแล้วเหรออ โอ๊ยยย ไม่ได้เรื่องเล้ยยย”


เฉินเล่อที่นั่งแขว่งขาอยู่บนม้านั่งแล้วกินไอศครีมไปด้วยอย่างสบายใจ ยักคิ้วกวนเบื้องล่างใส่คนตัวสูงที่ตอนนี้เงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างไม่ยอมเรียบร้อยแล้ว


“เดี๋ยวก่อนๆ อย่าให้ฉันได้พักนะ เดี๋ยวๆๆ”


“แบร่! ไม่กลัวหรอก”


เจ้าตัวเล็กที่นั่งอยู่สบายๆบนเก้าอี้แลบลิ้นปลิ้นตากวนประสาทดงฮยอกอย่างจงใจ เห็นแล้วอยากจะแกล้งให้โวยวายเสียจริงๆ


“โอเค ฉันให้พวกนายพักก่อน5นาทีก็ได้...”



ดังเสียงสวรรค์ที่รอคอยมานาน เมื่อเหรินจวิ้นเอ่ยอนุญาตให้สามหน่อพักได้ มาร์คนั่งลงกับพื้นที่เดินทันที ส่วนดงฮยอกก็ตรงปรี่ไปหาเฉินเล่อทันที ถ้าจะให้เดา อีกไม่ถึงนาทีก็คงจะเปิดศึกกันอีกตามเคย





Rrrrrrrrrrrrrrrr



Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrr




เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นมานั้นทำให้ยองเจต้องฝากไม้คทาที่เขาใช้ซ้อมให้กับมาร์คแล้วตรงไปยังโต๊ะที่เมื่อครู่เฉินเล่อนั่งอยู่แล้วหยิบกระเป๋าเป้ของตัวเองออกมารื้อหา



-คุณย่า-



“หือ....”




ยองเจเลิกคิ้วสงสัยทันที ด้วยความที่ว่าไม่บ่อยนักที่ย่าของเขาจะโทรหา ส่วนใหญ่จะเป็นผู้เป็นพ่อเสียมากกว่า แถมโทรมาแล้วเขารับทีไรก็จะต้องเป็นเรื่องเป็นราวให้ทะเลาะกันตลอด..





“ฮัลโหล....ครับ"



.
.
.
.



“อะ...อะไรนะครับ! จริงเหรอครับคุณย่า!”



.
.
.
.



“แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะครับ ผมไม่อยากกลับไปตอนนี้”



.
.
.
.


“คุณพ่อนะเหรอครับ หึ! ตลกนะครับ ทีเวลาที่ผมอยากพูดแทบตาย กลับไม่มีใครคิดจะฟัง ไม่มีใครคิดจะเชื่อผมสักนิด แล้วมาตอนนี้จะมาอยากฟังผมกันทำไมล่ะครับ”



.
.
.
.



“เอาเป็นว่ายังไงก็แล้วแต่ ผมจะไม่กลับบ้านตอนนี้นะครับคุณย่า ส่วนแฮชานกับมินฮยอง เดี๋ยวผมลองถามอีกทีแล้วจะรายงานพวกคุณลุงให้เองเลย แต่ว่าตอนนี้ แค่นี้ก่อนนะครับ ผมต้องไปทำธุระต่อแล้ว คิดถึงทุกคนนะครับ...แค่นี้ก่อนนะครับคุณย่า”







หลังจากวางสายจากคุณย่าเรียบร้อยแลล้ว คิม ยองเจหยิบไม้คทาจากมาร์ค โดยที่เมื่อครู่ยังไม่ได้พัก แต่คุยโทรศัพท์อยู่พักหนึ่ง



ใบหน้าหล่อประดับไปด้วยรอยยิ้ม ซึ่งไม่มีใครรู้ที่มาของมันนอกเสียจากเจ้าตัวเอง
รอยยิ้มที่เหมือนกับประหนึ่งว่าคิม ยองเจได้รับชัยชนะจากอะไรสักอย่างก็ไม่ปราณ.....



“ไปพวกมึง!ซ้อมกันต่อ เดี๋ยวได้กลับหอ”




ไม่มีใครเข้าใจว่า ยองเจกำลังดีใจอยู่กับอะไร เพราะไม่มีใครรู้ว่าเมื่อครู่เจ้าตัวคุยโทรศัพท์กับใครแล้วเรื่องอะไร แต่อีกสักประเดี๋ยว เมื่อสะใจเสร็จก็คงจะมาเล่าให้คนอื่นๆฟังเองนั่นแหละ....




















.................................................................






วันนี้คิม ยองเจมีความสุขจริงๆนะ มีความสุขที่สุดในรอบหลายเดือนที่ผ่านมา ตั้งแต่เมื่อช่วงบ่ายที่คุณย่าเขาโทรมา ก็โทรมาด้วยเรื่องของฮานะ ต้องขอบคุณคุณย่าของเขาที่ช่วยตามสืบเรื่องของฮานะให้ตั้งแต่เริ่ม




จริงๆแล้ว คุณย่าเองก็ไม่ได้ปักใจเชื่อเรื่องนี้อย่างเต็มที่ตั้งแต่แรก



ไม่มีใครรู้ว่าคุณผู้หญิงตระกูลจองคอยเฝ้าติดตามพฤติกรรมของเด็กสาวที่เรียกร้องหาความยุติธรรมให้เขารับผิดชอบเด็กในท้องเธอมาตลอดโดยที่ไม่บอกใคร 


ก็อย่างที่เขาว่ากัน ทำงานใหญ่ใจต้องนิ่ง



มันเป็นเรื่องยากนักที่จะสืบหาต้นตอของผู้หญิงคนนี้ จากที่รู้อยู่ว่าเป็นเพื่อนของแจมิน และเรียนที่เดียวกับเขาก็ไม่รู้อะไรอีกเลย กระทั่งแจมินเองก็ยังไม่รู้อะไรมากด้วยซ้ำกับเพื่อนคนนี้



จนกระทั่งสืบจนรู้ถึงเรื่องราวของครอบครัวฮานะว่า แม่ของเธอนั้นแต่งงานใหม่เมื่อปีที่แล้วมานี้เอง และพ่อเลี้ยงของเธอ ก็อายุน้อยกว่าแม่ของเธอเสียด้วยสิ เห็นว่าเกือบรอบได้ละมั้ง



นั่นก็เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้น เรื่องที่น่าสะเทิอนใจก็เกิดขึ้นกับเด็กสาว เพราะเธอถูกพ่อเลี้ยงหนุ่มคนนี้ข่มขืนจนตั้งท้องขึ้นมาอย่างไรล่ะ...



สภาพจิตใจที่ย่ำแย่ ประกอบกับว่าไม่มีที่พึ่งใดๆ แม้กระทั่งผู้เป็นแม่เธอก็ไม่อาจจะกล้าบอกด้วยซ้ำ



ยิ่งเพื่อน...ยิ่งแล้วใหญ่ ไม่มีใครรับรู้เรื่องนี้ทั้งนั้นนอกจากตัวเธอเอง และพ่อเลี้ยงก็ยังไม่รู้เรื่องลูกด้วยซ้ำ 



ความกลัวและทุกสิ่งทุกอย่างที่ถาโถมเข้ามาในใจของเด็กสาวที่ยังไม่บรรลุภาวะ ทำให้เธอนั้นต้องคิดหาทางออก แต่ใครจะไปรู้ว่าเพียงแค่การได้ไปงานวันเกิดแฟนเพื่อนวันเดียว จะหาทางออกได้...



แน่นอนว่าทายาทตระกูลจองคือผู้ตกเป็นเหยื่อในการหาทางออกของจาง ฮานะ....



คุณย่าบอกเขาว่า ในตอนนี้ฮานะยังไม่รู้ตัวว่าทุกคนรู้เรื่องทุกอย่างหมดแล้ว และคุณหญิงตระกูลจองคิดว่า จะค่อยๆไกล่เกลี่ยสถานการณ์ไป เพราะเรื่องแบบนี้ค่อนข้างละเอียดอ่อนนัก และตอนนี้ก็ยังไม่ถึงกำหนดวันคลอดของลูกฮานะ คุณหญิงตระกูลจองเห็นว่าเธอกำลังท้อง กำลังไส้ ไม่ควรมีอะไรมากระทบจิตใจที่บอบช้ำอยู่แล้วของเธอไปมากกว่านี้ 



แม่ของเธอเมื่อรู้เรื่องแล้ว ก็จัดการหย่าขาดกับสามีใหม่ทันที ส่วนพ่อเลี้ยงหนุ่ม เมื่อความลับแตกก็ถูกส่งตัวเข้าคุกทันทีอย่างไม่ต้องสงสัย เรื่องราวค่อนข้างใหญ่โตแบบนี้ แน่นอนว่าไม่ได้ถูกเปิดเผยกับสื่อสังคมมากนัก ด้วยอำนาจทางการเงินของแม่ฮานะ ที่ก็ไม่ได้น้อยหน้าไปกว่าใคร



 แต่ตามความจริงเขาก็คิดว่าฮานะก็เป็นคนที่น่าสงสารคนหนึ่ง...



หากว่าเธอไม่พบเจอกับเรื่องที่เลวร้ายในชีวิตมา เธอก็คงจะไม่ทำแบบนี้...บอกตามตรงพอได้รู้เรื่องของเธอแล้ว...ก็ไม่แปลกใจว่าทำไมเธอถึงเป็นแบบนี้



เอาเป็นว่าในตอนนี้เขารอดพ้นจากกล่าวหาในสิ่งที่ไม่ได้ทำเพียงเท่านี้มันก็ถือว่าดีมากแล้ว......

 

 







21.30 PM.



“เอาเข้าจริง ฉันก็ว่าผู้หญิงคนนั้นก็น่าสงสารอยู่เหมือนกันนะ..”



คำพูดของเหรินจวิ้นทำเอาคิม ยองเจที่นอนอยู่บนเตียงข้างๆเด้งตัวลุกขึ้นมาแทบจะทันที



แล้วจวิ้นจ๋าไม่สงสารฉันหรือไง....”



ว่าพลางทำตาปริบๆให้ดูน่าสงสาร บอกตามตรง ยิ่งทำแบบนั้นมันน่าหมั่นไส้ยิ่งกว่าน่าสงสารอีก



“ก็ดูนายทำสิ ทำหน้าทำตาแบบนั้นนี่มันไม่สงสารเลยนะ ถ้าเป็นน่าตกเตียงด้วยฝ่าเท้าก็ว่าไปอย่าง”



เหรินจวิ้นว่าพลางหยิบที่ขั้นหนังสือขึ้นมาขั้นหน้าหนังสือที่เพิ่งอ่าน แล้ววางหนังสือไว้ที่หัวเตียง นี่ก็ได้เวลานอนแล้ว เขารู้สึกอยากพักผ่อน มีแต่คิม ยองเจนี่แหละที่ดีใจเป็นบ้าเป็นหลังอยู่คนเดียว หลังจากที่เพิ่งจะหลุดพ้นคดีใหญ่ของตัวเองมาหมาดๆ ไม่ทันข้ามคืน



“เฮ้อ.....โล่งอกจัง....”



คิม ยองเจทิ้งตัวลงที่หน้าท้องของคนตัวบางที่นอนอยู่ อย่างสบายใจ ตอนนี้เขากำลังอยู่ในสภาวะทิ้งตัวที่ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น เมื่อยกภูเขาลูกใหญ่ออกจากอกได้เขาก็ไม่อยากทำอะไรแล้วนอกจากอยู่กับสิ่งที่ตัวเองสบายใจ



“ลุก...หนัก”



คนโดนทับเอ่ยสั่งทันที แต่แล้วยังไง ก็เหมือนเดิม ไม่เคยได้ผลสักครั้ง นอกจากจะไม่ยอมลุกให้แล้ว ยังคว้าข้อมือของเหรินจวิ้นมากุมไว้อีก



“เฮ้อ....ฉันดีใจมากเลยนะ ที่เรื่องมันไม่เป็นความจริง... ดีใจกับฉันหน่อยสิ



“นายนี่เด็กเนอะ แค่นี้ก็ต้องให้ดีใจด้วย”



“อือ...เด็กกว่าจวิ้นจ๋าเดือนหนึ่งอ่ะ”



“ห๊ะ...?”




เหมือนกับว่าลืมตัวว่าพูดอะไร อยากจะเอามือตบปากตัวเองดังๆเสียจริงๆ แต่หากทำแบบนั้น ก็คงจะยิ่งเป็นการทำตัวน่าสงสัยแน่ๆ



“เอ่อ...ช่างมันเถอะ! แล้วนี่...ตอนนี้ฉันก็หลุดพ้นจากฮานะ แล้ว ที่นี้เราสองคนก็..สานต่อกันได้ใช่ป่ะ“



แกล้งหยอดคนเย็นชาเสียหน่อย ก็ยังคงนิ่งเหมือนไม่รู้สึกอะไร แต่แก้มขาวที่แดงขึ้นมามันปิดเขาไม่ได้หรอกว่าอีกคนกำลังกำลังเขินอยู่.....



“ไร้สาระ...”



น้ำเสียงเรียบนิ่งเอ่ย ก่อนเหรินจวิ้นจะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมกายแล้วเลือกที่จะหนีไม่สบตากับคนกวนประสาทข้างๆ ยิ่งเป็นแบบนี้ ยิ่งทำแบบนี้ คิม ยองเจก็ยิ่งได้ใจ ยิ่งอยากแกล้งเข้าไปอีก ...



จะแกล้งให้เขินจนทำตัวไม่ถูกเลยคอยดู...



“แล้วแบบนี้....นายก็กลับไปอยู่ที่โซลได้แล้วใช่มั้ย”



จู่ๆเหรินจวิ้นก็เอ่ยถามขึ้นมาเฉยๆ จนกระทั่งบรรยากาศระหว่างทั้งสองคนตกลงไปอยู่ในความเงียบเสียดื้อๆ



ใช่สินะ... ตามที่ยองเจตั้งใจไว้ในทีแรก ก็คือถ้าหากเรื่องทุกอย่างคลี่คลายเขาก็คงจะกลับโซลทันที



แต่ทำไมตอนนี้ถึงไม่อยากกลับโซลเลยนะ



ยองเจทิ้งตัวลงนอนข้างๆคนตัวบาง แอบลอบมองดวงตาคู่สวยที่ว่างเปล่านั้น มันไม่ได้บอกความรู้สึกใดๆก็จริง ไม่รู้ว่าคิดไปเองคนเดียวหรือเปล่า แต่ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าเหรินจวิ้นกำลังเศร้าอยู่....



กระนั้นอยู่ดีๆก็นึกขึ้นได้มาเสียอย่างนั้น...จริงสิ..เมื่อ13ปีที่แล้วก่อนหน้านั้น



ไม่มีทางที่เขาจะทำเหมือนเดิมอีก เหมือนเมื่อ13ปีที่แล้ว มันจะต้องไม่เกิดขึ้นสิ...



“ไม่กลับหรอก....”



“....”



“ฉันจะอยู่ที่นี่... จะอยู่กับจวิ้นจ๋าไง....”

 






























TALK


(Rewrite 18/10/2017)











O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

1,891 ความคิดเห็น

  1. #1195 Exo12Jula (@Exo12Jula) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 21:10
    ฮือสงสารฮานะ ขอโทษที่เคยด่า แงงงงงงงง

    อ่าวแล้วคราวนี้จะมีมาม่าคุณยองเจกะเหรินจวิ้นต่อมั้ยนิ๊ แล้วคือเมื่อไหร่จะบอกความเจรงงงงงง-.-
    #1195
    0
  2. #723 M909295 (@mookkwangmb) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 09:33
    อีพ่อเลี้ยงเข้าคุกไปซะ คือฮานะก็ยังมีเรื่องดีนะเมื่อแม้รู้เรื่องแม่ก็ยอมเลิกกับอิพ่อเลี้ยวแล้วจับเข้าคุกด้วย อย่างน้อยชีวิตเธอก็ไม่ได้มีเธอคนเดียว
    #723
    0
  3. #672 밀키웨이 (@SWEETYZ_HHCB) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 13:03
    ฮานะก็น่าสงสารนะ แต่เอาจริงๆถ้านางไม่คิดจับโน่มารับบาปงี้อาจจะมีเพื่อนคอยช่วยเยอะแยะเลยก็ได้ แต่ก็นั่นแหละ คงยังเด็กไป วุฒิภาวะเลยยังน้อย มีอะไรเข้ามาก็คว้าๆไว้ก่อน เนี่ยตอนนี้ก็รอได้แค่วันที่นางคลอด
    #672
    0
  4. #439 anoter_star28 (@another14_star28) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 11:15
    จบเรื่องฮานะ เเต่เรื่องที่พิโน่กับจวิ้นจ๋านี่ยังต้องคาอยู่แน่ๆ พิโน่ก็บอกจวิ้นจ๋าซะทีสิ งื้อ
    #439
    0
  5. #394 np42 (@namthip_b) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 11:12
    จบสักทีเรื่องฮานะ สงสารนางเหมือนกันนะที่มาเจอเรื่องแบบนี้ แต่อีกใจหนึ่งก็ลุ้นว่าเมื่อไหร่เจโน่จะบอกความจริงน้อง...
    #394
    0
  6. #391 ihafaiifap (@febtakung) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 23:29
    โห เรื่องที่ฮานะเจอมาก็น่าสงสารนะ แต่เป็นการหาทางออกที่ผิดไปหน่อย
    แต่ก็ยังสงสารอะ แต่ดีแล้วที่เจโน่บริสุทธิ์ TT w TT
    ต่อไปก็เป็นเรื่องของเจโน่กับเหรินจวิ้นจริงๆแล้ว
    เมื่อไหร่จะบอกความจริงน้าาาา 
    #391
    0
  7. #380 dyodo_8812 (@bleach_pa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 11:32
    เหรินจวิ้นจะจำโน่ได้ไหม เผยพิรุษออกมาเรื่อยแบบนี้ โน่ก็รีบบอกเดี๋ยวหนูจวิ้นนะ
    #380
    0
  8. #379 tyren.95 (@marry95) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 05:43
    นี่รู้สึกว่าเหรินจวิ้นก็มีความรู้สึกดีๆให้ยองเจละ แต่กลัวว่าพอรู้เรื่องที่โดนปิดมาตลอด ไม่ว่าจะยองเจหรือเจโน่ยัยก็จะโอเคด้วยทั้งนั้น แงง ; 3;
    #379
    0
  9. #378 Layiiil (@napitchayapp) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 23:19
    อยากให้เจโน่บอกความจริงจวิ้นจ๋าเร็วๆจังเลยยย กลัวจวิ้นจ๋าของเจโน่จะโกรธเอา
    #378
    0
  10. #377 sstonkaoww (@sstonkaoww) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 23:12
    แงง้ จวิ้นถามโน่แบบนี้ตัวเองก็ติดโน่แล้วใช่มั๊ยไม่อยากให้เค้ากลับโซลล่ะสิ โน่เกือบหลุดแล้วว ดีนะจวิ้นไปเอะใจอะไรเรื่องที่เผลอพูดเรื่องตอ.เด็กกว่าจวิ้น1เดือน รีบๆบอกได้แล้วโน่ฮื่อ
    #377
    0
  11. #376 EXG7_cherry (@cherryexo-11) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 23:06
    บอกจวิ้นสักทีนู๋โน่~~~
    #376
    0
  12. #375 tinqq_ (@tinqq_) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 22:58
    ชอบตอนที่บอกห่างกันหนึ่งเดือนมากๆ ฮือ TT
    #375
    0
  13. #374 black-village (@peam-ff) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 22:43
    เรื่องนี้คล้ายแล้วโน่หนูก็บอกเหรินไปนะลูกว่าหนูคือใคร
    #374
    0
  14. #373 Nicharee Singhaworratam (@kingnicharee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 22:40
    บอกความจริงกับจวิ้นจ๋าของหนูไปสักทีสิลูกกกก
    #373
    0
  15. #372 Jaeminnii.... (@Chan_mark_V) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 22:33
    บอกน้องจวิ้นได้แล้วนะโน่ต๋าาาาา
    #372
    0
  16. #371 강유 (@aziia) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 22:32
    น่าจะถึงเวลาบอกได้แบ้ว มั้ง ยิ่งนาน จวิ้นอาจจะโมโหมาก ก่ได้นะ
    #371
    0
  17. #370 PiNky:P (@palm-saharat) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 22:06
    บอกเหรินจวิ้นได้แล้วววว อยากอ่านฉากพ่อแง่แม่งอนแล้วววว
    #370
    0
  18. #369 minuse (@minuse) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 21:59
    บอกเค้าสักทีสิลูกว่าหนูคือเจโน่
    #369
    0
  19. #368 VevyyK (@pbhy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 21:51
    น้องต้องแอบสงสัยแล้วแหละะ กริ้สสส
    #368
    0
  20. #367 Believe_i (@amykonnarak) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 21:39
    เจโน่บอกจวิ้นจ๋าของนายได้แล้วนะ ก่อนที่เขาจะไปรู้จากคนอื่น
    #367
    0
  21. #366 mini_RB (@mini_RB) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 21:24
    เจโน่รอดแล้ววเหลือแต่เรื่อนคนตัวเล็กเนอะะะ
    #366
    0
  22. #365 Maa_eye (@Maa_eye) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 21:23
    โอ้ยยย เมื่อไหร่จะบอกเขาล่ะลูก
    #365
    0
  23. #364 PIMROSE_1875 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 21:08
    อยากให้โน่บอกจวิ้นได้แล้ว

    ไม่อยากให้มีดราม่าต่ออออ
    #364
    0
  24. #363 Nara (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 20:50
    เรื่องฮานะจบไปเเล้ว ทีนี้ก็เหลือเเต่ว่าเมื่อไหร่เจโน่จะบอกเหรินจวิ้นสักที เดะงานจะหินอีกนะเจโน่วววว
    #363
    0
  25. #362 Nara (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 20:49
    เรื่องฮานะจบไปเเล้ว ทีนี้ก็เหลือเเต่ว่าเมื่อไหร่เจโน่จะบอกเหรินจวิ้นสักที เดะงานจะหินอีกนะเจโน่วววว
    #362
    0