ร้อยเล่ห์รักข้ามภพ(百爱跨越时间)

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 205,127 Views

  • 1,235 Comments

  • 5,335 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    113

    Overall
    205,127

ตอนที่ 15 : บทที่14 จักพรรดิกับแผนการ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10659
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    12 ก.ย. 60

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัล ดอกไม้ลายเส้น 
       

เนื่องจากฐานะของคนทั้งสามทำให้ไม่สามารถไปรถม้าคันเดียวกันได้ แต่ด้วยความดื้อดึงของจักรพรรดิหลวนหลงและข้ออ้างอีกสารพัด สุดท้ายแล้วฉันก็ได้มานั่งในรถม้าคันเดียวกันกับจักรพรรดิหลวนหลง ส่วนชิงเทียนก็ต้องระเห็จไปเป็นคนขับรถม้าแทน 

             

เมื่อออกจากวังแล้วชิงหลิงอยากเที่ยวชมตลาดก่อน เนื่องจากการมาเที่ยวครั้งนี้ไม่ได้มีจุดหมายปลายทางที่แน่ชัด คงประมาณว่าถึงไหนถึงนั่นอยากกลับก็กลับ 

               

ชิงเทียนนำรถม้าไปฝากยังโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งก่อนจะพาผู้สูงศักดิ์ทั้งสองเดินเที่ยวชมตลาดโดยมีเขาเป็นผู้คุ้มกันที่เดินตามเพียงด้านหลัง

               

แต่ไม่รู้ทำไมเมื่อเดินมาเรื่อยๆกลับปรากฏว่าเขาเดินอยู่ทางด้านซ้ายของเม่ยเม่ยตนที่พยายามชวนเขามองสิ่งต่างๆรอบตัวอย่างสนใจและตื่นเต้น ส่วนจักรพรรดิหลวนหลงเดินอยู่ทางด้านขวามือของชิงหลิงคอยเรียกร้องความสนใจจากหญิงสาวเป็นระยะ ๆ

                

ขณะเดินเที่ยวได้ไม่นานก็มีรถม้าคันหนึ่งขับมาจอดข้างๆ ทั้งสามคน ก่อนจะปรากฏร่างของคนที่สมควรจะนอนป่วยอยู่บนเตียงในวังหลวงก้าวออกมาจากรถม้าที่จอดอยู่

                  

เจิ้งหลี่ลงมาจากรถม้าแล้วเดินไปหาคนทั้งสามที่ทำให้เขาที่นอนป่วยอยู่ในตำหนักรู้สึกรุ่มร้อนดังไฟเผาจนต้องส่งตัวเองออกนอกวังทั้งที่ยังป่วยอยู่ แม้จะรู้สึกอ่อนเพลียอยู่บ้างแต่ใจของเจิ้งหลี่ในตอนนี้นั้นกลับเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง

                  

สถานการณ์ผ่านไปซักพักสองจักรพรรดิต่างเดินขนาบข้างซ้ายขวาชิงหลิงอย่างไม่มีใครยอมใคร ทำให้ฉันไม่สามารถขยับไปหาชิงเทียนได้เลยแม้แต่น้อย 

                  

ฉันหงุดหงิดใจยิ่งนักที่ออกมาข้างนอกกับต้าเกอแต่กลับทำได้เพียงส่งสายตาไปให้เท่านั้น โว้ย...เซ็ง

                  

ฝ่ายชิงเทียนนั้นเขาไม่ได้ลำบากใจอะไรแม้จะทำได้เพียงเดินอารักขาทั้งสามพระองค์ที่เป็นเจ้าเหนือหัวของตนและหนึ่งในนั่นคือเม่ยเม่ยที่เขารักมาก 

                  

ชิงเทียนอมยิ้มให้กับท่าทางของเม่ยเม่ยและดีใจที่นางได้รับความโปรดปรานจากหวงตี้ถึงเพียงนี้ เขาเพียงอยากให้เม่ยเม่ยของตนมีความสุขเท่านั้นก็เพียงพอแล้ว

                  

กลุ่มของชิงหลิงนั้นดึงดูดสายตาของผู้คนในตลาดเป็นอย่างมากเนื่องด้วยรูปร่างหน้าตาที่ราวกับเทพเซียนก็มิปานอีกทั้งสตรีที่รูปโฉมงดงามปานล่มแคว้น ยิ่งกลิ่นอายสูงศักดิ์ที่แผ่ออกมายิ่งทำให้พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าสบตาด้วยซ้ำ 

                 

แต่ทว่า...เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อมีรถม้าคันหนึ่งวิ่งมาด้วยความเร็วสูง โดยหามีผู้บังคับบนรถม้าคันนั้นไม่ เจิ้งหลี่กับหลวนหลงนั้นตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจึงคิดเพียงต้องการปกป้องสตรีที่อยู่ตรงกลางพวกเขาเท่านั้นเท่านั้น

                

แต่ในเหตุการชุลมุนนั้นกลับปรากฏร่างหญิงชราผู้หนึ่งล้มลงขวางทางรถม้าคันนั้นอย่างพอดิบพอดี 

                

ยังไม่ทันที่ชิงเทียนจะลงมือช่วยหญิงชราก็ปรากฏร่างของสตรีนางหนึ่งวิ่งเข้าไปผลักให้หญิงชราผู้นั้นพ้นไปจากทางที่รถมาคันนั้นกำลังตรงเข้ามา ชิงเทียนที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดรีบพุ่งเข้าไปช่วยเหลือสตรีนางนั้นในทันที

                  

ปรากฏเป็นภาพวีรบุรุษช่วยสาวงาม ชาวบ้านที่ตกใจต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่างตกตะลึงกับภาพที่ตนเห็นบุรุษหนุ่มรูปงามกำลังอุ้มสตรีในอ้อมแขนที่มีใบหน้างดงามพริ้มเพรา มันช่างเป็นภาพที่เหมาะสมกันยิ่งนักราวกับเทพเซียนเหินลงมาจากสรวงสวรรค์

                   

แต่ภาพนั้นสำหรับฉันนั้นราวกับเทวดาอุ้มนางกากีเสียมากกว่า ชิงหลิงมองเหตุการณ์ตรงหน้าราวกับมีไฟรุมมาสุมอกจนเธอแทบอยากจะวิ่งไปกระชากสตรีนางนั้นออกให้ห่างจากชิงเทียนแต่เธอกลับทำอะไรไม่ได้ ทำได้เพียงยืนมองอยู่ห่างๆเท่านั้น

                   

เพราะอะไรน่ะหรอก็เพราะมีสองจักรพรรดิที่ยืนขวางทาง จับตัวเธอหมุนไปมาเพื่อหาร่องรอยของความเสียหาย หรือได้รับบาดเจ็บหรือไม่ เพ้ย...มาหาอะไรตอนนี้เธอยื่นอยู่ตั้งไกลจะไปโดนลูกหลงอะไร  

                 

นั้นสองคนที่กอดกันกลมอยู่นั่นต่างหากถึงจะเป็นผู้อยู่ในเหตุการณ์ระทึกขวัญอย่างแท้จริง

                

เจิ้งหลี่กับหลวนหลงมองเหตุการณ์วีรบุรุษช่วยสาวงามตรงหน้าอย่างพึงพอใจพวกเขากำลังคิดแผนการบางอย่างขึ้นมาได้ในนาทีนั้นนั่นเอง

                 

ด้านเจิ้งหลี่มองหนุ่มสาวตรงหน้าที่กำลังสบตากันด้วยสายตาเขินอาย เขามีแผนกำจัดเสี้ยนหนามหัวใจชิ้นใหญ่ของตนได้แล้ว ขาดก็แต่คนที่จะร่วมมือเท่านั้น

                

หึ หึ ในเมื่อตอนนี้ชิงเทียนยังไม่มีสตรีที่พึงใจเขาก็จะแปลงกายเป็นเทพเจ้าหนี่วาทำให้ชิงเทียนพบรักสาวงามโดยไว

                 

ฝ่ายด้านหลวนหลงเองนั้นก็กำลังมองบุรุษที่ทำให้ตนถูกทิ้งในศาลาริมทะเลสาบอย่างครุ่นคิดหากเขาทำให้ชายผู้นี้มีห่วงผูกคอ เขาย่อมสามารถได้ใกล้ชิดสตรีที่ตนหมายปองมากขึ้น 

                  

และดูจากการกระทำของนางสตรีที่ตนพึงใจแล้วเหมือนว่าชิงเทียนผู้นี้ดูจะมีน้ำหนักในใจของนางเป็นอย่างมาก หากสามารถกำจัดคนผู้นี้ไปได้ย่อมเป็นการกำจัดเสี้ยนหนามและยังถือโอกาสได้ใกล้ชิดนางมากขึ้นอีกด้วย นี่ไม่เท่ากับการยิงเกาทัณฑ์ดอกเดียวได้นกสองตัวหรอกหรือ ยังขาดก็แต่เพียงผู้ที่จะร่วมมือเท่านั้น

                  

จักรพรรดิทั้งสองเผลอสบตากันชั่วครู่คล้ายเข้าใจความคิดของอีกฝ่ายก่อนจะพยักหน้าให้แก่กันราวกับสื่อสารกันได้ทางสายตา 

                  

นี่สินะที่เขาเรียกว่า ในสงครามไม่มีมิตรแท้และศัตรูที่ถาวร

                  

สองจักรพรรดิกับหนึ่งหวงโฮ่วต่างจมอยู่กับความคิดวุ่นวายสับสนของตนเอง และมองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยอารมณ์และความรู้สึกที่แตกต่างกันออกไป


หลังจากเหตุการณ์วีรบุรุษช่วยสาวงาม สตรีที่ได้รับการช่วยเหลือนั้นเมื่อยืนได้มั่นคงแล้วก็ยืนก้มหน้าเอียงอายอยู่ข้างๆชิงเทียน

              

ส่วนชิงเทียนนั้นกลับใบหน้าแดงใบหูแดงก่ำเนื่องจากไม่เคยใกล้ชิดสตรีใดนอกจากเม่ยเม่ยของตนมาก่อนจึงรู้สึกเก้อกระดากในใจ

              

ซึ่งมันสร้างความขัดใจให้กับชิงหลิงที่กำลังมองอยู่ยิ่งนัก เธอจึงแกล้งส่งเสียงดังเพื่อเรียกร้องความสนใจจากชิงเทียนต้าเกอของตนเอง

                             

"โอ้ย !! ข้ารู้สึกปวดหัวยิ่งนัก ต้าเกอ" ฉันแกล้งเซถลาคล้ายจะเป็นลมล้มพับไป จักรพรรดิทั้งสองที่เห็นเหตุการณ์นั้นราวกับจะรู้ใจว่านางต้องการสิ่งใด รีบเข้ามาขัดขวางไม่ให้ชิงเทียนเข้ามาใกล้เพื่อดูอาการ 

              

แต่กลับเอาตนเองบังระหว่างนางกับชิงเทียนเอาไว้ ทำให้ชิงเทียนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวทำได้เพียงมองนางอยู่ห่าง ๆ อย่างห่วง ๆ เท่านั้น 

                

เพ้ย...อะไรนักหนาเนี่ยทำไมวันนี้จักรพรรดิทั้งสองถึงได้แลดูร่วมมือกันขัดขวางไม่ให้เธออยู่ใกล้ต้าเกออย่างนั้น ไปญาติดีกันตอนไหนเนี่ย..โธ่!

                

ถ้าไม่ติดว่าเป็นหวงตี้ เธอคงตวาดแหวใส่ไม่ยั้งโทษฐานทำให้เธอขัดใจ ฮึ่ย!...ขัดใจยิ่งนัก

               

เจิ้งหลี่นั้นเมื่อเห็นท่าทางเช่นนั้นของชิงหลิงก็เห็นว่าเป็นโอกาสอันดีในการสานสัมพันธ์คู่รักยวนยางเพื่อกำจัดศัตรูหัวใจ คิดพลางวางแผนการในใจอย่างเงียบๆ

                

"เจิ้นว่าหากเป็นเช่นนี้เราไปแวะพักที่ตำหนักชมจันทร์สักครู่กันเถอะนะ เจิ้นจำได้ว่าอยู่ไม่ไกลจากที่นี่มากนักเสด็จพ่อสร้างเอาไว้นานแล้วเพื่อใช้ในการพักผ่อนระหว่างทาง ยามที่ทรงพาเสด็จแม่ออกเที่ยวชมตลาดในเมืองหลวง 

                 

เจิ้นได้ยินมาว่าที่นั่นมีอุทยานที่สวยงามราวกับสรวงสวรรค์และยังเป็นสถานที่เพาะเลี้ยงม้าพันธุ์ดีที่ส่งเข้าไปในวังอีกด้วย เจิ้นยังไม่เคยไปชมเลยสักครั้งเมื่ออาการของหวงโฮ่วดีขึ้นเราจะได้เที่ยวที่ตำหนักชมจันทร์กันต่อเลย"

                

เจิ้งหลี่เสนอความคิดเห็นพลางหันไปสบตากับหลวนหลงราวกับจะบอกความนัยบางอย่าง

                

หลวนหลงเมื่อได้ฟังถ้อยคำที่เจิ้งหลี่กล่าวกับสายตาที่มองมาก็เข้าใจความหมายในทันที ในเมื่อมีคนคิดแผนการกำจัดเสี้ยนหนามหัวใจไว้แล้วเขาย่อมต้องร่วมมือด้วยอย่างแน่นอนเมื่อตอนนี้พวกเขามีศัตรูคนเดียวกัน ก็ย่อมต้องสงบศึกกับชั่วคราวเป็นธรรมดา

              

"อ้ายเจี๋ยก็คิดเช่นนั้นตลาดแห่งนี้อ้ายเจี๋ยจะมาเที่ยวเมื่อไหร่ก็ได้แต่ตำหนักชมจันทร์ที่เคยได้ยินคำร่ำลือว่างดงามหนักหนาอ้ายเจี๋ยก็อยากไปเยี่ยมชมบ้างสักครั้งเหมือนกัน" หลวนหลงกล่าวสนับสนุนเจิ้งหลี่

              

สำหรับชิงเทียนนั้นเขาเป็นเพียงหัวหน้าองครักษ์เสื้อแพรเท่านั้น เมื่อนายเหนือหัวของตนต้องการอะไรเขาย่อมไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ จึงหันไปกล่าวกับสตรีด้านข้างที่เอาแต่นิ่งเงียบแทน

             

"คุณหนูท่านนี้ท่านจะให้คนของข้าไปส่งท่านที่ใดโปรดบอกเถอะข้าจะสั่งลูกน้องให้คุ้มกันท่านกลับจวน"  ชิงเทียนกล่าวกับสตรีที่ตนช่วยเหลือเพราะดูจากอาภรณ์ที่นางใส่แล้วนางน่าจะเป็นบุตรีของขุนนางอย่างแน่นอน

             

"ข้าน้อยมีนามว่า หานชิงชิง เป็นบุตรีคนเล็กของรองเจ้ากรมพิธีการเจ้าค่ะ ข้าขอขอบคุณท่านที่ช่วยเหลือข้าในครั้งนี้ยิ่งนักไม่ทราบว่าข้าจะขอทราบนามของท่านได้หรือไม่"น่านไงซื้อหวยก็ถูกบุตรสาวขุนนางจริงๆด้วย

              

หานชิงชิงย่อตัวคำนับอย่างอ่อนช้อยงดงามเพื่อขอบคุณชิงเทียนก่อนจะเอ่ยถามนามของผู้มีพระคุณด้วยแววตาใสซื่อแล้วก้มหน้าเอียงอาย

              

ฉันที่เห็นเหตุการณ์ตรงหน้าก็เบะปากมองบน โถ..ชะนีอ่อยแรง หากไม่ไช่ว่าเธอกำลังแกล้งปวดหัวคงลุกขึ้นไปกระชากหานชิงชิงไปออกห่างจากต้าเกอของตนกระเด็นตกขอบโลกไปแล้ว

                           

"ข้านั้นมีนามว่าชิงเทียนหัวหน้าองครักษ์เสื้อแพร ท่านอย่าได้เกรงใจการช่วยเหลือผู้คนในเมืองหลวงล้วนเป็นหน้าที่ของพวกข้าอยู่แล้ว หาใช่สิ่งที่ท่านควรเก็บมาใส่ใจไม่ ข้าจะให้ลูกน้องของข้าคุ้มกันท่านกลับจวนก็แล้วกัน"

                

ยังมิทันที่ชิงเทียนจะกล่าวจบ เจิ้งหลี่ก็เอ่ยขัดขึ้นมากลางลำด้วยเกรงว่าแผนการนกยวนยางของตนนั้นจะพังไม่เป็นท่าตั้งแต่ยังอยู่ในมุ้งเสียก่อน

              

"ช้าก่อนคุณหนูหาน ท่านสนใจจะไปเที่ยวชมตำหนักชมจันทร์ของข้าหรือไม่ ไหนๆเราก็มีวาสนาต่อกันในครั้งนี้แล้ว หากพลาดโอกาสในครั้งนี้ไปเจ้าอาจจะต้องเสียใจก็ได้ เจิ้นจะให้คนไปแจ้งข่าวที่จวนของเจ้าว่าเจิ้นเชิญเจ้าเที่ยวชมตำหนักชมจันทร์ดีหรือไม่"

             

เจิ้งหลี่ออกปากเชิญชวนหานชิงชิง โดยกดเสียงต่ำ เน้นประโยคหลังคล้ายข่มขู่ไปในตัว

               

หานชิงชิงนั้นมิไช่สตรีที่โง่งม จึงพอจะดูออกว่าบุคคลตรงหน้ามีฐานะไม่ธรรมดาอีกทั้งคำเรียกขานกันเองที่มิได้ปิดบังฐานะของตน คงไม่ต้องบอกกระมังว่าพวกเขาเป็นใครยิ่งประกอบกับหัวหน้าองครักษ์เสื้อแพรเป็นผู้คุ้มกันในครั้งนี้ยิ่งทำให้นางมั่นใจในฐานะของคนตรงหน้า

              

อันว่าตำหนักชมจันทร์นั้นมีคำเล่าลือมาเนิ่นนานแล้วว่าเป็นตำหนักที่งดงามมาก มีอุทยานที่ถูกตกแต่งจนคล้ายกับราวอยู่บนสรวงสวรรค์ 

              

หานชิงชิงนั้นเคยฝันอยากมีโอกาสได้เห็นสักครั้ง เมื่อเจ้าของตำหนักเอ่ยปากชวนแกมบังคับอีกทั้งยังมีองครักษ์หนุ่มที่ตนพึงใจติดตามมาด้วย 

              

นางย่อมไม่ปฏิเสธโอกาสในครั้งนี้แน่นอน วันนี้นางก้าวขาข้างใดออกจากจวนหนอจึงได้พบเจอโชคดีเช่นนี้...













ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัลย์ดอกไม้
Talk เบาเบา
        ที่หายไปคือไปแก้คำเรียกคือถ้าคุยกับคนอื่นหรือตนเองจะใช้แทนว่าฉันหรือเธอ แต่ถ้าแทนคนอื่นใช้เรียกนาง นะคะ ไม่แก้คำเรียกแล้วนะเพราะจะรีบเขียนภาคปัจจุบัน คนรีไรท์ให้เริ่มเบื่อเนื้อเรื่องเดิมๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

17 ความคิดเห็น

  1. #1191 SansLOVEfrisk (@SansLOVEfrisk) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 12:56
    น้องสาวต่างมารดา? มาจากไหนอะ
    #1191
    2
    • #1191-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 15)
      2 กันยายน 2560 / 23:51
      แสดงว่าไม่ได้่อ่านสักแต่เม้น บทแรกๆเขาก็บอกว่ามีพี่น้อง5คนลูกเมียหลวงสามเมียน้อยสอง ขอโทษนะค่ะไม่ได้นะนะ แต่มีตารึเปล่า
      #1191-1
    • #1191-2 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 15)
      2 กันยายน 2560 / 23:56
      ต้องการอะไรจากสังคมค่ะน้อง
      #1191-2
  2. #641 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 20:38
    ไรท์สู้ๆ
    #641
    0
  3. #462 Ploykm (@Ploykm) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 21:21
    สู้ๆนะคะ
    #462
    0
  4. #258 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 06:06
    ในท้องพระโรง น่าจะเรียกหวงตี้มากกว่าหวงช่าง_เป็นทางการกว่า
    #258
    0
  5. #187 ส้ม (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 00:15
    สู้ๆนะคะ แล้วจะผ่านไปได้ด้วยดีคะ หาอย่างแนทำเวลาว่างจะได้ไม่คิดมากนะคะ
    #187
    0
  6. #180 athenaguggig (@athenaguggig) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 12:07
    สนุกๆๆ มากๆเลยคะ อ่านรวดเดียวเลอ 55555 ฉู่ๆนะคะ #ฮ่องเต้สายเปย์กะฮองเฮาสโลวไลฟ์
    #180
    0
  7. #147 emtida (@emtida) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 16:28
    สนุกค่ะไรท์ สู้ๆนะคะเป็นกำลังใจให้ค่ะ ติดตามอยู่นะคะ
    #147
    0
  8. #141 เอลลี่ ลิม (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 07:41
    เข้มแข็งนะคะไร้ท์
    #141
    0
  9. #136 Jitta_may (@Jitta_may) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 01:10
    สู้ๆนะคะ ทั้งการเขียนนิยาย และ ในชีวิตพาร์ทส่วนตัวของไรท์ค่ะ รออ่านอยู่ตลอดเลยค่า
    #136
    0
  10. #135 555+ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 01:08
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #135
    0
  11. #134 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 01:08
    รอๆๆค่ะ
    #134
    0
  12. #133 Nook (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 01:08
    หวงช่างแก้ปัญหานี้ยังไง
    #133
    0
  13. #132 Angiemammy (@Angiemammy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 01:07
    รอๆๆจ้า
    #132
    0
  14. #131 baikhau (@baikhau) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 00:56
    สู้ๆค่ะไรท์ เอาใจช่วยค่ะ
    รักเป็นเจ็บเป็น สุดท้ายมันจะผ่านไปได้ด้วยดีค่ะ
    ที่ผ่านมาถือเสียว่าเป็นบทเรียน
    ที่ทำให้รู้ว่า เราผ่านมันไปอีกขั้น อย่างน้อยเราก็ผ่านมันมาได
    อดีตที่เจ็บปวดปล่อยมันไปตามกาลเวลา้
    เวลาจะทำให้เราเข้มแข็งค่ะ

    เสียใจได้แต่อย่านานน่ะค่ะ เวลาของเรามันมีค่ามากกว่าที่จะมานั่งเสียใจ ให้กับคนคนหนึ่งที่ไม่เห็นคุณค่าของเราเยอะ
    //วันนี้ล้มพรุ่งนี้ต้องหยัดยืนให้ได้ค่ะ สู้ๆค่ะไรท์ รีดก็เคยประสบมาแล้ว อย่างสาหัสสากันเลยทีเดียว^_^้
    #131
    0
  15. #127 RT61212162 (@maan030) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 00:36
    ขอบคุณค่ะ มาต่อเร็วๆนะค่ะ รออยู่ค่ะ
    #127
    0
  16. #126 0625403671 (@0625403671) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 00:36
    รักไรท์จังค่ะ
    #126
    0
  17. #125 ม่านมุก (@honeyl) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 00:32
    ราชทูต ไม่ใช่ ราชทูติ
    ขบวนราชทูต ไม่ใช่ ขบวนราชทุต
    #125
    0