[จบแล้ว] [NCT] ✬WILL✬ {NOREN} Ft. MARKMIN , CHANLE

ตอนที่ 2 : ✬WILL✬ EPISODE1 100% (Rewrite)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,401
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 163 ครั้ง
    3 มี.ค. 62






✬WILL✬ EPISODE1



6.30 AM



ยามเช้าตรู่ที่โรงเรียนมัธยมบูชินกึมซอง เรียนมัธยมอันดับหนึ่งในปูซาน นักเรียนมากมายหลายคนพากันเดินทางมาโรงเรียนแต่เช้าตรู่โดยมีผู้ปกครองขับรถมาส่ง รวมทั้งเหรินจวิ้น ซึ่งก็เป็นหนึ่งในนักเรียนพวกนั้นด้วย...



ทำไมนักเรียนในโรงเรียนมัธยมแห่งนี้ต้องมากันแต่เช้าตรู่น่ะเหรอ...นั่นก็เพราะว่าวันนี้เป็นวันแรกของการเปิดภาคเรียน เหล่านักเรียนทุกคนที่ศึกษาอยู่ ณ โรงเรียนแห่งนี้ที่อยู่หอต้องทยอยกันขนของเข้ามาไว้ที่หอ เมื่อวานเป็นคิวของนักเรียนชั้นมัธยมต้น ส่วนวันนี้ก็เป็นคิวของนักเรียนมัธยมปลาย




“แน่ใจแล้วใช่มั้ยว่าไม่ลืมอะไรน่ะเหรินจวิ้น”



ซือเฉิงเอ่ยถามลูกชายที่ตอนนี้ได้ปลดสายเบลท์นิรภัยเตรียมตัวจะก้าวลงจากรถเรียบร้อยแล้ว..



“ไม่ลืมฮะป๊า”



“อื้อ..งั้นก็ตั้งใจเรียนนะลูก เดี๋ยววันศุกร์ป๊ามารับกลับบ้านเหมือนเดิม”



“ครับ...”



เอ่ยรับคำผู้เป็นพ่อ ก่อนจะก้าวลงจากรถแล้วปิดประตู เหรินจวิ้นเปิดประตูหลังของรถยนต์หอบหิ้วกระเป๋าสัมภาระและข้าวของต่างๆออกมาก่อนจะปิดประตูรถอีกครั้ง โบกมือลาผู้เป็นพ่อเสียหน่อย ก่อนที่รถยนต์ของพ่อเขาจะเคลื่อนตัวออกไปจากรั้วโรงเรียน...



ในขณะที่เหรินจวิ้นกำลังจะลากกระเป๋าเดินทางเอาของขึ้นไปไว้ที่หอ เสียงเรียกทักทายสดใสของใครคนหนึ่งก็หยุดขาเรียวที่กำลังเดินไว้



“อาเหริน รอเค้าด้วย!!




เป็นเสียงเรียกของ จง เฉินเล่อเพื่อนสนิทของเขาตั้งแต่โรงเรียนประถม จะว่าสนิทมั้ย ก็ไม่เชิงหรอกมั้ง แต่ว่าเฉินเล่อบอกกับเขาว่าเราสองคนนั้นสนิทกัน ก็เอาเป็นว่าตามนั้นที่เจ้าตัวบอกนั่นแหละ...



เฉินเล่อน่ะ ย้ายมาจากจีนตอนประถม มาถึงก็ไม่มีเพื่อนเพราะว่าเจ้าตัวพูดภาษาเกาหลียังไม่ค่อยได้ ผิดกับเหรินจวิ้นที่เป็นคนจีนเหมือนกัน แต่เพราะว่าอยู่เกาหลีมาตั้งแต่เกิด จึงทำให้เขาไม่มีปัญหาอะไรเกี่ยวกับภาษาเลยสักนิดและเหรินจวิ้นจึงพูดได้ถึงสองภาษาคือเกาหลีและจีน



 คุณครูบอกให้เขาคอยดูแลเฉินเล่อตอนที่เจ้าตัวยังพูดภาษาเกาหลีไม่ค่อยได้ ทำให้เฉินเล่อติดเขาแจ ขนาดพูดภาษาเกาหลีได้แล้วก็ยังไม่ยอมไปหาเพื่อนใหม่เสียที จนเวลาล่วงเลยเข้าสู่ช่วงวัยมัธยม จง เฉินเล่อก็ใช้เส้นสายความรวยของครอบครัวตัวเองให้ตัวเองเข้าโรงเรียนแห่งนี้มาจนได้ แถมยังใช้จนได้มาอยู่ห้องเดียวกับเขาอีก...



“เฮ้อ...อาเหริน ตอนปิดเทอมเป็นไงมั่งอ่ะ ตอนปิดเทอมป๊าพาเล่อไปเที่ยวต่างประเทศหลายประเทศเลย มีเรื่องมาเล่าให้อาเหรินฟังเยอะแยะเลยนะ.....”



“เอาไว้จัดของเสร็จแล้วค่อยเล่าละกันนะ”



เฉินเล่อบุ้ยปากใส่เพื่อนข้างๆทันทีเมื่อบทสนทนาที่เขาอุตส่าเตรียมมาถูกเบรกตัดจบลงง่ายๆอย่างเย็นชาเหมือนทุกๆครั้งโดยเหรินจวิ้นคนเดิม เพิ่มเติมคือจะเย็นชาไปไหน...

 







8.30 AM.



ที่ห้องเรียนในตอนเช้าคาบแรกสำหรับการเปิดเทอมวันแรกก็คงจะเป็นเหมือนกันทุกโรงเรียน นั่นก็คือครูจะปล่อยให้นักเรียนเป็นอิสระกันในอาทิตย์แรก..



เหรินจวิ้นนั่งเท้าคางอย่างเบื่อๆ เขาไม่ชอบอะไรอย่างนี้เลยจริงๆนะ มาโรงเรียนก็ต้องเรียนสิ ทำไมพวกคุณครูทั้งหลายจะต้องปล่อยให้ให้อาทิตย์แรกของการเปิดเทอมเป็นคาบว่างด้วย...



ทั้งห้องนี่ก็มีแค่เขาที่นั่งเงียบอยู่คนเดียว เพื่อนๆในห้องพากันคุยเสียงดังเจื้อยแจ้วเกี่ยวกับเรื่องราวต่างๆของแต่ละคนในช่วงปิดเทอม ส่วนเฉินเล่อที่นั่งอยู่แถบซ้ายมือของเขาก็หันหลังไปคุยเรื่องสนุกๆกับเพื่อนๆที่นั่งอยู่ข้างหลังตัวเอง ซึ่งเรื่องราวต่างๆนาๆที่เฉินเล่อเล่าน่ะ เหรินจวิ้นเองก็ได้ฟังมันทั้งหมดแล้วเมื่อเช้า...



“โอ๊ะ!!! จริงหรอ!



เสียงอุทานด้วยความตกใจปนประหลาดใจของเพื่อนที่คุยกับเฉินเล่อเอ่ยดังขึ้นก่อนเจ้าตัวจะรีบเดินมาหาเหรินจวิ้นเพื่อนรักถึงโต๊ะ



“นี่ๆๆๆ อาเหรินๆ”



“ว่าไงมีอะไร?”



ถึงแม้ว่าเฉินเล่อจะทำท่าทีตื่นเต้นมากเท่าไหร่ แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาก็ยังคงเป็นความเย็นชาเหมือนเดิม...แต่แล้วไงล่ะ? ก็เฉินเล่อชินแล้วนี่ ถ้าใครจะว่าเหรินจวิ้นเป็นคนที่แปลก เฉินเล่อคิดว่าตัวเองก็คงจะเป็นคนที่แปลกกว่าที่ทนทานกับนิสัยเย็นชาของเพื่อนคนนี้ได้



“เมื่อกี้นี้คุณครูซูยองวานให้เล่อไปช่วยขนชีทล่ะอาเหริน คุณครูบอกเล่อว่าพรุ่งนี้จะมีนักเรียนย้ายมาโรงเรียนเราตั้ง3คนแน่ะ!



เฉินเล่อเล่าราวกับว่าเรื่องนี้มันเป็นเรื่องน่าตื้นเต้นเสียเต็มประดา แต่สำหรับเหรินจวิ้นมันก็ไม่เท่าไหร่หรอก แต่มันเป็นเรื่องน่าประหลาดใจเสียมากกว่า



“ย้ายมาตอนนี้เนี่ยนะ? แล้วทำไมถึงย้ายจากที่ๆดีอยู่แล้วมาอยู่ที่นี่ล่ะ?”



เฉินเล่อทำหน้าครุ่นคิดตามที่เหรินจวิ้นบอก...มันก็จริงนะ..นักเรียน3คนนั้นจะย้ายมาทำไมกันล่ะ ที่โซลก็มีโรงเรียนดีๆอยู่ตั้งมากตั้งมาย จะระหกระเหินย้ายมาทำไมถึงปูซานล่ะ? 


เอ๊ะ! แต่มันก็มันใช่เรื่องของเขาที่จะต้องมีคิดมากแทนคนพวกนั้นที่กำลังจะย้ายมาที่นี่เลยนี่นา คนที่ต้องคิดมากเรื่องนี้น่ะคือเหรินจวิ้นเพื่อนเขาต่างหากล่ะ...



“นั่นสิ เล่อเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ว่าเล่อน่ะไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้หรอก คนที่เกี่ยวกับเรื่องนี้เต็มๆมันคือนายต่างหากล่ะ”



“ฉันเกี่ยวอะไร?”



เหรินจวิ้นเอ่ยถามเสียงเรียบด้วยความไม่เข้าใจ ก็แค่มีนักเรียนย้ายเข้ามาใหม่3คนจากโซลก็ไม่เห็นจะมีเรื่องที่เกี่ยวกับเขาตรงไหนเลยนี่




“ใช่นายนั่นแหละเกี่ยวเต็มๆเลยเหรินจวิ้น! เพราะว่าคุณครูซูยองบอกกับเล่อว่า เด็กใหม่ที่จะย้ายเข้ามาอยู่ห้องเดียวกับพวกเราอ่ะนะ มีแต่ผู้ชายทั้งนั้นทั้ง3คนเลย แล้วอีกอย่างที่หอของเกรดพวกเราก็มีห้องเหลืออยู่แค่ห้องเดียว และซึ่งห้องแต่ละห้องก็จะนอนได้แค่2คนนายก็รู้ แต่นักเรียนที่ย้ายเข้ามาใหม่น่ะมีตั้ง3คน แล้วนายน่ะ ก็ดันนอนอยู่ในห้องคนเดียวเสียด้วยสิ นั่นก็หมายความว่าจะต้องมีใครสักคนในนักเรียนใหม่ที่ต้องมานอนห้องเดียวกับนายไง ทีนี้หอเกรดเราทุกห้องก็จะพอดี..”




นั่นสินะ...เรื่องนี้เกี่ยวกับเขาด้วย แถมเกี่ยวแบบเต็มๆเลยอีกต่างหาก เหรินจวิ้นได้แต่ถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย นี่เขาจะต้องมานอนกับใครก็ไม่รู้หลังจากที่นอนคนเดียวมาตลอดตั้งแต่อยู่หอ..



“เฮอะ!! ทำมาเป็นถอนหายใจ ทีตอนนั้นเล่อขอนอนด้วยทำเป็นมาไล่ให้เล่อไปนอนกับคนอื่นดีนัก ทีนี้แหละได้นอนกลับใครก็ไม่รู้ ชิชะ! สมน้ำหน้า แบร่!



เมื่อกล่าวประชดประชันจบ จง เฉินเล่อก็แลบลิ้นปริ้นตาใส่คนเย็นชาทีนึงก่อนจะเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะของตัวเอง...




เหรินจวิ้นทำเพียงส่ายหัวเบาๆให้กับเพื่อนที่เล่นประชดเป็นเด็กๆ แต่ในใจของเหรินจวิ้นในเวลานี้หนักใจมากๆ เขาชินกับการนอนคนเดียวใช้ชีวิตอยู่คนเดียวในหอมาตลอด ถึงแม้ในหอห้องหนึ่งจะมีที่นอนแยกก็เถอะ แต่โดยรวมก็คือต้องใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันสองคนนั่นแหละ เขาไม่รู้ว่าคนที่ย้ายเข้ามาจะมีนิสัยอย่างไร จะเข้ากับเขาได้มั้ย และที่สำคัญ...เหรินจวิ้นคนนี้ก็เป็นคนที่เข้ากับคนอื่นยากเสียด้วยสิ..





.......................................................




เมื่อถึงเวลาเลิกเรียน เหรินจวิ้นเดินกลับมายังห้องพัก แต่ยังไม่ทันที่จะเดินมาถึงหน้าห้องแล้วไขกุญแจเข้าห้องไป เขาก็สังเกตเห็นว่ามีผู้ชายอยู่ประมาณ2-3คน ท่าทางและการแต่งตัวเหมือนกับบอดี้การ์ดอย่างไรอย่างนั้น คนพวกนั้นกำลังยืนอยู่ตรงหน้าห้องเขา และก็มีคนลักษณะท่าทางการแต่งตัวคล้ายๆกันอีก2คนเพิ่งจะเดินออกมาจากห้องว่างที่ไม่มีใครพักตรงข้ามห้องของเขา



“พวกฉันเอาของไปไว้ในห้องให้คุณมาร์คและคุณดงฮยอกเรียบร้อยแล้ว แล้วทำไมพวกแกยังไม่เอาของเข้าไปไว้ในห้องให้คุณหนูอีกล่ะ”



ผู้ชายสองคนที่เดินออกมาจากห้องว่างตรงข้ามห้องของเหรินจวิ้นเอ่ยถามกับผู้ชายสามคนที่ยืนอยู่หน้าห้องเขา



“ก็พวกฉันลืมขอกุญแจเข้าห้องคุณหนูมาน่ะสิ”



“โอ๊ย! พวกแกนี่...ทำไมถึงโง่อย่างนี้ ถ้าอย่างนั้นก็ต้องรอเด็กที่อยู่ในห้องนี้อีกคน หรือไม่ก็แม่บ้านหอมาเปิดให้อีกน่ะสิ เสียเวลาเลยเห็นมั้ยเนี่ย!



จริงด้วยสินะ..กุญแจห้องแต่ละห้อง นักเรียนทุกคนนั้นจะได้รับกุญแจคนละหนึ่งดอก รวมถึงเขาด้วย สถานการณ์ตอนนี้ทำให้เหรินจวิ้นเริ่มที่จะเข้าใจ ว่าคนพวกนี้คงจะเอาข้าวของเครื่องใช้และกระเป๋าเสื้อผ้ามาไว้ให้เด็กใหม่ที่จะย้ายมาทั้ง3คนสินะ...



ถ้าทางเหมือนจะรวยใช่เล่นเหมือนกันนี่...แค่นี้ก็มีคนขนของมาไว้ให้ด้วย...



เพื่อที่จะเข้าห้องและช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน เหรินจวิ้นจึงเดินยังตรงหน้ามนุษย์บอดี้การ์ดร่างใหญ่ทั้ง5คนเห็นจะได้



“อ้าว...หนูเป็นเด็กผู้หญิงแล้วทำไมถึงมาอยู่หอชายล่ะลูก”



คำทักทายคำแรกจากพวกลุงๆ ทำเอาเหรินจวิ้นต้องถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย ถึงเขาจะโดนทักอะไรทำนองแบบนี้อยู่บ่อยๆ แต่ก็ใช่ว่าจะทำใจให้ชินไปกับมันได้ ไม่รู้ว่าแกล้งพูดแซวเล่น หรือว่าเข้าใจผิดจริงๆ



“ถ้าผมเป็นผู้หญิงแล้วจะมาอยู่หอชายได้ยังไงล่ะครับลุง...แล้วนี่จะเอาของพวกนี้ไปไว้ในห้องใช่มั้ย ผมจะได้ไขกุญแจห้องให้”



เหรินจวิ้นไม่ได้รอให้คนพวกนั้นให้คำตอบ เขาแค่ไขกุญแจห้องแล้วเดินนำเข้าไปโดยไม่ได้สนใจอะไร จะเดินตามเข้ามาหรือไม่ก็ตามสบาย



“ห้องนอนของคนที่จะเข้ามาพักอยู่ทางฝั่งซ้ายนะครับ...”



เหรินจวิ้นเอ่ยบอกก่อนที่มนุษย์ลุงร่างใหญ่ทั้งหลายจะพากันขนข้าวของเครื่องใช้ของคนที่จะย้ายเข้ามาเป็นรูมเมทอยู่ร่วมห้องกับเขาเข้าไปไว้ในห้องนอนฝั่งซ้ายที่ว่า



เหรินจวิ้นยืนมองดูจนกระทั่งคนพวกนั้นขนของเข้าไปหมด มีลุงคนหนึ่งเดินมายืนหน้าของเขา ซึ่งเหรินจวิ้นก็ทำเพียงเลิกคิ้วเป็นเชิงถามว่ามีอะไร



“เฮ้อ...นี่ไอ้หนู ไหนๆก็อยู่ห้องเดียวกับคุณหนูแล้ว ลุงฝากดูแลคุณหนูด้วยนะ...”



“คุณหนูของลุงเป็นเด็กอนุบาลหรอฮะ?ถึงต้องฝากผมดูแล..”



เหรินจวิ้นไม่ได้ตั้งใจจะกวนประสาทคุณลุงตรงหน้านี้นะ แต่เขาอยากรู้เฉยๆว่าคุณหนูอะไรที่ว่านี่เด็กกว่าเขาหรือยังไงหรืออะไรกันถึงได้ต้องฝาก อยู่เกรดเดียวกันกับเขาอายุก็น่าจะประมาณ16-17ปีแหละ  โตจนดูแลตัวเองได้แล้วนี่...



“โวะ! ไอ้หนูนี่มันกวนประสาทจริงๆ ไปดีกว่าอยู่ไปนานๆเดี๋ยวได้เตะเด็กจนได้แหละกู เออ เอาเป็นว่าคุณหนูจะย้ายมาอยู่ในห้องนี้พรุ่งนี้ ถ้ายังไงก็อย่าไปกวนโมโหคุณหนูเขามากแบบที่กวนกับลุงเมื่อกี้ก็แล้วกัน เดี๋ยวจะอยู่ยาก”



ลุงคนนั้นพูดย้ำทิ้งท้ายก่อนจะเดินจากห้องไป เหรินจวิ้นกอกตามองบนด้วยความเบื่อหน่าย ก่อนจะเดินไปปิดประตูห้อง

 

 





วันต่อมา..



ในช่วงคาบเรียนในตอนเช้าของอาทิตย์แรกซึ่งก็ยังเป็นคาบว่าอยู่ดี นี่เป็นคาบคณิตศาสตร์ของคุณครูซูยอง วิชาโปรดของเหรินจวิ้นด้วยสิ



เมื่อไม่ได้เรียนเหรินจวิ้นเองก็ไม่รู้จะทำอะไร เขาทำเพียงนั่งอยู่นิ่งๆเฉยๆแบยนั้นที่โต๊ะคนเดียว ในขณะที่เพื่อนคนอื่นๆ ก็พากันคุยบ้างเล่นบ้างเป็นเรื่องปกติทั่วไปเหมือนทุกๆวัน



ได้ยินเพื่อนๆและนักเรียนมากมายในโรงเรียนพากันตื่นเต้นกับนักเรียนใหม่ที่ย้ายมาจากโซล เขาเองก็ยังไม่ได้เห็นหน้าคร่าตากับพวกนั้นเลยนี่นา...



“อาเหริน...อาเหรินจ๋า”



แรงเขย่าที่ไหล่จากเฉินเล่อนั่นเอง... เมื่อเหรินจวิ้นเงยหน้าขึ้นก็พบว่าเป็นเฉินเล่อนั่นเองที่เป็นคนเรียกเขา



“มีอะไร?”



“คุณครูซูยองฝากนี่มาให้”



กระดาษอะไรสักอย่าง2ใบถูกวางลงบนโต๊ะเรียนของเหรินจวิ้น ซึ่งตัวก็เงยหน้าขึ้นมา ส่งสายตาเป็นเชิงถามว่ามันคืออะไร



“คุณครูซูยองบอกว่าให้เล่อเอามาให้หัวหน้าห้องเขียนเรียงเลขที่นักเรียนใหม่ทั้งหมดแล้วเอาไปส่งไว้ที่ห้องธุรการ ให้พิมพ์รายชื่อนักเรียนห้องเราแล้วก็รันเลขที่ใหม่”



เหรินจวิ้นพยักหน้ารับเป็นอันว่ารับรู้ก่อนจะลงมือจัดการทันที หัวหน้าห้องห้องนี้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็เขานี่เองแหละ....



เหรินจวิ้นเขียนรายชื่อนักเรียนชายทุกคนจนหมด มาจนถึง3รายชื่อพวกนักเรียนใหม่ที่จะต้องเป็น3คนสุดท้ายของผู้ชายในห้อง



แล้วพวกนักเรียนใหม่นั่นชื่อะไรล่ะ เหรินจวิ้นไม่รู้สักหน่อย... ถามเฉินเล่อก็ไม่ได้ด้วยสิทีนี้...แล้วเขาจะต้องทำยังไงดีล่ะ?






เหรินจวิ้นลุกจากเก้าอี้เดินไปหลังห้อง ไปยังโต๊ะหลัง3โต๊ะที่มีเพื่อนๆทั้งผู้หญิงและผู้ชายมุงกันอยู่และคุยกันเสียงดังจ้อกแจ้ก



“ขอทางหน่อยสิ”



เหรินจวิ้นเอ่ยเสียงเรียบกับเพื่อนๆซึ่งทุกคนก็ยอมหลบทางให้แต่โดยดี เขาก้าวมายังหน้าโต๊ะของนักเรียนที่ย้ายเข้ามาใหม่และยังไม่คุ้นหน้า ค่อยๆอ่านไปตรงป้ายรายชื่อที่มันติดอยู่ที่หน้าอกข้างซ้ายของแต่ละคนในใจ



นักเรียนชายทั้งสามคนที่ย้ายเข้ามาใหม่ล้วนทำหน้างงเป็นอย่างมาก ก็จู่ๆคนที่มายืนต่อหน้าพวกเขาซึ่งคือใครก็ไม่รู้ แถมเพื่อนๆที่มาชวนคุยกันที่โต๊ะของพวกเขาก็พากันหลีกทางราวกับว่าคุณครูเข้ามาอย่างนั้นแหละ



ลี มาร์ค



ซอ ดงฮยอก...

 


คิม ยองเจ



เมื่อได้รายชื่อทุกคนครบอย่างที่ต้องการแล้ว ก็ไม่มีความจำเป็นจะต้องอยู่ต่อไป เหรินจวิ้นถือกระดาษจดรายชื่อกลับโต๊ะ ทิ้งไว้เพียงความงงให้เพื่อนๆที่เหลือที่ไม่เข้าใจว่าเจ้าตัวนั้นกำลังทำอะไรอยู่



"หือ....?"



มาร์คเลิกคิ้วสงสัยว่าคนเมื่อกี้คือใคร ทำไมต้องขอทาง มายืนมาหน้าทั้งเขาและเพื่อนๆอีกสองคนที่เหลือ และเรื่องที่น่าตลกร้ายก็คือว่า เพื่อนๆนี่ดูเหมือนจะเกรงกลัวคนๆนี้อยู่ด้วยสิ...



ทำไมไม่รู้นะแต่มันดูเหมือนว่าจะเป็นแบบนั้นจนเขาสัมผัสได้..."


"ไปไหนอ่ะมึง"


ดงฮยอกถามเพื่อนของตนที่ลุกออกไป ถึงแม้จะไม่เข้าใจ แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร มาร์คเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าเกิดอะไรขึ้น...


ปึก..



คิม ยองเจ เท้าแขนลงบนโต๊ะของคนตรงหน้า ซึ่งแน่นอนว่าเกิดการสะเทือนของโต๊ะ จนอีกคนต้องเงยหน้าขึ้นมามอง...



แต่ไม่ได้มองด้วยสีหน้าโมโหหรือหงุดหงิดอะไร แต่บนใบหน้าของคนตรงหน้า ไม่มีความรู้สึกอะไรบ่งบอกอยู่เลยต่างหาก



เย็นชาจัง.....



เขาไล่สายตาอ่านป้ายชื่ออีกคนที่กำลังมองหน้าเขาอยู่เช่นกันอย่าถือวิสาสะก่อนจะละสายตาจากป้ายชื่อมาถาม



“ชื่อเหรินจวิ้นหรอ...?”



“ถ้าคนมีมารยาทเขาจะไม่ทำแบบนี้กัน..”



“เหรอ..แล้วที่นายทำเมื่อกี้เรียกว่ามีมารยาทนักหรือไง”



ถึงจะโดนเหรินจวิ้น ตอกกลับมาหนึ่งดอก ยองเจก็ไม่สะทกสะท้านอะไร ก็ในเมื่อเมื่อกี้นี้ อีกคนก็ทำกับเขาแบบที่ไม่ต่างกับที่เขากำลังทำตอนนี้เหมือนกัน.....



“ฉันทำอะไร?”



“ก็ที่นายจู่ๆก็เดินมาจ้องหน้าพวกฉันไง..”



ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ ทุกคนล้วนจ้องมองมาที่โต๊ะของหัวหน้าห้องซึ่งตอนนี้เหมือนจะมีปากมีเสียงกับนักเรียนใหม่..



ไม่สิ..จะเรียกว่ามีปากมีเสียงมันก็ไม่ถูก เพราะทั้ง2คนไม่ได้ตะคอกหรือว่ากระแทกแดกดันเหมือนคนทะเลาะกันเลยสักนิด



เหรินจวิ้นก็พูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆเรียบๆตามสไตล์เจ้าตัว



ส่วนเด็กใหม่คนนี้ก็พูดด้วยน้ำเสียงธรรมดาๆ ฟังดูแล้ว ไม่ได้มีประโยคไหนที่ดูหาเรื่องหรือว่าชวนทะเลาะเลย



“ฉันแค่ต้องการชื่อพวกนาย ไปเขียนให้ครูที่ปรึกษา"


"ก็ถามกันดีๆก็ได้นี่ รู้มั้ยว่าทำแบบเมื่อกี้ ถ้าเป็นคนอื่นเขาจะหาว่าหาเรื่อง.."


"ขนาดนั้นเลยหรือไงล่ะ.."



ก็จริง..อันที่จริงมันก็...ไม่ได้อะไรขนาดนั้นหรอกนะ แต่เขานี่สิ..เดินมาทำไม เล่นใหญ่ทำไม ออกจะไม่เข้าใจตัวเองอยู่เหมือนกัน..



ยองเจเปลี่ยนใจไม่ถือสาอะไรคนตัวเล็กตรงหน้า แล้วเปลี่ยนมาเป็นไล่สายตามองตั้งแต่หัวจรดเท้าทั้งที่เพิ่งจะถูกตอกกลับมาว่าเป็นคนไม่มีมารยาทก็เถอะ...



สายตาคมไปสะดุดเข้ากับรอยอะไรบางอย่างที่มือข้างขวาของคนตรงหน้า



“มือไปทำอะไรมาช้ำอ่ะ?”



ตอนนี้นักเรียนใหม่ตรงหน้าของเหรินจวิ้น ไม่ได้เอามือเท้าโต๊ะทำท่าหาเรื่องเหมือนเมื่อครู่แล้วแต่เปลี่ยนมาเป็นยืนมองเขาแทน แถมยังละทิ้งเรื่องที่ตั้งใจจะมาหาเรื่องเขาถึงโต๊ะอีกด้วย เหรินจวิ้นเงยหน้าขึ้นมามองด้วยสีหน้าเรียบนิ่งก่อนจะตอบกลับไป....



“ถ้าไม่โง่จนดูไม่ออกก็จะรู้ว่ามันคือปาน...”



โอเค...เอาเป็นว่าตอนนี้ยองเจคิดว่าเขาควรกลับไปนั่งที่โต๊ะได้แล้ว...ก่อนที่จะหัวร้อนไปกว่านี้....

 

















TALK
-แก้ไขเนื้อหาเรียบร้อยแล้ว-
O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 163 ครั้ง

1,891 ความคิดเห็น

  1. #1884 CBbambam (@CBbambam) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 02:36
    ปะทะคารมณ์สุดดด
    #1884
    0
  2. #1877 mahbigbang (@mahbigbang) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 07:17

    เกรี้วกราดมาก555555

    #1877
    0
  3. #1873 bwwwws (@natchab) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 17:05
    คิมยองเจนี่เจโน่รึป่าว555555
    #1873
    0
  4. #1872 Aum24548 (@Aum24548) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 16:08
    ดุจังเจ้าเหริน
    #1872
    0
  5. วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 15:49
    ไม่กล้าเมนต์เลยกลัวจวิ้นว่า55555
    #1861
    0
  6. #1857 mind110748 (@mind110748) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 09:25
    เค้าบอกว่าหนูโง่อ่ะลูกกก
    #1857
    0
  7. #1852 zerkep1 (@zerkep1) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 17:46
    <p>จวิ้นนนน555555</p>
    #1852
    0
  8. #1845 JymDyo (@JrJamMark) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 16:25
    ชอบบบ5555555555
    #1845
    0
  9. #1823 freshhhh (@freshhhh) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 22:04
    อยากอ่านตอนต่อไปแล้ว รีบมารีไรทนะคะ รออยู่ สู้ๆ
    #1823
    0
  10. #1796 PInkyland (@thinkpink) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 23:27
    ตลกตอนท้าย โอ้ย555555555
    #1796
    0
  11. #1769 da_ggsone (@da_ggsone) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 12:02
    ลั่นตรงถ้าไม่โง่พอจะดูออกว่าตรงนี้คือปาน 55555555
    #1769
    0
  12. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  13. #815 MARKTUAN190 (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 22:48
    55555 ปากจัดนะเนี้ยยย
    #815
    0
  14. #794 สามเหลี่ยม▲△▲ (@ChanBack) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 17:04
    เหมือนโดนด่าทางอ้อม555
    #794
    0
  15. #659 밀키웨이 (@SWEETYZ_HHCB) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 11:01
    ชอบนิสัยแบบนี้อะ ยัยน้องโดนใจมาก55555
    #659
    0
  16. #477 mameaw27 (@dek-dmameaw) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 17:40
    เก๋าแบบไม่กร่างชอบจวิ้นคาแรคนีเ
    #477
    0
  17. #455 _malii (@_malii) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 21:41
    เหรินจวิ้นมีความเย็นชาเลเวลสิบ5555555555555555555
    #455
    0
  18. #426 anoter_star28 (@another14_star28) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 09:51
    อห. ยัยเหรินลูกกกก ฮือออ ปากร้ายไม่เบานะเนี้ยย
    #426
    0
  19. #353 Exo12Jula (@Exo12Jula) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 21:34
    คิม ยองเจนี่คือ ลี เจโน่รึเปล่า? ถ้าใช่แล้วทำไมจำกันไม่ได้อ่ะ ถึงชื่อเปลี่ยนแต่หน้าก็ไม่น่าจะเปลี่ยนไปขนาดนั้นนะเฮ้ย
    #353
    0
  20. #311 kimpuksepik_ (@pikpicook) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 08:36
    ใครหนอออ น้องเหรินไม่เบาเด้อดีมากเถียงๆๆๆ
    #311
    0
  21. #254 ihafaiifap (@febtakung) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 03:18
    รูมเมทใหม่ของจวิ้นนี่ลูกคุณหนูหนักเลย55555555555
    แต่นั่นคือเจโน่ใช่มั้ยน้า ยองเจๆอะไรนั่น มาทั้งแก๊งขนาดนี้
    มาถึงก็ก่อกวนจวิ้นเลยนะ
    #254
    0
  22. #248 Ginoza (@Auntonio) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:19
    หนูจวิ้น ถึงจะเย็นชาแตต่ก็ตั๊ลล๊ากก-///- ยองเจเข้าหาน้องโดยไม่บอกว่าตัวเองคือเจโน่ด้วยอ่ะ งุ้ยยยย ><!!
    #248
    0
  23. #190 moon614♡ (@deerxiu) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 15:12
    จวิ้นเย็นชามากลูก แต่แอบขำสองคนนี้โต้ตอบกัน
    #190
    0
  24. #118 THE JOO (@taehyung95zz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 01:16
    ฮือออ ทำไมเย็นช๊าเย็นชา
    #118
    0
  25. #68 imyora (@imyora) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 19:18
    เหรินเย็นชาจังง่าาา
    #68
    0