[fic reborn/khr] รักนะครับยัยเด็กเนิร์ด

ตอนที่ 3 : เตรียมพร้อม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,218
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 133 ครั้ง
    5 พ.ย. 59

     หลังจากนั้นเธอก็ได้เพื่อนใหม่คือ โกคุเดระ สึนะ ยามาโมโตะ เธอแอบเห็นสร้อยที่ห้อยแหวนด้วยมันเครื่องยืนยันว่านี่คือโลกรีบอร์นจริงๆ และใกล้จะถึงศึกชิงแหวนแล้วด้วย เธอยังไม่แน่ใจว่าจะมีศึกเมื่อไหร่ และไม่กล้าถามด้วยกลัวจะโดนระแวงไปด้วย 


      "ว่าแต่คุณโยเซ็นมานั่งกินข้าวกับพวกเราจะดีหรอครับ"เธอมองสึนะที่ทำหน้าลำบากใจอยู่"เรียกมายุก็ได้ค่ะไม่ต้องมีคุณหรอก...แล้วทำไมต้องถามแบบนั้นล่ะคะ"เธอถามขึ้นบ้าง"กะก็...พวกผมมีคนไม่ชอบเยอะน่ะครับเดี๋ยวมายุจังจะโดนเกลียดไปด้วยนิ"เธอเลิกคิ้วที่ว่านั่นหมายถึงเพื่อนในห้องหรือวาเรียกันนะ"ไม่เป็นไรหรอค่ะ ตอนอยู่ไทยฉันก็ไม่ได้มีคนชอบเยอะหรอกนะคะ โรงเรียนเก่าฉันไม่มีแทบจะหาคนที่เป็นยากมากๆเลยล่ะค่ะ"



        "555 แล้วโรงเรียนมายุจังเป็นแบบไหนล่ะ"คำถามของยามาโมโตะเอาเธอยิ้มขื่น"โรงเรียนฉันเป็นโรงเรียนคัดแต่หัวกะทิและภายในจะมีการแบ่งห้องตั้งแต่1-13 ยิ่งตัวเลขมากเท่าไหร่ เท่ากับว่าคนเก่งจะอยู่ที่นั่นมากเพราะเป็นโรงเรียนที่มีแต่หัวกะทิถึงแม้อยู่ห้อง 1 แต่ก็ชนะโรงเรียนได้ เพราะเป็นแบบนั้นพวกเราจึงต้องถีบตัวเองขึ้นมาอยู่จุดสูงสุดยิ่งสูงยิ่งโดดเดี่ยวแม้จะมีสิทธิมากในโรงเรียนก็ตาม เมื่อใดที่ถูกผลักตกจากตำแหน่งก็จะโดนคนเกลียดเยอะกว่าเดิมที่น่าเศร้ากว่านั้นคือคนที่ผลักตกไม่ใช่ใคร เพื่อนเราเองต่างหาก หลายคนที่นั่นจึงไม่คบเพื่อนและเห็นทุกอย่างเป็นการแข่งค่ะ"ตัวฉันเองก็ต้องระแวงกับการแข่งนี้เช่นกัน



         "เหอะ แล้วเธอล่ะอยู่อันดับเท่าไหร่"คราวนี้โกคุเดระถามกลับมาบ้าง"ที่ 1 ของสายชั้นและของห้อง โยเซ็น มายุ ห้อง 13 โรงเรียนเซนต์ฮาวนาร์ท"ไม่ใช่เธอที่ตอบแต่เป็นเด็กทารกห้อยจุกนมต่างหาก รีบอร์น! "รีบอร์น!/คุณรีบอร์น/เจ้าหนู"เธอมองแขกมาใหม่อย่างตกใจไม่คิดว่าจะได้เจอเร็วขนาดนี้"รู้ได้ยังไงคะ"เธอแสร้งทำท่าตกใจ"ในเว็บบอร์ดโรงเรียนเก่าเธอไง"เธอพยักหน้าอย่างเข้าใจ"แล้วหนูชื่ออะไรคะ"เธอถาม"มายุจังอย่าไปยุ่งกับเจ้ารี...แอ่ก!"ยังพูดไม่ทันจบก็โดนรีบอร์นถีบกระเด็น"รุ่นที่สิบ!"เหอะๆ ความวุ่นวายเพิ่มมาทันที"ฉันชื่อรีบอร์น เป็นครูพิเศษเจ้านี่"


Mayu say

      "อ๋อ...เป็นเด็กอัจริยะสินะคะ"ฉันทำเป็นเชื่อสิ่งที่พูดแล้วทำหน้านักถือ"รีบอร์นนี่นายมาทำไมเนี่ย"สึนะลุกขึ้นมาถามไม่สิโวยวายมากกว่า"ฉันจะมาดูเพื่อนใหม่นายเป็นคนที่น่าสนดีนี่ นี่มายุทำไมฉันถึงอ่านใจเธอไม่ออกล่ะ"ทุกอย่างเหมือนถูกสตาฟพวกสึนะมองฉันตกใจ ส่วนฉันทำเพียงดันแว่นที่ทำท่าจะตก"เรื่องนั้นฉันไม่รู้หรอกค่ะแต่รีบอร์นจังมีเซนต์เหมือนสินะคะ"จากแววตาสงสัยของฉันที่ไม่รู้ว่าทำไมถึงอ่านใจฉันไม่ได้เป็นเปลี่ยนเรื่องทันที


       "ที่ว่าเหมือนกันนี่หมายความว่าไงน่ะ"โกคุเดระถาม"คือฉันสามารถมองเห็นอดีตและอนาคตได้ค่ะที่ตกใส่แว่นก็เพราะกันการมองเห็นค่ะ"ก็ไม่เข้าใจว่ามีไว้ทำไมทั้งที่ฉันอยู่โลกรีบอร์นที่ตัวเองเคยดูไม่จำเป็นต้องใช้มันเลย"งั้นเธอมองเจ้าห่วยนี่สิ"ฉันพยักหน้าแล้วบอกให้พวกเขาไปอยู่ด้านหลังฉันเพื่อนกันการเห็นอนาคตและอดีตของแต่ล่ะคนปนกัน


         ภาพสึนะกับทุกคนอยู่ในศึกชิงแหวนถูกฉายขึ้นตั้งแต่เขาก้าวเข้าโรงเรียนยันจบศึกชิงแหวน ฉันใส่แว่นตามเดิมแต่รู้ปวดตานิดหน่อย"เห็นอะไรบ้างล่ะ"ฉันเงียบควรจะบอกดีไหมฉันกลัวเหตุการณ์มันเปลี่ยน"เอ่อ..อีก 7 วันพวกสึนะคุงจะสู้กับกลุ่มคนหน้าตาดุๆโหดๆ ฉันไม่สามารถบอกได้ว่าใครชนะหรือใครแพ้ มันอาจส่งผลให้เกิด บัตเตอร์ฟาย เอ็ฟเฟก ได้น่ะ"


       "เอ่อ บัตเตอร์ฟาย เอ็ฟเฟกคืออะไรหรอครับ"สึนะถามพรางเกาหัวแก้เขิน น่าร้ากกก"เจ้าโง่"แต่ก็โดนรีบอร์นแขวะอยู่ดี"555 แต่ฉันก็ไม่รู้นะ"ยามาโมโตะว่า"มันเป็นทฤษฎีๆหนึ่งครับรุ่นที่สิบ หมายถึงอนาคตที่เกิดขึ้นได้หลายๆทาง สมมติว่าอนาคตพวกเรากำลังจะเข้าเรียน และยัยนี่บอกว่าอนาคตเราจะเข้าเรียน แต่กลายเป็นว่าพวกเราโดดเรียน ทั้งที่ตามจริงเราควรเข้าเรียนนั่นคือปรากฎการ ปีกผีเสื้อหรือบัตเตอร์ฟาย เอ็ฟเฟกที่สามารถเปลี่ยนอนาคตได้ ไม่ว่าจะเหตุผลใดก็ตามครับ"โกคุเดระที่เอาแว่นจากไหนไม่รู้มาใส่แล้วร่ายยาว แม้ฟังดูไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ตามฉบับโกคุแต่ก็พอรู้เรื่องบ้าง


        "เอ่อถ้างั้นมายุจังช่วยเก็บเรื่องพวกเราเป็นความรับได้ไหมครับ"ฉันพยักหน้าพร้อมยิ้มกว้าง"อื้ม ได้สิ"


        'อึก! น่ารักอ่า -////-' สึนะ

       '555 มายุนี่น่ารักจนน่าฟัดเลยนะ ^////^' ยามาโมโตะ

      'ชิ ยิ้มแบบนั้น ยัยนี่ไม่กลัวฉันฟัดรึไง' โกคุเดระ

     'ยัยเด็กนี่ น่าขย่ำชะมัด หึหึหึ' รีบอร์น

     บรึ๋ยยยย รู้สึกหนาวแปลกๆนะ ว่าไหม


------------------------------------------------------------

โอ้โหความคิดแค่ล่ะคนน่ากลัวใช่เล่น เว้นแต่สึนะที่ยังใสอยู่ แต่อนาคนนี่จะยังใสอยู่ไหมนะ 55555 แวะมาเพิ่มตอนแล้วจากไป

          See you แล้วเจอกันตอนหน้านะ 
                                                                  ด้วยรักจากไรต์
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 133 ครั้ง

260 ความคิดเห็น

  1. #232 250649 (@250649) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 19:00

    แหม~มายุจังเสน่ห์แรงเกินไปแล้วเดี๋ยวโดนกดไม่รู้ด้วยน้าาาา~

    #232
    0
  2. #165 yamamotoaki121 (@yamamotoaki121) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:04
    อยากให้เว้นบรรทัดหน่อยค่ อ่านยากมากเลย
    #165
    0
  3. #121 นภาสีเพลิง (@cream5911) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 17:29
    เอื้อก~ตายอย่างสงบ//หลับตายิ้มอ่อน
    #121
    1
    • #121-1 TearsOfNil (@TearsOfNil) (จากตอนที่ 3)
      26 ธันวาคม 2560 / 19:26
      เดี๋ยวๆอย่าพึ่งตายนะ รอใต้เตียงแค่ได้ยินเสียงก็โอ กับเราก่อนนนน
      #121-1
  4. #18 pang_kanokwan (@pang_kanokwan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 14:51
    ความใสนี้จะอยุได้นานแค่ไหนกันน้า
    #18
    0
  5. #5 asdfghjkl2811 (@asdfghjkl2811) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 16:14
    รอตอนต่อไปอยู่น่าาา
    #5
    0
  6. #4 mikazu (@mikazu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 14:24
    ระ รีบอร์นจะคู่กับมายุมายุเหรอคะเนี่ย! *[ ]*!!
    #4
    0
  7. #3 0847691240 (@0847691240) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 14:07
    มายุจังระวังนะการเรียงคำพูดกับอธิบายควรให้มันเป็นวรรคนะค่ะเช่น
    "........"แล้วก็อธิบายแล้วไม่ตอนพูดติดกันอะค่าแบบนี้อะค่า"....."1฿%537&#฿@&"....."ค่ามันอ่านอยากนะค่ะติดตามค่า
    ปล.เราอธิบายไม่เก่งคำพูและอธิบายรองอ่านนิยายหลายๆเรื่องดูสิค่าแล้วจะเค้าใจมากกว่านี้
    #3
    0
  8. #2 Peper17 (@Peper17) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 13:55
    มายุจังระวังหล่าวองโกล่าด้วยนะ
    #2
    0