[เลื่อนระยะเวลาปิดพรี] Propose ขอรัก Kookv ft.bts

ตอนที่ 20 : Propose 18 :: Blood [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2632
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 195 ครั้ง
    4 ส.ค. 61





CHAPTER 17

BLOOD


 

-JUNGKOOK TALK-

สิ่งแรกที่ผมทำคือการทำลายโกดังเก็บอาวุธ

แน่ล่ะ ไม่มีมันซะอย่างเยฮวังก็เหมือนคนขาขาด จะทำไงล่ะทีนี้ วิ่งหาความช่วยเหลือจากฝ่ายพันธมิตร? มีมากแค่ไหนกันเชียว

“โกดังหนึ่งเรียบร้อยแล้วครับ” หนึ่งในลูกน้องเข้ามารายงานต่อผม

“อืม” จากนั้นทั้งห้องจึงตกอยู่ในความเงียบเมื่ออีกฝ่ายออกไป

ก๊อกๆ

ไม่นานนักลูกน้องอีกหนึ่งรายก็เข้ามา ผมนั่งฟังคำรายงานผล พวกเยฮวังกำลังวุ่นวาย ปั่นป่วนน่าดู

จงหวั่นเกรงกันซะให้หมด

...จะเล่นให้ไม่เหลือซาก

“นายน้อยครับ”

“อืม” ลูกน้องคนที่เท่าไหร่ไม่แน่ใจ อีกฝ่ายเข้ามารายงานเรื่องหนึ่ง...

“มีสายเข้ามาว่าคิมมินแจเข้าไปลานฝึกเก่าแถบชานเมืองครับ” หัวคิ้วผมขมวดมุ่น ดวงตาที่จับต้องเพียงผนังเคลื่อนมองลูกน้องที่กำลังรายงาน มีดในมือที่ตวัดเล่นหยุดฉับ

“ลานฝึกเก่า?”

“ครับ” มีเหตุผลอะไรถึงเข้าไปที่นั้น หลายปีแล้วที่ไม่มีใครย่างกรายเข้าไป

“เข้าไปทำไม”

“ไม่ทราบครับ แต่คนของนายใหญ่ก็แอบเข้าไปเหมือนกัน” ยิ่งอีกฝ่ายพูดผมยิ่งขมวดคิ้ว คำถามเดิมยังคงวนเวียนอยู่ในหัว มีเหตุผลอะไรถึงเข้าไปที่นั้น

“รู้ไหมว่าคนของปู่มีใครบ้าง”

ปู่ส่งคนเข้าไปที่นั้น

เยฮวังก็ส่งคนเข้าไปที่นั้น

ถึงจะบอกว่าผมกับปู่อยู่ฝั่งเดียวกัน แต่เอาเข้าจริงผมแทบไม่รู้การเคลื่อนไหวของฝั่งปู่เลยสักนิด

ตาแก่นั่นเงียบเชียบ เด็ดขาด

เคลื่อนไหวภายใต้เงาของตระกูลมาโดยตลอด เบื้องหน้าทำตัวเป็นตาแก่อายุมาก รอความตายอยู่ภายในคฤหาสน์หลังโต

ทว่าเบื้องหลัง...ใครจะรู้ว่ายืนออกคำสั่งแก่ลูกน้องในปกครองตั้งมากมาย

บางเรื่องผมแทบไม่รู้ด้วยซ้ำหากไม่มียูคยอม

“ไม่แน่ใจครับ แต่มีคนเห็นยูคยอมกับแจบอม...”

“เตรียมรถให้ฉัน” ผมลุกพรวดทันทีที่ได้ยินชื่อ คว้าปืนและของจำเป็นออกจากเซฟเฮ้าส์

เข้าใจแล้วทำไมปู่ถึงส่งคนไปที่นั้น รวมทั้งพวกเยฮวัง

เพราะยูคยอมอยู่ที่นั่น...

แน่นอน มียูคยอมก็ต้องมีแทฮยอง

ปู่ไม่ส่งคนไปช่วยแทฮยองหรอก เขาเห็นแก่ตัวจะตายชัก


 

ลานฝึกเก่าค่อนข้างห่างไกลจากตัวเมือง ผมขับรถด้วยความเร็วเกินกำหนดซึ่งมันก็ยังกินเวลาไปกว่าสองชั่วโมง ผมจอดรถไว้หน้าทางเข้า จากจุดนี้ต้องเดินเท้าเปล่าเข้าไป 400 เมตร

จะขับรถเข้าไปก็ได้ แต่ขืนขับเข้าไปกลางดงในตอนนี้คงได้เป็นเป้านิ่งให้พวกมันยิง

“นายน้อยครับ คนของนายใหญ่เพิ่งกลับออกไปเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนครับ” ลูกน้องคนหนึ่งเข้ามารายงาน ทั้งร่างกายและใบ้หน้าถูกปกปิดมิดชิด

“เยฮวังล่ะ”

“ถยอยออกไปบ้างแล้วครับ”

“ทำไม?” ผมปรายตามองอีกฝ่าย จู่ๆก็มา แล้วก็กลับไป

ไม่มีเหตุผล

หรือได้ตัวแทฮยองไปแล้วกันแน่

“เมื่อหนึ่งชั่วโมงที่แล้วมีรถคันหนึ่งในลานฝึกระเบิดครับ”

ตัวผมชาวาบไปวูบหนึ่ง และอาจเผลอจ้องลูกน้องที่กำลังรายงานด้วยสีหน้าอื่น อีกฝ่ายถึงได้หลบสายตาอย่างหวาดหวั่น

“รถใคร” ผมเห็นอีกฝ่ายกลืนน้ำลาย ก่อนกลับมาหนักแน่นอีกครั้งคล้ายดึงได้สติเพียงพอแล้ว “ฉันถามว่ารถใคร”

ไม่รู้ว่าผมเปล่งเสียงกดดันแบบออกไปได้ยังไง ในตอนนี้มีเพียงความปลอดภัยของแทฮยองในหัวผม

“คาดว่า...จะเป็นรถของคุณยูคยอมครับ”

.....

“เยฮวังที่ยังอยู่ที่นี้มีกี่คน”

ผมไม่ได้ยินเสียงตัวเอง ไม่ได้ยินเสียงใคร

“สามคนครับ”

ได้ยินเพียงเสียงกรีดร้องที่ต่างกันออกไปของคนสามคน

เสียงนั้น...กำลังจะเกิดขึ้น

“เอาระเบิดมา”


 

ตู้ม!!

“เอาไอ้ตัวที่รอดมา”

“ครับ”

ผมเดินสำรวจโดยรอบ ในลานฝึกไม่มีใครอยู่แล้วนอกจากผมและลูกน้อง อ้อ รวมไอ้สามตัวนั้นด้วย แต่ตอนนี้เหลือกี่คนแล้วก็ไม่อาจทราบ

ตายๆไปก็ดี

ถึงรอดมาก็จะเหยียบซ้ำให้ตาย

“เจ็บหนักหนึ่งคนครับ อีกคนหลบไปได้” คนที่สามซึ่งไม่ถูกพูดถึงมันจุนไปกับระเบิดแล้ว ผมขว้างใส่กลางหัวมันเต็มๆ

“ไปตามไอ้ตัวที่หลบมา” ผมเดินเข้าใกล้ไอ้ตัวที่บาดเจ็บ ร่างกายมันโชกเลือด แขนข้างหนึ่งเละไม่มีชิ้นดี เหมือนว่าตาข้างหนึ่งจะโดนสะเก็ดระเบิดด้วย บริเวณหน้าท้องมีเศษกระจกปักคาไว้

ผมนั่งยองๆมองไอ้ตัวที่นอนราบไปกับพื้น สีหน้ามันไม่สู้ดีนัก แหงล่ะ จะตายห่าอยู่แล้ว

“ไงมึง” ผมปราดตามองทั่วทั้งร่างมัน ไม่มีอะไรบ่งบอกว่ามันจะรอดเลยสักนิด

“อึก...” มันมอง สายตามีแต่ความเกลียดชัง

“แทนที่จะเกลียดกู ไปเกลียดเจ้านายมึงนู้น ถ้ามันไม่ส่งมึงมามึงก็ไม่ตาย” มันหายใจรวยริน มือข้างที่เหลือกำแน่น

ทั้งเจ็บทั้งแค้นสิมึง

“...มึง” เสียงจะพูดยังไม่มี

“ถ้ากูดังออก มึงว่าตัวเองจะรอดไหม?” ปลายนิ้วผมแตะลงบนเศษกระจกหน้าท้องมัน ลูบวนไปกับรอยคมจนบาดผิว “ไม่ตอบ?”

“อั่ก” มันกระอักลิ่มเลือดจนเลอะไปกับปลายคางและลำคอ กลิ่นไหม้ กลิ่นคาวเลือด คละคลุ้งไปทั่วบริเวณ

“ไม่ตอบงั้นกูดึง”

...จึก

“อ๊าก!” มันกรีดร้อง ดิ้นทุรนทุราย ไม่มีความปรานีใดๆ เมื่อคิดจะดึงก็ดึง เศษกระจกขนาดหนึ่งอยู่ในมือผม หลุบตามองรอยแผลแล้วพบว่าเลือดทะลักออกมายิ่งกว่าเขื่อนแตก

ดี

เอาเลือดชั่วออกมาให้หมด

“ถ้ามึงยอมบอกว่าเอาคนของกูไปไว้ไหน กูจะให้คนรักษามึง” เกิดการต่อรองขึ้น แต่บอกไว้ก่อน สัจจะไม่เคยมีในหมู่โจร

“ไม่ ไม่รู้” คำตอบนั้นช่างแผ่วเบา ไร้เรี่ยวแรง มือมันเอื้อมจับรองเท้าผม “ขะ ขอ”

“ขอตาย?” ผมเลิกคิ้ว คว้าปืนจากลูกน้องที่ยื่นมาให้

“อึก” มนุษย์นั้นถ้าเพื่ออยู่รอด ต่อให้ต้องก้มหัวศิโรราบต่อศัตรูก็ย่อมทำ “ไม่ ไม่ตาย”

“แต่กูไม่อยากให้มึงรอดเลยว่ะ” ผมเผยรอยยิ้ม กดปลายปืนลงบนผิวลำคอของคนที่นอนอ้อนวอน “รอดไปก็เท่านั้น”

ผมปราดตามองทั่วทั้งร่างมันอีกครั้ง

“ภาระ”

ปัง!

“ได้ตัวมันมาแล้วครับ”

ช่างประจวบเหมะ

พออีกคนตาย อีกคนก็โผล่มา

“ไง” ผมก้าวเท้าเข้าหามันอีกตัวที่เกือบรอด ฝีมือไม่พอก็ตกม้าตาย

“สิ่งที่มึงอยากรู้กูไม่มีวันบอก”

“ยังไม่มีใครถามอะไรเลย รีบดักเชียวนะ” ผมเผยรอยยิ้มอีกครั้ง ไล้ปลายกระบอกปืนตามกรอบหน้าซึ่งล้อมไปด้วยหยดเหงื่อ “แน่ใจว่าจะไม่บอก?”

“หึ” มันหัวเราะเยาะ เดาะลิ้นอย่างท้าทาย “เป็นถึงนายน้อยตระกูลจอน เรื่องง่ายๆแค่นี้ไม่มีปัญญา กระจอก”

ผมเผยรอยยิ้มที่มากกว่าเก่า หยุดปลายปืนที่กลีบปากโอหัง

กดลึกจนแทรกเข้าโพรงปาก

“รู้ไหม? กูไม่ต้องถามเรื่องที่อยากรู้กับมึงเลยก็ได้ ไม่จำเป็น คนของกูมีปัญญามากกว่าสมองหมาๆของนายมึง อะไรที่เป็นความลับนักหนา...คิดว่าพวกกูไม่รู้หรือยังไง”

“...!

“กูแค่ยื่นโอกาสรอดให้มึง แต่เหมือนมึงจะไม่ต้องการ” มันอ้าปากเพื่อส่งเสียงค้าน แต่เปล่าประโยชน์เมื่อกระบอกปืนยังยัดอยู่ในปาก “มึงหมดสิทธิ์นั้น”

“...อึก”

“โทษตัวมึงเองแล้วกันที่ตัดทางเลือก”

กระบอกปืนถูกพลิกขึ้น...

ปัง!

กระสุนพุ่งสู่เพดานปากทะลุเหนือศีรษะ ร่างกายไร้ซึ่งวิญญาณถูกปล่อยร่วงสู่พื้น สีแดงฉานเริ่มไหลกลบพื้นที่โดยรอบ

“เก็บงานให้ดี”

“ครับ”

ก่อนจาก ผมเดินไปยังจุดที่ลูกน้องบอกว่ารถระเบิด

พื้นที่โดยรอบไหม้เกรียม กลิ่นไหม้ยังมีอยู่เจือจาง ผมสำรวจทั่วหากก็ไม่พบอะไร กระทั่งหันหน้าเข้าตัวบ้าน ประตูด้านหลังไม่ได้ถูกปิด

ผมเข้ามาภายใน นานมาแล้วที่ความทรงจำถูกปิดตาย

แม่ตายที่นี้

พ่อเริ่มอ่อนแอจากที่นี้

อิสระผมหายไปจากที่นี้

ทุกอย่าง...เปลี่ยนแปลงจนแทบไม่เหลือเค้า

ผมเข้ามาในห้องนอนฝั่งขวา เป็นห้องที่ผมเคยนอนทุกครั้งที่มาฝึกซ้อม ผ้าปูเก่าๆที่ยับยู่บ่งบอกว่ามีคนใช้มันเมื่อไม่นานมานี้

ภาวนาให้เป็นแทฮยอง

แอ๊ด

ตู้เสื้อผ้าเก่าจนสนิมเกาะ ฝุ่นคลุ้งจนแทบสำลัก ในจำนวนเสื้อผ้าทั้งหมดที่แขวนไว้มีชุดหนึ่งเด่นเตะตา

ใจผมเต้นผิดจังหวะ

จำได้ว่านั่นคือชุดนอนแทฮยอง

ผมคว้าชุดนอนตัวนั้น ดึงมันออกจากไม้แขวนแล้วเดินออกจากตัวบ้านทางประตูหน้า รถของผมที่จอดทิ้งไว้หน้าทางเข้าถูกนำเข้ามาจอดภายในลานเรียบร้อย

“นายน้อยครับ” ลูกน้องคนหนึ่งเดินเข้ามาหาด้วยท่าทีเร่งเรีบ “นายใหญ่เรียกพบครับ”

ตาแก่นั่นน่ะหรอ?

...เรียกพบก็ดี



“สวัสดีหลานชาย” เสียงแหบแห้งที่เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา สองมือเหี่ยวย่นยกขึ้นทักทายดั่งเคยชิน รอยยิ้มบนกลีบปากแย้มบานอย่างไร้ทุกข์

เก่งเหลือเกินผู้ชายคนนี้

“สวัสดีครับปู่”

คนของปู่พาผมขึ้นมายังชั้นบนสุดของคฤหาสน์ คนของผมถูกแยกไปอีกทาง ภายในห้องทำงานสีโอ๊คตอนนี้จึงมีเพียงผมและคนตรงหน้า

“สบายดี...”

“เข้าเรื่องเลยดีกว่าครับ ปู่มีอะไร”

“....” แววตาที่ยิ้มแย้มในคราแรกเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน ผมจ้องกลับด้วยความแน่วแน่ที่ไม่ต่างกัน ก็แน่ล่ะ ผมหลานเขานี่ สายเลือดก็รับมาโดยตรงอยู่แล้ว

“มาไทยเงียบๆก็ว่าแปลกแล้ว นี่ยังจะเรียกมาหาทั้งๆที่ไม่มีเรื่องอะไรจะสั่ง...ยิ่งน่าสงสัยเข้าไปใหญ่เลยนะครับ”

“....”

“ปู่น่ะ...” ผมไม่มีเวลามากพอจะเล่นกับคนอย่างเขาหรอก “ตั้งใจจะทำอะไรกันแน่ครับ”

“หึ” ใบหน้าที่เปลี่ยนแปลงตามกาลเวลากระตุกยิ้ม ปู่ลุกขึ้น ก้าวเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า “อวดดี”

“ครับ ผมอวดดี หลานปู่นี่ครับ ก็เหมือนๆกันนั่นแหละ”

“เพราะเด็กคนนั้นสินะ แกถึงทำตัวแบบนี้” ยิ้มอีกแล้ว พูดว่าเด็กคนนั้น...หมายถึงแทฮยองอยู่แล้ว ปู่คลี่ยิ้มที่คล้ายแฝงความอ่อนโยนอยู่ในที

แต่อย่าได้หลงกลเชื่อล่ะ

รอยยิ้มนั่นพร้อมฆ่าคุณได้ทุกเมื่อ

“ดีแล้ว ดีจรืงๆ” คิ้วผมขมวดมุ่นเมื่อตาแก่ตรงหน้าพูดออกมาแบบนั้น ปู่หัวเราะในวินาทีต่อมาพร้อมตบไหล่ผมสองครั้ง

“หัวเราะอะไร” เสียงผมห้วนโดยไม่รู้ตัว ไม่ชอบท่าทีนี้ ไม่ชอบการแสดงออกแบบนี้ มันไม่ใช่เรื่องที่ดีนักหรอก

ตาแก่นี้น่ะ...

“ฉันบอกว่า...” ปู่หยุดหัวเราะแล้วมองหน้าผม เอ่ยพูดด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจ “ดีแล้ว”

“...?”

“ดีแล้วจริงๆที่เด็กนั้นตาย”

ในตอนนั้น...ปีศาจร้ายยืนอยู่ตรงหน้าผม บางอย่างที่ผมเกลียดไม่เคยหายไปจากชีวิต มันยังวนเวียน ล่องลอย

มีความสุขอย่างที่ใครอื่นไม่เคยเข้าถึง

“รถระเบิดน่ะ ตู้ม...เรียบ”

 

ตั้งแต่เด็กจนโต...

ปู่ไม่เคยเป็นคนที่ดีสำหรับผม เขาเป็นเหมือน...บางสิ่งบางอย่างที่พรากความสุขไป

เจ้ากรรมนายเวร?

ศัตรู?

ไม่รู้...ไม่รู้ต้องเรียกว่าอะไร

แต่เขาเลวร้าย

ผมไม่ชอบ เหมือนมีเงาดำลอยไปลอยมาทุกครั้งที่กลับบ้าน

แม่เคยพูดเสมอว่าเขาไม่ได้ร้ายหรอก แค่เพราะจุดยืนในตำแหน่งสูงสุดบังคับให้ต้องเป็นแบบนั้น ผมถึงเกลียด...ไม่อยากขึ้นรับตำแหน่งอะไรทั้งนั้น ไม่อยากเกี่ยวข้อง

อยากอยู่กับแทฮยองแค่สองคน

ขอแค่นั้นไม่ได้รึยังไงกัน

ดีแล้วจริงๆที่เด็กนั้นตาย

ดีบ้าอะไร

ตาแก่นั่นไม่เคยรู้สึกอะไรเลย ไม่เลยสักนิด ความเป็นคนจางหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ เหอะ

“ตามหาสามคนนั้นให้เจอ”

“ครับ”

ผมทิ้งให้บทสนทนาในห้องจบลงแค่ตรงนั้น แค่คำพูดเลื่อนลอยของตาแก่คนหนึ่ง

 

TAEHYUNG TALK

ครืด

เจ็บ...

ร่างกาย...เจ็บไปหมด

ไม่หยุดรู้สึกสักที ยิ่งจะตื่น ยิ่งรู้สึกว่าเจ็บ

ครืด

เหมือน...ขยับอยู่ตลอดเวลา

“จะถึงแล้วล่ะครับ อีกนิดเดียว ทนหน่อยนะครับคนดี” เสียง...เสียงนี้ ไม่ใช่ ไม่ใช่คนดี

คิมมินแจน่ะ น่ากลัว

ครืด~

...เจ็บ

ไม่ไหวแล้ว ร่างกายมัน เหมือนจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ทำไมเจ็บตลอดเวลา

ผมลืมตาที่หนักอึ้ง ทุกอย่างมืดมิดไปหมด ไม่สิ มีแสงให้เห็นตรงนั้นไง บน...กำแพง?

ครืด~

อา ทำไม หางตาผมถึงเห็นบางอย่าง ร่างกาย ทุกส่วนสัมผัสกับของแข็ง บางอย่างที่หางตาเห็นนั้นเคลื่อนไหว ไม่...ไม่หรอก เป็นตัวผมเองต่างหากที่เคลื่อนไหว

เป็นตัวผมเองที่รู้สึกเจ็บ...จากการโดนลากในครั้งนี้

หางตาผม มองเห็นพื้นปูนได้อย่างชัดเจน

ร่างกายผมเสียดสีไปกับพื้นอย่างแนบชิด

...เจ็บ

“แค่เปิดประตูนั้นเข้าไป ก็จะมีแค่โลกของเราสองคนแล้วล่ะครับ...พี่แทฮยอง”

ไม่เอา

อยากออกไป

ใครก็ได้...ช่วยที

“ผมมีของจะให้พี่เต็มเลย พี่ต้องชอบมันแน่ๆ เชื่อผมซี๊~ ฮึมม”

ไม่เอาเสียงฮัมเพลง อย่าร้อง อย่าเปล่งเสียงออกมาให้ได้ยินสิ

กลัวนะ

กลัวจนจะทนไม่ไหวแล้ว

“แด่คุณ...คุณที่รัก~ แด่ผม ที่รักคุณ~ โลกของเรา”

ไม่เอาไง

ช่วยด้วย ไม่เอาแบบนี้

...จองกุก

“ถึงแล้วล่ะครับ”

ช่วยด้วย...

“โลกที่มีแค่พี่กับผม...แทฮยอง”





:: TALK 2::
จริงๆจะลงเพิ่มอีก แต่เดี๋ยวมันค้าง เพราะแค่นี้ก็น่าจะค้างกันแล้วล่ะนะ 555555555
ถ้าลงเพิ่มมันจะเยอะมากสำหรับตอนนี้ เลยตัดไปเป็นตอนหน้าแทนดีกว่า

เปิดพรีวันนี้นะคะ! ตอนทุ่มตรง หลังดูแบบสอบถามแล้วก็คิดว่าจะทำ อยากทำค่ะจริงๆ 55555555 เรานับตามนั้นจริงๆ มันพอจะทำเล่มเลยทำ รายละเอียดการพรีฟิคอยู่ในตอนถัดไปนะคะ 



นี่คือปก! อวดได้มั้ย ทำเองเลยนะ
555555555555555555555555555


:: TALK 1 ::
จองกุกมั่ยอ่อนโยน!
กร้าวใจอิช้อยทาก 555555555555




@Jaow_nara
#กุกวีขอรัก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 195 ครั้ง

944 ความคิดเห็น

  1. #885 dreammtbb1a (@dreammtbb1a) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 22:19
    มินเเจ-เข้าขั้นโรคจิตล้ะ
    #885
    0
  2. #796 PaiiKanj (@PaiiKanj) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 20:54
    มินแจได้ตัวพี่แทไปแล้ว แล้วยูคยอมกะแจบอมล่ะ หายไปไหน จองกุกจะหาแทเจอมั้ย ลุ้นจริงๆ
    #796
    0
  3. #737 toonzizii (@toonzizii) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 15:24
    สงสารแทอะ TT
    #737
    0
  4. #736 Lala_Land (@Lala_Land) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 09:29
    รีบมาช่วยเเทน้าากุกกก
    #736
    0
  5. #735 Noeyoey (@Noeyoey) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 08:05
    จองกุกรีบไปช่วยแททท ฮือTT ไรท์คะปกฟิคสวยยยยยย ชอบบบบบ สู้ๆนะ!
    #735
    0
  6. #734 Puppy2894 (@INGING852) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 23:49
    ในที่สุก็อัพพพพ เย้ ไรท์มาอัพตอนต่อไปเร้ววววว กุกกี้ต้องโผล่มาอย่างเกรี้ยวกราดดดด!! รอเด้อรออออ
    #734
    0
  7. #733 AmBaby_lovely (@taehyungny) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 20:12
    ฮืออออ แทของชั้น
    #733
    0
  8. #732 Ploysin_02 (@Stigma_ptp2002) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 17:57

    หืออออช่วยแทเร็ววTT

    #732
    0
  9. #731 vvmk912 (@mtaetaestan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 17:45
    คือมินแจอยู่ฝั่งไหนป่าว หรือแค่ชอบแทเฉยๆ
    #731
    0
  10. #730 O-R-U-L8-2 (@O-R-U-L8-2) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 17:41

    ถ้าเราเป็นจองกุกนะ ฆ่าได้เป็นฆ่าอะบอกเลย ตอนโมโหอะไรก็ขวางไม่ได้ทั้งนั้น! (อินเกิ๊นนนนน)

    #730
    0
  11. #729 Nufumi72 (@Nufumi72) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 17:29
    ไรท์คะ...นี่นิยายค่ะ!!!! น้ำเน่านิดๆแบบยูคยอมกับยองแจโผล่มาช่วยทันแบบนี้ก็ได้นะคะ ถ้าน้องกลายเป็นคนไร้ความรู้สึกขึ้นมาจริงๆ...เราคงทนไม่ได้แน่ค่ะTT//กุก!!! โถ่เว้ยยย เร็วกว่านี้ ช่วยน้องให้ได้นะ ไม่งั้นไม่ยกลูกให้แน่!!!//ยกเว้นน้องยอมเอง...//รอค่าา สู้ๆนะคะไรท์ เป็นกำลังใจให้น้าาา
    #729
    0
  12. #728 TaeTaeNochu (@TaeTaeNochu) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 17:21
    พิแทไม่เป็นไร ฮรืออออออ ใจฉันนนนน TT
    #728
    0
  13. #727 ployploy888 (@ployploy888) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 16:29
    โห นี่กังวลเลย หากในตอนหน้าน้องแทต้องบุบสลาย ทำใจอ่านไม่ได้จริงๆ อะ ;-;
    #727
    0
  14. #726 KV_KIMTAE (@Sainathi2547) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 16:18
    เมื่อไหร่แทฮยองกับจองกุกจะได้อยู่อย่างสงบสุขกันนะ ฮื่ออ
    #726
    0
  15. #725 Moonlionz (@Nyngnong) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 22:27
    อหห. อย่างโหดด ว่าแต่แทฮยองอยู่ไหน ปลอดภัยใช่มั้ยยย ;-;
    #725
    0
  16. #723 Chanakan1310 (@Chanakan1310) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 13:13
    อมกๆๆๆๆลุ้นขี้แตก
    #723
    0
  17. #721 AmBaby_lovely (@taehyungny) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 22:33
    รีบๆมาน้า รอๆๆๆๆๆ
    #721
    0
  18. #720 77_94exo (@77_94exo) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 20:12
    ไรท์รีบมาต่อไวๆน๊าาา อยากอ่านนนแล้วววววว ค้างๆๆๆๆ สู้ๆค่ะ
    #720
    0
  19. #719 loveJKForever (@loveJKForever) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 08:57
    ไรท์สู้ๆค่ะ
    #719
    0
  20. #718 stptaex2 (@gogokan122) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 08:30
    จองกุกได้ใจทาก ไปค่ะ ใครทำเมียเราเจ็บมันต้องเจ็บกว่า!!! สู้ๆนะคะ
    #718
    0
  21. #717 Nufumi72 (@Nufumi72) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 00:21
    แทลูกกก อยู่ไหนอ่ะะ ไม่นะะ น้องปลอดภัยใล่ไหม...ยูคกับแจด้วยย//เอาค่ะพี่กุก จัดการให้จบๆไปเลย//รอค่าา สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้น้า
    #717
    0
  22. #716 KV_KIMTAE (@Sainathi2547) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 22:51
    โอ๊ยยย ถ้ามีใครเป็นไรไปจะโกรธพวกเยฮวังกะตาแก่จริงๆด้วย
    #716
    0
  23. #715 Ploysin_02 (@Stigma_ptp2002) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 21:05

    ปู่แม่งงงงงงงงงงงงง โกรธว่ะ รักใครไม่เป็นใช่ไหมถึงได้เห็นแก่ตัวขนาดนี้

    #715
    0
  24. #713 vvmk912 (@mtaetaestan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 20:57
    โหยย จองกุกโหดมั่กก
    #713
    0
  25. #712 Oh_Taeyi (@mary-sehun-exo) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 20:57
    พร้อมเปย์แล้วนะ รออยู่นะ
    #712
    0