ร้อยเล่ห์รักข้ามภพ(百爱跨越时间)

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 205,148 Views

  • 1,235 Comments

  • 5,332 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    134

    Overall
    205,148

ตอนที่ 21 : บทที่20 หวั่นไหว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9236
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    13 ก.ย. 60

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัล ดอกไม้ลายเส้น

ชิงหลิงเดินออกมาจากตำหนักขององค์หญิงหลวนเหยา ด้วยจิตใจที่สับสนครุ่นคิดถึงสิ่งที่ได้ยินเมื่อสักครู่นี้

              

ทุกคนนั้นล้วนเกิดมามีหน้าที่อย่างนั้นหรือ แล้วหน้าที่ของเธอในภพก่อนคืออะไร หน้าที่ของเธอในภพนี้คืออะไร ชิงหลิงถอนหายใจเฮือกใหญ่ 

                

เมื่อคิดถึงบทกลอนที่ได้ฟังองค์หญิงหลวนเหยาคงกำลังให้เธอเลือก เลือกว่าจะเป็นภรรยาเช่นไร 

                   

เพราะถึงแม้ว่าหากต้าเกอของเธอคือหลิงหย่งซินจริงแล้วอย่างไรในเมื่อภพชาตินี้เธอได้แต่งงานไปแล้ว 

                  

ต่อให้หวงตี้รักกับหญิงอื่นเทิดทูนอยู่เหนือเธอแล้วอย่างไร อย่างไรเสียเธอก็ยังได้ชื่อว่าเป็นเมียคนหนึ่งอยู่ดี 

                  

เธอไม่ต้องการให้ต้าเกอของเธอ คนที่มีใบหน้าคล้ายกับคนที่เธอรักได้ชื่อว่าเป็นชู้และเธอเองก็ไม่อยากคบชู้ แต่จะให้เธอทำเช่นไรเล่า

                 

หากความรักสามารถบังคับกันได้คงไม่มีใครบนโลกที่ต้องเสียใจ หากการรักหรือเลิกรักใครมันง่ายดายปานนั้น ก็คงไม่มีคนอกหักแล้วคิดฆ่าตัวตายหรอกคงมีแต่คนสมหวังรักกันยาวนานจนประชากรล้นโลกไปนานแล้ว

                 

เพราะรักจึงไม่อาจหักใจลืม หรือบังคับให้เริ่มต้นใหม่ได้ชีวิตคนเรามันถึงได้ยุ่งเหยิงอยู่เช่นนี้ไม่ใช่หรือ ชิงหลิงรู้สึกสับสนปนเปไปหมด 

                

ไม่รู้จะทำเช่นกับความรู้สึกของตนเองดี ไหนจะคำพูดนั้นอีกที่ว่า หวงตี้ทั้งสองต่างชื่นชอบเธอมันจะเป็นไปได้อย่างไรกัน 

                 

ถึงแม้ร่างนี้จะงดงามเพียงใดแต่ด้วยศักดิ์และฐานะของคนทั้งสองแล้ว หญิงที่งามเพียงรูปกายเช่นเธอนั้นมีอะไรดีหรือพวกเขาถึงได้หลงรัก ไม่มีทางมันเป็นไปไม่ได้ ชิงหลิงบอกตนเองในใจ

                 

บนหลังคาตำหนักปรากฎร่างชายชุดดำ  นั่งมองสตรีนางหนึ่งที่กำลังทำสีหน้าคล้ายดีใจคล้ายอมทุกข์ บางครั้งเหมือนจะแย้มยิ้มบางครั้งเหมือนจะร้องไห้ก็รู้สึกหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก สรุปสตรีนางนี้โง่งมไร้สติหรือเป็นบ้าเสียสติไปแล้วกันแน่

                 

แต่นั้นหาใช่สิ่งที่เขาควรสนใจไม่ เพราะข่าวที่เขาได้รับว่าองค์หญิงหลวนเหยาจะเข้าพิธีอภิเษกสมรส ทำให้เขารีบแอบเขามาดูนางถึงในวังหลวง 

                

แต่ที่ทำให้เขาตกใจไม่แพ้ข่าวการอภิเษกสมรสคือ สตรีที่เขาด่าว่าไร้ตาและโง่งมนั้นหาใช่องค์หญิงหลวนเหยาไม่

               

แต่นางคือสตรีที่เป็นมารดาของแผ่นดินนี้หวงโฮ่วชิงหลิง แค่คิดในใจของเขาก็เจ็บแปลบไปทั้งใจ 

               

ทำไมกันทำไมเจ้าจะต้องเป็นหวงโฮ่วทำไมเจ้าไม่เป็นผู้อื่น แล้วทำไมใจของข้าถึงได้เจ็บปวดเพียงนี้ทำไมกัน

              

พิธีอภิเษกสมรสเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างแคว้นถูกจัดขึ้นมาอย่างยิ่งใหญ่

              

ชินอ๋องเจิ้งไฉขี่ม้านำขบวนเจ้าสาวยาวตั้งแต่หน้าประตูวังจนถึงจวนอ๋องก็ยังไม่สุดขบวน 

              

คล้ายต้องการประกาศความมั่งคั่งของครอบครัวเจ้าสาว ซึ่งก็คือองค์หญิงหลวนเหยา 

              

เช่นเดียวกับการจัดงานอภิเษกสมรสที่ยิ่งใหญ่ราวกับหวงตี้อภิเษกเองก็มิปานด้วยกลัวว่าตนเองจะน้อยหน้าสินสมรสของเจ้าสาว

             

ร้านค้าทุกร้านในเมืองหลวงต่างประดับประดาไปด้วยโคมไฟมงคลและผู้คนที่แน่นขนัด 

               

เพราะต้องการชื่นชมงานอภิเษกสมรสและขบวนเจ้าสาวสุดอลังการ ชาวบ้านต่างวิพากษ์วิจารณ์ถึงเรื่องที่ชินอ๋องเจิ้งไฉหายตัวไปพร้อมกับองค์หญิงหลวนเหยา

               

พอกลับมาถึงวังหลวงได้ไม่นาน ชินอ๋องก็รีบเข้าเฝ้าหวงตี้ เพื่อจัดงานอภิเษกสมรสทันที ราวกับว่าหากช้าไปเพียง 1 นาทีจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น

                

รวมทั้งข่าวที่เว่ยอ๋องขอให้เลื่อนการอภิเษกสมรสไปอีกซักนิด เพื่อเตรียมพิธีการให้เรียบร้อยเสียก่อนแต่ กลับถูกหวงตี้ตอบปฏิเสธท่ามกลางเหล่าขุนนางที่ล้วนเห็นด้วยกับความคิดของเว่ยอ๋อง

                   

แม้ว่าเว่ยอ๋องผู้นี้จะเป็นคนไม่ค่อยเอาไหนสักเท่าไร งานเลี้ยงงานพิธีต่างๆเขาก็ไม่เคยเข้าร่วมแต่ครั้งนี้ดูเหมือนจะมีขุนนางมากกมายที่สนับสนุนความคิดของเขา 

                  

แต่ความคิดนี้กลับถูกปฏิเสธทันทีโดยไม่ต้องคิดจากหวงตี้ เสียงวิพากษ์วิจารณ์จากข่าวลือของชาวบ้านจึงเริ่มเข้มข้นขึ้น 

                   

ถึงขนาดใส่สีตีไข่ไปต่างๆนานาว่าแท้จริงแล้วองค์หญิงหลวนเหยาเป็นผู้ขออภิเษกสมรสในครั้งนี้เองแต่เจ้าบ่าวหาใช่ชินอ๋องแต่เป็นเว่ยอ๋อง 

                  

แต่ด้วยหวงตี้รักชินอ๋องมากกว่าด้วยรูปโฉมอันงดงามและอำนาจที่หนุนหลัง หวงตี้จึงยกองค์หญิงหลวนเหยาให้อภิเษกกับชินอ๋องเจิ้งไฉแทน

                    

แม้ข่าวลือจะแพร่สะพัดอย่างรวดเร็ว แต่ข่าวที่ว่าเว่ยอ๋องที่ไม่เคยร่วมงานพิธีใดๆ ก็มาร่วมงานพิธีอภิเษกสมรสในครานี้ด้วยก็ยิ่งทำให้มีผู้ชมรอชมความสนุกของงานในครั้งนี้อย่างคับคั่ง 

                   

เชื้อพระวงศ์และขุนนางต่างเข้ามาร่วมงานกันโดยพร้อมเพรียงกัน ชิงหลิงก้าวขึ้นนั่งประจำตำแหน่งเคียงข้างหวงตี้ในฐานะหวงโฮ่ว ชิงหลิงทอดสายตามองเหล่าขุนนางและราษฎร 

                    

ตอนที่เธออภิเษกสมรสนั้นเธอไม่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในงานเลี้ยง แม้จะผ่านงานเลี้ยงในวังมาบ้างแต่ก็ไม่ใช่งานที่ยิ่งใหญ่และอลังการขนาดนี้

                  

เมื่อทอดสายตามองไปทั่วงาน ทำให้เธอตระหนักถึงอำนาจ ภาระหน้าที่และตำแหน่งของตน หวงตี้ทรงมอบสิ่งใดไว้ในมือของเธอกันเนี่ย

                  

มันหาใช่ตำแหน่งหวงโฮ่วหรือภรรยาผู้หนึ่ง แต่มันคือตำแหน่งแม่แห่งแผ่นดิน ตำแหน่งราชินีแห่งแว่นแคว้นเลยมิใช่หรือ

                  

ชิงหลิงสับสนวุ่นวายใจตลอดมาจากคำพูดขององค์หญิงหลวนเหยา ยิ่งได้เห็นผู้คนในงานพระราชพิธียิ่งทำให้เธอตระหนักยิ่งขึ้น

                    

นี่เธอกำลังทำอะไรอยู่เธอกำลังกระทำสิ่งต่างๆ ที่ไร้ความรับผิดชอบไปมากมายเพียงใด ที่ผ่านมาเธอมัวแต่ทำเป็นเด็กเล่นขายของมาตลอดเลยหรือนี่

                

ชิงหลิงมองหวงตี้ที่ประทับอยู่ด้านข้าง ทรงอดทนต่อการกระทำเอาแต่ใจของเธอมามากมายเพียงใดกัน แล้วตอนนี้เธอกำลังทำอะไรอยู่กันแน่แล้วเธอจะทำเช่นไรกับสิ่งที่ลงมือและตกปากรับคำไปแล้วเล่า            

                   

แล้วความรับผิดชอบต่อสิ่งที่เธอกำลังจะกระทำล่ะ ผลที่เกิดขึ้นใครจะเป็นผู้รับผิดชอบกัน

. .

. . .                 

                 

งานพระราชพิธีเป็นไปอย่างเรียบร้อยจนถึงงานเลี้ยงในยามค่ำคืน และพิธีส่งตัวเข้าหอชินอ๋องเจิ้งไฉที่ถูกมอมเหล้าจนเมามาย ถูกส่งตัวไปยังเรือนหอแล้ว

                  

ชิงหลิงที่สับสนว้าวุ่นใจหาคำตอบให้กับตนเองไม่ได้พลันสายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นชิงเทียนที่มองมาทางเธอด้วยสายตาห่วงใย 

                  

ชิงหลิงหัวใจเต้นรัว นี่คือสิ่งที่เธอต้องการมาตลอดสายตาเช่นนี้ แต่มิใช่ความห่วงใยในฐานะเม่ยเมย แต่เธอต้องการสายตาที่มากกว่านี้ ในฐานะผู้หญิงคนหนึ่งสิ่งที่เธอขอมันมากเกินไปจริงหรือ

                    

ในฐานะสตรีที่อยู่ใต้คนเพียงหนึ่ง อยู่เหนือผู้คนนับหมื่นนับแสนล่ะ ชิงหลิงจิตใจเหม่อลอยคิดถึงสิ่งต่างๆ ที่ผ่านมาตั้งแต่ที่เธอข้ามภพมาว่าเธอทำอะไรลงไปบ้าง

                

เหลือบมองด้านข้างของหวงตี้ก็พบสายตาห่วงใยของจักรพรรดิหลวนหลง ส่งสายตามาพอดี ทำให้เธอคิดไปถึงคำพูดขององค์หญิงหลวนเหยาขึ้นมา เป็นไปไม่ได้ ชิงหลิงปฏิเสธตนเองในใจอย่างบ้าคลั่ง 

               

พอมองเลยจักรพรรดิหลวนหลงก็พบกับสายตาสงสัยแกมห่วงใยของคนอีกผู้หนึ่ง ท่านอ๋องปริศนาผู้นั้นนั้นเอง

              

ชิงหลิงนั้นคาดเดาไว้อยู่แล้วว่าคนผู้นี้ต้องไม่ธรรมดา แต่ก็ไม่คาดคิดว่าเขาจะเป็นถึงเว่ยอ๋องที่สามารถไม่เข้าร่วมงานเลี้ยงใดๆ ในวังได้ เว่ยอ๋องเป่ยหยาง 

               

ชิงหลิงถอนสายตาของตนก้มลงมองนิ้วมือเรียวงามของตนอีกครั้ง สิ่งที่ลงมือทำไปแล้วย่อมไม่อาจหันกลับหลังคืนมาได้ 

                 

ตอนนี้สิ่งที่เธอทำได้ คือทำให้ทุกสิ่งผ่านพ้นไปโดยไม่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อนมากไปกว่านี้เท่านั้น ทั้งในฐานะสตรีผู้หนึ่งเธอจะทำให้ดีที่สุด ในฐานะเครื่องมือชิ้นหนึ่งของหวงตี้

                  

เธอจะทำตนเองเสียใหม่การเปลี่ยนแปลงคนคนหนึ่งแม้มันจะเป้นเรื่องยากแต่หากคนคนคนนั้นคือตัวเราเองมันย่อมไม่ยากจนเกินไป ต่อจากนี้เธอจะต้องไม่ช่สตรีที่โง่งมเช่นเดิม เธอจะทำให้อำนาจในมือของเธอเข้มแข็งทั้งเพื่อความรัก ครอบครัวและทุกสิ่งทุกอย่างของเธอ ชิงหลิงสั่งสมองของตนอย่างแน่วแน่ ถึงแม้ว่าใจของเธอจะยังสับสนมากมายเพียงใดก็ตาม



หลังจบงานพระราชพิธีอภิเษกสมรสเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างแคว้นเสร็จสิ้นลง

              

แม้ชิงหลิงจะตัดสินใจแน่วแน่ว่าตนเองจะต้องเปลี่ยนตัวเองและก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง 

              

แต่แล้วเธอจะเปลี่ยนตนเองอย่างไรเล่า ในเมื่อเธอไม่ใช่นางเอกในนิยายที่มีความสามารถฉลาดเฉลียว 

              

เธอเป็นแค่มนุษย์เงินเดือนที่ถนัดแค่เรื่องเอาตัวรอดเท่านั้นเรื่องอื่นเธอทำเป็นซะที่ไหนล่ะ 

              

จะมีนางเอกนิยายที่ไหนเป็นแบบเธอบ้าง เก่งแค่กินนอนแล้วก็เที่ยวเล่น 

              

ในขณะที่ชิงหลิงกำลังถกเถียงตนเองอยู่ในใจนั้น   เธอก็หาได้รู้ไม่ว่ามีคนเดินเข้ามาในศาลา ขณะที่เธอเหม่อลอยอยู่นั้น

             

ฉันก็รู้สึกถึงแรงดึงจากด้านข้างให้ปะทะเข้ากับหน้าอกแกร่งก่อนที่จะถูกประกบจูบอย่างดูดดื่มอยู่นานหลายนาทีกว่าเธอจะถูกปล่อยจากการกระทำดังกล่าว เมื่อตั้งสติได้เธอก็ตวาดแหวใส่บุรุษตรงหน้าทันที

              

"หวงช่างทรงทำเช่นนี้ไม่ได้นะเพคะหวงช่างเป็นบุรุษหม่อมฉันเป็นสตรีทำเช่นนี้ต่อหน้าผู้อื่นหม่อมฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน"

               

"ถ้าเจ้าไม่รู้จะเอาไปไว้ที่ไหนก็เอามาซบตรงอกของเจิ้นก็ได้นะ เจ้าเป็นหวงโฮ่วของเจิ้นมีอะไรไม่เหมาะอย่างนั้นหรือแล้วอีกอย่างเจิ้นเคยบอกแล้วว่าหากเจิ้นโกรธ..เจิ้นจูบ"

                         

             

เจิ้งหลี่กล่าวพลางมองริมฝีปากของชิงหลิงด้วยสายตากรุ้มกริ่ม

             

ชิงหลิงยกมือขึ้นปิดปากของตัวเองเอาไว้ "หม่อมฉันไปทำให้หวงช่างโกรธตอนไหนกันเพคะ หม่อมฉันก็เห็นหวงช่างทรงพระเกษมสำราญยิ่งนัก" ชิงหลิงเอ่ยถามเสียงอู้อี้ เพราะเอามือปิดปากตัวเองไว้

             

ก็ในเมื่อคนตรงหน้าไม่ได้ดูเหมือนโกรธเคืองอะไรเลยแม้แต่น้อย

            

"เจิ้นเข้ามาขันทีประกาศตั้งนานเจ้าก็ไม่ออกไปต้อนรับ เจอเจิ้นแล้วไม่ถวายพระพร เจ้าว่าเจิ้นควรลงโทษเจ้าเพิ่มดีหรือไม่"

              

เจิ้งหลี่ดึงร่างบางนุ่มนิ่มของชิงหลิงเข้าหาตัว ใช้สายตามองตั้งแต่หน้าผากคิ้วคางของนางอย่างหลงใหล

               

ชิงหลิงเมื่อเจอกับท่าทางและสายตาของหวงตี้หัวใจก็เต้นโครมคราม

               

โอ้ย..อกอีแป้นจะแตก ตั้งแต่โตมาจนมีผะ..เอ้ย! สามีเป็นตัวเป็นตน ยังไม่เคยมีโมเม้นท์อะไรแบบนี้เลยให้ตายเถอะ

          

ถ้าคนที่กอดเธออยู่ตอนนี้ไม่ได้หล่อเหลาราวเทพบุตรก็แล้วไปเถอะ แต่นี่อาราย..แบบนี้มันทำร้ายจิตใจกันเกินไปแล้ว             

จะให้ปฏิเสธยังไงไหวชิงหลิงคิดในใจ คงไม่มีใครในโลกหรอกที่ไม่อยากมีโมเม้นท์ว่าอยู่ในอ้อมกอดของเหล่าไอดอลซุปตาร์ทั้งหลาย

                 

ที่ทั้งหน้าตาน่ากินหุ่นน่าขย้ำทั้งๆที่ตัวเองก็มีผะ...เอ้ย!สามีอยู่เป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว ซึ่งหนึ่งในนั้นแน่ล่ะเคยเป็นฉันคนนี้มาก่อน 

               

แล้วบรรยากาศแบบนี้เหตุการณ์แบบนี้มันคือสิ่งที่ฝันไม่ใช่เหรอ ใบหน้าหล่อเหลา ผิวขาวสุขภาพดี กล้ามแขนน่ากัดซิกแพคน่าซบ

               

แย่แล้ว ๆ ..ชิงหลิงคิดในใจเลือดกำเดาจะไหลลงท่วมทุ่งข้าวสาลีเกิดเป็นโกโก้ครั้นนน ต่อให้เป็นคนรักเดียวใจเดียว แต่เจอคนหล่อไม่ให้เหลียวมองคงไม่ได้ เฮ้อออ...น่ากินชะมัด

              

เจิ้งหลี่เห็นสตรีในอ้อมแขนเหม่อลอยอีกแล้วก็กระตุกยิ้มมุมปากของตนเองอย่างนึกสนุก หลายวันมานี้เจ้าเหม่อลอยบ่อยๆคงกำลังคิดเล่นอะไรแปลกๆอยู่สินะ ดีเลยงั้นเดี๋ยวเจิ้นจะเล่นเป็นเพื่อน เจิ้งหลี่คิดในใจ


ก่อนจะก้มลงหอมแก้มนุ่มของสตรีในอ้อมกอดเสียฟอดใหญ่ด้วยความหมั่นเขี้ยว

             

ชิงหลิงสะดุ้งตกใจหลุดออกจากภวังค์ความคิดของตนเองทันที หวงตี้ผู้นี้ผีเข้าหรืออย่างไรถึงได้มาหลอกกินเต้าหู้เธอซ้ำแล้วซ้ำอีก 

               

"หวงช่าง ถึงหม่อมฉันจะเป็นภรรยาแต่ทรงทำเช่นนี้ต่อหน้าธารกำนัลต่อไปหม่อมฉันจะปกครองฝ่ายในเช่นไรเพคะ"

                

ชิงหลิงเอ่ยตัดพ้อเสียงหวานหยดย้อยหากฟังจากนอกศาลาคนฟังคงคิดว่าหวงโฮ่วนั้นกำลังออดอ้อนหวงตี้อยู่

                

แต่ผู้ที่อยู่ในศาลากลับไม่คิดเช่นนั้้นเพราะผู้ที่พูดเอ่ยมันออกมาสายตาเขียวปั๊ด แถมยังโยนค้อนใส่คนฟังไปเสียหลายที

              

"ก็เจ้าน่าแกล้ง ตัวก็หอมหน้ากอด แก้มก็น่าหอม ปากก็น่า..." เจิ้งหลี่กล่าวพลางก้มลงมองริมฝีปากบางของชิงหลิง พลางขบเม้มริมฝีปากตนเองอย่างข่มใจ

             

ชิงหลิงเมื่อเห็นสายตาเช่นนั้นก็รีบเบี่ยงกายของตนเองออกจากอ้อมกอดและมือปลาหมึกของหวงตี้จอมฉวยโอกาส

            

"ทรงมีเรื่องอันใดให้หม่อมฉันรับใช้หรือเพคะหวงช่าง" ชิงหลิงรีบถามเบี่ยงประเด็นออกไปให้พ้นตัวและหัวใจดวงน้อยน้อยของตนเอง แต่อีกฝ่ายกลับไม่ยอมง่ายๆ

          

เจิ้งหลี่ดันชิงหลิงให้แผ่นหลังของนางแนบติดกับต้นเสา มือข้างหนึ่งรวบสองแขนเรียวของนางไว้ด้านหลังด้วยมือเดียว 

            

ส่วนมืออีกข้างนั้นยกขึ้นยันกับต้นเสาห่างจากศีรษะของชิงหลิงเล็กน้อยเพื่อกักตัวนางเอาไว้กับต้นเสา

             

"เจิ้นจะมาหรือจะไป ต้องมีธุระด้วยหรือ ในเมื่อแผ่นดินนี้เป็นของเจิ้น เจิ้นจะไปที่ใดก็ได้" เจิ้งหลี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเล็กน้อย

             

เขาจะมาหานางจำเป็นต้องมีธุระด้วยหรือคิดพลางใช้มือที่ยันต้นเสาอยู่หยิบปอยผมที่หลุดลุ่ยลงมาของชิงหลิงขึ้นมาม้วนเล่น ก่อนจะก้มลงดมกลิ่นหอมของเส้นผมของนางอย่างพึงพอใจ  

               

ชิงหลิงนั้นไม่เคยเจอหวงตี้ในเวอร์ชั่นนี้มาก่อนเพราะปกติหวงตี้มักจะทำดีกับเธอและครอบครัวของเธอตลอด ไม่สิครอบครัวของร่างนี้ ไม่ว่าพระองค์จะทำสิ่งใดก็มักจะอธิบายและให้เกียรติคนในตระกูลของเธอเสมอมา 

            

หรือว่าตอนนี้ไม่ใช่มีแค่เธอเท่านั้นที่เปลี่ยนไปแล้ว แม้กระทั้งหวงตี้เองก็เปลี่ยนนิสัยไปด้วย 

           

ในขณะที่ชิงหลิงคิดหาวิธีแก้ปัญหาตรงหน้าของจักรพรรดิหมาน้อยที่ตอนนี้กลายร่างเป็นจักรพรรดิหมาป่าผู้หิวกระหายไปนั้น

           

เสียงสวรรค์รึเปล่าของขันทีก็เข้ามาขัดจังหวะเข้าด้ายเข้าเข็ม?? พอดี

          

"ทูลหวงช่าง ทูลหวงโฮ่ว จักรพรรดิหลวนหลงขอเข้าเฝ้าหวงโฮ่วพะยะค่ะ"

          

สิ้นเสียงขันที เจิ้งหลี่มองสบตาชิงหลิงแน่นิ่งราวกับค้นหาบางสิ่งในดวงตาของนางแต่สิ่งที่เขาค้นพบกลับเป็นเพียงความว่างเปล่า

          

เจิ้งหลี่ปล่อยมือออกจากร่างบางพร้อมทั้งเดินจากไปโดยไม่เอ่ยสิ่งใดออกมา








ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัลย์ดอกไม้

Talk เบาเบา

        

คำคมวันนี้Byนู๋ไฉ:ฝันดีแค่ไหนสุดท้ายก็ต้องตื่น รักคนอื่นแค่ไหนสุดท้ายก็ต้องรักตัวเองให้เป็ (เครดิต:คำคมอมยิ้ม)

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #948 May_talala (@May_talala) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 14:30
    อยากให้ไรท์ใช้พวกสระ แบบไม้ม้วน กับไม้มลายให้ถูกค่ะไรท์ มันทำให้เสุยอรรถรสในการอ่านไปหน่อยนึง
    #948
    0
  2. #702 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 22:15
    พี่ชายดันหน้าเหมือนสามีเก่า
    #702
    0
  3. #661 JitchutaP (@JitchutaP) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 16:18
    เห้ยยยย โชคชะตา มาให้เห็นแบบเจ็บปวดยิ่งขึ้น เพราะรักไม่ได้ หืออออ เศร้า
    #661
    0
  4. #511 fairy (@game_) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 15:54
    ต๊ายยยยยยย
    #511
    0
  5. วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 13:30
    อ้าวทำไมอดีตสามีเก่าย้อนมาด้วยทำไมเป็น แถมพี่ชายที่รักนางมากและนางก็รักพี่ชายคนนี้มากด้วย แล้วไงล่ะนางจะทำไงกับพี่ชายดีล่ะ แล้วที่ว่าขาดตัวร้ายอีก1ตัวนังชู้เพื่อนรักที่หักหลังนางใช้ไหมใช่ไหม
    #276
    1
    • #276-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 21)
      16 มีนาคม 2560 / 21:09
      5555 ไม่ได้ย้อนมาค่ะแค่หน้าเหมือนเฉยๆ
      #276-1
  6. #273 ก้อยจูปีเตอร์ (@koiikoiikoy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 12:20
    เดี๋ยวๆนั่นพี่ชายหล่อนนะ
    #273
    0
  7. #248 Chalida Chomboonma (@dai45) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 01:19
    เดะอีคนหน้าเหมือนเมียน้อยคงตามมา555
    #248
    0
  8. #247 Nm'mi (@nametaji_miho) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 01:12
    ไม่รู้ใครซวย ระหว่างพี่ชายหน้าเหมือนอดีตสามี กับฮ่องเต้ผู้ชอบการกลั่นแกล้ง
    #247
    0
  9. #246 Kanyarat Boribal (@kan_baron) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 01:05
    มาในร่างพี่555
    #246
    0
  10. #244 •shinya• (@ichigi) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 00:33
    คํ้าคอร์ก็มา ถึงจะรุ้ว่าล่มเเน่นอนแต่ชอบอ้าาา
    #244
    0
  11. #242 jeerasuda0610 (@jeerasuda0610) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 20:25
    จี้นพี่ชายได้ปะ 555+
    #242
    0
  12. #241 somayuki (@wannisa_som) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 19:07
    ทำไมพวกย้อนอดีต มักหนีไม่พ้นคนหน้าตาชาติที่แล้วมาเป็นตัวจุดประเด็นตลอดเลย คราวนี้ละ หวงโฮ่วจะเลวร้ายแค่ไหนกัน คุณน้องสาวน่าจะโดนลูกหลงแล้วววว พี่ชายคนโตซะด้วยหึๆ แต่เบ้าหน้าแบบปั๋วเก่าคนนั้น กูสิจะกำจัดยังไง
    #241
    0
  13. #240 KB.lonkoi (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 16:59
    ค้างๆๆๆ
    #240
    0
  14. #239 Chalida Chomboonma (@dai45) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 16:07
    ค้างงงงงToT
    #239
    0
  15. #233 natpapat5665 (@natpapat5665) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 13:35
    เอาละสิมีพี่ชายหน้าเหมือนสามีเก่า
    #233
    0
  16. #232 Nitcha Pattaracharoen (@sweet_rawa) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 13:16
    โห ค้างเลย พี่ชายนางเหรอที่หน้าตาเหมือนสามีเก่า ไรท์มาต่อด่วนๆๆๆๆ
    #232
    0
  17. #231 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 11:52
    ค้างๆๆๆๆๆๆสุดๆๆๆๆค่ะ
    #231
    0
  18. #230 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 10:53
    5555+งานเข้าแล้วฮ่องเต้...
    #230
    0
  19. #228 paidoi (@hathai09) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 06:23
    โอ้ยๆคุณพี่เป็นหย่งซินเหรอเนี่ยงั้นนางไม่เอาใครแล้วอะอยู่กับท่านพี่ตลอดแน่ๆฮ่องเต้ตกระป๋อง. 555
    #228
    0
  20. #227 kik1529928 (@kik1529928) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 06:13
    ฮ่องเต้หึงหนักขึ้นกว่าเดิม55555555555555555555
    #227
    0
  21. วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 05:43
    กรรม พี่ใหญ่ดันหน้าเหมือนปั๋วนางเมื่อชาตที่แล้ว
    #226
    0
  22. #225 poosurat (@poosurat) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 02:21
    ดีใจด้วยนะค่ะ
    #225
    0
  23. #224 Pukluknarak (@Pukluknarak) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 02:03
    ยินดีด้วยคร้า ^_^
    #224
    0