[จบแล้ว] [NCT] ✬WILL✬ {NOREN} Ft. MARKMIN , CHANLE

ตอนที่ 3 : ✬WILL✬ EPISODE2 100% (Rewrite)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,503
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 131 ครั้ง
    3 มี.ค. 62





✬WILL✬ EPISODE2




ยองเจ เดินกลับมานั่งที่ด้วยอารมณ์ที่ครุกครุ่นนิดหน่อย เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเหรินจวิ้นถึงได้เย็นชาได้ขนาดนั้น มันเพราะอะไรกัน ในหัวเขาตอนนี้มีแต่คำว่าทำไม ทำไม แล้วก็ทำไม



เมื่อก่อนก็ไม่ได้เป็นแบบนี้นี่นา...




ตอนนี้สถานการณ์ในห้องกลับเข้าสู่สภาพที่ปกติแล้ว เพื่อนๆคุยกันเสียงดังเจื้อยแจ้วเหมือนเดิมราวกับว่าเมื่อครู่นี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเสียอย่างนั้น...



“ไง...นั่งนิ่งเลยมึง โดนด่ามา2ดอก จุกเลยละซิ ไอ้เจ..”



“กูชื่อยองเจ..”



ยองเจหันไปเอ่ยเสียงเขียวกับลี มาร์ค หรือลี มินฮยองซึ่งเมื่อกี้นี้เกือบจะเรียกชื่อเขาผิดอีกรอบของวัน ส่วนเจ้าตัวก็ทำเพียงแค่ยิ้มแห้งๆเป็นการตอบกลับมาเท่านั้น



“มึง.. เมื่อกี้ตอนมึงไปหาเขาที่โต๊ะอ่ะ พวกกูลุ้นมากเลยนะเว้ย! กลัวมึงจะต่อยเขาชิบหาย สวยๆแบบนั้นอย่าต่อยเลยเสียของแย่”



ซอ ดงฮยอก หรือ ซอแฮชานเอ่ยขึ้นมาบ้าง มาร์คที่ได้ฟังเพื่อนพูดจบก็หัวเราะออกมาด้วยความขำ



“ฮ่าๆๆๆ ไอ้แฮชเอ้ย!ดงฮยอก นี่มึงชมผู้ชายว่าสวยหรอวะ  ”



“อะ..อะไรนะนั่นผู้ชายหรอ กูนึกว่าแค่ผู้หญิงคัพเอ ผมสั้นเสียอีก ให้ตายเถอะโลกนี้แม่งอยู่ยากขึ้นทุกวัน”



ยองเจถึงกับส่ายหัวด้วยความเพลียกับเพื่อนรักของทั้งสองคน แต่ว่าเมื่อกี้นี้บอกตามตรงเขาเข้าไม่ถึงเหรินจวิ้นจริงๆนะ ไอ้สีหน้าและดวงตาที่ไร้ความรู้สึกแบบนั้นมันคืออะไรกัน เขาไม่เข้าใจจริงๆ



เย็นชา...เย็นชาจริงๆ



ตอนนี้เหรินจวิ้นลุกขึ้นถือกระดาษเจ้าปัญหาสองใบที่เมื่อครู่ตอนที่ยองเจเห็นตอนเดินไปที่โต๊ะของเจ้าตัวเดินออกไปจากห้อง ยองเจแอบสังเกตเห็นว่าคนตัวเล็กกำลังเขียนชื่อเพื่อนๆในห้องอยู่แล้วก็รวมทั้งชื่อของพวกเขาทั้งสามคนที่เพิ่งจะมาใหม่ด้วย



“นี่มึง...”



ยองเจเอ่ยเรียกเพื่อนผู้ชายที่นั่งอยู่ข้างหน้าของเขา ซึ่งเพื่อนคนนั้นก็หันมามองตามเสียงเรียบ



“ว่าไง?”



“มึงพอจะรู้จักคนที่กูไปหาที่โต๊ะเมื่อกี้ป้ะ”



ยองเจเอ่ยถาม แน่นอนว่าเขามั่นใจว่าเพื่อนร่วมห้องตรงหน้าจะต้องรู้ว่าเขากำลังหมายถึงใคร ก็ในเมื่อเหตุการณ์ระหว่างเขาและเหรินจวิ้นเมื่อครู่นี้เพื่อนๆทั้งห้องน่ะล้วนจับตามองแล้วก็ตั้งใจดูแทบไม่ขยับ ราวกับว่ากำลังลุ้นฉากที่หนังตื่นเต้นในหนังอย่างไรอย่างนั้น



“เออ กูว่าจะถามอยู่ละ ทำไมมึงไปหาเรื่องเหรินจวิ้นแบบนั้นวะ?”



เพื่อนตรงหน้าไม่ตอบคำถามเขาแต่กลับถามเขากลับ แล้วนี่คือว่ากำลังเข้าข้างเหรินจวิ้นอยู่ใช่มั้ยดูจากน้ำเสียง?



“อ้าว...ก็เขามายืนจ้องพวกกูสามคนก่อนนี่ มึงก็เห็น”





"แล้วเขาได้ทำอะไรมึงหรือเปล่าล่ะ?”



“เอ๊ะ...นี่มึงชอบเหรินจวิ้นหรือไงวะ แลดูเหมือนจะเข้าข้าง”



เป็นดงฮยอกที่เอ่ยถามแทนหลังจากที่นั่งฟังบทสนทนานี้มาสักพักเห็นจะได้



“กูไม่ได้ชอบเว่ย แต่พวกมึงก็คงไม่เข้าใจหรอกว่าเหรินจวิ้นก็เป็นแบบนี้แหละ”



“ทำไมวะ?”



มาร์คเอ่ยถามบ้างพร้อมทำสีหน้าสงสัย ทั้งๆที่การกระทำแบบเหรินจวิ้นเมื่อครู่นี่ ถ้าเป็นคนอื่นเพื่อนเขาคงต่อยหน้าหงายไปแล้ว



“เอ๊า...มึงไม่รู้อะไรเสียแล้วไอ้พวกเด็กใหม่ เหรินจวิ้นน่ะเย็นชาจะตาย”



เพื่อนๆผู้ชายอีกสองสามคนที่หันมาฟังบทสนทนาด้วยตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้เอ่ยขึ้นพร้อมทำสีหน้าจริงจัง



“เย็นชามากเลยหรอ?”



มาร์คเอ่ยถามขึ้นมา พวกผู้ชายพวกนั้นก็พยักหน้าพร้อมกันทันทีที่เอ่ยจบ



“เหรอ..แต่กูว่าไม่นะ..”



จู่ๆคิม ยองเจก็เอ่ยขึ้นมาจนเพื่อนๆทุกคนที่กำลังคุยด้วยกันเขาอยู่รวมทั้งมาร์คและดงฮยอกหันมามองแล้วจ้องด้วยความอยากรู้




“มึงรู้ได้ไงวะ?”



ดงฮยอกเอ่ยถาม นี่พวกเขาเพิ่งจะมาเจอเหรินจวิ้นวันแรกเองนะ แล้วยองเจมันจะไปรู้จักนิสัยใจคอเหรินจวิ้นได้ยังไงกัน



“เล่าต่อสิ..ว่าทำไมเหรินจวิ้นเป็นแบบนี้แล้วพวกมึงยังจะเข้าข้างเขาอยู่ กูอยากรู้”



ยองเจไม่ได้ตอบคำถามของดงฮยอก แต่หันไปคุยกับพวกเพื่อนๆต่อทิ้งให้เพื่อนรักขมวดคิ้วเป็นปมด้วยคำพูดที่ไม่เคลียร์ชัดเจนของตน



“ก็เหรินจวิ้นอ่ะนะ เปรียบเสมือนนางฟ้ามาโปรดพวกกูเลยนะเว้ย เห็นเย็นชาแบบนี้จริงๆแล้วเหรินจวิ้นน่ะโคตรของคนดี เวลาไม่เข้าใจในการเรียนอะไรนะแค่ไปถาม เหรินจวิ้นก็จะอธิบายให้พวกกูเข้าใจทันที แล้วบางเทอมนะเว้ย สอบไฟนอล พวกกูขอให้ติวเหรินจวิ้นก็ติวให้ บอกตามตรงพวกกูรอดพ้นจากการสอบตกได้เพราะเหรินจวิ้นเนี่ยแหละ พูดเลยว่าความเย็นชาของเขานี่พวกกูไม่สนแล้วก็ลืมไปเลย เอาจริงๆป่ะ คนเราอ่ะนะ ถึงภายนอกจะเป็นยังไง สุดท้ายแม่งก็ขึ้นอยู่กับจิตใจข้างในว่ะ ฉะนั้นก็อย่าไปถือสา อย่าไปอะไรกับเหรินจวิ้นเลย...”



 “โอ้โห....! มันขนาดนี้เลยหรอ?”



มาร์คอุทานออกมาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เหรินจวิ้นอะไรนี่จัดว่าเป็นคนที่มีหลากหลายมุมมองจริงๆนะ อย่างว่าแหละเหรียญมันยังมีสองด้านนี่นา แล้วนับประสาอะไรกับคนเรา...



“อย่างนี้เองเหรอ..หึ”

 

 







18.30 AM.



วันนี้หลังเลิกเรียนเหรินจวิ้นไปอ่านหนังสือในห้องสมุดมา เพราะว่าความเพลิดเพลินไปกับหนังสือที่อ่านทำให้เขาลืมดูเวลาไปเสียสนิท รู้ตัวอีกทีก็ตอนบรรณารักษ์ที่ดูแลห้องสมุดนั้นมาเรียกซึ่งเวลาก็ล่วงเลยไปถึง5โมงกว่าแล้ว



แถมตอนออกมาจากห้องสมุดก็เจอจง เฉินเล่อดักรออยู่พร้อมกับชวนเขาไปหาอะไรกินที่แคนทีนเป็นเพื่อน ซึ่งเหรินจวิ้นเองก็ไม่ได้ปฏิเสธแต่อย่างใด เพราะว่าตอนนั้นเขาก็กำลังหิวอยู่พอดี



กว่าจะกลับถึงหอก็เป็นเวลาเย็นมากๆจริง..และตอนนี้เหรินจวิ้นเดินมาหยุดอยู่หน้าห้อง ไฟที่เปิดอยู่ทำให้รู้ทันทีว่าตอนนี้รูมเมทคนใหม่ได้เข้ามาอยู่ในห้องเรียบร้อยแล้ว...



หวังว่าหนึ่งในสามของนักเรียนใหม่ที่ย้ายมาแล้วต้องอยู่ห้องเดียวกับเขาจะไม่ใช่นายคิม ยองเจอะไรนั่นหรอกนะ..



แกร๊ก!!’



!!!!!!!!!!!



“อ้าว….! เจอกันอีกแล้วนะ เหรินจวิ้น”



เมื่อเปิดประตูห้องเข้ามาเห็นว่ารูมเมทของตัวเองนั่นเป็นใคร... เหรินจวิ้นจิ๊ปากอย่างขัดใจทันที ให้ตายเถอะ ทำไมไม่เป็นอย่างที่เขาหวังไว้เลย เขาภาวนาในใจว่าขอให้รูมเมทเป็นมาร์คหรือไม่ก็ดงฮยอกก็ได้ แต่ทำไมเปิดประตูห้องมาต้องเจอนายนี่นั่งดูทีวีอย่างสบายใจแบบนี้ด้วย..



“กลับเย็นจังเลยนะ ไปไหนมาเหรอ?”



“ฉันต้องรายงานนายด้วยหรือไงล่ะ?”



โอเคว่าคิม ยองเจจะต้องทำใจกับความเย็นชาของคนตรงหน้า เขายิ้มให้อีกคนเบาๆก่อนจะเดินเข้าไปใกล้



“ยินดีที่ได้รู้จักนะรูมเมท..”



ยองเจเอ่ยพลางส่งยิ้มให้ แล้วยังเอื้อมมือไปตรงหน้าคนตัวเล็กหวังที่จะจับมือและผูกมิตรด้วยเสียหน่อย



“แต่ฉันไม่ได้ยินดี..”



นอกจากจะไม่รับการผูกมิตรจากเขาแล้วเหรินจวิ้นยังตอบปฏิเสธอย่างหน้าตายก่อนจะเดินเข้าห้องตัวเองไป..



เหรินจวิ้นปิดประตูห้องของเขาทันทีหลังจากที่เข้ามา พลางถอนหายใจยาวๆ ด้วยความรู้สึกเหนื่อยใจ



“ทนๆไปหน่อยเถอะ คิดซะว่าเป็นอากาศไปก็แล้วกัน”



นี่ขนาดแค่วันแรกเขายังรู้สึกไม่โอเคกับการมีรูมเมทขนาดนี้ แล้วแถมยังเป็นนายคิม จองเจนั่นด้วย ไม่ต้องถามถึงวันต่อๆไปเลยเถอะ เพราะเหรินจวิ้นเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ไม่รู้...ว่าเขาจะทนได้ต่อไปอีกนานแค่ไหน...




..........................................................





21.30 PM



นี่ก็เป็นเวลาตามปกติที่เหรินจวิ้นจะต้องเข้านอนเรียบร้อยแล้ว...



แต่กลับวันนี้ไม่...



เสียงเพลงข้างนอกที่ถูกเปิดจนสียงดังเกินความจำเป็นทำให้เขากำลังนอนไม่หลับ แล้วใครมันจะเป็นคนเปิดเพลงเสียงดังแบบนี้ไปได้ นอกจากคิม ยองเจไงล่ะ!



นายนี่ไม่รู้จักมารยาทของการอยู่ในหอที่ต้องมีรูมเมทหรือยังไงกันนะ...



ด้วยความที่อดรนทนไม่ไหวอีกต่อไป เหรินจวิ้นลุกขึ้นจากเตียงนอนเปิดประตูห้องมาก็เห็นว่ายองเจยังคงนอนฟังเพลงเล่นโทรศัพท์อย่างสบายๆอยู่ โดยที่ไม่มีท่าทีทุกร้อนอะไรเลยสักนิด แถมอีกคนยังคงอยู่ในชุดนักเรียนเหมือนเดิม แต่เพียงแค่ว่าตอนนี้ถอดสูทตัวนอกและปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเม็ดบนออก และเสื้อก็อยู่นอกกางเกงอีกต่างหาก..



เหอะ! ดึกดื่นป่านนี้น้ำท่าก็ยังไม่อาบ คนอะไร...

 



“นี่นาย...”



เมื่อได้ยินเสียงเรียก ยองเจละสายตาออกจากโทรศัพท์มือถือทันที เมื่อหันไปมอง ก็เห็นว่าเหรินจวิ้นเปิดประตูห้องออกมาด้วยสีหน้างัวเงียปนหงุดหงิด



“มีอะไรเหรอ?”



“ช่วยเปิดเพลงเบาๆ ไม่ก็ใส่หูฟังไปเลยได้มั้ย..”



“เสียงเพลงมันดังรบกวนนายเหรอ?”



“ถ้าไม่รบกวนฉันก็คงไม่ออกมาให้เสียเวลานอนหรอก...”



เหรินจวิ้นตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ เพราะความเย็นชา คิม ยองเจ ทำเพียงแค่หัวเราะเบาๆ นึกขำตัวเองอยู่ในใจ ตั้งแต่วันนี้ที่เจอหน้าเหรินจวิ้นเขาโดนคนตัวเล็กด่าไปกี่รอบแล้วก็ไม่รู้



“ฮ่าๆๆ โอเคๆ ฉันจะเบาเสียงเพลงให้ก็ได้ แหม...แค่นี้ไม่เห็นนายต้องซีเรียสเลยนี่นาเหรินจวิ้น...”



เหรินจวิ้นไม่ตอบอะไรกลับมาเขาเพียงแค่ถอนหายใจเบาๆก่อนจะหันหลังปิดประตูห้องเข้านอน...

 






7.00 AM



ก็เป็นอย่างที่คิดไว้..ว่าด้วยเรื่องการนอนดึกนั้นมันเป็นของคู่กันกับการตื่นสายก็เป็นเรื่องธรรมดา...



แน่นอนว่าในตอนนี้เหรินจวิ้นนั้นได้อาบน้ำ แต่งตัวเตรียมตัวพร้อมที่จะไปโรงเรียนเรียบร้อยแล้ว



แต่คิม ยองเจนี่สิ.. หึ... ป่านนี้ยังไม่ตื่นขึ้นมาเลย..



เมื่อครู่นี้ตอนที่เขากำลังจัดกระเป๋านักเรียน เขาแอบได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกที่ห้องตรงข้ามซึ่งก็คือห้องของยองเจ แต่มันก็ถูกปิดไป แต่ก็ยังไร้เงาของเจ้าของห้องที่จะเปิดประตูออกมา...


ก็นะ...



Rrrrrrrrrrrr



เสียงโทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่ล่าสุดที่ถูกวางทิ้งไว้บนโซฟากลางห้องที่เป็นที่ส่วนรวมดังขึ้น



แน่นอนว่ามันไม่ใช่โทรศัพท์ของเหรินจวิ้นหรอก... ก็แหงล่ะ โทรศัพท์เขา ก็เป็นแค่โทรศัพท์ธรรมดาๆมีไว้ใช้สำหรับโทรเข้าโทรออก ส่งข้อความก็เท่านั้น เพราะเหรินจวิ้นคิดว่าตัวเองไม่ได้มีความจำเป็นที่จะต้องติดต่อใครนอกจากพ่อแม่ อ้อ...แล้วก็เฉินเล่อในบางครั้งด้วยนะ


Rrrrrrrrrrr


Rrrrrrrrrrrr



โทรศัพท์เครื่องนั้นในตอนนี้ก็ํยังคงดังอยู่ เหรินจวิ้นไม่ได้กดรับหรือยุ่งอะไร เพราะถ้าหากว่าเขาทำแบบนั้นก็คงจะเป็นการเสียมารยาทหน้าดู..



เพราะว่าไม่มีคนรับ สายจึงถูกตัดไป แต่คนโทรเข้ามาก็ยังมีความมานะพยายามที่จะโทรหาเจ้าของมือถือเครื่องนี้  โทรศัพท์ของคิม ยองเจยังคงดังอยู่อย่างนั้น3-4รอบ เหรินจวิ้นแอบชะโงกหน้าไปดูที่หน้าจอโทรศัพท์...



-คุณพ่อ-



ก็แค่พ่อของยองเจโทรมา หมอนั่นไม่ตื่นมารับก็ไม่ใช่เรื่องของเขาเสียหน่อย เหรินจวิ้นไม่ได้สนใจอะไรต่อ จึงตัดสินใจเดินออกจากห้องเพื่อที่จะไปหาอะไรทานเป็นมื้อเช้าที่แคนทีนต่อ...










“อาเหรินจ๋า~~



เมื่อเดินมาถึงแคนทีนก็พบกับเสียงสดใสของเฉินเล่อเอ่ยทัก เจ้าตัววิ่งดุ๊กดิ๊กมาหาเขาพร้อมกับจูงไม้จูงมือเหมือนทุกๆวัน



“อาเหรินวันนี้จะกินอะไรหรอ?”



“ยังไม่รู้อ่ะ....”



“กินขนมปังกับน้ำเต้าหู้กับเล่อมั้ย เดี๋ยวไปซื้อให้นั่งรออยู่นี่เลย”



เฉินเล่อไม่รอให้เหรินจวิ้นตอบตกลงหรือว่าปฏิเสธอะไร เขามัดมือชกเพื่อนตัวเล็กแล้วเดินไปซื้ออาหารเช้าทันที



เพียงไม่นานเกินรอ เฉินเล่อก็เดินถือถาดอาหารเช้ามาเสิร์ฟให้ถึงโต๊ะ พร้อมกับนมจืดคนละ1แก้วสำหรับทั้งของเหรินจวิ้นและของตัวเองด้วย



“กินเยอะๆนะเหรินจวิ้นจะได้อ้วนๆ มีแก้มให้เล่อหยิกเล่นเยอะๆ ฮ่าๆ”



เฉินเล่อว่าพลางเอื้อมมือไปหยิกแก้มนิ่มของเพื่อนที่นั่งอยู่ตรงข้าม แน่นอนว่าคนเย็นชาอย่างเหรินจวิ้นที่นอกจากจะไม่เล่นด้วยยังตีหน้ายุ่งใส่เขาอีกต่างหาก..



“ปล่อย...



“อาเหรินน่ารักจัง..วันนี้ติวคณิตให้เล่อหน่อยนะ เล่อลองอ่านทำความเข้าใจแล้ว แล้วมันไม่เข้าใจอ่ะ”



เฉินเล่อปล่อยแก้มนิ่มของเพื่อนตรงข้ามก่อนจะเกาหัวเบาๆเมื่อนึกถึงวิชาคณิตศาสตร์ที่เมื่อวานลองหยิบขึ้นมาอ่านทำความเข้าใจก่อนเรียนแบบที่เหรินจวิ้นทำในห้องเรียนบ้าง แต่ต่างกันตรงที่เหรินจวิ้นเข้าใจแต่เฉินเล่อไม่เข้าใจน่ะสิ



“อืม..ก็ได้ แต่เอาไว้ตอนเย็นๆนะ”

 








เข้าคาบเรียนของวันที่3ของสัปดาห์ซึ่งก็ยังคงอยู่ในช่วงเวลาเปิดเทอมอาทิตย์แรก การพบคุณครูคนใหม่ของรายวิชา มันก็เป็นแบบนี้ในทุกๆวันคือคุณครูจะมาแนะนำตัวพร้อมบอกบทเรียนที่จะสอน และวิธีการเก็บคะแนนต่างๆนาๆ



ซึ่งนั่น..ใช้เวลาไม่ถึง15นาที คุณครูก็จะออกจากห้องไปแล้วปล่อยนักเรียนทั้งหลายตามอัธยาศัย



เมื่อไหร่ช่วงเวลาของอาทิตย์แรกจะหมดไปซักทีนะ จะได้เริ่มเรียนอย่างจริงๆจังๆบ้างเสียที..



เหรินจวิ้นทำได้แค่บ่นอุบกับตัวเองในใจ ก่อนจะหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านฆ่าเวลา และเหรินจวิ้นนั้นไม่รู้ตัวเลยว่าทุกอากัปกิริยาของตัวเองกำลังตกอยู่ในสายตาของใครบางคนที่กำลังจับจ้องเขาอยู่จากด้านหลัง...

 




อ่านหนังสือเหรอ...ไม่คิดจะคุยหรือสนทนากับเพื่อนๆหรือว่าคนอื่นๆบ้างหรือไงกันนะ...










คิม จองเจบ่นในใจหลังจากที่เขานั้นได้นั่งมองเหรินจวิ้นมาสักพักแล้วสำหรับในวันนี้ คุณครูก็ปล่อยคาบให้ว่างแบบนี้ไม่เห็นจะทำอะไรเลย แต่กลับอ่านหนังสือ... แปลกคนชะมัด แปลกไปกว่าเดิมเยอะเลย...



แต่จะไปว่าเหรินจวิ้นแปลกเพราะไม่คุยกับใครเขาตอนนี้เห็นทีก็คงจะไม่ได้ ก็เพราะว่าไอ้เพื่อนตัวดีมาร์คและดงฮยอกทั้งสองคนข้างๆเขานั้น มันก็หลับกันตั้งแต่ครูยังไม่เข้าคาบเลยด้วยซ้ำ...แล้วยองเจเองก็ต้องนั่งนิ่งๆเงียบๆไม่มีเพื่อนคุยอยู่เช่นกัน



ก็งี้แหละ....ตามประสานักเรียนเข้ามาใหม่



"นี่ๆเธอๆ"


คิม ยองเจ เอ่ยเรียกเพื่อนร่วมห้องที่เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง และเธอก็ยอมหยุดคุยกับเขา


"คนนั้นอ่ะ...เขาไม่ค่อยมีเพื่อนเลยเหรอ?"



"นายหมายถึงเหรินจวิ้นเหรอ"


"นั่นแหละๆ"


คนที่ยองเจเรียกให้คุยด้วยมองหน้าเขาแล้วยิ้มกรุ่มกริ่มแปลกๆนังไงชอบกล...



"นายชอบเหรินจวิ้นเหรอ?"



“ฉันต้องบอกเธอด้วยหรือไงกัน...”



ขัดใจจริงๆ ที่ถามนี่จะเอาคำตอบไง..เปล่าหรอก..ยองเจก็แค่ทดลองทำตัวเย็นชาแบบเหรินจวิ้นบอก เขาเลียนแบบท่าทางและคำพูดของเหรินจวิ้นที่พูดกับเขามาลองใช้กับหญิงสาวที่เหมือนกำลังพยามก้าวก่ายวุ่นวายกับชีวิตเขาดู



“ฮะๆๆ นายนี่ ตลกจังเลยพูดจาทำตัวเป็นเหรินจวิ้นไปได้ เมื่อวานนายยังเฟรนลี่อยู่เลย.. แต่ที่ฉันถามเนี่ยก็เพราะเห็นว่าใครๆก็ชอบเหรินจวิ้นต่างหากเล่า แต่เอ๊... นายหรือเปล่าที่นอนพักห้องเดียวกับเหรินจวิ้น?”



ยองเจก็ไม่รู้หรอกว่าหญิงสาวตรงหน้าน่ะรู้ได้อย่างไร แต่ว่าเขาคิดว่ามันก็ไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องสนใจนี่นา



“ปกติเวลาเหรินจวิ้นไม่มีอะไรทำเขาก็ไม่คุยกับเพื่อนๆเลยแบบนี้เหรอ?”



ยองเจเลือกที่จะไม่ตอบคำถามของหญิงสาวกลับไป  แต่ว่าเลือกที่จะถามเรื่องราวของเหรินจวิ้นที่เขานั้นอยากรู้จากหญิงสาวแทน



“อือ... ปกติเขาก็เป็นแบบนี้แหละ เขาเอาแต่อ่านหนังสือ เขาก็เลยเรียนเก่งมากๆ แล้วก็นะถึงจะไม่ค่อยเป็นกันเองกับชาวบ้านเท่าไหร่ แต่หน้าแปลกเนอะ ที่เพื่อนๆส่วนใหญ่รักเหรินจวิ้นมากๆเลย เห็นงี้มีคนชอบโคตรเยอะอ่ะ”



แต่ว่าเรื่องที่ว่าทำไมเพื่อนๆถึงรักเหรินจวิ้น ยองเจก็ได้รับรู้แล้วจากเหล่าแก๊งเพื่อนๆผู้ชายในห้องเมื่อวานนี้



“อือ....นั่นแหละ แต่เดี๋ยวนายอยู่ไปเรื่อยๆนายก็จะรู้เอง อ่อ... ฉันมีเรื่องอะไรเกี่ยวกับเหรินจวิ้นจะเล่าให้ฟังเอามั้ย? เรื่องนี้นะ ไม่ค่อยจะมีคนรู้มากเท่าไหร่”



“อะไร?”



หญิงสาวหันซ้ายหันขวาไปมาว่ามีใครในห้องเรียนกำลังสนใจเธอและเขาอยู่หรือเปล่า เมื่อมองจนแน่ใจแล้วว่าไม่มีใครจับตามองอยู่แน่ๆ เธอก็ค่อยๆก้มหน้าก้มตาลงมากระซิบใกล้ๆหูเขา



“ฉันน่ะ เห็นหน้าคร่าตากับเหรินจวิ้นมาตั้งแต่เด็กๆเลยแหละเพราะว่าบ้านฉันกับเขาน่ะอยู่ในแถวๆในซอยเดียวกัน เมื่อก่อนน่ะนะ เหรินจวิ้นเป็นเด็กร่าเริงกว่านี้มากๆ แต่ฉันได้ยินมาว่า...พอเพื่อนคนแรกของเหรินจวิ้นย้ายบ้านไปอยู่ที่อื่น...ก็ไม่มีใครเคยเห็นเขามีเพื่อนอีกเลยตั้งแต่นั้นมา...”


"!!!"

 






TALK
-Rewrite-
(4/8/2017)


O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 131 ครั้ง

1,891 ความคิดเห็น

  1. #1878 mahbigbang (@mahbigbang) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 11:56

    น้้องงงงงงงงงงงง

    #1878
    0
  2. วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 15:48
    โหทำปมให้จวิ้น
    #1860
    0
  3. #1850 milewvsa (@milewvsa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 22:39
    เพราะหนูอะโน่
    #1850
    0
  4. #1837 Strony (@Strony) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 23:30
    หู้ยยยยยย หู้ยยย มาเว้ย
    #1837
    0
  5. #1827 noeyystp (@noeyystp) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กันยายน 2560 / 18:57
    จำได้ยังงงงงฮือ
    #1827
    0
  6. #1797 PInkyland (@thinkpink) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 23:34
    เอ้า ลุยเลยพี่เจ รออะไร
    #1797
    0
  7. #1773 da_ggsone (@da_ggsone) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 21:50
    คิดว่ายังไม่รู้.. ถ้ารู้แล้วโน่จะยังแสดงละครอยู่ทำไม! บอกเขาไปสิเจโน่
    #1773
    0
  8. #1512 Little_Mermaid (@littlemermaid574) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 16:14
    โน่เข้าใจล่ะเนอะ แสดงเป็นเจโน่ได้แล้ว!!! 555555555
    #1512
    0
  9. #1296 young b (@Minrt) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 13:55
    เก็จยังโน่
    #1296
    0
  10. #816 MARKTUAN190 (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 23:00
    เจโน่จำได้ใช่มั้ย?
    #816
    0
  11. #795 สามเหลี่ยม▲△▲ (@ChanBack) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 17:13
    คงลืมเหริ่นของเราแล้วสินะ
    #795
    0
  12. #660 밀키웨이 (@SWEETYZ_HHCB) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 11:08
    จำได้ยังคะตัวเอง เทเขาไปอะรับผิดชอบด้วย
    #660
    0
  13. #492 M909295 (@mookkwangmb) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 23:14
    จำได้ยังอะเรา ใช่เราหรือเปล่าทิ้งเขาไป
    #492
    0
  14. #456 _malii (@_malii) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 21:50
    นี่ว่ายองเจจำเหรินจวิ้นได้แน่ๆ ;__;
    #456
    0
  15. #427 anoter_star28 (@another14_star28) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 09:57
    อึ้งเลยสิยองเจ ยัยเหรินน่าสงสารง่ะะะะ
    #427
    0
  16. #355 Exo12Jula (@Exo12Jula) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 21:52
    จำเหรินได้แล้วใช่มั้ยยยย
    #355
    0
  17. #312 kimpuksepik_ (@pikpicook) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 08:40
    เง้ออออสงสารใครดีเนี่ยยยน้องเหรินนเป็นแบบนี้เพราะเจโน่หรอ;-;
    #312
    0
  18. #267 Modlele (@Modlele) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:04
    โอ้ยยยชอบมากอ่าาาา
    #267
    0
  19. #255 ihafaiifap (@febtakung) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 03:23
    เจ้าโน่ ทีนี้รู้หรือยังว่าทำไมเหรินจวิ้นถึงเย็นชา หื้อออออออ
    แง้ สงสารจวิ้นอะ คงปิดกั้นตัวเองพอสมควรเลย
    แต่ดีมากที่เพื่อนๆในห้องยังเอ็นดูน้อง เพราะน้องเป็นคนดี ฮิ้ง
    #255
    0
  20. #249 Ginoza (@Auntonio) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:30
    โอ้ยยย จวิ้นคิดถึงเจโน่มากๆอ่ะถึงขนาดแทบไม่คบคนอื่นเลยTT เจโน่รีบบอกอาเหรินไปซะที~~
    #249
    0
  21. #191 moon614♡ (@deerxiu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 15:19
    โน่จะจำจวิ้นได้มั้ย มาละลายน้ำแข็งนี่ที
    #191
    0
  22. #119 THE JOO (@taehyung95zz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 01:27
    นี่ไงคุณคนต้นเหตุๆๆๆๆ ฮิๆๆๆ
    #119
    0
  23. #89 maimes' ❀ (@wacharaporn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 18:43
    เป็นตัวต้นเหตุก็ต้องเป็นคนแก้ไขนะเจโน่ ทำให้น้องเหรินกลับมาเป็นเหรินจวิ้นที่สดใสให้ได้
    #89
    0
  24. #69 imyora (@imyora) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 19:41
    โน่ทำให้เหรินเย็นชาเองนะชิ ถ้าไม่เปลี่ยนชื่อเหรินก็จำได้
    #69
    0
  25. #67 BI'BEW (@bewtysuju) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 16:41
    อืมมม เอาแล้วเจโน่ย่าา โลกมันกลมมากกกกกกกก ชื่อก็เปลี่ยนอีก เพราะโน่นั่นแหละทำให้เจ้าเหรินเป็นแบบนี้อ่ะรู้มั๊ย
    #67
    0