[จบแล้ว] [NCT] ✬WILL✬ {NOREN} Ft. MARKMIN , CHANLE

ตอนที่ 8 : ✬WILL✬ EPISODE7 100%(Rewrite)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,855
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    6 ต.ค. 61




✬WILL✬ EPISODE7




เหรินจวิ้นเดินเข้าห้องเรียนมาแล้ว...



เพราะเหรินจวิ้นนั้นเห็นว่าเหลือเวลาอีกไม่ถึงกี่นาที ก็จะใกล้เวลาของการพักเที่ยงแล้ว ถ้าเกิดว่าเด็กคนนั้นเป็นน้องชาย เพื่อน หรือว่าอะไรก็แล้วแต่กับสามคนนั้นก็คงจะรอนั่นแหละ



“เอาล่ะค่ะนักเรียนทุกคน ยังไงก็อย่าลืมไปทบทวนบทเรียนที่ครูสอนไปก่อนหน้านั้นนะคะ และส่วนในเรื่องของคะแนนสอบ ถ้าหากครูตรวจเสร็จหมดทุกคน ครูจะมาบอกคะแนนนักเรียนนะคะ เชิญไปพักรับประทานอาหารกลางวันได้”




กริ๊งงงงงงงงงง งงงง



เสียงคุณครูในคาบที่ได้บอกให้เหล่านักเรียนไปพัก พอดีกันกับเสียงออดสัญญาณเวลาเลิกเรียนและพักเที่ยง นักเรียนทุกคนในห้องนั้นล้วนพากันกรูลุกออกไปข้างนอก เหมือนกับในทุกๆวัน...



“กลางวันนี้กินอะไรดีวะ ”



ดงฮยอกเอ่ยขึ้นพลางหันไปขอความเห็นจากเพื่อนรักทั้งสองคนของตนเอง ที่นั่งที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล



มาร์คหันไปกระดกน้ำดื่มลงคอ ด้วยความกระหาย ส่วนคิม ยองเจก็ยังคงนั่งรอเหรินจวิ้นที่กำลังเก็บข้าวของบนโต๊ะอยู่..



ให้มันได้อย่างนี้สิดงฮยอกจะถือว่าเมื่อครู่นี้เขาคุยกับอากาศไปก็แล้วกัน..



หลังจากที่5คนที่เหลืออยู่ในห้องกำลังจะเดินออกจากห้องเพื่อไปทานอาหารกลางวันที่แคนทีน ทันใดนั้นเด็กผู้ชายที่เหรินจวิ้นเจอและบอกให้รออยู่หน้าห้องก็ยังอยู่ เด็กคนนั้นทำท่าดีใจกำลังจะวิ่งมาหาสามคนนี้..



“พี่มินฮยอง!!! พี่แฮช!!! พี่..... อื้อออออ”



ยังไม่ทันจะเอ่ยชื่อของใครอีกคน ที่เหลืออยู่เด็กคนนั้นก็ถูกปิดปากโดยมาร์ค แล้วก็ถูกลากไปที่อื่นโดยมาร์คอีกนั่นแหละ เหตุการณ์เมื่อครู่สร้างความงงและไม่เข้าใจกับเหรินจวิ้นเป็นอย่างมากเลยทีเดียว..



“พวกมึงไปกินข้าวก่อนได้เลยนะเดี๋ยวกูตามไป”



มาร์คตะโกนบอกคนที่เหลือ พร้อมกับพยายามยื้อไปมากับเด็กคนนั้นในอ้อมแขน เด็กคนนั้นส่งเสียงอื้ออึงฟังไม่ได้ศัพท์เนื่องจากถูกมือปิดปากอยู่และนั่นก็สร้างความประหลาดใจให้กับเหรินจวิ้นเป็นอย่างมาก



อาจริงๆนะ ชื่อที่เด็กคนนั้นเอ่ยออกมามันก็ไม่ใช่ชื่อของสามคนนั้นเสียหน่อยทั้งๆที่ก็ดูเหมือนว่าท่าทางเด็กคนนั้นจะรู้จักกับสามคนนี้ เขาก็ชักสงสัยแล้วสิ ถึงแม้มันจะไม่ใช่เรื่องของเขา แต่เหรินจวิ้นเองก็อดไม่ได้ที่จะอยากรู้..

 








อีกด้านหนึ่ง...



มาร์คกำลังลากเด็กผู้ชายตัวเล็กๆที่มาหาเขาออกมาออกมาจากเพื่อนๆ ก่อนที่คนตัวเล็กนี่จะทำให้ความลับของคิม ยองเจนั้นแตก ถ้าเกิดเมื่อกี้เขาช้าแม้แต่วินาทีเดียวล่ะก็นะ ให้ตายเหอะไม่อยากจะคิด..



ตอนนี้มาร์คพาอีกคนมายังที่ๆปลอดผู้คนก่อนจะปล่อยคนในอ้อมแขนที่ถูกเขาใช้มือปิดปากเอาไว้ให้เป็นอิสระ



“พี่มินฮยอง!! มาปิดปากกันทำไม และเมื่อกี้ทำไมต้องลากเค้าออกมาแบบนี้ด้วย นี่ตกใจนะ!



เมื่อร่างกาย ถูกปล่อยออกจากพันธนาการ เด็กน้อยของเขาก็ส่งเสียงโวยวายทันที พร้อมเท้าเอว จ้องเขาด้วยสายตาขุ่นเคืองไม่พอใจ..



“นานะ นานะมาที่นี่ได้ยังไงคะ?”



มาร์คหรือมินฮยองถามด้วยความสงสัย อันที่จริงแล้ว แจมิน แฟนของเขาไม่ได้บอกล่วงหน้า หรือไม่ได้มีการนัดอะไรกับเขาเลยแม้สักนิดว่าจะมาหากันที่นี่



“ก็นั่งรถมาน่ะสิ ถามได้ นี่ขอคุณพ่อตั้งนานนะกว่าจะมาหาได้เนี่ย โซลมาถึงปูซานนี่ที่แรกเค้าคิดว่าจะใกล้ๆ เอาจริงๆมันก็ไกลเหมือนกันนะ”



แจมินบ่นกระปอดกระแปด เนื่องจากเขานั่งรถมานานมากๆ จนรู้สึกเมื่อยไปหมดแล้ว อุตส่าตื่นแต่เช้าเพื่อจะมาหาพี่มินฮยองเชียวนะ



“หืม...? แล้วนี่ไม่มีเรียนหรือยังไง”



“วันนี้โรงเรียนเค้าหยุดไง คิดถึงพี่ก็เลยมาหาน่ะ”



เด็กน้อยขี้โมโหเมื่อครู่ ตอนนี้กลายเป็นลูกแมวน้อยที่ขี้อ้อนทันที แจมินมากอดแขนออดอ้อนเขา คงจะคิดถึงกันมากสินะ ก็ตอนนี้ไม่ค่อยจะได้อยู่ด้วยกันเหมือนเมื่อก่อนแล้วนี่นาตั้งแต่ที่เขาย้ายมาปูซาน



ไม่ใช่แค่เพียงแจมินที่คิดถึงมาร์ค แต่มาร์คเองก็คิดถึงแจมินไม่น้อยไปกว่าที่แจมินรู้สึกเลย..



“แล้วนั่งรถนี่มากับใครอ่ะ อย่าบอกนะว่า...”



“อือ..เค้ามาคนเดียวแหล่ะ”



“นานะ!!



แจมินตอบอย่างไม่คิดอะไร ก็ผิดตรงไหนล่ะ ก็แค่เขานั่งรถไฟจากโซลมาที่นี่ลำพังคนเดียว มันผิดตรงไหนหรือ?



“คราวหลังจะมาต้องบอกพี่ก่อนนะ  เดี๋ยวพี่ไปรับ นี่วันเสาร์กะว่าจะเข้าไปหาในโซลนะเนี่ย”



“งื่อ...อย่าดุกันสิ เค้าโตแล้วนะ”



“โตอะไรดื้อแบบนี้ล่ะ มันน่าโดนตีอ่ะ”



“ใจร้าย...แค่นี้ก็จะตีเค้าเลยหรือไง”



แจมินว่าพลางยู่ปากอย่างน่ารัก มาร์คหยิกแก้มขาวที่กำลังมุ่ยลงนั้นเบาๆด้วยความหมั่นเขี้ยว



“พี่มินฮยอง วันนี้พาแจมไปเที่ยวรอบๆปูซานหน่อยสิ นะๆๆๆ”



“ได้ที่ไหนล่ะคะนานะ พี่ต้องเรียนนะ ”



เมื่อคนรักปฏิเสธแจมินก็มุ่ยหน้าด้วยความขัดใจทันที ทำไมถึงปฏิเสธกันง่ายๆแบบนี้อ่ะ



“อะไรอ่ะ! นี่อุตส่านั่งรถมาหาตั้งไกลนะ เย็นนี้ก็ต้องกลับแล้ว ทีเมื่อก่อนตอนที่พี่มินฮยองอยู่ที่โซลยังชวนเค้าโดดเรียนไปเที่ยวตอนบ่ายบ่อยๆเลย ทำไมถึงปฏิเสธล่ะ ไม่ยอมหรอกนะ”



แจมินโวยวายทันที นี่เขาจะไม่ยอมนั่งรถมาให้เสียเที่ยวไปง่ายๆหรอก ยังไงมินฮยองก็ต้องไปเที่ยวกับเขา..



“แจมิน พี่ต้องเรียนจริงๆ”



มาร์คพยายามอธิบายคนตัวเล็กที่ตอนนี้กอดอกด้วยความหงุดหงิดแถมยังหันหลังให้เขาอีก ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากไป แต่ก็นะ ช่วงบ่ายเหมือนได้ยินเหรินจวิ้นคุยกับเฉินเล่อว่ามีสอบย่อยวิชาอะไรสักอย่าง






อ้าวมาร์ค! ยังไม่ไปกินข้าวอีกหรอ?”



เสียงหวานของ โกอึนหญิงสาวน่าตาน่ารักที่เป็นเพื่อนร่วมห้องของมาร์คเอ่ยขึ้น เธอเดินผ่านทางนนี้แล้วกำลังจะไปที่แคนทีนอยู่พาดี เห็นมาร์คยืนอยู่เลยทักทายแล้วก็ถามไปตามประสา



“อ๊อ...ยังหรอก”



“หรอ งั้นไปกับฉันมั้ย ฉันกำลังจะไปแคนทีนพอดี”



“เอ่อ...มะ ไม่เป็นไร”



มาร์ครีบเอ่ยปฏิเสธทันที หญิงสาวจึงพยักหน้าป็นอันว่ารับรู้และเดินออกไป และเหตุการณ์เมื่อครู่ยิ่งทำให้คนตัวเล็กที่กำลังหงุดหงิดอยู่แล้วหงุดหงิดเข้าไปอีกจากเดิม



“นี่อย่าบอกนะว่าที่ไม่ไปกับเค้าเพราะแอบมีกิ๊กที่โรงเรียนนี้ใช่มั้ย? พี่มินฮยองมีกิ๊กใช่มั้ย?”



แจมินว่าพลางใช้มือเล็กๆก็ตีไปที่ตัวคนรักด้วยความตัดพ้อและน้อยใจ นี่ถ้าหากเขาไม่อยู่นี่มินฮยองก็คงจะไปกินข้าวกับผู้หญิงคนเมื่อกี้แล้วสินะ! ฮึ!



“เดี๋ยวๆๆๆ เดี๋ยวครับ”



มาร์ครวบมือสองข้างที่กำลังทุบตีเขาอยู่ก่อนจะรั้งอีกคนเข้ามากอด พร้อมกดจมูกไปที่แก้มนุ่ม โชคดีว่าตอนนี้ไม่มีคนผ่านมา แต่ถึงอย่างไรคนโดนหอมนั้นก็ยังเขินอยู่ดี



“ใครมีกิ๊ก หืม..? แฟนน่ารักขนาดนี้พี่จะไปมีกิ๊กได้ยังไงครับ”



“จริงนะ”



“จริงสิ อ้อ..แล้วพี่ก็เปลี่ยนใจจะไปเที่ยวกับนานะแล้วด้วยนะ”



ยิ่งได้ยินคำยืนยันตกลงจะไปเที่ยว แจมินก็ยิ้มกว้างดีใจทันทีที่มินฮยองตกลงจะไปเที่ยวกับเขา



“จริงหรอ!



“อื้อ เดี๋ยวไปเปลี่ยนชุดที่หอแป๊บหนึ่งนะ”



“ไม่ต้องๆ นี่เตรียมมาให้แล้วอยู่ในกระเป๋าเป้”


 แจมินว่าพลางส่งกระเป๋าเป้ ที่ข้างในใส่เสื้อผ้าไซส์ของมินฮยองที่เขาแวะซื้อที่ห้างเมื่อวานมาให้ มินฮยองยีหัวคนตัวเล็กด้วยความเอ็นดู ก่อนที่จะไปเปลี่ยนชุดที่ห้องน้ำชายใกล้ๆนี้

 

 

 










12.15 PM.



ณ โรงอาหาร



เมื่อครู่นี้ ดงฮยอกได้รับโทรศัพท์จากมาร์ค โดยที่เจ้าตัวได้โทรมาบอกว่า วันนี้จะไม่อยู่ในคาบบ่าย จะกลับหออีกทีเย็นเลย เพราะว่าจะไปเที่ยวกับแจมิน ซึ่งมาร์คได้บอกให้เพื่อนๆที่เหลือกินขาวกันไปได้เลยไม่ต้องรอเขา



ทุกคนกินข้าวกันตามปกติ รวมทั้งเหรินจวิ้น แต่ตอนนี้เขาไม่ค่อยอยากจะกินอะไรเท่าไหร่ เพราะว่าเขากำลังสงสัยเรื่องเด็กคนนั้นอยู่ ชื่อที่เด็กคนนั้นเรียกมันคือชื่อของ3คนนี้หรอ?



แล้วทำไมต้องมีกันสองชื่อสามชื่อแบบนี้ด้วยล่ะ มันน่าแปลกจริงๆ



“เหริน...อาเหริน...”



คงเป็นเพราะเขากำลังเหม่อเกินไป ทำให้เฉินเล่อที่นั่งฝ่างตรงข้ามเอ่ยเรียก จนเหรินจวิ้นสะดุ้งมันที



“มีอะไรหรอ เล่าเรียกต้องนาน”



“เปล่าๆ ไม่มีอะไร”



เมื่อเจ้าตัวพูดว่าไม่มีอะไร อาหารมื้อกลางวันก็ยังคงดำเนินต่อไปจนกระทั่งทุกคนเริ่มจะอิ่มแล้ว




เหรินจวิ้นตัดสินใจถามในสิ่งที่เขาอยากรู้ กับดงฮยอกที่นั่งอยู่ข้างๆกับเฉินเล่อ



“ดงฮยอก”



“หือ? มีอะไรหรอ”



ไม่ใช่แค่ดงฮยอกที่มองมา แต่คนข้างๆเขาคิม ยองเจก็มองมาด้วยความสงสัยเช่นกันว่าเหรินจวิ้นมีอะไร



“เด็กผู้ชายคนเมื่อกี้นี้เขาเป็นใครหรอ?”



คนถามของเหรินจวิ้นทำเอาคนถูกถามเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนที่ดงฮยอกจะกลืนน้ำลายเหนียวๆของตัวเองลงคอ



“เอ่อ..แฟนไอ้มาร์คน่ะ”



“เหรอ.. แต่ฉันเห็นเมื่อกี้นี้เค้าเรียกหาคนชื่อมินฮยอง กับแฮช ไม่เห็นจะมีชื่อพวกนายเลยนี่”



“เอ่อ....นั่นมัน ชื่อเกิดไอ้มาร์คน่ะ มันให้น้องแจมินเรียกคนเดียว”



ดงฮยอกแก้ตัวพยายามให้เนียนที่สุด เพื่อไม่ให้คนตรงข้ามสงสัยมากกว่าเดิม จริงๆแล้วมันไม่ใช่ชื่อเกิดอะไรทั้งนั้นแหละ..



ชื่อจริงๆเลยต่างหากล่ะ!



“แล้วแฮชล่ะชื่อเกิดนายหรอ? ”



เหรินจวิ้นเองก็ยังคงถามต่อ นี่โชคดีแค่ไหนแล้วที่แฟนไอ้มาร์คนั้นไม่เอ่ยชื่อของยองเจอีกคน



“อื้อ ใช่จริงๆแล้วชื่อเกิดฉันคือแฮชานน่ะ”



“โหย....ชื่อไม่เข้ากับหน้าเลยอ่ะ ฮ่าๆๆ”



เฉินเล่อเอ่ยขึ้นมาบอกพร้อมส่งเสียงหัวเราะคิกคัก จนดงฮยอกรู้สึกหมั่นไส้เจ้าคนข้างๆนี่ และอยากจะแกล้งสักที



“แล้วนายล่ะ? มีชื่ออื่นกับเขาบ้างหรือเปล่า”



เหรินจวิ้นหันไปถามยองเจที่นั่งข้างๆ  ดงฮยอกเองก็สังเกตว่าเพื่อนตนนิ่งๆไปตั้งแต่เหรินจวิ้นเปิดคำถาม



แหม...เก็บอาการได้ดีเชียวนะ



“ไม่มีหรอก...”





.............................................................................




วันนี้มาร์คโดดเรียนมาเที่ยวกับแจมินครึ่งวัน เขาพาคนน้องไปเที่ยวในที่ต่างๆทั้งที่ๆเขาเคยไป และบางที่เขาเองก็ไม่เคยไป แต่โดยรวมแล้วทั้งตัวเขาและตัวแจมินเองมีความสุขกันทั้งคู่นั่นก็เป็นสิ่งที่โอเคมากๆแล้ว กับการที่ห่างหายกันไปเป็นเดือนๆ ซึ่งมันต่างจากเมื่อก่อนตอนที่เขาอยู่ที่โซล มาร์คมักจะชวนแจมินไปเที่ยวด้วยกันอยู่บ่อยๆ



ตอนนี้ก็เป็นเวลาบ่าย3กว่าๆ สถานที่สุดท้ายที่มาร์คพาแจมินมามันคือชายหาดของปูซาน



ทั้งสองเดินจับมือกันไปเรื่อยตามทางลาดยาวของชายหาดสีขาวก่อนที่จะมาหยุดนั่งลงบนพื้นทรายตรงที่อยู่กับร่มไม้พอดี



“นี่ถามอะไรหน่อยได้มั้ย ทำไมพี่สามคนถึงไม่ใช้ชื่อจริงในการอยู่ที่นี่ล่ะ?”



“อือ....พี่คิดว่าเพราะไอ้ เจโน่ มันคงจะไม่อยากให้ใครรู้นอกจากครอบครัวละมั้งว่ามันมาอยู่ที่นี่ แล้วอีกอย่าง ถ้าเกิดพวกนักข่าวรู้ก็คงเอาไปทำข่าวแน่ๆ ว่าทายาทตระกูลจองย้ายมาอยู่ที่ปูซานทั้งทีน่ะนะ กับแค่การยัดเงินปิดข่าวเรื่องคราวนั้น ก็ยากเย็นแล้ว มันคงจะขี้เกียจทำแบบนั้นอีกนั่นแหละ”



เมื่อมาร์คพูดถึงชื่อใครคนนึง แจมินที่ร่าเริงของเขาอยู่ดีๆก็มีสีหน้าที่ดูแย่ลงจากเดินแทบจะทันที



“พี่มินฮยอง..”



“หือ... ว่าไงครับ”



“พี่มินฮยองว่า...พี่เจโน่เค้าจะโกรธแจมินมากมั้ย?”



แจมินว่าพลางทิ้งศรีษะลงบนไหล่คนรักข้างๆ ดวงตาสดใสที่มาร์คชอบมันนักหนา ดูเหม่อลอยมองไปยังท้องทะเลข้างหน้าและดูกังวนใจอย่างเห็นได้ชัดในทันทีที่พูด


“อะไรที่ทำให้นานะคิดว่าเจโน่มันจะโกรธนานะล่ะ?”



มาร์คเอ่ยถามขึ้น เอาเข้าจริงๆเขาก็ไม่รู้อยู่เช่นกันว่าทำไมเหมือนกัน มันไม่มีเหตุผลแบบนั้นเลยสักหน่อย แล้วทำไมแจมินจะต้องเก็บเอามาคิดมากด้วย



“เรื่องทุกอย่างมันเป็นแบบนี้เพราะแจมินไม่ใช่หรือไงพี่มินฮยอง เพราะแจมิน พี่เจโน่กับอาแจฮยอนเลยทะเลาะกันจนพี่เจโน่ต้องมาอยู่ที่นี่แบบนี้ไง”



“แจมิน...”



“ถ้าหากว่าวันนั้นแจมินไม่พาเธอมา พี่เจโน่ก็คงไม่ต้อง...ฮึก”



มาร์คดึงร่างของเจ้าตัวเล็กมากอดทันที ตลอดเวลาที่ผ่านมาหลังจากเขาย้ายมาที่นี่ แจมินเก็บความรู้สึกพวกนี้เอาไว้หมดแล้วก็เอาแต่โทษตัวเองอยู่แบบนี้



“ไม่เอาไม่ร้องไห้สิครับคนเก่ง ฮึบไว้เร็ว”



“แจมิน..ฮึก..ไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้เลยนะพี่มินฮยอง ฮือ....”



คนตัวเล็กที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ในอ้อมกอดระล่ำระลักบอกความรู้สึกตัวเองออกมาทั้งน้ำตาและร้องไห้อย่างงอแง



อีกแล้วสินะ เวลาที่ไม่ว่าเขาหรือว่าแจมินชวนคุยเรื่องนี้ทีไรแจมินก็ร้องไห้เองตลอดทุกทีเลย มาร์คต้องพูดอย่างไรให้แจมินเลิกคิดแบบนี้เสียทีนะ



“พี่เข้าใจ เรื่องแบบนี้ไม่มีใครอยากให้มันเกิดขึ้นหรอก”



“ฮึก....ฮือออออ แล้วแจมินจะทำยังไงดีล่ะฮะพี่มินฮยอง”



“เฮ้อ.....นานะ ฟังพี่นะ ไอ้เจโน่ยังไงมันก็ไม่มีทางโกรธเราหรอกนะ เชื่อพี่เถอะ”



ดวงตากลมที่รื้นน้ำตาช้อนขึ้นมามองหน้ามาร์ค และมาร์คเองก็พยักหน้าอีกรอบ เพื่อเพิ่มความมั่นใจให้กับคนรัก


“ลองคุยกับมันดูสิ มันไม่โกรธหรอก ตอนนี้มันก็แทบจะไม่คิดกับเรื่องนั้นแล้ว จะคิดก็แต่...ตอนอาแจฮยอนโทรมาหาน่ะ”



ยิ่งเป็นแบบนั้นแจมินก็ยิ่งรู้สึกไม่ดีที่ต้องเห็นพี่ชายต้องมาทะเลาะกับผู้เป็นพ่อ ถึงแม้จะไม่ใช่พี่น้องร่วมสายเลือดกัน แต่แจมินเองก็รักคนๆนี้อย่างพี่น้องแท้ๆ



“อื้อ...แจมิน..จะลองคุยกับพี่เจโน่ดู”



“ดีมากครับ แล้วก็เลิกคิดมากแบบนี้ได้แล้วรู้มั้ย เอ้อ...ว่าแต่ ฮานะเธอเป็นยังไงบ้างล่ะ”

มาร์คเอ่ยถามชื่อของคนอีกคนหนึ่ง คนๆนี้ซึ่งเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้เขาและเพื่อนๆต้องระหกระเหินมาอยู่ที่นี่



“ฮานะเหรอ...เธอไม่ค่อยไปโรงเรียนเลยฮะ แล้วเรื่องที่จะให้พี่เจโน่รับผิดชอบเธอก็ยังไม่คิดจะล้มเลิกเลยแล้วก็พยายามเร่งเร้าทางตระกูลจองตลอดเวลา ยิ่งเธอเป็นแบบนี้อาแจฮยอนก็เลยเอาแต่เร่งให้พี่เจโน่กลับโซลอย่างที่พวกพี่เห็นนั่นแหละฮะ ”



“เฮ้อ... แล้วก็ลงท้ายด้วยการที่มันทะเลาะกับอาแจฮยอนกันทุกทีที่ได้คุยกัน ให้มันได้อย่างนี้สิ”



มาร์คเอ่ยพลางส่ายหัวอย่างปลงๆ และตอนนี้เขาก็คิดว่าควรจะพาแจมินกลับได้แล้ว เพราะว่าเขาได้แอบโทรให้คนที่บ้านแจมินมารับนั่นแหละ เห็นแว๊บๆว่ามาถึงกันแล้วด้วยเพราะมาร์คจำคนขับรถได้ มาไวจริงๆเลย

 

 

 




15.30 PM.



เพราะว่าวันนี้มีคาบเรียนชมรม เหรินจวิ้นที่เลือกจะอยู่ชุมนุมห้องสมุดมาหลายปี ในวันนี้ก็ได้มาอ่านหนังสือในห้องสมุดเหมือนทุกๆครั้ง



เขาอ่านหนังสือเล่มหนึ่งที่เป็นนิยายภาษาอังกฤษอ่านจากเดิมจนจบตอนได้แล้ว เหรินจวิ้นก็นึกอะไรบางอย่างอะไรขึ้นได้ เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาคุยข้างหน้าห้อง เพื่อไม่ให้เป็นการผิดกฎของห้องสมุดที่ว่าห้ามใช้เครื่องมือสื่อสาร



ฮัลโหลว่าไงจวิ้น



“ม๊า..คือว่าจวิ้นมีเรื่องจะบอก”



เมื่อแม่ที่อยู่ปลายสายรับ เหรินจวิ้นก็เข้าเรื่องทันที เรื่องที่เขาไม่รู้จะต้องตัดสินใจยังไง



“หือ... เรื่องอะไรล่ะ?”



“คือว่า เสาร์นี้... เพื่อนจะชวนจวิ้นไปเที่ยวที่โซล ม๊าคิดว่าจวิ้นควรไปมั้ยฮะ?”



ฮะๆๆ นี่มันเป็นเรื่องที่จวิ้นต้องตัดสินใจเองนี่นาลูก จวิ้นก็ลองถามใจตัวเองดูสิว่าอยากไปหรือไม่อยากไป ส่วนม๊ามีหน้าที่แค่อนุญาต



คุนหัวเราะร่วนกับลูกชาย เรื่องแค่นี้ก็ต้องมาถามเขา กับเรื่องอื่นๆ เหรินจวิ้นตัดสินใจเองได้และเด็ดขาดทุกครั้ง แต่ที่กับเรื่องแบบนี้... ก็อย่างที่เห็นล่ะนะ...



ว่าไง? ที่เงียบไปนี่สรุปอยากไปหรือเปล่า? ถ้าจวิ้นอยากไปม๊าอนุญาตนะ



“ฮะ...จวิ้นอยากไป”

 

 

 

 





16.25 PM.



จง เฉินเล่อ,คิม ยองเจ และซอดงฮยอกมารอรับเขาที่หน้าห้องสมุดวันนี้ไม่มีมาร์คมาเพราะเจ้าตัวไม่อยู่ ซึ่งถ้าเป็นเหมือนก่อนก็จะมีเพียงแค่เฉินเล่อเพียงคนเดียว แต่เดี๋ยวนี้ก็ต่างจากเดิมไปนิดหน่อยคือจะมีสามคนเด็กใหม่ของห้องไปไหนมาไหนด้วยกันด้วย จนเพื่อนๆคนอื่นๆเข้าใจกันไปหมดแล้วว่าพวกเขาอยู่กลุ่มเดียวกัน



เหรินจวิ้นคิดว่า มันก็ไม่เชิงเป็นแบบนั้นหรอก แต่ถ้าหากว่าคนอื่นจะเข้าใจแบบ ถ้าถามตัวเขาเอง เขาก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายมันยังไงเหมือนกัน



“เอ้อ..!นี่จวิ้นจ๋า ที่ฉันถามเมื่อคืนนี่สรุปเอายังไงอ่ะ ไปป่ะ”



เดินมาเรื่อยๆจนมาถึงหน้าหอคิม ยองเจก็เอ่ยถามขึ้นทันที คงจะหมายถึงเรื่องชวนไปเที่ยวสินะ...




“ฉัน..ตกลง”




เพียงแค่คำตอบสั้นๆเสียงเรียบๆไม่กี่พยางค์ ก็ทำให้คนถามนั้นยิ้มดีใจทันที ยองเจโอบไปไหล่คนตัวเล็กที่เดินข้างๆทันที ส่วนเหรินจวิ้นเองก็จิ๊ปากด้วยความขัดใจทำไมยองเจชอบมาโอบไหล่จับไม้จับมือนู่นนี่นั่นวุ่นวายกับเขานัก รุ่มร่ามจริงๆ สรุปที่ได้ตอบตกลงยองเจไปเมื่อกี้เขาคิดถูกหรือคิดผิดกันละเนี่ย..



“เดี๋ยวๆๆ จะไปไหนกันน่ะ ไม่ชวนเล่อเลยนะ”



เฉินเล่อเอ่ยขึ้นมาบ้าง หลังจากที่ได้ยินว่าเมื่อครู่นี้เพื่อนๆทั้งสองคนคุยอะไรกันว่าจะไปไหน



“ไปเที่ยวโซลวันเสาร์นี้อ้ะ นายไปด้วยกันมั้ยล่ะฉันก็ว่าจะชวนนายต่อพอดี ถ้าเหรินจวิ้นตอบตกลง”



ยองเจว่า ส่วนเฉินเล่อก็มีสีหน้าครุ่นคิดไปพักหนึ่ง เขาคงจะต้องไปขอป๊ายาวเลยแหละ ไปเที่ยวกับเพื่อนแถมยังไปในโซลอีก



“โหย..ไอ้ยองเจ มึงคิดผิดป่าววะที่ชวนไปด้วย ตัวเล็กๆงี้เกิดเดินไปแล้วหลงไปกับฝูงคนทำไง วุ่นวายกันพอดี”



ดงฮยอกหันไปเอ่ยกับเพื่อนแซวคนตัวเล็กอย่างกวนๆ นั่นทำให้เฉินเล่ออารมณ์ขึ้นแทยจะทันที เพราะคนข้างๆนี่กวนประสาทเขาอีกแล้ว



“นี่! ฉันไม่ใช่เด็กอนุบาลนะโว้ยจะได้หลงน่ะ”



“เอ้าหรอ...ตัวเท่านี้ก็นึกว่ายังต้องกินนมผงฟังนิทานก่อนนอนซะอีกนะหนู”



“กวนประสาทจริงๆเลยนะนายนี่!




เอาเถอะ ยองเจเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเฉินเล่อจะตกลงไปกับพวกเขาหรือเปล่า ยังไงซะเขาก็ได้เอ่ยชวนไปแล้ว จะตอบตกลงหรือไม่มันก็อีกเรื่อง แต่สิ่งที่น่าดีใจที่สุดสำหรับเขาก็การที่เหรินจวิ้นตอบตกลงนี่แหละ ดีใจที่สุดเลย...

 





















TALK

-Rewrite -

(8/9/2017)


O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

1,891 ความคิดเห็น

  1. #1880 mahbigbang (@mahbigbang) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 17:33

    เริ่มมีเค้าโครงเรื่องปมแล้ววว

    #1880
    0
  2. #1805 piploy309 (@piploy309) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 22:33
    ปมอะไรน้อมีเค้าดราม่ามาละโง้ย ;-;
    #1805
    0
  3. #857 Exo12Jula (@Exo12Jula) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 11:24
    ถ้าท้องแล้วเรียกร้องก็ถูกต้องอยู่แล้ว แต่ถ้าไม่ท้อง แถมผู้ชายไม่สนใจอีกไปทำอย่างนั้นดูแย่อ่ะ
    #857
    0
  4. #827 MARKTUAN190 (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 01:41
    เจโน่คงไม่ได้ไปแบบจิ๊จ๊ะกับฺานะหรอกนะ? เขินความละมุนของมาร์ค แต่เรื่องไหนมีมาร์คต้องมีโกอึนหรอ เบื่อนางมาก
    #827
    0
  5. #752 Lover_SweetHeart (@Lover_SweetHeart) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 20:20
    ยัยนานะตัวแสบบบบบ
    มาหาพี่มาร์ค นี่ก็ตกใจหมด ว่าแต่ฮานะนี่ใครอ่ะ??
    #752
    0
  6. #665 밀키웨이 (@SWEETYZ_HHCB) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 11:43
    อย่าบอกนะว่าทำใครท้องอะลูก ไม่เอานะ5555
    #665
    0
  7. #622 Thunder5360 (@yaoi115820) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 16:22
    ไปทำสาวท้องหราา ฮิ้วว
    #622
    0
  8. #432 anoter_star28 (@another14_star28) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 10:35
    เดี๋ยวๆ ทำไมถึงมีปมใหญ่เข้ามาาาาา เเต่จะเอาความสวีทก่อนดราม่า55555555555
    #432
    0
  9. #271 Modlele (@Modlele) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:46
    มีเงื่อนงำให้ครุ่นคริสอีกละ????
    #271
    0
  10. #260 ihafaiifap (@febtakung) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 03:43
    ม้าคคคคคค พอน้องงอนเข้าหน่อยก็ง้อแทบไม่ทันเลยนะ
    แต่ดูเหมือนมีดราม่าอะ สาเหตุที่โน่มาปูซานคืออะไร?
    ฮานะ? ฮื้ออออออ งงงวยยยยยย แต่จวิ้นจ๋าจะไปเที่ยวกับโน่แล้ววว
    #260
    0
  11. #165 แบมบวม (@l3am-l3aek) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 20:29
    มาเม้นรวบยอดนะคะ ToT สนุกมากเลยย ชอบมากก แต่กลิ่นอายดราม่ามาแต่ไกลมากฮื่ออออ เจโน่บอกความจริงไปเลยยย ToT เขินมากๆ ตอนพิเจรุ่มรามหรือแอบแซวงี้ ม้วนหน้าม้วนหลังแปป เรื่องนี้แลมีปมเยอะมากแงงง น่าค้นหาสุดด เรื่องผญ.คนนั้นใครคะ เรื่องเข้าใจผิดแน่ๆ แล้วให้พิโน่รับผิดชอบแบบนี้เรียกจ้องจะจับรึป่าวว แล้วทะเลาะกับคุงพ่อเรื่องอะไร ทำไมหนีมา แล้วทำไมไม่บอกเหรินไป ทำไมต้องมีหลายชื่อ ทำม้ายต้องมาสามคน ทำไมๆๆเต็มไปหมด รอยสักเหรินอีก ต้องมีอะไรๆแน่ ความหมายเกี่ยวกับพิโน่รึป่าวคะะะ ฮื่ออ สงสัยแลงงง ติดตามงับ ชอบคาแรคเตอร์พิเจกับเหรินม๊ากก แงง
    ปล.1 สู่สู่ค่ะไรท์ เลารออ่านต่อค่าา ><
    ปล.2 เรื่องคุงพ่อคุงแม่นี่ยังไงๆคะ หลังไมล์มาบอกดรั้ย เลาหยั่กอ่าน ToT
    #165
    0
  12. #164 นนนี่ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 22:52
    แจมินเป็นลูกฮัลซลยูตะใช่ไหม พี่ซลโคตรเก่งอะมีลูกทันใช้พอดีเลย 55555555

    พี่โน่ไปทำอะไรมาคะทำไมสาวนางดูอาฆาตจะให้รับผิดชอบขนาดนั้น ยังเด็กอยู่เนอะไม่ใช่ไปทำสาวท้องนะเดี๋ยวให้จวิ้นตีเลย

    แล้วจวิ้นก็ดูเปิดใจให้ยองเจม๊ากมาก มากจนกลัวว่าถ้ารู้ความจริงแล้วจะโกรธหนักกว่าเดิม ได้กลิ่นมาม่าโชยมาแต่ไกล
    #164
    0
  13. #163 LEE J (@ubonwan123456780) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 23:57
    โน่เหรินเอาไปก่อนแปปนึง ดงเล่อนี้มันอะไร อิหนูสองคนจะมาตีกันเป้นเด้กน้อยตะมุตะมิแบบนี้ไม่ได้น่ะ เพราะว่าพี่คนนี้ก็รอเรือออกอยู่555555555555
    #163
    0
  14. #162 WatsanaTip (@WatsanaTip) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 14:35
    นานะคนงาม ในที่สุดเธอก็ได้ครอบครองมาร์ค!! มาร์คมิน///
    #162
    0
  15. #161 Quint.95 (@marry95) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 05:11
    เอาแล้วว คือเจโน่ไปทำผู้หญิงท้องไว้ถูกม่ะ ? แจมินเกือบแล้วลูกเกือบพินาศแล้ว 55555
    #161
    0
  16. #160 PIMROSE_1875 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 20:46
    ฮือออออ พี่โน่ไปทำอะไรไว้~

    รุ่มร่ามกับจวิ้นจริงๆนะ555555555555
    #160
    0
  17. #159 강유 (@aziia) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 08:09
    น้องแจม มา ที เกือบ พินาศ กันหมด เลยยย 555555555
    #159
    0
  18. #158 Jaeminnii.... (@Chan_mark_V) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 00:17
    ฉันเดาถูกอ้ะ กรี๊ดดดด มาร์คมินดีต่อใจจ
    #158
    0
  19. #157 Kanliew_K (@naughty12) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 11:33
    น้ำตาจะไหล รอมาร์คมินมานานมากจริมๆ 5555555555
    น่ารักจังเลยแงงง มาบ่อยๆนะลูกนะ 55555555
    สู้ๆนะคะไรท์ ~
    #157
    0
  20. #156 np42 (@namthip_b) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 09:45
    เนียนไปเถอะพี่โน่ ถ้าอาเหรินรู้ความจริงขึ้นมา พี่โนห่จะเนียนไม่ออก .มาร์คมินก็มา มันดีต่อใจจริงๆ แจมินผู้เป็นตัวแปรสำคัญ
    #156
    0
  21. #155 PIMROSE_1875 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 09:20
    นานะน่ารักจัง งื้ออออ

    พิโน่ทำไมไม่บอกความจริงงงง
    #155
    0
  22. #154 xiao li (@wanna_yr19) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 05:52
    นานะ ลูกแม่
    #154
    0
  23. #153 แจมินลูกแม่ (@markminnomin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 23:01
    พี่โน่บอกยัยหมวยไปสิคะบอกไปปปปปป อย่าว่าแต่หมวยอยากรู้เลยพี่ก็อยากรู้ทำไมต้องมีหลายชื่อคะทำไมกันนนนนนนนนน
    #153
    0
  24. #152 THE JOO (@taehyung95zz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 22:25
    เจโน่คะ บอกไปสิคะ โง้ยยยยยยยยยยย
    #152
    0