ร้อยเล่ห์รักข้ามภพ(百爱跨越时间)

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 205,328 Views

  • 1,235 Comments

  • 5,313 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    159

    Overall
    205,328

ตอนที่ 14 : บทที่13 ลุ่มหลงมัวเมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10825
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    12 ก.ย. 60

       ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัล ดอกไม้ลายเส้น   


             สุดท้ายแล้วชิงเทียนก็ไม่อาจต้านทานเทพเจ้านิทราและความความง่วงงุนได้สำเร็จ  เขาจึงเผลอหลับไป เนื่องด้วยสตรีที่กำลังกอดแขนของเขาอยู่ไม่ยินยอมปล่อยมือจากตัวเขา  หากเขาพยายามแกะมือของนางออก  นางก็จะลืมตามองเขาด้วยสายตาออดอ้อนว่าตนยังมิหลับ  พี่ใหญ่ผิดสัญญา จนสุดท้ายเขาก็จำต้องค้างที่ตำหนักเหิงเยว่  และต้องแอบออกมาจากตำหนักในตอนเช้าแทน . . . . . .              


ทางฝั่งหลวนหลงเมื่อได้ข่าวว่าหญิงที่ตนพึงใจกำลังตั้งครรภ์กับผู้อื่น  เขาก็หาได้สะดุ้งสะเทือนไม่ เพราะเขาหล่อและรวยมากต่อให้หญิงที่ตนพึงใจมีลูกติดมาเป็นโขยงเขาก็พร้อมจะเลี้ยงดูและพร้อมที่จะทำเพิ่มให้นางได้อีก หากนางเต็มใจจะอยู่กับเขา

             

เขายังคงดำเนินแผนการของตนต่อไปโดยเริ่มจากต้องเข้าไปแนะนำตัวต่อสาวงามก่อนสินะ หึ หึ ก่อนจะไปแนะนำตัวก็ต้องมีข้ออ้าง และต้องมีของฝาก หลวนหลงเดินดูของฝากให้กับชิงหลิงอย่างสบายอารมณ์ 

             

แต่ของฝากธรรมดาๆจะให้เขานำไปให้นางได้อย่างไร แต่หากเป็นของที่นางชอบล่ะ หึหึ สงสัยเขาคงต้องลอบปีนกำแพงจวนอัครเสนาบดีเพื่อสอบถามผู้รู้เสียแล้ว 

            

ฝ่ายเจิ้งหลี่ก็มิได้รู้เลยว่าแผนการของเขาไม่มีผลอันใดต่อศัตรูเลยซักนิดเดียว แต่กลับกลายเป็นการขุดดินฝังตนเองเสียมากกว่า   

             

หลายวันแล้วที่ชิงหลิงหาทุกข้ออ้างทำทุกทางเพื่อให้ชิงเทียนมาอยู่ข้างกายเธอ สารพัดเหตุผลที่จะเอ่ยไม่ว่าจะเป็นแกล้งไม่สบายต้องการให้ต้าเกอมาพบ

           

 ตกดึกก็ให้คนไปตามต้าเกอบอกว่าตนฝันร้าย และดึงตัวชิงเทียนเอาไว้จนถึงเช้า เหตุการณ์ดังกล่าวอยู่ในสายตาของเจิ้งหลี่โดยตลอดจนตอนนี้เขานั้นกินไม่ได้นอนไม่หลับทุกข์ทรมานจนสุดท้ายเขาก็ประชวรในที่สุด 

             

ข่าวการประชวรของหวงตี้ส่งผลให้เกิดความโกลาหลในวังหลวงพอสมควร หมอหลวงเหมาเชิญหวงโฮ่วมาคอยดูแลหวงตี้ในระหว่างที่ทรงประชวร 

             

แต่เธอหาได้สนใจไม่ เธอเพียงส่งเหล่าสนมแวะเวียนมาดูแลหวงตี้ไม่เว้นแม้แต่ฟางผินก็ยังได้รับโอกาสในการดูแลหวงตี้ 

             

โดยเธอให้เหตุผลว่าเธอกำลังตั้งครรภ์ไม่สามารถดูแลหวงตี้ได้ กว่าเจิ้งหลี่จะรู้ว่าตนทำผิดพลาดก็สายไปเสียแล้ว 

             

ชิงหลิงใช้เวลาทั้งหมดไปกับการทำขนม ปักผ้า ให้กับชิงเทียนราวกับศรีภรรยาปฏิบัติต่อสามี จนทำให้เหล่านางกำนัลต่างรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ 

              

จนสุดท้ายซูซูที่เอ่ยเตือนชิงหลิงเท่าไหร่นางก็ไม่ยอมฟังทนไม่ไหว จึงเอ่ยปากขอร้องชิงเทียนในตอนที่เขากำลังแอบลอบออกจากตำหนักหวงโฮ่วในตอนเช้า 

             

แม้จะเป็นเก๊อเม่ยกันแต่การทำเช่นนี้มีผลร้ายแรงยิ่งนักหากมีคนรู้ แต่เนื่องจากผู้อนุญาตคือหวงตี้และในขณะนี้หวงโฮ่วทรงตั้งครรภ์จึงไม่มีใครใส่ใจมากนัก  ตอนนี้ทุกคนต่างเป็นห่วงอาการประชวรของหวงตี้มากกว่า 

              

"ท่านหัวหน้าองครักษ์ได้โปรดกล่าวแก่หวงโฮ่ว เกลี่ยกล่อมให้ทรงไปดูอาการหวงช่างหน่อยได้หรือไม่เจ้าค่ะ  ตอนนี้อาการของหวงช่างทรงทรุดลงเรื่อยๆ หากเป็นเช่นนี้ต่อไปคงไม่ดีแน่"  ซูซูขอร้องชิงเทียนด้วยความร้อนใจ

             

ชิงเทียนเลิกคิ้วมองนางกำนัลอย่างฉงนใจ "ตอนนี้หวงโฮ่วทรงครรภ์อยู่ ข้าว่านางอยู่ห่างหวงช่างนั้นถูกต้องแล้วเพื่อมิให้นางติดโรคจากหวงช่าง แม้ว่าอาการของหวงช่างจะน่าเป็นห่วงแต่โอรสสวรรค์ก็สำคัญ ดังนั้นเจ้าเลิกคิดเช่นนี้เสียเถอะ เพราะแม้ว่าหวงโฮ่วจะไปที่นั่นก็ไม่ได้ช่วยอันใดให้มันดีขึ้นเพราะนางมิใช่หมอ" ชิงเทียนสะบัดชายเสื้อใส่ซูซูก่อนจะเดินจากไป 


. . .

. . .

              

หลวนหลงหลังจากบุกจวนเสนาบดีและคิดแผนการมากมายแล้ว ก็ถึงเวลาที่เขาจะต้องไปแนะนำตัวต่อหน้าว่าที่หวงโฮ่วของตนเสียที 

             

 หลวนหลงให้เหล่าขันทีและนางกำนัลหอบของฝากที่คิดว่านางจะชอบไปยังดำหนักเหิงเยว่ 

             

ช่วงนี้เขาได้ยินมาว่าจักรพรรดิเจิ้งหลี่กำลังประชวรหนัก ฮ่าๆๆ ช่างเป็นโอกาสดีในการตีท้ายครัวผู้อื่นยิ่งนัก ยิ่งคนผู้นั้นตายเร็วเท่าไหร่แผนการของเขาก็ยิ่งจะง่ายดายมากขึ้นเท่านั้น

             

"ทูลหวงโฮ่วจักรพรรดิหลวนหลง เสด็จมาพ่ะย่ะค่ะ"

              

ฉันเลิกคิ้วมองจักรพรรดิหลวนหลงผู้ที่พยายามส่งเม่ยเม่ยของเธอออกนอกแคว้นด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

              

เขาต้องการสิ่งใดจากเธอกันถึงได้มาหาเธอถึงศาลาริมทะเลสาบ ถ้ามิใช่ว่าเธอกำลังรอต้าเกอของตนอยู่และกลัวจะเป็นการเสียมารยาท เธอคงลุกเดินหนีไปแล้ว

               

หลวนหลงเดินเข้ามานั่งภายในศาลามองชิงหลิงที่มองมายังตนเองด้วยสายตาไม่เป็นมิตรก็รู้สึกแปลกใจเขาไปทำอันใดให้นางไม่พอใจตอนไหน 

             

"วันนี้อ้ายเจี๋ยไปเที่ยวเล่นในตลาดมา เห็นสิ่งของสวยงามมากมาย จึงซื้อมาฝากหวงโฮ่วชิงหลิง เจ้าดูสิมีแต่ของน่ารักๆ เหมาะกับเจ้าทั้งนั้น" ฉันมองสิ่งของที่เหล่านางกำนัลและขันทีนำเข้ามาก็มองอย่างสนใจ 

              

ตั้งแต่เธอมาอยู่ในภพนี้เธอยังไม่เคยออกไปเดินตลาดเลยสักครั้ง สิ่งของที่หลวนหลงนำมาล้วนเป็นสิ่งที่เธอไม่เคยเห็น 

             

เมื่อหลวนหลงเห็นว่าชิงหลิงสนใจสิ่งของที่เขาซื้อมาก็รู้ว่าสตรีตรงหน้ามีความอยากรู้อยากเห็นและซุกซนตามประสาเด็กสาววัยแรกแย้มก็แย้มยิ้มด้วยความเอ็นดู 

             

ไม่เสียทีที่เขาแอบลอบเข้าจวนท่านอัครเสนาบดีเพื่อถามชิงจูเม่ยเม่ยของชิงหลิงถึงสิ่งของที่นางชอบแล้วก็เป็นไปตามแผนนางสนใจจริงๆด้วย

             

"หลิงเอ๋อร์หากเจ้าสนใจวันหลังอ้ายเจี๋ยพาเจ้าไปเดินตลาดดีหรือไม่อยู่ในวังน่าเบื่อเกินไปเจ้าคิดเช่นนั้นหรือไม่" หลวนหลงโยนหินถามทางด้วยความหลงระเริงว่าชิงหลิงจะต้องตอบตกลง

              

ฉันมองคนที่กำลังตีสนิทเธอด้วยหางตา เธอไปสนิทกับเขาตั้งแต่เมื่อไหร่เขาถึงได้เรียกเธอเสียสนิทสนมว่าหลิงเอ๋อร์ ขนาดสามีในนามของเธอยังไม่เรียกชื่อของเธอด้วยซ้ำ หึหึ

            

"หม่อมฉันไม่อยากไปเพคะ มันเหนื่อย แดดก็ร้อน คนก็เยอะน่ารำคาญ" ฉันเน้นสองพยางค์หลังพลางหันหน้าไปทางหลวนหลงด้วยความตั้งใจ

              

แต่แทนที่เขาจะโกรธเขากับหัวเราะชอบใจ ยิ้มหวานส่งสายตาวิบวับมาทางเธอแทน โฮ้ยทำไมจักรพรรดิผู้นี้ถึงได้น่ารำคาญขนาดนี้ สงสัยจักรพรรดิแคว้นหลวนผู้นี้จะชมชอบให้สตรีหลอกด่า

             

หลวนหลงนั้นไม่เคยพบสตรีใดน่าสนใจเช่นนางมาก่อนยิ่งเมื่อได้อยู่ใกล้กันได้สนทนากับนางเขายิ่งรู้สึกรักใคร่เอ็นดูนางยิ่งนัก 

               

หากนางมีลูกกับเขาลูกจะออกมาน่ารักเช่นเขาหรือน่าเอ็นดูเช่นนางกัน แค่คิดหลวนหลงก็ยิ้มกว้างจนเห็นฟันแทบทุกซี่ นำมาซึ่งความรู้สึกขนลุกแก่ชิงหลิงเป็นอย่างมาก

            

โชคดีที่มีนางกำนัลเขามาขัดจังหวะเสียก่อนจึงทำให้บรรยากาศอึดอัดเมื่อครู่ คลายลง

           

"ทูลหวงโฮ่ว ท่านหัวหน้าชิงเทียนมารอพบที่ตำหนักแล้วเจ้าค่ะ" เมื่อชิงหลิงรู้ว่าผู้ที่เธอรอคอยมาถึงแล้วก็ลุกพรวดพราดจะก้าวออกไป 

              

แต่ด้วยนึกขึ้นได้ว่ายังมีผู้อื่นที่กำลังคุยกับเธออยู่ เธอจึงหันกลับไปถวายพระพรบุคคลที่นั่งอ้าปากค้างในศาลาอย่างลวกๆ ก่อนจะวิ่งสาวเท้าเดินไปหาเต้าเกอของตนอย่างรวดเร็ว

             

หลวนหลงมองตามหลังของชิงหลิงไปจนลับสายตา มือกำแน่นด้วยแรงโทสะ ใครกันที่บังอาจแย่งชิงนางไปต่อหน้าต่อตาเรา

ชิงเทียนมองเม่ยเม่ยของตนที่ตอนนี้กำลังจะเป็นแม่คนแล้ววิ่งมาหาเขาอย่างร่าเริง ก็อดตกใจไม่ได้ นางกำลังวิ่ง! วิ่งได้อย่างไร!

            

 ชิงเทียนมองนางอย่างตกตะลึง สีหน้ามืดครึ้มลงเรื่อย ๆ เมื่อเม่ยเม่ยของตนวิ่งมาถึงตรงหน้าเขา

            

เมื่อฉันมาถึงตรงหน้าต้าเกอของตนก็แปลกใจทำไมวันนี้ เขาถึงได้ทำหน้าตาเหมือนไปโกรธผู้ใดมา   

            

"พี่ใหญ่ ท่านเป็นอะไรหรือคล้ายท่านดูอารมณ์ไม่ดี"ฉันเอ่ยพลางทำหน้าตาเศร้าสร้อย เธอไม่ชอบเลยเธอไม่ชอบให้ใบหน้านี้ของต้าเกอมีสีหน้าเช่นนี้ 

              

เธอเห็นแล้วคิดไปถึงวันที่คนที่มีใบหน้าเช่นนี้จากเธอไป คิดแล้วฉันก็เจ็บในหัวใจแปล๊บๆ  คล้ายมีบาดแผลที่ยังไม่มีวันหายอยู่ในหัวใจของเธอ

              

เมื่อชิงเทียนเห็นสายตาเศร้าสร้อยของนาง เขาก็ใจอ่อนยวบด้วยไม่อยากให้เม่ยเม่ยต้องเศร้าเสียใจจึงเอ่ยกับนางเสียงนุ่มละมุน

             

"ชิงหลิงตอนนี้เจ้าเป็นถึงหวงโฮ่วและไม่ไช่ตัวคนเดียว ในท้องเจ้ายังมีโอรสสวรรค์ที่แสนสำคัญอยู่ เจ้าไม่ควรวิ่งเช่นนี้อีก ต่อให้เจ้าจะรีบมากเพียงใด ก็ควรระวังตนเองให้มาก เจ้าเข้าใจหรือไม่ หากเกิดอันใดขึ้นกับโอรสสวรรค์เกรงว่าสกุลชิงคงรับไม่ไหว"

              

ชิงเทียนเอ่ยเตือนนางด้วยความหวังดี แต่ใบหน้าของเขาก็ยังคงปรากฎความกังวลออกมาเด่นชัดไม่เสื่อมคลาย

             

ฉันเห็นเช่นนั้นก็รู้สึกผิด ที่ตนทำให้ต้าเกอต้องเป็นกังวล แต่เธอไม่รู้ว่าจะทำเช่นไรให้เขาสบายใจขึ้น 

              

หากเธอชวนต้าเกอออกไปเที่ยวข้างนอกล่ะ จะเป็นเช่นไรต้าเกอของเธอตั้งแต่กลับจากชายแดนยังไม่ได้ไปเที่ยวที่ใด ส่วนใหญ่มักจะขลุกอยู่กับเธอในตำหนัก

             

แต่เธอออกจากวังไปไม่ได้หากหวงตี้ไม่ทรงอนุญาต และตอนนี้หวงตี้ก็ทรงประชวรการที่เธอออกไปเที่ยวเล่นย่อมจะไม่เหมาะสม 

               

แต่...มีอีกผู้หนึ่งที่สามารถพาเธอออกไปได้ ฉันคิดพลางยิ้มอย่างอารมณ์ดี

             

"ต้าเกอรอเม่ยเม่ยสักครู่นะเจ้าคะ แล้วเราไปเที่ยวข้างนอกกัน" ฉันเอ่ยพลางกำลังจะวิ่งจากไปแต่นึกขึ้นได้ว่ามันอาจจะทำให้ชิงเทียนไม่พอใจ เธอจึงเปลี่ยนจากวิ่งเป็นการเดินเร็วๆไปที่ศาลาริมทะเลสาบที่เมื่อสักครู่เธอทิ้งบุคคล คนหนึ่งเอาไว้


 .

. . .

. . . . . 


ศาลาริมทะเลสาบลู่เจ๋อ

            

หลวนหลงนั่งดื่มชาราวกับว่าหากมันเป็นสุราเขาคงเมาพับหลับไปแล้ว สตรีน่าตายผู้นั้นทิ้งเขา เขาคนนี้จักรพรรดิหลวนหลงผู้ยิ่งใหญ่

            

ทั่วทั้งสองแคว้นยังมิมีสตรีใดที่กล้าปฏิเสธเขา ยกเว้นเม่ยเม่ยของสตรีน่าตายผู้นั้นช่างเหมือนกันทั้งเจี่ยเจียทั้งเม่ยเม่ย

              

คนเม่ยเม่ยก็เมินเขาไม่ว่าจะเสนอสิ่งใดให้ก็ไม่เอา คนเจี่ยเจียก็ทอดทิ้งเขาไปอย่างไม่ใยดี 

             

เพ้ย...นี้เขากลายเป็นบุรุษที่สาวต่างเมินหน้าหนีไปตั้งแต่เมื่อใดกัน ยิ่งคิดหลวนหลงก็ยิ่งแค้นใจยิ่งนัก สตรีแคว้นเจิ้งคงมิเป็นเช่นนี้กันทั้งแคว้นหรอกกระมัง

             

เมื่อชิงหลิงมาถึงศาลาริมทะเลสาบลู่เจ๋อ เธอคิดว่าเขาน่าจะยังอยู่ที่ศาลาริมทะเลสาบลู่เจ๋อ ซึ่งก็เป็นไปตามคาดเขายังคงนั่งจิบ เออ....ไม่น่าเรียกจิบน่าจะเรียกว่าดื่มชาอย่างบ้าคลั่งมากกว่า

              

"ทูลหวงช่าง หวงโฮ่วชิงหลิงขอเข้าเฝ้า" เมื่อหลวนหลงได้ยินคำกล่าวรายงานของขันทีที่เจิ้งหลี่ส่งมาปรนนิบัติ หรือเดินตามและอำนวยความสะดวกและจับตามองยามเข้าอยู่ในวังเอ่ยรายงาน

              

หลวนหลงถึงกลับสำลักน้ำชาที่ตนยกขึ้นดื่มในทันทีเอ่ยปากพูดทั้งๆที่ตนเองยังหายใจหายคอไม่ทัน

              

"แค่ก...ก...ก ให้เข้ามา" หลวนหลงมองสตรีที่ทิ้งเขาไปเมื่อสักครู่เดินกลับเข้ามาในศาลาอย่างประหลาดใจ

               

เมื่อฉันนั้นเห็นว่าหลวนหลงสำลักน้ำชาก็ขำในใจ แอบด่าในลำคอ โง่จังสำลักน้ำชา 5555+ แต่เธอก็มิได้แสดงท่าทีหัวเราะเยาะอย่างเปิดเผยเพียงแต่ยกยิ้มมุมปากเท่านั้น 

               

หารู้ไม่ว่าการกระทำเช่นนั้นทำให้บุคคลตรงหน้าหัวใจพองโตเช่นใด

              

หลวนหลงกระแอมเรียกสติตนเอง ให้กลับมาดังเดิมก่อนจะเอ่ยถามจุดประสงค์ที่นางกลับมาหาเขาอีกครั้ง

             

"หวงโฮ่วผู้สูงส่งท่านมีสิ่งใดให้ข้ารับใช้หรือ" หลวนหลงกล่าวแกนางอย่างยียวนกวนประสาท

              

ฉันเลิกคิ้วมองคนตรงหน้าก่อนจะเอ่ยในสิ่งที่ตนต้องการ

               

"หม่อมฉันอยากไปเที่ยวนอกวังเพคะ" ฉันเอ่ยพลางมองคนตรงหน้าอย่าพิจารณา จะว่าไปแล้วชายผู้นี้ก็หน้าตาดีพอใช้ได้ ไม่สิออกจะหล่อมากแต่หล่อแบบแบดบอย หรือหล่อแบบดิบเถื่อนมากกว่า 

                 

แต่เนื่องจากเธอไม่ค่อยบ้าผู้ชายดังนั้นผู้ชายประเภทหลวนหลงหรือเจิ้งหลี่ที่เพียงสบตาสตรีในห้องหอพวกนางก็พร้อมมอบใจถวายกายให้ หาทำให้เธอหวั่นไหวไม่ แต่ถ้าถอดเสื้อโชวซิกแพคน่าขย้ำเธอจะยอมลดตัวลงไปชายตามองนิดนึง

                 

หลวนหลงเลิกคิ้วมองสตรีน่าตายผู้นี้ เมื่อสักครู่นี้เธอพึ่งปฏิเสธเขาเหตุใดจู่ๆถึงกลับมาตอบรับคำชวนของเขา

                

"แล้วอ้ายเจี๋ยจะช่วยอันใดท่านได้บ้างหวงโฮ่วผู้สูงศักดิ์"

              

หลวนหลงเล่นตัวเพื่อให้นางยอมอ้อนวอนขอร้องตนเอง เขาอาจจะใจอ่อนช่วยเหลือนางในครั้งนี้

              

ฉันมองคนตรงนี้ที่ยกยิ้มคล้ายคนที่เหนือกว่าอย่างลำพองใจ ชิงหลิงมองดูบุรุษที่กล่าวคำว่าหวงโฮ่วผู้สูงศักดิ์ทุกคำเพื่อประชดเธอ ก็อดขำในใจไม่ได้ จักรพรรดิในภพนี้ช่างถนัดการประชดเช่นนี้จริงๆ เธอไพล่คิดไปถึงบุคคลอีกผู้หนึ่งที่ชอบเรียกเธอว่าหวงโฮ่วผู้งดงามเพื่อประชดเธอเช่นกัน 

               

แต่เธอไม่ชอบให้ใครกระทำการเหมือนถือไพ่เหนือกว่าตนเองยิ่งนัก ยิ่งเป็นคนตรงหน้าที่เธอกำลังหลอกใช้เป็นหนังหน้าไฟเธอยิ่งไม่ชอบ

              

"หากหวงช่างช่วยหม่อมฉันไม่ได้ หม่อมฉันทูลลา" ฉันกล่าวพลางจะลุกเดินจากไป

              

หลวนหลงเห็นดังนั้นก็ใจแป้วลงในทันที เหตุใดนางถอดใจง่ายเช่นนี้กัน เขาจึงรีบยื่นข้อเสนอเพื่อให้นางยอมตกลง

             

"หากอ้ายเจี๋ยพาเจ้าออกไปเที่ยวข้างนอก ระหว่างที่อ้ายเจี๋ยอยู่ที่นี้หวงโฮ่วเจ้าจะต้องเล่นพิณให้ข้าฟังทุกวันได้หรือไม่" หลวนหลงรีบดำเนินการตามแผนการใกล้ชิดสาวงามทันที ด้วยกลัวนางจะเปลี่ยนใจจริงๆ

              

ชิงหลิงมอง คนตรงหน้าก่อนจะทำหน้าตาครุ่นคิด                      

"เพลงเดียว เพคะ" ฉันต่อรอง

              

"10 เพลงได้หรือไม่" หลวนหลงยังไม่ยอมแพ้

              

"เพลงเดียวเท่านั้นเพคะ" ฉันยังคงยืนยันคำเดิม

              

"8 เพลงก็ได้" หลวนหลงทำสายตาอ้อนวอนขอร้อง

              

"3 เพลงเท่านั้นเพคะ "ฉันยอมอ่อนข้อให้เนื่องจากเธอใช้เวลาในการต่อรองมาเกินไปแล้วต้าเกอรอเธออยู่

             

"5เพลงได้หรือไม่" หลวนหลงเห็นนางยอมอ่อนข้อก็ไม่หยุดต่อรอง

              

"เช่นนั้นก็ไม่ต้องไปแล้วเพคะ" ฉันเริ่มหมดความอดทน

              

"เช่นนั้น 3 เพลงก็ได้ " หลวนหลงรีบตอบอย่างรวดเร็ว ดีกว่าไม่ได้ซักเพลงอย่างน้อยเขาก็ได้นั่งฟังนางบรรเลงเพลงเพื่อเขาอย่างถูกต้องชอบธรรมมิได้แอบฟังเหมือนเมื่อก่อน

              

"เช่นนั้นเราก็ไปกันเถอะ แล้วท่านจะทำเช่นไรให้ข้าออกไปเที่ยวได้ในสถานการณ์เช่นนี้" ฉันเอ่ยถามถึงแผนการของคนตรงหน้า

              

"ง่ายมาก หวงช่างประชวรไม่มีผู้ใดพาข้าออกท่องเที่ยวและแนะนำสิ่งต่างๆ หวงโฮ่วไม่อาจเข้าไปดูแลหวงช่างในคราวนี้ได้จึงรับอาสาพาข้าออกมาท่องเที่ยว ดีหรือไม่" หลวนหลงกล่าวพลางยิ้มอย่างภาคภูมิใจในความฉลาดของตัวเอง

              

"ช่างเป็นแผนการที่ ....จริงๆ" ฉัน เอ่ยคำว่าโง่เง่าในใจ แต่ไม่กล้าเอ่ยเสียงดังเนื่องจากต้องพึ่งพาบุรุษที่เธอกำลังด่าว่าโง่ในใจ อย่างน้อยก็ยังดีกว่าไม่มีข้ออ้างใดใด หากเกิดปัญหาก็โยนให้เจ้าของแผนการเป็นผู้รับผิดไปก็พอ

             

"ช่างเป็นแผนการที่เยี่ยมยอดเจ้าจะพูดเช่นนี้ใช่หรือไม่ข้าอ่านปากเจ้าได้นะ" หลวนหลงกล่าวอย่างลำพองตน หลวนหลงมองตามชิงหลิงที่กำลังพาเขาเดินไปที่ตำหนัก 

             

เขาอยากบอกนางเหลือเกินว่ามิต้องหยิบเงินไปด้วยก็ได้เขาจะเป็นผู้จ่ายเอง แต่เมื่อเขามองไปที่หน้าตำหนักก็พบบุรุษสวมชุดประจำตำแหน่งองครักษ์เสื้อแพรยืนอยู่

             

"ทูลหวงช่าง นี่คือหัวองครักษ์เสื้อแพรนามว่าชิงเทียน เป็นต้าเกอของข้าเอง วันนี้เขาจะติดตามออกไปอารักขาในระหว่างที่เราออกไปเที่ยวกัน"

              

ชิงหลิงแนะนำชิงเทียนให้หลวนหลงรู้จัก  เขาทำเพียงพยักหน้าและวางมาดขรึมแผ่กลิ่นอายความสูงศักดิ์ หึ หลวนหลงคิดในใจคนผู้นี้สินะที่ทำให้นางทิ้งเขาไปเมื่อสักครู่นี้ หลวนหลงรู้สึกไม่ชอบใจยิ่งนัก

                             

ชิงเทียนทำความเคารพคนตรงหน้าพลางมองหน้าเม่ยเม่ยของตนอย่างสงสัย อะไรคือออกไปเที่ยวข้างนอกกัน....แล้วทำไมต้องไปกับคนผู้นี้ด้วย


. .

. . .

. . . 


ตำหนักหยางจิน

           

เพล้ง!!! เสียงถ้วยโอสถตกแตกตามแรงเหวี่ยงของคนที่นอนป่วยอยู่

            

"เจ้าว่าอย่างไรนะ หวงโฮ่วพาจักรพรรดิหลวนหลงไปเที่ยวข้างนอก โดยให้หัวหน้าองครักษ์เสื้อแพรเป็นผู้คุ้มกัน" 

             

เมื่อเจิ้งหลี่ได้ยินขันทีเข้ามารายงานถึงความเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นภายในวังเขาแทบจะหายป่วยเป็นปลิดทิ้งเลยทีเดียว ดี ดียิ่งนักเขาที่นอนป่วยอยู่นางไม่เคยคิดแวะมาเยี่ยมเยียนสักครั้งอ้างว่าตนตั้งครรภ์ 

             

แต่พอไปเที่ยวนอกวังนางมิคิดว่ามันไม่เหมาะสมหน่อยหรือ ไม่ได้เขาจะมามัวป่วยอยู่เช่นนี้ไม่ได้แล้ว มิเช่นนั้นภรรยาของเขาคงต้องกลายไปเป็นภรรยาของผู้อื่นแน่

             

เขาจะต้องไปเป็นมารคอหอยการไปเที่ยวของคนทั้งสามเดี๋ยวนี้ ในเมื่อเขาไม่มีความสุขผู้ใดก็อย่าหวังว่าจะมีความสุขเลย

            

"ทหาร !! เตรียมรถม้าให้ข้า ข้าจะออกไปเที่ยวข้างนอกเพื่อสูดอากาศ"





















ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัลย์ดอกไม้
Talk เบาเบา
        ก่อนดราม่าอ่านชื่อตอนแล้วตีความให้แตกฉานด้วยนะคะ ว่าลุ่มหลงมัวเมา.......  ดังนั้นไม่เอาไปปาโทรสัพทิ้งเนอะ


       สำหรับตราปั้มทำเสร็จแล้วนะคะ สวยไหมๆๆคริๆ พึ่งไปเอามาตื่นเต้นมาก ส่วนใครที่ถามว่ามันอ่านว่าอะไร มันอ่านว่า นู๋ไฉ ค่ะ ความหมายก็ประมาณน้องไฉ อะไรแบบนี้ ฮ่าๆๆๆ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

61 ความคิดเห็น

  1. #834 nuinuinui56 (@nuinuinui56) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 12:38
    สู้ๆนะคะ
    #834
    0
  2. #796 คนที่ไม่มีอะไรทำ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 01:00
    สู้ๆเด้อไรท์ เป็นกำลังใจให้น้าา มีอย่างหนึ่งที่เราอยากบอกไรท์ ซึ่งเรานำมาจาก เฟส แล้วถูกใจมาก คือ อันนี้



    งาน ให้เงินเดือน

    เพื่อน ให้คำปรึกษา

    ครู ให้วิชา

    ผู้ชายไร้ค่า! ไม่เคยให้อะไรเลย!!!



    อย่าไปสนใจค่ะ แค่ ผช. คนนึงหาใหม่ได้! ผญ.อย่างเราต้อง Stong
    #796
    0
  3. #675 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 07:39
    เราก็เหนื่อยใจกับไรท์เรื่องตัวสะกดค่ะ

    ใส่ใจเพิ่มขึ้นอาจดีขึ้นค่ะ



    แต่เรื่องผู้ชาย บอกได้แค่ว่า ถ้าตัวคุณมีค่าพอ จะให้ค่ากับคนที่ไม่มีค่าพอทำไมคะ

    การที่คุณยังรู้สึก นั้นคือ คุณยังไม่ตัดค่ะ
    #675
    0
  4. #659 JitchutaP (@JitchutaP) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 12:16
    เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ ไม่มีใครทำให้เราเจ็บปวดได้ หากเราไม่ยินยอม อย่าแคร์แค่ผู้ชายมันทิ้ง ยังไม่ตายค่ะ!
    #659
    0
  5. #646 พิ้งค์ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 01:05
    ถึงวันหนึ่งอาจจะรู้สึกขอบคุณที่เค้าทิ้งเราไปในวันนี้ เพราะชีวิตที่ไม่มีเค้าแล้วเราได้เจอคนที่คู่ควรกับเราจริงๆๆ มันสุขใจกว่ากันเยอะ เราเคยมาแล้ว เจ็บแค่แป๊ปเดียว อยากร้องไห้ก็ร้องให้พอ พอแล้วก็สวยเริ่ดเชิดหยิ่ง

    ทำชีวิตให้ดียิ่งขึ้น ให้เค้าเสียดายแต่เราไม่มีวันย้อนกลับมันสะใจกว่า โฮะๆๆ สู้ๆๆค่ะ ไม่ง่ายแต่ก็ไม่ยากเกินที่จะทำ ลองดูค่ะ ชีวิตจะดีขึ้นอีกเยอะ สลัดก้อนเนื้อร้ายออกจากชีวิตวันนี้เพื่อรักษาชีวิตนี้ให้ยาวนาน ใช้ชีวิตให้มีความสุขค่ะ เชื่อรีดนะคะ You can do it!
    #646
    0
  6. #587 nontapat1982 (@nontapat1982) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 08:17
    คิดถึงพ่อกับแม่และคนที่รักเราให้มากๆนะคะแล้วจะรู้ว่าเรามีค่ามากขนาดไหนแค่ผู้ชายคนเดียวที่เพิ่งเจอกันไม่กี่ปีเราจะลดค่าของตัวเองไปทำไมกัน ตัดใจแล้วเดินเชิดสวยๆออกมาเลยค่ะ บางทีเราอาจจะเจอสิ่งที่ดีกว่าก็ได้ สู้ๆนะคะ
    #587
    0
  7. #434 Creamza_jub (@Creamza_jub) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 00:22
    ผู้ชายไม่ได้มีแค่คนเดียวค่ะไรท์ พยายามหาอย่างอื่นทำ ใช้ชีวิตให้มีความสุขค่ะ เศร้าได้แต่จะจมอยู่กับมันไม่ได้ค่ะ ชีวิตยังต้องดำเนินต่อไป ลองเปิดใจหาคนใหม่ที่ดีดีกว่าค่ะ
    #434
    0
  8. #339 Jnechk Nutha (@jnenth) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 18:40
    ติดตามนะคะขอบคุณคะ
    #339
    0
  9. #313 kh__8894 (@real_kaihun) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 13:09
    สู้ๆนะคะไรท์ แต่รู้สึกพบคนกลัวเมีย 1อัตราค่ะ555555
    #313
    0
  10. #299 Ong (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 07:41
    เททิ้งงงงงงงงงหาใหม่เยอะแยะเจอไม่ดีก็อย่าได้แคร์(ดูแลใจตนเองรักตนเอง และมองหาจึงมองเห็น)

    มีใครบ้างรักเราจริงๆ ยามเราเดือดร้อนเค้าอยู่เคียงข้างเสมอๆ จงเอาใจใส่ใส่ใจคนผู้นั้นค่ะไรท์

    (จากคนเคยเจ็บมามากมาย )
    #299
    1
    • #299-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 14)
      17 มีนาคม 2560 / 23:19
      มันเทไรท์ไปแล้วค่ะ ไรท์เทมันไม่ทัน
      #299-1
  11. #275 Natthaya1411 (@Natthaya1411) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 13:29
    รักตัวเองดีกว่านะไรท์ เคยผ่านมาแล้ว เด้วก้อหายเอง
    #275
    0
  12. #257 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 06:02
    ต้องคิดว่าโชคดีแล้ว ที่รู้เช่นเห็นชาติตั้งแต่แรกๆ ถ้าเราแก่แล้ว มีลูกติด ถูกปอกลอก ล่มจมไป เริ่มต้นใหม่ก็ยาก
    แบบนี้ดีแล้ว ประสบการณ์ชีวิต ชิลชิล
    #257
    0
  13. วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 20:31
    โอ้ ทิ้งมันไปเลยอย่าไปสนใจ อย่าได้แคร์ เที่ยว กิน ช็อป เด็วก็หายแค่นี้ สิว สิว
    #216
    0
  14. #186 ส้ม (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 00:09
    เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆคะ แล้วจะผ่านมันไปได้
    #186
    0
  15. #173 ชาหริ่ม (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 01:36
    เป็นกำลังใจให้ค่ะรักตัวเองเยอะๆรักแท้ไม่ได้มีแค่ครั้งเดียวค่ะสตองเข้มแข็งสวยดูดีเข้าไว้ค่ะให้เค้าเห็นเราแล้วต้องเสียดายที่ทิ้งเราไปเลยยิ่งดี
    #173
    0
  16. #124 poosurat (@poosurat) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 22:35
    ชอบมากค่ะอ่านรวดเดียวเลย มาต่อไวๆ
    #124
    0
  17. #123 -Deatiny- (@-Deatiny-) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 21:32
    อย่าได้เเคร์ค่ะ ถ้าเค้าไม่เห็นค่าของเราละไปหนีบชะนีที่อื่นก็ปล่อยไปเถอะค่ะ รักตัวเองดีกว่าค่ะสู้ๆนะคะ><!
    #ถ้าเค้าไม่รักถ้าหากเค้าไม่ใส่ใจปล่อยให้เค้าไปดีกว่า...
    //ดราม่าเหมือนกันค่ะ;-;
    #123
    0
  18. #122 Baitery1847 (@Baitery1847) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 21:14
    สู้ๆนะคะไรท์ชอบมากเลย
    #122
    0
  19. #121 35419 (@35419) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 20:41
    ไรต์คะเวลามีความรักไม่ต้องให้ใจไปทั้งหมด อย่าท้อที่จะมีความรัก ในชีวิตนี้ยังมีคนใหม่ๆที่ ยังดีกว่าที่เจอผ่านๆมา ยังไงก็สู้ๆนะคะ ขอให้ผ่านวิกฤติหัวใจไปให้ได้เร็วๆนะคะ รักเสมอจากรีด คนนี้'^'
    #121
    0
  20. #120 35419 (@35419) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 20:38
    รอนะคะไรต์
    #120
    0
  21. #119 Maichan (@ryuzaki) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 18:15
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #119
    0
  22. #118 tumhon (@tumhon) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 16:23
    เนื้อเรื่องสนุกดีคับ เป็นกำลังใจให้นะคับ
    #118
    0
  23. #117 คริสตันพลอย (@parita5519) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 16:06
    เป็นกำลังใจให้ไรท์นะค่ะ
    #117
    0
  24. #116 daranagatar (@daranagatar) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 15:01
    รอคะสนุกมากเลย
    #116
    0
  25. วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 14:51
    ไรท์สู้ๆค่ะ เค้ารออยู่ ><
    #115
    0